beetje stil….

20526280_1282566981870000_4898154008051541641_n Lieve lezers,   de komende weken zal het hier wat stiller zijn.  Ik ga mijn best doen om in ieder geval wekelijks een recensie online te zetten en hopelijk de ‘ friday five’ weer op te pakken.  Maar beloven doe ik even niks.

Op de eerste plaats heb ik behoorlijk last van mijn schouder en ben ik ook even druk met thuis en werk en studie. Ik blijf natuurlijk te pas en te onpas  overal en nergens lezen maar het bloggen is even wat rustiger……..                     tot gauw…  #keeponreading

Advertenties

“onder de sterren van Montpellier” Marina Folkers

9789401913638-onder-de-sterren-van-montpellier-m-LQ-f.png9789401913638/2018

Marina Folkers, uitgeverij Zomer& Keuning

Marina Folkers schreef al eerder twee romans waaronder  Faye & Sean, die ik met plezier gelezen heb.  Toen ik het verzoek kreeg ‘onder de sterren van Montpellier’ te lezen wilde ik dit maar al te graag. Benieuwd of het dezelfde stijl zou hebben als haar debuut en of het mij net zoveel plezier bij het lezen zou geven.

In het verhaal maken we kennis met Cleo die weg wil vluchten uit haar hedendaagse leventje. Ze was het slachtoffer van roddels en pesterijen op haar werk en heeft behoefte aan rust.  Als ze de kans krijgt om een paar maanden naar Zuid-Frankrijk te gaan neemt ze per direct ontslag en vertrekt. De bedoeling is dat ze daar gratis in een huis van een kennis mag verblijven als ze dit huis in de verf zet zodat het verkocht kan worden.  Ze kijkt uit naar een teruggetrokken verblijf daar zonder zoveel mogelijk contacten.Haar aantrekkelijke buurman Luc zit ook niet te wachten op gezelschap. Hij heeft zijn eigen problemen uit het verleden die hij achter zich wil laten.Cleo heeft zich echter verkeken op het klussen en komt ook nog wel eens in de problemen waarbij ze de hulp van haar buurman wel kan gebruiken.  Beiden gaan steeds meer voor elkaar voelen maar willen geen open kaart spelen omdat dit niet op hun agenda staat.

Ik kan niet anders zeggen dat het een heerlijk boek is. Net als haar vorige boek is het een vlot leesbaar verhaal. Iets compacter dan haar debuut waardoor het wat prettiger leest. Verder heeft het alle ingrediënten voor een prima feelgood- verhaal. Enigszins voorspelbaar maar dat mag bij dit soort verhalen. Het geeft niet dat je weet dat het wel goed zal komen op het einde. Dat hoort bij het genre. Het is een heerlijk romantisch maar luchtig verhaal maar de romantiek druipt er niet vanaf dus dat is wel zo prettig. Twee personages die lekker om elkaar heen draaien, angstvallig zichzelf niet willen verliezen en continu de twijfel hebben of ze daar nu wel goed aan doen. Leuk detail is dat Cleo advies vraagt aan haar wijze oma die meerdere malen de spijker op de kop slaat. Oma heeft niet zo’n grote rol als personage in het verhaal maar de band tussen Cleo en haar oma speelt zeker een rol.  Deze oma verdient een ereplaatsje in het verhaal.

Met plezier heb ik dit boek in één ruk uitgelezen en als je iets zoekt voor een paar uurtjes ontspanning is het zeker een aanrader.

 

 

” de nacht van de blauwe eekhoorns” Leo A.A. de Jong

de_nacht_van_de_blauwe_eekhoorns_cover.jpg9789491773907/2018

Leo. A.A. de Jong, uitgeverij Palmslag

De nacht van de blauwe eekhoorns is het debuut van schrijver Leo. A.A. de Jong (1971). De Jong is afgestudeerd bedrijfskundige maar na jaren in loondienst heeft hij in 2015 besloten zich fulltime te richten op het schrijven van boeken en korte verhalen. Zijn liefde voor muziek ( met name Depeche Mode) en reizen komen ook zeker aan bod van dit debuut.

Het verhaal gaat over John. John heeft een saaie kantoorbaan bij een groot bedrijf waar hij blijft hangen omdat hij nu eenmaal een inkomen nodig heeft. Hij zoekt zijn vertier in stedentrips en dure escortgirls. Maar ergens blijft er iets knagen en zoekt hij gewoon naar iemand om een vaste relatie mee op te bouwen. Als hij twee KLM- stewardessen ontmoet  ( Saskia en Sabine) lijkt zijn leven een andere weg in te slaan.

