“de duistere oorlog boek 2: tocht der schaduwen” Kevin Deckers

duistere oorlog 29789463081108/2018

Kevin Deckers, uitgeverij Zilverbron

Kevin Deckers (1996) is een leesfanaat , waarbij als favoriet het genre Fantasy. Na het schrijven van een kort verhaal voor Nederlands in de brugklas wilde hij niets liever dan een eigen boek uit te geven. Zijn debuut (2016) was het eerste deel van  “de duistere oorlog” met de titel “ het begin van het einde”. Dat het een begin was bleek wel tijdens en na het lezen. Het boek telde meer dan 300 pagina’s en was een rollercoaster van personages en gebeurtenissen die niet altijd goed uit de verf kwamen maar wel nieuwsgierig genoeg maakte om door te lezen. De schrijver is heel enthousiast en wilde zoveel vertellen dat het af een toe een overkill van informatie was voor de lezer. Ondanks dat was ik wel heel nieuwsgierig hoe het verhaal verder zou verlopen. Zouden de losse eindjes wat meer bij elkaar komen en zou een volgende deel weer veel van hetzelfde zijn of zou het mij meer kunnen pakken?

In het tweede deel “ de toch der schaduwen”  is de bloedmaan opgekomen. De bloedmaan kondigt een dertig dagen durende nacht aan , waarin er geen contact is met de Goden. Om dit contact te herstellen moet Rayon met zijn metgezellen de Tocht der Schaduwen afleggen en op alle planeten  van het Licht de Godenpoort openen. Als dit niet lukt zijn alle werelden aan de macht van de Duistere onderworpen.

Voor mij ligt een iets dunner boek, toch nog wel dik 240 pagina’s, wat handzamer is dan het vorige deel. Het omslagontwerp is net als het eerste deel van Marijke van Leeuwen. Het is in dezelfde duistere stijl en trekt de lezer aan.

We gaan van start met een korte lijst van de belangrijkste personages, wat wel prettig is zo’n opfrisser. In de proloog maken we kennis met het verschijnsel van de bloedmaan en dan gaat verhaal van start. Waar je in het eerste deel veel meer tussen verschillende plaatsen, personages en gebeurtenissen hopte is in het tweede deel de reis het belangrijkste waardoor er meer plek is om de personages beter te leren kennen. Omdat ik er wat lastig in kwam heb ik eerst het eerste deel herlezen en ik moet zeggen dat de schrijver in het tweede deel mij veel meer wist te boeien met zijn verhaal. Er zat voor mijn gevoel meer structuur in en geen overdosis meer aan informatie. Wat je las was relevant en in een spannend jasje gegoten waardoor je het boek zo uit las.

Eerlijk gezegd wist ik niet of ik het tweede deel zou willen lezen omdat ik gemengde gevoelens bij het eerste deel had. Uiteindelijk ben ik blij dat ik het gedaan heb en ben ik zeer benieuwd hoe het verder gaat.  Het boek laat zich niet zelfstandig lezen, je moet echt wel het eerste deel gelezen hebben om genoeg achtergrond informatie te hebben.

Ik denk dat de schrijver gegroeid is in zijn vertelstijl.  Het boek heeft mij dan ook positief verrast!

Advertenties

“hart van de ijsworm” Anne West

cover ijsworm9789402171518/2018

Anne West, uitgegeven in eigen beheer bij Brave New Books

Anne West is schrijft teksten in opdracht, geeft workshops maar bovenal ken ik haar als lezer van haar boeken. Ik las een aantal van haar (fantasy) kinderboeken zoals de vuurdraken en chicklits als achter de geraniums en lekker is dat !. Uiteenlopende verhalen die één ding gemeen hebben en dat is de prettige en vlotte vertelstijl van de schrijfster.  Ik was dan ook best benieuwd naar deze titel. Een fantasy verhaal voor volwassenen.

