“Elanus” Ursula Poznanski

image 9789047710257/2018

Ursula Poznanski, vertaling Esther Ottens, uitgeverij Lemniscaat.

Ursula Poznanski werkte als medisch journalist tot haar debuut Erebos verscheen in 2011. Het werd in vijfentwintig landen vertaald en ze won er de Deutscher Jugendliteraturpreis mee. Ze is nu fulltime schrijver en in haar young adult boeken lopen werkelijkheid en fantasy moeiteloos door elkaar heen. En wil op zo’n subtiele wijze dat het de werkelijkheid zou kunnen zijn. Eerder las en besprak ik het mooie verhaal Layers voor Boekenbijlage en dat was ook mijn kennismaking met deze auteur.

Net als bij haar vorige boeken springt de cover er uit. De letters van Elanus liggen er wat bovenop maar dat kan je helaas niet voelen op zo’n foto. Het nodigt uit tot oppakken en degene die al eerder iets van haar gelezen hebben weten meteen dat ze deze ook willen lezen.

Het verhaal gaat over de hoogbegaafde Jona. Hij is als zeventienjarige uitgenodigd om te komen studeren aan de universiteit. Omdat zijn ouders hem nog te jong vinden voor een studentenhuis op de campus, gaat hij logeren bij een gastgezin, bestaande uit Silvia, Martin en hun 22-jarige dochter Kerstin. Door zijn slechte sociale vaardigheden is het voor hem moeizaam om contacten te leggen. Hierdoor komt hij in het begin niet al te sympathiek over en daar is hij zichzelf ook zeer van bewust. Het liefst wil hij alleen maar studeren en tijd doorbrengen met zijn uitvinding de drone Elanus. Elanus is de naam van een haviksoort, daar zijn drone ook haarscherp ziet en reageert vond hij die naam wel passen. Hij gebruikt in eerste instantie Elanus om wat mensen te bekijken maar al snel slaat dat om naar een groot drama en zijn de gevolgen niet meer te overzien.

De schrijfster weet met vlotte pen de lezer te boeien van begin tot het einde. De contact-gestoorde Jona doet dingen die niet door de beugel kunnen maar omdat hij zich daar zelf zo van bewust is wordt hij toch iets minder onsympathiek en begrijp  je zijn manier van handelen ( of niet kunnen handelen). Hij weet toch contact te leggen met twee leeftijdsgenoten die hem wel durven te zeggen wat ze vinden en hem daarom ook willen helpen. Niets, en niemand, is zoals het lijkt en als er zelfs doden vallen is ook Jona zijn leven niet meer zeker. Door zijn tunnelvisie lijkt hij op het verkeerde pad gezet te zijn en zit zijn slimheid hem ook menig keer goed in de weg.  Door deze chaos , waar Jona zich door heen moet ploeteren, waarbij de meeste chaos in zijn hoofd zit, is het voor de lezer ook een verrassing waar het heen gaat. Op een gegeven moment valt alles op zijn plek en volgt er een goed en prima einde.

Het verhaal laat zich vlot lezen,  redelijk eenvoudig taalgebruik, dus ook voor jongere lezers goed geschikt, en genoeg spanning van begin tot einde.  Wat ik ook leuk vind is dat de hoofdpersoon geen stoere jongen is maar een buitenbeetje die zijn best doet , op zijn manier, om zijn hoofd boven water te houden. Ook speelt het geheel zich af om en rond het universiteitsgebouw, in het gewone leven en met gewone mensen. Dit thrillerelement maakt het extra spannend omdat het om de hoek zou kunnen gebeuren…

Voor  lezers vanaf een jaar of 14 die graag een spannend boek willen lezen is dit een aanrader !

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

Advertenties

” de boeken van Terra Fabula: de vervloekte orakelsteen” Peter deWillis

terra dee;l 3.jpg97894763081146/2018

Peter deWillis, ,uitgeverij Zilverbron .

Peter deWillis is het pseudoniem van Peter van Roermond. Als maker en docent werkt hij voor verschillende theater- en filmopleidingen. Maar bij mij is hij bekend als een groot verhaalverteller.  Ik leerde de boeken van Terra Fabula kennen en na het eerste tweeluik, waarin ik mij mee liet voeren naar deze magische wereld, baalde ik dat het was afgelopen.  Het kon niet dat het verhaal al af was, er zou nog zoveel meer verhalen kunnen afspelen. Gelukkig dacht de schrijver er ook zo over en een volgend tweeluik gaat de lezer wederom plezieren!  Inmiddels is het eerste deel, de vervloekte orakelsteen, al weer door mij verslonden en kan ik niet wachten om te weten hoe het verder gaat…

( een schrijver kan nooit zo snel schrijven als zijn lezer leest ).

