Interview Tamara Geraeds

Tamara Geraeds (1981) schreef haar eerste gedichtje al toen ze zes jaar oud was. Op haar vijftiende begon ze aan haar eerste boek wat ze in 2005 onder een pseudoniem in eigen beheer uit gaf.Haar droom op schrijfster te worden werd in 2011 werkelijkheid. Inmiddels heeft ze een aantal boeken geschreven, heeft ze haar eigen tekstbureau en geeft ze cursussen. Deze maand verschijnt haar nieuwe kinderboek “Christopher Plum en het zwaard der wanhoop”. plum tamaraHet eerste deel in een wat een avontuurlijke fantasy serie moet worden voor 9plus.

Voor de Kinderboekenweek mocht ik haar interviewen:

nergens

Femke en ik vonden het heerlijk om verdwaald rond te lopen met de hoofdfiguren uit “Nergens”. Was het voor jouw ook heerlijk dwalen door dat mooie land of stond je verhaallijn direct al vast?

Er stond al wel wat vast, maar ik werd soms ook verrast door de dieren die ik tegenkwam of hoe iets eruit zag.Maar meestal zijn het meer de personages die mij echt verrassen, door iets heel anders te doen dan ik zelf van plan was. Zo had ik bij mijn 2e boek Jasper de laatste 10 hoofdstukken helemaal uitgedacht. Maar Jasper had zin om tussendoor nog andere dingen te gaan doen en daar ben ik maar in meegegaan. Je zou kunnen zeggen dat Jasper zelf dus het meeste van zijn verhaal heeft bepaald.

Vind je fantasy schrijven leuker dan “gewone“ verhalen?

Absoluut. In fantasy kan je alles wat je maar voor mogelijk kunt houden (en meer) tegenkomen en worden. En dat is heerlijk. Maar ik vind het altijd wel heel interessant om die fantasiedingen te verweven met de werkelijkheid en dan te kijken wat er gebeurt.

boeken tamara

Is het moeilijk een verhaal los te laten als het af is en weer aan een nieuw te beginnen?

Nee, ik vind een verhaal afmaken heerlijk. Het gevoel dat je iets moois hebt gemaakt en het kunt gaan delen met de buitenwereld. En ik heb zoveel ideeën in de kast liggen, die naar me roepen om geschreven te worden, dat ik altijd weer heel veel zin heb om aan een nieuw boek te beginnen.

15 oktober verschijnt je nieuwe boek “Christopher Plum en het Zwaard der Wanhoop”. Kan je heel kort vertellen voor welke leeftijd het ongeveer is en waar het over gaat?

Christopher Plum is geschikt voor kinderen vanaf ongeveer 9 à 10 jaar. Het gaat over een doodgewone jongen die niet zo doodgewoon blijkt te zijn. Hij krijgt een belangrijke missie om de wereld te redden. Hij moet een magisch zwaard uit de handen van twee gevaarlijke schurken zien te houden en krijgt daarbij hulp van bijzondere vrienden uit onverwachte hoek.

Voor meer info kan je op mijn website kijken: www.tamarageraeds.nl en natuurlijk op de website van Christopher: www.christopherplum.net waar hij o.a. zichzelf en zijn vrienden voorstelt.

Kijk je uit naar de presentatie of vind je het stiekem ook wel heel spannend?

Een nieuw boek presenteren is altijd heel spannend, want je weet niet hoe mensen gaan reageren en je weet ook niet hoeveel mensen er komen naar zo’n presentatie. Bovendien heb ik een hekel aan speeches geven. Met lesgeven heb ik geen problemen (dat doe ik tenslotte al jaren), maar een speech is om de een of andere reden eng.

Maar zo’n presentatie is ook wel heel leuk, omdat je eindelijk aan iedereen kunt laten zien hoe mooi je boek is geworden. Je ziet dan vaak mensen die je anders niet zo vaak ziet en iedereen is altijd vrolijk, dus het is ook nog eens gezellig.

Zijn recensies belangrijk voor je of is het belangrijker dat jij voelt dat een boek voor jou af is en zo is als je het hebben wilde?

Recensies zijn belangrijk, omdat je eraan kunt zien wat mensen goed en minder goed aan je boek vinden. Als veel mensen dezelfde dingen (positief of negatief) zeggen over je boek, kan je er nog iets van leren ook. En je wilt natuurlijk weten of je verhaal het gewenste effect heeft. Ik ben zelf ook altijd heel benieuwd of de stukjes die ik heel grappig vind door de lezer ook grappig worden gevonden. Maar daar kom je helaas vaak niet achter.

