“Kijk uit wat je wenst ! ” Jeroen van Berckum

cover kijk uit wat je wenst9789078718345/2019

Jeroen van Berckum, illustraties Wilma van den Bosch, uitgeverij Pear Productions

Jeroen van Berckum is auteur van verschillende kinderboeken waar vaak muziek, op allerlei wijze, een rol speelt. Kijk uit wat je wenst!  is het tweede deel uit de serie “Meneer Musi Mago’s Magische Muziekinstrumenten” wat goed zelfstandig te lezen is  en waarvan er nog  vijf titels binnenkort zullen verschijnen. De illustraties zijn van Wilma van den Bosch. Naast illustreren van kinderboeken heeft zij ook bijdragen geleverd aan tijdschriften als Donald Duck en de Tina. De kleurrijke illustraties passen goed bij het verhaal, zijn pagina groot en een leuke afwisseling. Ze zijn vrolijk en grappig net als het verhaal zelf.  Het boek zelf is  voorzien van een vrolijke aansprekende hardcover een heeft mooi glanzend en glad papier. Een fijne, wat grotere leesletter en duidelijke hoofdstukaanduiding.

Meneer Musi Mago Magische Muziekinstrumenten is een winkel met een bijzondere eigenaar. Als Linde er per toeval ( of is het niet zo toevallig?) er terecht komt voor een cadeautje voor haar vader kijkt ze haar ogen uit. Ze besluit een setje gitaarsnaren voor haar vader te kopen alleen blijken dit niet zomaar snaren te zijn maar magische snaren. Nadat haar vader er op heeft gespeeld belanden ze in een wonderlijk en spannend avontuur. Alle fabeltjes die haar vader haar in al die jaren had ‘wijs gemaakt’ komen tot leven.  Een draak in een waterput, reuzen en nog meer bizarre ontmoetingen zijn het gevolg en het is de vraag hoe dit af moet gaan lopen.

In het voorwoord lezen we over zeven kinderen die ieder een eigen avontuur gaan beleven, wonderlijke verhalen met als gemeenschappelijke factor een bezoek/ kennismaking met Meneer Musi Mago. Daarna volgt het verhaal van Linde, de tweede uit de reeks van zeven.  Daarna volgt een korte vooruitblik op het derde deel en een terugblik op het reeds verschenen deel.

Het verhaal zelf heeft twaalf hoofdstukken en bij elk hoofdstuk een paginagrote kleurrijke illustratie waarbij humor en vrolijkheid de boventoon spannen. Het fantasy rijke verhaal doet sprookjesachtig aan wat niet vreemd is door wezens als reuzen en draken voorbij te laten komen. De vertelstijl past prima bij de doelgroep van acht tot elf jaar al zal voor sommige achtjarige er af en toe wel een lastig woord tussen zitten maar daar lees je wel doorheen omdat het tempo goed in het verhaal zit.

Voor kinderen die graag avontuurlijke en sprookjesachtige verhalen lezen is dit wel een aanrader. Mochten het veellezers zijn die al aan de verhalen van Harry Potter of Terra Fabula toe zijn dan is dit boek te eenvoudig.

Meneer Musi Mago is dan wel de verbindende factor tussen de boeken in het verhaal zelf heeft hij een bescheiden , tot wel heel kleine rol, al is het geen wat hij verkoopt aan Linde wel van grote impact. Het idee om rond zo’n winkel een serie te maken vond ik wel leuk en origineel gevonden.  Maakt mij wel nieuwsgierig of deze originaliteit bewaard blijft in de rest van de serie.

 

“Kom Atir Kom ” Agnita de Ranitz

kom atir kom9789078905196/2020

Anita de Ranitz, uitgeverij de Brouwerij

Anita de Ranitz studeerde kunstgeschiedenis en egyptologie en was onder meer werkzaam in het Allard Pierson Museum te Amsterdam. In 2016 debuteerde zij met de roman ‘ De vrouw op het perron‘ .

