Lemniscaat natuurlijk

lemniscaat natuurfonds.jpgNog niet zolang terug kreeg ik een leuk persbericht in mijn mailbox! Naast het bekende en succesvolle kunstfonds van Lemniscaat gaan ze nu van start met een nieuwe fondsonderdeel ” Lemniscaat natuurlijk: boeken om te kijken , te speuren, te ontdekken en vooral om je te verwonderen.

Bij Lemniscaat willen ze dat kinderen lekker de natuur ingaan en daar lekker rondspringen, maar ook om hun ogen en oren de kost geven. Hoe meer je weet, hoe meer je ziet en hoe leuker de natuur is.

Persoonlijk hou ik veel van natuurboeken dus nu val ik met mijn neus in de boter. En niks geen saaie boeken maar mooie illustraties, grappige, spannende, vrolijke boeken met natuurlijk ook veel weetjes.

Voor Kinderboeken en mijn blog heb ik al enkele van deze mooie titels mogen bespreken en er zullen er zeker nog meer volgen!

het20bijzondere20beestjes20boek205 afbeeldingen komen van de site van Lemniscaat, gedeelte van de tekst komt uit persbericht van Lemniscaat.

Lees hier mijn recensie over het zinderende zeeboek van Yuval Zommer en lees hier mijn recensie over mijn eerste natuurboek van Camilla de la Bedoyere op Kinderboeken

Advertenties

” Jij bent toch mijn dochter? ” Sarah Blom

jij ben toch mijn dochter9789029527347/2019

Sarah Blom, uitgeverij Arbeiderspers

Sarah Blom ( 1985) is ouderenpsycholoog, theatermaakster en actrice. Over haar werk schrijft ze een veelgelezen blog en met haar broers en moeder maakte ze de veelgeprezen theatervoorstelling “ dag mama”.

In deze bundel laat de schrijfster ons toe in de belevingswereld van haar cliënten met dementie. In 25 hoofdstukken komen situaties voorbij uit de ouderenzorg en de impact van dementie op de cliënten en de mensen er omheen. Over de seksuele driften van de een, het kampverleden van de ander, een verliefdheid, angst en woede. Veel emoties komen langs. Maar wat vooral langs komt is soms het onbegrip en de onmacht van de omstanders. Door een goede bejegening wordt al veel gewonnen en het blijkt dat het nog zoveel beter kan.

Door soms er alleen maar te zijn, tijd te nemen en je te verdiepen in de levensloop van de cliënt kan je er achter komen waarom die persoon dat gedrag vertoont en kan je door empathie, meedenken en meeleven een heel stuk verder komen en zo de cliënt met dementie beter begrijpen en begeleiden. Dit geeft niet alleen voor de cliënt meer rust en comfort maar ook voor de zorgverlener/mantelzorger.

Naast de situaties is er af en toe een begeleidingsplan bijgesloten wat Sarah in dat geval in de praktijk heeft uitgevoerd met de verzorging.  Soms kleine handvatten die een wereld van verschil konden maken.

“ Jij bent toch mijn dochter? “  is een toegankelijk en vlot geschreven verhaal die voor een ieder die met dementie te maken heeft een verhelderende kijk geeft op de benadering voor iemand met dementie.

 

 

“forever 27” Godfried Nevels

Forever-27-Cover-2D9789493001107 /2019

Godfried Nevels,  uitgeverij Aspekt

Godfried Nevels zegt op zijn site dat muziek, onderzoek, true crime en schrijven vier van zijn persoonlijke interesses zijn. Het onderwerp van dit boek moet voor hem dan ook geen moeilijke keuze zijn geweest.  De ‘club van 27’ spreekt tot de verbeelding en zelfs mensen die de muziek van deze iconen niet kennen hebben er wel van gehoord.  Het is een mythe geworden die nog steeds lijkt te groeien en zich omhult met mysterie.  Een mysterie die Nevels tracht te ontrafelen in zijn goed onderbouwde naslagwerk. Een prettige schrijfstijl, het  leest als een spannend boek.

Toen ik het boek in mijn handen kreeg maakte mijn hart een sprongetje en begon ik meteen te lezen. Groot fan van de Doors en muziekliefhebber, dus meteen nieuwsgierig bij  dit mooie formaat boek, met een mooie zwarte kaft waarop zes rocksterren je aanstaren.  Een voorwoord van de inmiddels zeventigjarige Barry Hay , met daarin een klein foutje over het sterfjaar van Jim Morrison (maar dat is hem vergeven), gevolgd door een inleidend hoofdstuk passeren er 10 sterren de revue die op de leeftijd van 27 jaar het aardse verlieten.  De eerste was Robert Johnson, waarschijnlijk de minst bekende van de rij, een blues muzikant die stierf in 1938. Zijn dood werd omgeven door mysterie en dat samen met zijn leeftijd laat hem zeker in deze rij passen.  De meeste muzikanten worstelde met het beroemd zijn, met drugs en bij sommige veel raadsels bij hun dood. Twijfels over moord of zelfmoord, zaken die nooit zullen worden opgelost. Sommige verhalen bekend, aangevuld met anekdotes en verhalen van mensen uit de directe nabijheid.

