“de krijtman ” C.J. Tudor

fb21fbeb142948c7b6ea673b1fef759a_cache_9789400509054/2018

Mijn streven is komende periode weer wat vaker van mijn ‘ nog te lezen berg’ een boek te pakken die ik ooit enthousiast heb aangeschaft maar toch op die berg terecht kwam. Dit keer was het de beurt aan ‘de krijtman’. Veel aandacht in de pers en een mooie cover dus boek aangeschaft maar door drukte met werk/studie/recensieboeken blijven liggen.  Reden te meer om hem nu eens te gaan lezen.

C.J Tudor debuteerde met deze thriller waarvan de vertaalrechten binnen korte tijd aan wel 39 landen werd verkocht en internationaal een succes is gebleven.  Ze kreeg het idee voor dit boek omdat haar dochtertje een doos stoepkrijt cadeau kreeg en ze later op de avond, in het donker, een aantal krijtmannetjes op de stoep zag staan.

In deze thriller maken we kennis met Eddie en zijn vrienden. Het verhaal speelt zich af in twee tijdsperioden. De ene rond 1986 als de vriendenclub rond de 12 jaar oud zijn en de ander rond 2016 als ze als volwassenen weer geconfronteerd worden met het verleden.  In 1986 is er een verschrikkelijk ongeluk op de kermis en ontmoet Eddie voor het eerst ‘de Krijtman’. Eddie kreeg hierdoor het idee om met zijn vrienden geheime boodschappen voor elkaar achter te laten door middel van krijtpoppetjes.  In het begin was het leuk en spannend tot de tekeningen hen leidden naar het lichaam van een meisje, een groot deel van het lichaam van het meisje.  Dertig jaar later ontvang Eddie post met daarin een krijtje en een tekening van een krijtmannetje en beseft Eddie dat het spel wat ze toen speelde nog nooit gestopt is.

Zoals ik al zei vond ik de cover heel erg aanspreken en door het enthousiasme van iedereen wilde ik het boek ook gaan lezen.  Het verhaal is prettig geschreven, het leest lekker weg.  De personages worden goed voorgesteld en de onderlinge verhoudingen van de karakters komen goed uit de verf. De auteur neemt haar tijd voor de opbouw van het verhaal . Er zit een rustig tempo in en je blijft als lezer geboeid om verder te lezen. Het verspringen tussen de twee tijdsperioden is prettig en loopt goed in elkaar over.  Het is geen nagelbijtende-spannende-thriller maar het is een origineel en goed debuut.

Het nadeel voor mij is denk dat ik net twee heel spannende thrillers had gelezen die ook een razendsnel tempo hadden. Hierdoor lag de lat erg hoog en onbewust ga je dan uit van een snel tempo en actie en dat vind je hier niet. Ik moest dat echt even parkeren en daarna kon ik dit verhaal zeker waarderen.  Ik kijk dus ook met belangstelling uit naar haar tweede thriller.

 

 

Advertenties

“ik ben de nacht” Ethan Cross

97894023037599789022573693/2015

Deze thriller van Ehtan Cross kocht ik toen ie net was uitgekomen puur omdat ik de cover zo mooi vond. Het boek is wat kleiner dan het gemiddelde leesboek maar telt wel meer dan 400 pagina’s. Gitzwart en aan de zijkanten staat de titel ook nog eens gedrukt met witte letters op een zwarte achtergrond. Dat valt meteen op!  Ik begon er meteen aan maar door omstandigheden weer weggelegd en toen gingen eigenlijk alle recensie boeken voor en bleef dit juweeltje samen met veel andere boeken liggen.  Mij voorgenomen om in mijn vakantie minstens twee boeken van die ongelezen ‘eigen boeken’ stapel te lezen haalde ik het weer te voorschijn.  Het viel mij op dat het al uit 2015 bleek te zijn. Dat had ik echt niet verwacht. De  tijd vliegt. Net als het tempo waarmee je door dit boek raast.

Neem een seriemoordenaar, een stel corrupte mensen, een complot en uiteraard een goedzak in een complexe slachtofferrol…  succes verzekerd.

