“Bangkok Blues” Chris Bossers

Chris Bossers werkt als partner in een advocatenkantoor dat vooral actief is in het ondernemingsrecht. Voordat hij misdaadverhalen ging schrijven schreef hij voor film en televisie.  Zijn thrillers zijn gebaseerd op ware feiten met fictieve personages.  “Bangkok Blues” is zijn vierde thrileer met als hoofdpersonage de corrupte commissaris Willy Vercammen.

Willy Vercammen mag in dit verhaal een onderzoek gaan instellen naar de afrekeningen in de Antwerpse onderwereld. Een Antwerpse bende heeft coke gestolen van een Mexicaans drugskartel die hier wraak op komt nemen.  Als Vercammen op onderzoek gaat komt hij er achter dat een corrupte douanier er bij betrokken is en op zoek naar deze man komt hij terecht in Bangkok.  Daar is niets en niemand wat het lijkt. 

“Bangkok Blues” is mijn kennismaking met het werk van Chris Bossers en met de hoofdpersonages Willy Vercammen.  Een commissaris die je niet tegen je wilt hebben. Het is knap hoe de schrijver in een relatief dun boek zoveel actie en geweld heeft weten te stoppen. Het wereldje waar het zich afspeelt is rauw en hard en zo is ook de stijl en woordkeuze. Iets wat volledig bij het verhaal past en dus zeker niet storend is.  

Vaak als ik iets lees van Vlaamse bodem blijf ik wel eens hangen op uitdrukkingen die anders zijn of de zins-opbouw die anders loopt als in het Nederlands. Door de snelheid van dit verhaal kreeg ik hier de kans niet voor.  Ik werd echt meegetrokken door het verhaal.  Iets wat ik niet verwacht had want het is niet echt het genre dat ik bovenaan mijn lijstje heb staan. Af en toe vroeg ik mijzelf ook af hoe zo’n commissaris kan blijven functioneren maar daar komen we wel achter als er nog meer verhalen over hem mogen verschijnen.  

Als je geen liefhebber bent van een gemoedelijk politieverhaal a la Baantjer maar houd je wel van harde actie en thrillers dan is deze zeker de moeite waard om een keer te gaan lezen. 

Advertenties

” het zeepaardje ” Eugénie Brands

het zeepaardje cover.jpg9789463385015/2018

Eugénie Brands, uitgeverij Aspekt

Eugénie Brands volgde een opleiding aan de Rietveld- en Rijks Academie in Amsterdam. Ze werkte 25 jaar als kostuumontwerpster voor televisie, theater en film.  16 jaar geleden vertrok ze naar Zuid Frankrijk. Daar kocht ze een verwaarloosd huis inclusief wijngaard.  Gebeurtenissen uit die periode verwerkte ze in haar eerste thriller,  een witte raaf, fictie met een vleugje werkelijkheid. Een titel die ik  zelf niet gelezen maar toen dit boek voorbij kwam was het vooral de cover die mijn aantrok.  Op de achterzijde de verwijzing dat ook dit verhaal gedeeltelijk autobiografisch is.

Het zeepaardje speelt zich af op Curaçao. Hoofdpersonage Resi laat zich overhalen door Alexander om mee te gaan op vakantie naar dit zonnige oord. Resi en Alexander hadden een knipperlicht relatie en na enige twijfel gaat ze toch met hem mee. Een gratis vakantie kon ze toch niet afslaan al staat de duikcursus haar behoorlijk tegen. Ze wordt echter verliefd op de duikleraar en komt door hem in een akelige situatie.  Als haar geliefde verdwijnt komt ze nog dieper in de problemen en moet ze onderduiken. De vakantie wordt een nachtmerrie waaruit ze niets liever wil dan uit ontwaken.

Zoals ik al zei is de cover heel apart en heeft een grote aantrekkingskracht. Ergens halverwege in het verhaal is er een verklaring voor deze coverkeuze  en daar kan ik mij wel in vinden.  De korte samenvatting op de achterzijde kan je als lezer alle kanten mee op maar de kleine verwijzing dat er een autobiografische elementen in zitten maakt mij extra  nieuwsgierig. Helaas kom je er dus niet achter welke dat zijn en blijf ik al lezende daarin hangen. Mij afvragend welke elementen dat zouden kunnen zijn. Toch een vleugje mysterie in het verder vrij voorspelbare verhaal.