In “hart van de ijsworm” draait alles om magie en draken, moed en zelfvertrouwen, goed en kwaad en de liefde.  Asara is een onzekere jonge vrouw en één van de zeven magiërs die de IJslanden moet beschermen tegen de ijsdraken.  Asara blijkt echter haar opleiding tot magiër niet afgemaakt te hebben maar laat de mensen in de waan dat ze dat wel heeft gedaan.  Na jaren in het  koninklijk paleis van Wendaal een luxe leventje te hebben gehad komt haar bedrog uit. Yder valt namelijk het land uit en Wendaal kan niet door haar beschermt worden. Asara vlucht als enige overlevende weg  van het paleis.  Ze springt aan boord van het schip van ijswormvisser Jarl. Jarl haat magiërs en bovendien brengt een vrouw aan boord ongeluk dus zit niet op haar aanwezigheid te wachten. Echter mag ze wel mee. Er begint een gevaarlijke tocht over de zeeën van de IJslanden en Asara krijgt alle tijd om te piekeren over de aanval op Wendaal en waarom haar tegenstander de zinnen heeft gezet op de ijswormindustrie.  Een industrie die bedreigt lijkt door een virus onder de ijswormen.  Ze zal moeten samenwerken en niet alleen op zichzelf moeten vertrouwen om de strijd aan te gaan. Iets wat een extra uitdaging voor haar is.

De cover is apart en vind ik wel bij het verhaal passen. Het grootste deel speelt zich immers af op een schip en daar passen deze touwen wel bij. Op de achterzijde vind je de flaptekst, ongeveer als hierboven, het geeft je een kort beeld van het verhaal maar laat genoeg te raden over.  Helaas moet ik zeggen dat ik bij het openslaan van het boek een vrij klein en niet zo prettig leesbaar lettertype vond. Iets waardoor ik mij er toch wel even moest toe gaan zetten om te starten.  Ook de lay-out waarbij er af en toe zinnen inspringen aan het begin van de regel vond ik overbodig en niet zo prettig. Het geeft meer rust voor mij bij het lezen als dit niet zo is.

Het verhaal zelf is wat rommelig bij het begin. Veel personages, met soms wat moeizame namen, waarvan je  niet de tijd krijgt om ze te leren kennen of aan ze te wennen want het is wat chaotisch en voor je het weet zit Asara in een gevecht. Ze vlucht weg met een baby op haar arm die ze later aan een ander geeft maar die mij, als lezer, zich af liet vragen waar die is gebleven.  Pas aan het einde van het verhaal wordt de baby weer genoemd.  Aangekomen op het schip zijn blijkt het een lange reis te zijn. Asara heeft alle tijd om zich te bezinnen en er zijn dialogen tussen de vissers. Hier kabbelt het verhaal ook wat door om daarna weer vol in actie te gaan. Gelukkig hebben we dan wat meer over Asara geleerd en snap je een beetje haar reactie op de andere personages.  In het laatste stuk valt alles zo een beetje op zijn plaats . Thema’s als verslaving en macht, liefde en (zelf-) vertrouwen zijn redelijk goed uitgewerkt en het leuke is of het nu een fantasy verhaal is of niet deze thema’s zijn van alle tijden en werelden.

Anne West laat veel ruimte voor de dialogen maar een stuk minder voor de beeldvorming over. Al zit er niet veel regelmaat in. Soms wordt een figuur wel heel duidelijk omschreven en soms ook weer totaal niet. Hierdoor is het wat lastig om de omgeving te schetsen. Het is natuurlijk fijn als je als lezer je eigen fantasie kan gebruiken maar een beetje sturing van het verhaal vind ik wel fijn.  De opzet van het verhaal vind ik goed, ik denk dat het wel wat meer de diepte in kan gaan. Daar het open einde van dit verhaal hoop ik dat het in het vervolg wordt opgepakt.

Kortom een prettige kennismaking met Asara maar er valt nog veel  meer te ontdekken in haar wereld in een nieuw boek.