In het eerste tweeluik is Terra Fabula bevrijd en lijkt de rust in het koninkrijk te zijn teruggekeerd. William en Martha zijn terug in hun huis in Londen maar daar is het alles behalve rustig.  Hun toverkunsten ( en met name het trainen ervan) zetten geregeld het huis op stelten.  Hun vader is druk met een nieuwe tentoonstelling in het Brits museum en tijdens de opening hiervan wordt een mysterieus boek gestolen en gaan de magische wereld door het gewone leven heen lopen. William, Martha en hun ouders worden gevolgd door een duister figuur uit het verleden en ontvluchten de stad. Ze hopen elders op onderzoek uit te gaan en het boek terug te vinden.

Wat was het weer heerlijk om weer in deze magische wereld weg te dromen. Extra dik ( maar niet dik genoeg) en een vleugje meer duister dan het vorige tweeluik. Zowel Martha als William worden wat ouder en de karakters groeien goed mee met hun rol. Net als de andere karakters die nu wat meer uitgediept worden en daardoor beter tot zijn recht komen. Ook het verhaal is gegroeid.  Hoewel ik de eerste twee boeken zeker kon waarderen had ik het gevoel dat in dit boek meer ruimte was om het daadwerkelijke probleem beter aan te pakken zonder te veel afleiding van een overvloed van karakters. Een prima keuze.  Ook door het geheel wat duisterder te maken werd ik op mijn wenken bedient want daar hou ik wel van.

Het verhaal begint weer met een introductie van de schrijver, heeft de nodige humor en tussendoor zijn er uiteraard ook weer wat bezweringen in het verhaal te vinden waardoor de tekst anders is of verdwenen. Een leuk extraatje wat ik met een glimlach mocht ontvangen. Hadden er van mij meer mogen zijn. Als extraatje kreeg ik ook nog drie magiekaarten en een lidmaatschapkaart voor Sectorium Magicum bij het boek. De magiekaarten zijn het begin van een verzameling om later een spel mee te kunnen spelen. Iets waar ik zeer benieuwd naar ben.

Verder is de cover geheel in stijl van de andere twee boeken, iets wat de booknerd in mij, zeker bij series, alleen maar kan toejuichen. Het zou zelfstandig gelezen kunnen worden maar dat wil je niet omdat er niets fijner is om weg te dromen in deze bijzondere wereld.  Levende kunstwerken, vliegende kopjes, tovenarij, bezweringen en spreuken, vliegende koetsen, wat wil je nog meer?  Misschien een verfilming ?  En dat is heel wat van mij om te zeggen daar ik nooit veel op heb met verfilmingen, maar deze serie is alle aandacht waard!

Kortom hou je magie? Hou je van het wereldje van bijvoorbeeld Narnia of Potter? Duik dan eens in Terra Fabula en je wilt er nooit meer uit !

Lees hier mijn andere blogs over Terra Fabula:

kinderboeken in het zonnetje

het zilveren labyrint

het vergeten koninkrijk

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

“Complot” Eva Burgers

Burgers_COMPLOT_Omslagbestand 1 9789026146268/2018

Eva Burgers, uitgeverij Fontein

Eva Burgers werkte jarenlang als rechercheur op de afdeling zware criminaliteit maar schrijft nu met name jeugdthrillers. Bij uitgeverij Kluitman zijn een aantal titels verschenen en Complot is de tweede jeugdthriller die verscheen bij uitgeverij de Fontein uiteraard voorzien van het ” met politie-niet-betreden- elastiek”. Je weet dus meteen dat je een jeugdthriller in handen hebt.

