recensie ” Charlie” Monique van den Hout

cahrlie2021/9789044842838

Monique van den Hout, uitgeverij Clavis

Monique van den Hout is illustrator en weet met dit lieve, kleine boekje een hartverwarmend verhaal neer te zetten.

Een verhaaltje over Charlie. Op een regenachtige dag fietst een meisje in de regen langs een plas. Daar ziet ze een hoopje zwart. Ze kijkt goed en ziet dat het een levend wezentje is. Ze neemt het natte bolletje mee naar huis. Doet het in bad, wrijft het warm en droog, geeft het eten en een naam.

Het is een boekje ,iets groter dan a5 formaat met een hard kaft. Het heeft een twaalftal pagina’s die volledig zijn geïllustreerd. Er is een geringe tekst. Op een enkel pagina een woord , een enkele keer twee of drie. Heel summier en eigenlijk , hoewel zeer passend, had het ook weggelaten kunnen worden. De ontroerende, warme tekeningen zeggen genoeg.

Het is een lief verhaaltje over voor een diertje zorgen en lief te hebben. Het is ideaal om samen te kijken, thuis of in de klas, en er je eigen verhaaltje bij te vertellen. Of gewoon om te genieten van de mooie tekeningen.

Kortom je hebt geen woorden nodig om zoiets moois neer te zetten

recensie: ” Monster in mijn huis ” The Umbilical Brothers & Johan Potma

download (1)9789021461687/2022

Auteurs The Umbilical Brothers, Illustrator Johan Potma, uitgeverij Volt

The Umbilical Brothers, David Collins en Shane Dundas, vormen samen een komisch duo en komen uit Australië.  Ze worden genoemd in de top 100 voor “ most creative people in entertainment”.
Johan Potma is een Nederlands kunstenaar. Hij schildert zijn monsters op oude houten oppervlakken, zoals dozen en deksels. Hierdoor krijgen zijn illustraties net iets extra’s mee. Ik was al bekend met zijn werk en dat was waarom dit boek op eerste gezicht mij al aantrok om te gaan lezen.

Dit prentenboek zit vol met monsters, monsters in allerlei soorten en maten. Ze zijn soms zo lelijk dat ze schattig worden. Een grappige tekst, op rijm, laat ons al deze monsters ontmoeten in een speurtocht door het huis. Om te eindigen bij dat ene (enge) monster…  Maar de oplettende kijker zal in de details van de illustraties eigenlijk wel kunnen raden naar welk monster we toe gelokt worden. Hints op elke pagina.

De illustraties zijn geweldig en ik denk dat door de combinatie van het schrijversduo en de illustrator het boek een topper is geworden. Persoonlijk vind ik de tekst ondergeschoven aan de illustraties. Maar in het geheel genomen is het een grappig boek waarin je blijft kijken!

Recensie: ” Met de wind mee ” Mireille Geus & Thé Tjong-King

met de wind mee9789047713524/2021

Mireille Geus & Thé Tjong-King, uitgeverij Lemniscaat

Zowel Mireille Geus als Thé Tjong-Khing zijn geen onbekenden in kinderboekenland. Beiden hebben al heel wat titels op hun naam staan én weten hoe ze een mooi verhaal kunnen neerzetten.  Een samenwerking met twee grote namen moet dan wel iets bijzonders opleveren. Of het echt bijzonder is weet ik niet maar wat ik wel weet is dat ik een mooi prentenboek voor mijn neus heb met een heel warme uitstraling wat zeker aan zal spreken bij jonge kinderen.

Het beertje wat de hoofdrol in dit verhaal heeft lijkt niet te kunnen slapen door de harde wind die buiten waait. Terwijl zijn moeder en andere familieleden al in winterslaap dommelen lopt hij naar buiten waar hij meegevoerd wordt door de wind en een groot avontuur beleeft. Hij waait langs de bomen, over de zee, ontmoet een wijze zalm, komt giraffen tegen , uilen en zelfs aapjes. Verwondering en met plezier leert hij van de wijsheid van de uilen maar beseft aan het einde van zijn reis dat hij eigenlijk toch heel graag naar huis wil.  Hij voelt zich plots alleen en als de wind gaat liggen tuimelt hij weer richting zijn eigen hol.

