“Blackwell” Kevin Valgaeren

blackwell 9789401445825/2018

Kevin Valgaeren, uitgeverij Lannoo

Kevin Valgaeren won met  “de Ziener” de Schaduwprijs voor het spannendste Nederlandstalig debuut. Zijn derde roman,  de gothic novel/ bovennatuurlijke thriller  seance van deze schrijver haalde de shortlist van de Harland Award Romanprijs. Blackwell is zijn vierde roman.

Met Seance maakte ik kennis met het werk van deze schrijver en kon ik mij al onderdompelen in een mistig Londen van vervlogen tijden.  Blackwell speelt zich af in 1891 waarbij tijdens een mistige nacht met Pasen een schip tegen de klippen slaat in het vissersdorpje Whitby. Aan boord geen mens te bekennen. Jericho Blackwell,  vooraanstaand lid van de Society for Psychic Investigation and Education gaat samen met de zenuwachtige archivaris John Dawkins op onderzoek uit. Het schip ziet er uit of het al jaren geleden vergaan had moeten zijn en Blackwell komt er achter dat degene die aan aan boord was al zeker tweehonderd jaar dood had moeten zijn. Nadat het wrak op het strand is aangekomen volgen er een aantal gruwelijke moorden gerelateerd aan het wrak. Blackwell en Dawkins zetten alles op alles om de moordenaar te stoppen.

De uitstraling van de cover brengt bij de lezer al een speciale sfeer over waardoor je je al snel mee wilt laten voeren naar het vissersdorpje waar alle ellende begint. De schrijver heeft een zeer beeldende vertelstijl en je merkt dat hij de nodige research heeft gedaan. Door juist de feiten in deze fictie te verweven komt het verhaal nog meer bij je binnen.  Ook heeft de schrijver handig gebruik gemaakt van het feit dat Blackwell een dagboek vindt in het schip. Deze wordt vertaald en gelezen door de heren. Als lezer lees je met ze mee en door deze vorm kan de schrijver de hele geschiedenis van het schip kwijt aan de lezer op een prettige en pakkende manier. Het schip blijkt uiteraard een spookschip en de geesten rusten niet op hun lauweren. Tegen een spookachtig decor worden de moorden heel gruwelijk beschreven en wordt de horrorliefhebber op zijn wenken bedient maar wel in juiste porties waardoor de gruwel niet de overhand krijgt. Vragen die de lezer zich stelt worden stuk voor stuk beantwoord in een vlot verhaal, personages goed uitgewerkt en zonder langdradig te worden wordt er naar de clou toegewerkt.

Hoewel Blackwell een totaal ander en losstaand verhaal is is het wel leuk voor de lezers van zijn vorige boek Seance dat sommige namen uit dat verhaal in een flits even langskomen in dit verhaal. Ik vind dat soort knipoogjes altijd wel aardig voor de oplettende lezers.

Blackwell heeft alle ingrediënten voor een gothic novel en smaakt naar meer !

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

 

Advertenties

“Deal? ” Johan Deseyn

DealCover_HR klein.jpg9789462420731

Johan Deseyn , uitgeverij Kramat

Deal? is alweer de twaalfde roman van Johan Deseyn (1959). Ik las al eerder de titel Dolmen van deze schrijver waar ik gemengde gevoelens over had. Nu ligt er dus wederom een dikke pil (van bijna 500 pagina’s) om besproken te worden.  Ik las het boek in één keer uit en het heeft mij weten flink weten te boeien.

Wij maken wat traag kennis met Cassius Dreschner, een matig schrijver die zijn horrorverhalen niet kan slijten. Degene die het lezen staan dichtbij hem en complimenteren hem omdat ze hem niet willen kwetsen. Van uitgeverijen hoort hij ronduit dat het niet in hun fonds past. Met andere woorden ze vinden het slecht.  Op een gegeven moment ontmoet hij Damarcus Bartholeon in zijn stamkroeg. Een aparte man die zijn verhalen wil lezen. Cassius stuurt hem drie verhalen op en ze spreken opnieuw af. Damarcus verkiest eerlijkheid boven aardig zijn en zegt dat zijn verhalen het lezen niet waard zijn, dat ze rammelen aan alle kanten maar… dat hij toch met hem in zee wil gaan. Hij zou Cassius genoeg stof geven tot het schrijven van goede verhalen en het enige wat hij hoeft te doen is ze op een speciale schrijfmachine te produceren. Cassius gaat akkoord al kan hij uiteraard de gevolgen van deze overeenkomst niet over zien.

