” Verhalenvertellers 2″ diverse auteurs

147x2109789078437727/2020

De bundel  Verhalenvertellers is de tweede uit deze reeks. De bundel bevat een tiental korte verhalen van auteurs uit Nederland en Vlaanderen. De geweldig mooie cover is gemaakt door Tais Teng. Ik heb grote bewondering voor zijn illustratie talent. Vaak is een cover van zijn hand voor mij al een reden een boek te lezen.

De auteurs uit deze bundel zijn mij niet allemaal onbekend en wat betreft degene waar ik niet eerder wat van gelezen heb is een kort verhaal altijd een prima kennismaking met een auteur en zijn werk. Voor elk verhaal staat er een foto van de auteur en een kleine beknopte biografie.

Johan Klein Haneveld staat in de deze bundel met twee verhalen:  “ de schat van Mars’ en “Misrekening”.  Hij heeft een prettige vertelstijl en altijd een goede opbouw in zijn verhalen waar het milieu altijd wel een rol lijkt te spelen. Zo ook in ‘ de schat van Mars” waarbij het einde wat voorspelbaar is maar door de goede spanningsopbouw is dat niet erg. “Misrekening” vond ik persoonlijk wat beter.

Theo Barkel schreef  ‘ de Martiaansse connectie’ en als eerste vond ik  het wel leuk dat  een van de personages de naam Wells draagt en er ook een verwijzing naar “ War of the Worlds” is. Het verhaal heeft een prima introductie waardoor je als lezer voldoende informatie hebt om het te volgen. Het gegeven in dit verhaal waarbij iemand jaren later in dezelfde maatschappij terecht komt vond ik prima gevonden maar voor een kort verhaal had het wat minder uitgebreid gemogen. Het tempo van het begin in het verhaal zwakte wat af waardoor ik toch wat minder geboeid bleef doorlezen. Met een paar pagina’s minder had er wat meer tempo ingezeten en had het voor mij prettiger leesbaar geweest.

Uitvaart op planeet Zonnebloem” van Jaap Boekestein is voor mij de favoriet uit deze bundel. Het is luchtig en met wat zwarte humor waar ik wel van houd. Er zijn twee bedrijven die zich bezig houden met uitvaarten en laatste-levenswensen waarbij de een de klassieke uitvaart kan regelen en de ander de ‘moorden en zelfmoorden’. Ze verwijzen de klanten naar elkaar door zodat ieder een waardige uitvaart kan krijgen. De uitvaart op planeet Zonnebloem is die van de Dondergod Votkan en zijn liefdesgodin regelt dit met meneer Curillius zodat het een mooie klassieke begrafenis kan worden. Helaas is het testament zoek maar meneer Morty van de andere uitvaartmaatschappij is op de hoogte van de laatste wensen van de Dondergod en op een bijzondere wijze kruisen de paden van beiden uitvaartverzorgers. Het laat zich lezen als een verhaal uit de ‘griezelbus’ maar dan voor volwassenen.

Requeim voor Julie” van Karel Smolders en  ‘Het gedicht dat overnieuw moest “ van Vince Penders waren niet iets voor mij. Het was mijn kennismaking met beiden auteurs maar in het eerste verhaal kon ik niet zo inkomen en het tweede was op rijmvorm en vond ik eerder vermoeiend dan vermakelijk. Het is wel een makkelijk rijm hoor maar niet mijn ding. Ook vind ik het ook nooit zo geslaagd als men namen van bestaande mensen ( in dit geval politici) meenemen in een fantasy verhaal maar dat is een persoonlijk iets van mij .

Martijn Kregting was tot dit verhaal “ daar bij de sterren” mij ook onbekend maar dit was een prettige kennismaking met zijn werk. Van hem zou ik graag meer willen lezen. Een ontroerend verhaal van een vader en de liefde voor zijn (zieke) dochter. Het maakt het SF verhaal persoonlijk en de manier van vertellen vond ik erg mooi. De emoties van de vader en dochter komen er goed tot zijn recht en het heeft een goede opbouw en prima einde.  Zo moet een kort verhaal wezen. Alles weten te vertellen met voldoende woorden in een opbouw naar een mooi en afgerond einde. Ik ben zeer benieuwd naar ander werk van deze auteur.

Rozen hebben doornen” van Nanoek Kira is een verhaal over draken en krijgers. Persoonlijk ben ik een beetje ‘drakenmoe’ dus stapte ik misschien verkeerd in bij dit verhaal. Mijn eerste reactie is dan al snel ‘ alweer iets met een draak’. Na het lezen vond ik het wel aardig maar ik denk dat als ze dit als basis zou nemen voor een  “ gewoon boek”  het beter onder woorden kan worden gebracht. Voor een kort verhaal mist het gewoon iets.

