“drakenspoor” Pepper Kay

Drakenspoor_boek_staand9789492221629/2017

Pepper Kay, Futuro uitgevers

Pepper Kay is de schrijversnaam van Liesbeth Korsman Zij is werkzaam als vertaler van technische documentatie maar rond 2010 ontdekte ze het schrijven van verhalen. Haar debuut was ‘drakenbloed’ een verhaal over de archeologe Tessa die terecht komt in een magische wereld met draken. Ook schreef ze de vijfdelige science fiction serie over privédetective Kit Guardner. Drakenspoor is haar zevende boek wat zeven jaar na drakenbloed verscheen en het langverwachte vervolg hierop is. In haar dankwoord achter in het boek vertelde ze dat het er zonder aansporing van haar lezers er niet had gekomen omdat het verhaal misschien wel verteld zou zijn. Maar aan de andere kant had het einde ook wel een kier open laten staan naar een vervolg.

In Drakenspoor is Tessa opgenomen in een kliniek en moet haar huis verkocht worden. Haar kinderen Felice en Chris hebben de taak de inboedel te veilen en het huis te verkopen. Tijdens het inventariseren van de inboedel komt Chris de verzameling drakenbeeldjes van zijn moeder tegen en een loden kistje wat hij besluit mee naar huis te nemen voor nader onderzoek. Het kistje leidt hem af van zijn angst om net als zijn ouders ( zijn vader is al overleden) te prooi te vallen aan een ongeneeslijke ziekte. Maar vanaf het moment dat hij het kistje mee neemt naar huis en opent wordt hij geplaagd met vreemde dromen, vreemde ontmoetingen en raakt hij soms gehele van de wereld. Zijn vrienden beginnen hem te ontlopen omdat hij realiteit en fictie door elkaar lijkt te halen. Hij weet niet meer of hij droomt of dat het echt is. Hij komt namelijk ook in de magische wereld terecht waar zijn moeder eerder is geweest.

Misschien verwacht je bij het lezen van de titel een ander soort cover dan een stukje van een DNA streng. Als je echter Drakenbloed hebt gelezen of al lezende in Drakenspoor valt het kwartje van zelf en kan ik niet anders zeggen dat de cover goed bij het verhaal past.

Drakenspoor is een goed en los leesbaar vervolg op Drakenbloed. Het is geen noodzaak Drakenbloed gelezen te hebben al vallen sommige dingen wel wat eerder op zijn plek. De verwijzingen naar het eerste deel zijn zo subtiel dat als je niet zo weten dat er een eerste deel was dat je het niet eens door hebt. Dat vind ik altijd een prettige bijkomstigheid. Je leest wel eens vervolgdelen die continu verwijzen en herhalen waardoor het leestempo afneemt en de ergernis toeneemt. Niks van dit alles in dit boek. Omdat ik beide boeken heb gelezen en er een flink aantal jaar tussen de delen zit merk ik dat de schrijfster gegroeid is in haar schrijven.Dit boek is boeiender, leest vlotter en er zit meer spanning in. Waarschijnlijk ook omdat het tempo waarop de gebeurtenissen zich elkaar opvolgen sneller is.

Een fantasy verhaal met uiteraard een vreemde wereld waar je net als het hoofdkarakter Chris wordt ingezogen maar waarin alles als vanzelfsprekend wordt verteld en uitgelegd zodat je je er goed in kunt verplaatsen. Dat is denk ook de kracht van haar schrijfstijl. Een vleugje magie, een vleugje spanning en zelfs een klein vleugje romantiek maakt dit tot een van de prettigste fantasy verhalen die ik dit jaar heb gelezen.

“drakenbloed” Pepper Kay

Photo Collage Maker_nOc5H8 9789460860539/2015

Pepper Kay, Futuro uitgevers

Pepper Kay is de schrijversnaam van Liesbeth Korsman Zij is werkzaam als vertaler van technische documentatie maar rond 2010 ontdekte ze het schrijven van verhalen. Haar debuut was ‘Drakenbloed’ een verhaal over de archeologe Tessa die terecht komt in een magische wereld met draken. Ook schreef ze de vijfdelige science fiction serie over privédetective Kit Guardner. Afgelopen maand verscheen ‘Drakenspoor‘, haar zevende boek en het vervolg op ‘Drakenbloed‘.  Tijdens mijn ontmoeting met Pepper Kay op Castlefest werd ik erg nieuwsgierig naar deze twee titels en besloot ze aan te schaffen en mij te laten verrassen. Of dat gelukt is ?

