wrap up december ….

Allereerst de beste wensen voor 2022!   Ik ga voor een rustig en vooral meer boekig jaar.

Ook deze maand ben ik snel klaar met mijn wrap up.  Ik  las een viertal jeugdboeken.

  •  Courtney Summers                Sadie
  • BuddyTegenbosch                   mijn nacht met Vedder
  • Ruth Verstraeten                      de tandenslager
  • Anna van Praag                        het heksenhotel

Ondanks alle hectiek de laatste maanden , zowel thuis als op de werkvloer, en de drukte die dat met zich meebracht heb ik toch over het algemeen een heel mooi leesjaar gehad, ik las iets meer dan 100 boeken uit allerlei genres.   Ik zal deze maand mijn top tien van het afgelopen jaar eens op een rij gaan zetten.

Wat is jouw favoriet uit 2021 ?

Recensie : Brabbelepoepsie, verhalen over kleine mensen, door Jan Lavrijsen

brabbele9789090348834/2021

Jan Lavrijsen woonde en werkte jarenlang als sociaal geograaf. Hij is een liefhebber van muziek, wetenschap en literatuur. Een echte taalliefhebber wat zeker terug te vinden is in zijn debuut “ Brabbelepoepsie- verhalen over kleine mensen “.  Deze 136 pagina’s tellende bundel bevat twee verhalen en een novelle.  Ze zijn gebaseerd op ware gebeurtenissen en verbeelding. Feit en fictie lopen in elkaar over, aldus de achterflap. De vertellingen zouden lyrisch zijn en met deze belofte en de wat vreemde titel ( voor mij dan) maakte mij nieuwsgierig genoeg het te gaan lezen.

Deze bundel bevat, zoals vermeldt, drie verhalen. Als eerste is er ‘de tovertuin’. Dit verhaal speelt zich af in 1963 waarin de twaalfjarige Jan graag naar het openluchtbal in Reusel wil gaan maar is te jong en mag het bal niet betreden. Uiteraard laat hij zich niet tegenhouden en doet zijn best om toch iets mee te krijgen van het bal.

“Koning Karel” is een satirische klucht in de stijl van de koe van Brederode. Het volk onder koning Karel klaagt over de hervormingen die de koning door voert maar desondanks stoort de koning zich daar totaal niet aan.

“Brabbelepoepsie” is het verhaal over jeugdherinneringen aan logeerpartijen bij familie, waarbij de hoofdfiguur de oogappel van zijn opa is.

Hoewel nieuwsgierig genoeg om het te gaan lezen moet ik zeggen dat de cover mij niet aansprak. Om een boek niet bij de cover te beoordelen ben ik er toch ingedoken. De verhalen zijn kort en krachtig al moet je wel in de stijl van de vertelling komen waarna je ze met vaart leest.

De schrijfstijl is inderdaad lyrisch te noemen en dat de auteur liefde voor taal heeft wordt niet onder stoelen of banken geschoven. De stijl doet wat middeleeuws aan, met name door de woordkeuze die niet voor een ieder is weggelegd.

Ik legde bij het tweede verhaal de link naar  “ de klucht van de koe “ aan de ene kant een compliment voor de auteur maar aan de andere kant komt hier ook naar voren dat het een boekje voor de liefhebber zal zijn.  De verteltrant komt , met name in dit tweede verhaal, wat oubollig over en ik moest mij er echt even toe zetten.

Overdaad schaadt naar mijn idee.  Als je in de sfeer zit dan kom je er wel doorheen maar voor mij was het een beetje over de top qua woordkeuze. Het tempo zakte hier en daar wat in, en vaak kwam het wat kinderlijk bij mij over. Net als de pentekeningen die voor mij dan ook geen meerwaarde hadden bij het verhaal.

Na het lezen had ik gemengde gevoelens over deze bundel. Ik deed  wat research om wat meer over de achtergrond van de verhalen te weten te komen en toen ik dat wist ben ik het gaan herlezen. Voor de mensen die bekend zijn met de achtergrond zou het een andere leeservaring kunnen zijn maar voor mij maakte dat niet uit.

