” de mensen boven ons ” Lisa Jewell

download (1)     9789400512313/2020

Lisa Jewell, vertaling Ineke de Groot, uitgeverij A.W. Bruna

Lisa Jewell haar eerste boek stamt alweer uit 1998 en sinds een aantal jaar schrijft zij voornamelijk psychologische thrillers. Deze titel kwam in Engeland meteen op de eerste plaats van de bestsellerlijst dus reden te meer om het boek te gaan lezen en kennis te maken met deze schrijfster. En het was een zeer prettige kennismaking!

“ de mensen boven ons  “ heeft een aantrekkelijke cover. Een pakkende titel en een heel summiere tekst op de achterzijde die de nieuwsgierigheid prikkelt. In slechts vijf regels weet het je te pakken en wil je het boek gewoon gaan lezen om te weten waar het verhaal over gaat. Na het lezen bedacht ik mij dat hoewel ik de titel pakkend vond ik het toch zelf niet aan het verhaal zou hebben gegeven. Al moet ik een alternatief ook schuldig blijven.  De afbeelding hoort wel wat je hebt bij een oud vervallen herenhuis. Dus wat dat betreft een goede keuze.

Het verhaal draait om een aantal karakters maar voornamelijk om Libby.  Als zij 25 jaar oud wordt hoort ze meer over de identiteit van haar biologische ouders en erft zij een vervallen herenhuis in Chelsea. Ze is hierdoor van onder de indruk en dit alles roept veel vragen bij haar op.

Het huis heeft een bizar verleden.  De politie vond vijfentwintig jaar geleden drie levenloze lichamen aan in het huis met een zelfmoordbrief en een baby in een wiegje. Hoewel de lichamen al enkele dagen dood moesten zijn was de baby goed verzorgd en gevoed. Uit onderzoek blijkt dat er meer kinderen in de woning moesten zijn geweest maar ze komen er niet achter waar ze zijn gebleven en wie de baby had verzorgd, laat staan van wie de baby was. Libby gaat op onderzoek uit naar het verleden van het huis en haar eigen verleden.

Naast het verhaal van Libby is er de verhaallijn van Lucy en haar kinderen, woonachtig in Frankrijk die weer terug wilt keren naar Engeland. Dit gaat echter niet zonder slag of stoot. Ze heeft geen geld of paspoort en moet hier dus aan zien te komen want op een niet zo legale wijze zal gebeuren. Daarnaast is er uiteraard de vraag waarom ze naar Engeland wilt en wat de link is met het huis in Chelsea.

Als derde is daar Henry, hij is een alwetende verteller, die in de ik-vorm de lezer mee neemt naar het voorval in de jaren tachtig.

Het verhaal gaat niet alleen over moord en het achterlaten van een baby maar ook over misbruik, huiselijk geweld en zit vol intriges. Door drie personages aan het woord te laten en te springen van heden naar verleden krijg je tergend langzaam de informatie waar je als lezer naar uit kijkt.

Stukje voor stukje wordt het mysterie van het huis en zijn bewoners én de connecties tussen de verschillende karakters duidelijk. De belangrijkste connectie is uiteraard  het huis maar hoe de verhoudingen tussen de personages liggen is bijzonder kundig in elkaar gedraaid en leuk om als lezer te ontdekken.

De auteur heeft alle moeite en tijd genomen om de verschillende verhaallijnen door elkaar heen te laten lopen én toch kloppend te houden. Prima dialogen en een leuke plottwist hier en daar geeft het verhaal net even meer. De vertelstijl is prima en weet de lezer te grijpen en door te laten lezen. Het einde misschien iets voorspelbaar maar dat zie je door de vingers omdat de auteur je toch in spanning weet te houden.

Want met die spanningsopbouw zit het prima, precies die je verwacht in een psychologische thriller. Het verhaal wordt ook nog eens in korte hoofdstukken neergezet zodat je elke keer denkt ‘nog één hoofdstukje’ en ondertussen gewoon door blijft lezen. Kortom een echte page-turner.

 

 

 

 

 

 

” ravenzwart bloed ” Kim Verheugen

117168368_763881681064309_632427373861184469_n(1) 9789402190861/ 2019

“Ravenzwart bloed”  is een iets oudere titel uit 2019 die ik mocht lezen voor het ‘ selfpub-café‘ van Shirley Pelikaan en Kim Verheugen. Dit is een platform voor auteurs die hun boeken zelf uitgeven (selfpublishers) en zo hun weg kunnen vinden naar het publiek.  Het leesexemplaar wat zij beschikbaar stellen gaat langs verschillende lezers die in ruil daarvoor hun eerlijke recensie delen op sociale media.  De reden waarom ik begin dit jaar het ‘selfpub-café’ bezocht was om op deze weg titels tegen te komen die ik anders niet snel tegen zou komen. Het is moeilijk voor (beginnende) auteurs hun weg te vinden naar de boekhandel en dus ook de lezer.  Verder vind ik het leuk om mij te laten verrassen door een verhaal wat je anders misschien nooit had gevonden.

Kim Verheugen heeft inmiddels vier thrillers op haar naam staan en won in 2019  ‘The indies Award” , een prijs voor selfpubbers.

