” de blauwe sleutel ” Ronald van der Pol

de blauwe sleutel9789463650670/2018

Ronald van der Pol, uitgeverij Elikser

Ronald van der Pol (1962) schreef zijn debuut Het groene huis in 2010 en dit was de eerste kennismaking met de rechercheurs Gerard van Dongen en Frank van der Linden. In 2014 verscheen De witte Generaal met dezelfde hoofdrolspelers. Een politiethriller die voor mij een aangename verrassing was. Waar de meeste boeken uit dat genre een zekere mate van voorspelbaarheid hebben, wist de schrijver mij tot het laatste moment te boeien. Wederom zijn we weer vier jaar verder en is het derde boek over deze politierechercheurs uitgekomen met de titel De blauwe sleutel.

Inhoud: Gerard van Dongen en Frank van der Linden krijgen midden in de nacht een melding over de vondst van een lichaam op een rotonde. Bij aankomst vinden ze een bizar tafereel. Het slachtoffer zit vastgebonden aan een wegwijzer en er is een pijl tussen zijn ogen geschoten. Al snel is de identiteit bekend en blijkt het een ondernemer uit de buurt te zijn. Nog voor het onderzoek is opgestart volgen er meerdere moorden waarbij de slachtoffers connecties met een zaak uit het verleden hebben. Beide rechercheurs hebben ook nog af te rekenen met demonen uit hun verleden terwijl de seriemoordenaar nog niet van stoppen weet.

Hoewel de rechercheurs dezelfde personen zijn als uit zijn vorige boeken is het een op zichzelf staand verhaal en goed los te lezen. Er zijn wel verwijzingen naar het verleden van beide mannen, maar die worden in dit verhaal zelf goed onderbouwd. Deze extra verhaallijnen worden prima verwerkt in het hoofdverhaal en geven hierdoor net even dat beetje extra waardoor het verhaal meer aanspreekt. Het zet de hoofdpersonages neer als echte mensen met een leven naast hun politiewerk waarbij de emoties soms invloed hebben op hun werk. Hierdoor volgen de gebeurtenissen elkaar in rap tempo op en blijft de lezer, net als de rechercheurs, tot op het einde puzzelen naar de ware dader en het waarom van de moorden. Hier en daar word je op het verkeerde been gezet, maar het is wel een verhaal dat klopt en dat een verrassend einde heeft. Ik hoop dat ik niet weer vier jaar hoef te wachten op nieuw werk van deze auteur.

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, met dank aan uitgeverij Elikser voor het toezenden van het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover is van de site van de uitgeverij.

Advertenties

” de afdeling ” Tammy Cohen

30257_5ae199b188e9c_302579789022582770/2018

Tammy Cohen, vertaling Els Franci-Ekeler, uitgeverij Boekerij

De uit Engeland afkomstige Tammy Cohen begon als journalist en heeft inmiddels meerdere romans en thrillers op haar naam staan. Over haar vorige titel ‘de nieuwe collega’ had ik veel gehoord maar nog niet gelezen. Na het lezen van deze thriller staat die nu wel hoop op mijn ‘nog-te- willen-lezen-lijst’.

De afdeling is een afdeling in een psychiatrische kliniek. Een luxe privé-kliniek waar Hannah probeert te herstellen van het drama wat zij veroorzaakt had . Ze leek een normaal leven te hebben, leek een liefhebbende man te hebben en een fijne baan. Het liep echter uit in een drama en nu zit ze dus in de kliniek. Hier zou ze veilig moeten zitten, achter gesloten deuren. Alleen om haar heen sterven patiënten. De artsen zeggen dat het labiele mensen zijn en zelfmoord hebben gepleegd maar Hannah weet en voelt dat ze liegen. Maar wie zal haar verhaal geloven na wat ze zelf heeft gedaan? Ze is bang dat de moordenaar weer toe zal slaan en dat zij het slachtoffer zal zijn.

