” de Weerling: chaos ” Christopher C. Petersen

Boek-2-Chaos-front-klein-209x300 9789078437604/ 2019

Christopher C. Petersen, uitgeverij Macc

Eerder deze week besprak ik het eerste deel uit deze trilogie: vlucht en ik was onder de indruk van het verhaal. Ik maakte kennis met de Weerlingen in het rijk Esmyla. Maar vooral met hoofdpersonage Levi die op zestienjarige leeftijd er achter komt dat hij een Weerling is en wat zijn gave is. Elke Weerling kan namelijk veranderen in een dier, flitsen noemen ze dat. Levi is zijn alterego is een valk. Dat geeft gelijk een verklaring van de geweldig mooie covers.  Deze nodigen meteen uit tot het oppakken van het boek !

We beginnen met  een kort woord vooraf zodat je weet wat er is gebeurd voor je je in het avontuur stort.  Hierdoor zou je het boek zelfstandig kunnen lezen. Ik raad echter aan gewoon bij het eerste deel te beginnen omdat je daar juist met Levi op ontdekking gaat naar de Weerlingen, wat ze kunnen, hun trainingen en wat er allemaal speelt in het land. Cortez, de moordenaaf van Levi’s oom, doet een gooi naar de macht.  De onderlinge verhoudingen tussen de voor- en tegenstanders van Cortez zijn slecht en in het tweede deel lopen de spanningen nog hoger op.  Cortez vindt eer en afspraken maar bijzaak hij wil absolute macht. Hij  verovert delen van het land terwijl het verzet er alles aan doet dit tegen te gaan. Levi en zijn vrienden Tobias, Alice en Sue gaan met Moësz mee  op zoek naar  De Eerste Pelsjager, die de oplossing voor de oorlog zou weten. Wat volgt is een lange reis en terwijl het land in een steeds grotere chaos dreigt te komen proberen de vrienden mysteries te ontrafelen om zo Cortez tegen te kunnen houden.

Daar het eerste deel mij prima was bevallen was het heerlijk om meteen van start te gaan in het vervolg. Ik zat nog helemaal in de sfeer van het verhaal. De vertelwijze is vlot en eenvoudig waardoor jongere lezers het zeker ook zal bevallen.  Ik vergeleek het al met de stijl / soort verhalen van Flanagan ( Grijze Jager, Broederband). Qua opbouw en sfeer komt het daar dichtbij in de buurt.  Daar de personages wat ouder zijn zal het ook een groter, ouder publiek, kunnen bereiken.  Naar mate het verhaal verder groeit groeien ook de personages. Karakters worden verder uitgediept en relaties tussen de personages ook.   Als lezer wil je niets liever dat alles op zijn (vogel-) pootjes terecht komt maar je weet ook dat dit een vervolg gaat krijgen en inderdaad door middel van een brief waarin expliciet staat dat de strijd net is begonnen, sla je met een zucht het boek dicht en zal je moeten wachten op de ontknoping.

Voor liefhebbers van avontuurlijke verhalen met een vleugje magie is dit een prima verhaal !

 

 

 

Advertenties

” 1000 nachten” Sophia Drenth

57251247_2432170306829279_1983348779838865408_o9789082991604/2019

Sophia Drenth, uitgeverij Staaldruk

Lezers van mijn blog konden er niet om heen. Er verschijnt vandaag een nieuwe bronvertelling uit de Bloedwetten-reeks van Sophia Drenth!  Naar deze titel keek ik halsreikend uit en ik was helemaal blij dat ik het voor de blogtour eerder kon gaan lezen dan dat het daadwerkelijk in de verkoop kwam.

Dit keer het verhaal van Katine LaSoeur.  Een dame waar we niet om heen konden en die haar eigen boek wel verdiende.  Weken lang konden we op sociale media volgen hoe ze de auteur tergde met haar kuren waardoor het personage toch wel heel eng tot leven leek te komen.  Ath’vacii hebben het eeuwige leven in de verhalen maar nu leek het of ze van de pagina’s was afgestapt om te zorgen dat haar verhaal wel degelijk goed op papier werd gezet.  Iets wat zeker is gelukt.

