” het patroon” Wessel de Valk

boekenpost 9789492221650/2017

Wessel de Valk, Futuro uitgevers

Wessel de Valk is afgestudeerd criminoloog, mediaondernemer en schrijver. Hij heeft grote interesse in innovatie en wetenschap. Die interesse is ook terug te vinden in zijn eerdere debuutthriller “bestemming onbekend” en in dit tweede boek “het  patroon”.

Na veel lovende woorden over zijn debuut ‘bestemming onbekend” gehoord te hebben wilde ik maar al te graag zijn tweede boek “het patroon” lezen toen zijn uitgever dit vroeg. De achterflap beloofde een spannend verhaal en op de voorkant prijkt het genre “thriller” dus dat moest wel wat voor mij zijn. Lees hieronder mijn recensie of dat ook echt zo bleek te zijn;

Inhoud/achterflap: Wijnhandelaar Osman Fissler denkt zijn vrouw en dochter, die vijftien jaar eerder spoorloos verdwenen, terug te zien in de immense shopping mall Mah Boon Krong in Bangkok (Thailand). Het weerzien is kort en mysterieus en Fissler blijft vol vragen achter. De gebeurtenis staat niet op zichzelf. Ook Shaun Doran, een klasgenoot van zijn dochter Kirsten, blijkt rond dezelfde periode in rook te zijn opgegaan. Het is de start van een fascinerende, mysterieuze zoektocht die zich afspeelt in zes landen.Al snel blijkt dat het heden en verleden niet alleen ondoorzichtig samenhangen, maar ook meerdere versies kennen. Wat is de waarheid? Welke werkelijkheid is de echte?

Het verhaal gaat gelijk goed van start in Thailand waar Fissler denkt zijn vermiste vrouw en dochter te zien. Met veel details weet de schrijver een wonderlijke ervaring zo op papier te zetten dat je het als lezer net zo wonderlijk voor je ziet als de personage uit het verhaal. Vervolgens gaan we naar Brussel waar Zoé ook een bijzondere ervaring heeft en beiden nemen contact op met hun nestor Pilgram. Het zou het begin zijn van mysterieuze verschijnselen en vreemde gebeurtenissen in een behoorlijk spanningsveld. Hoewel er heel veel gebeurt en je schakelt tussen verschillende landen en tijden zit het zo goed in elkaar dat het klopt en je in het verhaal blijft zitten.

Al is er voldoende spanning ik kan het boek niet zomaar onder “thriller” wegstoppen, het is veel meer dan dat ! Het is wel fijn om als veellezer een boek te treffen dat zich niet zomaar een stempel laat geven van een bepaald genre. Er zitten science- fictie- elementen in die zo goed worden omschreven dat je ze gewoon voor lief neemt en het helemaal voor je ziet dat het echt zo zou kunnen gaan. Door subtiel uitleg te geven aan deze elementen en gebeurtenissen heb je als lezer ook het gevoel serieus genomen te worden en neem je het verhaal ook serieus. De personages worden goed uitgediept en hierdoor snap je hun beweegredenen en acties des te meer.

Na het lezen kwam ik er achter dat  dit verhaal het vervolg is op ‘bestemming onbekend’. Gelukkig is het verhaal heel goed zelfstandig te lezen. Ik heb ‘bestemming onbekend’ niet gelezen en ik had niet het idee dat ik hierdoor informatie misgelopen had. Ik denk wel dat sommige zaken wat eerder op zijn plaats vallen en dat je de connecties tussen sommige personages eerder door hebt maar dat is geen noodzaak voor het begrijpen van het verhaal. De schrijver legt voldoende uit om het verhaal goed te kunnen volgen zonder deze voorkennis en doet dit op een boeiende manier zonder vervelend over te komen. Geen eindeloze terugblikken of vertellingen maar gewoon de nodige informatie in juiste dosering.

Voor mij wel is het echter wel noodzaak het eerste boek te gaan lezen want ik wil gewoon meer lezen  van deze schrijver !

 

” door rood verbonden” Saskia van Mieghem

Door_rood_verbonden-228x2289789492551108/2017

Saskia van Mieghem, uitgeverij Ambilicious

Na haar debuut “voor altijd twee” wat waargebeurde feiten als basis heeft, heeft zij nu haar eerste fictie boek geschreven. Het boek wordt weggezet als thriller maar wie een heel spannend verhaal verwacht kan misschien maar beter die verwachting opzij zetten.

Achterflap: De overgangsperikelen bij vier verschillende vrouwen verdwijnen op de achtergrond wanneer zij spontaan een week op vakantie gaan in Drenthe. Een week van begrip en ontspanning. Maar, is alles wel zoals het lijkt? Of speelt er iemand een spel?Lukt het Anna, Barbara, Carolien en Diana om hun laatste troef geheim te houden?
Een verhaal vol spanning, seks en vriendschappen.

De vier dames kennen elkaar van een internetforum, over de overgang. Al snel maken ze een groepsapp aan en tijdens het whatsappen komt er het plan om samen op vakantie te gaan. Een spontane actie waar ieder om eigen redenenen mee instemt. Tijdens dit weekje leren ze elkaar maar zeker zichzelf een stuk beter kennen. Wat een ontspannen man-en-seks-vrij weekje moet zijn wordt echter heel iets anders….

Ik ontving van de uitgeverij een leesexemplaar in mijn mailbox (waarvoor mijn dank) en het duurde even voor ik er aan kon beginnen. Ik had mij  niet verdiept in het genre en had verwacht dat het een “chicklit-voor-veertig-plus” zou zijn omdat het immers ging over vier dames met overgangsklachten en alle bijkomstigheden. Tijdens het lezen bemerkte ik dat er een thrillerachtig element tussendoor  kwam en bleek het niet alleen te gaan om het bespreken van de overgangsklachten en andere problemen. Die trouwens met de nodige humor en borrels werden besproken wat een luchtige insteek aan het verhaal gaf. De cover en titel slaan op de vier dames waarbij de titel op meerdere wijze goed gevonden is.

Aan het begin zijn de dames druk op het forum en de whatsapp en die teksten worden dus ook letterlijk zo in het verhaal neergezet. Je leest dit als een verslagje en neemt het in je op maar het duurt dan even voordat je echt in een vlot lopend verhaal zit.

Het verhaal leest heel snel weg, maar ik vind wel dat de schrijfster er wel heel veel in stopt.  Het is moeilijk daarop in te gaan zonder een spoiler weg te geven dus dat zal ik niet doen maar ik vroeg me wel af in hoeverre het verleden van alle vier de dames relevant is voor de situatie van nu.  Als dit tot op zeker hoogte achterwege was gebleven had ze het spanningselement misschien wat meer kunnen uitdiepen.

Tussen de genummerde hoofdstukken door verschijnt af en toe een anders genummerde pagina met enkele zinnen van een bepaald persoon. Hierdoor wil de schrijfster langzaam de spanning opvoeren tot aan het bijna einde van het verhaal waar er heel veel gebeurd en je er achter komt wie die persoon is, mocht je dit nog niet eerder ontdekt hebben. Had de spanning wat beter opgebouwd geweest ( en iets minder voorspelbaar) had het voor mij meer een thriller geweest. Het is ook een vrij dun boek en dan moet je denk toch een iets andere aanloop nemen naar de ontknoping om je lezer op het puntje van de stoel te krijgen.

Voor mij is “door rood verbonden” een lekker luchtig vakantieverhaal, ideaal voor een uurtje of twee leesplezier maar als thriller minder geslaagd.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

 

“vermiste meisjes” Megan Miranda

vermiste meisjes 9789026142130/2017

Megan Miranda, vertaling Caecile de Hoog, uitgeverij de Fontein.

“vermiste meisjes’ is het thrillerdebuut van Megan Miranda, eerder schreef zij YA-titels.