Kom Atir kom’ is een historische verhaal dat verteld over de voetreis in 1827 van Zarafa, de eerste giraffe in Frankrijk. Een geschenk van de pasja van Egypte aan koning Karel X. Voor haar boek deed ze veel research en voglde ze dezelfde route van Marseille naar Parijs. Ze reisde ook naar Kenia om giraffen in hun natuurlijke omgeving te observeren. Hierdoor kon ze het gedrag van Zarafa goed beschrijven.  Achterin het boek zijn de noten en bronvermeldingen vermeldt die zij gebruikt heeft.

Etienne Saint-Hilaire is zoöloog. Hij krijgt de opdracht om Zarafa, de giraffe, ongeschonden naar Parijs te brengen. Een uitdaging die hij graag, ondanks zijn niet geheel fitte gezondheid, aanneemt. Hij heeft nog nooit een giraffe in het echt mogen aanschouwen en kan niet wachten tot hij het dier ontmoet. Na een lange voorbereiding gaat de reis eindelijk van start. Een voettocht van Marseille naar Parijs die onderweg behoorlijk wat bekijks heeft.  Zarafa is per boot vertrokken vanuit Egypte met haar begeleider Atir. Atir is voormalig slaaf, afkomstig uit Soedan, moslim, arm en ongeschoold en zwart. De tegenpool van Etienne. Etienne is al behoorlijk bevooroordeeld voordat hij Atir ontmoet.  Na een periode in Marseille gaat de reis in het voorjaar van 1827 eindelijk van start richting Parijs. Een reis van 880 kilometer die 42 dagen zal duren. Een reis waar Etienne en Atir elkaar beter leren kennen en leren waarderen. Waar vooroordelen misschien voorzichtig kunnen worden afgebroken omdat beiden heren hetzelfde doel voor ogen hebben. Om Zarafa zo veilig mogelijk te begeleiden.

Het reisverslag is chronologisch op papier gezet in een dagboekvorm. Fragmenten vanuit het perspectief van Etienne maar ook vanuit Atir. Hierdoor krijg je een kijk vanuit twee heel verschillende standpunten wat de periode van toen goed weergeeft. Met name over de belevingswereld van beide karakters en hun vooroordelen jegens elkaar en waar ze vandaan komen. Ook zijn er brieven vermeldt die Etienne naar zijn vrouw Hilaire schrijft, wat een prettige en goede aanvulling geeft aan het verhaal.

De cover is al bijzonder en trok meteen mijn aandacht. In het boek zijn ook een aantal afbeeldingen gebruikt. Van bijvoorbeeld een ansichtkaart en een cartoon. Dit hadden er van mij wel meer mogen zijn maar misschien waren die gewoon niet beschikbaar.
Het is een bijzondere vertelling wat heerlijk weg leest.  Het geeft een compleet beeld van die periode in de geschiedenis en deze reis in het bijzonder.  Verder is het boek ook compleet, een mooie vormgeving, een mooie cover, een prettige leesletter en duidelijke lay-out.

Als ik begin aan een historische roman ben ik altijd bang te verzanden in langdurige en soms saaie omschrijvingen of dat het meer naar een non-fictie geschiedenisboek neigt. Gelukkig is dat bij dit boek op geen enkel vlak het geval.  De auteur weet de lezer te boeien van begin tot het einde en je zou willen dat jezelf heb mee mogen reizen met Zarafa en haar begeleiders.

 

 

 

 

 

 

“de tafel van Tarzan” Xander Jongejan

92000000903151259789402171938/2018

Xander Jongejan, selfpub / Brave New Books

Xander Jongejan publiceerde in 2017 de dichtbundel wat zijn de bananen duur  en een jaar later (2018) zijn debuutroman ‘de tafel van tarzan Via een oproep op sociale media kwam ik terecht bij het initiatief selfpubcafé . Hier kunnen selfpubbers hun boek onder de aandacht brengen en lezer het boek ‘lenen’, lezen en bespreken. Zo kwam ik deze titel tegen en mede door de intrigerende cover en goede berichten wilde ik deze graag lezen en was blij toen hij in de mijn brievenbus terecht kwam. Niet alleen de cover kon mij boeien maar ook de bijzonder titel en na het lezen zeker ook het verhaal. Alles viel op zijn plaats, zowel de paraplu als de  titel. Het verhaal heeft mij weten te boeien van begin tot einde.