Madame Katine LaSoeur is bij aanvang van het verhaal op weg naar een nieuw leven. Ze is uitgehuwelijkt en haar karavaan heeft een lange weg te gaan naar haar toekomstige echtgenoot. De reis blijkt niet zonder gevaren en ze worden overvallen en vallen in de handen van een geheimzinnige bloedcultus met aan het hoofd de meedogenloze zwarte koningin. Zij geeft Katine de keuze om na duizend nachten te dienen te sterven of het eeuwige leven te omarmen.  Katine maakt een plan om te ontsnappen maar was even vergeten dat de liefde en de dood een goed plan in de weg kunnen zitten.

56490380_2419476984765278_3105431109295407104_n

1000 nachten is een goed zelfstandig te lezen  verhaal over één van de meest tot verbeelding sprekende karakters uit de Bloedwetten reeks. Althans dat is ze voor mij. Daar de andere bronvertellingen qua lengte niet zo lang waren ( en zoals altijd te snel uit) had ik een stille hoop dat deze iets langer zou zijn en dat is het zeker geworden. Het is een 267 pagina tellende roman geworden dus ik kon mij hart ophalen toen het op de deurmat viel.

Voor wie mijn andere recensies over Bloedwetten heeft gelezen ( zie voor links onderaan het artikel),  zal het een beetje een herhaling worden omdat ik fan ben van de schrijfstijl van Drenth.  Ze heeft een rauwe stijl en schuwt het niet om gruwelijke scènes tot in detail te beschrijven. Doordat het geweld en seks bijdragen aan het geheel en niet overtrokken worden geeft het een beter beeld van de situaties en de nodige kippenvel. Wat Madame heeft moeten doorstaan is niet mis en heeft haar gemaakt tot hoe ze nu is.  Ondanks alle ellende die in het boek de revue passeren is er ook ruimte voor echte liefde en emoties als pijn en verdriet.  Tegenstrijdigheden die dichterbij elkaar liggen dan je soms zou denken. De handelswijze van de Zwarte Koningin en haar gemaakten is soms te bizar voor woorden en maakt het dat je door wilt blijven lezen omdat je gewoon wilt weten waar dit alles toe zal leiden. Een verhaal wat je bij de strot grijpt vanaf het begin en je niet meer los wilt laten.

Voor wie nog niet bekend is met Bloedwetten en de Ath’vacii ( wat ik bijna not- done vind), is dit een prima kennismaking met deze reeks.  Een eer voor Madame om met haar verhaal te beginnen ( al zou zij het als een must zien) en een waarschuwing want zodra je je er eenmaal aan waagt krijg je de smaak te pakken en het smaakt naar meer…

56954350_2428276667218643_3689507882291691520_n

Hieronder de links naar de andere bijdragen aan de blogtour:

Bloedwetten1_Cover_small-1-600x600 Bloedwetten2_Front-600x600 cover_ZwartHart-600x600 KM_front-600x600

Nieuwsgierig naar mijn mening over de andere delen van de bloedwetten reeks?

” de Weerling: vlucht” Christopher C. Petersen

weerling.jpg9789078437413/2017

Christopher C. Petersen, uitgeverij Macc

Christopher C. Petersen ( pseudoniem van C. Hoksbergen) schreef met  “vlucht” het eerste deel van de Weerling- trilogie. Het verscheen in 2107 maar ik had het echter nog niet gelezen. Toen het verzoek kwam om het tweede deel te recenseren werd het hoog tijd om dit boek eerst te lezen. Hoewel er in het tweede deel een korte terugblik staat waar je ook wel mee uit de voeten kon ben ik blij dat ik dit boek in zijn geheel heb gelezen omdat het zeker de moeite waard is om gelezen te worden.                                    De auteur is altijd al geboeid geweest door verhalen die zich niet in de werkelijkheid afspelen en is fan van Tolkien, Lewis en J.K. Rowling. Na het schrijven van korte verhalen kwam uiteindelijk het idee voor de Weerling-trilogie.

Levi, is een zestienjarige jongen en hoofdrolspeler in het verhaal. Hij woont veilig thuis bij zijn moeder, broertje en zusje. Zijn vader is al sinds zijn zesde jaar verdwenen. Na een verhuizing, waar ze bij hun tante en oom in het dorp terecht komen, ziet Levi een blinde zakkenroller aan het werk en als hij hem volgt wordt hij samen met hem ontvoerd en naar een kamp gebracht. De blinde jongen, Tobias, heeft dan al geopperd dat Levi een Weerling zou zijn maar die term is voor Levi totaal nieuw. In het kamp zitten nog meer jongeren van hun leeftijd, allemaal Weerlingen die een training moeten doorstaan en worden opgeleid om het land  te helpen daar een opstand en burgeroorlog op de loer liggen.Levi komt er achter dat zijn oom meer weet over zijn ontvoering, ontdekt wat het is om een Weerling te zijn en wat zijn eigen gave is. Daarnaast zijn er nog meer mysteries en complotten die het verhaal nog meer spanning geeft en de lezer geboeid blijft doorlezen.

