” Wolfie” Andy Harkness

wolfie9789492899989/2021

tekst en illustraties Andy Harkness, uitgeverij Condor, vertaling Anouk Abels

Andy Harkness is film & art director. Hij heeft een flinke cv op animatie gebied.  Na de kunstacademie begon hij bij Disney en werkte mee aan Pocahontas, Vaiana en Frozen. Daarnaast wil hij graag kinderboeken maken. In 2016 verscheen Bug zoo en nu is er ‘ Wolfie’.

Wolfie vindt zichzelf heel stoer en loopt in het bos. Nu wil het geval dat hij vreselijke honger heeft. Wat doe je dan ? Juist, je gaat op zoek naar lekkere, malse konijntjes. En dit doet hij dus ook. Hij sluipt door het bos maar de konijntjes lijken hem steeds een stapje voor te zijn. Tot hij uiteindelijk  toch twee oren en een staart ziet…

Een eenvoudig boek op het eerste gezicht maar als je goed kijkt zie je meer. Allereerst de vormgeving. De illustraties zijn heel bijzonder. Alles is namelijk gemaakt van klei, tot aan de letters van de titel aan toe. Als je op het eerste gezicht snel door het boek bladert zie je het niet maar als je daarna goed kijkt zie je hoe bijzonder het is. De kleurkeuze is vrij sober en donker maar hierdoor springen Wolfie en de konijntjes er wel uit dus ik vind het een goede zet.

Tijdens het voorlezen kan je ondertussen ook zelf op konijnenjacht en verder leest het boek zich ook goed voor het oefenen met tellen. Hoeveel konijntjes maar ook bijvoorbeeld op een andere pagina zou je de visjes kunnen tellen.  Het verhaal zelf lijkt heel spannend maar er zit ook iets liefs in.

Kortom een prentenboek waar je veel (voor-) leesplezier uit zult halen

” Kootje Konijn fietst door de stad “

kootje konijn9789464035087/2020

Pieter de Greef & Iris Dudok, illustraties Luuk de Greef, uitgeverij Boekscout 

Een tijdje terug kreeg ik een leuk verzoek of ik een prentenboek wilde lezen om te bespreken op mijn blog. Ik kreeg een digitaal exemplaar toegezonden dus kon het niet fysiek doorbladeren, iets wat je voor een eerste indruk toch bij een prentenboek wel doet, maar de cover afbeelding zorgde er toch voor dat ik het toch doornam.  Het is een vrolijke, rijk gekleurde cover met een grappig konijntje op de fiets.  Op de site van de uitgeverij zag ik dat het formaat 20×20 cm is dus dat is handzaam en prettig bij het voorlezen / samen lezen.

Het verhaal is geschreven door Iris Dudok en Pieter de Greef. Als inspiratiebron hebben ze de fietstochten door de stad Rotterdam genomen die zij zelf reden met hun zoon.  De illustraties zijn aan de hand van Luuk de Greef.

Als Kootje Konijn zich zit te vervelen vraagt zijn moeder waarom hij niet gaat fietsen omdat hij dat zo graag doet. Kootje ziet dat wel zitten en zegt dat hij op de fiets naar opa en oma gaat. Hij moet hiervoor dwars door de stad maar hij weet de weg dus ziet hij geen probleem. Op weg naar opa en oma is de weg afgezet en moet hij een andere route volgen. Dat is best wel even nadenken hoe hij nu moet fietsen. Onderweg vraagt hij hulp aan dieren, nieuwe dieren die hij helemaal niet kent. Een koe, een bever, een koala, een neushoorn , een kameel en een toekan. Uiteindelijk komt hij bij opa en oma. Daar zit het huis al vol visite en als ze het verhaal van Kootje horen hebben ze allemaal hun oordeel  (vooroordeel) al klaar over de bijzondere stoet dieren die hij heeft ontmoet. Kootje is verbaasd en besluit later weer langs de dieren te fietsen en met zijn eigen ogen te kijken of het allemaal waar is wat hij heeft gehoord.