Een groot vrijstaand huis met achter de deur een ogenschijnlijk gelukkig gezin. Vader, moeder,  ( verknipte ) zoon Alex , dochter Lieke , tweeling Tess en Inka en zoontje David. In het huis is het echter niet zo gelukkig leven. Misbruik en mishandeling is aan de orde van de dag en uiteindelijk loopt het uit tot een familiedrama waarvan alleen Tess en David de overlevers zijn.   Achttien jaar later, na opgenomen te zijn geweest in een lief pleeggezin, heeft Tess een zelfstandig leven opgebouwd met haar hond Tuk en een baan in een dierenasiel.  Haar collega’s zijn haar nieuwe familie. Met name collega Max heeft een speciaal plekje in haar hart.  Even lijkt alles voorspoedig te gaan en begint ze een relatie met Machiel. Deze flikt haar echter iets waardoor zij het uitmaakt. Dit neemt hij niet voor lief en gaat Tess stalken.  Tess neemt dit in eerste instantie vrij nuchter op . De stalkacties van Machiel zijn in het begin in haar ogen peanuts met wat zij heeft moeten doorstaan in haar jeugd.  De mensen om haar heen weten daar niet veel van en ook Tess heeft hiaten in haar geheugen. Langzaam wordt ze  ingehaald door gebeurtenissen en schimmen uit haar verleden.  Een verleden die ze niet voor niets heeft weggestopt.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Er is het verhaal onder het kopje Tess en speelt zich af in het heden. Deze hoofdstukken worden afgewisseld door het verhaal van Inka. Deze zijn in de ik-vorm geschreven en spelen zich af in het verleden. En later in het verhaal een aantal hoofdstukken vanuit Max.  Vriend en collega van Tess.  Door te wisselen van perspectief krijg je het totaal verhaal.

Het deel van Inka verteld de gruwelijkheden binnen het gezin. Door de ik-vorm blijft het heel dichtbij de personage en langzaam bouwt de ellende zich op naar het familiedrama. Het verhaal in het heden leert ons Tess en de andere personages kennen al hadden sommige wat meer diepte mogen krijgen.  Maar over het algemeen komen ze goed uit de verf en accepteer je het gedrag van Tess doordat je steeds meer informatie krijgt uit haar jeugd wat verklaring geeft voor haar gedrag nu.

De verschillende lijnen in het verhaal zijn mooi verweven al had ik het idee dat het op het einde wat te snel ging in vergelijking met de rest van het verhaal. Ook had ik zelf al snel door hoe het in elkaar stak. Dat is denk mijn handicap als veellezer. Maar als het plot goed is dan is voorspelbaarheid geen issue voor mij.

De cover en titel worden je tijdens het lezen meer dan duidelijk en zijn goed gekozen.  Op de cover staat literaire thriller maar ik zou het eerder een psychologische thriller noemen als er toch een etiket op moet.

De thematiek van deze thriller is macaber en gruwelijk tegelijk. Mishandeling en misbruik achter de deuren van een zogenaamd ‘net gezin’, het is te ziek en te triest voor woorden. Dat je daar als kind de littekens aan over houdt en je maakt (of breekt) is niet meer dan menselijk.  De wetenschap dat dit in het dagelijks leven gebeurd  én dat dit de basis voor deze fictieve thriller is geworden geeft het boek een extra gruwelijke lading.

De vertelstijl is eenvoudig en toegankelijk. Dit komt het tempo van het verhaal ten goede en samen met de thematiek laat het je bladzijde na bladzijde omslaan.  Je wordt echt meegezogen in het drama waarvan je alleen maar wilt weten hoe het af zal lopen.

Kortom een goede thriller waarbij ik ook nieuwsgierig ben geworden naar haar andere verhalen.

 

” 2020 Kamp Alpha- de Pest Meester “Suzanna Esther

2020-Kamp-Alpha-mockup-e1590929427239-300x3009789090331737/2020

Suzanna Esther, Poseidon Uitgevers

Suzanna Esther is auteur, columnist en publicist. Ze heeft altijd een passie voor taal gehad en deed een studie Literatuurwetenschap en later studeerde zij Psychologie. In 2017 verscheen de roman ‘ wervelstof’ en een jaar later ‘ de stem’. Die laatste titel heb ik met plezier mogen lezen. Nu is er ‘2020 Kamp Alpha- de Pest Meester’ een literaire thriller. De basis van het verhaal was een kort verhaal uit 2017.  Het boek verscheen in mei toen Nederland ( en de wereld) vol in de ban was Covid -19.  De wereld op zijn kop net als in dit verhaal maar daar houdt ook wel elke vergelijking mee op.