Gerd Goris schreef eerder “ Goedzo en de zoeker”. Dit debuut heb ik eerder op mijn blog besproken en het was een aardig debuut maar kwam hier en daar wat betuttelend en oubollig over. Dit verhaal ‘ de Meesterproef ‘ speelt zich af in die zelfde wereld als dat boek en bekend met dit verhaal was ik ook al bekend met de schrijfstijl van de auteur. Het verhaal is compleet zelfstandig te lezen maar past ook goed bij dat boek. Hoewel niet heel origineel is het wel aardig ( ja en weer een verhaal met een draak).  Mocht je na het lezen nieuwsgierig zijn is het boek een aanrader.

De bundel wordt afgesloten met een top verhaal van Jaap Boekestein & Tais Teng. Al eerder las ik iets van dit duo en het is een goede combinatie. Samen weten ze een goed verhaal neer te zetten. Wat klopt van het begin tot het einde.  “een kring van cantharellen “ is een mooi fantasy verhaal wat je zou kunnen wegzetten als een sprookje. Ze weten de lezer te boeien van begin tot einde !

De bundel heeft voor mij zeer uiteenlopende verhalen waarbij “ een kring van cantharellen “ en “ uitvaart op planeet Zonnebloem”  er voor mij uitsprongen. Ik geloof dat ik gewoon het werk van Jaap Boekestein enorm waardeer.

Juist omdat de  verhalen uit de bundel zijn uiteenlopend en daardoor zal er ongetwijfeld wel voor een ieder wat tussen zitten. Maar juist door de enorme verschillen in de verhalen ( qua leesbaarheid, originaliteit en niveau) vind ik het lastig om de bundel in zijn geheel te beoordelen.  Voor de site van Tazzy moet ik sterren geven (wat ik normaliter niet doe), deze bundel zou in dit geval drie sterren krijgen.

Mijn bespreking op ikhouvanhorrorfantasyenspanning.nl vind je hier

(lees hier mijn recensie over de IJsvaarders  een ander mooi verhaal van het duo Teng&Boekestein)

” Valtada: sporen van het vergetene” Garvin Pouw

omslag valtada 3 - voorkant (1)9789493157477/2020

Na gevraagd te zijn voor de blogtour omtrent deze titel moest ik even bedenken of ik mee wilde doen. Ik lees graag fantasy en ik had geregeld de mooie covers van de boeken van Garvin Pouw voorbij zien komen maar ik heb nog niets van hem gelezen. Daar het hier een derde deel betreft vroeg ik mij enigszins af of ik dan wel een eerlijke beoordeling kon geven daar ik misschien informatie zou missen uit de voorgaande delen. Van de uitgeverij ontving ik naast het recensie exemplaar ook een korte samenvatting van de vorige twee delen uit deze ‘kronieken van Azeria’ waardoor ik zo in het derde deel zou kunnen springen. Dus die sprong besloot ik te wagen!

Garvin Pouw heeft inmiddels zestien roman-manuscripten geschreven over zijn fantasywereld Valtada. In 2017 kwam het eerste boek uit ‘ schaduwkoningin’, het eerste deel van de kronieken van Valta. Inmiddels zijn er vijf boeken en een novelle verschenen:

Kronieken van Valta

  • 2017  Schaduwkoningin
  • 2019  Schimmenstorm

Valtada Kronieken van Azeria

  • 2019 Valtada 1, de vervloekte roeping
  • 2019 Valtada 2, het eerste eiland
  • 2020 Valtada 3, sporen van het vergetene

Novelle

  • Shivane

Sporen van het vergetene is dus een derde deel van de kronieken van Azeria en zeker niet het laatste want het betrof een open einde met een behoorlijke cliffhanger.

Als je net als mij de eerste twee delen niet hebt gelezen zou ik zeker aanraden de boeken in volgorde te gaan lezen.  Ik had dan wel een korte samenvatting van de eerdere delen maar had toch wel het idee dat ik informatie tekort kwam om mij meteen helemaal over te geven aan het verhaal.  In de info kwamen wel wat hoofdpersonages voorbij maar om twee dikke pillen in een korte a4 te stoppen dat is natuurlijk niet te doen ( en moet je ook niet willen bij zo’n avontuurlijk verhaal maar dit was gevalletje nood breekt wet).

In de eerste delen ga je op reis door de wildernis van Noord Azeria. Vohan, reiziger uit het volk dat de naam Nara draagt, ontvangt een magische parel die hem de weg wijst naar Vyrendia. Zijn reisgenoten zijn  Shutai een ontdekkinsgsreiziger, een elfje Nikara en de magiër Vantraxis. Een donkere macht staat ze naar het leven en wat lijkt op een queeste blijkt al snel een klopjacht.  Tot zover want ik ga niet onnodig spoileren. In het derde deel krijgen ze als opdracht het Noordland Azeria te verenigen en te zorgen dat de macht van de Duistere God daar geen voet aan de grond zal krijgen. De koningshuizen van de Nara moeten overtuigd worden van deze dreiging maar wat zo simpel lijkt blijkt in de praktijk niet eenvoudig. Niet iedereen lijkt gebaat met een alliantie tussen beiden koningshuizen. Ze moeten er achter komen waar de tegenwerking vandaan komt.