Het verhaal wordt verteld vanuit hoofdpersonage Resi.  Persoonlijk snap ik al niet dat ze toch met Alexander op vakantie gaat maar de manier waarop deze twee met elkaar om gaan is toch wel bijzonder. Hoewel je als lezer weet dat ze een behoorlijk verleden moeten delen is daar in hun omgang met elkaar weinig van te merken. De personages blijven sowieso wat weinig uitgediept. Maar voor het soort thriller maakt dat denk niet uit. Het kan zich scharen in het rijtje van de verhalen van Linda van Rijn en Suzanne Vermeer. Leest lekker weg maar niet veel diepgang.  Persoonlijk vind ik het verhaal ook langzaam starten, het kabbelt maar door en door… Het tempo is laag en er worden teveel kleine details beschreven die het tempo ook niet opvoeren. Op zich jammer want er gebeurt genoeg soms tot het onwaarschijnlijke af ( en dan ploft dat stemmetje weer binnen wat zou autobiografisch zijn? Soms is de werkelijkheid immers zo raar dat je dat niet kunt verzinnen… ) Kortom het leest zeer vlot maar de nachtmerrie die Resi beleefde kwam niet bij mij binnen.. Ik heb niet op het randje van mijn stoel gezeten van de spanning maar wel een paar ontspannen leesuurtjes gehad. Al is dat laatste niet iets wat ik verwacht bij een thriller, dan wil ik juist graag over mijn schouder willen kijken.

 

De afbeelding van de cover is van de site van uitgeverij Aspekt. Met dank aan deze uitgeverij voor het recensie exemplaar.

 

 

 

” Bloedband ” Wim Hendrikse

bloedband9789463383950/2018

Wim Hendrikse, uitgeverij Apekt

Wim Hendrikse (1958) woont en werkt in Axel (ZH), waar hij deze thriller ook laat afspelen. Sinds 2005 publiceerde hij zes boeken en werkte mee aan vijf verhalenbundels. In 2008 verscheen de bestseller “David Bowie : een ster die op aarde viel” . Bloedband is de tweede Eyewitniss thriller met het duo Joop Hamelink en Theo de Rooy.

Inhoud: Joop Hamelink heeft met zijn vader, Richard,  een detectivebureau genaamd Eyewitness. Qua werk zitten ze momenteel in een wel heel rustig vaarwater. Als  Joop met zijn vriend Theo, rechercheur van de afdeling Zeden, aan de waterkant zitten , springt er voor hun ogen een jong meisje in het water.  Dit meisje, Ellis Koster, lijkt zelfmoord te willen plegen maar de heren redden haar. Ze nemen haar mee naar de seniorenwoning van de ouders van Joop.  Het blijkt dat de vader van Ellis Koster, hoofd beveiliging van Club 69, twee jaar terug is vermoord en de moordenaar nog steeds vrij rond loopt. Ellis heeft vanaf die tijd nachtmerries over een man met een bijzondere tattoo en een zwarte leren kap over zijn hoofd. Ze is er van overtuigd dat dit met de moord op haar vader te maken heeft en ook al geloven de mannen dat ze niet de gehele waarheid zegt zijn ze getriggerd genoeg om op onderzoek uit te gaan.

Het boek opent heftig als een inbreker met  niet al te zachte hand zijn slachtoffer met de dood bedreigt. Dat dit allemaal anders uit zou gaan pakken dan dat hij in gedachten had is uiteraard voor de lezer een extra cadeautje. Na zo’n pakkende opening ging de rest van het verhaal wat langzaam van start. Het liet zich niet lezen als een thriller maar meer als een roman en er werd alle tijd genomen om de relatie tussen Joop en zijn ouders te beschrijven. Veel dialoog in het begin tussen deze partijen die niets met de zaak te maken hebben maar meer met hun gewone leven. Ook werd er een vrij lange terugblik gehouden op het eerste deel door middel van een brief aan Joop en Theo  door een dame uit dat verhaal.  Voor wie het eerste deel niet heeft gelezen heeft hierdoor een flinke spoiler te pakken en hoeft dat boek niet meer op te pakken. Voor wie het wel kent is het misschien een leuke terugblik maar voor het verhaal verder niet relevant om het zo uitgebreid te doen. Het gaf mij teveel afleiding.

Na deze wat trage start kwam er wat meer gang in het onderzoek en in het tempo van het verhaal. Naast het onderzoek wat in het heden plaatsvindt zijn er hoofdstukken over iets wat twee jaar terug zich afspeelde en komen er later stukken waarbij we een kijkje in het hoofd van de dader krijgen. Deze teksten zijn schuingedrukt. Door deze verschillende perspectieven komt er meer spanning in het verhaal en wordt het boeiender om te lezen.

