” dochter van het moeras ” Karen Dionne, gastrecensie door Veronique Janssen

dochter van het moeras9789026142413/2018

Karen Dionne, uitgeverij Fontein

Karen Dionne woonde jarenlang met haar man en kind in de wildernis van Upper Peninsula, Michigan, waar zij zichzelf ‘de wetten van de wildernis’ leerden. Tegenwoordig woont en werkt ze in Detroit. De filmrechten voor Dochter van het moeras zijn inmiddels verkocht. Dochter van het moeras (The Marsh King’s Daughter) van Karen Dionne is een thriller die geassocieerd kan worden met de film Nell en het boek Kamer (Room) van Emma Donoghue.

Over de inhoud: ‘Helena’s moeder is als tiener ontvoerd en in een afgelegen hut diep in het moerasgebied bij Michigan vastgehouden. Geen elektriciteit of stromend water, geen mensen in de buurt. Helena, die twee jaar later geboren werd, hield van het leven daar: jagen, vissen, één zijn met de natuur. Ondanks haar vaders temperament en vaak brute gedrag, hield ze van hem. Tot het moment dat ze ontdekte hoe wreed hij werkelijk was.
Twintig jaar later heeft Helena een stabiel leven opgebouwd. Maar dan ontsnapt haar vader uit de gevangenis. Hij houdt zich waarschijnlijk schuil in het moerasgebied dat hij als geen ander kent. De politie zet een grote klopjacht in, maar Helena weet dat die geen schijn van kans maakt. Zij is de enige die haar vader kan vinden, want zij heeft de geheimen van het moerasgebied juist van hém geleerd.

Mijn recensie:

“Dochter van het moeras” zag ik al vaker voorbij komen en ik was nieuwsgierig naar deze thriller. Alhoewel het misschien eerder een roman is.

De spanning wordt subtiel opgebouwd en er wordt zorgvuldig verwezen naar het verleden van Helena. Door de verschillende flashbacks wordt de vaart soms uit het verhaal gehaald. Hierdoor loopt het hoofdverhaal niet lekker door.

Helena heeft een interessant karakter en je leert haar kennen. Karen Dionne heeft zich goed ingeleefd in het personage. Het is een geloofwaardig personage geworden en soms raken de gebeurtenissen je. De gebeurtenissen zijn levendig beschreven. Karen Dionne heeft een fijne schrijfstijl.

Het einde is heel bijzonder en bezorgde me kippenvel. De draadjes komen bij elkaar en dat raakte me.

Liefs,  Veronique

De afbeelding van de cover, de informatie over de schrijfster en de inhoud van het boek komen van de site van de uitgeverij.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

Advertenties

” Varg Veum : de vrouw in de koelkast ” Gunnar Staalesen

Omslag-De Vrouw In De Koelkast-VargVeum-Gunnar Staalesen-LR (1)9789460683862/2018

Gunnar Staalesen, vertaling Annemarie Smit, uitgeverij Marmer

Gunnar Staalesen is een Noorse bestsellerauteur en schreef al tientallen thrillers. Hij is vooral bekend geworden door zijn verhalen met privédetective  Varg Veum in de hoofdrol.  De gelijknamige televisieserie is in Nederland en Vlaanderen  uitgezonden. Staalesen debuteerde in 1977 met zijn eerste boek over Varg Veum, er zouden er veel volgen.

Privédetective Varg Veum dankt zijn bijzondere naam aan zijn vader die nogal een zwak had voor de Scandinavische mythologie. Varg is oud Noors en komt van “varg i veum ” dat ongewenste vreemdeling betekent.  Een andere betekenis voor Varg is wolf.  Zo is zijn naam op zijn lijf geschreven maar als hij zich moet voorstellen kijken mensen wel op vanwege  zijn aparte naam. Iets waar hij mee heeft leren leven.  Varg Veum is woonachtig in Bergen, Noorwegen.  Het verhaal speelt zich af in 1981.  Handig voor de lezer om te weten omdat je je anders af gaat vragen waarom iemand bijvoorbeeld rent naar een telefooncel ( toen had je die nog in plaats van mobiele telefoons).  Zonder die wetenschap zouden er elementen in zitten dus die je niet kunt plaatsen of mateloos kunnen storen dan wel ouderwets kunnen overkomen.  Ook een verwijzing naar Ronald Reagan kan de wat jongere lezer misschien niet plaatsen.