Inhoud: Als in Nederland een mysterieuze bacteriële infectieziekte uitbreekt gaat de overheid naarstig op zoek naar een zondebok. Hun theorie is dat deze infectie wordt veroorzaakt door dieren, met name huisdieren. Doordat de ziekte snel wordt verspreidt wordt het houden van huisdieren verboden. Het zet de maatschappij op zijn kop en er komt een tweedeling in het land. Degenen die kosten wat kost de ziekte buitenhuis willen houden en de dierenliefhebbers waarvoor een dierenleven ook telt. Waar het huisdier onderdeel is van het gezin of zelfs de enige vriend de ze hebben. Warner Rosenboom is laborant en net klaar met zijn studie. Hij heeft echter een ander idee over deze infectie. Hij moet zijn monsters overdragen maar besluit naar de pers te stappen en dat wordt hem niet in dank afgenomen. Dit betekent zo goed als het einde van zijn loopbaan nog voor deze van start is gegaan. Maar later weet iemand hem te vinden en doet hem een aanbod wat hij niet kan weigeren. Sophie Duval is tandheelkundige maar raakt haar baan kwijt. Ze is ook actief in de politiek en haar ideeën vormen de basis van een nieuwe politiek partij die snel groeit en een hard regime hanteren. Haar politieke voorkeur staat lijnrecht tegenover die van haar vriend Arjen, een hondenliefhebber. Het dagelijks leven wordt met de dag slechter. Vooral voor degene met huisdieren. Mensen zijn achterdochtig, verlinken de dierenliefhebbers. Mensen verdwijnen en worden zo gezegd in quarantaine gezet omdat ze een dier hebben of er mee in aanraking zijn geweest.  Dieren worden in beslag genomen en afgemaakt. Er zijn heuse razzia’s om dit te bewerkstelligen. En dan is er het verzet die mensen helpt onderduiken met hun dier. Arjen Terlinden besluit deze stap te maken met zijn hond. Ook Lisette Jaring, een jonge vrouw die op straat leeft met haar fret meldt zich aan om onder te duiken. Al snel blijkt het onderduikadres meer op een kamp voor gedetineerde en besluiten Arjen en Lisette hun eigen lot te bepalen en ze vluchten weg uit het kamp, met hun dier. Hun vlucht is uiteraard niet zonder hindernissen, gruwelijke ontdekkingen maar ze willen kosten wat het kost overleven.

Al eerder heb ik dus kennis mogen maken met de vermakelijke vertelstijl van deze auteur. Ze weet een verhaal toegankelijk neer te zetten en makkelijk leesbaar met genoeg tempo om de lezer te blijven boeien. Pluspunten bij dit verhaal vind ik dat de  spanning die je in een thriller hoopt te vinden zeker aanwezig is. Het beklemmende gevoel die de personages hebben bij het verzetskamp is goed weergegeven en de gruwelijke daden in het verhaal goed beschreven op een realistische manier. Door te wisselen van perspectief krijg je een beter beeld van wat er speelt en in de extreme denkwijze van karakters die lijnrecht tegenover elkaar staan. Ik kon zelfs begrip opbrengen voor beide partijen.

Naast de realistische beschrijvingen is het onderwerp, zeker in deze tijd, ook wel iets wat de lezer scherp houdt. Had het boek in een andere tijd uitgebracht had je het als lezer zeker anders beleeft. Uiteraard is het niet te vergelijken met Covid-19 maar de stress, de complottheorieën, de sociale controle en de gevoelens van onmacht, opstand en frustratie hebben toch wel raakvlakken met de emoties van de personages in het boek.

Daarnaast kan  dit feit zich ook tegen het boek keren. Dat dit verhaal al jaren in de pen zat weet de gemiddelde lezer niet en ze zouden kunnen denken dat de inspiratie uit de Covid- 19 ellende komt en door de corona-moeheid laten ze het boek dan links liggen.

Terug naar het verhaal. De personages worden goed uitgewerkt. Keuzes die ze moeten maken, hoe ze elkaar ontmoeten of juist verlaten klopt in het totaal plaatje. Al zijn er wel een paar ‘figuranten’ die wat vreemd reageren naar mijn idee, maar tja,  onder de omstandigheden van zo’n kamp zal iedereen denk vreemd reageren.

Persoonlijk vind ik het jammer dat de rol van Warner Rosenboom niet wat groter is gemaakt. Ik had dit wel verwacht. Wat dat betreft had misschien het verhaal wat beter gedoseerd kunnen worden. Er is een aanloop naar de vlucht van Arjen en Lisette, een lang stuk over hun verblijf in het kamp en hun vlucht om vervolgens aan het einde een sprint te trekken terwijl het einde juist zoveel ruimte biedt om dieper op de zaken in te gaan en het net even gruwelijker en spannender te maken. Het einde was voor mij goed maar net niet perfect omdat het voor mij gevoel ‘plots’ af moest zijn. Had de aanloop naar die laatste alinea langer geweest had het zo mooier zijn afgesloten. Al zou je kunnen twisten over een open einde…

Kortom een psychologische, realistische thriller die je als lezer meeneemt naar een bizarre wereld die zomaar werkelijkheid zou kunnen zijn.

Ik besprak deze thriller ook voor ikhouvanhorrorfantasyenspanning en gaf het daar een kleine vier sterren omdat ik vind dat het einde meer ruimte verdiende.

