“Goedzo en de Zoeker” Gerd Goris

Cover-Goedzo-front-klein-211x300

Gerd Goris, uitgeverij Macc

Gerd Goris (1986) verzon in zijn kinderjaren al avonturenverhalen. De boeken van J.R.R. Tolkien en R. E. Feist waren grote voorbeelden voor hem. Goedzo en de zoeker is zijn debuut. Een  jeugdverhaal / fantasy sprookje of misschien wel een sprookje met fantasy.

Inhoud:  Goedzo is  een eenvoudige huisknecht.  Op een dag stuurt zijn meester hem naar de stad Zonnaven om zo snel mogelijk met de koning te spreken.   Deze reis is niet zonder gevaar. Een bende criminelen blijkt achter hem aan te zitten. Vervolgens komt Goedzo er ook nog achter dat er een vreselijk plan is wat het hele koninkrijk zou kunnen doen instorten. Samen met de koning, zijn magisch begaafde dochter Mira, de vechtersbaas Joris en de dronkaard Kantatis moeten ze vluchten voor de vijand genaamd de Leugen en zijn volgelingen.

Het was goed van te voren te weten dat het hier gaat om een sprookjesachtig fantasy verhaal. Hierdoor was mijn verwachting anders dat het zou zijn als het puur een fantasy verhaal zou zijn. De tegenstelling goed en slecht ( geen tussenweg ) en de soms belerende vertelwijze passen prima bij het sprookjes concept.  Een vertelwijze waar je niet mee weg zou komen in een ander soort genre of voor een andere doelgroep. Ik zelf kon mij  er in het begin wat aan ergeren. Ik had het gevoel of het verhaal een beetje betuttelend over kwam. Maar nadat ik mij voor hield dat het voor jongere lezers is en in sprookjes stijl kon ik dit loslaten en verder in het verhaal duiken.

Voor mij maakt het niet uit of ik Vlaams of Hollands lees. Zodra het verhaal mij boeit maakt het niet uit. Ik kan mij wel voorstellen dat (jongere) lezers er af en toe moeite mee kunnen hebben als ze bepaalde woorden of zinnen zien die ze zelf niet dagelijks gebruiken. Ondanks dat is de stijl beeldend,  vlot en en goed passend voor de doelgroep.  Dat de karakters een beetje oppervlakkig blijven is denk vooral een struikelblok voor de oudere lezer. Het is typerend voor sprookjes en misschien zit niet elke jonge lezer daarop te wachten. Die willen in een boek als deze tempo en avontuur en wat dat betreft vinden ze dat zeker in dit verhaal.

Hoewel het niet een boek is wat ik zelf snel zo kiezen om te lezen was het een leuke stap uit mijn comfortzone. Het is een aardig debuut van deze schrijver.

 

Advertenties

“Mathilde, ik kom je halen” Inez van Loon

mathilde.jpg9789044832709/2018

Inez van Loon, uitgeverij Clavis

Inez van Loon is sociologe/kindercriminologe en heeft Oost-Aziatische kunstgeschiedenis en Chinees gestudeerd. Ik heb door het boek “mijn zusje” deze schrijfster ontdekt en ook Anna’s grote reis heb ik met plezier gelezen. Beiden beschrijven een stuk geschiedenis op een manier waarop het lijkt dat jezelf in die periode leeft. Een pakkende vertelstijl waarbij de historische feiten op een mooie manier verweven zijn in het verhaal waardoor je een goed leesbaar verhaal krijgt.

“Mathilde, ik kom je halen” is wederom een historisch jeugdboek. Dit keer over de kinderarbeid in de Rupelstreek in 1900.  In het persbericht staat de tekst : ” een eerbetoon aan de honderdduizenden naamloze kinderen die overal op de wereld, in het heden en verleden, het slachtoffer zijn van kinderarbeid”.
Iedereen weet wel een land ( vaak ver van je bed)  waar nog steeds kinderarbeid is. Je staat er niet bij stil dat zo’n honderd jaar geleden dit ook gewoon dagelijkse kost was in ons eigen land.  Arbeidersgezinnen die van heel vroeg in de ochtend tot laat in de avond hard moesten zwoegen onder slechte omstandigheden en zo slecht betaald dat ze met honger naar bed gingen. Grote gezinnen waarbij de jongste vaak met vier jaar al mee ging, de werkvloer op. Het is je haast niet voor te stellen, zeker niet in een tijd waarbij sommige jongeren nog nooit een baantje naast hun studie hebben gehad of op zaterdag lekker een luie dag languit hebben terwijl toen soms ook op zondag werd gewerkt. Dus zeven dagen in de week, geen tijd voor luieren of school.

