“de schaduwbokser’ Johan Zonnenberg

DE-SCHADUWBOKSER-196x300  978   2017

Johan Zonnenberg, Futuro uitgevers

Johan Zonnenberg schrijft zowel korte verhalen als romans, gedichten en non-fictie. Deze roman was mijn kennismaking met zijn werk en deze was zeker aangenaam. Als eerste is er de mooie cover die met de titel meteen tot de verbeelding spreekt. De informatie op de achterflap is veel en ik bedacht dat het misschien teveel zou verklappen, maar al lezende in het boek bleek dat gelukkig niet waar.

In De schaduwbokser maken we kennis met Victor, dertig jaar oud en geboortefotograaf. Hij is een eenling en na het stuklopen van zijn relatie met Amy heeft hij drie mislukte dates waarna hij teruggaat kijken op zijn leven.

Zo krijgen wij zijn levensverhaal vanaf zijn vroege jeugd te horen. Tussen zijn mijmeringen door, gaat hij wekelijks bij zijn dementerende moeder op bezoek in het een verzorgingstehuis. Dit brengt ook de nodige emoties met zich mee en voor Victor ook stof tot nadenken. Zijn relatie met zijn moeder is slecht, mede doordat zij nooit heeft willen vertellen wie zijn vader is. Het dementeren brengt een karakterverandering bij zijn moeder te weeg waardoor er langzaam weer wat positief contact komt tussen die twee. In haar heldere momenten vertelt ze Victor toch wat meer over vroeger.

Ik kan niet anders zeggen dat ik Johan Zonnenberg een geweldige verteller vind. Zijn manier van schrijven is origineel. De teksten hebben mooie zinnen die ik af en toe gewoon even herlas om goed tot mij door te laten dringen. Hij weet de lezer te raken. Niet alleen zijn schrijfstijl, maar ook door de karakters levensecht op papier te zetten. Hierdoor gaan ze voor de lezer leven en komt het verhaal bij je binnen. Vooral de ergernis tussen met name Victor en zijn moeder zijn levensecht en goed te begrijpen. Zo is er ook de enorme tegenstrijdigheid in denken en doen tussen Amy en Victor. Hierdoor vullen ze zich elkaar goed aan, maar het is ook de reden van de breuk tussen die twee.

Terwijl Victor alles voor zichzelf op een rijtje zet, waarbij hij zichzelf probeert te vinden, moet hij vechten tegen de schaduwen uit zijn verleden en het juk dat zijn moeder hem heeft opgelegd. De kleine kanttekening die ik zelf had, was dat het moment waarop moeder een lang verhaal gaat vertellen aan Victor bij mij niet realistisch leek. De moeder is namelijk dementerend en zit onder de medicatie. Maar dat is mijn beroepsdeformatie. Dit naast mij neerleggend, blijft er een heel mooi en boeiend verhaal over. Vol emotie, een vleugje melancholie en de nodige humor.

Deze recensie verscheen eerder op de site van Boekenbijlage 

Advertenties

” polderglamour ” Daan Boom & Stijn van Vliet

polderglamour9789022583630/2017

Daan Boom & Stijn van Vliet, uitgeverij Boekerij

Daan Boom en Stijn van Vliet zijn onder andere bekend  als presentatoren van het populaire programma Streetlab. In dit programma voeren ze met veel humor en creativiteit semiwetenschappelijke experimenten uit.  Toen het idee ontstond samen dit boek te schrijven interviewden ze schrijvers als Bart Chabot en Daan Heerma van Voss voor tips en tricks. Het plan was namelijk om binnen 48 uur een boek te schrijven.  En dat is ze gelukt.

Voor mij ligt een mooi gebonden boekje, een mooie zwarte hardcover met gouden letters. Een extra papieren omslag, wit met gouden letters, kortom het ziet er echt “bling bling” uit. Het geheel telt 126 pagina’s inclusief nawoord van Daan Heerma van Voss en een dankwoord van de beide heren.  Eerder een novelle  in plaats van een roman, zoals op de voorzijde staat, maar een boek is een boek.

Het verhaal gaat over Tjibbe Wammes die al vanaf jongs af aan droomt over een carrière als zanger. Als hij zijn doorbraak heeft verandert zijn leven volkomen en staat zijn wereld op zijn kop. Niet alleen het opkomen maar ook zijn ondergang wordt op de korrel genomen en aan de lezer voorgeschoteld. Liefde, sociale media, schnabbels, reclames alles komt voorbij. Het is een satire op de wereld van de BN’ers .  Tijdens het lezen moest ik af en toe denken aan die zanger uit de serie “ Gooise vrouwen” en dat gaf een leuke beeldvorming bij het geheel.