Achterflap: Nic is terug in Cooley Ridge om voor haar hulpbehoevende vader te zorgen. Tien jaar geleden is ze naar Philadelphia vertrokken, niet lang na de verdwijning va haar beste vriendin Corinne. Die verdwijning is nooit opgelost. Een paar dagen na haar terugkomst verdwijnt er opnieuw een meisje. Deze zaak rijt oude wonden open. Iedereen die indertijd met de zaak te maken had, woont nog steeds in Cooley Ridge. Tyler, Nic’s ex-vriend, date met Annaleise. Zij was het alibi voor haar en haar vrienden de nacht dat Corinne verdween. Nu is zij het die verdwenen is….

Een mooi concept: een vermist meisje wat misschien te maken heeft met de vermissing van tien jaar terug, een vader die niet echt een betrouwbare getuige kan zijn maar zeker meer weet en een dorpje waar iedereen elkaar kent, of denkt te kennen.

Het verhaal is misschien qua onderwerp en plot niet origineel de vertelwijze is dat zeker. Deze is misschien wat verwarrend. Als het verhaal van start is gegaan bij dag 1 gaan we vervolgens twee weken later naar dag 15 om vervolgens weer terug te tellen naar dag 1 daar aangekomen weer twee weken later te zijn en af te sluiten met drie maanden later. Volgt u het nog ?  Gelukkig is er een vermelding van welke dag we ons bevinden.

Het knappe is dat de schrijfster bij het terug vertellen niet in herhaling valt en zeker niet voorspelbaar wordt. Persoonlijk vind ik het origineel maar ik had af te toe het idee dat ik wat terug moest bladeren en het haalde mij uit het verhaal. Het begon mij een beetje af te leiden en dat is jammer omdat je dan een stuk spanning mist wat er toch wel in zit.  Al moet ik zeggen dat je als je veel spanning verwacht ( wat de titel en achterflap misschien denken te zeggen) kom je van een koude kermis thuis. Elk hoofdstuk werkt een stukje naar de ontknoping toe maar het kabbelt wel wat voort. Er is meer ruimte voor het psychologische aspect dan voor actie en spanning.

De personages zijn goed uitgewerkt en het verhaal klopt en heeft de nodige verrassende wendingen. Taalgebruik is eenvoudig en het verhaal loopt goed qua zinnen en inhoud maar  mijn leesplezier werd door de vertelwijze een beetje ontnomen.

 

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Gastrecensie: “Maurice” Anne-Laure van Neer

maurice 9789462420618/2017

Anne-Laure van Neer, uitgeverij Kramat

Van uitgeverij Kramat mocht ik een bloglezer verblijden met een exemplaar van Maurice. Veronique Janssen heeft het boek met plezier gelezen en bij deze haar recensie:

Zwarte humor met een rauwe rand

Het verhaal Maurice van Anne-Laure van Neer gaat over de 65-jarige Maurice. Hij is een seriemoordenaar en hij verlost de Mensheid van bumperklevers en Alfa-mannetjes. Op het sterfbed van zijn moeder belooft hij te stoppen met moorden. Hij belooft haar dat hij nog één moord mag plegen en dan zal hij stoppen. Maurice heeft een plan en alles gaat goed. Tot zijn dochter thuiskomt met een nieuwe vriend. Hij is een Alfa… Zal hij hem doden en van het plan afwijken? Of zal hij de verleiding kunnen weerstaan?

De cover is perfect gekozen bij het boek. Het maakt het mysterieus en eigenaardig. De druppel bloed en de man zonder gezicht maken je nieuwsgierig. Het boek heeft geen hoofdstuknummers, maar er is wel degelijk een indeling aanwezig. Je merkt het ook aan het verhaal. Het stoort in ieder geval niet.