Het boek kent drie verhaallijnen. Naast die van Vantarix en Vohan  is er het verhaal van Shutai en Aresta en het verhaal van Emerin, een Nara meisje die op de vlucht lijkt te zijn voor haarzelf. Ze zoekt hulp bij een heks om van haar gedachten af te komen maar dat loopt heel anders dan zij had verwacht waardoor ze verder zal moeten zoeken. Persoonlijk mijn favoriet van de drie.

Het boek gaat van start met het verhaal van Emerin en haar bezoek aan de heks, na deze interessante opening start deel een van de vier delen waaruit het boek bestaat, uitgewerkt in 51 hoofdstukken en een afsluitende epiloog (inclusief die gemene cliffhanger).

Het is een dikke pil van 672 pagina’s. Ik ben zelf niet zo’n dikke-boeken-liefhebber maar dit heeft een prettige leesletter en het is zo onderhoudend geschreven waardoor het lekker weg leest. Bovendien las ik een digitale versie zodat mijn armen niet hoefde te protesteren bij het tillen van het boek.  Aansluitend aan het verhaal is er nog een namenregister. Dit is voor veel lezers altijd wel een handig handvat bij een fantasy verhaal omdat er vaak aparte namen voorkomen. Qua indeling zijn de hoofdstukken van een prima formaat en lopen de verhaallijnen mooi in elkaar over.

Zoals ik eerder liet weten moest ik even inkomen omdat ik nog niet bekend was met de wonderlijke Valtada wereld van de auteur. Ik moest  wennen aan de karakters, een eerste kennismaking die lezers van de vorige delen al achter de rug hadden. Maar na even stug doorlezen zat ik wel degelijk in het verhaal.  De auteur is een prima verteller en laat je het verhaal beleven ( en dus niet alleen lezen). Het is ook fijn dat hij de helden niet als superieure personen neerzet maar gewoon als mensen met hun eigen tekortkomingen en twijfels. Ondanks de spannende reis  is er hier en daar ook ruimte voor humor en luchtigheid waardoor het geheel een prettig leesbaar verhaal is geworden. Het verhaal loopt ook in een flink tempo door en dat is, vind ik , altijd prettig lezen. Geen uitgebreide bijzaken maar gewoon lekker door gaan met het wat er toe doet. Ik hou daar wel van. De cover is mooi en uitnodigend en de titel past goed bij het verhaal en maakt het geheel helemaal af. (Okay, op die gemene cliffhanger na…)

Mijn mening over het boek ? Ik heb er spijt van dit gelezen te hebben. Spijt? Ja zeker, omdat ik mij liet overhalen dit te gaan lezen terwijl ik de eerste twee delen nog niet had gelezen. En dat is spijtig. Ik vind het jammer dat ik niet eerder de wereld van Valtada heb ontdekt.

Deze eerste ontmoeting met het werk van Garvin Pouw was helemaal leuk en proeft naar meer, ik had gewoon bij deel een moeten beginnen….

 

Met dank aan uitgeverij Godijn Publishing voor het beschikbaar stellen van het recensie exemplaar.  Deze recensie is onderdeel van de blogtour omtrent dit boek. Deze blogtour loopt van 25 april tot 15 mei. Na plaatsing bij andere blogs zal ik de link onder de naam plaatsen. Andere deelnemers tref je hieronder aan:

 

 

 

 

 

” de Tweede Wereld” Marc Lommert

download.jpg9789493157002/2019

Marc Lommert, uitgeverij Godijn Publishing

Marc Lommert (1984) is Tolkien fan en fantasy schrijver. Na zijn studie aan de Sporthogeschool gaat hij op reis naar Nieuw Zeeland en vindt daar de inspiratie voor zijn trilogie ‘de drie werelden’.  In 2014 verschijnt het eerste deel ( ‘de eerste wereld’) en in 2016 het vervolg ‘de tweede wereld’. In dat zelfde jaar tekent hij bij uitgeverij Godijn en verschijnt er een herziene uitgave van het eerste deel. In het voorjaar van 2019 verscheen de tweede druk van dit tweede deel.

De trilogie ‘de drie werelden’ zegt het al draait om de werelden Leëvion,  Morjan en Vodym. Fantasyboek waardig zijn er mooie kaarten van de werelden te vinden in de boeken waardoor je een beeld krijgt hoe het er ongeveer moet uit zien. Verder zijn er (gelukkig) geen illustraties dus je kunt je hart op halen en je eigen fantasie gebruiken om het verhaal verder in te kleuren.  Bij het verschijnen van de 4e druk en deze versie van deel 2 zijn de boeken weer in een nieuw jasje gestoken en sluiten de covers mooi bij elkaar aan. Op de site bij de boeken kan je de kaarten in meer detail bekijken.