Het verhaal laat een beetje in het midden of het beertje alles heeft gedroomd of dat hij het echt heeft beleefd, tel daar de filosofische wijsheid van de uilen bij op en de mijmering aan het einde en je hebt de mooie boodschap dat iets samen beleven leuker is dan alleen. De illustraties spreken voor zich en het is al met al een heel warm verhaal.  Over weg gaan en weer thuiskomen over liefde voor je familie en samen zijn.

Persoonlijk vond ik het verhaal niet zo origineel , de kleuren soms wat donker, maar ik ben de doelgroep niet. Het leest wel lekker weg en laat ruimte of bij de illustraties wat te vertellen. Ik denk dat het  boek  zeker zal aanspreken bij het jonge publiek en menig maal uit de kast zal worden geplukt om te herlezen en te bekijken.

Recensie : alle dieren slapen, auteur K. Skomsvold

alle dieren slapen9789463880565/2021

Auteur K.A. Skomsvold, illustrator M.K.Johnsen, vertaling E vd Vendel, uitgeverij Tiptoe print

Kjersti Annesdatter Skomsvold studeerde wiskunde, algemene literatuurwetenschap en Frans. Ze schreef haar (literaire) debuut in 2009 en een zevental titels volgde. Zowel essays, korte verhalen en gedichten en een tweetal kinderboeken. Nu is er een mooi prentenboek met illustraties van  Mari Kanstad Johnsen, zij studeerde aan de Nationale Kunstacademie in Oslo en in Stockholm. Het mooie boek Ploef, eerder verschenen bij deze uitgeverij, is van haar hand.

Samen hebben zij hun krachten gebundeld en voor mij ligt een groot formaat prentenboek (25 bij 34 cm) met een hard kaft.

Een boek over slapen, nou ja eigenlijk de aanloop naar het slapen en naar bed gaan.  Het gaat over de kleine Bo. Hij is samen met zijn moeder en het is bijna bedtijd. Als zijn moeder zegt dat hij naar bed moet zegt hij dat hij al slaapt als een papegaai op 1 poot, dat hij als een beer in winterslaap wilt en hij vraagt zich samen met zijn mama af wat en hoe andere dieren dat doen.
Wat volgt is een kleurrijk en fantasievol verhaal. Grote platen met alle ruimte voor het afbeelden van de dieren die samen met Bo de revue passeren.

De kleuren van de illustraties zijn op eerste gezicht wat sober en eenvoudig maar stralen heel veel warmte uit. Er zijn veel details in terug te vinden en zijn vrolijk.  De tekst is summier maar voldoende om het hele verhaal te vertellen. Naast de reis van Bo naar zijn warme bedje zijn er ook op grappige wijze dierenweetjes die voorbij komen. Uiteraard weer een mooie vertaling van Edward van de Vendel.

Een fijn samen lees verhaal over naar bed gaan en moeten gaan slapen

Roef en oma – Liet Kombrink

roef en oma9789464028096

auteur Liet Kombrink , illustraties Susanne Kolster 

 

Liet Kombrink is naast moeder en oma een creatief persoon die altijd bezig is.

Al eerder schreef ze het mooie boek “ Opa Daantje doet het niet meer” over rouwverwerking.

Toen zij hoorde dat zij oma zou worden kon zij haar creativiteit kwijt in knutsels voor haar kleinkind en de andere die volgde. Dit inspireerde haar ook tot leuke verhaaltjes over Roef en zijn oma.

Roef en zijn oma zijn dikke vrienden. Als het Roef-en-oma-dag is  speelt of logeert Roef bij zijn oma en gaan ze lekker de hele dag samen dingen doen. Spelen, knutselen, vissen naar de kinderboerderij . Er is altijd wel wat te doen en bijna altijd gebeurd er wel wat geks als Roef met oma op stap is.

Het prentenboek bevat 10 korte avontuurtjes over Roef en zijn oma. Alledaagse gebeurtenissen met net een beetje extra. Met oma naar de speeltuin waarbij oma op de glijbaan klimt en eraf wilt roetsjen wat niet een-twee-drie lukt is hier slechts een voorbeeld van. 

De tekst is kort en bondig, past goed bij de leeftijd van de jonge luisteraars. Doordat het in korte hoofdstukjes is vorm gegeven kan je er makkelijk een verhaaltje er uit pikken al kan het heel goed zijn dat het zo prettig leest dat je gewoon door blijft lezen.