We maken kennis met Robert en zijn ouders. De relatie tussen het kind en de ouders is verstoord, verknipt en bijzonder. Robert groeide op in een ongezond gezin. Zijn moeder was lichamelijk aanwezig maar bemoeide zich nergens mee, ze was ziek, zat het liefst in haar stoel voor de televisie chips te eten. De vader was een sadist en trad op met harde hand, denkend alleen aan zichzelf en niet aan het verdriet wat hij zijn zoon aandeed. Robert werd geestelijk verwaarloosd en de gezinsleden lijken veel meer met zichzelf bezig dan met de ander. Bij zijn oma  kan Robert wel meer zichzelf zijn maar de troost vinden bij zijn ouders lukt niet. Wel bij de kat Tarzan van de buren maar troost van een dier is niet voor altijd.

Als het verhaal begint lees je meteen dat er een vreselijke gebeurtenis heeft plaats gevonden met de zoon maar wat blijft nog in het ongewisse. Vervolgens kom je als lezer in een verstikkende vertelling terecht waarin het perspectief wisselt tussen vader en zoon. Ze halen herinneringen op aan de afgelopen tijd. De vader over de kennismaking met zijn vrouw, het begin van hun huwelijk en hoe het verlangen naar elkaar overging in walging van haar kant en hunkering van zijn kant, over hoe de vader zijn zoon zag opgroeien en soms niets van hem begreep. Daarnaast de herinneringen van de zoon die de liefde van zijn ouders moest missen, op zijn tenen moest lopen en in angst opgroeide. Hoe hij troost vond bij Tarzan en hoe zijn oma er voor hem probeerde te zijn maar wel haar eigen ziekte niet wilde benoemen om hem niet lastig te vallen. Hoe alle ellende tot een climax kwam en hoe ze allebei eigenlijk bleven zoeken naar liefde en erkenning maar in hun zoektocht verder verwijderd raakte.

Het is een mooie vertelling. Ik heb bewondering voor auteurs die met weinig woorden en weinig opsmuk een verhaal weten te vertellen. Die hebben geen dik boek nodig met ellenlange hoofdstukken. Nee, gewoon een pagina of 146, een dertigtal korte hoofdstukjes met duidelijk taalgebruik. Hier en daar wat rauw maar het komt bij je binnen en daar gaat het om.
De hoofdstukken wisselen dus van perspectief waarbij vader en zoon , zoals gezegd, herinneringen ophalen. Is het rechtstreeks aan elkaar of mijmeren ze voor zich uit, dat was mij niet even duidelijk maar dat is voor de essentie van het verhaal ook niet nodig.  Beiden worstelen ze met hun eigen versie van het verhaal en dat is mooi gedaan. Je zou immers verwachten dat je door het ene verhaal een hekel krijgt aan degene die het ondervindt maar door juist ook de andere kant te belichten ga je toch die mening weer herzien. De titelverklaring gaf mij kippenvel net als er achter komen waarom gekozen is voor de paraplu op de voorzijde . En h oewel het niet goed valt te praten als je uiteindelijk leest wat die vreselijke gebeurtenis is die heeft plaatsgevonden kan je er toch sympathie voor hebben op een bepaalde manier. Als een auteur dat gevoel bij de lezer teweeg kan brengen is dat een prestatie en daar kan je hier zeker van spreken !

Ik heb genoten van dit mooie verhaal en al is het een al wat oudere titel hoop ik toch dat het zijn weg nog gaat vinden naar een groot publiek .

 

 

 

 

 

 

 

Friday Five: boekbloggers die je in het zonnetje wilt zetten.