Boven alles is dit gewoon een heerlijk, vrolijk prentenboek. De illustraties zijn warm, kleurrijk en je kijkt je ogen uit. Ze zitten boordevol details.  Het verhaaltje zelf is vrij eenvoudig  en is in rijmvorm op papier gezet. Een klassieke manier die veel voorkomt in prentenboeken.  Naast het feit dat het lekker loopt ( en klinkt ) krijg je bij het voorlezen een muzikaal ritme en maak je er vanzelf een feestje van.  Wist je trouwens dat met voorlezen en met name voorlezen op rijm het klankbewustzijn wordt gestimuleerd? 

Het verhaal over stoere Kootje die toch maar even alleen op de fiets naar opa en oma gaat , en vervolgens een heel andere tocht maakt dan hij dacht , is leuk gevonden. Daarnaast gelooft hij niet zomaar de verhalen over de ‘ vreemde ‘ dieren. Hij gaat op onderzoek uit en wat blijkt:  je moet niet uitgaan van vooroordelen, je moet je eigen mening vormen.

Een wijze les in een wel heel leuk en mooi jasje.

” Koos zoekt een huis ” Liselot Jansen & Yondi Schmidt

550x555

9789030507697/2020 uitgeverij Billy Bones 

Liselot Jansen en Yondi Schimdt  zijn de bedenkers van Zoobiyoo. Deze organisatie heeft het idealisme: bewustzijn creëren over de aarde en hoe we hiermee om moeten gaan. Dit willen ze doen op een kinderlijk eenvoudige en kleurrijke aantrekkelijke manier, zodat kinderen ( en ouders) het leuk vinden om hier over te leren en in de toekomst iets voor de aarde te gaan doen.  Op hun site vind je van alles over Koos ( de hoofdrolspeler uit dit boek), zijn serie “ Koos & Moos” die te zien is op Youtube en nog veel meer weetjes en tips over het milieu.  Het idee van Zoobiyoo werd geboren toen de bedenkers op reis door Australië zagen hoe vies en vernield sommige plaatsen in de natuur waren. Hoe de mensen de natuur slopen zonder er bij stil te staan dat deze natuur ook voor de mens heel belangrijk is. 

In dit boek speelt Koos de Koala de hoofdrol. Koos schrikt heel erg als er grote gele monsters alle bomen in het bos slopen en zo ook het huis van Koos. Koos weet te ontsnappen maar verlangd weer naar een eigen huisje met eigen spulletjes. Hij gaat op zoek naar een nieuw huis, naar een nieuwe boom om in te wonen.

Het boek heeft een aantrekkelijke cover, de illustraties zijn paginagroot en vertellen al een groot deel van het verhaal. De weinige tekst ( hooguit twee regels op een pagina) zijn voldoende om het verhaal te vertellen. Het is ook een vrij eenvoudig en duidelijk verhaal. Door de weinige tekst lokt het ook uit om zelf met je kind er een gesprek om heen te vertellen.  Voor het verhaal start laten ze een aantal figuurtjes zien (waaronder muisjes en blikjes) deze zitten door het hele verhaal verstopt en kan je al lezend een zoek spel spelen.  Een leuke aanvulling.

Naast de spannende belevenis van Koos en zijn zoektocht ligt het onderliggende thema er eigenlijk bovenop. De slechte mensen vernietigen de natuur en maken het de dieren moeilijk. En uiteraard de vraag wat jij , als lezer, voor goed kan doen voor de natuur. Op zich niets mis mee om kinderen bewust te maken van de natuur en dat we hier bewust en zuinig mee om moeten gaan. Alleen is  dit al het zoveelste boek over dit onderwerp wat ik tegen kom voor jonge kinderen. Dus origineel kan ik het verhaal niet noemen. Maar helaas is het nog steeds nodig om dit onderwerp te behandelen in een boek want het probleem met de natuur lost zich niet vanzelf op en daar is een stukje bewustwording wel voor nodig.  Verder laat het boek zich lezen als een leuke tekenfilm met warme illustraties.  De laatste twee pagina’s zijn voor wat extra weetjes, tips en verwijzing naar de site en het Youtube kanaal van Koos.  De filmpjes zijn leuk en leerzaam en zeker een bezoekje waard.

