“als ik terugkijk” Ber Runderkamp

als ik terug kijk 9789402240740/2017

Ber Runderkamp, uitgeverij Boek scout

Ber Runderkamp schrijft sinds 2006 gedichten en sinds 2010 verhalen. Dit is zijn debuutroman.

Het verhaal gaat over Becky van Loef die letterlijk terug kijkt op haar verleden. Haar vader is overleden en ze krijgt een drang om te weten wie hij echt is. Haar erfenis is een uitnodiging voor een bijeenkomst in Spanje waar haar vader een geliefd man was. Zij ontmoet daar zijn vrienden en zo leert ze haar vader beter kennen. De keuzes die haar vader maakte in zijn huwelijk met haar moeder en de band met zijn dochters lijken verbonden met de leer die hij aanhing. Keuzes die het opgroeien van Becky en haar zus er niet makkelijker op gemaakt hebben.  Haar zus, die Becky misbruikte op de meest gruwelijke wijze,  is inmiddels opgenomen in een gesloten inrichting, de band met haar moeder is ook slecht .Becky voelt zich onbegrepen door haar moeder, ze voelt zich vernederd en alleen, eenzaam en verdrietig. Ze staat op een cruciaal punt van haar leven.

Als ik terugkijk is een heftige roman met behoorlijk wat problematiek. Het is niet niks wat Becky allemaal mee heeft gemaakt in haar jeugd tot waar ze nu is. Het is behoorlijk verknipt wat haar is overkomen dus het is niet zo gek dat zij zich zo verloren voelt. Ik hou het dan ook maar een beetje in het midden of het verhaal af en toe van de hak op de tak springt omdat haar gedachten dat ook doen ( en in principe lees je haar verhaal hoe zij het brengt) of dat het aan de schrijfstijl ligt. Misschien een combinatie van beiden?

De schrijfstijl is op zich prettig, in die zin dat het geen moeilijk taalgebruik heeft en vrij korte zinnen heeft. De schrijver probeert zeer veel details te vertellen maar hierdoor worden sommige zinnen wat moeizaam en wollig. Ik kwam daarom ook niet echt in het verhaal zelf. Er was teveel afleiding door het taalgebruik en de manier van vertellen.

Wat ik zelf een beetje te veel vond was de zin: : “Als ik terugkijk, wat ik vaak doe, zie ik “… Ongeveer de helft van de hoofdstukken beginnen met deze zin, iets wat overbodig is en het tempo uit het verhaal weg haalt.

Qua idee en inhoud is het een origineel verhaal. Naast het verhaal door Becky, zijn er ook de brieven die zij ontvangt van haar zus uit de inrichting. Deze zijn door het verhaal heen geplaatst in een ander, niet zo prettig, lettertype.  Die brieven vond ik een prima onderbreking en zeker ook een aanvulling op het verhaal.

Een verhaal moet je pakken van het begin tot het einde. En helaas had ik dit niet bij dit verhaal. Hoewel het origineel is en af en toe een aparte wending had kwam ik niet echt in het verhaal. Ik denk dat dit door het taalgebruik en schrijfstijl/tempo komt. Gezien dit een debuutroman is hoop ik dat de schrijver blijft schrijven en zal verder groeien in zijn volgende verhalen.

 

De foto van de cover komt van de site van de uitgever

Advertenties

” de maagd uit het noorden” Gerrit Sangers

9789463383448.jpg9789463383448/2017

Gerrit Sangers, uitgeverij Aspekt

Gerrit Sangers (1966) begon tijdens zijn schooltijd al met het  schrijven van gedichten en wist toen al dat hij schrijver wilde worden. In 1975/1975 werd zijn eerste Engelstalige werk gepubliceerd in verzamelingen van hedendaagse poëzie in Groot-Brittannië en de USA. In 1989 publiceerde hij voor het eerst Nederlandstalig werk. Inmiddels zijn er al een aantal titels van hem verschenen waarvan ‘de maagd uit het noorden’ vorig jaar uitkwam. Een rauwe novelle die je als lezer niet onbewogen laat.

Deze novelle is mijn eerste kennismaking met het werk van Gerrit Sangers. Een mooie zwart/wit foto prijkt op de cover en op de achterzijde staan slechts enkele regels:

“ In de maagd uit het noorden geeft Renze rekenschap over zijn liefde voor Manon. Tegelijkertijd rekent hij met haar af. In een surrealistische wereld ontmoet hij zijn eerste echte liefde Jessica. Het lijkt te geschieden buiten de tijd. De schrijver laat aan de lezer over wat werkelijkheid is en wat niet. “

Ik had dus totaal geen idee wat ik kon verwachten en eigenlijk is dat wel een prettige kennismaking. Gewoon onbevooroordeeld in een verhaal stappen. En dat kan ik alleen maar aanraden, zeker bij dit heftige verhaal.  Ik ga dan ook niet teveel vertellen over de inhoud want, zeker bij zo’n korte novelle, zou je dan snel teveel spoilers plaatsen. Ook is het aan te raden er even voor te gaan zitten omdat je, eenmaal begonnen met lezen, het gewoon uit wilt hebben en je door blijft lezen.