” verstoppertje ” Nicolette Molenaar

105411269_2848068311986518_5901121773341491472_o9789082800708/2018

“verstoppertje” is een iets oudere titel uit 2018 die ik mocht lezen voor het ‘ selfpub-café‘ van Shirley Pelikaan en Kim Verheugen. Dit is een platform voor auteurs die hun boeken zelf uitgeven (selfpublishers) en zo hun weg kunnen vinden naar het publiek.  Het leesexemplaar wat zij beschikbaar stellen gaat langs verschillende lezers die in ruil daarvoor hun eerlijke recensie delen op sociale media.  De reden waarom ik begin dit jaar het ‘selfpub-café’ bezocht was om op deze weg titels tegen te komen die ik anders niet snel tegen zou komen. Het is moeilijk voor (beginnende) auteurs hun weg te vinden naar de boekhandel en dus ook de lezer.  Verder vind ik het leuk om mij te laten verrassen door een verhaal wat je anders misschien nooit had gevonden.

Nicolette Molenaar won in 2017 een verhalenwedstrijd tijdens de ” Spannende Boeken Weken” . Dit was de opzet naar deze thriller. Het decor voor het verhaal zijn de plaatsen Callantsoog en Schagen waar de auteur zelf is opgegroeid. Nicolette  Molenaar neemt je mee naar deze twee dorpen waar een drama zich heeft afgespeeld. Een drama wat niet alleen toen maar jaren later nog steeds een impact heeft op de levens van betrokkenen.

Voor mij ligt een boekje van zo’n 115 pagina’s. De foto op de cover blijkt later een goede keuze, net als de titel. Wat de vormgeving van de titel betreft was dat voor mij een kleine irritatiefactor over hoe het woord verstoppertje is ‘ afgehakt’, maar dit terzijde. Een boek moet je niet op zijn kaft beoordelen dus ik ging al snel aan het lezen.

In de proloog checkt Wilma haar email en de afzender van een van de ontvangen berichten maakt haar aan het schrikken. Die naam brengt haar terug naar 1988 en het drama wat zich toen had afgespeeld. Het drama wat zij tot nu toe altijd als geheim met zich mee heeft gedragen. Net als Johan, de afzender van de email.  Als lezer krijg je dit geheim meteen te weten en even dacht ik zal er nu niet teveel weggegeven worden van het verhaal. Maar niets is minder waar. Er blijft genoeg over om, met dit drama als basis, om de lezer te verrassen, de spanning op te bouwen en een redelijk goede psychologische thriller neer te zetten.

Wilma, die zich nu Nora laat noemen, is haar oude leven op Callantsoog ontvlucht en leeft op zichzelf onder een andere naam. Ze heeft nauwelijks vertrouwen in andere mensen en zoekt ook geen contact.  Johan is zodra hij kon gaan studeren in Tilburg en koos voor emigratie naar Australië . Daar is hij inmiddels getrouwd en heeft twee dochters. Maar ook hij draagt de last van zijn verleden. Hij heeft te kampen met een psychische afwijking die uit de hand lijkt te lopen. Hij weet zeker dat dit komt door wat er in zijn jeugd is gebeurd en besluit terug te keren naar Nederland om het geheim te onthullen wat hij al zolang bij zich draagt. Voor zijn vertrek mailt hij Wilma om te vragen of zij mee wilt werken of weg te vluchten als ze dit niet wilt.

Wilma en Johan hebben bij elkaar in de klas gezeten op de basisschool. In het kleine dorpje kende iedereen elkaar en beiden kinderen waren niet geliefd in de klas. Ze werden gepest en niemand zag ze verder staan. Behalve Marjolein, tot die ene keer.  Als ze op het schoolplein geschopt en geslagen worden staat ook zij er bij zonder in te grijpen. Johan en Wilma willen wraak. Ze besluiten verstoppertje te gaan spelen. Daarna is Marjolein verdwenen. Het dorp is in rep en roer maar Marjolein is onvindbaar.  Johan en Wilma weten meer maar blijven zwijgen. Tot nu, nu wil Johan de waarheid boven water zodat hij zijn psychische problemen de baas kan worden.  Het loopt echter anders dan hij had verwacht.

Het verhaal is verdeeld in vier delen. De proloog speelt zich af in 2018 net als het eerste deel van het verhaal. Vervolgens is er een stuk wat zich afspeelt ten tijde van de verdwijning van Marjolein in 1988 om vervolgens terug te keren naar 2018 waar alle personages ( die er toe doen in het verhaal) bij elkaar komen. Het laatste deel vindt plaats in 2019 waar de auteur beknopt samenvat hoe het verder is gegaan met deze personages. Om af te sluiten met een mooie laatste zin. Een zin die alle kanten op kan gaan.  Je kunt het zien als prima afsluiting maar ook als cliffhanger.  Kortom een mooi en afgerond verhaal in een beperkt aantal pagina’s. Het is altijd knap als een auteur dat voor elkaar krijgt.  Al had het voor het wat meer uitwerken van sommige karakters wel fijner geweest als er een wat dikker boek van was gemaakt.  Zowel het verhaal als de karakters zouden zich hier prima voor hebben kunnen lenen.