Francis Ackerman jr. is een seriemoordenaar, zo gemaakt door zijn vader. Hij speelt graag met zijn slachtoffers en is een eerlijke verliezer. Als je het spel wint blijf je leven maar hij blijkt nog nooit verloren te hebben. Hij noemt zich de nacht en wilt alleen maar spelen.

Als je na het lezen van die info op de achterflap denkt in een standaard ‘kat en muis’ spel te zijn gekomen heb je het goed mis. Er is uiteraard voldoende ruimte om in het hoofd van de seriemoordenaar te kruipen en laat de schrijver je ook weten hoe hij zo geworden is. Op zich al een zieke geschiedenis. Daarnaast is er de corrupte politieagent en uiteraard de goedzak. Ieder met een eigen agenda wat het verhaal de nodige wendingen aan het verhaal geeft waardoor de spanning continu opbouwt en het tempo razendsnel is. Helaas kan ik niet op details ingaan omdat ik de boel niet wil verklappen en het leesplezier daardoor verminder.

Als het mogelijk is dat je, net als ik, dit boek nog niet gelezen hebt, kan ik alleen maar zeggen dat het een echte page-turner is, je niet kunt stoppen met lezen en je als thriller-liefhebber deze gewoonweg gelezen moet hebben !

” kwelling ” Tamara Geraeds

Voorzijde Kwelling website.jpg9789462420984/ 2019

Tamara Geraeds, uitgeverij Kramat

Kwelling, is wederom na Echo (2017) een originele page-turner van de hand van Tamara Geraeds. Met de ondertitel ” hoe goed ken jij je moeder echt? ” wordt meteen de verbeelding van de lezer aangesproken.

Achterflap: Vijf jaar geleden werd het leven van de familie Kaakmans op zijn kop gezet door de verdwijning van de zesjarige Colin. Met moeite houden ze zich staande, tot het ondenkbare gebeurt. Langzaam begint het gezin uit elkaar te vallen.
Terwijl dochter Christina, inmiddels achtentwintig, naar de drugs grijpt vanwege een knagend schuldgevoel, begraaft vader Harm zich in zijn werk en ligt moeder Ellen dagenlang ziek op bed.  Maar er is nog iets aan de hand met Ellen. Iets vreemds. En hoe meer Christina ontdekt, hoe meer ze begint te vrezen voor haar leven.

Na een kort krantenbericht volgen er 47 korte hoofdstukken met een prettige leesletter, toegankelijk taalgebruik, die elkaar in een vlot tempo opvolgen. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van dochter Christina chronologisch vanuit de eerste persoon en Ellen, de moeder vanuit de derde persoon met af en toe een terugblik naar het verleden.  Elke hoofdstuk is voorzien van een datum en de naam van de persoon zodat je er een beetje bij kunt blijven. Voor sommige zal de snelle wisseling af en toe wat verwarring geven omdat je niet alleen van persoon wisselt maar ook van perspectief. Zelf had ik daar geen moeite mee, ik vond het wel leuk gevonden en een prima afwisseling in het verhaal. Omdat Christina ook nog onder invloed is van drugs en soms niet weet wat nu waar is of wat niet moet je als lezer ook nog extra scherp blijven om niet op het verkeerde been gezet te worden.  Je blijft sowieso een periode een beetje in het ongewisse tot je er samen met Christina achterkomt wat er nog meer speelt bij haar moeder. Een bijzonder thema wat door de schrijfster goed is uitgewerkt. Sowieso kan je merken in het verhaal dat de auteur de nodige research heeft gedaan voor haar boek. In het nawoord licht ze dit ook nog toe.

Ik kan niet anders zeggen dat ik mij wederom heb weten te verrassen met deze thriller. Wat een lekker boek is dit weer.  Totaal anders dan echo maar zeker net zo pakkend waardoor je door het boek heen vliegt.  Het smaakt in ieder geval naar meer !

 

 

” echo ” Tamara Geraeds

echo9789082415254/2017

Tamara Geraeds, uitgeverij Kabook

Tamara Geraeds volgde na haar lerarenopleiding Engels een opleiding tot docent creatief schrijven. Ze werkt als freelance docent en redacteur. In 2012 debuteerde ze met de aanrader ‘ nergens‘, een jeugdboek dat ik met plezier las. Vele jeugdboeken zouden volgen en in 2017 was daar dan echo… een thriller met vleugjes horror hoorde ik van menig lezer dus een titel die al heel lang op mijn nog-te-lezen-lijst stond.  Op Castlefest kwam ik de schrijfster tegen en kocht ik dit boek gezamelijk met haar andere thriller  kwelling waarvan ook eerdaags een bespreking komt op mijn blog.