In ‘Drakenbloed’ maken we kennis met de wat eigenzinnige Tessa, die als archeologe werkzaam is bij de piramiden van Gizeh. In een graftombe stuit ze op vreemde hiërogliefen die haar confronteren met een draak. Deze confrontatie is het begin van een aantal gebeurtenissen waar Tessa geen invloed op heeft. Ze komt zelfs terecht in een andere wereld vol magie. De mensen daar willen van alles van haar en het enige wat zij wil is terug naar haar eigen leven. Hiervoor moet ze echter wel een grote strijd leveren.

Hoewel je vaak bij fantasy verhalen moet wennen aan de werelden en de figuren die daar leven had ik daar bij dit verhaal geen problemen mee. Pepper Kay weet de werelden zo uit te leggen dat ze vanzelfsprekend lijken. De overgang die Tessa maakt tussen  haar wereld en de wereld waarin ze terecht komt is mooi verzonnen en verteld. De beeldende vertelwijze van de schrijfster en het heerlijke eigenzinnige karakter van Tessa maken dit verhaal origineel en prettig om te lezen. Nu eens geen hoofdrolspeelster die alles voor zoete koek slikt maar iemand die er een eigen mening op na houdt en er een eigen draai aangeeft.  Ik heb het boek met plezier en in één ruk uitgelezen. Het einde is een mooie afsluiting van het geheel maar laat wel met een klein kiertje de deur open voor een vervolg. En die is er nu dus onder de titel “Drakenspoor“. Na het lezen van beide delen kan ik zeggen dat ze beide goed los te lezen zijn en je blijft na het lezen van deel een ook niet met vragen zitten omdat het goed is afgesloten. Maar het smaakt wel naar meer en dat wordt met “Drakenspoor“mooi opgelost!

Dus ja;  ik had een aangename verrassing en leuke kennismaking met de boeken van Pepper Kay!

 

 

 

 

 

 

“tempo” Steph Swainston

cover_tempo 9789492099266/2017

Steph Swainston, vertaling Jasper Polane& Pen Stewart, uitgeverij Quasis

De cover is van Todd Sanders en zeker aparte vermelding waard

Stehp Swainston is afgestudeerd als archeologe en gepromoveerd aan de Universiteit van Cambridge. Ze heeft een roman-serie geschreven over “het kasteel” en vorig jaar verscheen er al eerder een verhaal van haar in de splinters-serie “het rad van fortuin”

Splinters is een serie korte verhalen uitgegeven bij uitgeverij Quasis. De verhalen vallen  binnen de fantastische genres: fantasy, sciencefiction, bovennatuurlijke thriller, magisch realisme en horror. Zo kan je proeven aan verschillende genres en kennis maken met het werk van (fantasy-)schrijvers.

Inhoud Tempo: Het jaar 625, vijf jaar nadat Bliksem Saker zijn plaats als Boogschutter in de cirkel van onsterfelijken innam. Wanneer hij na een lange tijd weer thuis komt op verlof laait de oude rivaliteit met zijn broer Gier op. Een weddenschap plaatst de broers tegenover elkaar in een dodelijke arena. Maar Saker heeft een andere reden om naar Micawater terug te keren. Wanneer een lid van de cirkel trouwt zal de Keizer de bruid ook een eeuwigheid geven. Saker wil dat zijn geliefde zich bij hem voegt ook al heerst er een taboe op hun relatie.