Je moet dus even inkomen in de schrijfstijl en woordkeuze van de auteur. Als je vreemde woorden tegenkomt haal je de betekenis uit het verhaal en dat is prima gedaan. De auteur speelt met taal zonder dat de lezer daar last van heeft of het niet meer kan volgen.  Liefhebbers zullen dat zeker waarderen.

Het lezen van deze bundel was voor mij een unieke leeservaring want de auteur heeft een heel eigen originele vertelwijze maar het was niet mijn soort bundel.

Met dank aan de auteur voor zijn vertrouwen en geduld ( door omstandigheden kwam deze bespreking veel later dan ik wilde)  en het toezenden van zijn bundel.

Recensie : Er zijn geen torens meer, gedichten door Gert Lubberts

download (1)9789493245051/2021

Gert Lubberts, uitgeverij Palmslag

Gert Lubbers studeerde theologie en werd in 1986 predikant. In 2016 ging hij met emiraat. Deze gedichtenbundel is zijn eerste publicatie. Een heel persoonlijke.  Het bevat gedichten en brieffragmenten, geschreven vanaf het moment dat zijn partner de ziekte van Alzheimer kreeg. Hun leven komt op zijn kop te staan, Gert wordt mantelzorger tegen wil en dank, maar vooral ook uit liefde.

Naast de onmacht, misschien soms frustratie, het verdriet is er nog steeds de mantel der liefde, de warmte en de humor. Het schrijven gaf hem troost en hij hoopt dat de lezer dit ook misschien zo zal ervaren.

Het is een kleine bundel die zich makkelijk op laat pakken. De titel trekt aan, maakt nieuwsgierig en de eenvoudige schets van Ina Feitsma heeft iets melancholisch. Door de bundel heen vind je houtskooltekeningen van haar die zeer passend zijn bij de tekst en die passende emoties oproept en uitstralen.

In 2014 kreeg de partner van de auteur de diagnose ziekte van Alzheimer. IN 2018 begon hij brieven te schrijven aan naaste familie en vrienden over de privé situatie. Fragmenten komen hiervan terug in deze bundel naast de mooie, eenvoudige, rauwe maar o zo pakkende gedichten.

De auteur weet soms met heel weinig woorden een gedicht te schrijven wat je raakt. “ je bent er nog “ ,  “stilte “ en “alleen “ zijn daar mooie voorbeelden van.

Zelf werkzaam met mensen met dementie, waarbij ik veel familie en mantelzorgers ken, spreek en probeer te ondersteunen greep deze bundel mij aan.  Ik zou hem dan ook zeker aanraden bij familie/mantelzorgers van mensen met dementie.  Het zou een klein handvat, een stukje herkenning én vooral het gevoel van troost kunnen geven dat je er niet alleen voor staat al voelt dat soms wel zo.

Je pakt het op , bladert het door, leest een fragment of gedicht en herleest. Het kleinste gedicht ( met de titel mist ) is en mooie samenvatting van het geheel. Het zegt niet alleen iets over de inhoud van de bundel maar zeker ook over het gevoel wat het lezen bij mij gaf en de wens die vanuit liefde is geschreven.  Die paar regels raakte mij zeer.

Ik hoop dat de auteur het mij niet kwalijk neemt dat ik ze citeer :

Mist

ach, konden wij

een bocht omgaan

weg uit jouw mist

vandaan

Mooi gegeven is dat van elke bundel er  €2,50 naar Alzheimer Nederland gaat

Recensie : over mieren die goud verzamelen, Brunetto Latini & Rébecca Dautremer

over mieren die9789002273919/2021

Brunetto Latini, Rébecca Dautremer, vertaling Ed Franck, uitgeverij Davidsfonds

Brunetto Latini was een Florentijnse staatsman en schrijver uit de 13e eeuw. Tijdens zijn ballingschap in Frankrijk schreef hij tussen 1260 en 1266 zijn drie belangrijkste werken, waarvan  ‘ Le livres dou tresor ‘ ( boeken over de schatten van de wereld) het bekendste is gebleven.  Dit boek bevat uitreksels uit dit werk. Volgens de uitgeverij een encyclopedische samenvatting van de kennis van zijn tijd. Het komt uit het vijfde deel van deze boekenreeks waarin een aantal dieren werd beschreven. Zoals in die tijd vaker in bestiaria werden gedaan. Zowel fabeldieren als echte dieren werden daarin beschreven met de kennis van toen met de nodige fantasie.