Het geheel is weer heel mooi vormgegeven in dezelfde stijl van haar vorige boek en ook met de samenwerking met dezelfde illustrator Susanne Kolster. Zij maakt warme kleurrijke illustraties.

De grappige verhaaltjes stralen een hoop plezier en liefde voor elkaar uit en zijn een heerlijke bezigheid om aan je kind/ kleinkind voor te lezen.

opa Daantje doet het niet meer – Liet Kombrink

opa daantje 9789463239677 uitgeverij Boekengilde 

Auteur Liet Kombrink, illustraties Susanne Kolster 

Liet Kombrink is naast moeder en oma een creatief persoon die altijd bezig is. Het schrijven van dit bijzondere prentenboek is gebaseerd op haar eigen ervaringen. Toen twee zusjes onverwacht kort na elkaar overleden bracht dit uiteraard  veel emoties met zich mee en later realiseerde ze zich dat  zij haar vier zoons onvoldoende aandacht had kunnen geven in hun emotionele verwerking. Het vinden van de juiste woorden is moeilijk in zo’n situatie en hoe graag had zij toen dit verhaal willen hebben om het gesprek aan te gaan.
Dit was dus het idee om het verhaal van opa Daantje te schrijven. Een verhaal wat de drempel kan verlagen om in gesprek te gaan met je kind. 

In het boek vindt Moos, een kleine muis, opa Daantje in het bos. Opa Daantje ligt heel stil op de grond, ziet er vreemd uit en zegt niets tegen Moos. Wijze uil Willem zegt dat opa Daantje dood is. Moos heeft nu wel honderd vragen: Wat is dood? Hoe lang duurt dat? Wat moeten we nu met opa Daantje doen ?

Voor mij ligt een mooi vormgegeven prentenboek. Eigenlijk meer een vertelboek want naast de mooie en warme illustraties van Susanne Kolster is er redelijk veel tekst. Het is daarom aan te raden het als volwassenen eerst zelf even door te nemen om vooral bij erg jonge kinderen zelf te bekijken of het kind het niet beter in kortere stukjes kan luisteren. Soms is de concentratieboog niet zo groot en het  verhaal is niet in hoofdstukken verdeeld. Door dit zelf eerst even te scannen weet je wat je in het verhaal kunt verwachten. Dat is prettig omdat jezelf wel heel goed in kan schatten wat je kind aan kan.

Het is een verhaal over wat er gebeurd na het overlijden van een dierbare naaste.  Over het regelen van een begrafenis, de ceremonie zelf en het verdriet wat je mag hebben maar ook de fijne gevoelens als je terug denkt aan de mooie momenten samen.  Het wordt eenvoudig verwoord zodat het voor kleinere kinderen begrijpelijk is.  Door te kiezen van een setting van dieren in het bos bewaar je een kleine afstand met de werkelijkheid wat het verhaal makkelijker maakt om samen te lezen. Maar door deze dieren neer te zetten in het verhaal met menselijke trekjes maakt dat het verhaal herkenbaar is voor jong en oud.

Op een goede wijze komt alles voorbij wat er na het overlijden gebeurd. De auteur gaat niets uit de weg en weet de lezer te ontroeren maar laat genoeg ruimte vrij voor eigen invulling om met je kind in gesprek te gaan als het daar behoefte aan zou hebben.  Er komen steeds meer boeken op de markt over rouwverwerking voor allerlei leeftijden. Iets wat ik zeer toe kan juichen.  Dit verhaal is een prima aanvulling hierop.

Nb. Een mooi gebaar is dat van elk verkocht exemplaar van deze titel twee euro wordt gedoneerd aan het Ronald McDonald Kinderfonds.

” het schermdiefje ” Helen & Thomas Docherty

het schermdiefje9789044841626/2021

Helen & Thomas Docherty , uitgeverij Clavis

Helen Docherty was als kind al vastbesloten om te gaan schrijven. Ze studeerde Frans en Spaans en volgde een opleiding tot lerares middelbare school én een opleiding in film en televisie. In 2008 trouwde ze met illustrator Thomas Docherty, waarmee ze inmiddels samen een aantal prentenboeken heeft gemaakt.