De stijl van Nicolette Molenaar is prettig leesbaar. Korte en krachtige zinnen. De informatie die de lezer krijgt is voldoende, niet teveel details.  Hoewel ik in het begin bang was dat er meteen al veel werd weggegeven bleek dit voor de spanningsopbouw niet uit te maken. Het verhaal kon mij boeien van begin tot einde en was veel te snel uit. De manier waarop je als lezer in de huid kroop van Johan, als hij zijn dwang moest uitvoeren, vond ik bijzonder goed gedaan. Het was bijna tastbaar. Daarnaast is het jammer dat er niet genoeg ruimte was om andere karakters wat meer uit te diepen. Verder zijn de personages net als jij en ik, gewone mensen uit een gewoon dorp waar iets ergs is gebeurd. Het zou zomaar morgen bij jou in de straat kunnen gebeuren.  Dit maakt het altijd net even spannender. Okay,  er zitten soms wat iets minder realistische stukjes tussen en niet alles in relevant maar in de kern is het gewoon een goed en spannend boek wat best wat dikker had mogen zijn.

Voor liefhebbers van literaire thrillers in de trant van Jet van Vuuren, Tineke Beishuizen, Linda van Rijn en Marelle Boersma

 

 

 

 

” Alibi” Denise Mina

cover alibi9789026351020/2020

Denise Mina, vertaling Saskia Peterzon-Kotte, uitgeverij Ambo Anthos

Denise Mina wordt neergezet als ‘ de Schotse queen of crime ‘. Ze studeerde rechten en voor haar misdaaddebuut uit 1998 ontving zij een award van ‘ de Crime Writers’ Assocation’. Ze presenteert tv- en radioprogramma’s dus het is niet zo toevallig denk ik dat een podcast een grote rol in deze thriller speelt.

Hoofdfiguur Anna McDonald leest graag en luistert met regelmaat naar een truecrime-podcast. Wat zij denkt dat een gewone ochtend moet zijn loopt uit tot een grote schok voor haar. Haar man pakt zijn koffers en vertrekt met zijn nieuwe vriendin Estelle ( de beste vriendin van Anna) en de kinderen. Ze blijft alleen achter en ze zoekt afleiding in een podcast verhaal. het verhaal gaat over een gezonken (vervloekte) jacht en een vermoord gezin. Als Anna dan ook nog een naam hoort vallen die zij kent uit het verleden is ze vastberaden de waarheid achter deze misdaad op te lossen. Finn, de ex van Estelle, staat ook nog eens bij haar op  de stoep. Hij is een beroemde persoonlijkheid met  een eetprobleem (wat al de nodige complicaties met zich meebrengt) en ze lijken tot elkaar veroordeeld en gaan samen op pad.  Finn begint samen met haar een eigen podcast wat ook niet iedereen kan waarderen. Anna blijkt dan ook haar geheimen te hebben en uiteindelijk lijken meerdere levens elkaar te kruizen voordat ze achter de waarheid komen.

Het was even wennen aan de stijl van deze auteur. Het verhaal kwam voor mij ( te) langzaam op gang waardoor ik mij er echt toe moest zetten door te lezen. De podcast is eigenlijk een verhaal in een verhaal en wordt op een monotone manier neergezet. Daarnaast staat er dan ook letterlijk dat Anna er weer eens voor gaat zitten…  Een tempo-killer dus. In de podcast wordt ook heel veel details weergegeven wat weinig tot de verbeelding overlaat en waarbij ik mij afvraag of het allemaal wel relevant is.  Maar goed als je stug blijft doorlezen en de karakters wat beter leert kennen, of denkt te leren kennen, komt er wat meer tempo in het verhaal en komen de karakters beter uit de verf.
Het geheim wat Anna met zich meebrengt komt op een gegeven moment ook op tafel. Ze wordt eigenlijk ingehaald door het verleden en dan moet ze wel handelen.

Hoewel het dus even duurde voordat ik in het verhaal zat kan ik zeker wel waarderen op welke wijze de auteur de karakters met elkaar in verbinding brengt. De verschillende verhaallijnen en geheimen worden ontrafeld en komen goed samen.  Ik vind wel dat het kiezen van zoveel details door middel van het afspelen van een podcast een beetje makkelijk en soms irritant omdat de hoofdpersoon te pas en te onpas door wilt luisteren of er nu iemand anders bij is of niet. Het leek wel of het door twee verschillende auteurs geschreven was qua stijl.  Maar goed dat is mijn irritatiepuntje. Daarnaast weet de auteur wel ijzersterke karakters neer te zetten die allemaal wel iets op de kerfstok hebben. De vraag bij wie het alibi klopt of niet houd je als lezer ook bezig en scherp. En als je dat voor elkaar krijgt met je verhaal dan zegt dat genoeg.

 

 

 

” Cold Case ” Rob Scherjon

9789463388535_covr9789463388535/2020

Rob Scherjon , uitgeverij Aspekt

Rob Scherjon schreef in 1991 zijn eerste misdaadroman met als hoofdpersoon de Rotterdamse journalist ( en jazzliefhebber) Mark Sanders. ” Cold Case” is zijn zevende thriller en Mark Sanders is weer terug op het toneel.   Dit is het eerste boek wat ik van hem lees en het is een zelfstandig leesbare thriller.