Deze titel valt niet onder de noemer van enge thrillers waarbij je op het puntje van je stoel zit en geregeld over je schouder kijkt of er niet iemand  is die je in de gaten houdt. Het is meer een aangename detective met oog voor detail en een origineel verhaal.  De schrijfstijl van Hendrikse kan ik zeker waarderen en ik vind het jammer dat er een flinke spoiler op het eerste deel familiegeheimen in zit. Reden voor mij deze niet te lezen dus hopelijk verschijnt er spoedig weer een nieuwe titel van zijn hand die ik met plezier zal gaan lezen.

” kinderen van de sekte” Mariette Lindstein

kinderen van de sekte9789400508460/2018

Mariette Lindstein (1958) belandde op 19-jarige leeftijd in de Scientologykerk. Daar klom ze op tot het hoofdkwartier, waar ze 27 jaar zou werken. In 2004 slaagde ze erin om te ontsnappen. Tegenwoordig woont ze met haar man ( ook voormalig Scientologylid) in Zweden. Na een interview over haar tijd bij de Scientology ontstond het idee een thriller over een sekte te schrijven, deels gebaseerd op haar eigen ervaringen. Die ene thriller werd een trilogie en zijn alle drie bestsellers in Zweden. De boeken verschijnen inmiddels in tien landen en het laatste deel ‘kinderen van de sekte’ verscheen begin deze maand in Nederland.

In het eerste deel , de sekte, maken we kennis met Sofia en de andere hoofdrolspelers. Sofia raakt verstrikt in de sekte van Frans Oswald, ViaTerra. Een boek wat vlot wegleest en waarbij je gruwelt bij de belevenissen van de mensen die in de sekte zitten. Het tweede deel, de sekte herrijst, bevat meer spanning en meer inhoud en heb ik in één stuk uitgelezen. Vaak is een tweede deel juist een boek met minder spanning, een echt tussenboek, maar dat was hier zeker niet het geval. Ik keek dus ook erg uit naar het derde boek om te zien of de schrijfster dezelfde stijl, dezelfde spanning (of meer) en een mooie afsluiting van het geheel kon neerzetten.

Eerst even over de inhoud van het verhaal ( achterflap):  Vijftien jaar zijn verstreken sinds Sofia ontsnapte uit ViaTerra. De notoire sekteleider Franz Oswald is sindsdien niet meer in het openbaar gezien, maar wanneer er een verwoestende storm over de Zweedse westkust raast stapt hij uit de schaduw. Met zijn boodschap over wederopbouw en een nieuwe wereld is hij populairder dan ooit.
Maar achter die openbare façade botviert hij zijn wrede en manipulatieve tirannie op met name de kinderen van de sekte. Ook Oswalds zonen Thor en Vic zijn klaargestoomd om als trouwe soldaten van ViaTerra te dienen. Maar hoe ouder Thor wordt, hoe meer zijn twijfel groeit. Wie is zijn vader eigenlijk? En hoe ver wil hij gaan om zijn macht te behouden? Sofia runt nu een opvangcentrum voor jonge mensen die willen loskomen van sektes. Maar het pand is door de storm met de grond gelijk gemaakt. Ze heeft zichzelf voorgenomen ver uit Oswalds buurt te blijven. Dat blijkt moeilijker dan ze dacht…

Net als de voorgaande twee delen springt de cover er uit. In geheel dezelfde stijl, de mist rond het hoofdkwartier van de sekte, goed gekozen.

De stijl van het boek is ook weer in het verlengde van de voorgaande boeken. Dit maal vanuit het perspectief van Sofia, haar dochter Julia en Thor, de zoon van de sekteleider. Thor schrijft ook een verhaal aan iemand, later kom je er achter aan wie. Doordat je dat niet vanaf het begin weet brengt dit wat extra spanning. En dat is eigenlijk jammer genoeg wel nodig in dit deel. Waarbij ik juist vond dat in het eerste en zeker in het tweede deel er flink wat spanning in zat was dat in dit boek iets minder. Ook al gebeuren er best wel vreselijke dingen ik vond de voorspelbaarheid wat groter en het verhaal wat minder sterk als in het vorige deel. Dit komt ook omdat ik steeds minder sympathie kon opbrengen voor Sofia die zo naïef reageerde in sommige situaties en zulke domme beslissingen nam. Als ze dan ook een keer goed de les wordt gelezen door vriend Simon vond ik dat hij daarin groot gelijk had. Het is jammer dat dat bij Sofia minder indruk had gemaakt. Haar reactie op acties van andere personages kon ik daardoor niet altijd waarderen. Personages die soms van mij wel wat meer diepgang hadden mogen krijgen. Aan de andere kant is het voor het verhaal niet echt noodzakelijk en is dat meer mijn persoonlijke gemis.