Op een dag komt een meisje in de grote stad. Ze is op zoek naar vriendjes om mee te spelen maar ziet alleen maar dat iedereen op een schermpje tuurt. Ze voelde zich erg alleen maar werd ook steeds meer nieuwsgierig naar die schermpjes. Wat zou daar zo bijzonder aan zijn? Als ze een schermpje ziet liggen pakt ze het op , ruikt er aan en proeft er aan. Ze vond het eigenlijk wel lekker. Ze wilde eigenlijk nog een schermpje, en nog één , en nog één. Ze pikt overal schermpjes mee. De andere worden erg boos op haar want zij is een schermdiefje. Het schermdiefje is best verdrietig en dan ontmoet ze een spelend jongentje Max.

De personages in dit boek zijn allemaal dieren waarbij het meisje , het schermdiefje , een fantasiediertje is met een slurfje en lange oren. Ze ziet er lief en aandoenlijk uit. Ze raakt, als zovele, in de ban van schermpjes…  Een stukje herkenning ( misschien) en op een leuke manier kan je na het lezen in gesprek gaan over schermtijd.  Een boek over ‘verslaving’ zou je het kunnen zeggen maar ook over dat vriendschap en samen spelen heel belangrijk is.

Leuke illustraties, waarop heel veel te zien is, in vrolijke kleuren. De dieren worden als mensen neergezet en leven in een mensenstad compleet met winkels, bibliotheek en bioscoop. Doordat ze in deze setting zich bevinden kan het verhaal goed worden verteld in een herkenbare omgeving. Hoe klein ook elk kind zal wel iemand weten die veelvuldig op zijn telefoon of tablet zit. Dit is ook wel een beetje de tijdsgeest maar je kan niet vroeg genoeg beginnen met bewustwording en in de gaten houden dat er meer is dan een schermpje.

Een leuk, grappig en leerzaam verhaal.

” het dinomeisje ” Vanna Vinci

dinomeisje978904484840865/2021

Vanna Vinci , vertaling Veerle Willems, uitgeverij Clavis

Vanna Vinci is een Italiaanse illustrator/auteur. Ze schreef/illustreerde onder andere graphic novels voor zowel jeugd als volwassenen en er zijn begin dit jaar nu ook twee prentenboeken van haar hand verschenen “dinomeisje” en “ dinomeisje en het mysterieuze ei “.  Verhalen voer een klein meisje die, zoals je al zult vermoeden, helemaal weg is van dino’s.  Ik las het eerste deel ‘ dinomeisje’ waarbij we kennis maken met Vannina.

Vannina ziet er uit als een onschuldig en beleefd, lief meisje. Ze is ook heel goed in het opzetten van haar brave-meisjes-gezicht. Terwijl iedereen denkt dat ze braaf is denkt ze aan heel iets anders.  Ze denkt namelijk alleen maar aan dinosaurussen. Ze leest er boeken over, kijkt naar programma’s over deze reuzen en tekent alleen maar dinosaurussen. Haar favoriete knuffel is een ook een dino, van pluche. Als ze verkleedt naar school gaat als dinosaurus wordt ze door een stel pestkoppen uitgelachen want dinosaurussen zijn uitgestorven. Als ze later in bed ligt denkt ze maar aan één ding :  ‘ wat als ik een toverwoord heb dan kan ik dinosaurussen terug toveren “ !.

Vanna Vinci heeft een aparte tekenstijl die ik zeker wel kan waarderen. Realistisch en donkere, maar wel warme, kleuren. De afbeeldingen zijn groot en zonder veel bijzaken waardoor je niet afgeleid word terwijl je het verhaal beleeft.  De tekst past qua taalgebruik prima bij kinderen vanaf vier a vijf jaar en is prettig om voor te lezen.

Ogenschijnlijk een fantasie verhaal, wat die dino’s zijn immers uitgestorven, maar er zit best veel in.  Over pesten, en op jezelf zijn, je een beetje alleen voelen maar steun vinden bij je fantasievrienden. Je zelfvertrouwen vinden en ondertussen ook een avontuur beleven. Want het is best stoer als je als meisje gewoon vast houd in wat jij leuk vind en niet te zwichten voor de groepsdruk. Angsten worden overwonnen en hoewel het allemaal een droom lijkt komt ze aan het einde van het verhaal iets tegen in de tuin. Maar ja, hoe dat verder gaat lezen we denk pas in het volgende boek over dit stoere meisje.