Het verhaal  is vlot geschreven en even dacht ik dat ik het wel in 48 minuten uit kon lezen maar het is ietsje meer geworden. De personages worden als karikaturen weggezet en zijn daardoor soms grappig en soms te zielig voor woorden. De zogenaamde flauwe namen hadden voor mij geen meerwaarde, eerder ergernis.  Eigenlijk is het is net of je naar een aflevering van een slechte soap kijkt terwijl je het verhaal leest en persoonlijk ben ik niet zo van de soaps. De hoofdfiguur is een volkszanger en helaas worden de foute songteksten ook  uitgebreid opgeschreven.  Zo kan je wel weer een paar pagina’s vullen dacht ik terwijl ik liever had door willen lezen, dus na enkele regels heb ik die paar songteksten maar geskipt. Naast de flauwheid zitten er gelukkig genoeg steken onder water en knipogen naar het zogenaamde Nederlandse glamourwereldje.  Nuchter als wij Nederlanders zijn is er hier immers geen ruimte voor Hollywood-sterallures, of te wel de polderglamour.

Op de vraag wat polderglamour is zeggen de schrijvers dat het glamour is die eigenlijk geen glamour is: “Nederlandse namaak”. En wat dat betreft past de titel zeer goed bij het verhaal. De Hollandse nuchterheid naast het wereldje van de Hollandse smartlap is denk ik polderglamour ten top.Als er al Polderglamour in boekenland is zou dit boekje zeker in de top drie staan !

De heren werden tijdens het schrijven gecoached door Daan Heerma van Voss en zijn voorwoord ( op de flap van de cover) waarin hij respect toonde voor de schrijvers en zijn nawoord over het proces kon ik zeker waarderen en geeft je een andere kijk op het boekje.
Hoewel het verhaal qua inhoud geen hoogvlieger is is het wel vermakelijk om te lezen en ze hebben de uitdaging toch maar mooi aangegaan en uitgevoerd! Verwacht geen diepzinnig verhaal maar gewoon een soapachtig, ontspannend stukje leesvoer en daar is niks mis mee.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“achter maskers ” Martine Pauwels

Achrer maskers cover9789463422383/2017

Martine Pauwels, uitgeverij mijnbestseller.nl

Het verhaal speelt zich af in 1780 te Venetië, iets wat het mooie masker op de cover al weggeeft. We vallen midden in een scene waarbij de zestienjarige dakloze Francesca, koud en hongerig over straat zwalkt. De oude priester die haar opvoedde is gestorven en daardoor is zij dakloos. Tijdens het carnaval is ze getuige van een moord op een rijke man. Ze ziet dat ze zijn beurs niet meegenomen hebben en overweegt deze mee te nemen maar net op dat moment duikt er een gemaskerde vreemdeling op die zich over haar ontfermd. Hij neemt haar mee naar zijn kasteel waar hij zijn masker afdoet en zich voorstelt als Marco. Francesca wordt aangenomen als dienstmeisje en wordt verliefd op Marco. Haar tot nu toe beschermde leventje staat op zijn kop. Ze leert veel nieuwe mensen kennen en komt er achter dat niets is wat het lijkt en ook de mensen niet altijd zijn wie ze denkt dat ze zijn. Er verdwijnen jonge meisjes, ze moet proberen te overleven en komt er achter dat zij zelf ook niet is wie ze dacht te zijn.

Aldus de lange inhoudsopgave op Hebban, en dan heb ik hem zelfs nog wat ingekort. Het verhaal zelf is niet zolang en ik vind het jammer dat er niet een wat bondigere inhoudsopgave is gemaakt. Al moet ik zeggen dat het niet veel weggeeft van de inhoud want er gebeurd heel veel in het verhaal en er komen ook veel personages in voor. Het is even inkomen en bij de les blijven om je vervolgens in een avontuur te storten die zich afspeelt in een ver verleden. Je ziet de personages rondzwieren in de mooi jurken en de mooie maskers dragen waaraan je denkt als je Venetië zegt.  Die spreken tot de verbeelding net als de intrige die het boek bevat.

Ondanks de vele personages en hun verhoudingen is het de schrijfster gelukt een verhaal neer te zetten wat goed in elkaar zit en goed loopt.  De spanningsopbouw is goed en het leest lekker vlot al moest ik wel even aan de schrijfstijl wennen. Bepaalde uitdrukkingen en opbouw van de zinnen waren anders dan ik ben gewend en af en toe had ik wat moeite daar overheen te lezen wat mijn leesplezier wat weg nam. Maar daar valt overheen te komen.

Wat ik vervelender vond was de rol van de verteller. Die was voor  mij af en toe een beetje te veel aan het woord is. Het klinkt raar om te zeggen  maar het is fijn als je voor de  lezer ook wat aan de verbeelding overlaat. Een verteller hoeft niet aan het eind van het verhaal het geheel in een enkele zin nog even samen te vatten. Een verhaal is gewoon af als het af is. Ik kan die enen zin nu nog wel noemen maar ik wil geen spoiler plaatsen. Lees het gewoon, geniet van de beeldvorming en de intrige en dan snap je wel wat ik bedoel. Een iets teleurstellende afsluiting terwijl het een goed afgerond einde was.

Ondanks deze kanttekening een leuke kennismaking met deze schrijfster.

 

 

 

 

 

” vanwege Saar” Yolande Werdmüller von Elgg

vanwege-saar-210x300

Vorig jaar besprak ik dit boek voor Boekenbijlage en mijn blog. Vandaag repost ik deze recensie omdat er  donderdagavond 5 oktober  in de bibliotheek te Noordwijk (zh) een lezing wordt gegeven door deze schrijfster. Omdat het boek, vanwege het onderwerp, indruk op mij heeft gemaakt vond ik dat ik op deze manier het boek, en de lezing even onder de aandacht kon brengen. Ik ben zelf ook zeer benieuwd naar haar verhaal en hoop het ook zeker bij te wonen.

Yolande  Werdmüller von Elgg is psycholoog-psychotherapeut. Vanwege Saar is haar debuutroman. Gedurende haar werkzame leven werkte ze achtereenvolgens in een kliniek voor psychisch gestoorde delinquenten, de ambulante geestelijke gezondheidszorg en in eigen praktijk. In haar werk kwam ze regelmatig incestproblematiek tegen. In deze roman wil ze de stilte opheffen rond dit thema wat volgens haar toch nog taboe blijkt te zijn.

Het verhaal gaat over Lydia. Ze heeft een broer Mart en een zusje Saar. Lydia is het slachtoffer van incest. Haar vader maakt misbruik van haar. Daarnaast is het een harde man die altijd zijn zin wil krijgen. Voor de buitenwacht moet het notarisgezin het perfecte plaatje zijn, maar binnenshuis regeert hij met harde hand.

Ook Mart moet het vaak ontgelden met een pak slaag of kleinerende scheldpartijen. Vlak voordat het gezin verhuist naar de stad neemt Lydia haar enige vriendin in vertrouwen. Dit geheim is echter te groot voor hun vriendschap en Lydia gaat eenzaam naar haar nieuwe huis, nieuwe school en moet daar opnieuw beginnen. Al snel na de verhuizing komt er een nakomertje in het gezin. Het zusje wordt Saar genoemd.

Vastbesloten na haar examen te gaan studeren en uit huis te gaan doet Lydia haar best om te overleven. Ze zet haar incestervaringen ver op de achtergrond en het lijkt goed met haar te gaan. Ze krijgt zelfs een relatie. Tot er iets knapt. Lydia komt tot de ontdekking dat haar zusje waarschijnlijk hetzelfde heeft meegemaakt. Pas nu weet Lydia weer wat er allemaal is gebeurd. Waarom de nachtmerries blijven komen. Nu kan ze, vanwege Saar, de moed vinden haar vader ermee te confronteren.

Bij het lezen van de eerste pagina’s zat ik al met een beklemmend gevoel. Het is ook een onderwerp wat aan de ene kant nog taboe is en aan de andere kant heel veel gevoelens en meningen naar boven brengt. De vertelstijl is mooi, pakkend en prettig leesbaar. Het verhaal is opgedeeld in vier stukken : kinderjaren, jeugdjaren, volwassenheid en jaren des onderscheids. In zestien hoofdstukken met eenvoudig taalgebruik wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van Lydia, de oudste van de drie kinderen.

Het verhaal wordt chronologisch verteld maar er zijn momenten waarbij Lydia wegvlucht naar een plaats om zich veilig te voelen. Deze passages zijn afgedrukt in een ander lettertype ter verduidelijking, maar zijn heel mooi in het verhaal verweven. Ook heeft Lydia af en toe gesprekken met haar overleden opa waarbij ze de flarden van haar herinneringen en gedachten probeert te ordenen. Zo krijg je een kijkje in het hoofd van Lydia en ga je haar meer begrijpen. Het is een meeslepend verhaal, een verhaal wat na het lezen nog na blijft sudderen in je hoofd.