” Wintercode” Pen Stewart

wintercode 1.jpg 9789492099303/2017

Pen Stewart (1977) is het pseudoniem van een schrijfster en kunstenares uit België. Ze heeft twee verhalenbundels op  haar naam staan “Nanokaniers en Olifantenhersenen” en “TijdM.A.N”. In 2016 verscheen bij uitgeverij Quasis de Splinter “opgejaagd” en dit was ook mijn kennismaking met deze schrijfster.
“Wintercode” is een verbeeldingsroman ( zoals gezegd op de voorzijde) en verscheen eind vorig jaar. Toen de uitgeverij mij een exemplaar stuurde was ik aan de ene kant benieuwd naar het verhaal maar het duurde even voordat ik tijd had om het op te pakken.

Een verbeeldingsroman dus oftewel “een verzonnen verhaal die de fantasie, de verbeelding aanspreekt. Meestal gebruikt  als overkoepelend begrip voor de genres , fantasie, sciencefiction en horror , waarbij alle tussenvormen en mengvormen mogelijk zijn”. Verbeeldingsroman dus, dat dekt de lading wel. Maar persoonlijk vind ik dat overbodig om op de cover te zetten. Een beetje verhaal moet immers je fantasie wel aanspreken anders is het niet geslaagd maar dat is mijn idee.

De mooie blauwtint op de cover is uitnodigend en komt terug in de meeste illustraties in het boek. Dit zijn afbeeldingen van de schilderijen die de schrijfster bij het verhaal heeft gemaakt. Haar schilderkunst is totaal niet de stijl waar ik wat mee heb maar een enkeling kon mij wel bekoren. Ze passen in ieder geval prima bij het verhaal.

“Wintercode” is  het eerste deel is van de Wintertrilogie. We maken kennis met de “Orde van de Winterkinderen”. Deze bewaart al eeuwen het machtsevenwicht tussen de kinderen van het Paternaat en de oorspronkelijke rassen van Laersinweld.  Hoofdpersoon Cloë  Sol Ramsey staat op het punt haar eindtest te doen en definitief toe te treden tot de Orde. Ze zakt hier echter voor en op het moment dat ze hoort wat hier het gevolg van is wordt de Orde  aangevallen door harpijen, is het bloedbad niet te overzien en moet ze vluchten. Als enige overlevende van de Winterkinderen is ze het doelwit van een klopjacht . Samen met haar voormalige jeugdliefde Jake en de laatste halfling van Laersinweld  Sia probeert ze uit de handen van haar belagers te blijven terwijl ze ook nog eens een nieuwe Orde moet oprichten.

De uitvoerige vertelstijl neemt je mee naar een heel andere wereld die even op je moet inwerken. Dit komt mede door het taalgebruik. Het is niet gewoon 2018 maar 3701 lageaejaartelling, en Cloë is bijvoorbeeld geboren op 21 december 3678 lagaejaartelling, tweeëntwinttigste dagdeel, tweeënvijftig tijdseenheden  ( en dat is veel informatie hoor) .Dit gaf bij mij nog wat afleiding en meer moeite om in het verhaal te komen. Maar eenmaal in het verhaal kon ik daar wel doorheen (of overheen ) lezen. Menig fantasieboek heeft zijn eigen aparte woorden, voorstellingen en benamingen en soms duurt het wat langer bij het ene boek om die wereld je eigen te maken.

Door de details te beschrijven van deze wereld is het haar wel gelukt om mij, eenmaal in het verhaal, te kunnen blijven boeien.  Wat ik wel jammer vond is dat ik vond dat de personages niet al teveel werden uitgediept. Ondanks de twee intermezzo’s met Jake en Sia in de hoofdrol. Ook komen en gaan er veel andere personages die je soms een groter rol had willen zien spelen.