Halverwege het boek vind je een drietal intermezzo’s. Een over het getal 27 , een over sterfgevallen net voor of na hun 27e jaar ( dat blijken er meer te zijn dan op 27e jarige leeftijd zelf) en ‘famous last words’. Leuke weetjes en een leuke aanvulling op het geheel.

Kortom een heerlijk boek om je even in te verliezen.  Terwijl je de verhalen leest hoor je de muziek in je hoofd.  Een mooie reis door de tijd.

Het mysterie 27 blijkt iets wat wij zelf er van gemaakt hebben. Een beetje toeval en een begrip wat tot grote hoogte is gestegen terwijl het  geen wetenschappelijk onderlegde basis heeft. Maar dat is ook niet nodig, mensen hebben af en toe gewoon een vleugje mystiek nodig.

 

 

 

 

 

“het meisje van toen” Edward Hendriks

Het-meisje-van-toen-thriller-188x300.png9780463094167/2019 e-book

Edward Hendriks is copywriter en altijd met teksten bezig. In juni 2012 verscheen van zijn hand een mafia thriller, het begin van een nieuwe passie. Inmiddels is hij aan zijn vierde thriller begonnen en heeft hij verschillende korte verhalen op zijn naam staan. Op zijn site vind je links naar ander werk van hem. Waaronder ook een aantal gratis verhalen om kennis te maken met zijn werk.  Een leuk initiatief maar wees gewaarschuwd: na kennismaking smaakt het naar meer ….

“het meisje van toen” is een novelle wat als e-book is uitgebracht. De schrijver noemt het een wraak-novelle en dat dekt zeker de lading!

Hoofdpersonage Paul Meertens bedroog twintig jaar geleden zijn vrouw, die op dat moment zwanger was van hun eerste dochter. Het was een one-night-stand en hij had daarna ook geen contact meer haar, Lieve Breevoort.  Inmiddels heeft hij een goede baan, een tweede dochter en moet hij op zoek naar een assistent. Eén van de sollicitanten blijkt toch heel erg te lijken op de dame van toen. Hoewel ze zich heeft voorgesteld als Linda is de gelijkenis treffend en is Paul van slag.  Hij besluit haar een afwijzingsbrief te sturen en haar te vergeten. Linda neemt daar geen genoegen mee en palmt zijn baas in en wordt zijn assistente.  Vervolgens ontmoet hij de nieuwe danslerares van zijn dochter, de squashpartner van zijn vrouw en de invalster op school en alle drie lijken ze op Linda of eigenlijk Lieve. Hij denkt eerst gek te worden door haar overal te zien maar als snel is het erger dan dat. Linda zegt er een te zijn van een vierling en ze is uit op wraak. Iets waar ze twintig jaar op heeft zitten broeien en waar Paul met open ogen in loopt.

Wat een heerlijk verhaal is dit!  Ik kan niet anders zeggen.  Het is spannend vanaf het begin tot het einde met een goede opbouw en een leuke twist aan het einde. Het is altijd knap als een schrijver in een kort verhaal alles kan vertellen met een goed kloppend einde. Na dit einde is er nog een kleine aangename verrassing die zeker smaakt naar meer.

De vertelstijl is prettig.  De schrijver schuwt de soms bloederige details niet waardoor het geheel realistisch genoeg overkomt. Het geheel leest lekker weg en je moet doorlezen tot de ontknoping. En als een schrijver je zo weet in te pakken is een thriller geslaagd.

“het meisje van toen ” is mijn kennismaking met deze schrijver en is zeker de moeite waard. Als thriller liefhebber vind ik het altijd een feestje om iets te lezen van eigen bodem. Nederland heeft gewoon heel wat schrijvers die gewoon ontdekt en gelezen moeten worden !

 

 

lees-update januari

 

Januari ging voorbij….. en langzaam sluipen we februari weer in.

Na mijn blogstop van een ruime twee weken wil ik het toch weer op gaan pakken. Het was op zich wel prettig om even pas op de plaats te maken maar het kriebelde toch. Er zijn zoveel mooie boeken die ik nog wil delen met jullie.

Gestopt met lezen was ik gelukkig niet. Ik las in januari zeventien boeken:

Young adult:

  • Nico de Braeckeleer              Adem 2: ijs
  • Gerda Driessen Fröberg       Fedde
  • Mathijs Hulster                       Portaal 2 staf v Apophis
  • Moon Sarah                             Merel

Thrillers:

  • Jilliane Hoffman                   insomnia

Romans:

  • Alex Boogers                          lang leve de lezer
  • Francisca Flinterman          een briefje uit de hemel
  • Monique van Roosmalen    de gesloten piano
  • Simons & van der Zijl          de val van Annika S.

Mens&Maatschappij&Gezondheid

  • Sarah Blom                            jij bent toch mijn moeder?
  • Eveline vd Putte                   nieuwe namen
  • Kathy Hoopman                   stresskippen
  • Debi Gliori                             slapen met draken

Kinderboeken:

  • Andrew Clover                    Rory de Raaf 2
  • Edward vd Vendel              heel heel heel vies boek
  • Kate Wiseman                     gangsterschool 2

Muziek, geschiedenis:

  • Godfried nevels                  forever 27

Vooral de titels ‘forever 27’ en ‘nieuwe namen ‘ sprongen er voor mij boven uit.   Het tweede deel van de adem-serie was ook fantastisch! Beter dan het eerste deel en ik kan niet wachten op het vervolg. En dat zegt heel wat voor iemand die niet van series houdt.

Ik kocht in januari een viertal titels en ontving van uitgeverij Brainbooks ‘nieuwe namen’. Van uitgeverij Aspekt mocht ik een mooi pakket ontvangen van wel 13 titels, waaronder ‘forever 27’ en van Nienke Pool ontving ik twee titels van uitgeverij Querido om te bespreken op Kinderboeken . Op mijn blog vindt je een overzicht van de titels die ik daar al eerder besprak

Mijn plannen voor de komende maand is om in ieder geval recensies te schrijven van de gelezen boeken en op een wat rustiger tempo te lezen  en bespreken van de boeken. ( al weet ik niet of ik een langzamer-leesknop heb om om te zetten). Verder hoop ik in mijn vakantie aan het einde van deze maand tijd te hebben om de overzichtlijsten op mijn blog te updaten. Mijn excuses voor de achterstand.

Ondertussen regent het behoorlijk buiten en heb ik een vrije middag die ik goed ga besteden met een bakkie en een boek op de bank !

 

 

 

 

 

 

 

“Spiegelink ” Marijke Mosterman

Spiegelink

9789463651004/ 2018 uitgeverij Elikser

Marijke Mosterman (1961) heeft schrijven altijd al als rode draad door haar leven heen laten lopen. Sinds 1999 is ze tekstschrijver en journalist. Op jonge leeftijd vond ze dat de realiteit subjectief was en dat die best met een flinke dosis fantasie kon worden aangevuld. Dit vind je zeker in dit boek terug. Spiegelink is een bijzonder verhaal te noemen, alsof je in een schilderij van Dali loopt.

Het verhaal begint op een gewone doordeweekse dinsdag. Maar zo gewoon is het niet meer als er zomaar een prehistorische computer uit de lucht komt vallen. De vrienden Oeds, Ella en Adje bestuderen het ding en komen zo in contact met Bram. Bram heeft zo’n zelfde computer alleen staat bij hem alles in spiegelbeeld. Bram zit in een vreemde afgesloten ruimte en kan zich niks herinneren alleen zijn naam.  De drie kinderen gaan er alles aan doen om Bram te redden omdat hij steeds zwakker wordt en uit die ruimte moet zien te komen.  Ze beginnen door middel van verhalen zijn geheugen op te frissen om zo er achter te komen waar hij precies is. Ondertussen zitten er mannen achter hun aan die de vreemde machine willen bemachtigen. Een vreemd en spannend avontuur volgt.

Zoals al gezegd een bijzonder, vreemd maar toch ook spannend boek. 250 pagina’s lang volg je de kinderen op zoek naar Bram en blijft het tot het einde toe de vraag of ze op tijd zullen zijn. Het is even wennen in het begin omdat alles in het wereldje van de drie kinderen even anders is maar toch aan de andere kant heel vertrouwd lijkt. De schrijfster weet de fantasie zo in het verhaal te verwerken dat het weer heel realistisch overkomt en dat is knap gedaan. Zo hoef je niet je hoofd te breken over moeilijke namen of situaties die je in een standaard fantasieboek tegenkomt en kan je lekker doorlezen. Het boek kent 29 vrij korte hoofdstukken, voorzien van een titel die goed aansluit bij dat hoofdstuk. Hier en daar is de tekst wat opgefleurd met kleur-illustraties van de schrijfster zelf.