Dit verhaal gaat over Abby. Abby is helemaal happy omdat ze wordt aangenomen op de politieacademie. Thuis gaat het minder: haar ouders zijn gescheiden en dat valt haar zwaar. Haar  moeder heeft een nieuwe vriend die zich overal mee bemoeit en haar vader zit op Tinder. Om van huis even weg te vluchten gaat ze met haar vriendin Jane een paar dagen naar Londen.  Tijdens haar stage heeft Abby gehoord over Red Snake, een criminele organisatie in Londen. Ze kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en brengt ze niet alleen haar veiligheid maar ook die van haar vriendin en de operatie in gevaar…

Ik heb al aardig wat jeugdthrillers gelezen en ik denk dat de kracht van een goede jeugdthriller zit in het feit dat het vaak zaken zijn die zich afspelen in de belevingswereld van de doelgroep. Dus meiden en jongens van die leeftijd en die iets meemaken wat om de hoek zou kunnen gebeuren. Doordat het dicht bij de belevingswereld zou kunnen afspelen, realistisch overkomt geeft dat een extra spanningsveld.  In dit verhaal mis ik dit volledig. Hoewel uiteraard fictie niet op waarheid berust hoeft te zijn moet het wel realistisch blijven.

Ik zelf had er moeite mee dat een meisje van 18 die net stage komt lopen een hele operatie ( waar maanden intensief aan is gewerkt) in gevaar kan brengen door haar domme acties en er vervolgens maar makkelijk mee weg komt. Had ze bij mij stage gelopen had ze meteen op non-actief in het vliegtuig naar huis gegaan en de rest van haar stage wel kunnen vergeten.  Ook  de interactie tussen de personages, met name degene belast met de operatie, vond ik niet altijd logisch en hoop ik van ganse harte dat in het gewone leven een politieonderzoek anders zal verlopen.

Maar misschien lees ik teveel thrillers en ik ben uiteraard de doelgroep niet. Het verhaal op zich, mijn kanttekeningen daar gelaten, leest weer als een trein. De opzet is net als bij haar vorige boeken een wisseling van perspectief met naam van die persoon boven de hoofdstukken. Op zich prettig daar sommige hoofdstukken wat korter zijn en perspectief dus snel wisselt. Een concept wat scoort dus logisch dat ze dit vast blijft houden. Andere jeugdthriller schrijvers gebruiken dit ook en de lezers schijnen dit te verslinden.  Never change an winning team zou je denken al zou ik het denk ik leuk vinden als ze dit los zou laten en een frisse wind door jeugdthriller land liet waaien.

Kortom Complot is voor  mij een 13-uit-een-dozijn jeugdthriller en zeker niet het beste wat ik van Eva Burgers heb gelezen

 

 

 

 

” Knock-out” Cis Meijer

58c7767d91c190.05335390 9789026143496/2018

Cis Meijer (1970) studeerde film- en televisiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Ze werkt niet alleen als schrijfster, maar ook als beeldeditor. Met Val schreef Cis een bloedstollende jeugdthriller, en haar ervaring als model inspireerde haar tot het schrijven van Verdoofd, waarmee ze werd genomineerd voor de Hebban Award voor beste YA-thriller in 2014.

Inhoud:  Nadat Ginger niet gelijk met Fay naar huis wil gaan verdwijnt ze spoorloos. Fay voelt zich hier schuldig over al weet ze dat ze er niets aan kon doen. Ze gaat op onderzoek uit om er achter te komen welke geheimen haar zus voor haar had. Kort nadat Ginger is verdwenen, is Fay na een kickbokstraining getuige van een gruwelijke afranseling. Het meisje komt in het ziekenhuis terecht en als Fay contact op wil nemen met de politie ontvangt ze een dreigement dat ze bij die stap zelf ook te pakken zal worden genomen.

Het leuke van de jeugdthrillers van deze uitgeverij is dat ze een heerlijke hardcover hebben (altijd pluspunt) en voorzien zijn van het herkenbare “politie niet-betreden “elastiek.  Zo weet je meteen dat je goed zit als je op zoek bent naar een spannende jeugdthriller.

Cis Meijer steekt qua originaliteit en spanningsopbouw toch boven andere jeugdthriller-schrijvers uit. Het verhaal klopt gewoon en is het heeft gewoon net even iets meer. De meeste jeugdthrillers verspringen bijna per hoofdstuk van perspectief wat gelukkig bij de boeken van Meijer niet het geval is en daardoor loopt het verhaal prettiger door.  Zoals haar vorige thrillers is het vanaf het begin spannend en weet ze de lezer zo te boeien dat je het boek bijna niet meer weg kunt leggen. Je moet immers zo snel mogelijk weten wat er nu precies is gebeurd. Helaas leest het heel lekker weg waardoor je zo aan het einde van het boek bent.