De tekst op de achterflap maakt nieuwsgierig maar is ook wel wat aan de vage kant. Het fijne hiervan is dat er niet te veel wordt weggegeven en je het als lezer zelf allemaal moet gaan ontdekken. Al snel kom je er achter wat een Weerling is en wat hij/zij kan, net als Levi. Het idee is niet helemaal origineel kabbelt het in mijn achterhoofd maar de uitwerking er van is dat zeker wel. De jongeren die ontvoerd worden en in een trainingskamp terecht komen krijgen een uitgebreid trainingsprogramma. Gelukkig gebeurd er omheen voldoende zodat je als lezer niet tot in de treure hoeft te volgen. De spanning tussen sommige jongeren lopen hoog op wat voor de lezer leuke en spannende fragmenten met zich meebrengt, de complotten tussen de provincies en de strijd die daar uit voort komt worden mooi in het verhaal verweven zonder dat je de draad van het verhaal kwijt raakt. Goede spanningsopbouw, duidelijke uitleg van situaties waarbij je voldoende je eigen fantasie kan laten gaan.

Voor liefhebbers van Terra Fabula, de Grijze Jager, Narnia en Potter zal dit boek ook zeker in de smaak vallen. Het is niet te ingewikkeld,  combinatie van dialoog en actie is goed op elkaar afgestemd en karakters worden voldoende uitgewerkt.

Op naar deel 2 !

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

“Het Nieuwe Legioen, deel 1 Grondvest” Wouter Brink

3367904991-HetNieuweLegioenVLR9789463650984/2018

Wouter Brink (1991) schreef al sinds zijn middelbare schooltijd gedichten en ontstond het idee over een speciaal leger in een fantasywereld. Tijdens zijn studie als docent Engels is hij begonnen met schrijven van korte fantasyverhalen. Hieruit ontstond  “het Nieuwe Legioen”, waarvan dit deel  “ Grondvest´het eerste deel is.

Hoofdpersoon is Raidon. Van kinds af aan wil hij het leger in, iets wat alleen kan als je uit een rijke familie komt. Zijn familie is echter arm en hij  heeft zich hier al bijna bij neergelegd tot er zich de situatie voordoet dat er krijgers worden gezocht voor een speciaal legioen. Hij besluit zich aan te melden en krijgt een zeer zware training. Naast de zware training dragen de soldaten een zeer bijzondere wapenuitrusting.  Het blijkt dat dienaars van de keizerin Alyena in een verborgen ruimte de restanten hebben gevonden van een leger uit vervlogen tijden. Naast de uitrustingen is er ook een hele bibliotheek en Raidon blijkt het talent te hebben om als een van de weinigen de oude handboeken te lezen. Hij blijkt ook een scherp inzicht en natuurlijk leiderschap te bezitten. Op een dag verschijnen er tekens op de zware harnassen, die  de rang bepalen van degene die ze dragen. Zo blijkt dat je door inzet  promotie kan maken en niet omdat je uit een rijke familie komt. Dit geeft nogal wat verwarring en weerstand, zeker bij de adel in het reguliere leger. Raidon ontwikkelt zich tot kapitein en stuurt het Nieuwe Legioen aan. Keizerin  Aleyna kan de inzet van het Nieuwe Legioen goed gebruiken door alle onrust in haar rijk. Er zijn aanvallen van de zogenaamde Chakranen en haar leger is aan de verliezende hand.

Een mooie cover en een wel getelde 425 pagina’s inclusief landkaartje en korte woordenlijst beslaat het eerste deel over het Nieuwe Legioen. Een prettige leesletter en de hoofdstukken zijn op prima formaat met een passende titel.  Hoewel het gegeven voor het verhaal zeker kan leiden tot een spannende fantasyroman is dit het niet voor mij .