Het verhaal is opgedeeld in drie delen en twee intermezzo’s. Bij elk hoofdstuk een illustratie. De hoofdstukken worden Fractaal genoemd en tellen af tot het nulpunt. Een belangrijk punt in het leven van Cloë. Daarna volgen er nog een aantal stukken met daarboven de tekst fragment. Het verhaal is echter wel in chronologische volgorde. Doordat de hoofdstukken aftellen en je pas bij het hoofdstuk over het nulpunt snapt waarom gaf het in het begin wat verwarring. Maar toen het kwartje viel kon ik het alleen nog maar als origineel bestempelen.

Na het lezen van het verhaal had ik nogal gemengde gevoelens. Ik vind het geen slecht boek maar het kon mij ook niet bekoren. Na het lezen heb ik niet meteen het gevoel van “waar blijft deel 2 “ wat toch wel prettig zou zijn als een boek een onderdeel van een serie is.  Ik weet ook niet goed hoe ik het boek moet plaatsen.  Young adult of juist volwassen roman . Aan de ene kant is het verhaal eenvoudig van opzet en zou het ook goed door jongeren gelezen kunnen worden maar aan de andere kant zijn de beschrijvingen van bijvoorbeeld het bloedbad (aangericht door de harpijen ) niet echt geschikt, naar mijn idee, voor jongere lezers. Al is de gemiddelde fantasy –lezer wel wat gewend.

Als je graag fantasy leest neem het dan van harte op en reis mee in de wereld van Pen Stewart en ga zelf ondervinden of dit een verhaal voor jou is of niet.

De afbeelding van de cover komt van de site van uitgeverij Quasis, met dank aan het recensie exemplaar.

 

 

 

 

“de Krakenvorst: boek 2 Kartaalmon” Johan Klein Haneveld

kartaalmon-front-208x300.jpg 9789078437420/2017

Johan Klein Haneveld,  Macc uitgeverij

“Kartalmon” is het tweede en alsluitende deel van ” de Krakenvorst” een fantasy tweeluik van Nederlandse bodem.

Inhoud: De Wurg, ook wel bekend als ‘ de zwarte rovers’, zijn Kartaalmon binnengevallen. Tegelijk zijn uit het buurland Taris de legers de zee overgestoken. Samen dreigen ze het hele schiereiland aan zich te onderwerpen. In het Noorden maken de Hirita zich top ten strijde te trekken. Frelik is hersteld van zijn verwondingen en wil Miran te bevrijden van de Krakenvorst. Alecia ontwaakt uit haar dromen en wordt verpleegd door de volgelingen van de Almachtige maar zij wil breken met haar geloof.

In januari 2017 maakte ik kennis met ” de Krakenvorst” en met de hoofdpersonages: Alecia, Tarid en Frelik.  Zoals jullie misschien in mijn recensie lazen had ik mijn twijfels over het boek maar groeide ik langzaam in het verhaal en al kon het mij niet continu boeien  kwam het gelukkig toch goed. Ik zat ook een beetje in dubio of ik het tweede deel wel wilde lezen. De booknerd in mij vind dat ik een verhaal altijd af wil lezen dus bij een tweeluik zal ik ook een tweede deel lezen maar aan de andere kant duurde het even dat ik het boek op pakte.  Aan de cover ligt het niet want die is weer zeer mooi en apart. Wederom van Maarten de Bruin. In dezelfde stijl als het vorige boek en dat maakt het een  aanwinst voor je boekenplank.

Ook nu is het weer een lekker dik boek, zestien hoofdstukken en 366 bladzijden lang leef je weer mee met de personages. Deze komen in dit boek beter uit de verf. Het zijn niet alleen drie jongeren die leven voor hun eigen avontuur maar ook hun twijfels worden goed weergeven.