Hoofdrolspeler Mark Sanders is inmiddels gepensioneerd en zijn vrouw heeft hem verlaten.  Ex-rechercheur Cor Spijker zoekt hem op om over een zaak van acht jaar geleden te praten. De zaak gaat over een Duitse hoteleigenaar , woonachtig in Rotterdam, en zijn vrouw die kort na elkaar dodelijk zijn verongelukt. Het onderzoek leverde niets op en de zaak werd geseponeerd.  Cor Spijker is echter op eigen initiatief een nieuw onderzoek gestart en vraagt Mark Sanders om aan te sluiten. Er blijkt inderdaad meer achter te zitten dan een ongeval en al speurend komen ze terecht in  een casino in de Belgische kustplaats Blankeberge waar alle puzzelstukjes lijken te passen.

Als je houdt van speurthrillers a la Baantjer dan is dit ook een boek die je in een zucht uitleest. Eenvoudige opstapeling van ontdekkingen, aardige spanningsopbouw, een leuke twist hier en daar, genoeg ingrediënten voor een paar uurtjes leesplezier. Hoewel er op de cover staat ‘Rotterdamse thriller” ligt dat er niet bovenop.   Zelf ben ik niet bekend met Rotterdam en met jazz maar als je dit wel bent zal je de wijze waarin hierover wordt gesproken in het verhaal extra waarderen, dan wel herkennen. Dat geeft de lezer vaak net dat ietsje meer.  Qua spanningsopbouw heb ik niets aan te merken al is het hier en daar een beetje ongeloofwaardig en over-de- top naar mijn smaak. Persoonlijk hou ik meer van wat meer realisme in een thriller maar aan de andere kant kan een kat in het nauw rare sprongen maken en de daders in kwestie zijn ook denk wel in staat tot vreemde acties.

Ik vond ” Cold Case” prettig weglezen maar ik zat niet van spanning op het puntje van mijn stoel. Een aardig verhaal uit het detective/politie verhalen genre.

 

 

 

 

“honingdauw” Wieke Mulier

9789463387200_covr9789463387200/2020

Wieke Mulier is actrice, met name op toneel en schrijfster.  Ze schreef al eerder de romans ‘herinneringen aan morgen ‘, ‘moeder zijn’ en ‘een liefde in Zeeland’.Met ‘honingdauw’ zet ze een heel bijzondere psychologische thriller neer die dit genre echt eer aan doet.  De manier waarop ze de lezer weet te boeien én om een gecompliceerde vertelling in iets meer dan honderd pagina’s weer te geven vind ik een compliment waard.

Johan is leraar biologie en bekent dat hij een moord heeft gepleegd. Hij weet niet waarom en hoe hij dit heeft gedaan, laat staan wie en waar het lijk is maar hij weet zeker dat hij het heeft gedaan. Hij wordt opgenomen in een kliniek met een diagnose dat hij overwerkt is en hierdoor verward. Hij krijgt medicatie en alle tijd om uit te rusten en wordt ondertussen geobserveerd en therapie. Johan is een verhalenschrijver en pakt deze hobby weer op tijdens zijn verblijf in deze kliniek. Hij schrijft een verhaal over Siegfried K., een werknemer in een boekhandel. Als zijn vrouw Eva op bezoek komt geeft hij zijn schrijfsels mee aan haar met het verzoek ze te lezen om te bespreken als ze weer komt. Eva leest elke avond een stuk en herkent veel van Johan in Siegfried. Ze vraagt zich steeds meer af wat fictie is en wat niet. Waar de hersenspinsels een verhaal voeden of een kijkje geven in de gedachten van haar man zelf. Ze hoopt door het lezen van het verhaal meer duidelijkheid te krijgen over de raadselachtige moord waarvan Johan zegt deze te hebben gepleegd.

‘Honingdauw’ is een verrassend verhaal. Zoals eerder gezegd vind ik het altijd knap als een auteur in weinig woorden, dan wel pagina’s, veel weet te vertellen. Het verhaal van Johan, het verhaal wat hij schrijft over Siegfried en het verhaal van Eva zijn hier alle drie in gevangen. De toespelingen die Johan in zijn verhaal doet lijkt Eva  voor echt te beleven en geven een extra twist aan de spanning. De verknipte Siegfried lijkt een obsessie voor een schaar te hebben ( wat de mooie cover verklaard) en heeft ook de nodige gedachten waarbij je als lezer af en toe denkt dat het echt gebeurd is maar later blijkt dat het dan toch een gedachte is geweest. Als lezer wordt je zo gedwongen scherp te blijven en door de prima opbouw is dat geen enkel probleem. Met de spanningsopbouw zit het dus wel goed. Zeker ook met het einde. Daar valt alles letterlijk en figuurlijk op zijn plaats.Een mooi afgerond geheel.

Ik heb het verhaal in één zucht uitgelezen en hoop dat deze auteur de lezer zal verrassen met meer werk in dit genre.

 

Ik schreef deze recensie voor de site ‘ ik hou van horror, fantasy en spanning

 

” over en uit ” Marion van de Coolwijk

cover over en uit9789045212678/2018

Marion van de Coolwijk debuteerde in 1998 als jeugdboekenschrijver en schreef meer dan 200 boeken. Dit is haar derde thriller. Haar eerste twee thrillers: ‘mangelvrouw’ en ‘ mannenjacht’ kon ik zeker waarderen. Inmiddels ligt haar vierde titel in de winkel maar ik had deze uit 2018 pas cadeau gekregen vandaar dat ik deze (wat oudere) titel las en bespreek.

