” één waarheid” Nadine Swagerman

5421-Eenwaarheid-CVRplat-140x2169789020654622/2018

Nadine Swagerman, uitgeverij Kluitman

Nadine Swagerman is tekstschrijver voor haar eigen tekstbureau maar schrijft daarnaast fictieve verhalen. Ze stond in de finale van twee schrijfwedstrijden en in 2018 kwam haar debuut uit bij uitgeverij Kluitman : “één waarheid” .  Het is genomineerd voor de Jonge Jury Debuutprijs 2019 en begin volgende maand is daar de uitslag van.  Des te meer reden voor mij dit boek van mijn ‘ nog- te- lezen- berg’ af te halen en open te slaan.

Eén waarheid gaat over Laura en Jorrit. Laura’s ouders komen door een misdrijf om het leven waardoor haar leven volledig instort. Er zijn zoveel vragen en ze kan hier niet mee omgaan en belandt in een kliniek. Zelf vindt ze dat de anderen die daar zitten er erger zijn dan haar en dat niemand haar lijkt te begrijpen, behalve Jorrit. Jorrit loopt stage in de kliniek waar Laura wordt binnengebracht.  Jorrit vindt haar anders dan de rest, veel leuker en hij vraagt zich af wat zo’n leuk meisje daar doet. Als hij het verhaal achter haar opname hoort wil hij maar één ding en dat is weten wie haar ouders heeft omgebracht. Hij gaat op onderzoek uit en komt langzaam achter de waarheid.

Wat een heerlijk spannend boek. Het is een psychologische jeugdthriller en wordt vanuit het perspectief van Laura en Jorrit vertelt. Door deze wisseling krijg je een completer plaatje maar ook meer wendingen in het verhaal waardoor je als lezer meegesleept wordt en mee gaat puzzelen om achter de waarheid te komen. De hoofdrolspelers worstelen met emoties en gevoelens wat af en toe de waarheid niet ten goede komt. Een verhaal wat zonder franje is neergezet en zeer realistisch overkomt. Het blijft dichtbij de werkelijkheid en dat is denk ook de kracht van het verhaal. Het zou iedereen kunnen overkomen.  Een verhaal over gewone mensen zoals de lezer zelf is.  Dit alles in een vlotte vertelstijl waarbij de informatie in een goede dosis aan de lezer wordt gegeven zodat je door wilt blijven lezen.

Een origineel verhaal en een pakkend debuut. Ik kan niet wachten op een volgend boek van deze auteur.

 

 

Advertenties

“Meneer Victors vreselijke vertellingen” Pieter Feller & Tiny Fisscher

meneer-victors-vreselijke-vertellingen9789048316199

Pieter Feller & Tiny Fisscher, illustraties Mariella van Beek , uitgeverij Veltman

Zowel Pieter Feller en Tiny Fisscher hebben menig boek al op hun naam staan. Vele heb ik daar al van mogen lezen en ik vind het knap dat beide auteurs zoveel verschillende verhalen kunnen schrijven voor zoveel verschillende leeftijdsgroepen.

Enkele jaren terug zijn ze hun krachten gaan bundelen en hebben ze samen ook zeer uiteenlopende verhalen geschreven. Onder andere de voetbalavonturen van een meidenteam maar ook het historische jeugdboek Clara waarvan het tweede deel net is uitgekomen. Vorig jaar verscheen echter het boek “ de vreselijke vertellingen van meneer Victor”vol  heerlijke griezelverhalen om bij weg te kruipen. Een boek wat nog wel even in het zonnetje mag worden gezet. ( of in een volle maan om in griezelsfeer te blijven).

Het boek begint als Fabian zich zit te vervelen in de herfstvakantie. Zijn vader is voor zijn werk in Amerika en hij is alleen thuis met zijn stiefmoeder. Hij kan het niet goed met haar vinden, ze is in alles zo anders dan zijn moeder en dan is ze ook nog dingen in het huis aan het veranderen. Zijn moeder was kinderboekenschrijfster en vertelde elke avond wel een verhaal en dat mist hij enorm. Zijn vrienden zijn ook nog eens de stad uit dus hij loopt met zijn ziel onder zijn arm door de stad. Dan valt zijn oog op een rommelwinkeltje waarvan de eigenaar meneer Victor is. Ze raken aan de praat en meneer Victor blijkt een geweldige verteller te zijn en weet de meest vreselijke, griezelige en bizarre verhalen. Elke dag gaat Fabian langs voor een nieuw verhaal.

Wat een heerlijke griezelig boek. Door meneer Victor zijn verhalen te laten delen met Fabian is het mogelijk om een heel grote verscheidenheid van korte verhaaltjes langs te laten komen. De korte verhalen zijn goed van opbouw, heel spannend en hebben een net zo bizar einde als het verhaal zelf. Ik vind het altijd knap dat een schrijver een kort verhaal kan vertellen wat klopt. Het lijkt mij best moeilijk om in een aantal bladzijdes een goede opbouw en einde te verzinnen. Daar zijn Feller& Fisscher zeker in gelukt.

Tussen de verhalen door krijgen we ook wat meer te weten over meneer Victor, hij blijkt biseksueel te zijn, voor volwassenen vaak een beladen onderwerp maar zoals het hier wordt uitgelegd neem je het gewoon aan en is er niks beladen aan. Ook weet meneer Victor door de gesprekken met Fabian hem wat meer te sturen in de relatie met zijn stiefmoeder die een stuk beter lijkt te worden. Hoewel het griezelen voorop staat is er ook ruimte voor emoties en relaties in het gewone leven en dat is mooi tussen de verhalen door verweven.

Als Roald Dahl fan vond ik het verhaal over de tovervinger stiekem het leukst.  Nu staat Roald Dahl als het om dit soort bizarre verhalen staat op een hoog voetstuk maar Feller& Fisscher zouden best in zijn voetsporen kunnen treden.

meneer victors Ik besprak dit boek ook op Kinderboeken en gaf het daar vijf gouden sterren.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

” moordgeheim” Natasza Tardio

Moordgeheim-Natasza-Tardio-Cover9789020654615/2019

Natasza Tardio, uitgeverij Kluitman

Moordgeheim is een vervolg / spin-off  op  moordvrienden een verhaal uit 2012. Met dit originele en bijzondere verhaal won ze de Jonge Jury Debuutprijs.  Moordgeheim is een volledig zelfstandig te lezen verhaal. Het speelt zich af zes jaar na het drama uit moordvrienden. Voor degene die dit wel gelezen hebben is het een prima aanvulling om te weten hoe het verder is gegaan met enkele personages en mocht dit je kennismaking met ze zijn is het een dus inderdaad prima te volgen en te begrijpen.

In dit verhaal is het Cloë die hoog moet scoren op een schoolopdracht om haar gemiddelde cijfer een flinke boost te geven. Ze moet een recent historische, maar ook maatschappelijke gebeurtenis uit gaan werken. Haar keuze valt al snel op de schietpartij die zes jaar eerder op haar school plaatsvond. Er kwamen toen drie leerlingen, een leraar en de dader om. De beste vriend van de dader was vrijgesproken en verhuisd.  Cloë gaat op onderzoek uit en de omgeving is hier niet happig op. Ze zoekt ook contact met Milo en bezoekt locaties relevant voor haar opdracht.  Op een gegeven moment doet ze een wel heel gruwelijke ontdekking en kan ze alleen maar hopen op een goede uitkomst.

Wat een zenuwslopend spannend verhaal. Het is al een enige tijd terug dat ik  moordvrienden las. Het was niet het eerste verhaal wat ik van deze auteur las maar qua onderwerp en stijl vind ik het wel tot op heden haar beste boek. Moordgeheim brengt de lezer weer terug naar de beklemmende sfeer en de auteur weet de lezer van begin af aan te boeien. In een zeer bescheiden aantal pagina’s is alles prima uitgewerkt met een goede spanningsopbouw en een wel bijzonder einde.

De afbeelding op de cover maakt nieuwsgierig. Het is donker en mysterieus en roept veel vragen op. Vragen die zeker beantwoord zullen worden. Het verhaal is vanuit het perspectief van Milo en vanuit die van Cloë geschreven waardoor je als lezer een prima totaal plaatje krijgt.

Het is altijd de vraag of je als auteur goed doet aan het maken van een vervolg / spin-off van een al eerder uitgekomen boek.  Voor de lezer ook spannend omdat je je af kan vragen of het aan je verwachtingen zal voldoen.  Deze titel heeft zeker aan mijn verwachtingen voldaan. Natasza Tardio heeft een heel eigen, zeer prettige, vertelstijl. Het leest lekker snel weg, de verhaallijnen kloppen en de opbouw is prima. Het enige jammere hier aan is dat het zo snel uit is.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van uitgeverij Kluitman.