Voor mij ligt een roman van zo’n 187 pagina’s. De cover laat twee stewardessen zien en hun blauwe uniform verwijst meteen naar de titels. Het is mij al snel duidelijk dat deze dames de blauwe eekhoorns moeten zijn. In eerste instantie leek het mij een beetje op een chicklit vanwege de cover maar als het iets totaal niet is is dat het wel.

Als ik dan het boek open sla en een quote van Depeche Mode zie staan denk ik dat moet een prima boek zijn, daar ik zelf ook deze muziek meer dan kan waarderen.

De start van het verhaal is echter een schakeling van reisjes van de ene stad naar de ander waar hoofdpersonage naast de toeristische trips ook nog eens alle details van de escapades met zijn escortdames met ons deelt. Nou ja, slechts twee stukken in het verhaal zijn vanuit het perspectief van John, de rest is vanuit een alwetende verteller.  Voor mij was de start van het verhaal niet echt een geheel maar meer korte verhaaltjes, uitstapjes van John. Net zo kort als de stedentrips, dat dan weer wel. Als John echter op een gegeven moment de twee stewardessen ontmoet en met hen een wel heel geslaagde avond/ nacht heeft ( zie de titel van het boek) komt het verhaal meer op gang en wordt het meer samenhangend.  Ook leer je John beter kennen en is er wat ruimte voor wat karaktervorming van het trio.

De schrijver heeft een vlotte vertelstijl, al is er soms wat vertraging door de vele details ( met name die van de steden die bezocht worden), over het algemeen leest het lekker door. Aan de ene kant een vermakelijk verhaal waar je zo doorheen gaat maar aan de andere kant heeft de schrijver toch ook de nodige symboliek en thema’s in het boek verwerkt. ( met name de verwijzingen naar bepaalde dieren).

Hoewel ik aan het begin wat twijfels had ben ik blij dat ik heb doorgelezen en kan ik dit debuut zeker waarderen.

Na het boek gelezen te hebben bezocht ik de site blauwe eekhoorns  waar onder andere meer informatie over deze symboliek, achtergrond over het boek en jawel blauwe-eekhoorn-weetjes staan. Een leuke aanvulling en reden voor mij op hierna het boek er weer op na te slaan om sommige dingen nog eens na te lezen.

 

“een gedroomd einde” Susanne Koster

gedroomd einde.jpg9789044834123/2018

Susanne Koster, uitgeverij Clavis

Een gedroomd einde is het derde en laatste deel uit “de oneindigheidstrilogie” van Susanne Koster.  Al eerder besprak in de delen ‘ zwarte lieveling‘ en ‘achtergelaten‘.  In ‘zwarte lieveling‘ lees je het verhaal van de jeugd van  Saskia en in ‘achtergelaten‘dat van haar zusje Jonka. Een jeugd waar mishandeling en verdriet de boventoon voeren.

In dit afsluitende deel zijn we wat jaren verder en krijgen Saskia en Jonka te horen dat hun moeder ziek is en op sterven ligt. Beide zussen hebben daar hun eigen gevoelens bij en worden weer geconfronteerd met het verleden. Saskia die mishandeld werd door haar stiefvader waarbij moeder niet ingreep. Jonka hoe ze naar een tehuis werd gestuurd en de rol van haar moeder daarin. Maar ondanks de zwarte bladzijdes uit hun verleden is het toch hun moeder.  In de proloog zijn de zussen samen en halen herinneringen op.  Er volgt een verhaal over de band met hun moeder, het verdriet en de boosheid  maar ook de liefde en hoop. Moeder is ziek (kanker) en op haar ziekbed heeft ze haar verhaal opgeschreven voor haar dochters. ( dit lees je in ander lettertype in het boek). Moeder hoopt op vergeving maar de dochters hebben heel wat te verwerken voor ze daar aan toe zijn, en zich afvragen of ze haar willen vergeven.  Aan het einde is er nog een twist die ik niet aan zag komen maar wat ik wel een heel mooi einde van het verhaal vond en waarbij de titel ook nog eens behoorlijk op zijn plaats viel.

Vanaf de eerste pagina zat ik weer midden in het verhaal en leefde ik mee met de zussen. De delen zijn goed zelfstandig te lezen maar eerlijk gezegd wil je dit niet omdat het verhaal je raakt en je totaal er in op gaat . Bovendien is het thema zo belangrijk dat je gewoon weg alle drie de delen wilt of zou moeten lezen.

