” de dag dat ik verdween” Lisa Thompson

dag dat ik verdween.png9789463850001/2019

Lisa Thompson, vertaling Anneke Bok,  illustraties Mike Lowery, uitgeverij Billy Bones.

De boeken van Lisa Thompson zijn stuk voor stuk juweeltjes. Ik las haar debuut ‘de goudvisjongen’ en de nachtlantaarn‘ met veel plezier en ze staan beiden  in mijn lijstje met mooiste kinderboeken. De schrijfstijl is toegankelijk, prettig en boeiend. De onderwerpen bijzonder en meeslepend. Kortom toen deze nieuwe titel verscheen moest en zou ik die zeker weer willen lezen!

Hoofdpersoon in dit verhaal is Max. Max is een jongen die altijd in de problemen komt op school en thuis. Het maakt niet uit waar hij is er gebeurd altijd wel iets waardoor hij iemand tegen de haren strijkt. Op school denkt hij een potje te kunnen breken omdat hij een prijs won met een tekenwedstrijd en daardoor de school een mooi geldbedrag kreeg om de boel op te knappen. Maar dat het zo niet werkt blijkt als hij geschorst wordt door zijn gedrag en niet naar het schoolfeest mag komen.  Hij baalt hier enorm van en  schopt nu echt letterlijk tegen alles aan.  Hij heeft echter ook een lieve kant. Hij heeft een hond gered (die hij Monster noemt) en zijn beste vriend is geworden. Ook gaat hij dagelijks bij zijn bejaarde buurman langs die steeds meer de kluts lijkt kwijt te raken. Nadat hij hoorde dat hij  niet naar het feest mocht en weer bij zijn buurman was snuffelde hij in de kast met curiosa van de oude man. Hij zucht en wenst dat hij niet meer bestond en dan lijkt zijn wens te zijn uitgekomen.  Maar als jezelf verdwijnt schijnt dit wel heel veel gevolgen te hebben voor alles en iedereen…

Ook dit is weer een juweeltje voor op de boekenplank!  Wederom weet de schrijfster emoties zo mooi weer te geven en zo herkenbaar. Hoewel Max geen lieverdje is voor de buitenwacht heeft hij toch zijn hart op de goede plaats. De manier waarop hij er achterkomt dat het leven zonder hem heel anders zou lopen is mooi gevonden. Hoewel verdwenen loopt hij nog gewoon rond en wordt geconfronteerd met het feit dat mensen hem niet kennen. Dat doordat hij weg is heel veel dingen nooit zijn gebeurd. Zo komt hij (en de lezer ) er achter dat iedereen zijn eigen plekje op de wereld heeft en een plekje in een hart van een ander. Al snel wil hij niets liever dan weer terug te zijn maar dan moet hij wel eerst mensen zien te overtuigen van zijn bestaan omdat hij hulp nodig heeft en dat valt niet mee.

Het is gewoon weer een heel mooi verhaal over familie, geluk, niet lekker in je vel zitten, vriendschap en het hebben van je eigen plekje in de wereld. Onderwerpen die voor alle kinderen herkenbaar zullen zijn en juist daardoor fijn om te lezen.  De hoofdpersoon is dit keer niet het lieverdje of het zielige kind uit de klas maar de brutale durfal, alhoewel is hij wel zo stoer?

Op de een of andere manier weet de auteur de personages zo neer te zetten dat je ze in je hart sluit en je blijft lezen omdat je wilt weten of het allemaal wel goed af zal lopen. Als je dat als schrijver voor elkaar weet te krijgen weet je dat je een goed boek in je handen hebt!

Ik kan niet anders zeggen dat ook deze titel weer een schot in de roos is en ik kan hem van harte aanbevelen!

Met dank aan Billy Bones voor het recensie exemplaar

 

 

 

” dier boek ” Coco & June

 

images9789059089952/2019

Coco & June , uitgeverij Davidsfonds

Coco & June is een duo bestaande uit Karen Leten en Barbara Soenen. Ze hebben elkaar leren kennen op de “Academie voor Schone Kunsten” en hun liefde voor mooie illustraties waren een bron van inspiratie om zelf te schilderen (en schrijven) van kinderboeken.