Rébecca Dautremer is een internationaal bekende illustratrice en haar bijzondere paginagrote, fantasierijke illustraties in warme kleuren passen perfect bij dit bestiaria.

Ik heb een voorliefde voor bestiaria. De manier waarop zowel fabeldieren als gewone dieren worden omschreven met de afbeeldingen erbij, zo ook in dit boek, zijn niet alleen interessant maar ook leuk om te lezen. Interessant hoe er toendertijd tegen ( ook bestaande ) dieren werd gekeken omdat de kennis ontbrak en werd aangevuld met oude verhalen en fantasie.

Daarnaast vind ik de illustraties van Rébecca een feestje om te mogen bekijken. De combinatie van tekst en illustraties is een lust voor het oog. Je blijft er naar kijken.

Zowel bestaande, als niet bestaande, dieren komen langs. Helaas maar elf stuks. Ik had er veel meer verwacht ( op gehoopt )  en dat is eigenlijk mijn dikke min voor dit boek. Het had best dikker gemogen want je raakt niet uitgekeken. Maar goed ik ken ook het origineel niet dus misschien was er ook niet meer overgebleven om te verwerken.

Elk dier heeft twee pagina’s tot zijn beschikking. Links naam en tekst met korte beschrijving en wetenswaardigheden met kleine illustraties en rechts een pagina-vullend en indrukwekkende illustratie. In de illustraties zijn qua kleur en stijl  het tijdsbeeld van het originele werk gevangen.  Het boek doet echt klassiek aan, op een positieve wijze. Illustraties vol details waar je naar moet blijven kijken.Het boek zelf is van een prettig groot formaat waardoor de illustraties zeker meer tot zijn recht komen.

Een mooi boek wat klopt van begin tot eind. De mooie uitstraling, de pakkende titel en de schitterende, bijna magische, inhoud.

Mooi om voor te lezen, zelf te lezen (vanaf een jaar of 7 á 8)  en cadeau te geven.

Een must-have voor elke boekenliefhebber.

Recensie : Het spoor van de doden, Sarah Bailey

het spoor van de doden9789460684609/2021

Sarah Bailey, vertaling Jetty Huisman, uitgeverij Marmer

“ het spoor van de doden “ is het derde deel in de  Gemma Woodstock – serie. Een reeks thrillers rondom de rechercheur Gemma Woodstock.  De auteur won met het eerste deel  ( het duistere meer) een aantal prijzen, waaronder die voor beste Australische thrillerdebuut.  Het tweede deel verscheen in 2020 (  in de donkere nacht) en voor mij ligt deel drie.

De vorige twee verhalen heb ik ( nog ) niet gelezen maar vanaf de eerste pagina zat ik in het verhaal en het is goed zelfstandig te lezen. Er zijn wel wat personages of blikken in hun verleden maar die zijn goed te volgen zonder de eventuele gemiste info.  Dat is voordeel van een goed in elkaar gezette politie-thriller , de informatie komt goed gedoseerd binnen en laat geen grote vraagtekens achter bij de lezer als deze midden in een serie start.

In dit verhaal verdwijnt de 15jarige Abby spoorloos nadat ze op een feestje is geweest. Haar vriendje wordt de volgende ochtend dood aangetroffen, hij is op brute wijze vermoord.  De grote vraag is of Abby hiermee te maken heeft gehad en daarom is verdwenen. En is ze zelf weggelopen of zit er een andere reden achter haar verdwijning. Gemma Woodstock is gevraagd naar dit dorp te komen om hiernaar onderzoek te doen en valt in een zaak vol mysterie en geheimen. Ze ziet ook de link naar een vorige vermissingszaak en deze confrontatie valt haar zwaar.