 

” huisje, boompje, beest ” Roos Schlikker

9789025450472-huisje-boompje-beest-m-LQ-f 9789025450472/2017

Roos Schlikker , uitgeverij Atlas/Contact

Roos Schlikker (1975) publiceert reportages en interviews in onder andere Vrij Nederland en Volkskrant Magazine. Ze heeft een populaire column in Het Parool en schrijft ook voor de Libelle en deLinda. Huisje, Boompje, Beest is een heerlijke komische roman en mijn eerste kennismaking met haar schrijven.

De belevenissen in een Vinex wijk, mooie huizen, mooie tuintjes, mooie auto voor de deur. De gesettelde veertigers Joris en Linda, uiteraard met twee kinderen, zouden nergens anders willen wonen. Iedereen in de wijk lijkt op het eerste gezicht succesvol, glimlach op het gezicht en voor de buitenwacht zeer sociaal bewogen. Dat blijkt wel uit de jaarlijkse buurt- bbq. Tot de charmante én vrijgezelle fotograaf Rob in de straat komt wonen. Is het achter zijn voordeur ook wel zo netjes vragen de bewoners zich af.

Niets is wat het lijkt. Voor de buitenwacht de ideale gezinnetjes maar al snel blijkt iedereen zijn eigen nukken, neuroses en portie ellende te hebben. Als dan ook nog eens een nieuwe buurman is is het wel heel makkelijk om zijn doopceel te lichten zodat je eigen sores niet publiekelijk worden. Al  is het niet niks waar buurman Rob van wordt beschuldigd.  Een heerlijk idee voor een boek en een idee wat veel mogelijkheden biedt in de verhaallijnen, die de schrijfster niet onbenut laat.

Bij het intro had ik zoiets van “okay waar moet dat heen gaan” maar al snel zat ik in het verhaal en midden in de levens van de buurtbewoners en hoe ze met elkaar omgaan als een stel communicatie-arme figuren. De vertelstijl is prettig en de schrijfster neemt geen blad voor de mond. Je leest het geheel met een glimlach. De karakters denken bij alles wat ze doen ‘wat vinden de buren ‘ er van waardoor er ongemakkelijke maar zeker ook komische situaties ontstaan. De  kwestie buurman Rob is een behoorlijk pittige en helaas actuele kwestie en leent zich prima voor een goede twist in het verhaal. Kortom een boek om van harte aan te bevelen !

 

De afbeelding van de cover komt van de uitgeverij.

 

“duet met jou” Dani Atkins

ohmybookathon leesclug 9789026140327/2017

Dani Atkins, vertaling Els Franci-Ekeler, uitgeverij Fontein

Tijdens de #ohmybookathon was er ook een leesclub. Gezamelijk lazen wij ‘duet met jou’ van Dani Atkins. Ik had al eerder van haar de roman versplinterd gelezen wat ik een heerlijk boek vond dus ik was zeer benieuwd naar dit boek.

In ” duet met jou “ draait alles om Charlotte en Ally. Ze waren ooit vriendinnen maar dit is verwaterd. Charlotte is getrouwd met David, Ally’s eerste en grootste liefde, en dat heeft Ally haar nooit vergeven. Charlotte heeft altijd het gevoel gehad hier tegen op te moeten botsen. Ally is inmiddels getrouwd met Joe, de goedheid zelve en samen hebben ze een zoontje Jake.  Dan na elkaar jaren niet gesproken te hebben ontmoeten ze elkaar weer in het ziekenhuis. Zowel David als Joe vechten hier voor hun leven terwijl Ally en Charlotte de spoken van hun verleden moeten verslaan.