In   ‘ de vrouw in de koelkast’ krijgt Varg Veum een vermissingszaak aangeboden. Wat een eenvoudige verdwijning lijkt,  van een zoon die normaliter zijn moeder laat weten wanneer hij verlof heeft van zijn werk op een olieboorplatform,  draait uit op een moordzaak waar meerdere lijken,  achtervolgingen, ontvoeringen en vechtpartijen voorbij komen.  De onderwereld van Stavanger, waar het verhaal zich grotendeels afspeelt, blijkt een grote rol te spelen van een noodlottig gebeuren met de vermiste hoofdpersoon die Varg Veum moet opsporen.

Het verhaal gaat langzaam van start met veel oog voor detail. Eenvoudige situaties worden tot in de puntjes beschreven.  Qua tempo waan je  je in een aflevering van Baantjer.  Tot een wending in het verhaal de lezer mee neemt in een sneller tempo en er veel meer gaat gebeuren dan je zou verwachten. Gelukkig wel , want anders zou je bij het begin je conclusie al getrokken hebben over waar de vermiste persoon  is gebleven en wie daar verantwoordelijk voor is.  Doordat er tijdens het onderzoek nog twee andere mensen dood worden aangetroffen en weer anderen verdwenen lijken te zijn blijkt de puzzel toch wat meer stukjes te hebben waardoor de oplossing nog even op zich laat wachten en dat is voor de lezer wel zo prettig.

De schrijfstijl van Staalesen is prettig. Hij heeft zoals eerder gezegd een beeldende manier van vertellen. Hij heeft een detective verhaal neer weten te zetten zoals je dat mag verwachten.  Vanuit het perspectief van Varg Veum zien we de wereld door zijn eigen ogen en gedachtegang.  Soms is hij door zijn koppigheid niet al te slim bezig maar dat siert hem wel en maakt dit personage menselijk. Er komen aardig wat personages langs in het verhaal maar deze worden goed geïntroduceerd en hebben allemaal deel aan het verhaal.  De verhoudingen tussen sommige van hen worden in de loop van het verhaal duidelijk en zijn goed gedoseerd. Het verhaal is goed te volgen en de spanningsopbouw prima.

Ik vond het verhaal een prettige kennismaking met deze privédetective en ben benieuwd naar andere verhalen over hem.

 

De afbeelding van de cover komt van het persbericht van uitgeverij Marmer, met dank aan de uitgeverij dat ik het boek vooruit mocht lezen en mijn recensie kon plaatsen op de dag van uitgifte.

 

 

” de sekte herrijst” Mariette Lindstein

c2fcedb82b2fbfc47072a89e404a1d56_cache_9789400508453/2018

Mariette Lindstein, vertaling Corry van Bree, uitgeverij A.W. Bruna

Mariette Lindstein (1958) groeide op in Zweden. Toen ze 19 jaar was raakte ze betrokken bij de Scientologybeweging. Ze zou 27 jaar lang bij deze beweging verbonden blijven. In 2004 slaagde ze er in om te ontsnappen, onder dramatische omstandigheden. Hoewel  “ de sekte-trilogie” puur fictie is zijn haar ervaringen wel verwerkt in het verhaal.

Zoals jullie konden lezen in mijn recensie van  “de sekte” was ik zeer benieuwd naar het vervolg en de lat lag hoog want dit debuut vond ik van hoge kwaliteit. Ook het onderwerp spreekt natuurlijk tot de verbeelding en met de wetenschap dat de schrijfster ervaringsdeskundige is maakt dat het verhaal wel realistischer. Hoe onwerkelijk het leven in een sekte dan ook wel niet is.  Ik keek dus uit naar het tweede deel en gelukkig liet de uitgeverij de lezer niet al te lang wachten.