Kortom duik gewoon zelf een keer in de wereld van Koos en kijk al lezend en spelend of hij inderdaad zijn nieuwe huis kan vinden.

Ik besprak dit boek eerder voor de site ” Kinderboeken & y.a ” 

” Keuteltje ” Jennifer Weerman

DSC_1405

Jennifer Weerman,  illustraties  Karien Kupers, isbn  9789462471443 / 2019

Jennifer Weerman heeft het verhaal van Keuteltje verzonnen rond 2008.  Ze was werkzaam als oproepkracht bij een naschoolse opvanglocatie. Voor haar opleiding Sociaal Pedagogisch Werk moest ze een verhaal schrijven over en onderwerp wat haar raakte. Al snel had ze een onderwerp. Het ging over pesten, over het gevoel nergens bij te horen, je anders voelen. Haar verhaal met mooie illustraties van  Karien Kupers vormde later het prentenboek Keuteltje.

Als een jong geitje een heel hoop keuteltjes laat vallen wordt Keuteltje geboren. Hij rolt onder de bloempjes en die ruiken wel heel lekker. Veel lekkerder dan de hoop waar hij van af rolde. Hij wil graag bij ze blijven en vriendjes met ze worden maar die bloemen zaten daar niet op te wachten. Verdrietig gaat Keuteltje verder op pad. Onderweg komt hij verschillende dieren en kinderen tegen die allemaal zeggen dat hij vies ruikt en ze geen vrienden willen worden. De kinderen hebben toch wel medelijden en vertellen over een fee, die kon hem wel lekker laten ruiken en zo zorgen dat hij vrienden kreeg.  Het was een lange reis naar de fee en eenmaal daar aangekomen had de fee een oplossing voor zijn probleem en ging Keuteltje terug naar de boerderij. Hij hoopte dat daar zijn wens uitgekomen zou zijn.

Het prentenboek heeft een mooi oblong formaat, ongeveer a4. Het is een kleurrijk geheel waar gekozen is voor frisse maar warme kleuren. Op de linkerzijde staat een pagina grote illustratie en rechts wordt het verhaal verteld met duidelijke korte zinnen. Het is de auteur gelukt om met weinig tekst een goed verhaal neer te zetten.  Naast de tekst staat een vraag . Deze vraag kan je meenemen als je in gesprek wilt gaan met het kind over het onderwerp in het verhaal. Het geeft een handvat om op het onderwerp in te steken als je die insteek zelf niet kunt vinden op dat moment.  Een fijn extraatje.

Zoals gezegd gaat het over pesten, niet accepteren, je anders voelen. Een onderwerp wat helaas nog steeds voorkomt en waarschijnlijk nooit weg zal gaan. In dit verhaal komt dit goed naar voren. Iedereen is anders maar toch zijn we allemaal gelijk. De manier waarop de fee in dit boek dit aan Keuteltje uitlegt is eenvoudig en prima gedaan.  Het komt er op neer dat iedereen anders is maar mag zijn zoals hij of zij is.  Dat de omstanders juist anders moeten kijken naar iemand, naar iedereen met een zelfde blik.  Dit gebeurd dan ook op de terugweg alleen vind ik dat een beetje verwarrend gedaan.  De omstanders zeggen dan dat Keuteltje lekker ruikt en vriendjes mag worden. Hieruit zou je bijna denken dat je wel aan de maatstaven van lekker ruiken moet voldoen als je de tekst letterlijk neemt.  Dan lijkt het net of Keuteltje toch is veranderd om er bij te horen.  Waarschijnlijk zal een kleuter dit niet snel er uit halen en gewoon genieten van het fijne verhaal maar ik vond het toch een kleine kanttekening. 

De auteur heeft een belangrijk onderwerp goed onder woorden gebracht en op een originele manier waarbij je goed in gesprek kunt gaan met het kind om hierdoor het bespreekbaar te maken en wie weet een oplossing te vinden voor het probleem waar het kind tegen aan loopt. Daarnaast is het ook gewoon een fijn verhaal om voor te lezen zonder dat je het als handvat voor een gesprek gebruikt.