De succesvolle Emiel heeft een bloeiende carrière als app-ontwikkelaar en zijn bedrijf timmert flink aan de weg. Emiel is getrouwd met Roos. Ze kennen elkaar al langer en trokken veel op als drietal samen met Gijs. Gijs is echter twee en half jaar geleden verongelukt bij het duiken en dat heeft zowel bij Emiel als Roos een flinke impact gemaakt. Snel na het ongeluk besluiten ze te trouwen (omdat Roos zwager bleek) en samen hebben ze een dochtertje Tirza. Omdat ze allebei druk zijn hebben ze een au pair in huis genaamd Adinda die helpt bij de zorg voor hun peuter.  Roos kan de relatie tussen Emiel en Adinda niet echt plaatsen wel weet ze dat er iets meer speelt tussen die twee. Dit brengt haar op verdenkingen die haar relatie niet ten goede komen. Als Adinda met Tirza naar de speeltuin gaat wordt de kleine meid ontvoerd en neemt de dader contact op met Roos. Ze mag niemand informeren want de dader is een geest uit het verleden waar alleen zij mee kan dealen.

Ondertussen heeft Marion van de Coolwijk als thriller auteur haar strepen wel verdient en kan ze aansluiten in het rijtje van Saskia Noort, Simone van der Vlugt en noem er nog maar een paar uit dat genre thrillers maar op.  Ze weet te boeien van begin tot het einde en heeft een originele opbouw en vertelstijl.

We gaan van start met een gebeurtenis van twee en half jaar terug waarbij iemand verdrinkt. Vervolgens zijn we in het heden bij Roos en Emiel en gedurende het verhaal switchen we tussen de belevenissen van dit echtpaar en het vermeende slachtoffer in het verleden. Als snel heb je als lezer door wie dat slachtoffer moet zijn dus als dat een verrassend element had moeten zijn is dat niet geslaagd maar als uiteindelijk de verhalen samen komen is er wel een heel leuke twist in het verhaal. Dat boontje om zijn loontje komt is hier zeker van toepassing. Op een originele wijze weet ze de lezer hiermee te verrassen en ik kon er zeker wel om lachen. Al zullen de personages uit het verhaal gelachen hebben als een boer met kiespijn.

Over de personages kan ik alleen maar zeggen dat ze voldoende zijn uitgewerkt voor het verhaal maar iets meer hadden mogen worden uitgediept. Maar zoals gezegd voor het verhaal was dit niet echt nodig maar had leuk extraatje geweest. Verder is de spanningsopbouw prima en het wisselen in verhaallijnen wordt goed ondervangen doordat er dan boven de hoofdstukken het jaartal /tijdstip staat vermeldt van waar we ons in het verhaal bevinden. Het leest echter zo lekker weg dat je dat niet eens nodig zou hebben om het verhaal goed te volgen. Je wordt namelijk zo meegenomen in het verhaal dat je gewoon door blijft lezen. Het is dan niet echt thriller-spannend én het heeft niet heel veel verrassingselementen maar toch heeft het een prima spanningsopbouw en een leuke twist waardoor ik het zeker van harte kan aanraden aan liefhebbers van dit genre thrillers.

Ik besprak dit boek ook voor de site van Tazzy Jenninga ; ik hou van horror, fantasy en spanning

 

 

“Zoeter dan wraak ” diverse auteurs

ZoeterDanWraak.1611199789493157125/2020

Diverse auteurs, uitgeverij Godijn Publishing.

Bundel met 10 korte thrillerverhalen  vol liefde, slachtoffers en vergelding want wat is er nu zoeter dan wraak?  Geschreven door  Jacqueline Coppens, Marcella Kleine, Iris Boter, Anita Terpstra, Aefke ten Hagen, Diana van Hal, Katja Schoondergang, Svea Ersson,  Marjolein van der Gaag, en Linda Jansma.

Het is een bonte verzameling auteurs die alle op een eigen manier het thema wraak wegzetten in een korte bondig verhaal. Het eerste verhaal van Jacqueline Coppens ‘zoeter dan wraak’ verscheen eerder in een  speciale uitgave van DVN in 2018 en geeft ook de titel aan deze bundel.  Het is een mooie opening waarbij je als lezer op een prettige wijze op het verkeerde been wordt gezet, net als andere personages uit het verhaal. Het heeft een bijzonder leuke twist aan het einde en tijdens het lezen bedenk ik dat mensen die wraak ( willen ) nemen daar heel ver voor willen gaan. Sport is natuurlijk wel om dit zo uitgekookt mogelijk te doen, dat het slachtoffer te pakken wordt genomen en niemand er achter komt dat jij het was.  De ultieme wraak.  Maar wees niet bang dit is geen handleiding tot de ultieme wraakpoging maar vermakelijke verhalen over gefrustreerde mensen die uit hun slachtofferrol kruipen en een ander laten boeten, althans dat is de bedoeling.