De hoofdpersonage in dit boek, Mathilde, moet na het overlijden van haar moeder bij haar tante en oom gaan wonen. Een wereld van verschil. Bij haar vader ging ze naar school en was ze alleen en daar moest ze in een piepklein huisje wonen in een gezin met al negen kinderen. Iedereen, ook de kleintjes, moeten hard meewerken in de steenbakkerij. Het leven is zwaar, er is honger en uitputting. Gelukkig is ze dol op haar familie maar toch wil ze weg. Hoewel sommige zeggen dat als je geboren bent voor een dubbeltje, je nooit een kwartje zal worden ( ja, de tijd voor de euro), wil ze toch haar best doen hierin te slagen.

Zoals hierboven al geschreven, heeft Inez van Loon een fijne vertelstijl en weet ze door middel van een goed verhaal, de lezer een stuk (vergeten) geschiedenis mee te geven. Ik vraag mij wel eens af of wij, en de jeugd van nu, wel eens stilstaan bij het begrip kinderarbeid. Of over hoe het dagelijks leven er toen ( in 1900) uit zag.  Na het lezen van dit verhaal kom je in ieder geval een heel eind met je beeldvorming.

Na het verhaal gelezen te hebben en af en toe verdrietig werd van de afschuwelijke dingen die de kinderen toen moesten meemaken las ik het nawoord. Hieruit blijkt dat de schrijfster niet zomaar een verhaal op papier heeft gezet. Het waren de verhalen van haar opa die haar de inspiratie gaven dit op te schrijven. Hierdoor geeft het het verhaal net ietsje meer mee.

Na het nawoord vind je nog een kort stukje over de wet op de kinderarbeid en een korte woordverklaringslijst. Dit is wel handig omdat sommige woorden gewoonweg niet meer worden gebruikt. Wel ben ik blij dat de schrijfster ze juist wel gebruikt hebt. Zo blijf je meer in de tijdsgeest van het verhaal zitten als lezer.

“Mathilde, ik kom je halen” is een mooi historisch jeugdboek voor lezers vanaf ongeveer 11 á 12 jaar.

Met dank aan uitgeverij Clavis voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

“Elanus” Ursula Poznanski

image 9789047710257/2018

Ursula Poznanski, vertaling Esther Ottens, uitgeverij Lemniscaat.

Ursula Poznanski werkte als medisch journalist tot haar debuut Erebos verscheen in 2011. Het werd in vijfentwintig landen vertaald en ze won er de Deutscher Jugendliteraturpreis mee. Ze is nu fulltime schrijver en in haar young adult boeken lopen werkelijkheid en fantasy moeiteloos door elkaar heen. En wil op zo’n subtiele wijze dat het de werkelijkheid zou kunnen zijn. Eerder las en besprak ik het mooie verhaal Layers voor Boekenbijlage en dat was ook mijn kennismaking met deze auteur.

Net als bij haar vorige boeken springt de cover er uit. De letters van Elanus liggen er wat bovenop maar dat kan je helaas niet voelen op zo’n foto. Het nodigt uit tot oppakken en degene die al eerder iets van haar gelezen hebben weten meteen dat ze deze ook willen lezen.

Het verhaal gaat over de hoogbegaafde Jona. Hij is als zeventienjarige uitgenodigd om te komen studeren aan de universiteit. Omdat zijn ouders hem nog te jong vinden voor een studentenhuis op de campus, gaat hij logeren bij een gastgezin, bestaande uit Silvia, Martin en hun 22-jarige dochter Kerstin. Door zijn slechte sociale vaardigheden is het voor hem moeizaam om contacten te leggen. Hierdoor komt hij in het begin niet al te sympathiek over en daar is hij zichzelf ook zeer van bewust. Het liefst wil hij alleen maar studeren en tijd doorbrengen met zijn uitvinding de drone Elanus. Elanus is de naam van een haviksoort, daar zijn drone ook haarscherp ziet en reageert vond hij die naam wel passen. Hij gebruikt in eerste instantie Elanus om wat mensen te bekijken maar al snel slaat dat om naar een groot drama en zijn de gevolgen niet meer te overzien.