In deel twee probeert Sofia Baumann ( de hoofpersonage van het verhaal) haar leven weer op te bouwen na haar vlucht uit de sekte ViaTerra. Ze loopt tegen achterdocht en vooroordelen aan, en wordt gekweld door nachtmerries. Ze wil niets liever dan wraak op Franz Oswald, de leider van de sekte. Ze zoekt haar heil tot het internet om haar ervaringen te delen en mensen te waarschuwen voor ViaTerra. Franz Oswald zit in de gevangenis, een proces volgt en met een uitspraak waar Sofia geen vrede mee kan hebben. Franz Oswald toont geen berouw en maakt zich geen zorgen. ViaTerra zal blijven bestaan en ook hij heeft maar één doel: wraak nemen op Sofia.

Net als het eerste deel starten we met een spannende proloog om vervolgens te lezen hoe het verder ging met de personages uit het boek. Niet alleen Sofia en Franz maar ook de andere sekteleden na de val van ViaTerra. Sommige gingen naar familie terug maar een kleine kern bleef Franz trouw en bereiden zich voor op zijn terugkomst na zijn gevangenistijd. Naast de verhaallijn van Sofia is er ook het verhaal van Anna-Maria, de advocate van Franz. Franz spant haar voor zijn wagen om te zorgen dat zijn terugkomst naar ViaTerra en zijn wraak op Sofia goed geregeld is. Franz wil nog harder optreden bij zijn terugkomst waardoor zelfs zijn trouwste volgelingen twijfelen en overwegen op te stappen maar dat gaat niet zomaar…

Het tweede deel sluit mooi aan op het einde van het eerste deel. Ook zijn er verwijzingen naar het eerste deel en naar het  verhaal van Franz, waarvan hij zegt dat het een opzet voor een fantasieboek is maar ondertussen blijkt het een biografie te zijn. Waar in het eerste deel dat verhaal in fragmenten tussen de hoofdstukken in staat is er in het tweede deel de familiekroniek van Franz die Sofia van leest als extra verhaal in het verhaal. Ik zal hier niet teveel over vertellen maar het is een heftig verhaal. Dat Sofia nog niet los is van ViaTerra komt in dit deel zeker tot zijn recht. Wederom lezen we over de gruwelijkheden van de sekte en met name van hun leider Franz. Hoewel Sofia het gevoel heeft er alleen in te staan blijkt dat ze heel goede vrienden heeft die haar steunen en willen helpen. Maar haar vertrouwen wordt nu ook weer eens flink beschaamd.

Het tweede deel is spannender ( misschien omdat je de personages beter hebt leren kennen waardoor je meer in het verhaal zit) , de opbouw is sneller en heftiger, en er gebeurd meer in het tweede deel. Vaak is een tweede deel echt een tussenboek waarbij de climax in het slot van de trilogie zit. Dat kan ik van dit boek niet zeggen. Het is een goed verhaal, zo niet beter dan het eerste deel , met een epiloog waarvan je als lezer alleen maar een zucht kunt slaken en kunt uitkijken naar het derde deel wat in de tweede helft van dit jaar moet verschijnen.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.
Lees hier de recensie van Veronique en mij over dit boek .

 

 

 

“de sekte” Mariette Lindstein, gastrecensie door Veronique Janssen

sekte978400508446/2017

Mariette Lindstein, vertaling Corrie van Bree, uitgever AW Bruna.

Mariette Lindstein (1958) afkomstig uit Zweden, komt op negentienjarige leeftijd in aanraking met de Scientologybeweging. Ze zou hier ruim twintig jaar verblijven en werkte direct onder leider David Miscavige. In 2004 wist ze onder dramatische omstandigheden te ontsnappen en woont nu met haar man ( ook voormalig Scientologylid) in Zweden. Hoewel haar thriller een fictief verhaal is waren haar eigen belevingen een inspiratie bron voor het verhaal.