Het eerste verhaal was een prima binnenkomer en de verhalen die volgen zijn stuk voor stuk spannend met veelal een prima twist. Sommige zijn wat voorspelbaarder dan de ander maar ze zijn wel allemaal voorzien van een prima opbouw en einde.  Sommige jammer dat ze zo kort waren. Dan zit je in een verhaal gezogen met prettige vertelstijl en dan is het alweer afgelopen.

“waar het moeras zwijgt”, “de klif”  en het eerste verhaal sprongen er voor mij uit.  Ook het verhaal van Iris Boter ” dun ijs”  vond ik top. Het einde van dit verhaal is nu even niet wat degene voor ogen had toen ze haar wraakplannen aan het smeden was… Ook wel eens leuk om te lezen, geeft een mooi zwart randje aan het verhaal.  Ik hou ervan.

Wat mij opviel is dat het alle tien vrouwelijke auteurs zijn en de hoofdpersonages uit de verhalen vrouwen zijn. Zouden vrouwen beter zijn in wraak ?  Lees de verhalen en oordeel zelf..

Een heerlijke bundel met spannende korte verhalen. Dat je snel oppakt maar eigenlijk dan niet meer snel wilt neerleggen. En je steunt er een goed doel mee… win-win.. toch ?

De opbrengst van deze bundel is bestemd voor Diabetesvereniging Nederland; DVN. Diabetes is een chronische stofwisselingsziekte waarbij er teveel suiker in het bloed zit. In de volksmond ook wel suikerziekte genoemd. Er zijn momenteel ruim een miljoen Nederlanders met diabetes en dit aantal stijgt wekelijks.  Voorlichting en ondersteuning zijn daarom van groot belang. Voor meer informatie kan je terecht op de website van DVN. Voor informatie over deze bundel kan je terecht op de site van uitgeverij Godijn Publising 

” de jachtpartij” Lucy Foley

download9789022588376/2019

Lucy Foley, vertaling Ans van der Graaff, uitgeverij Boekerij

Het thriller debuut van Lucy Foley had ik al heel wat keertjes voorbij zien komen op sociale media. Omdat ik het zelf graag wilde lezen heb ik zoveel mogelijk getracht de recensies over dit boek te negeren. Dit viel niet mee omdat het veel aandacht kreeg onder bloggers. Meestal weerhoud mij dat om het alsnog te gaan lezen maar dit verhaal blijft toch trekken dus besloot ik het eind vorig jaar aan te schaffen toen ik door de boekwinkel liep.  Ik las het in mijn kerstvakantie en daar het verhaal zich met de jaarwisseling afspeelde was dit wel een leuk detail.

Acht studievrienden vormen een hechte groep en als een van hen een relatie krijgt wordt ook zij bij de groep opgenomen. Al heeft zij zelf het gevoel zich altijd te moeten bewijzen voor de rest. Elk jaar brengen ze de jaarwisseling met elkaar door en als zij dit jaar de organisatie op zich neemt is dit voor haar het ultieme bewijsmoment. Ze boekt een lodge in de schotse bergen. Geheel afgelegen van de bewoonde wereld gaan deze stadse yuppen vier dagen doorbrengen.  De beheerders van de lodge (Heather en Doug) ontvangen de vriendenclub en vertellen waar de slaapverblijven zijn, dat ze de maaltijden verzorgen en zich verder op de achtergrond zullen houden.  Al snel blijkt dat dit niet zal gebeuren. Als de vrienden de volgende dag wakker worden blijkt er een van hen vermist. Door de enorme sneeuwval is het gebied afgesloten en kunnen er geen hulpdiensten worden opgeroepen.  Als de vermissing later een moord blijkt te zijn kan het niet anders zijn dat de moordenaar zich in de groep van deze mensen bevindt, afgesloten van de bewoonde wereld…. Ze zullen zelf moeten ontdekken wat er is gebeurd en proberen te overleven.

de jachtpartij’ is inderdaad een heerlijk boek voor een (winterse) leesavond. Het kabbelt lekker door. Een beetje in de stijl van Agatha Christie maar dan wel tegen een onherbergzame achtergrond en een aantal leuke twisten die de spanning iets opvoeren en het tempo af en toe opvoert..  De hoofdstukken zijn kort maar krachtig en het verhaal wordt door wisselende perspectieven verteld. Het beslaat de vier dagen van de logeerpartij maar doordat niet alles chronologisch wordt verteld en er blikken naar het verleden zijn leer je de mensen beter kennen en krijg je langzaam de identiteit van het slachtoffer en de onderlinge relaties kennen.

Vertelwijze is origineel. Leuk gevonden om op de eerste pagina meteen met een lijk te beginnen en de lezer nog in het ongewisse te laten wie het is. Dat er meer gebeurd dan alleen de logeerpartij zet de lezer op het verkeerde been bij de keuze van de moordenaar. Geheel afgesloten met een prima einde kan ik niet anders zeggen dat ik genoten heb van dit boek.  Een fijne kennismaking met een auteur waarvan ik hoop meer te mogen gaan lezen in de toekomst.

Ik besprak dit boek ook voor de site “ik hou van horror,fantasy en spanning”  van Tazzy Jenninga