Johan Deseyn is een schrijver die zijn tijd neemt om zijn verhaal te schrijven. In de proloog spreekt de schrijver de lezer aan dat hij een verhaal gaat vertellen wat eigenlijk niet vertelt mag worden. Dat wekt nieuwsgierigheid. Vervolgens, zoals ik al zei, stappen we in het kleine wereldje van Cassius. Dat gaat wat traag maar zijn dagelijkse ellende wordt onderbroken door korte horrorverhalen door hem geschreven. Het voordeel van deze vertelwijze is dat hij los kan in de korte verhalen qua horror en gruwel maar ook de ruimte in het lopende verhaal heeft om de personages te introduceren en uit te werken.
Het mooie is dat het wachten van de lezer wordt beloond (want eigenlijk doe je niets anders dan wachten) wanneer de geschreven verhalen hun connectie met het werkelijke verhaal en leven van Cassius laten zien. En dat die er is dat is op zeker !
Een gruwelijk lekker boek, een pittige kluif maar voor de liefhebber geen bezwaar!
Het is de hoogste tijd dat een groter publiek kennis maakt met de boeken van Deseyn.
De cover van het boek komt van de site van de uitgeverij.

“kleine moordenaar” Sophia Drenth

kleine moordenaar9789492099358/2018

Sophia Drenth, Staaldruk uitgeverij

Sophia Drenth bracht in 2008 de bundel  “Bloedrood, morgenzwart ” waarna het een lange tijd stil was op haar op schrijversgebied. In 2015 kwam het boek Bloedwetten: Vonnis uit. Echt een heerlijk boek om letterlijk je tanden in te zetten. Zoals ik eerder schreef dat het boek het bewijs was dat we in Nederland heel mooie boeken hebben in het genre fantasy/horror/griezel. Hoewel het over vampierachtige wezens gaat kan je het standaard beeld van de vampier achterwege laten want de Ath’vacii zijn een volk apart. Het enige wat ze gemeen hebben met je standaard-vampier is de bloeddorst…  “Bloedwetten: Vonnis” is het eerste deel in een reeks ( en ik hoop lange reeks) . In 2017 verscheen het tweede deel”Bloedwetten: Verlossing”  Ook hier heb ik van genoten en ik geef toe ik ben fan.

Het mooie van deze heerlijk dikke boeken zijn de tot de verbeelding sprekende personages die op het toneel verschijnen. Ik was dan ook blij verrast met de bronvertelling  “Zwart hart   over de wording van één van de Ath’vacii en nu dus de bronvertelling “Kleine moordenaar”.

Deze vertelling gaat over de twaalfjarige Rafael die maar één wens heeft en dat is van zijn vader verlost te worden. Zijn vader is een tiran en mishandelt en misbruikt de jongen wanneer hij kan. Als Rafael door de straten zwalkt is hij getuige van een moord. De moordenaar is voor hem een leermeester, hij wil net zo worden als hem, een Ath’vacii, maar dat blijkt niet zomaar te gaan. Rafael krijgt een bittere teleurstelling en het is maar de vraag of hij die te boven komt.

Zoals gezegd ik ben fan en ik was dus ook zeer benieuwd naar dit verhaal. Gelukkig is het verhaal langer dan de andere bronvertelling maar uit voor je het weet. Ik zat meteen weer in de Bloedwetten-sfeer en qua schrijfstijl en tempo heeft het hetzelfde niveau als de romans van Sophia. Het geheel ademt een rauwe en grimmige sfeer uit die je levendig voor je ziet, met name door de details die worden beschreven.

De lat lag wederom hoog maar het voldeed aan mijn verwachting. Het is een prima aanvulling en een plezier om op deze manier personages uit het wereldje van de Ath’vacii te mogen ontmoeten.  Wel denk ik dat je de romans gelezen moet hebben om de personages en de sfeer uit dit verhaal te kunnen plaatsen en zo ook beter te kunnen bevatten. De herkenning van bepaalde zaken, zoals wanneer  Rafael in het Gemaakte Land is, maakt het dat het verhaal je net iets meer pakt.