De schrijfster heeft wederom weer een mooi thriller neergezet. Verschillende verhaallijnen die mooi in elkaar overlopen of later in het verhaal ontknoopt worden. Wat dat betreft klopt alles. Weliswaar is voor mij persoonlijk het tweede deel de beste van de drie neemt het niet weg dat dit boek voor mij een mooie afsluiting van de trilogie is.  Verder heeft de schrijfster een pakkende vertelstijl en weet ze de lezer te boeien van begin tot het einde. Als het echt zou moeten zou je het boek zelfstandig kunnen lezen maar dat kan ik eigenlijk alleen maar afraden. Je mist dan toch de nodige informatie en daar deze thrillers zo lekker weg lezen wil je ze gewoon alle drie lezen!

 

Met dank aan uitgeverij AW Bruna voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

” de blauwe sleutel ” Ronald van der Pol

de blauwe sleutel9789463650670/2018

Ronald van der Pol, uitgeverij Elikser

Ronald van der Pol (1962) schreef zijn debuut Het groene huis in 2010 en dit was de eerste kennismaking met de rechercheurs Gerard van Dongen en Frank van der Linden. In 2014 verscheen De witte Generaal met dezelfde hoofdrolspelers. Een politiethriller die voor mij een aangename verrassing was. Waar de meeste boeken uit dat genre een zekere mate van voorspelbaarheid hebben, wist de schrijver mij tot het laatste moment te boeien. Wederom zijn we weer vier jaar verder en is het derde boek over deze politierechercheurs uitgekomen met de titel De blauwe sleutel.

Inhoud: Gerard van Dongen en Frank van der Linden krijgen midden in de nacht een melding over de vondst van een lichaam op een rotonde. Bij aankomst vinden ze een bizar tafereel. Het slachtoffer zit vastgebonden aan een wegwijzer en er is een pijl tussen zijn ogen geschoten. Al snel is de identiteit bekend en blijkt het een ondernemer uit de buurt te zijn. Nog voor het onderzoek is opgestart volgen er meerdere moorden waarbij de slachtoffers connecties met een zaak uit het verleden hebben. Beide rechercheurs hebben ook nog af te rekenen met demonen uit hun verleden terwijl de seriemoordenaar nog niet van stoppen weet.

Hoewel de rechercheurs dezelfde personen zijn als uit zijn vorige boeken is het een op zichzelf staand verhaal en goed los te lezen. Er zijn wel verwijzingen naar het verleden van beide mannen, maar die worden in dit verhaal zelf goed onderbouwd. Deze extra verhaallijnen worden prima verwerkt in het hoofdverhaal en geven hierdoor net even dat beetje extra waardoor het verhaal meer aanspreekt. Het zet de hoofdpersonages neer als echte mensen met een leven naast hun politiewerk waarbij de emoties soms invloed hebben op hun werk. Hierdoor volgen de gebeurtenissen elkaar in rap tempo op en blijft de lezer, net als de rechercheurs, tot op het einde puzzelen naar de ware dader en het waarom van de moorden. Hier en daar word je op het verkeerde been gezet, maar het is wel een verhaal dat klopt en dat een verrassend einde heeft. Ik hoop dat ik niet weer vier jaar hoef te wachten op nieuw werk van deze auteur.

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, met dank aan uitgeverij Elikser voor het toezenden van het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover is van de site van de uitgeverij.

” de afdeling ” Tammy Cohen

30257_5ae199b188e9c_302579789022582770/2018

Tammy Cohen, vertaling Els Franci-Ekeler, uitgeverij Boekerij

De uit Engeland afkomstige Tammy Cohen begon als journalist en heeft inmiddels meerdere romans en thrillers op haar naam staan. Over haar vorige titel ‘de nieuwe collega’ had ik veel gehoord maar nog niet gelezen. Na het lezen van deze thriller staat die nu wel hoop op mijn ‘nog-te- willen-lezen-lijst’.