Bijna 450 pagina’s vol thriller plezier. Wie houdt van politie – thrillers ( om het zomaar te noemen) waarbij een rechercheur het onderste uit de  kan wilt halen, gedegen onderzoek wilt doen waarbij de zijn/haar zaak wordt opgelost  is hier op het goede adres.

Het verhaal speelt zich af in een tijdsperiode van de  vermissing van het meisje Abby. Het boek is onderverdeeld in die dagen ( worden aangeduid met het aantal dagen van vermissing) . De aparte hoofdstukken in die delen hebben als titel de dag en tijdstip ,waardoor je heel chronologisch het tijdspad kan volgen en ook daarbij de haast  kan voelen  wat de rechercheur heeft om tot de oplossing te komen. Bij een vermissing telt uiteraard elk uur.

De vertel/schrijfwijze is pakkend en er zit een goed tempo in het verhaal. De informatie komt in goede maten binnen zodat je niet teveel spoilers krijgt en door wilt lezen tot de ontknoping. Daarnaast zijn de karakters goed uitgewerkt. Door privé informatie over Gemma neer te zetten , over haar gezinsleven en strubbelingen, krijgt het hoofdpersonage meer inhoud en snap je haar beweegredenen des te meer. De strijd die zij voert in haar werk maar zeker ook haar innerlijke strijd zetten haar neer als een menselijk karakter die het beste voor heeft voor haar omgeving en zeker goed wil zijn in haar werk.  Kort gezegd een sterk karakter neergezet, juist door haar zwakheden te benoemen.

Het tempo is prettig, de opbouw goed en het verhaal houdt je bezig van begin tot eind.  Een fijne kennismaking met deze auteur waar ik van hoop nog meer te mogen lezen.

De afgelopen twee weken : 1 tot 12 december

Langzaam weer uit mijn leesdip aan het komen en hopelijk weer tijd aan het vinden om mijn blog weer wat leven in te blazen.  Ik lees nu voornamelijk jeugd- en kinderboeken voor de “Kinderboeken & Y.A ” site.  Voordeel hiervan is dat mijn concentratieboog niet zo enorm hoog hoeft te liggen.  Ik begon met het grappige verhaal over de tandenslager en las daarna het jeugdboek over het heksenhotel. Hoewel ik van die laatste titel een andere verwachting had heb ik het wel met plezier gelezen. 

Boekenpost

Van uitgeverij Aspekt ontving ik een stapel van een achttal boeken met een lekkere chocolade letter. Foto op insta gezet, wilde hem hier plaatsten maar ik heb ruzie met de techniek, dus die houden jullie nog tegoedt.

Geplaatste berichten 

Recensie : het geheim van Michelangelo, Carlo A. Martigli

550x8259789492197047/2021

Carlo A. Martigli, vertaling Dorette Zwaan  & Rianne Aarts, uitgeverij La Zeta

“het geheim van Michelangelo ” is het derde jeugdboek van Carlo A. Martigli. Hij schreef al meerdere  ( historische) boeken en is zijn werk is in meer dan 23 talen vertaald.  Het verhaal speelt zich af in 1534 en het is een historische jeugdthriller. Hoewel historische fictie zijn er wel personages die echt hebben bestaan, net zoals sommige gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. Achterin het boek wordt dit toegelicht in een noot van de auteur. Daarnaast vind je wat illustraties van Michelangelo én een kaart van het oude Rome.

1534. Jacob van Pistoia wil heel graag kunstschilder worden. Het liefst tekent hij de hele dag. Zijn vader is echter wolhandelaar en wil dat Jacob in zijn voetsporen treedt. Iets wat toen de normale gang van zaken was. Jacob loopt daarom van huis weg en gaat naar de stad Rome, in de hoop daar een leermeester te vinden. Hij komt meesterschilder Michelangelo Buonarroti tegen. Deze is druk bezig met schilderingen voor de paus in de Sixtijnse Kapel. Jacob begint onderaan en kan niet wachten het vertrouwen van de meesterschilder te winnen. Dan blijkt dat deze zich niet alleen met schilderen bezig houdt maar met allerlei geheimzinnige zaken. Zaken die niet zonder gevaar zijn. Als dan de paus op mysterieuze wijze sterft gaat Jacob vastbesloten op onderzoek uit.