Ben je kinderboekenschrijver of kan iedereen dat leren?

Ik denk niet dat iedereen het kan leren. Het moet in je zitten. Een ‘echte’ schrijver is schrijver met hart en ziel. Als dat zo is schrijf je ook de mooiste dingen denk ik. Omdat je het met passie doet. Maar dan nog heb je natuurlijk wel talent nodig. Je kunt schrijven wel heel leuk vinden, maar als je er slecht in bent, zal het (wat betreft het bereiken van publiek) nooit veel worden. Zo is het natuurlijk met veel talenten. Je kunt tennissen wel heel leuk vinden en er hard voor trainen, maar als je geen talent hebt, zal het ook nooit iets worden.Je kunt wel beter worden in schrijven (als je talent hebt), zoals ik heb gedaan door een manuscriptbeoordeling te laten doen jaren geleden en daarna de opleiding tot docent schrijven te gaan doen. En veel oefenen natuurlijk. Dat helpt bij alles. 😉

Is er iets waar elk kinderboek aan zou moeten voldoen voor jouw gevoel ?

Een kinderboek (of eigenlijk elk boek, vind ik) moet lekker weglezen. Je moet niet constant in een zin blijven hangen, omdat je niet meteen snapt wat er staat. En er moet wel wat vaart in zitten. Er moet genoeg in gebeuren, anders gaat de lezer zich vervelen. Omdat ik dat zelf zo belangrijk vind, denk ik niet dat lezers zich met een boek van mij snel zullen vervelen.

Wat was jouw favoriete kinderboek toen je jong was ?

Ik moet er dan echt twee noemen: Blauwe Plekken van Anke de Vries en De Weglopers van Ruth Thomas. En die vind ik nog steeds ontzettend mooi. En toen ik nog kleiner was las ik heel graag Sebastiaan Rare Banaan van Mieke van Hooft en de boeken van Paddington (die beer die overal een zootje van maakt, weet je wel).

Wat voor soort boeken las je toen ?

Nu ik erover nadenk las ik vroeger ook al heel graag fantasy. Alleen noemde je dat toen nog niet zo (jeetje, ben ik al zo oud?!). Ik las De Heksen en Sjakie en de Chocoladefabriek van Roald Dahl, Koning van Katoren van Jan Terlouw, Wiplala (geweldig!) van Annie M.G. Schmidt, de boeken over Jeroen van Daan Zonderland en Karlson van het Dak van Astrid Lindgren. Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik er bedenk! Tja, fantasy was natuurlijk altijd al super leuk, zelfs voordat het zo genoemd werd 😉
Heb je een kinderboekenschrijver die je bewondert of is er een kinderboek waarvan je denkt “had ik die maar geschreven“?

Ik vind Helen Vreeswijk en Mel Wallis de Vries heel goed. En de serie Drakeneiland van Lydia Rood zou ik wel zelf verzonnen willen hebben. Echt ontzettend leuk! Het boek De Zin van de Ommezijde van Frank van Pamelen vind ik echt briljant. Vooral juist heel leuk voor volwassenen, omdat het vol staat met taalgrappen. Ik heb ontzettend gelachen om dat boek.En er zijn nog veel meer hele leuke boeken, maar alleen als het iets heel origineels is wat ik heel leuk vind, denk ik: had ik dat maar verzonnen!

Welk kinderboek is voor jou het “Kinderboek allertijden “ en zou je elk kind aan willen raden ?

Ik vind dat zo’n ontzettend moeilijke vraag! Er zijn zoveel leuke boeken! Maar dan denk ik dat ik toch moet gaan voor Blauwe Plekken, omdat dat boek zo aangrijpend en zo ontzettend mooi, maar ook zielig is. En het is al best oud, maar het blijft gewoon goed. En ik blijf erbij huilen. Het onderwerp van dit boek – mishandeling – grijpt mij altijd erg aan en daarom verwerk ik het vaak in mijn boeken. Om mensen er meer bewust van te maken en mensen die het zelf meemaken of hebben meegemaakt hoop en steun te geven.Mijn eerste boek voor volwassenen – Echo – gaat ook over dit onderwerp.

 

 

Ik dank Tamara Geraeds voor het interview!

De foto’s komen van de sites van Tamara Geraeds.

4 Comments

  1. Pingback: Overzicht berichten | conniesboekkies

  2. Pingback: ” echo ” Tamara Geraeds | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s