20526280_1282566981870000_4898154008051541641_nThe Friday Five is een initiatief van Joost Nerdy Geeky Fanboy, elke vrijdag een thema waar wij een top vijf aan pinnen.  Niet elke vrijdag doe ik mee al is het streven er wel om zo vaak mogelijk aan te schuiven.  Soms is het tijdgebrek en soms heb ik niets met het onderwerp. In het laatste geval geef ik er mijn eigen draai aan of ik sjoemel door een Friday Five te kiezen uit de rij met onderwerpen die al geweest zijn voordat ik aanschoof.

Afgelopen vrijdag was het thema ‘boekbloggers die je in het zonnetje wilt zetten’, vastbesloten deze mee te doen besef ik dat het nu al zondag is maar ach, beter laat dan nooit.

Op mijn site zie je het kopje ‘visit this one; Blogroll , hier vind je een rij met links naar boekbloggers die ik zelf bezoek, meestal voor de recensies. Hier de vijf die ik er tussen uit heb gepikt voor dit item:

Veronique Janssen heeft de site Veroniques boekenhoekje, een leuke frisse site met boekennieuws, recensies, de week van Veronique en ze is daarnaast nog fanatiek op instagram waar ze ook korte filmpjes over boeken zet. Op andere sociale media kom ik haar ook geregeld tegen. Zo ook op de feelgoodpagina van Nanda Roep die pas in het leven is geroepen en veel boekentips in dit genre op de kaart zet/wil gaan zetten.

Wendy Wenning heeft het blog  Passie voor boeken, naast haar eigen blog is ze hoofdredacteur voor vrouwenthrillers en leest en recenseert ze oa ook voor Kinderboeken & Y.A van Nienke Pool. Een veelzijdige lezer  en iemand die haar mening eerlijk geeft en op mooie wijze weet te formuleren.

An heeft de blog boekenvirus maar is op andere sociale media kanalen ook te vinden. Haar site is overzichtelijk en haar liefde voor fantasy boeken kan je hier zeker terug vinden. Ook boeken van kleinere uitgeverijen kom je hier tegen wat ik zelf kan waarderen omdat je dan titels tegen komt die anders niet snel tegenkomt en dat kan leuke verrassingen met zich meebrengen.

Tazzy jenninga is geen onbekende op sociale media. Haar blogs zijn gekoppeld aan Facebookpagina’s met een groot aantal volgers. De recensies zijn verdeeld over twee blogs:  Ik hou van historische, leerzame boeken en romans  en  Ik hou van horror, fantasy en spanning. Een goede beslissing om deze verdeling te maken. Voor beiden is er een eigen publiek te vinden en op beiden vind je de link naar de andere site om heen en weer te hoppen als je dat wilt. Zelf schreef ik wel eens een gastrecensie en na een oproep van haar vanaf dit jaar poog ik elke maand voor beide blogs een bijdrage te leveren. Op mijn blog vind je een link naar een overzichtje van de titels die ik besproken heb.

Mathilde Talens heeft naast haar blog een kloddertje roze waarin ze naast boekennieuws ook haar dagboek en andere hersenspinsels deelt ook de sites Ik vind lezen leuk  en Ik vind lezen niet leuk . Deze geven leestips en recensies voor kinder- en jeugdboeken, jeugdliteratuur en tips voor lezen voor je lijst. Mathilde blogt al vanaf 2005 en is te vinden op allerlei andere social media. Haar enthousiasme om, met name, kinderen te laten lezen is een inspiratie en je moet zeker haar sites eens bezoeken.

Wil je the Friday Five van andere bloggers lezen bij deze de links:

“de boekhandel van Teheran” Marjan Kamali

9789026350573-de-boekhandel-van-teheran-l-LQ-f9789026350573/2020

Marjan Kamali, uitgeverij Ambo/Anthos

Marjan Kamali is geboren in Turkije maar haar ouders zijn afkomstig uit Iran. Ze groeide op in Kenia, Duitsland, Turkije, Iran en de Verenigde Staten, waar ze nu woont. Ze studeerde Engelse literatuur en schreef met ‘ de boekhandel van Teheran’ een liefdevolle roman.