Met ‘het rad van fortuin’ had ik al kennis kunnen maken met deze schrijfster. Leuk om te zien dat er weer een verhaal van haar op mijn deurmat was gevallen. Hoewel ik het minder sterk vind als haar vorige verhaal kon het mij zeker wel boeien.  Het fantasy aspect was wat minder uitgewerkt en hoewel je leest dat de strijders van de Keizer het op moeten nemen tegen bepaalde wezens wordt dit verder niet uitgewerkt en dat  laat je met wat vragen zitten waardoor je denkt had het dan helemaal maar achterwege gelaten.  De strijd en rivaliteit tussen de broers spat echter van de pagina’s af en wordt met (soms te) veel details vertelt. Het einde is mooi en beetje dramatisch maar daar hou ik wel van.

Zoals gezegd minder sterk maar zeker de moeite waard !

 

 

“Bloedwetten 2 : verlossing” Sophia Drenth

Bloedwetten2_Front 9789492099259/2017

Sophia Drenth, uitgeverij Staaldruk, imprint van uitgeverij Quasis

In 2015 was ik blij verrast door het eerste deel van Bloedwetten (Vonnis) en kwam tot de conclusie dat ik van Nederlandse bodem nog nooit eerder zoiets had gelezen. Helaas kan de auteur nooit zo snel schrijven als de lezer kan lezen dus het was flink lang wachten op het tweede deel. Gelukkig hadden we nog een bronvertelling (Zwart Hart, uit de serie splinters) tussendoor vorig jaar anders had het helemaal afzien geweest.

Ondertussen zat Sophia Drenth niet stil, via sociale media kan je als lezer toch over de schouder meekijken,  wat het wachten niet makkelijker maakte. Afgelopen weekend was dan “eindelijk” de boekpresentatie op Elfia, waar ik helaas niet bij kon zijn maar ik had al een digitaal exemplaar mogen ontvangen om alvast te lezen. De lat lag erg hoog en ik was zeer benieuwd of de beklemmende sfeer uit het eerste deel mij weer zou aanvliegen.

Het tweede deel heeft dezelfde opzet als het eerste boek. Wederom verdeeld in vier delen, voorzien van een titel van één woord en vervolgens genummerde hoofdstukken. Een heerlijke pil van bijna 400 pagina’s genoeg om in de aparte wereld van de Ath’vacii te stappen.

Al vanaf de eerste bladzijde ben je  weer waar je in het eerste deel moest stoppen. Het is dus raadzaam om eerst het eerste deel tot je te nemen (totaal geen straf ) al moet ik zeggen dat er het nodige wel subtiel wordt toegelicht in dit deel. Als het echt zou moeten kan je er wel in stappen maar je mist toch wat delicate informatie en bovendien leest het eerste boek ook heerlijk weg dus zoals ik al zei “geen straf”…

In het eerste deel hebben we kennis gemaakt met de Ath’vacii, de gemaakten. Uit hun bloed kunnen ze bloedpulver maken. Een sterk “medicijn” wat ziekten kan genezen bij de gewone burgers maar oorspronkelijk was voor de Ath’vacii zodat ze geen bloed meer hoefde te drinken bij deze burgers. In het tweede deel blijken de burgers maar al te graag het pulver te nuttigen en als dit , uit eigen belang door Gunter Eisenwoud , gratis wordt verstrekt loopt de boel danig uit de hand. Eisenwoud heeft zijn vier gemaakten om zich heen, waarvan een zelfs de ster van de opera voorstelling over gemaakten wordt. Dit alles tot ergernis van zijn rivaal Roan Storm. Roan is zelf door de Ath’vacii  gemaakt maar vindt nog steeds dat bloed vrij is en je je niet aan een ander mag dorsten…De misbruik van Eisenwoud ziet hij met lede ogen aan. Als hij ook zijn grote liefde Maïa verliest  aan een sterfelijk mens kan hij dat niet bevatten. Het hoogtepunt wordt bereikt als de bloedhongerige mensen Ath’vacii aan gaan vallen en Maïa’s leven in gevaar komt en Roan doorslaat.

Wederom zat ik meteen alweer in het wereldje van Roan. Vanaf de eerste bladzijde was ik weer terug in zijn stad en waande ik mij in een victoriaans tijdperk. Net als in het eerste deel is de hoeveelheid gruwel, bloed en seks goed in verhouding en hoewel alles draait om bloed, bloedpulver en bloedllust leest het niet als een bloederige bende. Het is een verhaal over liefde, loyaliteit en vriendschap. Over haat, pijn en wantrouwen. Zeer tegenstrijdige emoties die mooi op papier zijn gezet. En zelfs een vleugje romantiek kwam voorbij, of zou dat ook door het tijdsbeeld komen waarin ik mij dacht te bevinden? Kortom een verhaal om in te verdrinken. De beklemmende sfeer en intriges konden mij weer verrassen en scherp houden tijdens het lezen.