De cover is duister en doet kil aan, past prima bij het onderwerp als ik zo de achterzijde lees. Het lettertype vind ik iets minder prettig (best klein) maar gelukkig is het vanaf de start met lezen zo spannend dat ik dat snel vergeten ben.

Echo gaat over Sara. Sara groeit op bij een demonische moeder. Ze leeft in ene huis vol pijn en vernedering, mag ook niet naar buiten. Ze lijkt geboren voor het ongeluk en maakt alleen maar pijn en tegenslag mee. Ze heeft geen hoop wordt alleen gestraft. Toch blijft ze hopen: hopen op een kans te ontsnappen, hopen op een beter leven…

Echo is een verhaal wat binnen dendert bij de lezer en op menig moment je nekharen overeind laat zetten. Het verhaal is nog niet van start of Sara wordt genadeloos in elkaar getrimd door haar moeder en dat is de start van een hele reeks vernederingen, pijn en ellende die het meisje mee moet maken.  Zowel fysiek als geestelijk krijgt ze heel wat voor haar kiezen en ze wordt in een totaal isolement gehouden waardoor ze totaal geen benul heeft van de echte wereld. Aan de ene kant is ze te snel volwassen omdat ze moet overleven en alles voor haar moeder moet doen en aan de andere kant is ze een meisje wat van niks weet in de echte wereld. Niet weten hoe het is om de regen op je huid te voelen, de kleine dingen die er daadwerkelijk toe doen.  Het kan niet anders dan dat Sara door haar onwetendheid en gruwelijke opvoeding getekend is voor de rest van haar leven en dit zal uiten naar anderen toe.

Op een bijzonder aparte en hier en daar gruwelijke wijze brengt de schrijfster het thema van kindermishandeling en de overlevingsstrijd van het slachtoffer over aan de lezer. Zal het zich herhalen in een volgende generatie omdat er geen goed voorbeeld is geweest of zou het slachtoffer het juist zoveel beter willen doen omdat ze weten hoe zwaar hun eigen jeugd is geweest. Ik kan helaas niet te ver op het verhaal in gaan omdat ik geen spoiler wil plaatsen hoe het verloopt met Sara terwijl ze opgroeit.  De weg die zij inslaat is triest en gruwelijk maar toch voor een deel begrijpelijk en dat maakt het zo verknipt.

Ik lees veel horror en fantasy maar sommige boeken komen harder binnen. De schrijfster schuwt ook niet letterlijk de mishandelingen die het kind moet ondergaan te benoemen. Door de letterlijke beschrijvingen zie je het voor je ogen gebeuren en kan je niet anders dan af te toe goed misselijk te worden of juist zo boos op de dader dat je die het liefst zelf zou willen grijpen.  Als een schrijfster deze emoties bij mij weet te los te maken moet ik het wel een sterk verhaal vinden.  Niet alle acties zijn geloofwaardig maar in de lijn van het verhaal passen ze goed.

Het verhaal pakt je als lezer beet en sleurt je in één ruk naar het einde toe. En wat voor een einde..  het sudderde nog wel even na moet ik zeggen.

Kindermishandeling is er helaas in alle soorten en maten, soms zo gruwelijk dat je je dat haast niet kan voorstellen. Echo zal op sommige momenten echt gebeurd kunnen zijn maar er zitten ook niet-realistische stukken tussen en dat mag, het is immers fictie. Het zet je als lezer echter wel aan het denken en dat is zeker niet verkeerd. Achterin het boek is ook een nawoord van expert Niko Persoon met een oproep te handelen waar het nodig is en je ogen niet te sluiten bij kindermishandeling maar actie te ondernemen.

Tamara Geraeds heeft met dit boek wel bewezen dat ze van veel markten thuis is en genoeg verhalen heeft voor een heel gevarieerd publiek!