Als Roya in 2013 in een verpleeghuis Bahman weer ontmoet dwalen haar herinneringen af naar het Teheran van 1953.  Haar ouders zijn vrij modern en willen niets liever dat zij en haar zusje een goede studie gaan volgen om te slagen in het leven. Na school brengt Roya veel tijd door in de boekhandel van meneer Fakhri, genietend van de boeken vol literatuur en poëzie. Als Bahman de winkel binnen stapt is het voor haar liefde op het eerste gezicht.  In dit tijd kon je niet zomaar als jongen en meisje ergens alleen afspreken dus ze ontmoeten elkaar in de boekhandel. Ze willen met elkaar verder en verloven zich tot groot verdriet van de moeder van Bahnman. Als ze met elkaar afspreken po een plein, om samen naar het huwelijksloket te gaan, komt Bahman niet opdagen. Er is op dat moment een coup gepleegd die Iran zal veranderen. Het is een grote chaos en Roya zoekt weken naar haar verloofde maar kan hem niet vinden. Ze blijft met zoveel vragen zitten maar het leven gaat door. Ze ontmoet Walter waar ze mee trouwt. Het is haar man die haar afzet bij het verpleeghuis. Ze hoopt na veertig jaar de antwoorden op haar vragen te krijgen.

Als boekenliefhebber was ik verkocht toen ik de titel las en de cover zag. Wat een plaatje en het geeft meteen de sfeer aan van de tijdsperiode waar het grootste deel van dit verhaal zich afspeelt. Het Teheran van rond 1953. Een heel andere wereld,  een ander tijdperk een andere cultuur. Voor ons is het haast niet voor te stellen hoe er toen stereotype werd gedacht over de rollen van de vrouw in de maatschappij en dat terwijl het nog niet eens zo gek lang geleden is. De sfeer die de cover weergeeft geeft de sfeer weg van het verhaal. Een klassiek liefdesdrama die beeldend op papier is gezet.

De tekst op de achterzijde verklapt veel over de inhoud van het verhaal maar ik denk dat de liefhebbers van dit genre daar geen moeite mee heeft. Zelf hou ik wel wat meer van verrassingen en die ben ik helaas niet tegen gekomen. Nu ben ik geen grote fan van liefdesverhalen maar ik vond dit toch een heel mooie roman om even in weg te duiken. Even te ontsnappen uit de grote, boze, echte wereld. Door de beeldende vertelwijze weet de auteur je die kans te geven. Ze weet je mee te voeren naar een verloren tijd en een verloren liefde. Hoewel voorspelbaar op zijn tijd is het een fijn verhaal om te lezen.

” de dag dat oma het internet kapotmaakte” Marc-Uwe Kling

oma internet cover97890511687771/2020

Marc- Uwe Kling, illustraties Astrid Henn, vertaling Hedi de Zanger, uitgeverij de Vier Windstreken

Marc-Uwe Kling is een van de meest populaire schrijvers op het moment in Duitsland. Hij schreef verschillende kinder- en jeugdboeken. Deze titel is geschikt om voor te lezen aan kinderen vanaf ongeveer zes jaar en om zelf te lezen vanaf ongeveer 7 á 8  jaar.  Het heeft een prettige grote letter, korte  zinnen en de teksten worden afgewisseld met grappige illustraties in kleur van Astrid Henn. Ook zij is zeer bekend in Duitsland en haar werk is een goede aanvulling op het verhaal.  De grappige tekst en illustraties maken het tot een leuk leesboek met een extra boodschap.

Tiffany zit in groep 1 maar hoeft niet naar school omdat het vakantie is. Opa en oma zijn er om op te passen omdat papa en mama moeten werken. Mama heeft echter niet gezegd wie er op wie past dus Tiffany heeft besloten om dan maar op oma te passen. Haar tienjarige broer Max is druk aan het appen met zijn vriend en haar nog grotere zus Lisa van veertien zit op de computer muziek te luisteren. Het is de eerste keer dat Tiffany op haar oma past en het gaat helemaal fout. Oma heeft namelijk het internet kapot gemaakt. Het hele internet…  Zonder internet is alles anders. Geen wifi, geen muziek op de computer en opa kan geen televisie kijken.  Papa en mama werken met computers dus komen eerder naar huis en zelfs de pizza bezorger kan zijn werk niet meer goed doen. Wat moeten ze nu gaan doen? Zal het toch nog een gezellige dag kunnen worden ?  Zonder internet ?