De schrijver beschrijft bepaalde stukken zeer volledig en valt hier af en toe bij in herhaling waardoor ik mijn aandacht niet echt bij het verhaal kon houden.  Vanaf het moment dat Raidon in training gaat wordt er letterlijk beschreven waar die training uit bestaat. Die training beslaat veel lange dagen en voor de lezer voelt het net zolang. Als dan uiteindelijk het magische van het Nieuwe Legioen naar voren komt (afbeeldingen op de harnassen) denk je dat dit het begin is maar helaas komt er verder weinig magie voorbij. Ondanks het geweld in de gevechten en de opmars naar de grens, om het rijk van de Keizerin te verdedigen,  mis ik een goede spanningsboog in het verhaal. Het is of je tijdens het lezen een stem hoort die het verhaal nogal monotoon voor aan het lezen is. Ik had echte moeite om mij te concentreren en geboeid te blijven lezen. Het leger marcheerde op een bepaald tempo door net als het verhaal en dat vond ik jammer.

Daar dit het eerste deel is hoop ik dat de schrijver wat meer diepgang en meer spanning weet te brengen in het volgende deel.  Liever een iets dunner boek wat boeit dan , voor mij gevoel, ellenlange beschrijvingen wat de vaart uit het verhaal haalt. Kortom de ingrediënten van een mooi verhaal zitten er zeker in dus ik ben toch benieuwd naar het vervolg.

 

” Heren van Twist ” Jasper Polane

heren van de twist9789492099310/2018

Japser Polane, uitgever Quasis.

In 2014 verscheen het eerste deel in  ‘de onzichtbare maalstroom’  aan de hand van Jasper Polane. Nu vier jaar verder is er  het laatste deel van de cyclus.  Aan de ene kant een ontknoping aan de andere kant een afscheid.

Vanaf het eerste deel was ik verkocht. Ik heb meegeleefd met de personages, verwonderde mij over de werelden van Otrostaadt ( een naam waar ik geregeld de tong over brak ), waande mij in een tijdsbeeld van Sherlock Holmes in een steampunkachtige setting en de boeken waren veel te snel uit.

Naast de boeiende vertelstijl, het aparte en originele verhaal moet ik ook nog even tussendoor vermelden dat ik de covers van deze boeken geweldig vind! Ik kan er naar blijven kijken ! Ook het vierde deel is weer een juweeltje om te zien. In plaats van de boeken rug aan rug in de kast te zetten zou je ze gewoon met de voorzijde naar je toe moeten zetten.

In het vierde deel ontvreemdt de dief Rune Mathijsen een jaden afgodsbeeld uit het huis van een rijke koopman. Hij raakt verwikkeld in intriges van een geheime cultus. Spionne Edison Walraven zoekt hem op en dan blijken de dreigingen groter te zijn dan hij dacht. De Wolvinnen van Otrostaadt zetten een expeditie op touw om te proberen het gevaar te bedwingen.

Het wordt een beetje saai om te lezen maar wederom kon ik mij laten wegvoeren door het verhaal. Als je mijn recensies over de voorgaande delen hebt gelezen weet je dat ik fan ben van deze serie en werd ik per deel enthousiaster. En dat terwijl ik niet zo’n serie-lezer ben.  Waar ik in het eerste deel nog wel wat moest wennen aan de fantasiewereld die de schrijver beschreef groeide ik met het verhaal mee. De originele plottwisten kon ik zeker bekoren en ik keek uit naar een volgend deel.  Hoewel dit verhaal wel los te lezen valt raad ik je dit volledig af. Het mooiste is om vanaf het eerste deel in de wereld van de onzichtbare maalstroom te duiken en je te laten meevoeren met deze serie. Leer de personages kennen en hun speciale krachten en laat je verrassen want als je maar half denkt dat het verhaal een bepaalde kant op gaat gaat ie uiteraard mooi de andere kant op.

Heren van Twist is voor mij weer een mooi eind voor deze cyclus. Een goede afsluiting waar de lezer vrede mee kan hebben. Al zou ik het zeker jammer vinden niet meer in deze wereld rond te mogen dwalen. Dus zal ik zeker gaan herlezen. En dat is niet iets wat ik met veel boeken doe.

Lees op de site van Quasis  de proloog van Heren van Twist 

Lees hier mijn recensies van de verhalen over de onzichtbare maalstroom:

Cover_LegeStedenLege Steden

PrintVorstin van de Kou

Cover_krokodilOog van de Krokodil

CoverWolvinnen van Otrostaadt

De inhoudsopgave en de afbeeldingen van de covers komen van de site van de uitgeverij.