De schrijfster weet met vlotte pen de lezer te boeien van begin tot het einde. De contact-gestoorde Jona doet dingen die niet door de beugel kunnen maar omdat hij zich daar zelf zo van bewust is wordt hij toch iets minder onsympathiek en begrijp  je zijn manier van handelen ( of niet kunnen handelen). Hij weet toch contact te leggen met twee leeftijdsgenoten die hem wel durven te zeggen wat ze vinden en hem daarom ook willen helpen. Niets, en niemand, is zoals het lijkt en als er zelfs doden vallen is ook Jona zijn leven niet meer zeker. Door zijn tunnelvisie lijkt hij op het verkeerde pad gezet te zijn en zit zijn slimheid hem ook menig keer goed in de weg.  Door deze chaos , waar Jona zich door heen moet ploeteren, waarbij de meeste chaos in zijn hoofd zit, is het voor de lezer ook een verrassing waar het heen gaat. Op een gegeven moment valt alles op zijn plek en volgt er een goed en prima einde.

Het verhaal laat zich vlot lezen,  redelijk eenvoudig taalgebruik, dus ook voor jongere lezers goed geschikt, en genoeg spanning van begin tot einde.  Wat ik ook leuk vind is dat de hoofdpersoon geen stoere jongen is maar een buitenbeetje die zijn best doet , op zijn manier, om zijn hoofd boven water te houden. Ook speelt het geheel zich af om en rond het universiteitsgebouw, in het gewone leven en met gewone mensen. Dit thrillerelement maakt het extra spannend omdat het om de hoek zou kunnen gebeuren…

Voor  lezers vanaf een jaar of 14 die graag een spannend boek willen lezen is dit een aanrader !

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

” de boeken van Terra Fabula: de vervloekte orakelsteen” Peter deWillis

terra dee;l 3.jpg97894763081146/2018

Peter deWillis, ,uitgeverij Zilverbron .

Peter deWillis is het pseudoniem van Peter van Roermond. Als maker en docent werkt hij voor verschillende theater- en filmopleidingen. Maar bij mij is hij bekend als een groot verhaalverteller.  Ik leerde de boeken van Terra Fabula kennen en na het eerste tweeluik, waarin ik mij mee liet voeren naar deze magische wereld, baalde ik dat het was afgelopen.  Het kon niet dat het verhaal al af was, er zou nog zoveel meer verhalen kunnen afspelen. Gelukkig dacht de schrijver er ook zo over en een volgend tweeluik gaat de lezer wederom plezieren!  Inmiddels is het eerste deel, de vervloekte orakelsteen, al weer door mij verslonden en kan ik niet wachten om te weten hoe het verder gaat…

( een schrijver kan nooit zo snel schrijven als zijn lezer leest ).

In het eerste tweeluik is Terra Fabula bevrijd en lijkt de rust in het koninkrijk te zijn teruggekeerd. William en Martha zijn terug in hun huis in Londen maar daar is het alles behalve rustig.  Hun toverkunsten ( en met name het trainen ervan) zetten geregeld het huis op stelten.  Hun vader is druk met een nieuwe tentoonstelling in het Brits museum en tijdens de opening hiervan wordt een mysterieus boek gestolen en gaan de magische wereld door het gewone leven heen lopen. William, Martha en hun ouders worden gevolgd door een duister figuur uit het verleden en ontvluchten de stad. Ze hopen elders op onderzoek uit te gaan en het boek terug te vinden.

Wat was het weer heerlijk om weer in deze magische wereld weg te dromen. Extra dik ( maar niet dik genoeg) en een vleugje meer duister dan het vorige tweeluik. Zowel Martha als William worden wat ouder en de karakters groeien goed mee met hun rol. Net als de andere karakters die nu wat meer uitgediept worden en daardoor beter tot zijn recht komen. Ook het verhaal is gegroeid.  Hoewel ik de eerste twee boeken zeker kon waarderen had ik het gevoel dat in dit boek meer ruimte was om het daadwerkelijke probleem beter aan te pakken zonder te veel afleiding van een overvloed van karakters. Een prima keuze.  Ook door het geheel wat duisterder te maken werd ik op mijn wenken bedient want daar hou ik wel van.

Het verhaal begint weer met een introductie van de schrijver, heeft de nodige humor en tussendoor zijn er uiteraard ook weer wat bezweringen in het verhaal te vinden waardoor de tekst anders is of verdwenen. Een leuk extraatje wat ik met een glimlach mocht ontvangen. Hadden er van mij meer mogen zijn. Als extraatje kreeg ik ook nog drie magiekaarten en een lidmaatschapkaart voor Sectorium Magicum bij het boek. De magiekaarten zijn het begin van een verzameling om later een spel mee te kunnen spelen. Iets waar ik zeer benieuwd naar ben.