Marc-Uwe Kling heeft een grappige vertelstijl en een actueel onderwerp aangesneden. We nemen het maar voor lief dat we internet hebben en sterker nog heel veel draait om het internet. Sommige mensen raken echt in paniek als ze niet online kunnen zijn en de druk van sociale media is bij anderen weer zo hoog dat ze echt niets willen missen. Hoe zou het dan zijn zo’n dagje zonder internet?  In ieder geval komen de kinderen in dit verhaal er achter dat er wel heel veel via de wifi en het internet gaat en als het er niet is je toch iets anders moet verzinnen. Hoewel er in het begin wat gemopper is omdat ze niet konden doen wat ze wilde  komt er toch een oplossing om een gezellige dag te hebben.

Eigenlijk zou iedereen een keer de stekker uit het internet moeten trekken om te kijken wat er gebeuren gaat. In ieder geval heb je dan wel lekker tijd om een leuk boek te lezen, deze bijvoorbeeld !

Gelezen in maart ….

Het was ondanks alle drukte die ik had met thuis, studie en werk toch nog een prima leesmaandje. Wel betrap ik mij er op dat ik heel veel lees maar de tijd niet echt kan vinden om rustig te gaan zitten en mijn mening over de boeken te noteren.  Gelukkig heb ik voor de komende periode nog slechts drie recensie exemplaren liggen dus hoop ik komende week mijn achterstand wat weg te werken.

In deze bizarre tijd zijn er nu eenmaal een hoop andere prioriteiten. De hoogste is het steunen van mijn gezinsleden en de laatste loodjes volbrengen van mijn opleiding. Daarnaast is, en blijft, lezen een prima afleiding.

Er waren weer juweeltjes van jeugdboeken:  leugenaar, leugenaar en zo vrij als een vogel  zijn originele verhalen en zeker de moeite waard. Het boekje van Cindy Hoetmer koos ik puur op de cover , luiaard freak die ik ben…  Helaas viel de inhoud mij behoorlijk tegen. Min of meer opmerkelijk, meer min dan meer en ik weet ook niet of ik hier nog tijd aan ga besteden om het te bespreken.  Verder moest mijn dochter  de klucht van de koe  lezen voor school. Omdat ze zo moest zuchten dat het zo saai was heb ik het ook even gelezen en ik moet zeggen als een school jongeren aan het lezen wilt krijgen moet het niet dit soort verhalen uitkiezen. Ik betwijfel ook ten zeerste dat als je dit nu aan een uitgeverij zou voorleggen of het dan wel zou worden uitgegeven. Gelukkig was het superdun maar het bleef zonde van mijn tijd. Marc Uwe Kling maakte het wel weer meer dan goed, een filosofische kangoeroe die het leven van een man opfleurt terwijl hij er wel heel aparte opvattingen op na houdt.  Kortom het was weer een gevarieerde leesmaand.

De titels die ik las op een rij:

  • Herman vd Wijdeven    leugenaar leugenaar
  • Alice Bakker                     jouw spel, mijn regels
  • diverse auteurs                zoeter dan wraak 
  • Mark de Groot                 het zoekavontuur van Geenhoorn
  • Cindy Hoetmer                min of meer opmerkelijke gebeurtenissen van een                                                              treuzelaar
  • Wieke Mulier                   honingdauw
  • Adrew Clover                   Rory de Raaf, doodssprong
  • G.A. Bredero                     de klucht van de koe
  • Sandy Stark McGinnes   zo vrij als een vogel
  • Rijks en Stekelenburg     handboek voor de burger in tijden van corona
  • Ellis van Zijl                       abdij van de nacht
  • Marjan Kamali                  de boekhandel van Teheran
  • Marc Uwe Kling                kangoeroe kronieken
  • Rombout en Bullens         Graaf Itti
  • Xander Jongejan                de tafel van Tarzan