In dit verhaal gaat het niet alleen om een verdwenen zusje maar is er ook een hoop geheimzinnigheid omtrent de dood van een meisje en bedreigingen aan het adres van onder andere Fay. Dit alles in een heel realistische omgeving en door die herkenbaarheid maakt het het net even extra spannend.

Met Knock-out heeft Cis Meijer weer een top boek geschreven!

 

 

“snitch” Margje Woodrow

snitch9789026145209/2018

Margje Woodrow, uitgeverij Fontein

Margje Woodrow (1975) was jarenlang onderwijzeres in het basisonderwijs. Nu schrijft ze spannende jeugdthrillers en geeft ze lezingen en workshops op middelbare scholen. Haar vorige titel ” verwoest” had mij aangenaam verrast dus ik was zeer benieuwd naar deze titel .

Inhoud:  Roos en Quinty zijn jarenlang beste vriendinnen. Maar als Fenna bij hen in de klas komt, kiest Quinty ineens voor Fenna. Roos wordt gepest en getreiterd en voelt zich afgedankt. Op school en thuis wordt Roos zelf als het probleem gezien, ze zou ritalin moeten slikken om haar gedrag onder controle te krijgen en krijgt vaak de schuld van gebeurtenissen. Ze heeft ook vaak de schijn tegen, lijkt altijd op de verkeerde plaats op de verkeerde tijd te zijn. Als er iets vreselijks gebeurd gaat Roos zelf op onderzoek uit wie er achter zit in de hoop dat mensen haar een keer gaan geloven.

Deze jeugdthriller heeft alle elementen om de (jonge) lezer aan het boek te kluisteren. Wat een hoop problemen komen er langs zeg. Het geheel wordt vanuit twee perspectieven verteld, in de ik-vorm, door  Quinty en Roos. Hoewel hun vriendschap over is gegaan blijken ze er beiden last van te hebben maar ze lijken elkaar niet meer te kunnen vinden. Daarnaast is er de ADHD van Roos en de groepsdruk waar vooral Quinty mee te maken heeft. Het pesten, treiteren, chanteren en drugs spelen ook een grote rol in het verhaal. Omdat er zoveel gebeurd is het verhaal niet lang genoeg om alles uit te diepen. Daarvoor gaat het verhaal ook te snel en het tempo en de spanning is belangrijker voor het verhaal dan evt diepgang.  De doelgroep zal daar  geen moeite mee hebben. Het verhaal is immers boeiend en realistisch op papier gezet.

Net als Verwoest  is Snitch een lekker spannend boek wat goed aansluit bij de belevingswereld van de doelgroep.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

 

 

 

“de schaduwen van Radovar” Marloes Morshuis

radovar9789047710189/2018

Marloes Morshuis, uitgeverij Lemniscaat

Marloes Morshuis debuteerde in 2015 met Koken voor de keizer, later volgde het spannende Borealis en nu is er de schaduwen van Radovar.  Een mooie hardcover met een duistere cover.  Ik heb haar debuut gelezen en vind dat de schrijfster een prettige schrijfstijl heeft dus dit boek wilde ik zeker ook lezen.

Radovar is een sombere, grijze stad. Er wordt geleefd volgens een streng systeem. Voor hard werken krijg je punten en hoe meer punten hoe hoger je komt. Letterlijk, je stijgt per verdieping in het flatgebouw. Maar pas je niet in het systeem en krijg je strafpunten, kan je diep vallen en Ondergronder worden of zelfs in een Onderwijk komen.  Alles valt en staat me de ‘familiescore’ en de sociale controle is vreselijk.  Voor je het weet klikt er iemand en krijg je weer strafpunten.  Jona woont met haar familie in Sterrenlicht, een van de enorme flats in Radovar. Ze voelt zich gevangen in de stad en weet soms af en toe te ontsnappen aan het systeem. Zalman de klusjesman in de flat is een van de weinige die haar lijkt te begrijpen. De oma van Jona woont bij hun in. Jona wil haar zieke oma graag helpen maar de wakers van het systeem willen haar overplaatsen naar een speciale plaats voor vijfenzeventigjarige.  Jona ontmoet Killian die haar erge verhalen verteld over deze plaatsen en over andere duistere kanten van de stad.