 

 

” de Weerling: vlucht” Christopher C. Petersen

weerling.jpg9789078437413/2017

Christopher C. Petersen, uitgeverij Macc

Christopher C. Petersen ( pseudoniem van C. Hoksbergen) schreef met  “vlucht” het eerste deel van de Weerling- trilogie. Het verscheen in 2107 maar ik had het echter nog niet gelezen. Toen het verzoek kwam om het tweede deel te recenseren werd het hoog tijd om dit boek eerst te lezen. Hoewel er in het tweede deel een korte terugblik staat waar je ook wel mee uit de voeten kon ben ik blij dat ik dit boek in zijn geheel heb gelezen omdat het zeker de moeite waard is om gelezen te worden.                                    De auteur is altijd al geboeid geweest door verhalen die zich niet in de werkelijkheid afspelen en is fan van Tolkien, Lewis en J.K. Rowling. Na het schrijven van korte verhalen kwam uiteindelijk het idee voor de Weerling-trilogie.

Levi, is een zestienjarige jongen en hoofdrolspeler in het verhaal. Hij woont veilig thuis bij zijn moeder, broertje en zusje. Zijn vader is al sinds zijn zesde jaar verdwenen. Na een verhuizing, waar ze bij hun tante en oom in het dorp terecht komen, ziet Levi een blinde zakkenroller aan het werk en als hij hem volgt wordt hij samen met hem ontvoerd en naar een kamp gebracht. De blinde jongen, Tobias, heeft dan al geopperd dat Levi een Weerling zou zijn maar die term is voor Levi totaal nieuw. In het kamp zitten nog meer jongeren van hun leeftijd, allemaal Weerlingen die een training moeten doorstaan en worden opgeleid om het land  te helpen daar een opstand en burgeroorlog op de loer liggen.Levi komt er achter dat zijn oom meer weet over zijn ontvoering, ontdekt wat het is om een Weerling te zijn en wat zijn eigen gave is. Daarnaast zijn er nog meer mysteries en complotten die het verhaal nog meer spanning geeft en de lezer geboeid blijft doorlezen.

De tekst op de achterflap maakt nieuwsgierig maar is ook wel wat aan de vage kant. Het fijne hiervan is dat er niet te veel wordt weggegeven en je het als lezer zelf allemaal moet gaan ontdekken. Al snel kom je er achter wat een Weerling is en wat hij/zij kan, net als Levi. Het idee is niet helemaal origineel kabbelt het in mijn achterhoofd maar de uitwerking er van is dat zeker wel. De jongeren die ontvoerd worden en in een trainingskamp terecht komen krijgen een uitgebreid trainingsprogramma. Gelukkig gebeurd er omheen voldoende zodat je als lezer niet tot in de treure hoeft te volgen. De spanning tussen sommige jongeren lopen hoog op wat voor de lezer leuke en spannende fragmenten met zich meebrengt, de complotten tussen de provincies en de strijd die daar uit voort komt worden mooi in het verhaal verweven zonder dat je de draad van het verhaal kwijt raakt. Goede spanningsopbouw, duidelijke uitleg van situaties waarbij je voldoende je eigen fantasie kan laten gaan.

Voor liefhebbers van Terra Fabula, de Grijze Jager, Narnia en Potter zal dit boek ook zeker in de smaak vallen. Het is niet te ingewikkeld,  combinatie van dialoog en actie is goed op elkaar afgestemd en karakters worden voldoende uitgewerkt.

Op naar deel 2 !

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

” bestemming onbekend ” Paul Mosier, gastrecensie van Veronique Janssen


Paul Mosier, 9789047709947

Paul Mosier, woonachtig in Phoenix, Arizona ( USA) schrijft zijn hele leven al verhalen. Hij gaf twee boeken uit in eigen beheer en maakt met Bestemming onbekend zijn jeugdboekendebuut. Hij is dol op treinreizen en die voorliefde komt in dit verhaal zeker naar voren.