Het boek gaat van start met een korte terugblik op het eerste deel. Dit is zeer prettig,  zeker als het even is geleden dat je deze hebt gelezen, zodat je wat sneller weer in het verhaal zit.  Het is aan te raden om eerst het eerste deel te lezen omdat je anders teveel informatie mist. Bovendien start deel 2 precies waar deel 1 is gestopt dus is enige achtergrondinformatie noodzakelijk.

In het eerste deel heb je kennis gemaakt met Eroc en Tarú. Zij vinden een alchimistenschat en moeten deze in veiligheid brengen. De schat moet naar magiërs toe terwijl “de zwarte schim” ze op de hielen zit. Ze vluchten het land uit om “de zwarte schim” te ontlopen.

In het tweede deel zijn we op Morjan .Op elk moment kan er een oorlog uitbreken. De koninkrijken op Morjan lijken kansloos tegen de ‘Zwarte Grootmeesters’ en zijn legers. De vrienden Eroc en Tarú raken uiteraard ook verzeild in de machtsstrijd.

Zoals gezegd is er eerst de terugblik naar het eerste boek. Eroc en Tarú zijn van elkaar gescheiden en denken zelfs elkaar nooit meer te zien. Beiden zijn nu grootmeester en weten dat de oorlog elk moment kan beginnen. Een spannende reis gaat verder en naast de (vele) bekende personages komen er weer een heleboel nieuwe op hun pad. Persoonlijk vind ik dat er wel heel veel karakters in zitten waarvan ik mij afvraag of ze allemaal nodig zijn voor het verhaal. Iets minder zou misschien meer vaart in het verhaal brengen en je aandacht iets meer bij het verhaal houden. Maar dat is mijn persoonlijke mening.

Bij fantasie verhalen wordt snel alles uit de kast getrokken en rol je van het ene karakter naar het andere wat naar mijn idee niet altijd nodig is. Bij sterke hoofdfiguren als deze twee zouden minder bijfiguren prima kunnen. Door de vele figuren en verhaallijnen kan het behoorlijk verwarrend worden en ik hou er niet van om op die manier bij de les te moeten blijven of terug te moeten bladeren waar of ik ook alweer ben gebleven.

De vertelwijze is gelukkig wel beeldend genoeg om je mee te laten voeren in het verhaal. Spanningsopbouw is prima en omschrijvingen uitgebreid maar niet storend. Oog voor details maken het plaatje af. Aan het einde een behoorlijk open einde waarbij een personage bijna van boosheid van de pagina afvalt. Hierdoor krijg je een behoorlijke trigger om door te willen lezen dus ook ik ben benieuwd waar dit verhaal heen moet gaan.

 

 

 

 

 

” plastic vriend ” Johan Klein Haneveld

plastic vriend (2)9789493157064/2019

Johan Klein Haneveld , uitgeverij Godijn

Johan Klein Haneveld is een fantasie schrijver die zich niet vasthoudt aan één bepaald genre of publiek.  Voor hem waarschijnlijk een leuke uitdaging maar ook voor de lezer om zijn werk te volgen. Ik las al eerder het tweeluik ‘de Krakenvorst’ een prettig fantasie verhaal en het science fiction verhaal Het teken in de lucht

“Plastic vriend’ is een ziltpunk verhaal.  Dit is genre over de klimaatveranderinge,  science fiction gemengd met echt Hollandse elementen. Zoals de zee, dijken, handelsgeest en windmolens. Typische Nederlandse toekomstverhalen dus.

Voor mij ligt een novelle van zo’n 103 pagina’s waarin dus de klimaatverandering de aarde heeft veranderd. Het speelt zich af in de 22e eeuw. De polders en steden van Nederland zijn onder water gelopen.  De meeste mensen wonen in nederzettingen op het vaste land maar een aantal zijn wat meer vrij van geest en wonen apart. Zij zoeken naar een manier om in de toekomst met de natuur samen te leven. Matthijs is een plastic visser en slijt zijn dagen op zee. Het plastic wat hij uit het water vist biedt hij aan bij handelsposten om te laten recyclen.  Op een dag vist hij een bijzonder robotachtig ding uit het water. Matthijs heeft meteen door dat het meer is dan dat en lijkt te kunnen communiceren met het object. Helaas zijn ook minder vriendelijke personen achter zijn vondst aan.

Hoewel fictie er zitten toch elementen in het verhaal waarvan je niet eens raar op zou staan te kijken als het later echt zo zou toe gaan. De angst en zorgen van de klimaatveranderingen en de plastic soep die door onze oceanen stroomt zijn de basis van dit verhaal. Een stukje non-fictie in een fantasie verhaal wat goed in elkaar zit. Een goede spannende opbouw heeft en een mooi eind. Het leest prettig weg en door deze schrijfstijl geschikt voor jongeren en oudere lezers.

De schrijver is zelf ook zeer betrokken bij het onderwerp wat het verhaal sterker maakt. Zeker de hoop die in het verhaal steekt geeft de lezer moed.