De afdeling is een afdeling in een psychiatrische kliniek. Een luxe privé-kliniek waar Hannah probeert te herstellen van het drama wat zij veroorzaakt had . Ze leek een normaal leven te hebben, leek een liefhebbende man te hebben en een fijne baan. Het liep echter uit in een drama en nu zit ze dus in de kliniek. Hier zou ze veilig moeten zitten, achter gesloten deuren. Alleen om haar heen sterven patiënten. De artsen zeggen dat het labiele mensen zijn en zelfmoord hebben gepleegd maar Hannah weet en voelt dat ze liegen. Maar wie zal haar verhaal geloven na wat ze zelf heeft gedaan? Ze is bang dat de moordenaar weer toe zal slaan en dat zij het slachtoffer zal zijn.

Wat een heerlijk spannende thriller is dit ! De schrijfster heeft een prima locatie gevonden, wat is immers niet meer ideaal dan een kliniek vol mensen met hun problemen. Allerlei motieven en gedragsstoornissen die meedragen aan het spannende element van het verhaal. Naast de patiënten zijn er ook nog de familieleden om Hannah heen en de personeelsleden met elk hun verhaal en vreemde trekjes. De schrijfster weet door de verschillende verhaallijnen ( en complotjes) de lezer continu op het verkeerde been te zetten. Verder schrijft ze heel vlot en lees je dit boek in een sneltreinvaart uit.  (wat aan de ene kant best een beetje jammer is).  Door het hoge tempo blijf je als lezer bij de les en wil je niets anders dan doorlezen. Het allerlaatste hoofdstukje was wel wat voorspelbaar maar was wel een leuke afsluiting van het geheel.

Kortom een prima kennismaking met deze schrijfster waarvan ik zeker meer wil gaan lezen.

 

 

“verkoold verleden” Maarten van Bommel& Mariska de Graauw

verkoold97894633850546/2016

Maarten van Bommel & Mariska de Graauw, uitgeverij Aspekt

Enige tijd geleden stuurde Veronique ( van Veronique’s boekenhoekje) mij deze spionage thriller toe. Ik had haar recensie gelezen en was wel benieuwd naar dit verhaal. Net als Veronique sprak de mysterieuze cover mij aan en na het lezen van de achterflap was mijn nieuwsgierigheid compleet.

Achterflap: Bij een brand in een vakantiehuis in de Achterhoek komen dire mannen om het leven. Al snel blijkt dat de gebeurtenissen van die nacht met raadsels omgeven zijn. Norma, de vriendin van een van de slachtoffers, probeert uit te zoeken wat er is gebeurd. Zij krijgt daarbij hulp van voormalig geheim agent Alexander Thurn en de hacker Alec. Wat volgt is een zoektocht die niet zonder gevaar blijkt te zijn. De onderlingen verhoudingen komen zwaar onder druk te staan als duidelijk wordt dat Russische geheimagenten het op hen voorzien hebben.  Ondertussen is er in de Nederlandse politiek een nieuwe rijzende ster, die ingrijpende plannen heeft voor de toekomst van het land, en connecties blijkt te hebben met de slachtoffers van de brand.

Het is veel, heel veel, wat er in deze thriller gebeurd en misschien wel te veel. Het begin is goed gedoseerd. Hoofdpersoon Norma is helemaal van streek als haar vriend bij de brand om het leven komt en ook nog eens geconfronteerd wordt met een stiefzoon die haar meteen het huis uit zet. Norma heeft het gevoel dat er iets niet klopt en gaat op onderzoek uit.  Ze ontmoet Thurn en dan volgen de gebeurtenissen zich steeds sneller op, komen er veel verschillende figuren in beeld met elk een eigen agenda. Het voor de hand liggende ( wat ik in mijn hoofd had) wat er met haar vriend is gebeurd kwam ook uit en maakt het verhaal wat ingewikkelder in de zin van nog meer mensen, soms niet erg duidelijke taken en onderliggende verhoudingen. Ook is er hierdoor geen ruimte om karakters wat meer uit te diepen, te leren kennen.  Dat Norma moet vrezen voor haar leven is bij de lezer meer duidelijk dan bij haarzelf.

De verborgen agenda’s , onduidelijk wie voor wie werkt en wat ze van plan zijn  is af en toe wat lastig te peilen voor de lezer. Het is wel jammer omdat het dan toch een stukje spanning wegneemt.  Actie is er daar in tegen wel genoeg en het leest behoorlijk vlot weg.  

Kortom een prima te lezen thriller die helaas af en toe een steekje laat vallen maar waarvan ik het einde zeker kan waarderen.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij, net als de informatie van de achterflap. Met dank aan Veronique voor het toezenden van het boek.