“Het Dier boek” beslaat het alfabet waar je aan de ene zijde van het boek een stuk tekst vind over het dier wat heel natuurgetrouw geschilderd staat op de pagina er naast. Zo gaan we het hele alfabet door. Van aap tot zeedraak. Het zijn geen standaard dieren die je voorbij ziet komen en dat maakt dit boek nog leuker. Zo had ik nog nooit gehoord van een ‘ lang snuit zaag haai’ of van een ‘quet zal’ . Zo zie je bij elke letter is er wel een dier. Daarom vind ik het wel een beetje jammer dat ze de bij de x en de y gekozen hebben voor de lynx en de pony. Er zijn immers ook dieren te vinden die beginnen met deze letters zoals bijvoorbeeld de xenops en de yapok.

Naast de mooie illustraties staan er dus dierenweetjes bij elk soort. Dit is in heel duidelijke en eenvoudige manier geschreven waardoor het een prima non-fictie boek is geworden voor de ook jongere lezertjes. Een boek waar je in blijft bladeren en blijft genieten.

En wie weet komt er nog een keer een vervolg want over dieren raak je nooit uitgepraat of uitgekeken.

dier boekIk besprak dit boek ook voor Kinderboeken

” hallo egel ” Jane McGuinness

hallo egel cover9789050117173/2019

Jane McGuinness, vertaling Maureen Kemperink, KNNV uitgeverij

Hallo egel!  Is een bijzonder origineel, leuk en informatief boek geworden over egeltjes. Jane McGuinness heeft met haar vertederende illustraties in warme kleuren een verhaal neergezet over een meisje dat een egeltje vindt in de tuin. Ze verteld over het gedrag van de egel, zijn stekels, wat hij eet en doet.

Door de lieve prenten en summiere tekst is het leuk om al voor jonge kinderen voor te lezen. De tekst is donkergedrukt een eenvoudig te volgen.  Daarnaast staat er nog een  (met dunnere letter) aanvullende informatieve tekst. Met nog meer egel-weetjes. Het boek sluit af met een stukje tekst van de egelwerkgroep over wat je kunt doen als jezelf een egel in je tuin vindt. Daarna vind je nog een lijstje met andere boekentips over egels en informatieve websites.
Hierdoor is het ook prima geschikt voor op de plank in de infotheek van de onderbouw van de basisschool. Aan de ene kant een lief en leuk prentenboek en aan de andere kant een bron vol informatie waarbij er meer in staat dan dat je in eerste instantie denkt.

Op een leuke manier leren over dieren, wie wil dat nu niet?

KNNV Uitgeverij is uitgever van informatieve boeken over natuur & duurzaamheid. Samen met de egelwerkgroep, onderdeel van de zoogdiervereniging is dit boekje tot stand gekomen.

hallo egelIk besprak dit boek op op Kinderboeken

 

” de gelukkige pechvogel ” Beatrijs Nolet

Gelukkige-Pechvogel9789082851526/2019

Beatrijs Nolet, illustraties Ruth van Wichelen, uitgeverij Blop

Beatrijs Nolet schreef toneelstukken en musicals voor kinderen en ontwikkelde schrijfcursussen voor zowel kinderen als volwassenen. Haar eerste kinderboek ( de kleine wereldreis van Bas en Joke) verscheen in 1980. Hiervoor ontving ze de “Vlag en Wimpel”prijs. Tegenwind (1996) en Dagboek van Ravia (1997) kregen een nominatie van de Nederlandse Kinderjury. Andere boeken van haar werden bewerkt tot toneelstukken. Met ‘de Gelukkige Pechvogel” heeft ze een bijzonder origineel en mooi prentenboek geschreven. Het is een avontuur voor kinderen vanaf vier jaar om voor te lezen en vanaf ongeveer zeven jaar om zelf te lezen.

De illustraties zijn van Ruth van Wichelen. Het boek is langwerpig en in harmonicavorm. Hierdoor kan je het helemaal uitklappen en zie je het avontuur op een lange lijn en zie je hoe af en toe de illustraties doorlopen.  De illustraties beslaan ongeveer twee derde van de pagina en daaronder staat een tekst van acht regels in rijmvorm.

Onze pechvogel heet Wiek die op reis gaat naar het Zuiden en onderweg avonturen beleeft. Er zijn veel tegenslagen zoals een ijsbeer, een man die Wiek in een kooi wilt stoppen maar ook de wind en de regen, de grote zee, alles zit een beetje tegen. Maar Wiek gaat verder en zoekt door naar geluk. Zo probeert Wiek het geluk tegemoet te vliegen. Wat er ook met Wiek gebeurt hij blijft positief. Want soms heb je pech en soms heb je geluk. En of Wiek aan het einde van zijn reis dat geluk heeft gevonden kan je zelf lezen in dit origineel vormgegeven boek.

Wiek is meester in relativeren, soms zit het mee en soms zit het tegen. Een wijze les die een ieder van harte zou moeten nemen. Het is niet alleen een kwestie van dingen nemen zoals ze zijn het is ook een kwestie van niet opgeven en je dromen achterna gaan.

De vertelwijze is prettig, de rijmvorm leest altijd prettig voor en spreekt aan. De illustraties en tekst vullen elkaar prima aan. De vormgeving is zoals gezegd ook bijzonder en je wordt gewoon helemaal vrolijk van dit verhaal. Wiek is een stoere pechvogel die ondanks alle tegenslag overal wel iets positiefs uit wilt halen.

pechvogelIk besprak deze titel ook voor Kinderboeken

” de Tweede Wereld” Marc Lommert

download.jpg9789493157002/2019

Marc Lommert, uitgeverij Godijn Publishing

Marc Lommert (1984) is Tolkien fan en fantasy schrijver. Na zijn studie aan de Sporthogeschool gaat hij op reis naar Nieuw Zeeland en vindt daar de inspiratie voor zijn trilogie ‘de drie werelden’.  In 2014 verschijnt het eerste deel ( ‘de eerste wereld’) en in 2016 het vervolg ‘de tweede wereld’. In dat zelfde jaar tekent hij bij uitgeverij Godijn en verschijnt er een herziene uitgave van het eerste deel. In het voorjaar van 2019 verscheen de tweede druk van dit tweede deel.

De trilogie ‘de drie werelden’ zegt het al draait om de werelden Leëvion,  Morjan en Vodym. Fantasyboek waardig zijn er mooie kaarten van de werelden te vinden in de boeken waardoor je een beeld krijgt hoe het er ongeveer moet uit zien. Verder zijn er (gelukkig) geen illustraties dus je kunt je hart op halen en je eigen fantasie gebruiken om het verhaal verder in te kleuren.  Bij het verschijnen van de 4e druk en deze versie van deel 2 zijn de boeken weer in een nieuw jasje gestoken en sluiten de covers mooi bij elkaar aan. Op de site bij de boeken kan je de kaarten in meer detail bekijken.

Het boek gaat van start met een korte terugblik op het eerste deel. Dit is zeer prettig,  zeker als het even is geleden dat je deze hebt gelezen, zodat je wat sneller weer in het verhaal zit.  Het is aan te raden om eerst het eerste deel te lezen omdat je anders teveel informatie mist. Bovendien start deel 2 precies waar deel 1 is gestopt dus is enige achtergrondinformatie noodzakelijk.

In het eerste deel heb je kennis gemaakt met Eroc en Tarú. Zij vinden een alchimistenschat en moeten deze in veiligheid brengen. De schat moet naar magiërs toe terwijl “de zwarte schim” ze op de hielen zit. Ze vluchten het land uit om “de zwarte schim” te ontlopen.

In het tweede deel zijn we op Morjan .Op elk moment kan er een oorlog uitbreken. De koninkrijken op Morjan lijken kansloos tegen de ‘Zwarte Grootmeesters’ en zijn legers. De vrienden Eroc en Tarú raken uiteraard ook verzeild in de machtsstrijd.