Wat een heerlijk verhaal. De auteur weer het tijdsbeeld goed te schetsen. Je waant jezelf in de vieze straten van het machtige Rome. Het geeft je een kijkje in de keuken van verschillende lagen van de bevolking. De verschillen toen waren zeer groot. Doordat er waargebeurde feiten in het verhaal zijn verweven en bekende namen voorbij komen geeft het net dat tikje extra aan dit spannende jeugdboek. Van begin tot het einde wordt je geboeid door een spannend verhaal met een vleugje mystiek.

De schrijfstijl is prettig, eenvoudig maar pakkend. Prima voor de doelgroep 10 plus. Met een grote plus want ik denk dat een groot publiek dit boek zeker zal kunnen waarderen en met plezier lezen.De hoofdstukjes slechts enkele pagina’s lang en lezen hierdoor lekker weg. Personages worden menselijk neergezet met hun eigen rugzakje, hierdoor krijgen ze meer diepgang en spreken ze bij de lezer meer aan. Dit alles tegen een achtergrond van corruptie, machtsvertoon en intriges van figuren met een dubbele agenda.

Naar mijn idee een van de betere jeugdboeken die ik las dit jaar en een flinke aanrader!

Recensie: Kan het nog erger? Judith Koppens

kan het nog erger9789044841640/2021

auteur  Judith Koppens, illustraties Marja Meijer, uitgeverij Clavis 

Judith Koppens bracht in 2004 haar eerste kinderboek uit. Inmiddels zijn er al zo’n 50 titels van haar hand verschenen. Titels voor de allerkleinsten, voor de beginnende lezertjes en ook voor de wat oudere kinderen. Zoals dit boek voor kinderen vanaf ongeveer tien jaar.  Een mooi en ontroerend verhaal over ingewikkelde en zware onderwerpen maar toegankelijk geschreven met de nodige humor en een flink portie relativeringsvermogen van de hoofdrolspelers.

Het zit Syl even niet mee. Eigenlijk vindt ze dat het haar wel heel erg tegen zit. Haar vriendje maakt het uit via Whatsapp en gaat meteen met de stomste meid van de school. En dan kan het nog erger want haar ouders gaan een paar dagen weg waardoor zij opgescheept wordt met haar jongere zusje én haar oma wordt opgenomen in het ziekenhuis. Mopperend gaat ze naar het ziekenhuis op bezoek, zich afvragend of het niet nog even erger kan. Daar ontmoet ze Sebas.  Door Sebas gaat ze alles in een ander perspectief zien en merkt ze dat ook al zit het tegen dat er toch ook mooie dingen kunnen gebeuren.

Bij het lezen van het eerste stukje dacht ik, toch niet weer een boek over zo’n verliefde trien met liefdesverdriet. Zo’n verhaal wat je al tig keer hebt gelezen… Snel las ik verder en viel in één van de meest ontroerende kinderboeken die ik dit jaar heb mogen lezen. De onderwerpen zijn rauw maar door het te relativeren, humor te gebruiken en dichtbij de belevingswereld van de jonge lezer te blijven beleef je het heel anders.  De auteur weet de lezer te raken, te ontroeren , maar zeker ook je te laten glimlachen van de mooie en grappige momenten in het verhaal. Ziek zijn en de dood lijken soms ver van je bed maar kunnen heel dichtbij zijn. De auteur heeft zich goed kunnen inleven en zo heel realistisch door de ogen van een kind dit verhaal neer kunnen zetten.

Als lezer kan je niet meer stoppen en wil je weten hoe het verder gaat met Syl en Sebas. Als dan het onvermijdelijke einde van het boek nadert is het even slikken want het is een einde om een traan bij weg te pinken. 

