” Hare Majesteit de Queen onderzoekt de moord op Windsor Castle ” S. J. Bennett

moord9789046827628/2021

S.J. Bennett, vertaling Susan Ridder, uitgeverij Nieuw Amsterdam

S.J.Bennett schreef een aantal ( bekroonde ) titels voor tieners voordat zij zich wierp op het schrijven van mysteries voor volwassenen. Nu ligt hier het boek voor mij ‘ de moord op Windsor Castle’ waarbij de statige Queen Elisabeth de hoofdrol  speelt door, als een speurneus á la miss Marple ( of Jessica Fletcher), een moord in haar kasteel onderzoekt. Leuke en originele insteek voor een moordmysterie met pakkende cover. Ik mocht dit boek lezen voor de site van feelgoodboeken. Een moordmysterie op een site voor feelgood boeken?  Ja, hoor want dit is geen standaard speurverhaal. Het is eerder een lekker leesverhaal waarbij je de Queen met andere ogen gaat zien.

Op de ochtend na het 90e verjaardagsfeest van de Queen, wat gevierd wordt met een Dine&Sleep-feestje, wordt een gast dood aangetroffen in kast van zijn logeerverblijf. Dat alleen is al apart maar hij lijkt ook nog slachtoffer te zijn van wurgseks daar hij een stropdas om de hals had en een damesslipje droeg. En laat hij nu ook nog Russische banden hebben.  Een situatie die heel delicaat moet worden aangepakt omdat de buitenwereld hier geen weet van mag krijgen. Een schandaal op Windsor Castle zit niemand op te wachten. Onderzoekers van M15 zijn snel van mening dat dit een moord moet zijn en breiden hun onderzoek uit. De koningin laat hen ogenschijnlijk hun werk doen maar kan het gepruts niet langer aanzien. Als dan ook nog een van haar trouwe butlers de schuld in de schoenen lijkt te worden geschoven start zij haar eigen onderzoek. Samen met haar assistent-secretaris Rosie gaat zij haar eigen gang. Voor de buitenwacht houdt ze zich braaf bezig met regeren maar ondertussen rust ze niet tot ze de echte dader te pakken heeft.

Een leuk gegeven dus en zeker een aanrader voor liefhebbers van het koningshuis en Engelse who-dunnit-thrillers. De hoofdpersonage en de setting is al iets wat tot de verbeelding spreekt en het is goed gevonden om de Engelse koningin neer te zetten als een dame met humor en fantasie. Want als je haar zo voorbij ziet komen op het journaal is dat wel het laatste wat je verwacht. Hoe leuk is het dan om deze conservatieve dame als een echte Sherlock Holmes haar neus in mysterieuze zaken te zien steken.  Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de koningin en haar assistente. Deze assistente is nog niet zolang in dienst maar komt er al snel achter dat dit niet de eerste maal is dat de koningin zich met ander zaken dan regeren bezig houdt. Daarnaast zijn de gesprekken tussen de koningin en haar echtgenoot onderhoudend en grappig.

De opbouw is goed maar hier en daar wat traag. Hoewel de schrijfstijl zelf zeer toegankelijk is en lekker wegleest. De traagheid komt meer omdat de auteur heel veel informatie geeft.  Er wordt gestrooid met namen van personen, plaatsen, Engelse gewoonten en  politieke incidenten. Als je daarvan niet echt op de hoogte bent kan dat nogal veel zijn. Maar aan de andere kant is het boek pure fictie, ook al komen er bestaande mensen langs, dus hoef je niet overal van op de hoogte te zijn.  Mocht je sommige namen/ zaken wel herkennen geeft dit een extra in het verhaal. Je zou bijna kunnen denken dat het geen fictie meer is…  En hoe leuk zou dat niet zijn dat er een echte speurneus in het kasteel woont…

Voor mijzelf had het verhaal iets minder uitgebreid gemogen en wat meer tempo mogen hebben. Sommige stukken werden voor mijn gevoel wat teveel  uitgerekt wat de spanning niet ten goede kwam. Het plot was ook niet echt verrassend maar wel compleet. Er bleven geen losse lijntjes liggen.

Als je een thriller verwacht of een spannend politieonderzoek kan je dit boek beter laten liggen. Als je een zin hebt in een onderhoudend en vermakelijk boek in het genre van een gedegen Engelse who-dunnit  is dit boek zeker aan te raden.   Liefhebbers van de monarchie zullen het ook zeker waarderen. Met deze nieuwe hobby wordt de Queen in haar waarde gelaten en zelfs neergezet als een vrouw vol pit en humor.

 Wat ik begreep moet dit het eerste deel van een serie worden dus ik ben ook zeker zeer benieuwd of de auteur voldoende mysteries weet te verzinnen voor de Queen om op te lossen en daarbij de lezer te kunnen blijven boeien.

Ontwerp zonder titel

Ik besprak dit boek eerder op de site voor feelgoodboeken , met dank aan uitgeverij Nieuw Amsterdam voor het recensie exemplaar. 

” bevroren behoeften” Marij van der Meij

7512940420-BevrorenbehoeftenVLR978946365652865/2020

Marij van der Meij, uitgeverij Elikser

Marij van der Meij is na haar pensioen gaan schrijven.  Vorig jaar verscheen deze roman en is haar debuut. Een mooie rustieke cover en een bijzondere titel. 

Het verhaal gaat over Mia, in 1995 wordt ze aangetroffen in een pakket, na drie maanden spoorloos te zijn geweest. De politie staat voor een raadsel. Mia komt in het ziekenhuis terecht met ernstig geheugenverlies en een flinke wond ( wat lijkt op een mislukte tatoeage). De arts die zich over haar ontfermt, Jane, probeert haar te stimuleren en motiveren om er achter te komen wie ze is.  Als de feestdagen voor de deur staan neemt Jane haar mee voor verlof en daar ontmoet ze twee andere vrouwen, Fiona de partner van Jane en Sarah.  De vier vrouwen hebben alle vier een eigen achtergrond, hun eigen leed te verwerken en juist die problemen en geheimen uit het verleden zijn de basis voor de band die zij met elkaar opbouwen. Mia en Sarah gaan al snel samenwonen en langzaam aan komt Mia er achter wat er met haar is gebeurd al had ze sommige dingen niet eens meer willen weten.

“bevroren behoefte” is een bijzondere roman. Het begin is pakkend en even denk je een spannend verhaal in handen te hebben om vervolgens in een langzamer tempo de karakters te ontmoeten en te leren kennen. Alle vier de hoofdrolspelers zijn dames met een verleden waardoor ze behoorlijk gecompliceerd zijn en ook zo reageren. Het verhaal is hierdoor denk ik ook af en toe zoals de dames, wat gecompliceerd en rommelig. Hierdoor gaat de vaart af en toe uit het verhaal en moet je goed geconcentreerd bij het verhaal blijven omdat je anders de draad een beetje kwijt raakt.  Hoewel sommige thema’s heel mooi zijn uitgewerkt en realistisch overkomen zijn andere zaken dit weer niet.  Dit betreft met name de relaties onderling van de dames. Als lezer voelde ik mij daardoor af en toe uit het verhaal geslingerd. Gelukkig waren er ook flinke stukken waar ik geboeid bleef doorlezen tot een mooi einde. 

Hoewel een prettige vertelstijl denk ik wel dat de auteur heel veel in haar verhaal heeft willen stoppen waardoor het verhaal dus wat rommelig geworden is. Minder informatie zou het leestempo bevorderen en de lezer meer bij de les houden.  Voor een debuutroman zeker een prima prestatie. 

 

 

“oogwenk ” Harriët Plantinga

3010910143-OogwenkVLR9789463652513/2020

Harriët Plantinga is manager bij een huisartsenpost en auteur. Ze heeft een toegankelijke vertelstijl wat ook in dit boek het geval is. “oogwenk “ is haar vijfde boek. Een aanrader als je je een paar uur lekker wilt onder dompelen in de perikelen die zich afspelen in een ogenschijnlijk rustig straatje. Een mengeling van feelgood en thrillerelementen.  Genoeg om je als lezer geboeid te houden.

Het verhaal speelt zich af in het voorjaar,  achter de voordeuren van vijf huizen. Het lijkt een rustig weekje te worden en iedereen lijkt zijn eigen ding te doen. Ook denken ze elkaar te kennen en dat iedereen met plezier in het straatje en in het leven staat. Niets blijkt minder waar en nog geen jaar later zullen alle vijf de huizen te koop staan. Ieder met zijn eigen reden lijkt te willen vertrekken. Ieder huisje heeft zijn kruisje en achter elke deur, blijkt hier, zijn eigen geheim. Als er op een gegeven moment iemand wordt vermist heeft dat bij iedereen zijn impact. Het roddelcircuit draait overuren en ieder heeft zijn mening klaar. Naast de vermissing is er ruimte voor stuk gelopen relaties, vreemd gaan, liefde, dementie en nog veel meer. Een hoop voor in zo’n klein straatje maar toch wel onderwerpen van alle dag.