” berenkriebel “

berenkriebel9789047712268/2021

Victoria Cassanell , uitgeverij Lemniscaat 

Victoria Cassanell studeerde illustratie aan de Hull School of Art en Design. Als afstudeerproject maakte ze een prentenboek, waarna ze werd aangenomen op de masteropleiding Children’s Book Illustration op de Cambridge School of Art.  ‘ Berenkriebel ‘ is haar debuut en hopelijk zullen er snel meer boeken van haar volgen.

Als na een lange winterslaap Beer wakker is geworden heeft hij een vreselijke kriebel, een berenkriebel, op een plek waar je natuurlijk niet bij kunt…  Al snel gaat hij naar de speciale boom om zich aan te krabben maar ja er zijn nog meer beren wakker geworden dus dat wordt wachten met een berenkriebel op je rug. Na lang wachten gebeurd er iets vreselijks met de boom en kan Beer nog niet krabben.  Bever staat er bij en kijkt er naar en is dan vastbesloten Beer te helpen met zoeken naar een nieuwe krabbel-boom. En ze vinden een wel heel bijzondere!

Wat een heerlijk verhaal waarbij twee vrienden elkaar helpen. De illustraties zijn vertederend, ik kan niets anders zeggen. Zodra je het boek openslaat en die dikke bruine beer ziet, op een groen veld vol bloemen, wil je hem het liefst zelf knuffelen en op zijn rug krabben om die berenkriebel weg te halen. Eenvoudige illustraties zonder tierelantijnen in warme kleuren. De dieren worden wel natuurlijk weergegeven maar wel met iets zachtaardigs. Dit klinkt zoetsappig maar dat is het niet hoor.  Een beetje humor in de weinige tekst maakt het helemaal af. Het verhaal wordt verteld door de mooie tekeningen en net voldoende tekst.

Een verhaal wat niet gaat vervelen en je graag voor wilt blijven lezen.

” Blad in de wind “

84f3ca45638ca8ebe1149ba46899a2ad4ed46b5d9789463880558/2021

José Sanabria & Maria Laura Diaz Domingues, uitgeverij Tiptoe Print, vertaling Paul Verrept

 

José Sanabria is een Columbiaanse kunstenaar die in Argentinië woont. Hij studeerde grafische vormgeving en illustratie.  Maria Laura Diaz Dominguez komt uit Argentinië en is behalve auteur en illustrator ook vormgever van kinderboeken. 

Tiptoe Print is een kleinschalige uitgeverij van naar het Nederlands vertaalde prentenboeken. Ze maken een bewuste keuze voor boeken uit andere culturen en taalgebieden. Ze publiceren gemiddeld vier titels per jaar. Dit boek is vertaald door Paul Verrept, naast zijn vele werkzaamheden zelf ook auteur/illustrator/vormgever.

Blad in de wind verteld het verhaal over een krant die weg waait, de pagina’s dwarrelen neer en gaan ieder hun eigen weg. Elk blad een eigen reis en eindbestemming, een verrassing waar ze heen  gaan en terecht  komen.

De cover toont een klassieke illustratie van een krantlezer die waarschijnlijk een mooi bericht leest want hij straalt nog net niet van het boek af. Verder geeft het nog weinig weg over de inhoud van het verhaal en dat maakt wel nieuwsgierig. De tekst op de achterzijde geeft meer weg en nodigt uit tot het lezen van dit boek.

De illustraties zijn wat sober, klassiek met wat donkere kleuren. Het zijn eigenlijk kleine schilderijtjes / kunstwerkjes en de meeste karakters op de illustraties hebben wat melancholisch. Een aparte en bijzondere stijl.

 De krant waait van persoon naar persoon, pagina’s achterlatend. In slechts een enkele zin onder de illustratie wordt de reis verder verteld. Verschillende emoties komen voorbij en veel details. Zoveel details, je wilt blijven kijken. ( Ik vraag mij af of de tekst wel nodig had geweest, de afbeeldingen spreken voor zich).

Over details gesproken. De afbeeldingen op het eerste blad en het laatste vormen een mooi geheel, een mooie afsluiting van een mooi verhaal.

Verder nog een compliment voor de vormgeving, de mooie kwaliteit van cover en papier. Een feestje om door te bladeren.