 

Mijn recensies van andere verhalen van deze schrijfster:

 

 

 

 

“retour Spitsbergen” Pepper Kay

20190802_1421419789492939296/2019

Pepper Kay, Futuro uitgevers

Pepper Kay schrijft al jaren en heeft een vijfdelige SF-serie over Kit Guardner op haar naam staan en een tweeluik “Drakenbloed” en “Drakenspoor“. Die laatste twee heb ik met plezier gelezen en ik was daarom extra benieuwd naar haar uitstap naar het thrillergenre. Mede door haar enthousiasme en de positieve berichten op social media besloot mij om afgelopen weekend het boek mee te nemen op Castlefest en ik begon er diezelfde avond nog in om het in één ruk uit te lezen.  Een aangename verrassing die eigenlijk te snel uit was.

“Retour Spitsbergen” heeft twee verhaallijnen die uiteraard later samen komen. De een gaat over de vijfentwintigjarige zoon van een rijke kunsthandelaar uit Moskou, Kirill. Hij krijgt een ernstig ongeluk waarbij een ontdekking wordt gedaan die zijn leven drastisch zal veranderen. De ander gaat over de gescheiden Jeremy, vader van twee kinderen. Op een dag komt hij een oude klasgenoot tegen die hem spontaan uitnodigt om een zeiltrip te gaan maken. Samen met zijn vriendin Annet vertrekt hij per vliegtuig naar Spitsbergen om samen met haar en zijn oude schoolvriend de boot weer naar Nederland te zeilen. Uiteraard verloopt dat anders dan hij ooit zou kunnen verwachten.

In iets meer dan tweehonderd pagina’s weet Pepper Kay je in een verhaal te sleuren en je daarin vast te houden tot de laatste pagina. Hoewel je uit het eerste stuk over Kirill wel een beetje kunt opmaken wat het gevolg is van zijn ontdekking en wat de connectie met Jeremy is zijn er genoeg bijzondere karakters die door hun eigenaardigheden allemaal wel een dubbele agenda kunnen hebben. De vraag is alleen wie is er wel te vertrouwen en wie niet. Hierdoor loopt de spanning op een prettig wijze op en blijf je tot op het einde over veel personages in het ongewisse. De uiteindelijke ontknoping aan het verhaal is dan weer een een behoorlijke twist die ik even niet aan zag komen.  En ik vind het heerlijk om zo verrast te worden.

De vertelstijl is lekker vlot en hoewel de situaties goed worden omschreven, met oog voor detail, is het altijd in een prima dosis zodat het nergens het tempo uit het verhaal haalt. Je leest lekker door. Zo schrijft ze over de ongerepte natuur van Spitsbergen alsof je er zelf loopt. Ze heeft er ook nog heel subtiel (en actueel) het milieuprobleem in verwerkt:  de ijsberen die verdrongen worden uit hun eigen gebied vanwege de smeltende ijskappen, en dat het toerisme daar ook debet aan is. Dit wel op een wijze waarop je een extra spannend element in het verhaal krijgt.  Hierdoor ben je toch wel weer blij dat je er zelf niet loopt maar dit terzijde..

Kortom een prima thriller debuut en ik hoop dat Pepper Kay de smaak van thrillers schrijven te pakken heeft !

“Botox” Daan Fousert

botox9789463651431/2019

Daan Fousert, uitgeverij Elikser

Daan Fousert is een schrijver met een zeer uiteenlopend oeuvre. Hij schrijft onder andere psychologische romans, historische romans en psychologische thrillers. Voor Boekenbijlage mocht ik al eerder een aantal van zijn boeken bespreken (wandelen in liefdestemmen van verre, wapenfeit). Botox is de vierde thriller met Caitlin Dern in de hoofdrol. Ik was zeer benieuwd hoe of dit verhaal over Caitlin mij kon boeien.

Hoofdinspecteur van de politie in Brighton, Caitlin Dern, gaat een weekje op vakantie op het eiland Wight. Tijdens een wandeling raakt ze echter betrokken bij een bizarre moord.  de recherche op Wight is onderbezet en als blijkt dat het slachtoffer uit Brighton komt, biedt Caitlin aan de zaak op zich te nemen. Het blijkt een vreemde zaak te zijn , die haar en haar team in de wereld van de vogelarij en de vrijmetselarij brengt.