Verder is de cover geheel in stijl van de andere twee boeken, iets wat de booknerd in mij, zeker bij series, alleen maar kan toejuichen. Het zou zelfstandig gelezen kunnen worden maar dat wil je niet omdat er niets fijner is om weg te dromen in deze bijzondere wereld.  Levende kunstwerken, vliegende kopjes, tovenarij, bezweringen en spreuken, vliegende koetsen, wat wil je nog meer?  Misschien een verfilming ?  En dat is heel wat van mij om te zeggen daar ik nooit veel op heb met verfilmingen, maar deze serie is alle aandacht waard!

Kortom hou je magie? Hou je van het wereldje van bijvoorbeeld Narnia of Potter? Duik dan eens in Terra Fabula en je wilt er nooit meer uit !

Lees hier mijn andere blogs over Terra Fabula:

kinderboeken in het zonnetje

het zilveren labyrint

het vergeten koninkrijk

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

“Complot” Eva Burgers

Burgers_COMPLOT_Omslagbestand 1 9789026146268/2018

Eva Burgers, uitgeverij Fontein

Eva Burgers werkte jarenlang als rechercheur op de afdeling zware criminaliteit maar schrijft nu met name jeugdthrillers. Bij uitgeverij Kluitman zijn een aantal titels verschenen en Complot is de tweede jeugdthriller die verscheen bij uitgeverij de Fontein uiteraard voorzien van het ” met politie-niet-betreden- elastiek”. Je weet dus meteen dat je een jeugdthriller in handen hebt.

Dit verhaal gaat over Abby. Abby is helemaal happy omdat ze wordt aangenomen op de politieacademie. Thuis gaat het minder: haar ouders zijn gescheiden en dat valt haar zwaar. Haar  moeder heeft een nieuwe vriend die zich overal mee bemoeit en haar vader zit op Tinder. Om van huis even weg te vluchten gaat ze met haar vriendin Jane een paar dagen naar Londen.  Tijdens haar stage heeft Abby gehoord over Red Snake, een criminele organisatie in Londen. Ze kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en brengt ze niet alleen haar veiligheid maar ook die van haar vriendin en de operatie in gevaar…

Ik heb al aardig wat jeugdthrillers gelezen en ik denk dat de kracht van een goede jeugdthriller zit in het feit dat het vaak zaken zijn die zich afspelen in de belevingswereld van de doelgroep. Dus meiden en jongens van die leeftijd en die iets meemaken wat om de hoek zou kunnen gebeuren. Doordat het dicht bij de belevingswereld zou kunnen afspelen, realistisch overkomt geeft dat een extra spanningsveld.  In dit verhaal mis ik dit volledig. Hoewel uiteraard fictie niet op waarheid berust hoeft te zijn moet het wel realistisch blijven.

Ik zelf had er moeite mee dat een meisje van 18 die net stage komt lopen een hele operatie ( waar maanden intensief aan is gewerkt) in gevaar kan brengen door haar domme acties en er vervolgens maar makkelijk mee weg komt. Had ze bij mij stage gelopen had ze meteen op non-actief in het vliegtuig naar huis gegaan en de rest van haar stage wel kunnen vergeten.  Ook  de interactie tussen de personages, met name degene belast met de operatie, vond ik niet altijd logisch en hoop ik van ganse harte dat in het gewone leven een politieonderzoek anders zal verlopen.

Maar misschien lees ik teveel thrillers en ik ben uiteraard de doelgroep niet. Het verhaal op zich, mijn kanttekeningen daar gelaten, leest weer als een trein. De opzet is net als bij haar vorige boeken een wisseling van perspectief met naam van die persoon boven de hoofdstukken. Op zich prettig daar sommige hoofdstukken wat korter zijn en perspectief dus snel wisselt. Een concept wat scoort dus logisch dat ze dit vast blijft houden. Andere jeugdthriller schrijvers gebruiken dit ook en de lezers schijnen dit te verslinden.  Never change an winning team zou je denken al zou ik het denk ik leuk vinden als ze dit los zou laten en een frisse wind door jeugdthriller land liet waaien.

Kortom Complot is voor  mij een 13-uit-een-dozijn jeugdthriller en zeker niet het beste wat ik van Eva Burgers heb gelezen

 

 

 

 

” Knock-out” Cis Meijer

58c7767d91c190.05335390 9789026143496/2018

Cis Meijer (1970) studeerde film- en televisiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Ze werkt niet alleen als schrijfster, maar ook als beeldeditor. Met Val schreef Cis een bloedstollende jeugdthriller, en haar ervaring als model inspireerde haar tot het schrijven van Verdoofd, waarmee ze werd genomineerd voor de Hebban Award voor beste YA-thriller in 2014.