Ik hoop dat Sophia nog een aantal karakters op deze wijze aan ons gaat voorstellen. Ik heb er nog wel een paar op mijn verlanglijstje staan…

 

” In de achteruitkijkspiegel” Anthonie Holslag

Photo Collage Maker_IIbNIU

Vanmorgen trof ik een bericht aan op sociale media over de gratis te lezen bundel“in de achteruitkijkspiegel” en dat je zo een leuke kennismaking hebt met deze schrijver en zijn werk. Nu hoefde ik niet langer kennis te maken omdat ik al met plezier zijn verhalen lees maar ik kon het niet nalaten om dit meteen te gaan lezen.

De bundel bestaat uit vijf verhalen en twee hoofdstukken van zijn novelle de kerstboom.

In “de kerstboom”volgen we een gezin gedurende de seizoenen van hun leven, bezien door de ogen van de kunstkerstboom.  De  lotgevallen van Richard, Sylvia en David worden met veel gevoel, compassie en humor beschreven. Ruzies, liefdes en drama passeren elke kerstmis de revue. Het is niet alleen een modern kerstverhaal maar ook een roman over het leven. Een verhaal over kerst maar voor alle seizoenen.

Het eerste verhaal heet ” Isabelle“, deze is nog niet eerder gepubliceerd en geïnspireerd op een gedicht van Edgar Allen Poe. Ik heb het met plezier gelezen en was blij dat er in deze kleine verzameling verhalen een verhaal zat wat ik nog niet kende.  Het is niet alleen geïnspireerd op een gedicht van Poe maar ik meende toch ook dezelfde duistere en beklemmende spanning te proeven. Een top verhaal !

Daarna volgt ‘de schrijversstoel“, al twee keer eerder verschenen inde de verhalenbundel “een blijvend souvenir” en in het tijdschrift ” Fantastische Vertellingen”. Maar voor mij nog nieuw en wederom kon ik onderduiken in een gruwelijk verhaal. Ook het derde verhaal, “vergevingsgezindheid”, verscheen eerder in bovenstaand tijdschrift.

De laatste twee verhalen “in de achteruitkijkspiegel” ( uit de bundel Zwarte muren), en “moordplekken” ( uit een bloedovergoten dageraad ) zijn ook zeker de moeite waard. Beide bundels heb ik in één zucht uitgelezen om vervolgens geregeld over mijn schouder heen te turen. De verhalen zijn macaber en beklemmend, een vleugje horror maar het is juist het realistische waardoor het eng wordt.

Voor iedereen die zijn werk niet kent een echte aanrader !  ( en voor wie zijn werk wel kent een heerlijk feestje van herkenning !) Dus klik hier en huiver !

 

 

 

 

“syndroom” J. Sharpe

syndrooom 9789463081016/2017

J. Sharpe (pseudoniem voor Joris van Leeuwen) heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met verhalen van Stephen King en Dean Koontz. Hij staat er om bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn thrillers bevatten vaak zowel horror, sci-fi en fantasy elementen.

Inhoud: Na een ongeluk ligt de moeder van Peter in een coma en is zijn vader niet meer de man die hij vroeger was. Hierdoor is Peter genoodzaakt te stoppen met school, te gaan werken en de verzorging van zijn zusje op zich te nemen. Als hij haar op een dag ophaalt uit school en ze naar een winkelcentrum rijden, worden ze achtervolgd. Alleen is de achtervolger niet van deze wereld. Peter denkt dat hij een hallucinatie heeft gehad maar als dan zijn zusje verdwijnt en niemand zich haar nog kan herinneren wordt hem al snel duidelijk dat er wat vreselijks mis is…

Vorig jaar maakte in kennis met het geweldige Eden van J. Sharpe. Deze apocalyptische thriller hield mij geboeid van begin tot het einde ( het moest ook in één keer uit). Na het boek gelezen te hebben hield ik via social media en zijn nieuwsbrieven scherp in de gaten wanneer er weer een nieuw verhaal zou verschijnen. Een jaar later kon ik Syndroom gesigneerd in ontvangst nemen op Castlefest en ik ben meteen gaan lezen tot in de vroege ochtenduren. Met een zucht sloeg ik het dicht om vervolgens later die dag gewoon weg nog een keer het boek te gaan lezen. Nu lees ik een boek wel eens vaker voor een tweede keer maar meestal jaren later. Bij deze titel had ik er een beetje de pest over in dat het was afgelopen en ben ik gewoon meteen opnieuw begonnen. Het moet niet gekker worden dacht ik nog….