De royalty’s van dit verhaal doneert de schrijver dan ook aan de plastic soup foundation

” donkere herinneringen” J. Sharpe

a99dd6322a0e767f2e965863bf1bbbf04cc98c419789463081818/2019

J. Sharpe, uitgeverij Zilverspoor

Inhoud :

Als Danielle wakker wordt, ligt er een onbekende man naast haar in bed. Hij feliciteert haar met hun vijfjarig huwelijk. Dan loopt haar overleden dochtertje de kamer binnen…

Op zijn achtste verjaardag geeft Jerry zichzelf een denkbeeldig vriendje cadeau…

Ella woont op een plek in Antarctica waar alles en iedereen uit ijs bestaat.
Omdat haar lichaam spontaan in vlammen kan uitbarsten, wordt ze verbannen. Als ze in haar isolement Schots ontmoet, een uit ijs bestaande jongen die het altijd koud heeft, besluit ze samen met hem weg te lopen, met alle gevolgen van dien.

Op een vlucht van Amsterdam naar Madrid stort een vliegtuig tijdens de landing neer op het wolkendek. Gevangen op kilometers hoogte gebeuren er met de inzittenden de meest afgrijselijke dingen. Dan verdwijnt meer dan de helft van de passagiers…

Evert is vandaag zestig jaar geworden, maar niemand is langs geweest. Dat is meer dan prima. Hij heeft een hekel aan drukte. Hij is dan ook niet blij als er ‘s avonds opeens een onbekend meisje voor zijn deur staat. Ze vertelt hem dat ze hier voor het “feest” is en heeft wel een heel bijzonder presentje bij zich…

18 ijzingwekkende, spannende, emotionele, fantasierijke en magisch realistische verhalen van de auteur van o.a. Eden, Gebroken geheugen, Syndroom en Reflectie.


J.Sharpe , (pseudoniem voor Joris van Leeuwen) heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met verhalen van Stephen King en Dean Koontz. Hij staat er om bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn thrillers bevatten vaak zowel horror, sci-fi en fantasy elementen. Ik heb al meerdere boeken en verhalen van hem mogen lezen en ik ben fan !  Voor de vraag of ik mee wilde doen aan de blogtour van deze titel had ik mijn antwoord al klaar.

De bundel bevat 18 uiteenlopende verhalen. Alle verhalen zijn voorzien van een korte inleiding van de auteur waardoor je het verhaal denk toch anders insteekt of beleeft als je deze info niet zou hebben. Vooral als hij laat doorschemeren dat sommige verhalen de basis in een eigen ervaring of herinneringen hebben.

Wie bekend is met het werk van J. Sharpe zal met veel plezier weer storten in deze bundel. Voor wie dit niet is kan ik de bundel van harte aanbevelen voor een ieder die van horror en aparte verhalen houden. Een leuke kennismaking met een top schrijver!

Een aantal verhalen zijn eerder verschenen en een aantal zijn nieuw. Voor mij was het geen straf sommige verhalen nogmaals te herlezen.  Een aantal verhalen sprongen er voor mij uit: wisseling, wolkendek, de ongenode gast en donkere herinneringen.  Ik ga niet elk verhaal apart bespreken want dan wordt het een heel lang blog. Elk verhaal heeft wel zijn charme en het is de auteur gelukt een duidelijk begin, kern en afloop te maken. Wat zeker de kunst is voor het schrijven van een goed kort verhaal. Je moet immers in weinig woorden een compleet werkje afleveren en dat is zeker gelukt. De leuke twisten en af en toe zo goed verwoord zodat je twijfelt of het echt allemaal fantasie en fictie is.. zou er dan toch niet meer zijn tussen hemel en aarde?

Laat je verrassen door deze originele verhalen en duik eens lekker weg in de bijzondere wereld van J. Sharpe..

20190815_075249genieten is het zeker ! ( en een gesigneerd exemplaar is altijd leuk… )

blogtour donkere herinnerigen Ik mocht dit boek lezen en bespreken voor de blogtour die de komende maanden gaande is. Op bijgaand schema lees je welke andere bloggers een bijdrage leveren.

Lees hier alvast de bijdrage van :

 

De informatie van de auteur en de inhoudsopgave komen van de site van de uitgeverij

“Shadajaël 2 ” Theo Barkel

Cover Shadajael omnibus 2 donkerder LR 9789078437642/2019

Theo Barkel, uitgeverij Macc.

Theo Barkel is schrijver en verbonden aan uitgeverij Macc. Uitgeverij Macc geeft boeken uit in het genre Sciencefiction, Fantasy en Horror.  Naast zijn korte verhalen schreef hij ook de Fantasy roman “het Chagerijnige Slagzwaard”. Vorig jaar verscheen het eerste deel in de serie Vampieren & Demonen en dat vond ik, als liefhebber van ouderwetse horror, een heerlijke bundel.  Shadajaël was wederom het bewijs dat er heel goede verhalenvertellers zijn van Nederlandse bodem.