Voor de proloog is er een korte samenvatting van het eerste deel. Een prima reminder al denk ik dat als je het eerste deel niet gelezen hebt je overspoeld wordt door de informatie. Ook mis je een hoop details en is het gewoon beter als je beiden delen leest. Ook raad ik je aan om dit vlak achter elkaar te lezen. Ik kon er na de samenvatting nog niet echt in komen en heb dus eerst het eerste deel herlezen. Het grote voordeel hiervan was ook dat ik hierdoor een prima vergelijking had. Het tweede deel heeft iets meer tempo, heeft een betere verdieping in de karakters en dat leest een stuk prettiger. Niet alleen de karakters lijken te zijn gegroeid ook vind ik de schrijver gegroeid in zijn vertelkunst.

De verhaallijnen hebben een goede opbouw en nodige spanning. Het verhaal wordt mooi afgesloten zonder losse eindjes.  Ik ben blij dat ik dit boek heb opgepakt en weet hoe het met de personages is vergaan. Met tevredenheid kon ik het boek dicht slaan.

Als je een fantasie liefhebber bent ga hier dan lekker voor zitten. Ook jongere lezers zullen er van genieten daar de hoofdstukken en taalgebruik niet al te ingewikkeld zijn.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij, net als de inhoudsopgave

 

 

 

” de Geestenwereld, corruptie trilogie deel 1 ” Ian Laverman

laverman 9789463080859/2017

Ian Laverman, uitgeverij Zilverbron

Ian Laverman is afgestudeerd van de opleiding Sport&Bewegen aan het ROC Leiden maar was al vanaf zijn elfde kleine verhalen gaan schrijven. Nadat hij zijn eerste fantasy boek gelezen had wilde hij zelf ook een boek uitbrengen. Inmiddels is zijn eerste trilogie “de kronieken van de magie “ verschenen en is dit boek “de Geestenwereld” het eerste deel uit   “de corruptie trilogie’”

Het verhaal gaat van start bij Marko Mo.  Hij ontwaakt uit zijn meditatie doordat hij kreten om hulp door het bos hoort galmen. Op zoek naar deze stemmen komt hij bij de Geestenwereld. De Geestenwereld blijkt ziek te zijn. Het is overgenomen door een paarse substantie, de corruptie. De corruptie verspreidt zich snel en neemt alles over wat op zijn pad komt. Mo is geestengids in opleiding en hoort de wereld te beschermen maar deze taak is hem nog te zwaar. Zijn mentor lijkt spoorloos verdwenen en het voelt of het lot van de wereld alleen op zijn schouders rust. Hij moet  de oorzaak van de corruptie vinden en stoppen. Hij roept de hulp in van oude vrienden en samen gaan zij deze strijd aan.

De eerste trilogie heb ik helaas nog niet gelezen maar die staan zeker nog op mijn nog-te-lezen-lijst. Vanwege de mooie covers vragen ze er nu eenmaal om om gelezen te worden.  Gelukkig is de sfeer van deze trilogie, qua cover dan, in dezelfde stijl. De mooie paars/rode kleur koppel je al lezen aan de corruptie die alles overneemt in een slijmerig goed.  En al lezend kon ik niet wachten tot de draak zijn entree zou maken.

Ik moest wel even wennen aan de naam corruptie , die gegeven is aan die vloek (of ziekte of wat dan ook) die alles besmet. Ik zie het als een soort virus of vervuiling die iedereen net zo slecht maakt als dat het zelf is en zou een andere naam misschien beter op zijn plaats vinden.  Nu bekent corruptie letterlijk :  “ een politiek , sociaal of economisch verschijnsel waarbij iemand in een machtspositie deze misbruikt ten gunste van zichzelf of een ander” en zelf plaats ik het al snel in een politiek spel anno nu en niet in een fantasy wereld maar als je langer over de betekenis nadenkt zou het toch de lading wel dekken.