Het verhaal is een rollercoaster en er zijn heel wat gebeurtenissen die de lezer mee mag maken. Als lezer wordt je het verhaal ingezogen en moet je wel alert blijven want naast de huidige wereld wordt je ook naar andere plekken meegevoerd. De hoofdfiguur heeft last van het Kleine-Levin syndroom (schone-slaapster-syndroom), een zeer zeldzame slaapstoornis. Dit verklaart de titel en geeft voor het verhaal heel veel mogelijkheden die de schrijver zeker benut heeft. Ik wil niet teveel over de inhoud kwijt maar af en toe is het gewoon dat je als letterlijk de angst van de nachtmerries voelt tijdens het lezen.

Ik vind het dus een geweldig boek en het liet mij niet los na het gelezen te hebben vandaar dat een tweede maal volgde. Omdat ik nu nog heel veel ongelezen boeken heb liggen zal het wel even duren maar ik zal het zeker nog een keer willen lezen. Als een schrijver weet te bereiken dat een lezer een boek vaker op wil pakken dan zegt dat genoeg, toch?

“Dodenwereld III, Necrotopia” Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen, Nico de Braeckeleer

Dodenwereld_III 39789462420656/2017

Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen, Nico deBraeckeleer, uitgeverij Kramat

Na Necropolis waar de overlevingsreis en de zoektocht naar een oplossing wordt gestart kwamen we in Necrofobie terecht in Parijs. Waar Eli, Ilna en Tabitha weer het nodige voor hun kiezen hebben gekregen. Beide delen had ik letterlijk verslonden omdat het gewoon te spannend en te gruwelijk was om neer te leggen. Zo nieuwsgierig of de kinderen uit de klauwen ( en kaken) van de zombies ( grommers zoals Ilna ze noemt) blijven en of de zoektocht wat op zou gaan leveren sla je de ene na de andere bladzijde om tot die laatste bladzijde is bereikt. Ook deel twee eindigt ook weer op een gruwelijk spannend moment. Maar ja omdat het een en al actie is kan dat ook niet anders.

Ik had het geluk dat ik gelijk door kon gaan in deel drie; Necrotopia. De naam zegt het al: een utopia voor zombies, grommers, de doden. Vanuit Parijs gaat de reis verder. Ze ontmoeten Nel en Dante die met ze meereizen op zoek naar een veilige plek. Ze hebben namelijk een geheime boodschap onderschept en hopen dat die boodschap waar is en geen gerucht. Het zou ze naar een plek moeten brengen die niet zo uitzichtloos is als de dodenwereld waarin ze proberen te overleven. Zoals de mooie cover al een klein beetje heeft weggegeven brengt dit ze naar  Engeland, Londen. Een weg vol gevaren. Maar niet reizen zou ook gevaarlijk zijn. In Engeland komen ze eindelijk weer (levende) mensen tegen die ze een thuishaven bieden maar ze willen niet blijven, ze willen de boodschap achterna.

In het begin dacht ik het is gelukkig een trilogie dus nu komt de ontknoping maar ik moet zeggen dat ik nooit eerder zoiets gelezen heeft voor deze doelgroep en is naar mijn idee uniek in zijn soort. Het is gewoon jammer dat het is afgelopen. Het is een echte page-turner en ook als is het voor 13plus het is totaal niet kinderachtig geschreven.

In Necrotopia komen we er  achter of de onderschepte boodschap een gerucht is of niet en of de kinderen vinden wat ze zochten. Dat dit allemaal in een bloederig jasje is gegoten, de nodige grommers ( rotters zoals Dante ze noemt) letterlijk tegen het lijf worden gelopen en de nodige slachtoffers vallen tussen de gevechten, waarbij de nodige ledematen in het rond slingeren, geeft het verhaal een waardig grotesk en griezelige afsluiting. Een afsluiting die boven mijn verwachting was. Waarbij ik mijn complimenten wil geven. Want dit had ik zeker niet verwacht.