Een verhaal vol emoties en zo pakkend op papier gezet door Susanne Koster dat ik geregeld met kippenvel zat te lezen. Hoe dicht bij elkaar kunnen deze uiteenlopende emoties  bij elkaar liggen. Het lijntje tussen haten en houden van is soms dunner dan je zou willen wensen.  Net als de voorgaande delen is ook dit verhaal op ware gebeurtenissen gebaseerd. Aan het einde van het boek staan contactgegevens waar je terecht kunt als je, op welke wijze dan ook , te maken hebt (gehad) met fysiek of verbaal geweld.

De schrijfster weet een moeilijk, maar o, zo belangrijk onderwerp, in een verhaal te vatten waardoor het hopelijk bespreekbaar wordt en belangrijker nog mensen in zo’n situatie misschien net dat extra duwtje krijgen om hulp te gaan zoeken of te bieden.

 

Met dank aan uitgeverij Clavis voor dit recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

Samen met Veronique Janssen besprak ik ‘zwarte lieveling’ het eerste deel van de trilogie nog bij onze ‘leesclub voor twee’.  En lees je hier  de recensie van Veronique over dit eerste deel.

 

“gifgas” Peter J.L.M. Bernink

9789491773976/2018 uitgeverij Palmslag

Peter J.L. M. Bernink heeft inmiddels al een viertal thrillers op zijn naam staan en met Gifgas komt daar een vijfde bij.  Hij is in zijn vertrouwde patroon gebleven qua manier van schrijven en opbouw van zijn verhaal.  Na een lange lijst van personages (wat misschien kan afschrikken) is het onderverdeeld in proloog, voorspel, middenstuk, eindspel, epiloog en dankwoord.  Voor de lezer die al eerder wat van hem las een stuk herkenning maar voor het verhaal niet echt noodzaak.  Van mij had het gewoon bij een proloog, verhaal en epiloog mogen blijven. Het onderverdelen in drie stukken had voor mijn idee geen meerwaarde voor het verhaal.
Wel is het fijn dat de schrijver duidelijk boven de stukken zet in welke plaats het zich afspeelt. Doordat een wereldwijde criminele actie  springen we van het ene land naar het ander en soms ook met overlapping van tijd. Door de plaats te vermelden blijf je als lezer bij de les.

Het verhaal begint  tijdens een lijndienst van New York naar Amsterdam waar neuroloog Bert Koch betrokken raakt bij een kaping door Tsjetsjenen, die mede door zijn toedoen mislukt. De piloot en kaper komen om het leven en een dag later wordt de CIA- agent die ook in het vliegtuig zit vermoord.  Ondertussen wordt de wereld geconfronteerd met geheimzinnige moorden in Moskou en Washington waar gebruik is gemaakt van een nieuw, onbekend en dodelijk gifgas. Zowel de geheime diensten van Rusland als Amerika tasten in het duister en zullen moeten samenwerken. Er blijkt echter een mol te zitten in de Amerikaanse organisatie die samenwerkt met degene die hierachter zit.  Naast huurmoordenaars, terroristische idealisten en misdadige zakenlieden wordt ook nog eens de zoon van Koch ontvoerd. Koch gaat op zoek naar degene die dit op hun geweten hebben met flinke tegenwerking van de AIVD maar wel met hulp van oud-hoofdinspecteur Popma.

Kortom er gebeurd veel in dit verhaal, met veel personages, op veel plaatsen en met sprongen in de tijd. Dit alles wist de schrijver duidelijk op papier te zetten.  Zonder dat je als lezer de draad kwijt raakt. Sowieso dus knap gedaan van de schrijver.  Verder is het de angst voor zo’n wapen  en terrorisme echt van deze tijd waardoor het geheel zelfs realistisch overkomt waardoor je als lezer extra spanning beleeft tijdens het lezen.

Als je als lezer vorige verhalen van hem gelezen hebt herken je uiteraard ook weer Koch en Popma. De rol van Popma is dit maal zeer beperkt maar Koch krijgt het weer behoorlijk voor zijn kiezen. Gelukkig zijn de verhalen zelfstandig te lezen en hoef je geen voorkennis te hebben uit de andere verhalen. Er is hier en daar een heel korte terugblik naar iets uit het verleden maar dat is heel subtiel verweven in het verhaal, relevant en niet hinderlijk.

Wel bedacht ik mij dat ik het leuk zou vinden als de schrijver zijn personages een keer los laat en een thriller schrijft met andere karakters.  Daar had dit boek zich ook prima voor kunnen lenen.