Geraakt door een mooi verhaal , een verhaal met een lach en een traan.

Mooi gedaan.

Recensie : de laatste vier dagen, auteur Gemma Geurts

de laatste vier dagen9789044840629/2021

Auteur Gemma Geurts, uitgeverij  Clavis young adult 

Gemma Geurts volgde een opleiding tot kleuterleidster en ging op latere leeftijd MO Pedagogiek studeren. Daarna volgde ze de studie historische pedagogiek aan de universiteit.  Ze werkte als docent in het basisonderwijs en hoger beroepsonderwijs, was onderwijsontwikkelaar en beleidsadviseur. Het verhalen schrijven nam grotere vormen aan en ze is nu fulltime auteur.

“ de laatste vier dagen “ is een historische young adult roman die zich afspeelt in het jaar 1222 in Occitanië, in Zuid Frankrijk.  Djibriël d’Al Karaouine is net afgestudeerd als rechtsgeleerde en heelmeester. IN opdracht van de koning van het Spaanse León trekt hij naar Faula Farrs, een land in de Franse Pyreneeën.  ( Faula Fars is een verbastering van farce wat een klucht of grap betekent en faula betekent fabel, een goede keuze daar de alwetende verteller een hond is en er net als een fabel een spiegel wordt voorgehouden aan de mens).

 Faula Farrs staat onder bewind van een kindskoning. Als adviseur wil Djibriël wil hij deze koning laten voorkomen dat de rooms-katholieke inquisitie diens land onder de voet loopt. Het land is verwikkeld in een ideeënstrijd over gelijkheid, geloof en vrijheid van denken. Hij snapt niet dat mensen zich laten leiden door een God.  Het verhaal gaat van start als hij gevangen zit en nog vier dagen bedenktijd heeft. Vier dagen om zich te bekeren tot het rooms-katholicisme anders zal de inquisitie hem op de brandstapel zetten.

Voor liefhebbers van historische romans is dit een mooi verhaal. Het is geïntroduceerd als young adult , leeftijd 15 plus. Het is een dikke pil, bijna 400 pagina’s en je moet er wel even inkomen. In het eerste stuk wordt veel informatie gegeven en moet je even in de sfeer komen van de tijdsperiode. De vertelwijze is wat uitgebreid maar op een langzaam kabbelend tempo zodat je er wel in komt. Voor ongeduldige lezers of lezers die van actie houden zal dit heel wat vergen van hun concentratieboog. Maar het is de moeite zeker waard om door te lezen.

De auteur heeft gekozen voor een onwetende verteller in de vorm van de hond, Lupo. Lupo vertelt aan zijn dochter het verhaal van de laatste vier dagen van zijn baasje tot aan de belangrijke beslissing die zijn baasje nemen moet.

 Hij is zijn baasje Djibriël trouw, zoals een hond betaamt. Daarnaast heeft een hond drie belangen ( aldus de auteur) en dat is zijn baasje beschermen, eten en teefjes dekken. Deze prioriteiten staan dan ook bij Lupo hoog in het vaandel en vanuit dat oogpunt vertelt hij het verhaal. Een hond heeft andere belangen dan een mens en kan daarom neutraal het verhaal vertellen. ( een onwetende verteller in plaats van een alwetende verteller aldus de auteur). En door de onwetendheid van de hond kan hij onderwerpen als geloof en vrijheid van denken anders verwoorden, zonder vooringenomen mening.

Zoals gezegd een heel uitgebreid, soms wat traag vertelt, verhaal over een interessante en tot de verbeelding sprekende tijdsperiode. Fictieve verhalen tegen een historisch tijdsbeeld zijn wel verhalen die ik graag lees.  De originele insteek door een hond het verhaal te laten vertellen geeft een heel ander verhaal dan ik had verwacht. Origineel maar af en toe miste ik toch wat diepgang in de andere karakters. Wat toch jammer was want er is ruimte zat in dit lange verhaal omdat er in te kunnen verwerken. Aan de ene kant wel leuk om de mensen op deze manier te laten zien maar zo leeg als sommige karakters hierdoor overkomen was soms niet al te geloofwaardig.  Na het lezen van een interview van de auteur waarbij ik de betekenis van de naam Faula Farrs leerde verklaarde het wel die leegheid maar er had toch meer uit de karakters kunnen worden gehaald waardoor het tempo misschien wat hoger kon in het verhaal.