” Keuteltje ”  is een iets oudere titel uit 2019 die ik mocht lezen voor het ‘ selfpub-café‘ van Shirley Pelikaan en Kim Verheugen. Dit is een platform voor auteurs die hun boeken zelf uitgeven (selfpublishers) en zo hun weg kunnen vinden naar het publiek.  Het leesexemplaar wat zij beschikbaar stellen gaat langs verschillende lezers die in ruil daarvoor hun eerlijke recensie delen op sociale media.  De reden waarom ik  het ‘selfpub-café’ bezocht was om op deze weg titels tegen te komen die ik anders niet snel tegen zou komen. Het is moeilijk voor (beginnende) auteurs hun weg te vinden naar de boekhandel en dus ook de lezer.  Verder vind ik het leuk om mij te laten verrassen door een verhaal wat je anders misschien nooit had gevonden.

 

 

 

“het boompje in het bos ” Yuval Zommer

het boompje in het bos9789060388761/2020 (2e druk)

Yuval Zommer, vertaling Bette Westera, uitgeverij Christofoor

Yuval Zommer is ondertussen uitgegroeid tot een bekend illustrator. Hij schreef onder andere schitterende prentenboeken over bijzondere of buitengewone beesten en de zinderende zee. Stuk voor stuk boeken met illustraties waar je niet bij uitgekeken raakt. Ik word zelf altijd helemaal blij van zijn boeken. Toen ik dit kerstverhaal zag liggen in de boekhandel heb ik het ook meteen aangeschaft.

Het boompje in het bos, is een mooi prentenboek waarbij de cover reliëf en glitter bevat zodat het een warme uitstraling heeft. Vervolgens blader je je een weg door het bos gedurende verschillende jaargetijden. In het bos staat een (te) klein en ( te) krom dennenboompje. Als de winter is gekomen en de mensen een boom komen uitzoeken voor kerstmis blijft het boompje achter want hij is niet mooi genoeg om in huis te staan. Het boompje is verdrietig want hij is anders, niet mooi genoeg en daarom waardeloos. Maar de bosdieren denken daar anders over en willen hem opvrolijken om samen kerstfeest te vieren.

Een op en top kerstverhaal.  Wie al bekend is met de tekenstijl van Yuval Zommer kan zijn hart weer ophalen. Warme kleuren, mooie afbeeldingen vol details. Op sommige prenten kan je samen met je kind dieren zoeken en benoemen waardoor het boek niet snel zal vervelen. Het boek is perfect om meerdere malen op te pakken, te beleven en samen te lezen.

Naast de warme illustraties ook een mooi verhaal over anders zijn en je anders voelen. Maar vooral dat dat bij echte vriendschap niet uitmaakt. Echte vrienden nemen je zoals je bent!

“Henry” Jacques & Lise

download (1)9789463832397/2020

uitgeverij Van Halewijck

Al eerder besprak ik een mooi prentenboek van het duo Jacques en Lise. Dit was ‘ als sneeuw voor de zon’ en was een boek zonder woorden. De prenten spraken voor zich.  Een aparte tekenstijl, stuk voor stuk kunstwerken. Ik genoot van de tekenstijl en toen ik deze titel ‘ Henry’ voorbij zag komen wist ik dat ik die ook maar wat graag zou willen lezen.

Dit verhaal gaat over Henry. Henry woont in een kaal appartement maar wel met een heel mooi uitzicht. Terwijl hij uit zijn raam staart geniet hij van al het mooie wat de natuur daar buiten laat zien. Dat brengt hem op het idee om de warmte en het mooie van de natuur naar binnen te halen zodat zijn kille kamer verdwijnt en het binnen ook genieten zal zijn. Al snel staat zijn kamer vol en nodigt hij zijn vrienden uit om dit mee te delen. Als ze vragen waar zijn inspiratie vandaan komt wijst hij naar buiten en zijn vrienden gaan ook enthousiast aan de slag. Met het gevolg dat al Henry weer uit het raam kijkt hij een kale vlakte ziet waar hij behoorlijk van schrikt. Hij besluit opnieuw te beginnen . Hij pakt zijn boel en zoekt een nieuwe plek. Een  plek met een mooi uitzicht en waar hij een nieuwe start kan maken.