Het verhaal gaat over Rider. Rider woont bij haar grootmoeder in Californië omdat haar moeder niet voor haar kon zorgen en haar vader onbekend is. Als haar grootmoeder sterft, moet ze naar haar oudoom aan de andere kant van het land. Hij is het enige familielid waar ze terecht kan en gaat op reis naar Chicago. Ze vindt het heel spannend, want ze heeft de man nog nooit ontmoet en moet er alleen naar toe. Ze wordt op de trein gezet en heeft een dagenlange reis voor de boeg. Ze wordt in de gaten gehouden door Dorothea, een medewerkster van de spoorwegmaatschappij. Rider heeft weinig bij zich, een rugzak, een oud dagboek, een leesboek en een doos. Op de eerste dag is haar boek al uit en haar zakgeld op. Tijdens de reis moet ze vindingrijk zijn om haar honger te stillen en ontmoet ze bijzondere reisgenoten. Hoewel ze zich niet wil binden zal ze sommige niet meer willen vergeten.

Zelf heb ik de eerste druk mogen bespreken voor Boekenbijlage  en deze voor Kinderboeken. Het is een  mooi jeugdboek waarvan ik denk dat iedereen het zou moeten lezen.  Vandaag de leesbeleving van Veronique:

Het boek heeft een bijzondere vormgeving en dit werkt mee aan de bijzondere ervaring van het verhaal.

Paul Mosier heeft een zachte, fijne schrijfstijl. Het leest prettig en is aangenaam. Het is alsof er iemand tegen je praat en je een gesprek voert over de reis. 

Je leert Rider steeds een stukje kennen. Langzaam ontvouwt zich het verhaal van Rider. Je leert ook de andere reizigers kennen en iedereen heeft een ander verhaal of een andere kijk op dingen. Het duurt wel even voor het verhaal op gang komt, maar daarna loopt het als een trein.

Heftige gebeurtenissen worden raak beschreven. Het laat zien wat verdriet met een mens kan doen en welke impact dit heeft op een jong meisje. Sommige gebeurtenissen bezorgden mij kippenvel. Sommige zinnen zitten zo goed in elkaar en zijn bijna poëtisch. Het verhaal is een pareltje. Dit verhaal liet mij zien waarom ik gek op lezen ben. Het verhaal raakte me tot in mijn ziel. 

Liefs, Veronique

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

” Sorta like a rockstar ” Matthew Quick

Matthew Quick, vertaling Ineke Lenting, uitgeverij Lemniscaat, isbn 9789047707011

Matthew Quick was docent Amerikaanse Literatuur maar stopte er hiermee om schrijver te worden. Zijn boeken zijn in meer dan dertig talen vertaald.  Sorta like a rockstar is het verhaal van Amber die het niet makkelijk heeft maar ondanks de steun van heel uiteenlopende mensen toch weer probeert op te krabbelen.

De moeder van Amber Appleton is verslaafd en kan nauwelijks voor hun beide zorgen. De vader is niet in beeld en moeder en dochter slapen s’avonds in een schoolbus waarmee haar moeder overdag de kost verdient. Amber is echter een optimistisch meisje die het ook nog eens voor iedereen opneemt. Ze heeft een hondje gevonden die ze B3 noemt ( Bobby Big Boy), die is alles voor haar.  Elke dag gaat ze eten en douchen bij de vriend Ricky en zijn moeder Donna ( rijke advocate). Ze baalt enorm dat ze Donna op kosten jaagt en vind het moeilijk om haar hulp te accepteren. Naast Ricky heeft ze nog een aantal fijne vrienden. De vriendenclub van vijf noemen zichzelf ‘ Franks’Fenomenale Freaks Federatie”. Ze komen elke dag samen in het klaslokaal van docent marketing Franks.

Verder brengt ze af en toe een bezoek aan het bejaardencentrum, geeft Engelse les aan Koreaanse vrouwen in de kerk die een koor met haar vormen en sluit een voorzichtige vriendschap met oud-Vietnamsoldaat: Jackson. Door hem leert ze haiku’s waarderen en schrijven. Ze neemt het op tegen onrecht tot haar een grote ramp overkomt en ze depressief raakt. Haar vrienden en de pastoor proberen haar er weer uit te krijgen maar de enige die dat kan is zijzelf. Als ze er bijna bovenop komt gebeurd er weer wat ergs maar dan staan al haar vrienden voor haar klaar en merkt ze de kracht van vriendschap.