Het perspectief is in de ik-vorm en je ziet alles vanuit Maurice. Je kijkt als het ware mee over zijn schouder. Dit was erg prettig. De schrijfstijl is prettig en vlot. De zwarte humor in het boek passen bij het verhaal en laten je zelfs lachen om een moord. De droge manier van denken van Maurice past bij het verhaal. Het is een verhaal met zwarte humor met een rauw randje.

Het verhaal is origineel en heeft me vaak verbaasd. De wendingen zijn goed gedaan en je denkt te weten wat er gaat gebeuren en toch verrast Anne-Laure je dan weer. Maurice is een boek dat snel weg leest met een goede dosis zwarte humor.

Veronique Janssen

Meer lezen van Veronique ?

Je vindt haar op Hebban :   Veronique’s boekenhoekje en op Facebook 

Mijn recensie over Maurice lees je hier

 

Met dank aan uitgeverij Kramat voor het beschikbaar stellen van het boek. De afbeelding van de cover komt ook van de site van de uitgeverij.

 

 

 

“over het spoor” Eva Keuris

over hert spoor

Eva Keurs, uitgeverij Prometheus

Eva Keuris (1978) studeerde in 2005 af aan de opleiding Writing for Performance van de HKU. Tijdens haar studie werkte ze ruim vier jaar als dialoogschrijver en eindredacteur voor de soap Onderweg naar Morgen. Ze schrijft verschillende televisieseries en toneel. Met haar toneelstuk Addergebroed won ze in 2005 de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs. Op dit moment is zij eindredacteur bij SpangaS,  geeft zij les aan de Schrijversacademie en werkt zij mee aan verschillende speelfilms. Over het spoor is haar debuut.

Over het spoor: Op donderdag 21 augustus om 20.30 uur verschijnt de naam van Jordi de Wit op de politie-telex. Het tienjarige jongetje is door zijn moeder als vermist opgegeven. Om 23.34 uur ziet een agente iets drijven in het riet van een vijver in het natuurgebied tussen Hilversum en Bussum, ongeveer anderhalve kilometer van de speelplaats waar Jordi voor het laatst werd gezien. De staat waarin het lichaam wordt aangetroffen maakt al snel duidelijk dat het jongetje niet uit zichzelf in het water beland is. Jordi de Wit wordt op 30 augustus begraven. Zijn hele school is aanwezig, hij is nog nooit zo populair geweest.
Kort na de moord worden drie puberjongens opgepakt. Wanneer zij na hun gevangenisstraf vrijkomen, besluit ghostwriter Stella uit fascinatie voor de zaak en de dubieuze schuldtoekenning een boek te schrijven over de meest charismatische, hoogopgeleide van het stel, de enige van ‘de goede kant van het spoor’ in Hilversum: Ingmar. Voor hem en zijn reputatiegerichte familie is het de kans om zijn onschuld te bewijzen en zijn imago te verbeteren, zodat zijn toekomst er zonniger uit komt te zien. Echter, naarmate Stella en Ingmar dichter bij elkaar komen, lijkt de waarheid steeds verder weg te raken.

In Over het spoor heeft schrijfster Eva Keuris sterke, geloofwaardige personages neergezet. Je kunt jezelf herkennen in Stella, je kijkt een beetje argwanend naar Ingmar en voelt niets anders dan medelijden met Julian. De belangrijkste eigenschappen van alle personages zijn goed uitgewerkt. Stella, Ingmar, Julian en de anderen zouden zomaar echte mensen kunnen zijn.

Het boek is eigenlijk een boek van de hoofdpersoon Stella. Zij heeft als ghostwriter van Ingmar een verhaal te vertellen, een verhaal over moord en gerechtelijke dwalingen. Het knappe is dat Keuris het voor het elkaar heeft gekregen om het echte te laten lijken alsof Stella het boek geschreven heeft, alsof zij verslag doet van een waargebeurd verhaal. Het verhaal zelf is niet enorm spannend, er gebeurt maar weinig en ik zou het boek zeker geen thriller willen noemen. De kracht van Over het spoor is de wijze waarop het is geschreven, in de opbouw van de reconstructie. Je kunt merken dat Keuris ervaring heeft als schrijver, ook al is Over het spoor haar debuutboek.

Het slot van Over het spoor is best voorspelbaar, maar op één of andere manier geeft dat niet. Het verhaal is wel af. Sterker nog, als het verfilmd zou worden, zou ik gewoon kijken.

Felice Beekhuis

Felice Beekhuis schrijft recensies voor Boekenbijlage en  voor Conniesboekkies

 

“de fluisteraar” Karin Fossum

fluisteraar 978946068340/2017

Karin Fossum, vertaling Lucy Pijttersen, uitgeverij Marmer.

Karin Fossum is een gevestigde naam in de Noorse misdaadliteratuur. Wereldwijd is ze bekend geworden door haar romans met inspecteur Konrad Sejer in de hoofdrol. Ze heeft veel literaire prijzen gewonnen, waaronder (twee maal) de Rivertonprijs voor beste Noorse misdaadroman. De fluisteraar is het veertiende deel in de reeks over Konrad Sejer.

Inhoud/achterflap: Ragna Riegel werkt bij een goedkoop warenhuis en woont alleen in haar ouderlijk huis. Haar ouders zijn dood en haar zoon is verhuisd naar Berlijn. Los van de verplichte kerst- en verjaardagskaart hebben ze geen contact. Ragna leeft een teruggetrokken bestaan en ze houdt van de routine en orde in haar leven. Totdat Ragna op een dag in haar brievenbus een anonieme dreigbrief aantreft. Ze raakt in de greep van een wurgende angst, die steeds groter wordt en haar nog dieper in een isolement drijft. In de verhoorkamer op het politiebureau ondervraagt inspecteur Konrad Sejer een verdachte van een gruwelijke misdaad. Die verdachte is Ragna Riegel. Aan hem te ontdekken waarom deze vrouw gedaan heeft wat ze heeft gedaan.

Hoewel inspecteur Konrad Sejer een grote rol speelt is de daadwerkelijk hoofdrol weggelegd voor Ragna Riegel. Door de gesprekken die ze voeren probeert de inspecteur haar vertrouwen te winnen en probeert hij ook het contact tussen Ragna Riegel en haar zoon te herstellen in de hoop dat ze dan meer informatie zal gaan delen. Gaandeweg kom je als lezer er samen met de inspecteur achter wat er allemaal is gebeurd en of Ragna Riegel zich kan berusten in haar situatie. Dit alles wordt afgesloten met een mooie twist die mij even deed glimlachen.

Vorig jaar las ik voor het eerst een verhaal van Karin Fossum (veenbrand) en ik was in het bijzonder gecharmeerd voor haar gedetailleerde vertelwijze. De meest eenvoudige dagelijkse dingen worden tot in de kleinste puntjes verteld zonder dat het langdradig wordt. Het is juist het tegendeel:  je krijgt juist een heel goed beeld van de situatie. Ook in dit verhaal komt dit naar voren. Verder gaat het over gewone mensen en om een zaak die bij je in de straat zou kunnen plaatsvinden waardoor het verhaal een beklemmende toon krijgt. Hoewel vanaf de eerste pagina duidelijks is wie de dader is blijf je in opperste concentratie doorlezen omdat je uiteraard ook wilt weten wat Ragna op haar kerfstok heeft en waarom ze dit heeft gedaan. Niet een who maar een what&why dunnit.

Het verhaal begint waar de meeste onderzoeken eindigen ( de dader) en heeft een originele invalshoek. Een psychologische thriller met alle ruimte om de personages uit te diepen en zo realistisch te omschrijven dat het voelt alsof ze je buren kunnen zijn.  Een verhaal wat ik van harte kan aanbevelen, zeker aan lezers die niet van de standaard dertien uit een dozijn thrillers houden.