Het is niet alleen een spannend verhaal waarbij jongeren het op moeten nemen tegen een vreselijk systeem maar ook de harde maatschappij waar alleen scoren belangrijk is (ten kosten van alles) laat de lezer zich ook af vragen hoe ver het eigenlijk kan gaan. Hoe mensen makkelijk kunnen worden beïnvloed en gemanipuleerd kunnen worden. Hoe de mensen zelf zo verspillend zijn geweest ten koste van het milieu waardoor ze gedwongen worden in Radovar zo te leven en hoe het systeem is doorgeslagen komt gedurende het verhaal naar voren.

De stijl en het decor deed mij een beetje denken aan de boeken van Jan Terlouw, met name Hebzuchtgas, waar ook het milieu aan de strijdlust van de jongeren een belangrijke rol spelen.  De schrijfster weet te boeien, het is een goed lopend verhaal en het heeft een mooi afgerond einde.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het verhaal in één ruk heb uitgelezen en ik het van harte kan aanbevelen bij fans van verhalen in de trant van Koning van Katoren

 

 

 

” Aleva ” Michel Stolwijk

aleva9879402242768/2018

Michel Stolwijk, uitgeverij Boekscout

Michel Stolwijk (1990) heeft altijd  korte verhalen, liedjes en gedichten geschreven. Vorig jaar zomer begon hij aan zijn eerste boek. Dit werd Aleva, een  fantasy verhaal over drie prinsessen, een koninkrijk en een groot avontuur.

Het koninkrijk Aleva wordt door koning Richard en zijn vrouw Elise geregeerd. Ze hebben een drieling, drie dochters: Lianne, Sanne en Anne. Als ze zestien jaar worden krijgen ze als cadeau één jaar de tijd om het land te ontdekken. Ze krijgen alle drie een buidel met 1000 goudstukken mee en één kwaliteits-eitje.  De kwaliteiten zijn nieuwsgierigheid, kracht en wijsheid. Alle drie gaan ze op pad om na een jaar terug te keren en plaats te nemen op de weegschaal van de dromenweger. Deze zal beslissen wie de nieuwe koningin zal worden van Aleva.

Aleva is een sprookjesachtig koninkrijk vol vreemde wezens. De lezers maakt kennis met onder andere splingers, edlera’s en gelanten. Sommige wezens hebben tongbrekende benamingen maar af en toe was daar ook plaats voor een kabouter dus dat was wat minder lastig.  De prinsessen leren niet alleen Aleva kennen maar ook zichzelf en als ze na een jaar terugkeren en op de weegschaal staan van de dromenweger komen die eigenschappen ook naar voren. Uiteindelijk maakt niet de dromenweger de beslissing wie de koningin moet worden maar doen de zussen dit zelf.

Op de cover staat een dromerige prinses met een kasteel op de achtergrond.  De prinses vind ik er wat ouder uit zien dus ik had een young adult verwacht.  Maar al snel las ik dat de prinsessen zestien waren en kwamen ze veel jeugdiger over dan de dame op de cover. Het verhaal zelf is eenvoudig geschreven met een kinderlijke toon dus inderdaad een jeugdboek en geen y.a. Omdat de uitgever het in eerste instantie weg had gezet als fantasy stond ik even op het verkeerde been. Daardoor moest ik even schakelen bij het lezen.  Als je je vervolgens instelt op een andere doelgroep merk je al snel dat de sprookjesachtige vertelwijze goed aan zal sluiten bij jongere lezers ( vanaf groep acht ).

Bepaalde wijsheden als bijvoorbeeld  “ je wordt niet wie je bent maar je bent wie je al bent” en “wanneer je er niet op wacht komt het antwoord altijd sneller” komen voor in het verhaal.  Sommige zijn wel grappig en passen goed in het verhaal maar soms vond ik het ook er een beetje te bovenop liggen omdat soort zinnen te gebruiken.

De vreemde wezens worden goed beschreven en hoewel de benamingen soms wat kinderlijk zijn is dat niet storend voor het verhaal.  Persoonlijk had ik wel wat moeite met een ‘woepsiedoepsie’ dat kon ik echt niet serieus nemen en vond ik  jammer. Ongeacht voor welke leeftijd je schrijft  je moet altijd oppassen dat je taalgebruik niet te kinderachtig wordt .

Michel Stolwijk heeft een prettige vertelstijl en weet het verhaal goed te doseren. Het heeft een prima introductie en een mooie afsluiting. De personages worden goed omschreven en het koninkrijk lijkt weggekaapt te zijn uit een sprookjesboek. Hier en daar zijn niet alle elementen origineel maar in het geheel is het een leuk debuut.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.