Inhoud:  Nadat Ginger niet gelijk met Fay naar huis wil gaan verdwijnt ze spoorloos. Fay voelt zich hier schuldig over al weet ze dat ze er niets aan kon doen. Ze gaat op onderzoek uit om er achter te komen welke geheimen haar zus voor haar had. Kort nadat Ginger is verdwenen, is Fay na een kickbokstraining getuige van een gruwelijke afranseling. Het meisje komt in het ziekenhuis terecht en als Fay contact op wil nemen met de politie ontvangt ze een dreigement dat ze bij die stap zelf ook te pakken zal worden genomen.

Het leuke van de jeugdthrillers van deze uitgeverij is dat ze een heerlijke hardcover hebben (altijd pluspunt) en voorzien zijn van het herkenbare “politie niet-betreden “elastiek.  Zo weet je meteen dat je goed zit als je op zoek bent naar een spannende jeugdthriller.

Cis Meijer steekt qua originaliteit en spanningsopbouw toch boven andere jeugdthriller-schrijvers uit. Het verhaal klopt gewoon en is het heeft gewoon net even iets meer. De meeste jeugdthrillers verspringen bijna per hoofdstuk van perspectief wat gelukkig bij de boeken van Meijer niet het geval is en daardoor loopt het verhaal prettiger door.  Zoals haar vorige thrillers is het vanaf het begin spannend en weet ze de lezer zo te boeien dat je het boek bijna niet meer weg kunt leggen. Je moet immers zo snel mogelijk weten wat er nu precies is gebeurd. Helaas leest het heel lekker weg waardoor je zo aan het einde van het boek bent.

In dit verhaal gaat het niet alleen om een verdwenen zusje maar is er ook een hoop geheimzinnigheid omtrent de dood van een meisje en bedreigingen aan het adres van onder andere Fay. Dit alles in een heel realistische omgeving en door die herkenbaarheid maakt het het net even extra spannend.

Met Knock-out heeft Cis Meijer weer een top boek geschreven!

 

 

“snitch” Margje Woodrow

snitch9789026145209/2018

Margje Woodrow, uitgeverij Fontein

Margje Woodrow (1975) was jarenlang onderwijzeres in het basisonderwijs. Nu schrijft ze spannende jeugdthrillers en geeft ze lezingen en workshops op middelbare scholen. Haar vorige titel ” verwoest” had mij aangenaam verrast dus ik was zeer benieuwd naar deze titel .

Inhoud:  Roos en Quinty zijn jarenlang beste vriendinnen. Maar als Fenna bij hen in de klas komt, kiest Quinty ineens voor Fenna. Roos wordt gepest en getreiterd en voelt zich afgedankt. Op school en thuis wordt Roos zelf als het probleem gezien, ze zou ritalin moeten slikken om haar gedrag onder controle te krijgen en krijgt vaak de schuld van gebeurtenissen. Ze heeft ook vaak de schijn tegen, lijkt altijd op de verkeerde plaats op de verkeerde tijd te zijn. Als er iets vreselijks gebeurd gaat Roos zelf op onderzoek uit wie er achter zit in de hoop dat mensen haar een keer gaan geloven.

Deze jeugdthriller heeft alle elementen om de (jonge) lezer aan het boek te kluisteren. Wat een hoop problemen komen er langs zeg. Het geheel wordt vanuit twee perspectieven verteld, in de ik-vorm, door  Quinty en Roos. Hoewel hun vriendschap over is gegaan blijken ze er beiden last van te hebben maar ze lijken elkaar niet meer te kunnen vinden. Daarnaast is er de ADHD van Roos en de groepsdruk waar vooral Quinty mee te maken heeft. Het pesten, treiteren, chanteren en drugs spelen ook een grote rol in het verhaal. Omdat er zoveel gebeurd is het verhaal niet lang genoeg om alles uit te diepen. Daarvoor gaat het verhaal ook te snel en het tempo en de spanning is belangrijker voor het verhaal dan evt diepgang.  De doelgroep zal daar  geen moeite mee hebben. Het verhaal is immers boeiend en realistisch op papier gezet.

Net als Verwoest  is Snitch een lekker spannend boek wat goed aansluit bij de belevingswereld van de doelgroep.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.