Wat een heerlijk spannende thriller is dit ! De schrijfster heeft een prima locatie gevonden, wat is immers niet meer ideaal dan een kliniek vol mensen met hun problemen. Allerlei motieven en gedragsstoornissen die meedragen aan het spannende element van het verhaal. Naast de patiënten zijn er ook nog de familieleden om Hannah heen en de personeelsleden met elk hun verhaal en vreemde trekjes. De schrijfster weet door de verschillende verhaallijnen ( en complotjes) de lezer continu op het verkeerde been te zetten. Verder schrijft ze heel vlot en lees je dit boek in een sneltreinvaart uit.  (wat aan de ene kant best een beetje jammer is).  Door het hoge tempo blijf je als lezer bij de les en wil je niets anders dan doorlezen. Het allerlaatste hoofdstukje was wel wat voorspelbaar maar was wel een leuke afsluiting van het geheel.

Kortom een prima kennismaking met deze schrijfster waarvan ik zeker meer wil gaan lezen.

 

 

“verkoold verleden” Maarten van Bommel& Mariska de Graauw

verkoold97894633850546/2016

Maarten van Bommel & Mariska de Graauw, uitgeverij Aspekt

Enige tijd geleden stuurde Veronique ( van Veronique’s boekenhoekje) mij deze spionage thriller toe. Ik had haar recensie gelezen en was wel benieuwd naar dit verhaal. Net als Veronique sprak de mysterieuze cover mij aan en na het lezen van de achterflap was mijn nieuwsgierigheid compleet.

Achterflap: Bij een brand in een vakantiehuis in de Achterhoek komen dire mannen om het leven. Al snel blijkt dat de gebeurtenissen van die nacht met raadsels omgeven zijn. Norma, de vriendin van een van de slachtoffers, probeert uit te zoeken wat er is gebeurd. Zij krijgt daarbij hulp van voormalig geheim agent Alexander Thurn en de hacker Alec. Wat volgt is een zoektocht die niet zonder gevaar blijkt te zijn. De onderlingen verhoudingen komen zwaar onder druk te staan als duidelijk wordt dat Russische geheimagenten het op hen voorzien hebben.  Ondertussen is er in de Nederlandse politiek een nieuwe rijzende ster, die ingrijpende plannen heeft voor de toekomst van het land, en connecties blijkt te hebben met de slachtoffers van de brand.

Het is veel, heel veel, wat er in deze thriller gebeurd en misschien wel te veel. Het begin is goed gedoseerd. Hoofdpersoon Norma is helemaal van streek als haar vriend bij de brand om het leven komt en ook nog eens geconfronteerd wordt met een stiefzoon die haar meteen het huis uit zet. Norma heeft het gevoel dat er iets niet klopt en gaat op onderzoek uit.  Ze ontmoet Thurn en dan volgen de gebeurtenissen zich steeds sneller op, komen er veel verschillende figuren in beeld met elk een eigen agenda. Het voor de hand liggende ( wat ik in mijn hoofd had) wat er met haar vriend is gebeurd kwam ook uit en maakt het verhaal wat ingewikkelder in de zin van nog meer mensen, soms niet erg duidelijke taken en onderliggende verhoudingen. Ook is er hierdoor geen ruimte om karakters wat meer uit te diepen, te leren kennen.  Dat Norma moet vrezen voor haar leven is bij de lezer meer duidelijk dan bij haarzelf.

De verborgen agenda’s , onduidelijk wie voor wie werkt en wat ze van plan zijn  is af en toe wat lastig te peilen voor de lezer. Het is wel jammer omdat het dan toch een stukje spanning wegneemt.  Actie is er daar in tegen wel genoeg en het leest behoorlijk vlot weg.  

Kortom een prima te lezen thriller die helaas af en toe een steekje laat vallen maar waarvan ik het einde zeker kan waarderen.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij, net als de informatie van de achterflap. Met dank aan Veronique voor het toezenden van het boek.

 

” de laatste mijl” David Baldacci, gastrecensie van Veronique Janssen

de laatste mijl baldacci9789400508712/2016

David Baldacci, vertaling Jolanda ter Lindert, uitgeverij A.W. Bruna

Inhoud: Nadat hij de afgelopen twintig jaar in de gevangenis heeft gezeten voor de moord op zijn ouders, krijgt Melvin Mars plotseling te horen dat hij vrijgelaten wordt. Volkomen onverwacht heeft iemand een bekentenis afgelegd die hem vrijpleit. Desondanks blijft het onduidelijk wie de werkelijke moordenaar is, want wat als de afgelegde bekentenis vals is? Is Melvin dan toch de eigenlijke dader?                            Amos Decker begint net te wennen aan zijn nieuwe baan bij de FBI wanneer hij leest over de zaak-Melvin Mars. Hij raakt gefascineerd door de overeenkomsten die er zijn met de moord op zijn eigen gezin en begint zijn eigen onderzoek. Langzaam maar zeker komt hij dichter bij de afschuwelijke waarheid…