Deze tweede bundel bevat vijf verhalen:  De spooktrein, heksenvuur, de burcht van Montez, de bloedhonden en Jezebel.  In het nawoord laat de auteur weten dat alle korte verhalen die hij in de loop der jaren schreef in deze bundel in de juiste volgorde zijn neergezet en aangevuld zijn met het nieuwe verhaal de spooktrein. De verhalen zijn eerder verschenen maar herschreven om beter aan te sluiten op elkaar.  Dat laatste is zeker gelukt. Ik ken de originele versies niet maar aansluiting is er zeker. Ze zijn zelfstandig te lezen maar sluiten ook perfect op elkaar aan.

Het voorwoord is wel handig, mocht je de eerste bundel niet gelezen hebben, want deze informatie is toch wel noodzakelijk om de verhalen te kunnen begrijpen.  De vertelstijl is pakkend en de fantasievolle beschrijvingen geven net voldoende gruwel en horror weer waardoor je eigen fantasie wordt geprikkeld en je het je voor je kan zien. ( niet altijd de mooiste plaatjes). De vertellingen spelen zich af in verschillende tijden maar hier zit voldoende balans in zodat de lezer niet de weg kwijt raakt. Maar ach, wie weet brengt een spooktrein je dan wel weer op de plaats van bestemming ?

Net als het eerste deel heerlijk gegriezeld bij deze ‘oldschoolhorror’ zoals ik het maar blijf noemen.  Nu zag ik in het nawoord “En ja, in de toekomst zal hij Shadjaël nog vaak het leven zuur maken ” , zou dat betekenen dat er nog meer verhalen zullen volgen?  Ik stem voor !

” Roest” Jasper Polane

cover_Roest.jpg9789492099419/2019

Jasper Polane, uitgeverij Quasis

“Roest” is het tweede deel van de serie die zich afspeelt in het universum van “de Zwijgende Aarde ” . De serie zal in totaal vijf delen gaan beslaan, geschreven door verschillende auteurs, en alle vijf zelfstandig te lezen.

In dit verhaal maken we kennis met magistraat Sam Peeters die werkt voor het Internationale Mars Akkoord. Ze reist tussen de nederzettingen om de wet te handhaven en recht te spreken. Als het lichaam van een jong meisje wordt gevonden gaat zij op onderzoek uit.  Niet iedereen is blij met haar komst. Ze is namelijk een rode dochter:: zeven jaar geleden werd ze geïnfecteerd met een technovirus dat haar DNA heeft herschreven. Niet helemaal menselijk meer en doodsbang om verder te muteren probeert ze haar werk zo goed en zo kwaad als het gaat uit te voeren. Ondertussen komen de brokstukken van een uit zijn baan geslagen maan dichterbij en zullen op Mars neerstorten. Dat zou het einde van het leven op Mars kunnen betekenen. 

Ik lees niet veel Science-Fiction omdat het vaak afspeelt in techno-werelden met vreemde benamingen waar ik mij zo niet in kan verplaatsen. Bij het lezen op de achterzijde dat dit om een futuristische thriller ging was mijn nieuwsgierigheid toch wel weer aangesproken.  Hoewel er in dit verhaal ook wel het één en ander aan technologie voorbij komt is het geheel zeer toegankelijk geschreven en goed te volgen ook voor de leek als dat ik ben. Vanaf de eerste pagina zat ik al in het verhaal en kon het mij blijven boeien. De opbouw is wat dat betreft prima en al snel blijkt dat de fantasiewereld zo is omschreven dat je het levendig voor je ziet. De karakters zijn prima uitgewerkt en hebben gelukkig ook hun nukken en emoties. Hierdoor wordt het niet een standaard oubollig verhaal over technische hoogstandjes in verre werelden, maar een vlot leesbaar roman. Voor het etiket thriller had het van mij wat spannender gemogen.

Het boek is inderdaad goed zelfstandig te lezen al vraag ik mij wel af wat en óf er een connectie is , een rode draad misschien, tussen alle vijf de delen waaruit deze serie zal gaan bestaan of dat het echt alleen maar hetzelfde universum heeft waar het zich afspeelt.

Ik kan niet anders zeggen dat het een leuke kennismaking is met dit genre als je nog niet eerder een SF boek hebt gelezen en voor mij een bevestiging dat ik toch meer in dit genre wil gaan lezen. Mijn vooroordeel over dit genre is nu toch wel grotendeels weggevallen.

De serie wordt uitgegeven door uitgeverij Quasis en bestaat uit de volgende delen:

  • Jorrit de Klerk                                         Revolte
  • Jasper Polane                                           Roest
  • Mara van Ness                                         Titanium
  • Django Mathijsen & Anaïd Haen          Tweeleed
  • Johan Klein Haneveld                             Ijsbrekers

 

 

“de held van Anwyn” Cathinca van Sprundel

de-held-van-anwyn-voorkant-195x3009789492585387/2019

Cathinca van Sprundel, uitgeverij Dutch Venture Publishing

Cathinca van Sprundel (1989) won een schrijfwedstrijd met ‘de vrouwe van Mydrin” de hoofdprijs was het uitgeven in boekvorm dus moest ze het korte verhaal omzetten naar een compleet boek. Inmiddels is dit boek heruitgegeven door DVP en is er nu een novelle van haar hand die zich opnieuw afspeelt in een magische wereld vol bijzondere personages.