Wederom ben ik onder de indruk van de mooie summiere illustraties en warm, niet overdadig kleur gebruik.  Hoewel de illustraties het verhaal goed kunnen vertellen is er dit keer een tekst ondersteuning. Dit beperkt zich tot enkele regels maar zijn een prima aanvulling.
Het verhaal wat verteld wordt gaat over hoe we de natuur misbruiken. We denken aan ons zelf en verpesten zo het milieu maar dan komt Henry tot inkeer en geeft terug aan de natuur wat hij kan en ziet in dat de natuur om ons heen kostbaar is en gekoesterd moet worden. Een mooie en wijze les die ons wat leert over duurzaamheid en respect voor de natuur.

Daarnaast is het gewoon een feestje om te mogen doorbladeren en samen met je kind te genieten van dit mooie boek.

“stekelhaar is echt niet raar!” Nadia Budde

stekelhaar is echt niet raar !9789463880541/2020

De Duitse Nadia Budde is schrijfster en illustrator. Ze studeerde grafische vormgeving. Haar eerste prentenboek ‘eins, zwie, drei, tier’ won meteen de Duitse Jeugdliteratuur prijs. Ze heeft al verschillende prentenboeken op haar naam staan die in diverse vertalingen zijn uitgekomen. De Nederlandse vertaling van deze titel is aan de hand van Edward van de Vendel.

Stekelhaar doet zijn naam eer aan. Elke ochtend staat hij op met zijn stekels alle kanten op. Hij vraagt zich af of hij daar wel blij mee is. En of hij de enige is die wat aan zichzelf zou willen veranderen. Een bonte stoet grappige personages komen langs. Allemaal zouden ze wel eens wat aan zichzelf willen veranderen: het kapsel, kleur ogen, de mond, de taille, iedereen heeft wel iets. Ze spiegelen zich aan het perfecte plaatje en willen ook zo mooi zijn. Maar is dat wel zo mooi om perfect te zijn? Na een rij  van verbeterpuntjes die worden aangedragen heeft oom Colombo een wijze raad voor iedereen die het horen wilt.

De tekenstijl van Budde is origineel en hilarisch. De figuren die zijn neergezet zijn lekker overdreven waardoor ze er grappig uit zien. Naast het kenmerk wat ze willen veranderen blijven ze toch een blije uitstraling hebben die van het papier af spat. Misschien snappen ze van binnen stiekem toch wel dat perfect niet hoeft? Jezelf kunnen en mogen zijn is toch veel belangrijker! De gebruikte kleuren zijn lekker vel, de illustraties dus grappig en de teksten die er bij staan zijn met een leuke kronkelende schrijfletter neergezet. Het zijn slechts enkele regels die het verhaal vertellen en tekst en illustraties passen goed bij elkaar.

Zo zie je dat je weinig woorden nodig hebt om een heel belangrijke boodschap te vertellen.

“Het zinderende Zeeboek” Yuval Zommer

zinderende-zeeboek.jpg9789047710141/2018

tekst en illustraties Yuval Zommer, uitgeverij Lemniscaat

Yuval Zommer studeerde aan hetRoyal College of Art in Londen. Hij werkte als creative director bij grote reclamebureaus. Eerder zijn bij Lemniscaat verschenen onder andere de titels “Het bijzondere beestjes boek” en “Het buitengewone beestenboek”, ook heerlijke prentenboeken vol weetjes over dieren waarbij je je ogen uitkeek.

Ook in “Het zinderende zeeboek” is veel te zien en te ontdekken. Het boek heeft een heerlijk groot formaat en op elke pagina vind je weetjes, feitjes en antwoorden op je vragen. Ook zitten er vijftien sardientjes door het boek heen verstopt, te wachten tot jij ze gevonden hebt!.