Zoals gezegd is er eerst de terugblik naar het eerste boek. Eroc en Tarú zijn van elkaar gescheiden en denken zelfs elkaar nooit meer te zien. Beiden zijn nu grootmeester en weten dat de oorlog elk moment kan beginnen. Een spannende reis gaat verder en naast de (vele) bekende personages komen er weer een heleboel nieuwe op hun pad. Persoonlijk vind ik dat er wel heel veel karakters in zitten waarvan ik mij afvraag of ze allemaal nodig zijn voor het verhaal. Iets minder zou misschien meer vaart in het verhaal brengen en je aandacht iets meer bij het verhaal houden. Maar dat is mijn persoonlijke mening.

Bij fantasie verhalen wordt snel alles uit de kast getrokken en rol je van het ene karakter naar het andere wat naar mijn idee niet altijd nodig is. Bij sterke hoofdfiguren als deze twee zouden minder bijfiguren prima kunnen. Door de vele figuren en verhaallijnen kan het behoorlijk verwarrend worden en ik hou er niet van om op die manier bij de les te moeten blijven of terug te moeten bladeren waar of ik ook alweer ben gebleven.

De vertelwijze is gelukkig wel beeldend genoeg om je mee te laten voeren in het verhaal. Spanningsopbouw is prima en omschrijvingen uitgebreid maar niet storend. Oog voor details maken het plaatje af. Aan het einde een behoorlijk open einde waarbij een personage bijna van boosheid van de pagina afvalt. Hierdoor krijg je een behoorlijke trigger om door te willen lezen dus ook ik ben benieuwd waar dit verhaal heen moet gaan.

 

 

 

 

 

” statiegeld voor mijn moeder, verhalen over het leven in de DDR” Manon de Heus & Marijke van der Ploeg

statiegeld9789463387064/2019

Manon van Heus & Marijke van der Ploeg, uitgeverij Aspekt.

Dit jaar, op 9 november, is het dertig jaar geleden dat in 1989  ” de Berlijnse Muur” viel.  Zelf was ik 19 jaar oud en wist ik nog precies waar ik was toen ik het nieuws hoorde. ( Dat heb je wel eens dat bij bepaalde momenten in de geschiedenis je nog precies weet waar je was).  Het was een tijd waarin we nog geen smartphones en sociale media hadden en ik denk dat als je opgegroeid bent in deze tijd je je haast niet kan voorstellen hoe het leven zonder die sociale media ging, laat staan dat je je kunt voorstellen hoe het leven is geweest in de DDR tijdens de koude oorlog. De Staat controleerde en reguleerde het dagelijks leven. DDR-kinderen zijn opgegroeid met de slogan ” als je iets niet mag vertellen, dan vertel je het ook niet” .  Je had geen kritiek want dat kon je lot ernstig bepalen. Het kon het verschil betekenen tussen een leven in de gevangenis en een leven met privileges.

Er zijn veel geschiedenisboeken geschreven over deze periode en over hoe de Stasi te werk ging en hoe het leven in de DDR zou zijn. In het voorwoord laten de auteurs weten dat ze juist een boek wilde maken over de mensen die het echt hadden meegemaakt. Persoonlijke verhalen om de sfeer van toen te voelen in het verhaal. De meeste gesprekken waren vrij gesloten en gecontroleerd, mensen vonden het moeilijk hun ervaringen te delen omdat het juk van de opvoeding nog op de schouders drukt. Er werd nagedacht voor er gesproken werd en als er gevraagd werd wat voor gevoel ze er bij hadden kwam er als antwoord “het was nu eenmaal zo.. “.

Na het voorwoord volgt er een korte historische achtergrond bij de verhalen. Over hoe het land verdeeld werd na de Tweede Wereldoorlog en de opbouw van de Duitse Democratische Republiek die dus veel was maar zeker niet democratisch.  Daarna volgen er twintig portretten van twintig willekeurige personen die twee dingen gemeen hebben. Ze zijn opgegroeid in de DDR en ze wilden hun verhaal delen. Verder staan er portretfoto’s bij van de geïnterviewde personages uit die periode waardoor de verhalen nog meer binnenkomen. Je ziet immers een gezicht bij het verhaal.