De details kloppen, je merkt dat er flink wat research is geweest naar bijvoorbeeld de benamingen van de kleding, de personages passen in het plaatje en het plaatje past om de personages. Net als het eerste deel kon het mij van begin tot einde boeien maar wat baalde ik weer van die allerlaatste zin…

Je weet dat ie er aan zit te komen en dat het niet afgelopen is…

Op naar deel drie…

De afbeelding van de cover komt van de site van bloedwetten

“de Duistere oorlog, boek 1 het begin van het einde” Kevin Deckers

duistere oorlog 9789463080491/2016

Kevin Deckers, uitgeverij zilverbron

Inhoud: één volk, duizenden machten en krachten. Zes werelden. Eén vernietiging. Wanneer het begin en het einde op dezelfde plek zijn, begint de Duistere oorlog…. De jonge dwerg Rayon  wordt uitgekozen door de goden om de strijd aan te gaan met een demonengod, een missie om de zeven Planeten van het Licht te redden. De goden schenken Rayon en drie anderen een deel van hun krachten. Maar omdat Rayon een sterveling is, betaalt hij hier een prijs voor. Hij veroudert snel. Om dit proces tegen te gaan hebben de goden zeven voorwerpen verspreid. Rayon moet deze zien te vinden. Het eerste voorwerp ligt in een kloof in het Dwergengebergte. Om daar te komen moet Rayon eerst een aantal obstakels trotseren. Dit doet hij niet alleen, hij wordt geholpen door een aantal vrienden. Samen gaan ze de bloedige strijd aan tegen de troepen van De Duistere.

De Duistere oorlog, boek 1 , het begin van het einde, is het debuut van de jonge schrijver Kevin Deckers (1996). Een leesfanaat met een favoriet genre Fantasy. Na het schrijven van een kort verhaal voor Nederlands in de brugklas werd zijn interesse in schrijven gewekt met als droom zijn eigen boek uitgeven. Deze droom kwam uit met dit boek. Zijn debuut is dit 347 pagina’s tellende boek geworden en het eerste deel van De Duistere oorlog met als zeer toepasselijke titel het begin van het einde want het verhaal is zeker na het lezen nog niet verteld.

Het enthousiasme van de schrijver spat van de pagina’s af en je merkt een grote voorliefde voor bloederige gevechten die tot in de details worden beschreven. Helaas wil hij te veel vertellen waardoor hij het risico heeft genomen menig lezer te laten afhaken door de vele informatie wat er voorbij komt. Een verhaal kan in je hoofd heel simpel zijn maar door het te vertellen kan het niet altijd zo aankomen bij de ontvanger. Gelukkig ben ik door blijven lezen want eenmaal met de strijders op weg kom je steeds meer in het verhaal.

Het verhaal gaat van start met een heftige proloog waarin een dwergenechtpaar een zoon krijgt maar vlak naar de bevalling wordt aangevallen door een tiental vijanden die de moedige vader bijna weet te verslaan. Er lijkt geen einde aan het gevecht te komen en achteraf had het wel wat minder gemogen want je verliest je concentratie doordat er steeds meer  tegenstanders blijven komen terwijl de uitkomst hetzelfde blijft:  moeder Tina en baby Rayon worden meegenomen als slaaf.

Vervolgens maken we een tijdsprong van ongeveer vier jaar en zijn we bij voormalig krijgsheer Theodor Maxim en zijn dochter Lexica. Theodor koopt Tina en Rayon op de slavenmarkt en het verhaal gaat van start en wordt verder chronologisch verteld. Dat is geen overdaad want er worden de nodige sprongen gemaakt naar andere werelden ( er zijn er zes in totaal) en door middel van visioenen van Rayon en Lexica krijg je nog meer informatie. Tel hierbij op de enorme hoeveelheid personages en de uitkomst is heel veel informatie. Misschien wel teveel voor de lezer.Sommige personages hebben een zeer kleine rol maar best een grote introductie zodat je er meer van verwacht en dan bedenkt dat dat niet zo is.