Recensie van Veronique:

“De laatste mijl is zo spannend. In deel 1 (De geheugenman) leer je Amos Decker kennen en in deel 2 gaat het verhaal verder. Het is een logisch vervolg op elkaar. Je maakt het leven van Melvin Mars mee. Hij zit in de dodencel en wacht op de doodstraf. De titel is heel goed gevonden.

Amos Decker is een heerlijk personage. Hij is een beetje lomp, maar tegelijkertijd ook heel slim. Voor Melvin Mars groeide mijn sympathie gedurende het verhaal. In het begin kun je Melvin namelijk niet peilen.

Soms is het verhaal een tikkeltje vaag en gaan de ontwikkelingen heel snel. Dan is het verhaal lastig te volgen. Je moet goed je aandacht bij dit verhaal houden.

Het is meeslepend geschreven en enorm spannend. De spanning wordt goed opgebouwd. Het plot zit goed in elkaar.

Liefs,  Veronique

 

De afbeelding van de cover, de informatie over de inhoud van het boek komen van de site van de uitgeverij.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

” dochter van het moeras ” Karen Dionne, gastrecensie door Veronique Janssen

dochter van het moeras9789026142413/2018

Karen Dionne, uitgeverij Fontein

Karen Dionne woonde jarenlang met haar man en kind in de wildernis van Upper Peninsula, Michigan, waar zij zichzelf ‘de wetten van de wildernis’ leerden. Tegenwoordig woont en werkt ze in Detroit. De filmrechten voor Dochter van het moeras zijn inmiddels verkocht. Dochter van het moeras (The Marsh King’s Daughter) van Karen Dionne is een thriller die geassocieerd kan worden met de film Nell en het boek Kamer (Room) van Emma Donoghue.

Over de inhoud: ‘Helena’s moeder is als tiener ontvoerd en in een afgelegen hut diep in het moerasgebied bij Michigan vastgehouden. Geen elektriciteit of stromend water, geen mensen in de buurt. Helena, die twee jaar later geboren werd, hield van het leven daar: jagen, vissen, één zijn met de natuur. Ondanks haar vaders temperament en vaak brute gedrag, hield ze van hem. Tot het moment dat ze ontdekte hoe wreed hij werkelijk was.
Twintig jaar later heeft Helena een stabiel leven opgebouwd. Maar dan ontsnapt haar vader uit de gevangenis. Hij houdt zich waarschijnlijk schuil in het moerasgebied dat hij als geen ander kent. De politie zet een grote klopjacht in, maar Helena weet dat die geen schijn van kans maakt. Zij is de enige die haar vader kan vinden, want zij heeft de geheimen van het moerasgebied juist van hém geleerd.

Mijn recensie:

“Dochter van het moeras” zag ik al vaker voorbij komen en ik was nieuwsgierig naar deze thriller. Alhoewel het misschien eerder een roman is.

De spanning wordt subtiel opgebouwd en er wordt zorgvuldig verwezen naar het verleden van Helena. Door de verschillende flashbacks wordt de vaart soms uit het verhaal gehaald. Hierdoor loopt het hoofdverhaal niet lekker door.

Helena heeft een interessant karakter en je leert haar kennen. Karen Dionne heeft zich goed ingeleefd in het personage. Het is een geloofwaardig personage geworden en soms raken de gebeurtenissen je. De gebeurtenissen zijn levendig beschreven. Karen Dionne heeft een fijne schrijfstijl.

Het einde is heel bijzonder en bezorgde me kippenvel. De draadjes komen bij elkaar en dat raakte me.