” de godenwereld, de kronieken van magie deel 3″ Ian Laverman

godenwereld.jpg9789463080507/2016

Ian Laverman, uitgeverij Zilverbron

In 2015 verscheen het eerste deel van ‘ de kronieken van magie‘ een trilogie geschreven door Ian Laverman. Een jaar later verscheen het tweede deel ‘de zieke magiër’ .De trilogie is inmiddels afgesloten maar kreeg een vervolg met ‘de corruptie trilogie‘, waarvan volgende week op Castlefest het derde deel wordt gepresenteerd.  Hoog tijd om deze trilogie weer eens op te pakken en te gaan bespreken op mijn blog.  Het eerste deel van ‘de corruptie trilogie’ , de geestenwereld, was mij prima bevallen dus heb ik  ‘de heer van het woud ‘ van de plank gehaald en ging ik er eens goed voor zitten. Om vervolgens gelijk een doorstart te maken in het tweede deel ” de zieke magiër“ en daarna in het slot te duiken van de trilogie ; ” de godenwereld”.

De cover lijkt behoorlijk veel op de cover van het tweede deel en valt na de eerste twee cover een beetje tegen qua originaliteit maar over het geheel genomen is het fijn dat een trilogie qua uiterlijk één geheel heeft qua kleurstelling en stijl. Dat vind ik als booknerd altijd leuk op de boekenplank staan…

Wederom wachten mij een dikke 300 pagina’s om verder te lezen en te kijken waar het avontuur zal gaan eindigen. De vormgeving in het derde deel is ook qua hoofdstuk indeling hetzelfde als de voorgaande twee en ook dit keer zonder proloog of terugblik ga je verder in het verhaal waar het vorige was gestopt.  Dus hier ook mijn kanttekening weer dat dat lastig inkomen is als je wat langere tijd hebt tussen het lezen van de delen in.  Iets waar ik zelf geen last van had.  Ook een lijst met personages had een goede aanvulling geweest. Ook dit deel is onmogelijk zelfstandig te lezen en het is dus aan te raden de trilogie lekker achter elkaar te lezen, dan blijf je in het verhaal.  Door het snelle verteltempo is dat zeker geen straf, het boek is uit voor je het weet.

Achterflap: Delia en Lilith zijn elkaar kwijtgeraakt in het oerwoud van Tenrou, net nu het tijd is voor het laatste gedeelte van hun reis. Ze zullen elkaar terug moeten vinden in het gevaarlijke rijk Yunnan, waar de krijgsheer Ragnar met de scepter zwaait. Deze kwaadaardige magiër zit achter Griffin en Dillon aan. De reis van de magiërs gaat door terwijl ze de godenwereld proberen te bereiken. De bron van magie wacht op hen. Maar nieuwe gevaren liggen op de loer. De gevallen god Sitor is dichterbij dan ze denken.

Wederom een stortvloed van avontuur, gevechten, magiërs met hun aparte krachten en ondertussen moet de weg naar de bron van magie worden volbracht. De reis wordt een beetje veel van hetzelfde maar doordat de schrijver het niet erg vindt om hier en daar een karakter te laten sterven en weer nieuwe karakters toe te voegen hou je wel de nodige variatie in het verhaal. Zelf had ik wel op een gegeven moment van “laat ze nu maar bij het eindpunt komen” maar dat was denk meer mijn eigen ongeduld. Je verwacht immers dat ze daar toch uiteindelijk wel aan zullen komen. Zonder spoilers te plaatsen moet ik wel even kwijt dat ik het jammer vind dat het verhaal eindigt zoals het eindigt. Het is eigenlijk niet echt een complete afsluiting van het verhaal en dat vind ik jammer.  Maar over het geheel las het weer lekker weg en kon je je onderdompelen in een andere wereld.

Inmiddels heb ik de kronieken van magie trilogie achter mijn kiezen en is mijn totale mening dat het een leuk debuut is en kennismaking met deze jonge schrijver. Er is al duidelijke groei te zien tussem zijn eerste boek en de laatste van deze reeks dus dat beloofd wat voor de toekomst. Van zijn volgende trilogie “corruptie trilogie” heb ik deel 1 al gelezen en besproken : “de geestenwereld” en deel 2 aan het lezen. Deze verhalen pakte mij meer dan voorgaande trilogie dus ben ook zeer benieuwd naar het slot wat ik komend weekend kan ophalen op Castlefest.