Je wordt overstelpt met gevechten tussen orken, bosnimfen, reuzen, dwergen, mensen, elfen, ogers en trollen. En of dat nog niet genoeg is komen er nog goden, heksen, vampieren, weerwolven en een spinnenkoningin op het toneel.
Voor mij persoonlijk dus een beetje te veel van het goede. De vele personages begonnen mij af te leiden van het verhaal en het was zoals eerder gezegd vooral in het begin even doorkauwen om aan al die personages te wennen.

Het gegeven van de zes werelden is mooi bedacht en ook het concept van de Duistere oorlog en de strijd om dit te voorkomen,maar om naast de hoofdpersonages op deze queste ook nog eens goden uit de bestaande mythologie op te voeren en weerwolven en vampieren te laten opdraven had niet gehoeven.

Daar het ook om een verhaal gaat wat uit meerdere delen zal bestaan had het geheel wat beter kunnen worden gedoseerd. Of misschien een verhaallijn of wat karakters bewaren voor een heel ander verhaal had ook een optie geweest.

Neemt niet weg dat als je er lekker voor gaat zitten en je houdt van bloederige gevechten en het verhaal even de kans geeft je gewoon raakt aan de hoofdpersonages en graag met ze mee gaat op queste om te kijken waar deze zal eindigen. Een einde wat we uiteraard niet na deel 1 zullen vinden maar hopelijk is dit een mooie opstap naar het tweede deel.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“spiegeling”Isa Maron

cover_spiegeling 9789492099112/2017

Isa Maron, uitgeverij Quasis

In de serie splinters verscheen dit maal een kort verhaal van Isa Maron.

Splinters is een serie korte verhalen uitgegeven bij uitgeverij Quasis. De verhalen vallen  binnen de fantastische genres: fantasy, sciencefiction, bovennatuurlijke thriller, magisch realisme en horror. Zo kan je proeven aan verschillende genres en kennis maken met het werk van (fantasy-)schrijvers.

Isa Maron heeft zeven succesvolle thrillers op haar naam staan. Haar debuut Passiespel werd verkozen tot Beste Nederlandse Vrouwenthriller en haar vierdellige serie De Noordzeemoorden heeft mooie recensies.

Nu heeft ze dus een kort verhaal voor deze serie geschreven. Het verhaal gaat over een tijdreiziger die onderzoek doet naar de Nederlandse koninklijke familie en de moorden die rond de troon zijn gepleegd. Hij heeft hier een groot belang bij maar is niet de enige die op dat moment op die plaats is om de geschiedenis naar zijn of haar hand te zetten.

Het korte verhaal heeft een mooie opbouw en een mooi en bijzonder einde. Al vond ik het verhaal van een tijdreiziger niet zo origineel is de reden waarom hij op pad gaat wel leuk gevonden. Doordat deze persoon niet de enige is die de geschiedenis naar de hand wil zetten geeft het wat extra spanning al had dat van mij wel iets meer mogen zijn. Verder vind ik het een mooi gegeven als iemand in nog geen 45 bladzijden er ook nog een bevredigend einde aan kan schrijven.

Ik heb niet eerder iets van Isa Maron gelezen en dat is best knap omdat ik vaak genoeg recensies van haar verhalen voorbij zie komen waarbij ik denk dat zou ik eens moeten gaan lezen. Dan is deze serie weer bij uitstek geweldig omdat je zo kennis kunt maken met verschillende schrijvers. Maar dit genre is toch wel even wat anders dan haar thrillers dus qua verhaalsoort niet te vergelijken. Ik denk wel qua schrijfstijl want dat is toch een persoonlijk gegeven. En die vlotte pen die beviel mij wel. Dus het smaakt inderdaad naar meer en heb ik de titels van Isa Maron op mijn lijstje gezet.