Liefs,  Veronique

De afbeelding van de cover, de informatie over de schrijfster en de inhoud van het boek komen van de site van de uitgeverij.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

” Varg Veum : de vrouw in de koelkast ” Gunnar Staalesen

Omslag-De Vrouw In De Koelkast-VargVeum-Gunnar Staalesen-LR (1)9789460683862/2018

Gunnar Staalesen, vertaling Annemarie Smit, uitgeverij Marmer

Gunnar Staalesen is een Noorse bestsellerauteur en schreef al tientallen thrillers. Hij is vooral bekend geworden door zijn verhalen met privédetective  Varg Veum in de hoofdrol.  De gelijknamige televisieserie is in Nederland en Vlaanderen  uitgezonden. Staalesen debuteerde in 1977 met zijn eerste boek over Varg Veum, er zouden er veel volgen.

Privédetective Varg Veum dankt zijn bijzondere naam aan zijn vader die nogal een zwak had voor de Scandinavische mythologie. Varg is oud Noors en komt van “varg i veum ” dat ongewenste vreemdeling betekent.  Een andere betekenis voor Varg is wolf.  Zo is zijn naam op zijn lijf geschreven maar als hij zich moet voorstellen kijken mensen wel op vanwege  zijn aparte naam. Iets waar hij mee heeft leren leven.  Varg Veum is woonachtig in Bergen, Noorwegen.  Het verhaal speelt zich af in 1981.  Handig voor de lezer om te weten omdat je je anders af gaat vragen waarom iemand bijvoorbeeld rent naar een telefooncel ( toen had je die nog in plaats van mobiele telefoons).  Zonder die wetenschap zouden er elementen in zitten dus die je niet kunt plaatsen of mateloos kunnen storen dan wel ouderwets kunnen overkomen.  Ook een verwijzing naar Ronald Reagan kan de wat jongere lezer misschien niet plaatsen.

In   ‘ de vrouw in de koelkast’ krijgt Varg Veum een vermissingszaak aangeboden. Wat een eenvoudige verdwijning lijkt,  van een zoon die normaliter zijn moeder laat weten wanneer hij verlof heeft van zijn werk op een olieboorplatform,  draait uit op een moordzaak waar meerdere lijken,  achtervolgingen, ontvoeringen en vechtpartijen voorbij komen.  De onderwereld van Stavanger, waar het verhaal zich grotendeels afspeelt, blijkt een grote rol te spelen van een noodlottig gebeuren met de vermiste hoofdpersoon die Varg Veum moet opsporen.

Het verhaal gaat langzaam van start met veel oog voor detail. Eenvoudige situaties worden tot in de puntjes beschreven.  Qua tempo waan je  je in een aflevering van Baantjer.  Tot een wending in het verhaal de lezer mee neemt in een sneller tempo en er veel meer gaat gebeuren dan je zou verwachten. Gelukkig wel , want anders zou je bij het begin je conclusie al getrokken hebben over waar de vermiste persoon  is gebleven en wie daar verantwoordelijk voor is.  Doordat er tijdens het onderzoek nog twee andere mensen dood worden aangetroffen en weer anderen verdwenen lijken te zijn blijkt de puzzel toch wat meer stukjes te hebben waardoor de oplossing nog even op zich laat wachten en dat is voor de lezer wel zo prettig.

De schrijfstijl van Staalesen is prettig. Hij heeft zoals eerder gezegd een beeldende manier van vertellen. Hij heeft een detective verhaal neer weten te zetten zoals je dat mag verwachten.  Vanuit het perspectief van Varg Veum zien we de wereld door zijn eigen ogen en gedachtegang.  Soms is hij door zijn koppigheid niet al te slim bezig maar dat siert hem wel en maakt dit personage menselijk. Er komen aardig wat personages langs in het verhaal maar deze worden goed geïntroduceerd en hebben allemaal deel aan het verhaal.  De verhoudingen tussen sommige van hen worden in de loop van het verhaal duidelijk en zijn goed gedoseerd. Het verhaal is goed te volgen en de spanningsopbouw prima.

Ik vond het verhaal een prettige kennismaking met deze privédetective en ben benieuwd naar andere verhalen over hem.

 

De afbeelding van de cover komt van het persbericht van uitgeverij Marmer, met dank aan de uitgeverij dat ik het boek vooruit mocht lezen en mijn recensie kon plaatsen op de dag van uitgifte.