 

Met dank aan uitgeverij Marmer voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“Maurice” Anne-Laure van Neer

 

maurice9789462420618/2017

Anne-Laure van Neer,  uitgeverij Kramat

Anne-Laure van Neer (1975) werkte in de toeristische sector als animatrice, reisorganisator en reisagente. Zes jaar geleden besloot ze te stoppen met haar werk om schrijfster te worden. In 2015 verscheen haar debuut “Justine”dat genomineerd werd voor de Knack-Hercule Poirot prijs.  Dit is een jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman.Maurice is haar tweede boek. Weggezet als ‘suspence’ maar het is meer dan een thriller.

Een gitzware cover waarop een gezichtloze man met een witte doornkroon, de naam Maurice erboven met een bloeddruppel als puntje op de i. Als snel draai ik het boek om de achterflap te lezen om een beeld te vormen wat mij te wachten staat met dit verhaal.

Hier lees ik dat het gaat over Maurice, 65 jaar en seriemoordenaar. Hij belooft aan zijn stervende moeder om zijn roeping op te geven. Het is voorgoed gedaan om de Mensheid te bevrijden van bumperklevers BMW-rijders en Alfa-mannetjes. Hij  mag nog één moorde plegen en dan is het klaar. Alles verloopt volgens plan tot zijn dochter thuiskomt met een nieuwe vriend. Een Alfa. De grote vraag is of Maurice zich aan zijn plan houdt en de grote verleiding kan weerstaan.

Ik kon in ieder geval het boek niet weerstaan en begon meteen met lezen. Wat een heerlijk vertelwijze. Je gaat als een speer door het verhaal heen. Het laat zich lezen als een heel zwarte komedie. Hoewel we met een seriemoordenaar vandoen hebben en zijn gedachten vrij op ons los worden gelaten heeft alles een flinke dosis humor  met de nodige sarcasme, leuke plottwisten, en gaat er bij Maurice geregeld wat mis.

Mensen zijn niet wie hij denkt dat ze zijn ( en als lezer ga je daar in mee) en als er dan uitkomt wie ze wel zijn stuit dat weer op problemen (mensen) die moeten worden opgelost ( weggeruimd), maar ja dan komt hij bij zijn belofte. Nog maar één persoon mag uit de weg worden geruimd en hoe verder het verhaal gaat hoe meer mensen daar voor in aanmerking komen. Een lastige zaak voor Maurice met een wel heel bijzondere oplossing. En een top-einde maken deze roman compleet!

De cover van het verhaal past bij de zwarte humor in het boek. De doornenkroon slaat op het feit dat Maurice zich de uitverkorene voelt en het geeft verder een vleugje mysterie en spanning. De karakters in het verhaal zijn heerlijk stereotype (vooral hoe de Alfa-karakters worden neergezet) en je snapt meteen de aversie van Maurice bij de personages die hij tegenkomt. Alles wordt vrij zwart-wit weergegeven. Net zoals Maurice zijn gedachten gaan. Maar ook al is hij een seriemoordenaar hij heeft ook een beschermingsdrang naar zijn dochter en ziet zichzelf als iemand die in dienst van de Mensheid bezig is,  niet als iemand die moord uit lust maar om de Mensheid te redden. Hij vindt zichzelf daarom best een nobel mens. Door de humor en doordat er nogal wat mis gaat kan je daarom geen afkeer voor deze seriemoordenaar voelen. Toch knap gedaan van de schrijfster omdat dat het toch wel een standaard gegeven is bij een thriller dat je als lezer tegen de moordenaar bent.

Vandaar mijn mening dat, ook al is er volop spanning, het boek geen standaard thriller is maar meer een gitzwarte komedie waarvan ik wel heel graag een verfilming zou willen zien.

 

Met veel plezier heb ik dit boek mogen lezen en kan hem van harte aanbevelen !

Win-actie  ! 
Ik dank uitgeverij Kramat voor het recensie exemplaar en ik mag een ook een exemplaar weggeven aan de lezers van dit blog!

De bloglezer die ik mocht verblijden was Veronique Janssen! Je kunt haar gastrecensie hier lezen!