Zowel de cover ( iemand die uit het raam gluurt naar het huis van de buren, met een schaduw van een man) als de titel “ oogwenk “ (dat er niet veel voor nodig is om je leven drastisch te veranderen), zijn goed gekozen. Ze passen goed bij het verhaal en zijn uitnodigend genoeg om het boek op te pakken.

De vertelstijl is pakkend en toegankelijk. Lekker korte hoofdstukken en het is de auteur gelukt om die speelt zich af in een dikke week tijd. De dagen worden aangegeven en de rest van de ( hoofd-) stukken zijn titelloos. Een prettig lettertype en een handzaam boekformaat. Tel dat op bij een prima inhoud en je zit gebakken voor een paar uur leesplezier.

” vergeet me ” Judith de Laat

vergeet me9789493157927/2020

Judith de Laat, uitgeverij Godijn Publishing

Judith de Laat is van oorsprong journalist en werkt nu als communicatiemanager. Ze portretteerde en tekende verhalen op, gebaseerd op de realiteit. “ vergeet me “ is haar debuutroman gebaseerd op waargebeurde verhalen.  Haar eigen jeugdverhalen, die zij hoorde van haar moeder en tantes, en de verhalen die zij hoorde van mensen met de ziekte van Alzheimer, waren de basis van dit indrukwekkende verhaal. Daarnaast verwerkt ze historische feiten van de Brabantse heemkundekring. Hierdoor zal er nog meer herkenning zijn voor lezers uit deze omgeving. Het verweven van feiten met fictie geeft een mooi en compleet verhaal.

Het verhaal gaat over Tine en haar moeder die de ziekte van Alzheimer heeft. Langzaam verliest haar moeder zichzelf in haar ziekte en Tine het contact met haar moeder. Doordat haar moeder in haar beleving terug gaat naar haar jeugd komen er herinneringen boven die zij uit maar die voor Tine gehele nieuw zijn. Ze weet eigenlijk weinig over de jeugd en het verleden van haar moeder. Haar moeder was opgegroeid in een groot, streng gelovig arbeidersgezin. Hoewel de jaren vijftig van de vorig eeuw niet eens zo gek lang geleden zijn was de manier van leven (tijdens de jeugd van haar moeder) een wereld van verschil met het leven van vandaag de dag.  Tine duikt in het verleden van haar moeder en haar familiegeschiedenis en probeert zich te vinden in de hersenspinsels van haar moeder.

Toen ik de cover van dit boek zag en las waar het over moest gaan wist ik dat ik het wilde lezen. Ik heb al heel wat non-fictie en fictieve verhalen gelezen over dementie vanwege mijn werk. Het is een onderwerp wat mij boeit. Hoe het brein en het geheugen van een mens werkt en hoe het je in de steek kan gaan laten en wat de impact hiervoor is voor de persoon in kwestie maar zeker ook voor de mensen er om heen. Doordat ik elk boek over dit onderwerp wel aangrijp om te lezen vraag ik mij ook altijd af of het boek meerwaarde heeft omdat er al zoveel verhalen zijn verschenen. Meerwaarde in de zin van originele benadering, goed leesbaar en niet te persoonlijk. Ik merk om mij heen dat, met name, mantelzorgers veel behoefte hebben aan verhalen van herkenning zodat ze weten dat ze niet alleen staan en steun hierin vinden. Ik denk dat dit verhaal hier zeker een bijdrage aan kan leveren.

Het is zeer toegankelijk geschreven en goed leesbaar voor een groot publiek.  Door te wisselen perspectief tussen Tine en haar moeder krijg je niet alleen een goed beeld van beide karakters maar komt de impact van de ziekte van Alzheimer extra naar voren.  Doordat haar moeder steeds verder wegzakt in haar dementie worden komen er flarden van haar verleden naar boven. Deze herinneringen vallen als puzzelstukjes op zijn plaats als Tine meer komt te weten over de tijd en plaats waar haar moeder opgroeide. Het geeft niet alleen een realistisch en herkenbaar beeld over moeten omgaan met dementie maar ook een mooi tijdsbeeld weer over het opgroeien in een Brabants dorp in de jaren vijftig van de vorige eeuw. In tijd waar het voor meisjes niet altijd makkelijk was.

“ vergeet me “ is een indrukwekkende roman met meerdere lagen. Een roman die weet te boeien en na het lezen nog even door blijft sudderen bij de lezer.

Ik besprak dit boek eerder voor de site “ik hou van historische, leerzame boeken en romans ! “

” de laatste reis van de Boswachter ” Dirk Jan Roeleven & Hester van der Vliet

roeleven_van_der_vliet_de_laatste_reis_897892928290/2020

Dirk Jan Roeleven & Hester van der Vliet , uitgeverij Pluim  

Dirk Jan Roeleven is filmmaker en verbonden aan onder andere de programma’s ‘andere tijden sport’ en ‘het uur van de Wolf’. Verder maakte hij documentaires over Anton Corbijn, Willem Wilmink en Wim Sonneveld.  Hij schreef de bestseller ‘de nieuwe fiets’ over een solofietstocht en de vroege dood van zijn vader Theo.  Nu ligt er het  persoonlijke en ontroerende verhaal wat hij samen met zijn vrouw Hester van der Vliet beleefde.

Dirk Jan en zijn vrouw hebben een Subaru Forester, bijnaam de Boswachter, en ze beloven de auto dat als er 500.000 km op zijn teller staat zij hem samen terugbrengen naar zijn geboorteplaats in Japan. Als dat moment is bereikt maken ze zich op voor een roadtrip van 23.832 kilometer.  Een spannende trip zonder enige kennis van autotechniek door gebieden die verre van toeristisch zijn. Slechte wegen in Rusland,  de woestijn van Mongolië en de steppe van Kazachstan moeten ze doorkruisen. In Vladivostok vertrekt de veerboot naar Japan en komen ze dichterbij hun plaats van bestemming. Een reis met vallen en opstaan. Mankementen aan de auto, ruwe weersomstandigheden en toch houdt hun Boswachter zich kranig.  Tijdens de trip zijn ze volledig op elkaar aangewezen en zijn er momenten van bezinning en verwerking. Ze gaan in gesprek over hun ongewilde kinderloosheid. Rosa Venus is de naam van het dochtertje wat ze nooit hebben gekregen. Na een aantal mislukte  ivf-pogingen ging het leven verder. Ze maakte mooie reizen maar diep van binnen was er het verdriet. Zo heeft Dirk Jan al die tijd een doos vol papieren , artikelen en aantekeningen bewaard van de periode waarin ze probeerde zwanger te raken. Deze doos gaat mee op reis en brengt momenten van herinneringen en  mijmeringen met zich mee. Zou hij hier afstand van kunnen doen en alles een plaats kunnen geven?

Naast het feit dat dit een klassieke roadtrip is wat sneller leest als dat de reis verloopt, mede door de fijne en luchtige schrijfstijl, is het ook een emotioneel document. Door deze samen te brengen krijg je als lezer een bijzonder en origineel verhaal voor geschoteld.

Het thema kinderloosheid is iets wat jaren tussen hen in heeft gestaan. Er was verdriet maar werd niet uitgesproken. Beiden gingen hier op hun eigen wijze mee om. Door ook dit verhaal te delen vanuit het perspectief van de man krijg je een andere invalshoek. In de meeste verhalen komt immers alleen de vrouw aan het woord.

Hoewel dit zware thematiek zou kunnen zijn is het juist heel toegankelijk voor een groot publiek door het tijdens een roadtrip bespreekbaar te maken en met de nodige humor  het verhaal neer te zetten.  Door het boek heen zitten ook foto’s wat het geheel nog persoonlijker maakt.  Het is bijzonder dat zij dit verhaal willen delen met de wereld. Een mooi verhaal wat het delen zeker meer dan waard is.

Ik besprak dit boek eerder voor Boekenbijlage , de site voor boekenrecensies

“opgewekt naar de eindstreep” het allerlaatste dagboek van Hendrik Groen

541x840

Hendrik Groen, ondertussen uitgegroeid tot de opa van Nederland, schreef in 2014 zijn geheime dagboek: pogingen iets van het leven te maken op de leeftijd van 83 ¼ jaar. Althans dat is wat de lezer moest geloven. Het werd een groot succes, mede door de geheimzinnigheid over de auteur. Prominente auteurs werden naar voren geschoven en kregen de vraag of zij achter deze knuffel -opa zaten. Inmiddels is bekend dat de auteur die er achter schuilt Peter de Smet is. Geboren in 1954, dus nog niet rijp voor het verzorgingshuis.

De herkenbaarheid over het leven en welzijn in het verzorgingshuis en de kijk op de wereld vanuit de ogen van een hoogbejaarde man zorgden voor een bestseller die inmiddels als televisie serie nogmaals veel succes boekte.

Een tweede dagboek volgde met een net zo groot succes, als vond ik het zelf minder origineel en makkelijk mee liften op het succes van deel 1.  Hendrik Groen zat niet stil en schreef een roman. Deze was lekker luchtig, vol humor en heerlijk om te lezen. Het was dan ook een fictieve roman met andere figuren als in de dagboeken en stond los van het hele Hendrik Groen leventje. Daarna volgde er nog een boek over hoe Hendrik Groen leefde voor hij in het bejaardenhuis kwam en dat was voor mij weer een beetje over de top. Er werd te erg de best gedaan om leuk te zijn zodat het mij tegen stond. Ik durf het bijna niet hardop te zeggen maar ik was een beetje klaar met Hendrik Groen.  En dan komt er een nieuw dagboek. Een beetje sceptisch was ik wel. Zou het immers leuk genoeg zijn?  Zou het origineel genoeg zijn? 

“Opgewekt naar de eindstreep” heeft als ondertitel de grote spoiler :  “het laatste geheime dagboek van Hendrik Groen, 90 jaar” .

Hendrik Groen is na de sluiting van he verzorgingshuis in Amsterdam-Noord verhuisd naar Bergen aan Zee. De OMADI club ( oud-maar-niet-dood) is uit elkaar gevallen. Mondjesmaat komen ze nog bij elkaar maar verder heeft Hendrik niet veel meer om handen of om naar uit te kijken. Hendrik merkt ook dat hij steeds vergeetachtiger wordt en het overzicht verliest. Daarom besluit hij weer te gaan schrijven aan een dagboek. Eigenlijk meer om na te lezen wat hij denkt vergeten te zijn. Het leven in de verzorgingstehuis krijgt helemaal een andere wending als ook hier het coronavirus de dagelijkse gang van zaken in zijn greep krijgt. Samen met vriendin Leonie, het meisje Frida en de hond van Evert genaamd Juffrouw Jansen besluit hij het beste er toch maar uit te slepen.

Zoals de vorige boeken tref je een heerlijk luchtig geschreven verhaal in dagboekvorm. Al krijgt dit dagboek een andere invalshoek. Omdat Hendrik meer vergeet vraagt hij zin vriendin Leonie om als een soort ghostwriter aan te treden. Zij neemt het schrijven langzaam over. Hendrik zijn vergeetachtigheid is geen ouderdomskwaaltje meer en zijn angst om dementie te krijgen wordt werkelijkheid. Hij verliest zijn grip op de werkelijkheid en dit wordt mooi omschreven in het dagboek door Leonie. Tot het zover is dat het dagboek moet worden gestopt.

Maar ondanks zijn verlies van zijn geheugen blijft hij tot het laatste zijn eigen gevoel voor humor houden en dat is een mooi gegeven. Met dit derde deel heeft de auteur zich zeker weten te evenaren en voor mij zelfs het beste van de drie dagboeken afgeleverd. Waar het voor mij bij het tweede deel deed inzakken is dat in dit deel meer dan goed gemaakt.

Naast de humor werd ik toch echt geraakt door de verwarde hersenspinsels van deze opa van Nederland.  Het geeft een mooi beeld van het leven van iemand op hoge leeftijd, zijn kijk op de wereld maar vooral de beleving van een ziekte.

Een waardig afscheid van een mooie knuffel-opa

“kerstmis met een staartje” Lizzie Shane

download9789022591970/2020

Lizzie Shane, vertaling Valérie Janssen, uitgeverij Boekerij

Lizzie Shane, woonachtig in Alaska, schrijft grappige romans en werd tot driemaal toe genomineerd voor de RITA Award, de hoogste onderscheiding voor romantische boeken. ” Kerstmis met een staartje ” is haar internationale doorbraak en mijn kennismaking met deze auteur.

In het klein stadje Pine Hollow is er een heuse ons-kent-ons sfeer. Niets ontgaat de buurtbewoners en ze vinden hun stadje perfect en zeker als het gaat om kerstmis moet alles tot in de puntjes versierd en geregeld zijn. Voor Ben, als lid van de gemeenteraad, is deze tijd van het jaar alles behalve relaxed en romantisch. Hij  is het aanspreekpunt voor als er wat mis gaat en voelt zich enorm verantwoordelijk dat dit niet gebeurd. Dus dat betekent hard werken in de, toch al drukke, dagen voor kerst.  Een baan die hij niet zelf heeft uitgekozen. Ben is twee jaar terug door een ongeluk zijn zus en zwager verloren. Hij is gaan wonen in hun huis en zorgt voor hun dochter Astrid. Daarnaast heeft hij de taken van zijn zwager bij de gemeenteraad op zich genomen.  Zijn verloofd is op dat moment uit zijn leven verdwenen en nu draait alles bij hem om Astrid. Hij wilt dat ze niets tekort komt en wilt dus alles perfect laten verlopen. Van de burgemeester krijgt hij een moeilijke budgetbeslissing. Hij moet de plaatselijke hondenopvang sluiten. De hondenopvang wordt al jaren gerund door een ouder echtpaar. Hun kleindochter Ally is sinds kort bij hen ingetrokken om hen te helpen en neemt de beslissing van Ben niet zonder slag of stoot aan. Ze heeft door zijn beslissing drie weken de tijd om alle honden een nieuw thuis te bieden en doet er ondertussen alles aan om een manier te vinden om de hondenopvang te kunnen laten bestaan.  Vastbesloten om dat gemeenteraadslid de waarheid te gaan vertellen gaat ze op weg naar Ben. Ze wil wraak maar als ze hem beter leert kennen  blijkt hij toch niet de Grinch te zijn die ze dacht.

” Kerstmis met een staartje” heeft een heerlijke cover met een hond die lodderig maar schattig toe kijkt. De honden liggen in de sneeuw en alles straalt kerst uit. Nu lees ik niet veel romantische kerstverhalen omdat ze vaak zoveel op elkaar lijken maar dit is geen 13 uit een dozijn en dat is wel zo prettig.  Uiteraard zit er wel de nodige voorspelbaarheid in en zoals een goed kerstverhaal loopt het goed af maar de weg naar de laatste pagina is wel prettig om te lezen.

Om de honden een goed thuis te geven gaan ze in aanloop naar kerstmis foto’s plaatsen in een nieuwsbrief verwijzend naar het liedje ” twaalf dagen naar kerstmis” en zijn er nog meer acties waarbij de honden zich op hun schattigste wijze moeten profileren. Dat valt voor een kwijlende boxer niet altijd mee. Ben heeft  niet zoveel op met de honden maar helpt Ally toch. Deels uit schuldgevoel en deels omdat hij haar toch wel leuk vind.  Naast de hondenliefde van Ally ( en de auteur) is er misschien nog wel meer plek voor de liefde. En dit is waar je het voorspelbare om elkaar heen draaien, vooral door een groot misverstand, tegenkomt. Maar als je een beetje in de kerststemming bent en gewoon een heerlijk romantisch verhaal wilt lezen neem je dat voor lief.  Gelukkig  is er ook wat ruimte voor wat meer diepgang over wat de karakters hebben meegemaakt waardoor het niet al te zoet wordt.  De auteur heeft een prettige vertelstijl. Het leest lekker weg met een  prima tempo en de verhaallijn klopt van begin tot einde.

Voor de romantische hondenliefhebbers een echte aanrader om te lezen onder de kerstboom.

“het museum van verbroken beloftes ” Elizabeth Buchan

download (5)9789026351396/2020

Elizabeht Buchan, vertaling Carolien Metaal , uitgeverij Ambo/Anthos

Elizabeth Buchan werkte als redacteur bij Penguin Books voordat ze zich volledig op het schrijven ging richten. Dit boek is haar debuut en werd lovend ontvangen. Een roman over een verboden liefde tijdens de Koude Oorlog. 

Inhoud: In Parijs is ‘het museum van verbroken beloftes’. In dit museum hebben mensen  objecten gedoneerd die een verhaal vertellen. De objecten zijn heel verschillend,  uiteenlopend van een bruidssluier tot een babyschoentje, maar ze staan allemaal symbool voor rouw of verraad. Symbool voor verbroken beloftes. Het is een plek waar bezoekers komen om het verleden te verwerken en daarna weer verder te kunnen. Een plek voor verdriet, verlies maar zeker ook van hoop.  De directeur en curator van het museum is Laure. Ook zij heeft objecten uit haar verleden uitgestald.  Het verhaal start in het heden in Parijs waar we kennis maken met Laure en het museum. Om het museum open te houden moet ze publiciteit op zoeken. Iets wat ze liever niet doet maar ze laat zich toch strikken tot een interview.

Naast het verhaal van het museum nu is er ook het verhaal van Laure wat zich grotendeels afspeelt in 1985 achter het ijzeren gordijn. Laures vader is dan net overleden en Laure vertrekt naar Praag. Ze gaat daar als nanny werken en ontmoet een muzikant waar ze hopeloos verliefd op wordt. Met alle gevolgen van dien. In deze periode is verraad, spionage en arrestaties zonder reden de orde van de dag. Het ondergronds verzet waar ze haar liefde ontmoet en een werkgever die werkt voor de inlichtingendienst maken het haar zeer moeizaam. Verscheurd tussen wie ze wel of niet kan vertrouwen en wat er precies heeft plaatsgevonden wordt langzaam in het boek ontrafeld.

Een bijzonder mooi idee zo’n museum. En een prima inleiding om de personage Laure te ontmoeten en zo langzaam in haar verleden te duiken. Persoonlijk had voor mij  meer het accent op de verhalen van het museum mogen liggen want ik denk dat daar wel heel veel over te vertellen valt.

Het deel over Laure’s leven in Praag is een periode in de geschiedenis die bij ons ‘westerlingen’ surrealistisch overkomt. Ik denk dat de auteur zich goed in deze periode heeft verdiept en het goed heeft weten neer te zetten. Het is bijna niet te bevatten wat zich daar heeft afgespeeld en nog niet eens zo lang geleden. Het tijdsbeeld wat door de auteur wordt neer gezet kruipt onder je huid en je bent maar wat blij dat wij in een andere wereld zijn opgegroeid al was die andere wereld niet eens zo gek ver weg.

De auteur heeft een, voor mij , wat trage vertelstijl. Het duurde even voor ik in het verhaal kwam en ik vond het gewoon wat  door kabbelen. Maar doordat het onderwerp wel mijn interesse had bleef ik door lezen waar ik achteraf geen spijt van heb gehad. Het tempo ligt lager dan boeken die ik normaliter zelf zou kiezen en ik moet zeggen dat ik ook een ander soort boek had verwacht door de titel en een deel van de inhoudsopgave aan de achterzijde.  Na mijn verwachting bij te stellen kon het boek mij zeker bekoren. Het is een mooie liefdesdrama met verraad en de vraag of je iemand nu wel of niet kunt vertrouwen. Een verhaal van wanhoop maar ook van hoop. Een origineel verhaal en mooi debuut.

” het verzwegen verbond” Ariën Knibbe

uitgeverij Palmslag 9789493059627 / 2020

Ariën Knibbe is afgestudeerd in de economie, werkte bij conulstancy organisaties en begon tijdens een sabbatical met het schrijven van een roman over het ontstaan van het christendom. Vier jaar later ligt deze spannende roman voor mij op tafel. Ik heb het gelezen met hier en daar verwondering en door de twist op de laatste pagina sloot ik het boek met een glimlach om de lippen.

In deze roman maken we kennis met de Nederlandse student klassieke talen Erik Ebbink. Hij is voor een jaar naar Jeruzalem vertrokken om daar Koiné te studeren. (soort Grieks uit een bepaalde tijd uit de oudheid). Tijdens een wandeling in de Judeawoestijn vindt hij een papyrusrol, die een geheel nieuw licht lijkt te werpen op de ontstaansgeschiedenis van het christendom. Aan de ene kant wil hij zijn ontdekking van de daken schreeuwen maar dat betekent dat hij de papyrusrol af moet staan aan de staat. Hij wilt deze echter vertalen met het idee hem later af te geven. Daar het vertalen niet echt wilt vlotten krijgt hij hulp van zijn Joodse vriendin Esther. Tijdens het vertalen stuiten ze op een zeer belangrijke ontdekking. Het blijkt een brief van Paulus uit de bijbel. Met een inhoud die het christendom in een heel ander licht zou zetten. En is dit de enige brief die in de grot lag? Samen gaan ze verder op onderzoek uit. In het geheim, bang voor de inlichtingendienst, bang voor de overheid, bang voor wat hun ontdekking zal betekenen voor de rest van de wereld. Daarnaast is hun relatie nog in een pril stadium en is het de vraag of Esther wilt kiezen voor Erik omdat hij niet Joods is. Wat uiteraard de nodige complexiteit met zich meebrengt. Is hun relatie bestand tegen de druk van familie, omgeving en het grote geheim wat ze willen ontcijferen.

Wat een bijzonder en origineel verhaal.  Ik kan niet anders zeggen. Het zit goed in elkaar en heeft een wonderlijk plot. Het begint met de toevallige ontdekking van Erik van de papyrusrol in de grot waar hij per ongeluk terecht komt. Ik moet zeggen dat ik dat wat onwerkelijk vond:  hoe hij   vrij snel uit zijn benarde positie in die grot raakt. ( ga geen details verder hierover benoemen en misschien is het mijn beleving). Heel even dacht ik ‘ik hoop niet dat de rest van het verhaal ook in die trant is want dan haak ik af’. Gelukkig bleek dat totaal niet het geval en heb ik van de rest van het verhaal kunnen genieten. 