 

 

 

 

” de zieke magiër, de kronieken van magie deel 2″ Ian Laverman

zieke magier.jpg9789463080354/2016

In 2015 verscheen het eerste deel van ‘ de kronieken van magie‘ een trilogie geschreven door Ian Laverman. Een jaar later verscheen het tweede deel ‘de zieke magiër’ .De trilogie is inmiddels afgesloten maar kreeg een vervolg met ‘de corruptie trilogie‘, waarvan volgende week op Castlefest het derde deel wordt gepresenteerd.  Hoog tijd om deze trilogie weer eens op te pakken en te gaan bespreken op mijn blog.  Het eerste deel van ‘de corruptie trilogie’ , de geestenwereld, was mij prima bevallen dus heb ik de heer van het woud ‘ van de plank gehaald en ging ik er eens goed voor zitten. Om vervolgens gelijk een doorstart te maken in het tweede deel ” de zieke magiër“.

Ook deze cover is weer een plaatje. Het past goed bij het eerste deel als is het wat meer futuristisch en een beetje onduidelijk wie de afbeelding moet voorstellen. Maar dat is bijzaak. Het nodigt wederom uit tot lezen en daar gaat het om…

Achterflap : In dit tweede deel zijn Delia en Dillon levend uit de regenstad van Hamza gekomen en moeten ze hun weg vervolgen door de sneeuw. Uiteraard een reis vol ongemak en onverwachte vijanden. Duistere wezens uit de oudheid dwingen Dillon en het reisgenootschap een andere weg te nemen terwijl Dillon ook nog zijn grootste fout probeert goed te maken en zijn reisgezelschap dichterbij de godenwereld, het doel van de reis, te krijgen. Op weg naar de bron der magie…

Waar het eerste deel stopte duiken we nu meteen het verhaal weer in. Het is daarom niet te doen de boeken zelfstandig te lezen.  Er is geen terugblik of lijst met personages je duikelt zo weer in het verhaal. Voor mij geen probleem omdat er slechts een aantal dagen tussen het lezen van het eerste en tweede deel zit maar gezien dit boek ongeveer een jaar later verscheen zal het wat lastiger inkomen zijn geweest als je het eerste deel veel eerder hebt gelezen.  Een korte terugblik of lijst met personages, of een korte uitleg over de verhoudingen tussen de karakters onderling, zou prettig geweest zijn.   Zeker vanwege de grote hoeveelheid karakters die voorbij komen. Al moet ik zeggen dat ik het idee had dat dit in dit deel beter gedoseerd was en er een kern van karakters was die nu meer tot hun recht kwamen en er ook minder nieuwe karakters werden opgevoerd. Een stuk prettiger omdat je nu wat meer in het verhaal blijft.

Hoewel de schrijfstijl hetzelfde is had ik wel het idee dat de schrijver gegroeid is in zijn schrijven. Zoals eerder gezegd is er nu meer sprake van een kern van karakters waar het verhaal meer omheen gebouwd is en komen ze beter uit de verf.  De dialoog blijft ondergeschikt aan de actie en er gebeurd heel veel onderweg dus zal je als lezer niet snel verveeld raken.  De confrontatie met de Anansi de spin en het gevolg daarvan vond ik goed uitgewerkt en het beste stuk uit het boek. Ik zelf had de naam Anansi niet gekozen omdat het teveel verwijzing heeft naar de originele Anansi, de mythische spin uit volksverhalen uit West-Afrika en de Caraïben. Dat gaf bij mij toch een bepaald beeld wat ik even moest loslaten voor dit verhaal.

Wat betreft de titel ‘ de zieke magiër ‘ wordt in het verhaal wel duidelijk om wie dit gaat maar helaas wordt dit niet verder uitgewerkt. Ik had verwacht dat het boek meer om hem zou gaan draaien maar het lijkt (ondanks de titel) ondergeschikt aan de queeste die ze moeten ondergaan. Een gemiste kans en het maakte mij nieuwsgierig hoe het met deze zieke magiër nu verder zou gaan. Misschien wordt die vraag in het afsluitende deel beantwoord?

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij