The Friday Five : boeken die een vervolg verdienen…

Een onderwerp wat een beetje dubbel is omdat ik (zoals ik vaak zeg ) niet van de series ben en er maar weinig series zijn die ik echt MOET lezen… en waarom een vervolg? Als een boek goed is en nog even blijft hangen is dat prima… moet  je altijd je fantasie verpesten door een vervolg?

Maar goed ik heb even zitten bedenken (en een beetje vals zitten spelen) en er vijf titels uitgetrokken.

Het leukste kinderboeken van 2018 is tot nu toe het boek ” dit boek gaat niet over mevrouw Moes en haar kakkerlakken”, gewoon geweldig grappig, origineel en top-illustraties ! Als de schrijfster met deze illustrator een volgende samenwerking aangaat moet dat gewoon weer een toppertje worden ( en dan hoeft het niet eens over dezelfde personages te gaan maar dat is vals spelen)…

De graphic novel over Nick Cave was bijzonder genieten. Daar mag best wel een vervolg op komen.. En okay als de auteur zijn inspiratie aangaande Nick Cave heeft versnoept mag hij best een ander karakter nemen. Misschien een karakter uit één van zijn songs die nu ook in het verhaal zijn verwerkt?  Zijn illustraties krijgt mens nooit genoeg van. Ik wil zeker meer van zijn werk lezen !

“Syndroom” van J. Sharpe vond ik een geweldig boek. Ik las het zelfs twee keer achter elkaar. De manier van de lezer bespelen en op het verkeerde been te zetten was zo kundig dat ik best in deze stijl nog een keer overdonderd wil worden.

De omnibus met “halloween horror verhalen” is een heerlijk tussendoortje met korte verhalen van bekende en voor mij nieuwe auteurs. Van mij mag dit een jaarlijks terugkerend initiatief worden om zo het genre ook te promoten in ons landje..

En over vals spelen gesproken ” heksenwaan” is onderdeel van een serie. Het Grimm-collective bestaande uit Martijn Adelmund en Iris Compiet is jaren terug begonnen aan een tweetal titels die het begin zouden zijn van een serie. Volgens mij was het streven tien titels?  Er is nog wel een splinter verschenen als zoethoudertje maar ik hoop toch echt dat de serie verder mag gaan…. dat verdienen deze personages echt !

Van welk boek zou jij wel eens een vervolg willen lezen ?  Hieronder de lijst van andere bloggers die ook mee doen met de Friday Five, lees was zij er van vinden:

Advertenties

” brave new love” diverse auteurs

30739898_1220923354704551_2112461553716241953_n 9789492585202/2018

diverse auteurs: Jen Minkman, Miranda Peters, Debora Eliszabeth, Sophia Drenth, Natascha van Liempt, Isabel Peters, Oli Veyn, Tamara Haagmans, Marijke Jansen, Lysander Mazee ,  Uitgeverij Dutch Venture Publishing

Brave new world is een verhalenbundel met daarin tien verhalen met als diveristeit als hoofdthema. “Je mag zijn wie je bent” Uiteenlopende verhalen over jongeren die niet alleen zichzelf en de liefde ontdekken maar ook hun ( soms magische ) krachten.
Tien uiteenlopende verhalen met uiteenlopende personages. Sommige hoofdpersonages worstelen met hun gevoelens omdat ze houden van iemand van hetzelfde geslacht, omdat ze een bovennatuurlijke gave hebben die ze een plaats moeten geven. Ze moeten proberen alles een plekje te geven en soms moet je daarvoor in opstand komen tegen de wereld, tegen de mensen die je van alles hebben geleerd.  Als ze die strijd aan gaan en komen waar ze moeten zijn dan pas blijkt dat het juist mooi is om anders te zijn en dat je dan juist kan zijn wie je bent inclusief soms dat vleugje magie. Houden van jezelf is op de eerste plaats je echte ik ontdekken en accepteren.

Het leuke van een verhalenbundel is dat er altijd wel een auteur in staat die je nog niet kent en je zo op een leuke manier met zijn/haar werk in aanraking komt.  En als het mee zit smaakt het naar meer en pak je eerder een boek van die auteur op. Ook kan je de bundel wegleggen en oppakken wanneer je wilt omdat het afgesloten verhalen zijn. Neemt niet weg dat vaak de auteurs die je wel kent je naar het boek lokken om het te gaan lezen.
Zelf was ik zeer nieuwsgierig naar de bijdrage van Sophia Drenth. Zou ze een heel ander verhaal neerzetten dan het werk dat ik al van haar ken ? Haar verhaal ” Dag, dromer”  was dus het eerste wat ik uit deze bundel moest lezen en past heerlijk in het genre wat ik van haar ken. Een toppertje !
Ook genoot ik van het verhaal “Uit de diepte ” van Lysander Mazee en kon ik ‘Spiegelvrees” van Natascha van Limpt zeker waarderen.    Het verhaal van Isabel Peters ” Sanssouci” daar kon ik niet veel mee. Ik kwam er niet in en ik had er niets mee. Maar dat is ook een voordeel van een bundel, als een verhaal je minder boeit lees je snel een volgende. De titel ” Sympathy for the devil” van Oli Veyn vond ik ook een aanrader en weet je : ga het gewoon lekker lezen!

Het is een heerlijke bundel voor de vakantie vol stoere jongens en meiden die uiteindelijk zichzelf durven te zijn.. Durf jij het aan?

30582118_1215408715256015_2306706360299716868_n

Van 11 juni 2018 tot 18 juni 2018 is er een blogtour rond deze titel. Hier onder vind je de deelnemende boekbloggers. Neem een kijkje wat zij van deze titel vinden !

“de regen van Ionah” Santiago Pajares

9789025448530-de-regen-van-ionah-m-LQ-f.png9789025448530/2018

Santiago Pajares, vertaling Jacqueline Visscher, uitgeverij Atlas Contact

Santiago Pajares (1979) combineerde jarenlang zijn werk als computerdeskundige met schrijven en het maken van korte films, waarvan de scripts ook op papier zijn uitgegeven. De regen van Ionah is zijn vierde roman.

“De regen van Ionah”  is geschreven vanuit het perspectief van Ionah, de hoofdfiguur. Ionah heeft tot zijn twaalfde alleen met zijn moeder in de woestijn geleefd. Zij waren totaal op elkaar aangewezen. Wat hij weet heeft hij geleerd van zijn moeder. Op zijn twaalfde sterft zijn moeder en staat hij er alleen voor. Hij is alleen in de keet in de woestijn. Heeft een waterput, die hij elke maand controleert en leeft van wat dadels,  wat eigen verbouwde groente, hagedissen en water. Zijn moeder heeft hem verteld over de echte wereld, hij probeert zich hiervan dingen voor te stellen maar hij kent alleen de hitte, de  honger en dorst.  En hij kent de stilte. In gedachten praat hij nog steeds met zijn moeder en groeit hij op. Als hij eenentwintig is ontmoet hij Shui. Hij vindt hem in de woestijn en redt zijn leven. Shui leert hem dingen uit de “echte “ wereld  en ze worden vrienden.  Als Shui weer uit zijn leven verdwijnt besluit Ionah dat het tijd is om de echte wereld te gaan zoeken.

Allereerst moet ik zeggen dat ik bij het zien van de cover al meteen wist dat ik dit boek wilde gaan lezen. Je mag een boek niet beoordelen op zijn uiterlijk maar ik deed dit toch en wel in de positieve zin. Ingetogen kleuren maar toch een afbeelding die er uit springt.  Een afbeelding die goed bij het verhaal past.

Het verhaal zelf is vanuit het perspectief van Ionah. Het zijn korte hoofdstukken en korte zinnen. In het begin is hij nog een kind en dat is een verklaring van de simpele taal en korte zinnen. Later wordt hij ouder maar zijn ontwikkeling is stil komen te staan dus blijft de vertelstijl hetzelfde. Zijn moeder en  leermeester is immers gestorven. Hij heeft niemand meer die hem kan stimuleren  of  laten groeien op intellectueel gebied. Zo zie je maar dat Nature& Nurture van belang zijn om de mens te vormen tot wat en wie  hij is.  Voor de lezer is het even wennen omdat het taalgebruik niet meegroeit maar de hoofdpersoon toch volwassen wordt.

Het is bijzonder om de dingen die voor iedereen vanzelfsprekend zijn nu door de ogen van iemand te zien die alles nog moet ontdekken.  Dit heeft de schrijver goed weten te verwoorden. Als Ionah  Shui ontmoet ontdekt hij weer veel meer dingen maar ook emoties, muziek en vriendschap.
De hoofdstukken zijn kort en bondig en de nummering zijn Chinese tekens. De tekens die Ionah van zijn vriend Shui leert. De vertelstijl is prettig en door zijn eenvoud lees je het boek vrij snel uit. Maar als het uit is blijft het toch nog even bij de lezer hangen.

 

Ik kreeg dit boek van Atlas Contact om te lezen voor “de club van echte lezers”, met dank voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

” Halverwege het einde ” Mascha Gesthuizen

halverwege het einde.jpg9789492939012/ 2018

Mascha Gesthuizen, Futuro uitgevers

Mascha Gesthuizen werkte na haar studie tot 2014 als huisarts in de Achterhoek. Daar kwam ze veel in aanmerking met depressies. Een thema wat haar boeide, mede door het gebrek aan openheid over artsen met psychische klachten. Voor haar de reden om dit op ware gebeurtenissen gebaseerde verhaal te schrijven.

Het verhaal gaat over Ubele, een huisarts van 44 jaar. Ze heeft een druk bestaan,naast haar gezin met jonge kinderen heeft ze haar praktijk. Ze houdt braaf de ballen hoog en komt nauwelijks toe aan tijd voor haarzelf. Als ze op haar spreekuur een vrouw met depressieve klachten krijgt lijkt het of ze in de spiegel kijkt. Ze gaat psychotherapie volgen en kijkt terug op haar leven. Een leven waarbij ze het gevoel heeft altijd maar te moeten doen en niet veel waard is geweest.

Halverwege het einde is een boek die binnenkomt bij de lezer. In 54 korte hoofdstukjes vlieg je door het leven van Ubele. Vanaf haar geboortejaar 1969 tot heden krijg je flarden van haar leven, haar belevenissen en gedachtenkronkels. Haar moeder gestorven bij haar geboorte, opgroeien bij een hardwerkende vader en een stiefmoeder die geen liefde kan geven. Hoe ze het gevoel heeft haar hele leven al in een overlevingsstand te staan en de hersenspinsels dat het leven zonder haar wel door zou gaan , dus waarom zou ze niet stoppen met leven?

De  hoofdstukken zijn naast een nummer voorzien van een jaartal, dit is zeker prettig omdat je dan dat stukje in de goede tijd kan plaatsen. Soms zijn de sprongen in de tijd wat “hak op de tak” maar dat is door dit kleine detail ondervangen. Bovendien kreeg ik hierdoor juist een onbestemd gevoel zoals het misschien moet voelen bij de hoofdpersoon. Het is een vrije val door een lading emoties en geworstel van de hoofdpersoon waarbij je als lezer meer begrijpt over het ondergaan van een depressie.

Een mooi debuut van een schrijfster waar we hopelijk meer van te lezen krijgen !

 

The Friday Five : boeken die een vervolg verdienen…

boekenmuur 2 Boeken die een vervolg verdienen…

Het thema van de Friday Five is er weer eentje waarvoor ik achter de oren moest krabbelen… Ik heb niet veel op met series… Ik kan er niets aan doen maar als ik van te voren weet dat een boek een onderdeel van een serie is dan begin ik er negen van de tien keer niet (meer) aan.

Soms is een verhaal gewoon verteld en moet je er niet meer op doorborduren want dat kan alleen maar tegenvallen. Ik kan je zo vijf series (wel meer)  noemen die eigenlijk na het eerste deel al zouden moeten zijn gestopt omdat ze tegen vielen, niet aan de verwachtingen voldeden of gewoon zo in herhaling vielen zodat je ging twijfelen of je niet per ongeluk weer het eerste deel aan het lezen was. Of waar ik acuut na het eerste deel al mee gestopt ben.

Aan de andere kant kan je net in een heerlijk boek zitten, je vliegt er doorheen en op het einde een mega cliffhanger en mag je nog heel, heel lang geduld hebben voor het vervolg komt. De schrijver kan immers ons leestempo niet bijhouden. Soms duurt het zolang dat je de boel weer moet herlezen om in te komen. (al is dat niet altijd een straf).

Je zou kunnen wachten tot een serie compleet is, hem in zijn geheel kunnen kopen en lekker door kunnen lezen. Het allergrootste risico is dat je dan net een serie hebt gekocht die zo overhypt was en in de bovenste categorie valt. Dan is het te hopen dat ze mooi zijn vormgegeven zodat het mooi op je plank staat. Ook zoiets met series. Van die langlopende series die dan “in een ander jasje “worden gestoken. Dat je verschillende formaten of covers op je plank het staan… Een beetje booknerd wordt daar ook niet blij van.

Lezen is een beetje verdwalen in een andere wereld. Als de schrijver je zo weet te boeien dat je bij het dichtslaan van het boek het verhaal nog niet los wilt laten, je nog geen afscheid wilt nemen van de personages, dan is zo’n boek meer dan geslaagd.  Wil je dan een vervolg? Een vervolg wat altijd anders zal zijn dan in je fantasie?  Dat je het risico loopt om een teleurstelling aan te treffen?  Als ik mag kiezen zou ik zeggen zeker niet.

Het mooiste is een mooie stand-alone: één die tot de verbeelding spreekt, ook als hij uit is.  Dat het de schrijver gelukt is om in één boek alles te vertellen en daar niet eindeloos in tig delen over gaat doen.

En ja, natuurlijk heb ik series gelezen, een tweeluik of trilogie  ook geregeld, die de moeite waard waren. Ik zou zo een top vijf van series kunnen noemen die ik je kan aanraden maar als ik mag kiezen dan hoeft het niet ( misschien heb ik ook te weinig geduld om op nieuwe delen te wachten, moet je die schrijvers weer stalken, hoop gedoe).

Maar goed dat was het thema niet van deze Friday Five. Welke boeken verdienen een vervolg… naar mijn idee geen…

 

Uiteraard hebben de andere bloggers hier een andere mening over. Hieronder vind je een lijst van de andere bloggers die mee doen met de Friday Five

“de schaduwen van Radovar” Marloes Morshuis

radovar9789047710189/2018

Marloes Morshuis, uitgeverij Lemniscaat

Marloes Morshuis debuteerde in 2015 met Koken voor de keizer, later volgde het spannende Borealis en nu is er de schaduwen van Radovar.  Een mooie hardcover met een duistere cover.  Ik heb haar debuut gelezen en vind dat de schrijfster een prettige schrijfstijl heeft dus dit boek wilde ik zeker ook lezen.

Radovar is een sombere, grijze stad. Er wordt geleefd volgens een streng systeem. Voor hard werken krijg je punten en hoe meer punten hoe hoger je komt. Letterlijk, je stijgt per verdieping in het flatgebouw. Maar pas je niet in het systeem en krijg je strafpunten, kan je diep vallen en Ondergronder worden of zelfs in een Onderwijk komen.  Alles valt en staat me de ‘familiescore’ en de sociale controle is vreselijk.  Voor je het weet klikt er iemand en krijg je weer strafpunten.  Jona woont met haar familie in Sterrenlicht, een van de enorme flats in Radovar. Ze voelt zich gevangen in de stad en weet soms af en toe te ontsnappen aan het systeem. Zalman de klusjesman in de flat is een van de weinige die haar lijkt te begrijpen. De oma van Jona woont bij hun in. Jona wil haar zieke oma graag helpen maar de wakers van het systeem willen haar overplaatsen naar een speciale plaats voor vijfenzeventigjarige.  Jona ontmoet Killian die haar erge verhalen verteld over deze plaatsen en over andere duistere kanten van de stad.

Het is niet alleen een spannend verhaal waarbij jongeren het op moeten nemen tegen een vreselijk systeem maar ook de harde maatschappij waar alleen scoren belangrijk is (ten kosten van alles) laat de lezer zich ook af vragen hoe ver het eigenlijk kan gaan. Hoe mensen makkelijk kunnen worden beïnvloed en gemanipuleerd kunnen worden. Hoe de mensen zelf zo verspillend zijn geweest ten koste van het milieu waardoor ze gedwongen worden in Radovar zo te leven en hoe het systeem is doorgeslagen komt gedurende het verhaal naar voren.

De stijl en het decor deed mij een beetje denken aan de boeken van Jan Terlouw, met name Hebzuchtgas, waar ook het milieu aan de strijdlust van de jongeren een belangrijke rol spelen.  De schrijfster weet te boeien, het is een goed lopend verhaal en het heeft een mooi afgerond einde.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het verhaal in één ruk heb uitgelezen en ik het van harte kan aanbevelen bij fans van verhalen in de trant van Koning van Katoren

 

 

 

” Missy Impossible ” René Verstegen

 

Print9789402242560/2018

René Verstegen, Uitgeverij Boekscout

René  Verstegen kreeg in 2014 een blindegeleidehond toegewezen omdat hij het syndroom van Usher heeft.  ( Dit syndroom is een erfelijke aandoening die doofblindheid veroorzaakt).  Hij besloot een Facebookpagina te openen om mensen een beeld te geven hoe het is om met een geleidehond rond te lopen. Als snel ging het informatieve naar de achtergrond en de avonturen van Missy, de geleidehond, gingen hun eigen leven leiden.  Momenteel heeft de pagina ruim 2500 volgers en ontstond het idee om de avonturen van de eerste twee jaar uit te brengen in een boek van ruim 280 bladzijdes.

In de inleiding neemt Missy zelf het woord. De goldendoodleteef is bij schrijven vier jaar oud en verteld de lezer hoe ze na de opleiding tot geleidehond na anderhalf jaar bij haar huidige baasje is terecht gekomen en over hoe haar avonturen op Facebook terecht kwamen. Dagelijks worden er berichten geplaatst.  De ene keer een kort stukje van nog geen zes regels de andere keer een langer verhaal van bijna een pagina.

De bundel beslaat deze berichten, in chronologische volgorde van de periode van 2014 tot en met 2016.  Hier en daar een kleine foto ter illustratie maar vooral korte berichten voorzien van datum boven de tekst.

De kracht van Facebook is dat mensen kort getriggerd worden door een kort en bondig stukje, liefst vrolijk, grappig of ontroerend waarbij ze snel geneigd zijn om op “like” te drukken. Als zo’n tekstje ook nog een foto of plaatje heeft geeft dat een extra aantrekkingskracht.  Soms worden langere stukjes niet eens gelezen maar meteen al geliked maar dit terzijde. Door de snelheid waarmee mensen over Facebook gaan en waardoor de concentratieboog laag is moeten de stukjes kort en bondig zijn om de aandacht niet te verliezen.  Dieren en emoties doen het altijd goed en ik denk dat daarom Missy op Facebook populair is geworden.  Ik kon Missy niet van Facebook en deze bundel was mijn eerste kennismaking met haar.

Stukjes schrijven op sociale media is heel wat anders dan een boek schrijven.  De kracht van de stukjes op Facebook komen voor mij ook niet terug in het boek. De stukjes zijn te kort om  mij te blijven boeien en af en toe vind ik ze wat aan de flauwe kant.

Ik heb na het lezen de Facebookpagina dan ook bezocht en mede door de vele foto’s heeft het een grotere aantrekkingskracht dan het boek. Ik vraag mij ook af of de Facebook fans meerwaarde zullen beleven aan het boek. Boekenlezers zijn anders dan Facebooklezers en de Facebook fans hebben alle verhaaltjes al een keer gelezen.

Het idee van het verhaal is goed, mensen kennis laten maken met de avonturen van een geleidehond maar als je dit in boekvorm wilt plaatsen zou het denk meer pakken als je dit in een compleet verhaal giet zodat je de lezer meer kan boeien met je verhaal.

De afbeelding van de cover is mij door de schrijver toegezonden bij het recensie exemplaar.