De kinderen proberen het geheugen van Bram op te frissen door verhalen te vertellen waardoor ze hopen dat het zijn emoties en herinneringen opfrist. Dit geeft ruimte om in die verhalen iets heel anders te vertellen dan het lopende verhaal. Niet elk verhaal kon mij boeien en soms nam het een beetje het tempo uit het daadwerkelijke verhaal.

Tijdens het lezen (vooral aan het einde) had ik het idee in een surrealistisch schilderij te lopen vandaar mijn verwijzing naar Dali. Het verhaal is weggezet voor jongens en meiden vanaf 11 jaar. Gezien de beleving en het taalgebruik sluit dit prima aan bij deze doelgroep. Over het algemeen vond ik het een zeer origineel en bijzonder verhaal. Het lijkt zich niet in een hokje te stoppen om zomaar te zeggen wat het voor soort verhaal is en dat is juist de bedoeling. Fantasie mag door de werkelijkheid heen lopen en alles is mogelijk. Wat is er nou niet mooier dan dat?

Deze recensie verscheen eerder op de site Kinderboeken

“de gesloten piano” Monique van Roosmalen

gesloten piano afbeelding9789463650953/2018

Monique van Roosmalen, uitgeverij Elkiser

Monique van Roosmalen werkte als dramadocente en coach. Ze trad op als jazz-zangeres en publiceerde gedichten en korte verhalen. In 2014 debuteerde ze met de roman ‘ dankbare kinderen huilen niet’. Dit is haar tweede roman.

Als oma Leonie haar knie breekt en in een TOP (tijdelijke opname patiëntkamer) terechtkomt van een verzorgingshuis, gaat dat niet zonder hindernissen. De familie wordt door de zorg gevraagd langs te komen omdat oma onhandelbaar is. Oma zegt dat ze niet gek is en dat ze naar huis wil, omdat de zorg te wensen overlaat. Een operatie kan niet vanwege haar conditie en ze wil naar huis om te sterven tot schrik van haar twee dochters. Haar ene dochter vindt haar drankfles belangrijker en zegt geen tijd te hebben en dochter nummer twee heeft eigenlijk haar eigen drama te verwerken. Ze is hopeloos verliefd op iemand die dat niet op haar is en daar blijft ze behoorlijk in hangen.

Lieke is de kleindochter en heeft haar eigen relatieproblemen, maar weet die aan de kant te zetten om samen met haar moeder (die van het liefdesverdriet) voor oma te gaan zorgen als ze naar huis komt. Snel wordt alles geregeld en dochter en kleindochter trekken bij oma in. Tijdens de zorg, wat een tweede natuur lijkt te worden, komen de verhalen van oma’s verleden boven water. Lieke vindt het heel fijn deze geschiedenis te mogen horen en merkt dat er in het verleden van oma toch wel wat herkenning is wat betreft haar eigen keuzes met relaties.

Het blijkt dat oma een harde en lastige jeugd heeft gehad en geen geluk in de liefde. De enige man bij wie ze het echte geluk leek te hebben gevonden, heeft ze moeten laten gaan onder druk van haar ouders. Ze was gek op muziek en zingen, deze speciale man speelde piano en zij zong. Op de dag dat ze wegging, ging de klep van de piano dicht, zeer letterlijk maar ook heel symbolisch en een mooie titel die goed bij het verhaal past. Door te kiezen voor haar ouders en niet voor haar eigen geluk worden de ogen van Lieke geopend en ze neemt haar oma in vertrouwen, omdat ze met haar geheim niet bij haar moeder terecht kan.

De gesloten piano is een bijzonder mooi verhaal over een familiegeschiedenis en de loyaliteit van de familieleden voor elkaar. Ze cijferen zich weg voor een ander tot het te laat blijkt te zijn. Monique van Roosmalen heeft een zeer prettige schrijfstijl. De personages zijn realistisch en uit elk karakter proef je wat herkenning. De karakters zouden net zo goed jouw familie kunnen zijn. De problematiek die besproken wordt, is ook dichtbij huis waardoor het een persoonlijk verhaal wordt waar je je echt bij kunt inleven. Het blijft ook hangen na het gelezen te hebben. Het geheel wordt luchtig omschreven, ondanks de soms wat beladen onderwerpen. Hierdoor is het een laagdrempelig verhaal waar iedereen zich in kan onderdompelen. Ik heb mij aangenaam laten verrassen door deze mooie roman.

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, met dank aan uitgeverij Elikser voor het recensie exemplaar