Humor, hoop en haiku staat er op de cover boven de titel. En dat dekt de lading van dit verhaal wel. De schrijfstijl van Quick zit vol sarcasme en soms grof taalgebruik maar er zit een flinke dosis humor in. De uiteenlopende karakters hebben allemaal hun eigenaardigheden en een andere kijk op de wereld en het is mooi en leuk om te zien hoe ze allemaal op hun manier een plekje in het leven van Amber hebben gekregen.  De schrijver, neemt net als Amber, geen blad voor de mond. Geen mooie opgepoetste woorden het is wat het is. Hierdoor komt het geheel realistisch over en komt de harde werkelijkheid waarin Amber moet uit zien te krabbelen goed bij de lezer binnen. Als Amber in haar depressie mensen afstoot en de dingen overdenkt zie je haar langzaam weer omhoog krabbelen. Een proces waar de tijd voor wordt genomen in het verhaal maar wat blijft boeien.

Het einde viel mij daarom een beetje tegen.. Na veel ramp en tegenspoed is het niet erg als een verhaal een goed einde mag hebben maar dit einde vond ik een beetje overdreven vrolijk. Het sloot niet goed aan en het realistische gevoel wat ik aan het begin had was totaal verdwenen. Ondanks dat is het een mooi verhaal over een meisje  die waarmaakt dat afkomst niet belangrijk is maar je karakter des te meer.

Ik mocht dit boek bespreken voor Kinderboeken en gaf het boek vier sterren 

” Fright night ” Maren Stoffels

fright night kaft 9789025876203/2018

Eerder las ik van Maren Stoffels  escape room in één ruk uit en toen ik hoorde dat deze titel uit was gekomen wilde ik die ook wel lezen. De lezers op sociale media waren al enthousiast en bij het zien van de titel en cover was ik zeer nieuwsgierig. Ook mede door de pakkende tekst op de achterzijde ; ” Vijf jongeren gaan het bos in. Een van hen zal de nacht niet overleven. En een van hen is de moordenaar” . Klinkt goed zo in de week voor Halloween…

Fright night is een evenement waarbij je in groepjes van vijf de nacht door brengt in een bos waarbij je geconfronteerd wordt met je grootste angsten.  Je loopt een route waarbij griezels in de bosjes staan om je te laten schrikken en er zijn aparte scare -zones waar je een confrontatie aangaat met je grootste angst ( die je van te voren hebt opgegeven bij aanmelding) .

Sofie, Quin en Dylan besluiten mee te doen en hun groepje wordt aangevuld met Martijn en Neele, twee onbekenden maar waar het vrij snel mee klikt.  Reza en Sandy zijn twee jongeren hebben zich opgegeven om als werknemer bij het evenement de bezoekers de stuipen op het lijf te gaan jagen.  Even lijkt het of de drie groepjes niets met elkaar te maken hebben maar als snel blijken hun levens meer met elkaar verbonden te zijn dan ze zelf dachten.

Je leest het verhaal uit verschillende perspectieven en die wisselen snel. Verder is er een indeling in voor, tijdens en na de fright night. En zijn er kleine stukjes gedachten van de moordenaar zelf in het boek .  Een aantal regels op verder een lege pagina. Boven elk perspectief staat de naam van die persoon of ‘moordenaar’ zodat je weet wie aan het woord is.  De snelle perspectiefwisseling houdt het tempo er goed in en door de stukjes van de moordenaar wordt de spanning extra opgebouwd.   Het houdt de lezer scherp en daardoor lees je het boek ook snel in één ruk uit omdat je gewoon wilt weten wie die moordenaar nu is.

Het boek is niet zo dik ( slechts 165 pagina’s ) maar toch is het de schrijfster gelukt om de karakters iets meer diepgang te geven dan in de doorsnee jeugdthriller. Hoofdpersonages Dylan draagt een groot geheim met zich mee en door zijn herinneringen probeert hij het te verwerken. Als lezer heb je meteen al door dat Dylan het slachtoffer is van het Münchhausen-by-Proxy- syndroom van zijn moeder.  Een heftig ziektebeeld wat eigenlijk al een horrorverhaal op zich is.

Net als escaperoom had ik tijdens het lezen dat ik niet snap wat mensen bezielt om zoiets te gaan ondernemen. Laat mij maar lekker thuis met een boek.  En dit boek is daarvoor een prima keuze !

Het verhaal van Dylan is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en een deel van de opbrengst van dit boek gaat naar stichting StOMbP ( stichting overlevers Münchhausen by Proxy).

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.