Toch even over de inhoud : Renze is manisch-depressief en heeft veertig jaar geleden met Manon een relatie gehad. Manon kwam uit een christelijk nest, verzweeg haar relatie met Renze voor haar ouders, bang dat ze er achter zouden komen dat ze haar maagdelijkheid had verloren. Jessica is de andere liefde uit het leven van Renze, die hem ook in de steek liet. Hoewel de relatie met Manon dus lang geleden heeft plaats gevonden is het voor Renze of het pas gisteren was.

Bij Renze loopt de tijd door elkaar heen. Herinneringen, waar of niet waar is bijzaak, voor Renze zijn ze waar, het is zijn waarheid. De verwarring van Renze slaat door op de lezer. Knap gedaan van de schrijver.  Renze is psychiatrisch patiënt en het is chaos in zijn hoofd, die chaos is terug te vinden in het verhaal en daardoor maakt het een geheel wat je bij blijft. Je krijgt een beeld van hoe hij het geheel beleeft , zijn emoties en zijn angsten. Het komt heel realistisch op je over.

De vertelstijl is boeiend en snel. Veel beschrijvingen van seksuele momenten wat mij af en toe deed denken aan werk van Jan Wolkers, wiens boeken ik ook zeker kan waarderen.  Van dit verhaal vond ik het mooi hoe de verhalen over de relaties met beide dames door elkaar heen lopen zodat niet alleen de hoofdpersoon Renze maar ook de lezer af en toe in totale verwarring raakt. Het is ook eigenlijk niet van belang wat waar is en wat niet, je krijgt empathie voor Renze en je hoopt alleen maar dat hij ooit de rust en zijn eigen chaos op weet te lossen.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“niet met opzet” Sacha Voogd

niet met opzet.jpg9789463382564/2017

Sacha Voogd, uitgeverij Aspekt

Sacha Voogd werd geboren in Naarden en bracht een deel van haar jeugd door in Latijns Amerika. De liefde voor dat continent komt vaak terug in haar verhalen,. Sinds haar 21e woont ze in Hilversum. Ze studeerde Nederlandse taal en cultuur en volgde de opleiding aan de Schrijversvakschool in Amsterdam. In 2014 verscheen haar debuut, een verhalenbundel “ Salsa in de polder”. Eind 2017 verscheen haar roman “niet met opzet”.

Jurre leidt een prettig en onbezorgd leven in Brazilië waar hij restauranthouder is. Tijdens een bezoek aan zijn moeder in Nederland ontmoet hij de jongere Marente, een fotografe. Ze worden verliefd en Jurre wil niets liever dat ze met hem mee gaat naar Brazilië. Als hij voor het eerst met haar mee gaat om haar ouders te ontmoeten ziet hij een foto die hem terugbrengt naar een gruwelijke gebeurtenis in het verleden. Hij moet dit aan Marente vertellen maar kan het juiste moment niet vinden. Hij weet dat hoe langer hij wacht hoe meer impact het zal hebben op hun relatie.  Hij blijft afwegen of hij het wel of niet moet vertellen en de gewichten in de weegschaal slaan steeds verder door.

“Niet met opzet’ was mijn kennismaking met het werk van Sacha Voogd. Het verhaal is verdeeld in drie delen en de vertelling komt uit het perpectief voort van van Marente en Jurre. Beiden vertellen vanuit hun hart de gebeurtenissen en daardoor leer je deze karakters goed kennen. De emoties worden hierdoor heel goed weergegeven en mede door de korte en bondige zinnen, eenvoudig taalgebruik en prettige vertelwijze weet het verhaal je te raken.

Je leest over gewone mensen die door toeval (of noodlot) elkaar ontmoeten en hun verleden blijkt dan meer met elkaar verbonden dan dat ze van te voren konden denken. Als lezer blijf je in de spanning zitten of dit verleden hun relatie zal verstevigen of in zal halen. Een verhaal over liefde, vertrouwen en eerlijkheid. Een mooi verhaal wat de lezer raakt.

” Blaak 40″ Kees Ketting

blaak 40 9789402240382/2017

Kees Ketting, uitgeverij Boekscout.

Kees Ketting (1973) studeerde onder andere aan de faculteit ‘Social Science’ van de John Moores University in Liverpool en werkte als organisatieadviseur in Nederland, België en Oost-Europa. Hij spreekt vijf talen en in 2002 schreef hij “ Ben in Benin” over zijn tijd in Afrika. In 2004 verscheen de dichtbundel “Jongensdromen” en in november 2017 zijn roman “ Blaak 40”.

Inhoud/achterflap: Jon is na enige tijd teruggekeerd van Europese reizen en wil niets liever dan een normaal leven. Een baan, een vrouw, een huis  en het liefst in hartje Rotterdam. Hij komt terecht in een voormalig bankgebouw aan de Blaak, nummer 40. Een anti-kraak project waarbij hij samen met een willekeurige groep jongeren zin intrek neemt. De huurbaas heeft vreemde eisen en een man in dienst om te controleren of iedereen zich daar aan houdt en de mede-bewoners hebben stuk voor stuk een eigen geschiedenis en bagage.  Samen zijn ze onderdeel van hun eigen mini-kosmos die aan het oog van de lezer voorbij trekt. En niet alleen bij de lezer. Ze blijken letterlijk bekeken te worden. Er is namelijk een apart project gaande waarbij Big Brother niks bij is.

Ik ben niet bekend in Rotterdam en wist dus niets over Blaak 40 dus bij het zien van de titel ging er bij mij geen belletje rinkelen. Pas later toen ik in het boek begonnen was heb ik het pand op internet opgezocht en kreeg ik meteen een stuk beeldvorming mee. Als de toekomstige bewoners namelijk het pand gaan betreden worden de ruimtes beschreven en doordat het een bestaand gebouw betreft ging het voor mij nog meer spreken toen ik de foto’s had gezien. Al moet ik zeggen dat de schrijver zeer goede omschrijvingen kan geven met volop details.  Later wordt ook nog de film “de pijnbank” genoemd, een Nederlandse geflopte film die in twaalf dagen is opgenomen in 1998, waarbij in het verhaal een gedeelte in Blaak 40 wordt gefilmd. Persoonlijk hou ik er niet van als in verhalen BN’ers of dat soort zaken worden benoemt. Aan de ene kant geeft het een goed tijdsbeeld neer maar het heeft een risico dat een verhaal niet voor iedereen aan zal spreken.  De lezer kan zich niet altijd goed inleven in het verhaal als er namen, films etc worden genoemd die men niet kan plaatsen.  Nu ben ik wel bekend met de film en had ik daar geen last van maar ik vroeg me af of dat stuk meerwaarde had voor het verhaal. Voor mij niet.

We volgen dus de bewoners in hun dagelijkse beslommeringen en soms wordt het net nog niet saai. Het dagelijkse leven is nu eenmaal niet voor iedereen alleen maar actie. Aan het begin blijkt dat de makelaar in een complot zit om een experiment uit te voeren met de bewoners. Hierdoor werd ik even op het verkeerde pad gezet. De bewoners zijn het belangrijkste in het verhaal maar ik had stiekem wat meer uitstapjes gehoopt naar de leiders van het experiment en hun bevindingen. Dit had voor mij wat meer spanning opgeleverd. Maar door de wijze waarop de schrijver zijn karakters uitdiept en de interactie die ze met elkaar hebben wil je toch door blijven lezen.
Soms lijken de frustraties en ander emoties van de bewoners bijna van het papier te vallen, zo goed is het de schrijver gelukt dit op papier te zetten. Dit alles met een flinke dosis luchtigheid en humor en af en toe een vleugje poëzie. Kortom een debuut die ik kan waarderen.

De afbeelding van de cover en de informatie over de schrijver komen van de site van de uitgeverij.

 

 

 

“hunkering” Maria Boonzaaijer

 

hunkering cover 9789463382540/2017

Maria Boonzaaijer, roman, uitgeverij Aspect

Voor de site van Tazzy Jeninga ; “ik hou van historische, leerzame boeken en romans mocht ik dit boek lezen om een gastrecensie over te schrijven. Ik vond het een mooi en goed boek en wil daarom mijn recensie ook met jullie delen:

Maria Boonzaaijer is docent drama, stemcoach en chansonnière. Hunkering is haar vierde roman. Haar debuut Papa Tango is uit 2009 en haar familieroman Joodse buren (2015) kreeg lovende recensies.

Hunkering is voor mij de eerste kennismaking met deze schrijfster.
Het verhaal neemt ons mee naar Julia Leander. Julia is 52 jaar oud en aan de kant gezet door haar man voor een veel jongere vriendin. Julia trekt tijdelijk bij haar dochter in maar voelt zich daar niet welkom daar dochterlief meer naar haar vader trekt. Toch is het deze dochter die har moeder in contact brengt met een arts die aan de Amstel een luxe appartement te huur heeft waar Julia mag wonen voor een bescheiden huur. Het addertje onder het gras is dat het huis nog twee bewoners telt waarvan één de oude heer F. Todi is. Julia moet het pand schoonhouden en zich bekommeren op de norse oude man. Al snel blijkt dat de man er alles aan wil doen om haar en haar zogenaamde bemoeizucht het huis uit te werken. Door een gebeurtenis keert het tij en de eigenwijze Portugees Todi en Julia vinden elkaar in elkaars eenzaamheid. Langzaam bouwen ze een intieme relatie op en delen elkaar geheimen. Todi heeft nog veel wroeging over een gebeurtenis in zijn verleden en neemt Julia mee naar zijn geboortestad Setúbal om zijn oude geliefde Teresa te zoeken met alle gevolgen van dien.
Allereerst moet ik zeggen dat de cover mij enorm aansprak. Je hebt dat wel eens dat je een boek oppakt puur omdat de afbeelding je aanspreekt en nieuwsgierig maakt. Een stoel die twee poten mist in de kou maar die toch door zijn kleuren warmte uitstraalt. En zo is het eigenlijk ook bij de hoofdrolspelers in het verhaal. Beiden eenzaam en verstoten en toch bloeit er een warmte op.
Het verhaal leest heerlijk weg. Korte hoofdstukken, een prettig letter maar bovenal een beeldend taalgebruik. Mooie dialogen tussen de  personages, je leeft met ze mee en ze komen bijna tot leven. Een heel mooi verhaal over vriendschap, grenzeloze liefde en verlangen.

Zowel Julia als Todi zijn op zoek naar genegenheid, voelen zich verstoten en in hun zoektocht vinden ze meer dan zichzelf. Het klinkt misschien wat zweverig maar dat is dit boek allerminst. Het is rauw en hard als het dagelijks leven waarin mensen je aan de kant kunnen schuiven maar daar tegen over staat de pure liefde die je onvoorwaardelijk voor iemand kan voelen ongeacht afkomst of leeftijd.
Het was een mooie kennismaking met het werk van Maria Boonzaaijer, een waar juweeltje om te lezen !

De afbeelding komt van de site van de uitgeverij. Met dank aan Tazzy Jeninga voor het beschikbaar stellen van dit boek.

 

“de schaduwbokser’ Johan Zonnenberg

DE-SCHADUWBOKSER-196x300  978   2017

Johan Zonnenberg, Futuro uitgevers

Johan Zonnenberg schrijft zowel korte verhalen als romans, gedichten en non-fictie. Deze roman was mijn kennismaking met zijn werk en deze was zeker aangenaam. Als eerste is er de mooie cover die met de titel meteen tot de verbeelding spreekt. De informatie op de achterflap is veel en ik bedacht dat het misschien teveel zou verklappen, maar al lezende in het boek bleek dat gelukkig niet waar.

In De schaduwbokser maken we kennis met Victor, dertig jaar oud en geboortefotograaf. Hij is een eenling en na het stuklopen van zijn relatie met Amy heeft hij drie mislukte dates waarna hij teruggaat kijken op zijn leven.

Zo krijgen wij zijn levensverhaal vanaf zijn vroege jeugd te horen. Tussen zijn mijmeringen door, gaat hij wekelijks bij zijn dementerende moeder op bezoek in het een verzorgingstehuis. Dit brengt ook de nodige emoties met zich mee en voor Victor ook stof tot nadenken. Zijn relatie met zijn moeder is slecht, mede doordat zij nooit heeft willen vertellen wie zijn vader is. Het dementeren brengt een karakterverandering bij zijn moeder te weeg waardoor er langzaam weer wat positief contact komt tussen die twee. In haar heldere momenten vertelt ze Victor toch wat meer over vroeger.

Ik kan niet anders zeggen dat ik Johan Zonnenberg een geweldige verteller vind. Zijn manier van schrijven is origineel. De teksten hebben mooie zinnen die ik af en toe gewoon even herlas om goed tot mij door te laten dringen. Hij weet de lezer te raken. Niet alleen zijn schrijfstijl, maar ook door de karakters levensecht op papier te zetten. Hierdoor gaan ze voor de lezer leven en komt het verhaal bij je binnen. Vooral de ergernis tussen met name Victor en zijn moeder zijn levensecht en goed te begrijpen. Zo is er ook de enorme tegenstrijdigheid in denken en doen tussen Amy en Victor. Hierdoor vullen ze zich elkaar goed aan, maar het is ook de reden van de breuk tussen die twee.

Terwijl Victor alles voor zichzelf op een rijtje zet, waarbij hij zichzelf probeert te vinden, moet hij vechten tegen de schaduwen uit zijn verleden en het juk dat zijn moeder hem heeft opgelegd. De kleine kanttekening die ik zelf had, was dat het moment waarop moeder een lang verhaal gaat vertellen aan Victor bij mij niet realistisch leek. De moeder is namelijk dementerend en zit onder de medicatie. Maar dat is mijn beroepsdeformatie. Dit naast mij neerleggend, blijft er een heel mooi en boeiend verhaal over. Vol emotie, een vleugje melancholie en de nodige humor.

Deze recensie verscheen eerder op de site van Boekenbijlage 

” polderglamour ” Daan Boom & Stijn van Vliet

polderglamour9789022583630/2017

Daan Boom & Stijn van Vliet, uitgeverij Boekerij

Daan Boom en Stijn van Vliet zijn onder andere bekend  als presentatoren van het populaire programma Streetlab. In dit programma voeren ze met veel humor en creativiteit semiwetenschappelijke experimenten uit.  Toen het idee ontstond samen dit boek te schrijven interviewden ze schrijvers als Bart Chabot en Daan Heerma van Voss voor tips en tricks. Het plan was namelijk om binnen 48 uur een boek te schrijven.  En dat is ze gelukt.

Voor mij ligt een mooi gebonden boekje, een mooie zwarte hardcover met gouden letters. Een extra papieren omslag, wit met gouden letters, kortom het ziet er echt “bling bling” uit. Het geheel telt 126 pagina’s inclusief nawoord van Daan Heerma van Voss en een dankwoord van de beide heren.  Eerder een novelle  in plaats van een roman, zoals op de voorzijde staat, maar een boek is een boek.

Het verhaal gaat over Tjibbe Wammes die al vanaf jongs af aan droomt over een carrière als zanger. Als hij zijn doorbraak heeft verandert zijn leven volkomen en staat zijn wereld op zijn kop. Niet alleen het opkomen maar ook zijn ondergang wordt op de korrel genomen en aan de lezer voorgeschoteld. Liefde, sociale media, schnabbels, reclames alles komt voorbij. Het is een satire op de wereld van de BN’ers .  Tijdens het lezen moest ik af en toe denken aan die zanger uit de serie “ Gooise vrouwen” en dat gaf een leuke beeldvorming bij het geheel.

Het verhaal  is vlot geschreven en even dacht ik dat ik het wel in 48 minuten uit kon lezen maar het is ietsje meer geworden. De personages worden als karikaturen weggezet en zijn daardoor soms grappig en soms te zielig voor woorden. De zogenaamde flauwe namen hadden voor mij geen meerwaarde, eerder ergernis.  Eigenlijk is het is net of je naar een aflevering van een slechte soap kijkt terwijl je het verhaal leest en persoonlijk ben ik niet zo van de soaps. De hoofdfiguur is een volkszanger en helaas worden de foute songteksten ook  uitgebreid opgeschreven.  Zo kan je wel weer een paar pagina’s vullen dacht ik terwijl ik liever had door willen lezen, dus na enkele regels heb ik die paar songteksten maar geskipt. Naast de flauwheid zitten er gelukkig genoeg steken onder water en knipogen naar het zogenaamde Nederlandse glamourwereldje.  Nuchter als wij Nederlanders zijn is er hier immers geen ruimte voor Hollywood-sterallures, of te wel de polderglamour.

Op de vraag wat polderglamour is zeggen de schrijvers dat het glamour is die eigenlijk geen glamour is: “Nederlandse namaak”. En wat dat betreft past de titel zeer goed bij het verhaal. De Hollandse nuchterheid naast het wereldje van de Hollandse smartlap is denk ik polderglamour ten top.Als er al Polderglamour in boekenland is zou dit boekje zeker in de top drie staan !

De heren werden tijdens het schrijven gecoached door Daan Heerma van Voss en zijn voorwoord ( op de flap van de cover) waarin hij respect toonde voor de schrijvers en zijn nawoord over het proces kon ik zeker waarderen en geeft je een andere kijk op het boekje.
Hoewel het verhaal qua inhoud geen hoogvlieger is is het wel vermakelijk om te lezen en ze hebben de uitdaging toch maar mooi aangegaan en uitgevoerd! Verwacht geen diepzinnig verhaal maar gewoon een soapachtig, ontspannend stukje leesvoer en daar is niks mis mee.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.