De held van Anwyn gaat over de jonge prins Pwylll, die zit behoorlijk in de problemen als hij per ongeluk Arawn, koning van de Andere Wereld, beledigt. Om zijn familie, zijn eer en zichzelf te redden, neemt hij Arawns gedaante aan en reist hij af naar het magische hof van Anwyn. Daar moet hij net doen of hij de oeroude en onsterfelijke koning is en de gevaarlijk Hafgan verslaan. Als hem dat lukt is zijn schuld aan Arawn voldaan. In de Andere Wereld ontmoet hij Rhiannon. Zij wil ontsnappen aan haar verloofde en sluit een deal met Pwyll. Zij helpt hem als hij haar meeneemt naar de mensenwereld.

De inspiratie van dit verhaal haalde de schrijfster uit “de mabinogion”, een verzameling oude mythen uit Wales uit de veertiende eeuw. Deze verhalen maken gebruik van elementen uit de oude Keltische mythologie en folklore. Sowieso verhalen die tot de verbeelding spreken en zeker de moeite waard zijn om te ontdekken. Zelf heb ik ze (nog) niet gelezen maar door de verhalen van de auteur word ik er steeds meer nieuwsgierig naar!

De cover (omslagontwerp van Carmen Ploeg) heeft een mooie mysterieuze uitstraling en past ook goed bij het vorige boek van Cathinca van Sprundel. Het nodigt uit en schept een verwachting van een heldhaftig personage die behoorlijk wat voor zijn kiezen zal krijgen.

In het voorwoord geeft de auteur een korte uitleg over haar inspiratiebron en over de keuze voor bepaalde namen en hoe die uit te spreken. Achterin vind je nog een lijstje met namen. Ik denk dat dit voor veel lezers prettig is, een beetje voorkennis, maar zonder had je er ook zeker wel uitgekomen

Het is een mooie pakkende novelle geworden. Compleet en compact. Een prettig schrijfstijl met goede omschrijvingen van de mysterieuze omgeving en de figuren die we tegen komen. Maar wel zo omschreven dat er genoeg ruimte is voor je eigen fantasie. Al snel was ik weggezakt in deze wondere wereld. Er zit volop actie in ( dat moet ook wel want er moet veel gebeuren in een kort verhaal) met een vleugje humor op zijn tijd. Het is leuk weer even in deze wereld rond te dwalen en het heeft ook, zeer prettig, een mooi einde.

” de Weerling: chaos ” Christopher C. Petersen

Boek-2-Chaos-front-klein-209x300 9789078437604/ 2019

Christopher C. Petersen, uitgeverij Macc

Eerder deze week besprak ik het eerste deel uit deze trilogie: vlucht en ik was onder de indruk van het verhaal. Ik maakte kennis met de Weerlingen in het rijk Esmyla. Maar vooral met hoofdpersonage Levi die op zestienjarige leeftijd er achter komt dat hij een Weerling is en wat zijn gave is. Elke Weerling kan namelijk veranderen in een dier, flitsen noemen ze dat. Levi is zijn alterego is een valk. Dat geeft gelijk een verklaring van de geweldig mooie covers.  Deze nodigen meteen uit tot het oppakken van het boek !

We beginnen met  een kort woord vooraf zodat je weet wat er is gebeurd voor je je in het avontuur stort.  Hierdoor zou je het boek zelfstandig kunnen lezen. Ik raad echter aan gewoon bij het eerste deel te beginnen omdat je daar juist met Levi op ontdekking gaat naar de Weerlingen, wat ze kunnen, hun trainingen en wat er allemaal speelt in het land. Cortez, de moordenaaf van Levi’s oom, doet een gooi naar de macht.  De onderlinge verhoudingen tussen de voor- en tegenstanders van Cortez zijn slecht en in het tweede deel lopen de spanningen nog hoger op.  Cortez vindt eer en afspraken maar bijzaak hij wil absolute macht. Hij  verovert delen van het land terwijl het verzet er alles aan doet dit tegen te gaan. Levi en zijn vrienden Tobias, Alice en Sue gaan met Moësz mee  op zoek naar  De Eerste Pelsjager, die de oplossing voor de oorlog zou weten. Wat volgt is een lange reis en terwijl het land in een steeds grotere chaos dreigt te komen proberen de vrienden mysteries te ontrafelen om zo Cortez tegen te kunnen houden.