Verschillende zeedieren komen langs, maar er wordt ook vertelt over hoe diep welke dieren wonen, hoe de oceaan in gevaar kan zijn, over plasticsoep en hoe vissen communiceren. Kortom een grote variatie van onderwerpen die je in het register achter in het boek makkelijk kunt opzoeken. Ook wordt daar verklapt waar de sardientjes zijn verstopt, mocht je ze echt niet gevonden hebben…

Na het lezen, heb ik het boek al meerdere malen opgepakt want je blijft kijken en nieuwe dingen ontdekken in de mooie illustraties waar gewoon heel veel te zien is. Het is een leerzaam maar vooral ook mooi boek om niet alleen samen met je kind te lezen en samen dingen te ontdekken, maar ook voor het kind om alleen in weg te dromen naar een wereld diep in de zee.

zeeboek 5

Als kinderboekenambassadeur voor het blog Kinderboeken van Nienke Pool mocht ik dit boek bespreken en ik gaf het vijf dikke  sterren !

 

Voor dat geheim ben ik te klein” Ilona Lammertink&Nynke Talsma

voor dat geheim ben ik te klein 9789044826487/2015

Ilona Lammertink & Nynke Talsma, uitgeverij Clavis

Het verhaal gaat over Joost. Joost kan al heel goed geheimpjes bewaren. Dat hij een grote broer wordt bijvoorbeeld! Maar Joost ontdekt dat geheimen niet altijd leuk zijn. Op een avond komt Frank babysitten. Als Frank Joost in bad zet, doet hij iets wat Joost niet leuk vindt. “Dit mag je nooit aan iemand vertellen, ook niet aan je papa en mama. Dit spelletje is ons geheim!” zegt Frank. Gelukkig hebben papa en mama al snel in de gaten dat er iets gebeurd is. En dan vertelt Joost alles…

Kindertherapeute Ilona Lammertink heeft in dit boek de woorden van kinderen zelf gebruikt om misbruik bespreekbaar te maken. Daardoor is het zeer laagdrempelig geworden, een verhaal dat opening biedt voor een gesprek met het kind.

De illustraties van Nynke Talsma zijn rustig en er zijn warme kleuren gebruikt.
De tekst is zoals gezegd eenvoudig en toegankelijk en niet te lang. Hierdoor is er genoeg ruimte om het gesprek aan te gaan.

Achterin het boek staat een informatieve lijst voor het herkennen van misbruik, handvatten om het gesprek aan te gaan en bij wie je terecht kunt voor hulp.

In het VN-Kinderrechtenverdrag staat dat ieder kind recht heeft om op te groeien in een veilige omgeving. Alle kinderen moeten worden beschermd tegen elke vorm van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik. Een onderwerp dat nog steeds erg in de taboesfeer zit. De meeste gevallen van kindermisbruik vinden plaats in de directe omgeving van het kind, waar het eigenlijk altijd veilig moet zijn.

Het is iets wat je je nauwelijks voor kunt stellen, terwijl je weet dat het gebeurt.
Hopelijk kan dit boek een bijdrage leveren om het onderwerp bespreekbaar te maken en kinderen te laten weten dat je dit wel mag vertellen en dat volwassenen dit niet mogen doen.

 

Deze recensie verscheen ook op Boekenbijlage, met dank aan uitgeverij Clavis voor het beschikbaar stellen van het recensie exemplaar.

#Prentenboekperweek 6/52

#Prentenboekperweek

DOE DAT BOEK DICHT Op instagram zag ik een oproepje van Deborah van de site  boekielezen.nl en dat vond ik wel een heel leuk initiatief. Tijdens haar leeschallenge telde ze vorig jaar haar gelezen prentenboeken niet mee terwijl er toch wel juweeltjes tussen zitten.

Er zijn zoveel mooie, lieve en grappige prentenboeken dat ik graag mee doe om elke week een prentenboek in de spotlight te zetten!

Mijn plannig is om elke woensdag een prentenboek onder jullie aandacht te gaan brengen.

Deborah post op pinterest ( daar heeft deze digibeet zich nog niet in verdiept) maar ook via Twitter en Instagram kan je met de #prentenboekperweek hashtag laten zien dat je mee doet !

Hier nog even de link naar de site van Deborah:

#Prentenboekperweek: doe je mee?

Wat is jouw mooiste prentenboek?