Inhoud: Sofia is net afgestudeerd en raakt gefascineerd door de leer van ViaTerra en het levensverhaal van Oswald. Omdat ze nog niet weet wat ze wil gaan doen na haar studie neemt ze de aangeboden baan aan en vertrekt ze naar het eiland. Ze mag een bibliotheek opstarten en al snel promoveert ze naar persoonlijk assistent van deze leider. Het mooie baantje op het mooie eiland blijkt echter niet zo mooi te zijn. ViaTerra blijkt toch niet zo te zijn als de buitenwacht moet denken. Leden worden uitgebuit en er volgen gruwelijke gebeurtenissen waardoor Sofia twijfelt aan de leer van ViaTerra en de bedoelingen van Franz Oswald. Ze wil niets liever dan terug naar haar oude leventje maar ze komt er achter dat het nooit iemand is gelukt zomaar weg te gaan.

De recensie van Veronique:

De cover is mysterieus en wekte mijn interesse. Mariette Lindstein geeft aan dat het allemaal fantasie is, maar wel dat ze inspiratie kreeg uit haar eigen leven in een sekte. Hierdoor voelt het boek levensecht aan en dit is misschien wel de kracht van dit boek. Alles wordt realistisch beschreven. Je krijgt een uniek kijkje in de wereld binnen een sekte.

Sommige stukken zijn schuin geschreven en in het begin is niet duidelijk wie dit is. Maar hier kom je op een mooie wijze achter. Het geeft je meer informatie over de karakter van deze persoon. Het is een goede toevoeging voor het verhaal.

De schrijfstijl van Mariette is aangenaam. Het verhaal start direct en de proloog is heel sterk neergezet. Na de proloog ga je terug in de tijd. En je wordt meegenomen in het dagelijkse leven in ViaTerra. Hierdoor gaat het tempo omlaag en kabbelt het als een rustig beekje door. Door dit langzame tempo krijgt het verhaal een onheilspellende en grimmige sfeer. Wanneer de sfeer omslaat, gaat het tempo omhoog en dan moet het boek ook uit.

Afgelopen maand kwam het vervolg “De sekte herrijst uit “. Dit boek is een vervolg op dit verhaal. Ik ben benieuwd hoe verhaal verdergaat.

Liefs, Veronique

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Mijn recensie over dit boek lees je hier.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

“de Athame, de erfenis deel 1 ” Yvonne Mantje

athame 9789402236880/2017

Yvonne Mantje, uitgeverij Boekscout

Yvonne Mantje vroeg of ik haar thriller wilde lezen. Als thrillerliefhebber en liefhebber van verhalen waar het occulte en /of hekserij in voorkomen leek dit  wel een boek voor mij.

Inhoud: Yvettes rustige leventje wordt ruw verstoord als zij bij het overlijden van haar moeder een duistere erfenis ontvangt. Het geheime leven van haar overleden moeder neemt haar mee naar de donkere wereld van het occulte. De duistere rituelen die zich voordoen, openen voor Yvette een onbekende wereld. Ze wordt meegezogen in donkere schaduwen vol gevaar. Ze belandt via haar moeder in de wereld van de Katharen, die vervolgd worden door de inquisitie, met gruwelijke martelingen tot gevolg. Via een ritueel wordt er dan een wezen opgeroepen uit een andere wereld.

Yvette krijgt na het overlijden van haar moeder Femke contact met twee vriendinnen van haar moeder. Die blijken samen met haar moeder aan hekserij te doen. Haar moeder was op zoek naar de Athame die zeer belangrijk in de wereldgeschiedenis zou zijn. Door middel van de grimoires van haar moeder ( heksen-dagboeken) komt ze achter het hele verhaal en de bezigheden van haar moeder. Hierdoor reizen we met Yvette mee naar de Middeleeuwen en zelfs nog verder terug naar de tijd van de schepping.  We leren over de Katharen en we maken een reis langs religies en occulte zaken. Leren ja. Ik had het idee af en toe in een geschiedenisboek te lezen. Af en toe komt het heel vertellend en uitleggend over. Daar leent deze manier zich ook goed voor, door de grimoires te laten lezen door de personage uit het boek.  Op zich niets mis mee want het is interessant genoeg maar niet als je een spannende thriller verwacht.

Bij het begin had ik het gevoel een roman gestart te zijn. Rustig aan maak je kennis met Yvette en de andere personages. Het geheel is vrij eenvoudig geschreven dat ik eerst nog dacht aan een young adult boek tot we de geschiedenis in duiken. Veel details volgen, over de martelingen in de middeleeuwen tot het scheppingsverhaal en Atlantis. Ook zitten er foto’s in het verhaal waardoor het allemaal realistischer gaat lijken.  Ik had af en toe wel wat moeite mee dat de grimoires niet in de ik-vorm waren (wat ik wel had verwacht) en hoewel het verhaal interessant genoeg was om door te willen lezen ontbrak er voor mij toch de nodige spanning.  Er was wel een goede opbouw in het verhaal en zeker naar het einde toe wat mooi afsloot maar genoeg opening houdt naar een volgend deel. Wel jammer was  dat als laatste overbodige zinnetje “kom wel lezen verder…” staat, wat wel past bij die persoon die in zijn geheel toch wat betuttelend overkomt tegen Yvette.

Als je het idee van thriller loslaat en je interesse hebt in geschiedenis en religie is het een verhaal wat je zeker zult boeien. Het verhaal zit goed in elkaar en ik ben zeker benieuwd naar het vervolg. Ik hoop dat we daar de persoon Yvette wat beter mogen leren kennen.

 

De afbeelding van de cover en de inhoudsopgave van het boek komen van de site van de uitgeverij.

 

 

“de sekte” Mariette Lindstein

sekte978400508446/2017

Mariette Lindstein, vertaling Corrie van Bree, uitgever AW Bruna.

Mariette Lindstein (1958) afkomstig uit Zweden, komt op negentienjarige leeftijd in aanraking met de Scientologybeweging. Ze zou hier ruim twintig jaar verblijven en werkte direct onder leider David Miscavige. In 2004 wist ze onder dramatische omstandigheden te ontsnappen en ze woont nu met haar man Dan Koon ( ook voormalig Scientologylid ) in Zweden.

Hoewel ze in haar nawoord benadrukt dat alle personen en gebeurtenissen fictief zijn en ViaTerra ( de sekte genoemd in het boek) puur uit haar eigen fantasie zijn voortgekomen, zegt ze ook dat haar inspiratie uit haar eigen sekte verleden kwam. Verder hoopt ze dat haar boek begrip mag kweken over hoe het is om vast te zitten in een sekte omdat het zo eenvoudig is om naar binnen te worden gelokt maar het haast onmogelijk is er weer uit te komen. Maar dat dat kan heeft ze zelf bewezen.

De sekte is een meeslepende thriller die zich afspeelt op een mistig eilandje aan de Zweedse kust. Op dit eiland  is een newagebeweging gekomen onder leiding van de knappe en charismatische leider Franz Oswald. Hij heeft de leer van ViaTerra ontwikkeld en naast de gewone mensen heeft ViaTerra ook een aantrekkingskracht op beroemdheden en politici.

Sofia is net afgestudeerd en raakt gefascineerd door de leer van ViaTerra en het levensverhaal van Oswald. Omdat ze nog niet weet wat ze wil gaan doen na haar studie neemt ze de aangeboden baan  aan en vertrekt ze naar het eiland. Ze mag een bibliotheek opstarten en al snel promoveert ze naar persoonlijk assistent van deze leider.  Het mooie baantje op het mooie eiland blijken echter niet zo  mooi te zijn.  ViaTerra blijkt toch niet zo te zijn als wat de buitenwacht denkt. De leden worden uitgebuit en er volgen gruwelijke gebeurtenissen waardoor Sofia twijfelt aan de leer van ViaTerra en de bedoelingen van Franz Oswald. Ze wil niets liever dan terug naar haar oude leventje maar ze komt er achter dat het nog nooit iemand is gelukt zomaar weg te gaan.