Het is vandaag de dag bijna niet voor te stellen (zeker niet met al de AVG en soms doorgeslagen privacy wetgeving) dat mensen continu gecontroleerd werden door de regering. Er werden dossiers bijgehouden en zodra je maar een stap buiten het gewone leven deed werd hier een notitie van gemaakt. Uiteraard werd het ‘gewone leven’ door bovenaf bepaald en werd iedereen met deze doctrine opgevoed,  ‘ ze wisten niet beter’.  En als je teveel vragen stelde kon je dat zwaar komen te staan.

Het is daarom goed dat dit soort verhalen worden opgeschreven en dat mensen kennis hebben van de geschiedenis.  Door deze vorm te kiezen en zeer persoonlijke verhalen neer te zetten komen de verhalen binnen en krijg je een veel beter beeld over hoe het dagelijks leven was. Mensen leefde in onzekerheid en angst want je buurman, je broer, iedereen kon een spion zijn van de Stasi. Het laat zich leven als een script van een film maar het was voor deze mensen bittere realiteit.

Een mooie bundeling bijzondere verhalen.

 

 

 

” de Sahara Route” Rene Beijersbergen

Cover De Sahara Route - Rene Beijersbergen97894234260/2019 (Ik las de digitale versie).

Rene Beijersbergen, uitgeverij Mira Loves Books

Rene Beijersbergen ( 1952) studeerde Biologie en werkte als natuurbeheerder, ecologisch onderzoeker en docent. Hij heeft daarnaast altijd over de natuur geschreven en zijn eerste boek ging over de ecologie van de Dwergstern, een zeevogelsoort.  Met ‘de Sahara Route’ slaat hij een heel andere weg in: het is zijn debuut als reisthriller schrijver.

In ‘de Sahara Route’ volgen we drie verschillende reizen van drie mannen die alle drie met een andere insteek op pad gaan maar wel het zelfde einddoel hebben, de hoofdstad van Portugal.  Eén reist voor zijn werk, als piloot, de ander voor zijn plezier en nummer drie in de hoop een beter leven en toekomst te vinden.  Ze kennen elkaar niet en reizen ook niet samen maar zoals gezegd wel naar dezelfde bestemming: de stad die de voorzitter van de Europese Unie is en waar op dat moment de 27 regeringsleiders vergaderen. Iets wat uiteraard extra risico en extra beveiliging met zich mee brengt. Tijdens het reizen passeren ze het noorden van Afrika, dat na de Arabische Lente van november 2010 instabieler is dan ooit. De Europese droom loopt het risico uit elkaar te spatten. Misschien is Lissabon wel het volgende doelwit.

Voordat het daadwerkelijke verhaal van start gaat krijg je een korte uitleg over de situatie in het noorden van Afrika, over de Arabische Lente en het politieke klimaat in de wereld. Je merkt dat de auteur interesse heeft in geschiedenis en politiek en zich er dermate in verdiept heeft en dit goed weet over te brengen op de lezer. Door te kiezen voor drie invalshoeken krijg je een bredere kijk over de situatie en hoe mensen op verschillende manieren daarmee om gaan. Wel vond ik het af en toe verwarrend omdat de perspectiefwisseling niet in een bepaalde lijn verloopt . Het ‘van de hak op de tak ‘gevoel bekroop mij af en toe tijdens het lezen. Het lukte mij dan ook niet altijd om geconcentreerd in het verhaal te blijven. Het leek soms of je echt drie aparte verhalen aan het lezen was. Ondanks het feit dat de auteur wel degelijk pakkend en enthousiast kan vertellen leek het verhaal niet altijd één geheel te zijn.  Al snel had ik dan ook een voorkeur van een van de verhaallijnen, die van de piloot Philip die tijdens zijn reis na een behoorlijke tegenslag eindelijk denkt veilig de luchthaven te bereiken. Maar soms is het niet zoals je denkt of hoopt dat het is.  Het gedeelte van de persoon die de reisde voor zijn plezier, geschreven in de ik vorm, geeft de auteur de ruimte om veel te vertellen over de omgeving van de reiziger. Subtiel ziet deze bijvoorbeeld de piloot langs lopen, zo kruizen de wegen toch geheel onbewust voor enkele seconden.  De auteur heeft oog voor detail en deelt dit graag met de lezer. Wel gaat dit af en toe een beetje ten koste van de spanningsboog van het verhaal.

Kortom een redelijk debuut op thriller gebied