In de 24 uur die volgen wordt het verhaal verteld van Charlotte en Ally. het vertelperspectief is vanuit beide dames en met behulp van de nodige flashbacks. Zo kom je er als lezer langzaam achter wanneer ze elkaar hebben ontmoet, hoe de relaties verliepen en hoe het uiteindelijk fout ging. Soms blijft het verhaal wat langdradig hangen in dat verleden en had ik liever wat meer over het heden willen lezen. Maar op het moment waarop ik dan dacht: “nu wordt het een beetje saai “, kwam er weer een sprong terug naar het ziekenhuis. David en Charlotte komen er wat mij betreft als karakters niet zo best vanaf. Vooral de manier van reageren van David op bepaalde situaties doet je denken dat die man niet al te slim bezig is geweest. Ook is er een behoorlijke voorspelbaarheid aangaande de afloop van het verhaal. En dan denk je “wat een mooi einde “en dan komt er nog een epiloog. Persoonlijk vond ik die totaal overbodig. Juist omdat ik die laatste zinnen zo ontroerend en mooi vond, vond ik die epiloog echt mosterd na de maaltijd. Soms is een verhaal gewoon af en dan hoeven we geen voorspelbare epiloog te lezen.

Voor jullie denken dat ik erg negatief ben over dit boek, niets is minder waar. Ik vond het een prettig leesbare feelgoodroman.  Een heerlijk boek voor een paar ontspannen uurtjes leesplezier. De schrijfster weet haar personages mooi neer te zetten, de lezer te ontroeren en mee te slepen in haar verhaal. Er zat niet zoveel tempo in als in haar vorige boek, de flashbacks hadden wat korter gemogen maar waren wel noodzakelijk om al die relaties te begrijpen. En dat een personage dan domme keuzes maakt is voor het verhaal juist interessant. Dat sommige scenes er duimdik bovenop liggen en het geheel wat voorspelbaar is, is mijn beleving,de meeste die ik over het boek hoorde waren lyrisch enthousiast.  Dus voor liefhebbers van dit genre een absolute must read!

 

Met dank aan Lisanne die de #ohmybookathon en de leesclub vorm heeft gegeven. Ook dank aan uitgeverij Fontein voor het beschikbaar stellen van het leesexemplaar. De foto komt van de site van de #ohmybookathon

“de bucketlist van mijn hond” Lauren Watt

buccketlist 9789022577042/2017

Lauren Watt , vertaling Nannie Plasman, uitgeverij Boekerij

Lauren Watt (1989) is een journalist, groeide op in Nashville, Tennessee en verhuisde met haar Engelse mastiff  Gizelle naar New York na de middelbare school. Het appartement is piepklein voor haar en haar 73 kilo zware masiff. Lauren ziet Gizelle niet alleen als hond, maar ze is ook haar huisgenoot, zus en vertrouweling. Samen maken ze haar eerste vriendjes mee, haar eerste baan, de strijd van de verslaving van haar moeder, kortom ze worden samen volwassen.  Als Lauren hoort dat Gizelle ziek is maakt ze een bucketlist om samen met haar nog het mooiste uit de tijd die ze samen hebben te halen.  Ze maken een roadtrip, eten kreeft en genieten van de beste biefstuk. Een autobiografische feelgoodroman die je ook echt een goed gevoel geeft !

De cover alleen al vond ik een goede reden het boek te willen lezen. In het boek bevinden zich ook wat foto’s van Gizelle. Helaas komen deze zwart/wit afdrukken wat onduidelijk over. Misschien had het beter geweest ze op glossy papier of in kleur af te drukken zodat ze duidelijker zouden zijn. Het had een goede illustratie bij het verhaal kunnen geven maar daarin tegen schrijft Lauren Watt beeldend genoeg om elk avontuur voor je te zien.

Je hebt hondenmensen en mensen die van honden houden. Als je niks met dieren hebt zal je de actie van de hoofdpersoon nooit kunnen begrijpen. Sommige zien de hond als huisdier, misschien een stukje status of gewoon als iets wat er gewoon is. Anderen daar in tegen zien hun huisdier als onderdeel van het gezin of zoals bij Lauren als vriend voor het leven. Tijdens alle gebeurtenissen in haar jeugd is Gizelle haar steun en toeverlaat dus ze wil niets liever dan de laatste maanden van het leven van haar vriendin (want dat is zij voor haar) genieten en leuke dingen samen doen.  Doordat deze viervoetige dame 73 kilo weegt brengt dit ook zeer grappige anekdotes op.

Het geheel is heel luchtig en met de nodige humor geschreven al weet je dat het uit gaat lopen naar een emotioneel afscheid. Het verhaal brengt momenten van ontroering en kippenvel maar ook zeker de nodige glimlachen bij de lezer. Het is een heerlijk verhaal over een jonge vrouw die eigenlijk aan iedereen en alles maling heeft als het het geluk van haar hond in de weg staat.

Dat is denk ook het mooie van deze vriendschap. De onvoorwaardelijke liefde die een huisdier aan je kan geven.