Het is niet nodig om de eerste trilogie gelezen te hebben omdat het een zelfstandige serie blijkt te zijn. Vanaf de eerste pagina zat ik meteen in het verhaal. Het moet even op gang komen. Marko ontwaakt en gaat op pad verwonderd over wat hij ziet. De actie komt als hij ten strijde trekt met zijn vrienden, die onderling niet allemaal goed overweg kunnen, wat een leuke extra insteek in het verhaal geeft. Vanaf dat moment is het een rollercoaster waar je in terecht komt met gevechten tussen de vrienden aan de ene kant en de door corruptie besmette geesten aan de andere kant. Een lange strijd die bijna uitzichtloos lijkt.  En helaas, op het hoogtepunt, met een enorme cliffhanger moet je het boek dicht gooien en verder lezen in het vervolg. Dat is dan wel weer het nadeel bij een trilogie. Maar het eerste deel was spannend en bijzonder genoeg om mij nieuwsgierig te maken om het vervolg zeker te gaan lezen. Ik hoop dat daar de cliffhanger een flink staartje krijgt en het snelle tempo uit het eerste deel ook kan worden bijgehouden.

 

Met dank aan Ian Laverman voor het toezenden van het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

” De zaden der hoop- deel 1 de val van Hymír” Owan Drake

13411972_104890719938937_2490916403791017560_o 9789402167139

Owan Drake, uitgeverij Brave New Books

Na een vraag via een facebook-groep van de schrijver Owan Drake of er mensen waren die zijn eerste boek wilde recenseren heb ik de pagina van deze saga opgezocht en wat mij meteen opviel was de illustratie van de cover. Die vond ik geweldig dus dacht dat boek wil ik wel lezen. Ik hou wel van fantasy verhalen dus ik heb eerst zijn kort verhaal “zaadje van waanzin “ gelezen voordat ik aan het boek begon, ik dacht een leuke kennismaking met zijn schrijfstijl maar ik had dit beter niet kunnen doen. Ik vond het kort verhaal  niet alleen grof maar ook ronduit goor. Als dat de bedoeling was van de schrijver is hij daarin geslaagd. Wat ik wel moest toe geven is dat de schrijver zeer beeldend schrijft zodat je de scene zo voor je ziet, al had ik dat liever niet gedaan want mijn voorkeur ligt niet in ontlasting  wat over iemand zijn gezicht sijpelt, maar dit terzijde.

Wat dus voor mij geen prettige kennismaking was geworden maakte mij toch een beetje bevooroordeeld over dit boek. De schrijver had wel gewaarschuwd voor de klare taal en het ongegeneerd vloeken in zijn werk maar dat is toch heel wat anders dan wat ik in het korte verhaal las. Maar goed wie weet hebben beiden niet meer gemeen dat de op elkaar lijkende titel. ( De titel van het kort verhaal deed zijn naam wel eer aan!).

De zaden der hoop- deel 1 de val van Hymír, is het eerste deel in de saga en het is even inkomen. Ik las de digitale versie op Sweek dus ik weet niet of die afwijkt van het ebook of de paperback versie wat betreft de opmaak. Het leek namelijk bijna een toneelstuk omdat er bij een nieuw stuk de vermelding kwam van plaats en personen die in dat gedeelte voorkwamen. Als een verhaal lekker loopt is dat totaal overbodig en kan de lezer best begrijpen dat we nu met deze personen in die kamer zitten. Het haalt het tempo een beetje uit het verhaal en dat is jammer. Sowieso is er door de introductie van de personages in de eerste paar hoofdstukken een beetje doorbijten maar daarna gaat het qua tempo en opbouw een stuk pittiger.

Het verhaal gaat over de oude Wijsgeer, Benedictus,  die wil een serie boeken aan zijn bekwame student Xavier laten lezen. Vertellingen uit het verleden maar Xavier beleeft de verhalen alsof hij er bij is. Twee verhalen , die van het licht en de duisternis, wisselen elkaar in dit verhaal af. Daarnaast zijn er de hoofdstukken van Benedictus  die zich in de nabije toekomst plaatsvinden. Xavier heeft echter door het beleven van deze verhalen de Bloedraven, een corrupte tak van de regering, kwaad gemaakt waardoor hij te maken krijgt met een eeuwenoude oorlog.