 

 

” de sekte herrijst” Mariette Lindstein

c2fcedb82b2fbfc47072a89e404a1d56_cache_9789400508453/2018

Mariette Lindstein, vertaling Corry van Bree, uitgeverij A.W. Bruna

Mariette Lindstein (1958) groeide op in Zweden. Toen ze 19 jaar was raakte ze betrokken bij de Scientologybeweging. Ze zou 27 jaar lang bij deze beweging verbonden blijven. In 2004 slaagde ze er in om te ontsnappen, onder dramatische omstandigheden. Hoewel  “ de sekte-trilogie” puur fictie is zijn haar ervaringen wel verwerkt in het verhaal.

Zoals jullie konden lezen in mijn recensie van  “de sekte” was ik zeer benieuwd naar het vervolg en de lat lag hoog want dit debuut vond ik van hoge kwaliteit. Ook het onderwerp spreekt natuurlijk tot de verbeelding en met de wetenschap dat de schrijfster ervaringsdeskundige is maakt dat het verhaal wel realistischer. Hoe onwerkelijk het leven in een sekte dan ook wel niet is.  Ik keek dus uit naar het tweede deel en gelukkig liet de uitgeverij de lezer niet al te lang wachten.

In deel twee probeert Sofia Baumann ( de hoofpersonage van het verhaal) haar leven weer op te bouwen na haar vlucht uit de sekte ViaTerra. Ze loopt tegen achterdocht en vooroordelen aan, en wordt gekweld door nachtmerries. Ze wil niets liever dan wraak op Franz Oswald, de leider van de sekte. Ze zoekt haar heil tot het internet om haar ervaringen te delen en mensen te waarschuwen voor ViaTerra. Franz Oswald zit in de gevangenis, een proces volgt en met een uitspraak waar Sofia geen vrede mee kan hebben. Franz Oswald toont geen berouw en maakt zich geen zorgen. ViaTerra zal blijven bestaan en ook hij heeft maar één doel: wraak nemen op Sofia.

Net als het eerste deel starten we met een spannende proloog om vervolgens te lezen hoe het verder ging met de personages uit het boek. Niet alleen Sofia en Franz maar ook de andere sekteleden na de val van ViaTerra. Sommige gingen naar familie terug maar een kleine kern bleef Franz trouw en bereiden zich voor op zijn terugkomst na zijn gevangenistijd. Naast de verhaallijn van Sofia is er ook het verhaal van Anna-Maria, de advocate van Franz. Franz spant haar voor zijn wagen om te zorgen dat zijn terugkomst naar ViaTerra en zijn wraak op Sofia goed geregeld is. Franz wil nog harder optreden bij zijn terugkomst waardoor zelfs zijn trouwste volgelingen twijfelen en overwegen op te stappen maar dat gaat niet zomaar…

Het tweede deel sluit mooi aan op het einde van het eerste deel. Ook zijn er verwijzingen naar het eerste deel en naar het  verhaal van Franz, waarvan hij zegt dat het een opzet voor een fantasieboek is maar ondertussen blijkt het een biografie te zijn. Waar in het eerste deel dat verhaal in fragmenten tussen de hoofdstukken in staat is er in het tweede deel de familiekroniek van Franz die Sofia van leest als extra verhaal in het verhaal. Ik zal hier niet teveel over vertellen maar het is een heftig verhaal. Dat Sofia nog niet los is van ViaTerra komt in dit deel zeker tot zijn recht. Wederom lezen we over de gruwelijkheden van de sekte en met name van hun leider Franz. Hoewel Sofia het gevoel heeft er alleen in te staan blijkt dat ze heel goede vrienden heeft die haar steunen en willen helpen. Maar haar vertrouwen wordt nu ook weer eens flink beschaamd.

Het tweede deel is spannender ( misschien omdat je de personages beter hebt leren kennen waardoor je meer in het verhaal zit) , de opbouw is sneller en heftiger, en er gebeurd meer in het tweede deel. Vaak is een tweede deel echt een tussenboek waarbij de climax in het slot van de trilogie zit. Dat kan ik van dit boek niet zeggen. Het is een goed verhaal, zo niet beter dan het eerste deel , met een epiloog waarvan je als lezer alleen maar een zucht kunt slaken en kunt uitkijken naar het derde deel wat in de tweede helft van dit jaar moet verschijnen.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.
Lees hier de recensie van Veronique en mij over dit boek .