De schrijfstijl is prima passend bij de doelgroep, 15 plus, maar door de inhoud en het wat trage tempo wel een uitdaging voor de jonge lezer.

Hou je van historische romans met een originele insteek is dit zeker een

Recensie : Manus & Janus en Sinterklanus , Dirk Bouquet

manus en janus en sinterklanus9789082851557/2021

Auteur en illustrator Dirk Bouquet, uitgeverij Blop 

Dirk Bouquet is scenarioschrijver voor film en animatie. Hij werkte mee aan Nederlandse speelfilms en maakte series voor televisie. Daarnaast schrijft en illustreert hij kinderboeken. Dit verhaal is, in een iets andere versie, uitgebracht als bioscoopfilm en nu in boekvorm verschenen.

Het is voor kinderen vanaf zes jaar en ook zeer geschikt om voor te lezen (in de klas). Het is het eerste deel in de serie Manus & Janus, twee onhandige tweelingbroers. Een gegeven waar je heel wat kanten mee op kunt gaan.

In dit verhaal komt uiteraard Sinterklaas dik in de problemen en is het aan de onhandige tweelingbroers om hem te helpen. Op weg naar Nederland krijgen alle Pieten een geheimzinnige Pietengriep.  Zonder de hulp van zijn Pieten kan Sinterklaas niet zoveel. Er gaat van alles mis en de boef Blitz en zijn handlangers slaan hun slag. Ze overvallen Sinterklaas en stelen zijn kleding. Zo wil hij met  Boef en Kneggie als Pieten, via hypnose, mensen hun geld laten geven. Blitz noemt zich Sinterklanus (wat terugkomt in de titel van het boek).

Sinterklaas in ondertussen wel aangekomen in Nederland en komt toevallig aan bij Manus en Janus. Samen proberen ze de boeven te stoppen en Sinterklaas te helpen maar ja dat valt niet mee want iedereen denkt dat Sinterklaas en bedrieger is, behalve Sophietje. Een meisje die niets liever wilt dan een bezoek van ( de echte ) Sinterklaas en hopelijk met een mooi cadeau.

Het verhaal gaat van start met een korte introductie van alle hoofdrolspelers in het verhaal. Dat is op zich wel handig want het verhaal is vol actie en dan zou het introduceren veel tijd kosten en het tempo uit het verhaal halen. Dat de auteur scenarioschrijver is merk je wel aan het verhaal. Het is geschreven als een filmscript en ook de leuke, rommelige tekeningen doen je denken aan schetsjes voor een storyboard voor een film. Niet dat dit erg is hoor.  De hoofdstukjes zijn lekker kort dus ideaal om voor te lezen. Zeker ook klassikaal.

Het verhaal zelf heeft alle ingrediënten voor een  spannend Sinterklaas verhaal : Sint heeft een probleem, er zijn boeven die misbruik maken van Sinterklaas en twee wat sullige broers die de boel moeten redden en daarbij hulp krijgen van een dapper kind ( Sophietje ). Maar dit alles is ook wat wij bij Sinterklaasverhalen prima vinden.  Het is van belang dat het vol actie zit, spannend is en uiteraard een voorspelbare, goede, afloop heeft voor de jonge kinderen. De Sinterklaastijd is immers al spannend genoeg.

Kolderiek, grappig en avontuur dat zijn denk de trefwoorden bij dit grappige verhaal.  Ik heb zelf wat filmpjes gekeken op internet van de film die in 2015 verscheen met als basis dit avontuur en die waren precies zoals ik mij dit verhaal had voorgesteld. Rommelig maar grappig.

Dit verhaal is een eerste deel over Manus & Janus. Ik ben benieuwd wat hun volgende avontuur gaat worden.