Als je mijn recensies van de vorige delen hebt gelezen, waar ik een vergelijking trok met de walking dead maar dan voor 13plus, en waarin ik gewoon razend enthousiast ben omdat dit gewoon een geweldig aanvulling is voor dit genre voor deze doelgroep kan ik nu ook niet anders zeggen dan dat. Voor iedereen met een sterke maag die wel in is voor een gruwelijk verhaal kan ik dit van harte aanbevelen!

 

Met dank aan Kramat voor het recensie exemplaar, de afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

 

” Dodenwereld II, Necrofobie”Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen en Nico de Braeckeleer

Dodenwereld 29789462420595/2016

Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen, Nico de Braeckeleer, Uitgeverij Kramat

Vorig jaar las ik met veel plezier het eerste deel van de Dodenwereld trilogie en ik was, als liefhebber en fan van het horror-genre meteen verkocht. Wat een heerlijk gruwelijk boek was dat ! En het begin van een bloedstollende trilogie (lees hier mijn recensie van deel 1). Inmiddels is de trilogie compleet en heb ik na het herlezen van het eerste deel gelijk deel twee en drie verslonden!

Deel 1 heeft de titel Necropolis en voor wie het boek, of mijn recensie, niet heeft gelezen een korte samenvatting: Necropolis betekent dodenstad, begraafplaats, een plaats waar de doden rusten. Maar een gemuteerd virus verandert mensen in levende doden en geeft het woord dodenstad een heel andere, gruwelijke betekenis. In slechts enkele uren tijd nemen de zombies de wereld over. De mensen die het overleven moeten vluchten om aan hen te ontkomen. De veertienjarige Eli en zijn zusje Ilna slaan ook op de vlucht. Ze komen Tabitha tegen en Maxim. Met zijn vieren gaan ze de strijd aan en op zoek naar een veilig onderkomen. Ze denken dit bij de vader  van Eli en Ilna te vinden en daar stopt het verhaal met een enorme cliffhanger.

Op  naar deel twee: Necrofobie, of te wel angst voor de dood. Wederom een zeer treffende titel want wie zou er niet bang zijn voor de dood en een wereld vol levende doden? Waar Necropolis  is gestopt gaat de zoektocht naar de oorzaak en het overleven voor het viertal verder. Ook nu zat ik van het begin tot het einde op het puntje van mijn stoel. Op een haartje na ontsnappen ze keer op keer aan de zombies (grommers zoals de kinderen ze noemen) en elke keer verwacht je dat het mis kan gaan. De zoektocht naar de waarheid en een dokter voor Ilna ( zij heeft een dodelijke bloedziekte) brengt ze dit maal helemaal tot Parijs. Hier treffen ze de arts Pinneau, een collega van de vader van Ilna en Eli, waarvan ze hopen dat zij een oplossing of antwoord heeft. Van een boek voor 13plus verwachten sommige dat het altijd wel goed afloopt en dat het nooit fout kan gaan met de hoofdpersonages. Dit maakt de spanning ook steeds groter omdat je hoopt dat je verwachting waar gemaakt wordt. Of dat ook hier zo zal zijn vertel ik niet. Ik ga geen spoilers in mijn recensie gooien maar de verwachting dat het net zo spannend en gruwelijk moest zijn als het eerste deel die is in ieder geval waargemaakt !

Necropolis noemde ik de “walking dead voor 13plus”, Necrofobie is  van hetzelfde hoge niveau, met recht een prima tweede deel wat smaakt naar meer !

Benieuwd naar de afsluiter van deze trilogie die niet bestemd is voor tere zieltjes…

 

De drie auteurs van dit boek zijn alle drie grote fan van het zombiegenre. Nico de Braeckeleer schreef al een tal van succesvolle griezelboeken voor de jeugd. Onder andere een vampiertrilogie en twee bovennatuurlijke romans. Tom Vermeyen is sinds 2004 actief in de film- en televisie wereld. In 2010 werd hij scenarioschrijver waarna hij de stap maakte om boeken te gaan schrijven. Lotte Troonbeeckx leest en kijkt al vanaf jonge leeftijd horror, fantasy en sci-fi en is verwend gamer. Gezamenlijk schreven ze de Dodenwereld-zombietrilogie Necrofobie is het tweede deel.