Daar het eerste deel mij prima was bevallen was het heerlijk om meteen van start te gaan in het vervolg. Ik zat nog helemaal in de sfeer van het verhaal. De vertelwijze is vlot en eenvoudig waardoor jongere lezers het zeker ook zal bevallen.  Ik vergeleek het al met de stijl / soort verhalen van Flanagan ( Grijze Jager, Broederband). Qua opbouw en sfeer komt het daar dichtbij in de buurt.  Daar de personages wat ouder zijn zal het ook een groter, ouder publiek, kunnen bereiken.  Naar mate het verhaal verder groeit groeien ook de personages. Karakters worden verder uitgediept en relaties tussen de personages ook.   Als lezer wil je niets liever dat alles op zijn (vogel-) pootjes terecht komt maar je weet ook dat dit een vervolg gaat krijgen en inderdaad door middel van een brief waarin expliciet staat dat de strijd net is begonnen, sla je met een zucht het boek dicht en zal je moeten wachten op de ontknoping.

Voor liefhebbers van avontuurlijke verhalen met een vleugje magie is dit een prima verhaal !

 

 

 

” 1000 nachten” Sophia Drenth

57251247_2432170306829279_1983348779838865408_o9789082991604/2019

Sophia Drenth, uitgeverij Staaldruk

Lezers van mijn blog konden er niet om heen. Er verschijnt vandaag een nieuwe bronvertelling uit de Bloedwetten-reeks van Sophia Drenth!  Naar deze titel keek ik halsreikend uit en ik was helemaal blij dat ik het voor de blogtour eerder kon gaan lezen dan dat het daadwerkelijk in de verkoop kwam.

Dit keer het verhaal van Katine LaSoeur.  Een dame waar we niet om heen konden en die haar eigen boek wel verdiende.  Weken lang konden we op sociale media volgen hoe ze de auteur tergde met haar kuren waardoor het personage toch wel heel eng tot leven leek te komen.  Ath’vacii hebben het eeuwige leven in de verhalen maar nu leek het of ze van de pagina’s was afgestapt om te zorgen dat haar verhaal wel degelijk goed op papier werd gezet.  Iets wat zeker is gelukt.

Madame Katine LaSoeur is bij aanvang van het verhaal op weg naar een nieuw leven. Ze is uitgehuwelijkt en haar karavaan heeft een lange weg te gaan naar haar toekomstige echtgenoot. De reis blijkt niet zonder gevaren en ze worden overvallen en vallen in de handen van een geheimzinnige bloedcultus met aan het hoofd de meedogenloze zwarte koningin. Zij geeft Katine de keuze om na duizend nachten te dienen te sterven of het eeuwige leven te omarmen.  Katine maakt een plan om te ontsnappen maar was even vergeten dat de liefde en de dood een goed plan in de weg kunnen zitten.

56490380_2419476984765278_3105431109295407104_n

1000 nachten is een goed zelfstandig te lezen  verhaal over één van de meest tot verbeelding sprekende karakters uit de Bloedwetten reeks. Althans dat is ze voor mij. Daar de andere bronvertellingen qua lengte niet zo lang waren ( en zoals altijd te snel uit) had ik een stille hoop dat deze iets langer zou zijn en dat is het zeker geworden. Het is een 267 pagina tellende roman geworden dus ik kon mij hart ophalen toen het op de deurmat viel.

Voor wie mijn andere recensies over Bloedwetten heeft gelezen ( zie voor links onderaan het artikel),  zal het een beetje een herhaling worden omdat ik fan ben van de schrijfstijl van Drenth.  Ze heeft een rauwe stijl en schuwt het niet om gruwelijke scènes tot in detail te beschrijven. Doordat het geweld en seks bijdragen aan het geheel en niet overtrokken worden geeft het een beter beeld van de situaties en de nodige kippenvel. Wat Madame heeft moeten doorstaan is niet mis en heeft haar gemaakt tot hoe ze nu is.  Ondanks alle ellende die in het boek de revue passeren is er ook ruimte voor echte liefde en emoties als pijn en verdriet.  Tegenstrijdigheden die dichterbij elkaar liggen dan je soms zou denken. De handelswijze van de Zwarte Koningin en haar gemaakten is soms te bizar voor woorden en maakt het dat je door wilt blijven lezen omdat je gewoon wilt weten waar dit alles toe zal leiden. Een verhaal wat je bij de strot grijpt vanaf het begin en je niet meer los wilt laten.

Voor wie nog niet bekend is met Bloedwetten en de Ath’vacii ( wat ik bijna not- done vind), is dit een prima kennismaking met deze reeks.  Een eer voor Madame om met haar verhaal te beginnen ( al zou zij het als een must zien) en een waarschuwing want zodra je je er eenmaal aan waagt krijg je de smaak te pakken en het smaakt naar meer…

56954350_2428276667218643_3689507882291691520_n

Hieronder de links naar de andere bijdragen aan de blogtour:

Bloedwetten1_Cover_small-1-600x600 Bloedwetten2_Front-600x600 cover_ZwartHart-600x600 KM_front-600x600

Nieuwsgierig naar mijn mening over de andere delen van de bloedwetten reeks?