De drie verhaallijnen zijn goed gevonden en goed uitgewerkt. Door Xavier de verhalen te laten beleven biedt dit veel uitstapjes naar andere tijden en mogelijkheden aan het verhaal. Het vermengen van de toekomst met het verleden is leuk gedaan .

De waarschuwing van de schrijver over grof en direct taalgebruik is zeker niet overbodig. Als je hier niet van gediend bent kan je het boek beter overslaan. Persoonlijk heb ik niet zo’n tere ziel en ben ik wel wat gewend maar het hoeft niet overdreven te worden. Ik snap heus wel dat een grof personage in een geweldadige wereld geen sorry zegt maar om de paar zinnen “neuk een eind op” gaat wel vervelen en begint een beetje overbodig te worden.  Net als de enorme scheldwoorden in het verhaal. Als het grove taalgebruik en gevloek in het verhaal past hoor je mij er verder niet over. Maar hier was er voor mij toch wel een “overkill”.

Ieder boek zijn publiek maar dit bleek niet mijn soort boek.

 

“ijsvaarders van de Noordzeetoendra” Jaap Boekenstein & Tais Teng

21686931_999265626882681_5385559810920051845_o 9789492099297/2017

Jaap Boekenstein & Tais Teng , uitgeverij Quasis in de serie Splinters

Splinters is een serie korte verhalen uitgegeven bij uitgeverij Quasis. De verhalen vallen  binnen de fantastische genres: fantasy, sciencefiction, bovennatuurlijke thriller, magisch realisme en horror. Zo kan je proeven aan verschillende genres en kennis maken met het werk van (fantasy-)schrijvers.  Zo kon ik via deze titel kennis maken met het werk van Jaap Boekenstein ( met zo een naam verwacht ik een mooi verhaal ! )  Tais Teng kon ik al voornamelijk van  zijn werk bij het Griezelgenootschap en vele mooie illustraties.  Hij is verantwoordelijk voor de mooie cover van deze Splinters. Na het lezen van het verhaal begrijp je alle details in de illustratie die er perfect bij past.

Jaap Boekenstein schrijft onder andere science fiction en fantasy en schrijft de tegenwoordig voornamelijk in het  Engels , aldus de achterflap van dit korte verhaal.  Blij dat hij dan weer een Nederlands uitstapje heeft gemaakt.

In het verhaal wat we hier kunnen lezen warmt de aarde niet langer op maar ligt het zoete water tien mijl hoog boven de polen. Nederlandse ijskaravanen trekken over de toendra’s om ijsblokken te halen en te verhandelen. Reizen die zeker niet zonder gevaren zijn omdat er allerlei vijanden op de loer liggen. Maar dat de vijanden niet alleen van buitenaf komen merkt Joachim Benali al snel. Was de dood van zijn vader wel door een landmijn van een Morlock veroorzaakt en het gedrag van zijn pleegmoeder kost hem ook moeite. Tel daar een onmogelijke liefde bij op en een worsteling met volwassen worden en je hebt wel heel veel ingrediënten voor zo een kort verhaal van 46 bladzijden.

Als je zoveel wilt laten gebeuren in een kort verhaal is het de kunst om niet teveel uit te wijden maar aan de andere kant moet je wel voldoende vertellen om het verhaal logisch te laten verlopen en begrijpelijk te maken voor de lezer. Zeker als dit alles zich afspeelt in een fantasy wereld. En dat is hier zeker gelukt. Ook al heb je aan het begin geen idee over welke wereld en met wat voor figuren je te maken gaat krijgen je zit meteen in het verhaal, laat je meevoeren tot een mooi afgerond einde. Het zit goed en logisch in elkaar, voldoende spanning en een bevredigend einde.  Het is niet te ingewikkeld dus zeker ook aan te raden voor mensen die niet veel fantasy lezen of gelezen hebben en er eens aan willen proeven. Laat je gewoon eens meevoeren naar de Noordzeetoendra…

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.