Het boek gaat van start met een ontsnappingspoging van Sofia in de proloog. Uiteraard is totaal onduidelijk of deze poging is gelukt en gaan we terug in de tijd. Het moment waarop Sofia kennis maakt met de sekte leider.  Een chronologische vertelling volgt waarbij veel alledaagse details van het leven op ViaTerra worden verteld. Bij een ander soort thriller zou je je ergeren aan zo een laag tempo van het verhaal maar juist hier komt het geheel tot zijn recht omdat het juist die details zijn die het leven in zo’n sekte juist beeldend maken, waardoor het de lezer juist boeit om door te lezen.  Een nieuweling komt door de slinkse en uitgekookte werkwijze van zo’n sekte er niet meer uit en de lezer komt door deze manier niet uit het verhaal. Je wilt immers doorlezen om er achter te komen hoe het Sofia vergaat.  Het verhaal van Sofia wordt afgewisseld met korte stukken (in ander lettertype) tekst.  Een verhaal over de jeugd van een persoon. Al snel was mij duidelijk wie dat zou moeten zijn en het geeft een mooie achtergrond van die persoon zijn karakter.  De afwisseling die dit meebracht was goed gedoseerd en gaf een extra spanningsveld in het verhaal.

Het fenomeen sekte spreekt tot de verbeelding en ieder realistisch en nuchter denkend mens vraagt zich af hoe iemand zo kan worden opgeslokt door een knappe man met  mooie praatjes die verre van mooi uitpakken.  Het beeld wat de schrijfster geeft is echter zo pakkend dat je als lezer met beide voeten op de grond wordt gezet en bedenkt dat zoiets iedereen zou kunnen overkomen. Hierdoor krijgt het verhaal een extra dosis spanning mee.

Ik vond het een goed debuut met een mooie afloop. Na het dankwoord staat echter een korte teaser voor het vervolg wat eind deze maand moet gaan verschijnen. Ik vraag mij af of dit tweede deel kan tippen aan het eerste, de lat ligt immers vrij hoog.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“het meisje in het bos” Kate Hamer

meisje in bos9789022582190/2017

Kate Hamer, vertaling Mariëtte van Gelder, uitgeverij Boekerij

Kate Hamer kreeg voor haar debuut  “het meisje in de rode jas” goede kritieken en ze werd gezien als een nieuwe stem in de thrillerwereld. Ik heb haar debuut niet gelezen maar was wel nieuwsgierig naar deze titel vooral na het lezen van de achterflap.

De achterflap/inhoud laat weten dat het verhaal gaat over Ruby die op haar dertiende verjaardag er achter komt dat het echtpaar wat haar opvoedt niet haar echte ouders blijken te zijn. Dit is voor haar fijn te horen omdat zij zich als een vreemde voelt bij deze mensen en nu blijkt dat haar echte ouders ergens anders zouden kunnen zijn wil ze niets liever dan deze opsporen. Ze loopt weg, het bos in en ontmoet een stel andere kinderen. Ze lijken alleen in het bos te wonen en ze sluit zich bij hen aan. Of dit verstandig is en of ze dan wel veilig is zal later blijken.

De achterflap maakt je dus nieuwsgierig maar eigenlijk geeft het niets weg over de inhoud dus de lezer laat zich verrassen. Of dit een positieve of negatieve verrassing zal zijn is een persoonlijke beleving. Bij mij zat het er een beetje tussen in. Hoewel ik het   verhaal zeker kon waarderen was het niet de thriller die ik voor ogen had.  Er is wel een zekere spanning in  het verhaal maar niet ‘ thriller-opbouwend-spannend’.  Ik vond het meer een roman met wat paranormale invloeden.

De schrijfstijl is zeer beeldend en het leest redelijk vlot weg maar door het wisselen in tijd ( de tijd dat Ruby 13 is geworden dus het heden en  de periode van ongeveer 14 jaar terug) duurde het even voordat alles een plaats kreeg in het verhaal en ik er echt in zat. Die aanloop duurde voor mij net even te lang waardoor ik de neiging kreeg het boek weg te leggen. Gelukkig heb ik dat niet gedaan want  later gaat het verhaal voor zich spreken en heeft het bijzondere wendingen.

Voor iemand die een echte thriller zoeken zou ik het niet aanraden maar het is zeker de moeite waard als je met een ander idee het boek in stapt.

Met dank aan uitgeverij Boekerij voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.