 

 

“De Krakenvorst: boek 1 Keruga” Johan Klein Haneveld

krakenvorst 9789078437383/2016

Johan Klein Haneveld, uitgeverij Macc

Johan Klein Haneveld heeft bij het verschijnen van deze titel vijf boeken op zijn naam staan en de Trek Sagae-prijs van 2014 gewonnen.(Trek Sagae is de jongste wedstrijd voor sciencefiction-, fantasy- en horrorverhalen tussen de 2.000 en 4.000 woorden). De Krakenvorst is zijn fantasy debuut.

Inhoud: Na tweeduizend jaar vrede brengt priesteres in opleiding Alecia de nacht door bij de Spiegel der Dromen. Wat ze ziet jaagt haar angst aan: een enorme inktvis stort zich op de wereld. Tegelijkertijd reist Tarid, half mens en half Hirita, af naar het land Kartaalmon om daar zijn geboorterecht op te eisen: de troon waar zijn grootvader van verstoten is. De moeilijkheden die hij tegenkomt zijn groter dan hui verwacht had. En dan is er nog de Krakenvorst, de mysterieuze tiran die het volk met harde hand in toom houdt.

De cover afbeelding is van Maarten de Bruin. Een cover die een tikje mysterie en magie bij de lezer oproept, athans bij mij, maar waar ik niet de spanning van de inhoudsopgave op de achterzijde uit kan halen. Dit maakt mij altijd extra nieuwsgierig dus ben ik snel gaan lezen. Naast de inhoudsopgave vind ik een zeer eenvoudige plattegrond. Alle plaatsen staan netjes en duidelijk vermeldt maar het had wat fantasierijker mogen worden afgebeeld. Het boek beslaat zestien hoofdstukken en telt 370 pagina’s. Tot aan de laatste pagina volledig vol gedrukt met als laatste regel: “wordt vervolgd in: De Krakenvorst, boek 2, Kartaalmon”. dus inderdaad het stopt met een behoorlijke cliffhanger…

Maar het begint met een vlot geschreven proloog met de nodige spanning kortom het smaakt naar meer… Vervolgens maken we kennis met de drie hoofdpersonages die elk hun eigen avontuur of reis gaan beleven. Zo hebben we Alecia die op reis gaat om haar visioen te delen met de koning. Tarid die naar zijn geboorteland vertrekt om de troon op te eisen en als laatste de “lafaard” Frelik die vlucht voor de soldaten van de Krakenvorst.

Uiteraard moet je de eerste hoofdstukken door om de hoofdpersonages te leren kennen maar in het begin hobbelt het verhaal maar door en is er weinig spanningsopbouw wat ik jammer vond na de prima proloog. De zinnen zijn kort en duidelijk en daardoor is het verhaal prima te volgen,ook voor jongere lezers, ondanks de vele aparte namen die voorbij komen. Door het (voor mij te) lage tempo leer je de personages wel goed kennen en is ook het verspringen tussen de verhalen van de personages bij te houden.
Gedurende het verhaal had ik telkens de vraag wanneer zullen de personages elkaar gaan ontmoeten en hoe maar of dat ook echt gebeurd moet jezelf maar lezen.

Naarmate het verhaal verder gaat wordt er toch een spanningsopbouw gevonden om naar een mooie cliffhanger te werken en wordt het eerste deel goed afgesloten. Ik weet eigenlijk niet of ik nieuwsgierig genoeg gemaakt ben voor het vervolg van dit tweeluik. Ik zit een beetje in dubio. Daar je de personages nu kent wil je toch wel weten hoe het afloopt maar de lange aanloop en de technische foutjes in het boek maakte dat ik het niet prettig las. Ik ben nu eenmaal iemand die daar niet makkelijk over heen leest en als het één foutje is het niet erg maar nu liep ik er geregeld tegen op en dat verstoorde mijn leestempo en maakte dat ik het boek geregeld weg lag om wat anders tussendoor te lezen. Ik hoop dat het in een volgende druk verholpen kan zijn en het in het tweede deel niet voorkomt.

Kortom na een langzame start was ik blij door gelezen te hebben om vervolgens toch een origineel verhaal te mogen lezen met een mooie cliffhanger. ..

Voor jongere fantasy lezers een leuk boek!

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.