“een briefje uit de hemel” Francisca Flinterman

9789463385022/2018 uitgeverij Aspekt

Een briefje uit de hemel is de autobiografische roman van Francisca Flinterman. Zij groeit op binnen een klein, sektarische geloofgemeenschap. Een gemeenschap met hoge eisen waar zij continu op haar hoede is en strijd moet voeren om hieraan te voldoen. Op de momenten dat dit niet lukt heeft ze het idee dat ze faalt. Als ze 29 jaar oud is valt de gemeente uit elkaar en is ze op zichzelf aangewezen. Ze weet alleen over de maatstaven van de gemeenschap waar ze in opgroeide. Zonder eigen identiteit of mening. Hier moet ze naar op zoek om een eigen leven op te bouwen en haar eigen ik te vinden. En toch blijft ze tijdens die zoektocht ook hopen op een briefje uit de hemel die zegt dat het goed is.

In het voorwoord laat de schrijfster weten dat het haar verhaal is, het verhaal van haar eerste dertig levensjaren. Dat heb boek onderdeel is van haar zoektocht naar zichzelf. Ze streefde niet naar volledigheid en namen zijn gefingeerd. Ondanks dat weet je dat het waargebeurd is als lezer en frons je af en toe flink met je wenkbrauwen over de situatie waarin ze is opgegroeid. Zolang er mensen zijn zullen er sektes zijn. In allerlei soorten en maten. Als buitenstaander snap je niet dat mensen hiervoor kiezen maar als je, net als de schrijfster, hierin geboren wordt en opgroeit weet je niet beter dan dat de waarheid is. Als je er dan alleen voor komt te staan is het niet zo gek dat alles wereldvreemd voor je is. Hoe anders je kleine wereld was waarin je opgroeide het was wel bekend en zeer beschermd. Je verhaal op papier zetten kan je helpen om alles op een rij te zetten maar ook om diezelfde buitenstaander te laten weten wat je hebt meegemaakt en dat er ook een ander soort leven is dan waar wij ( de buitenstaanders) niet echt weet van hebben.

Het verhaal zelf leest vlot weg en komt, vooral in het begin, een beetje kinderlijk over. Qua korte zinnen en woordkeuze. De start is ook wat veel anekdotes en wat rommelig maar al snel verandert het in een compacter verhaal wat prettiger leest. Je raakt snel bekend met de personages en het leventje binnen de kring, zoals ze zich noemen. De twijfels over het geloof en haar zoektocht naar bevestiging is mooi op papier gezet.

Een briefje uit de hemel is een bijzonder verhaal waarvan ik zelf dacht dat het wonderlijk is dat mensen zo kunnen leven. De sfeer ademt begin 19e eeuw uit zo conservatief en bekrompen en dat terwijl dit zich nog niet zolang geleden heeft afgespeeld en gewoon in principe om de hoek. Sektes spreken tot de verbeelding en vaak denk je aan de grote excessen die je op het journaal ziet. Verhalen als deze brengen het in een beter perspectief en geven je een beeld van hoe het is voor dat meisje om de hoek.

Naast het doel van de schrijfster, die het boek zag als onderdeel van de verwerking van haar jeugd, zal een ander doel een stuk begrip voor de buitenwacht ook bereikt zal worden na het lezen van dit verhaal.


“het was niet alleen maar leuk tijdens mijn depressie ” Marijke Groot

Marijke Groot : gedichten en berichten uit de GGZ

Marijke Groot (1980) kreeg een aantal jaren geleden psychische problemen. Sinds een jaar of twee schrijft ze hier columns en gedichten over. In deze bundel vind je gedichtjes, korte berichten ( tweets) en anekdotes over dit onderwerp.

Via Twitter kwam ik voor het eerst de tweets van Marijke Groot tegen. Af en toe een gedichtje en af en toe een bericht met een vlijmscherpe sneer of juist een hoop humor. In ieder geval vond ik alles wat ik langs zag komen eerlijk en oprecht overkomen. Ik bestelde haar bundeltje en las het in één zucht uit.

Ik denk dat het herkenning voor de een en begrip voor de ander met zich meebrengt. Het kan je inzicht geven hoe over iemand zich nu echt voelt. Misschien denk je dan wel twee keer na over de manier waarop je iemand met een depressie benadert. Je staat er denk ik dan net even wat meer bij stil en dat is goed. Soms reageer je zo verkeerd puur omdat je niet beter weet. Als je door dit te lezen dat weet te doorbreken is er al veel bereikt.

Hoewel het onderwerp heftig is is het juist door de humor die de schrijfster er in verwerkt heeft juist heel prettig om te lezen en blijft het denk ik beter hangen wat je leest.

Ik wil de schrijfster bedanken voor haar openhartigheid en ik hoop dat de bundel veel mensen zal bereiken.