De boeken over Caitlin zijn zeer goed zelfstandig te lezen. Soms is  er een verwijzing naar iets wat eerder is gebeurd maar daarvoor hoef je de andere delen niet gelezen te hebben.  Verder weet de auteur de spanningsopbouw goed op te voeren. Doordat het team tijdens hun onderzoek steeds meer informatie bij elkaar sprokkelt en je als lezer deze weg ook volgt, dus niet meer te weten komt dan de karakters in het boek, blijf je mee puzzelen tot het einde.  Door het wereldje van de vogelarij en vrijmetselarij er in te verwerken kan je er denk wel vanuit gaan dat de auteur voldoende research heeft moeten doen voor zijn boek en daar ook in geslaagd is. Een besloten beweging als vrijmetselarij spreekt sowieso al tot de verbeelding dus door deze ten tonele te brengen spreekt dat al snel bij de lezer tot de verbeelding.

De personages worden sterk weggezet en er zitten een flink aantal niet-sympathieke mensen tussen waardoor je meerdere als verdacht gaat zien. Dat maakt het puzzeltje leuker en completer.  Het geheel leest zeer prettig en zoals gezegd wordt alles goed gedoseerd waardoor je blijft lezen.  Een verhaal met een prettig tempo, de nodige raadsels die moeten worden opgelost en een prima en goed uitgewerkt einde.

Kortom Caitlin kon mij zeker weer boeien, zelfs meer dan in het andere verhaal wat ik over haar las. Ik hoop dat deze hoofdinspecteur nog lang niet klaar is met speuren en snel weer op een andere zaak stuit. Ik zou het geen straf vinden daar weer over te lezen.

 

Met dank aan uitgeverij Elikser voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgever

 

 

 

“de wildernis” Jane Harper

06b1095bae8454503333312577ba8406_cache_9789400509740/2017

Jane Harper, vertaling Catalien en Willem van Paassen, uitgeverij A.W. Bruna

Jane Harper, geboren in Engeland en als kind verhuisd naar Australië, heeft jaren als journaliste gewerkt. “de droogte” was haar thrillerdebuut en werd aan 22 landen verkocht. “wildernis” is haar tweede thriller met federaal agent Aaron Falk wederom in de hoofdrol.  Het is echter een op zichzelf staand verhaal. Mocht je , net als ik, haar eerste boek (nog) niet gelezen te hebben is dat geen probleem.

In “de wildernis” gaan een aantal kantoormedewerkers in het kader van een bedrijfsuitje op survivaltocht. In het kader van teambuilding gaat de groep van vijf heren en de groep van vijf dames elk hun eigen route lopen. De trektocht zou de samenwerking en het vertrouwen onder het personeel moeten verbeteren maar van de groep vrouwen komen er maar vier van de vijf over de eindstreep. De vermiste dames in kwestie, Alice, werkte undercover voor federaal agent Aaron Falk. Zij probeerde informatie te vergaren over de duistere praktijken van haar werkgevers. Op de voicemail laat zij, vlak voor het verdwijnen, een vage boodschap achter op de voicemail van Aaron Falk.  Deze gaat meteen met zijn partner op onderzoek uit en ontdekt dat er van samenhorigheid totaal geen sprake was tussen de dames.

Wat een heerlijk spannend boek ! Er zijn twee verhaallijnen. De ene is vanaf moment van verdwijning en volgt het onderzoek van Aaron Falk. Daar tussendoor volgen we de trektocht van de dames. Hierdoor vallen langzaam de puzzelstukken op zijn plaats en is er voldoende ruimte voor voldoende spanningsopbouw. Omdat je als lezer ook lang in het ongewisse wordt gehouden wordt de beklemmende sfeer bijna tastbaar. Als extra kers op de taart wordt er ook nog een serial killer van jaren geleden en zijn zoon aan het verhaal toegevoegd. Dit brengt extra angst en spanning bij de personages en is een prettige poging van de auteur om de lezer op een klein dwaalspoor te brengen.   Prettig geschreven, boeiend van begin tot het einde en je bedenkt je na het lezen misschien nog wel even voordat je op survivaltocht gaat met je collega’s.