Erik en Esther doen dus samen het onderzoek naar de papyrusrol. Ze moeten hem vertalen en wat ze lezen op de juiste manier uit leggen. Door elkaar op de hoogte te houden blijft de lezer dit ook.  Een goede manier om allerlei informatie uit te wisselen ook naar de lezer toe.  Hoewel het hele verhaal hier om draait zou het saai kunnen worden maar door de vertelwijze van de auteur is dit niet het geval. Ook is de inhoud van de papyrusrol wel hele bijzonder.  Daarnaast is er een enorm cultuur verschil tussen het Nederland van Erik en het Jeruzalem van Esther. Hoe men tegen elkaar en elkaars geloof aankijkt en ook qua omgangsvormen. Dit wordt onder andere goed duidelijk als Erik in aanraking komt met de familie van Esther. Ook dit heeft de auteur goed verwoord. 

De gevonden brief van Paulus aan Annas heeft een heel bijzondere inhoud. Esther tobt ook met hun ontdekking omdat ze bang is dat als het naar buiten komt verschillende groeperingen hier misschien radicaal op kunnen reageren.  Doordat de auteur gekozen heeft voor bestaande karakters uit de bijbel en goede research heeft gedaan loopt er een non-fictie lijntje door het fictieve verhaal en daar houd ik wel van.  Hierdoor maakt het het geheel geloofwaardiger en spannender. Vooral de twist op de laatste pagina zag ik niet aankomen.  Zelf ben ik van huis uit katholiek maar niet praktiserend. Ik had dus wel herkenning bij de genoemde Bijbelse namen maar als je die voorkennis niet hebt is het verhaal nog steeds toegankelijk door de prettige vertelstijl en de voldoende uitleg van de auteur in zijn verhaal. 

“het verzwegen verbond ” is een origineel verhaal, geschreven door een auteur die een bijzonder onderwerp heeft aangesneden. Een verhaal wat tot de verbeelding spreekt en de lezer boeit tot de laatste pagina.  Een spannend verhaal met enkele thriller momenten wat een groot publiek zal aanspreken.

 

Met dank aan uitgeverij Palmslag. Ik las dit boek in ruil voor een bijdrage voor de blogtour waarvan ik de spits af mocht bijten.  Komende week vind je nog besprekingen van de volgende bloggers:

13 oktober   Veronique   http://www.veroniquesboekenhoekje.nl/

14 oktober   Renate         https://www.thrillzone.nl/

15 oktober   Hannie        https://indeboekenkast.com/

16 oktober   Demi            nog meer boeken

 

‘de Wolffs Bestiarium” Martijn Adelmund

download.jpg9789492099327/2019

Wat heb ik lang uitgekeken naar dit boek !  Het was zeker de moeite waard ! En nu ik het in handen heb ( een mooie luxe speciale editie, handgebonden met leeslint en gesigneerd door auteur en illustrator) raak ik niet meer uitgekeken!

Martijn Adelmund (1977) studeerde Taal- en Cultuurwetenschap in Utrecht. In 2014 verschenen de titels ‘Heksenwaan’ en ‘Heksenkind’, samen met Iris Compiet. In 2016 publiceerde hij Max Havelaar met Zombies, een moderne hervertelling van de klassieker van Multatuli. De vertelwijze bleef dichtbij het oorspronkelijke verhaal maar door de originele invalshoek zeker geschikt voor een groot ( en ander) publiek.  Met ‘de Wolffs Bestiarium’ is er weer een origineel en bijzonder apart boek verschenen. Een boek wat tot de verbeelding spreekt en zich niet snel in een genre laat wegstoppen.

Een bestiarium is een middeleeuws geschrift waarin onder andere fabeldieren, echte dieren, planten en fabelachtige mensenrassen worden besproken op een manier als dat ze echt zouden kunnen bestaan. Denk bijvoorbeeld aan een faun, zeemeerman, harpij en een cycloop. Bestiaria zijn zeer oud. De oudst bekende is de Physiologus uit de 3e of 4e eeuw. Hierin wordt ook in dit boek naar verwezen. Hoewel de titel je doet denken dat dit ook een bestiarium is ( en dat is het voor een gedeelte ook),  is het meer dan dat. Het is tevens een roman, bevat gedichten en heel veel mooie illustraties aan de hand van Maarten de Wolff. Verder staan er veel voetnoten en verwijzingen naar andere boeken, kunstwerken en bestiaria. Het boek bevat gewoon heel veel en dat klinkt rommelig maar het is een waar kunstwerk waar alles gewoon in klopt en met elkaar samenhangt.

De hoofdpersonage uit de roman is de ongelukkige man Anton Quist. Hij werkt in een universiteitsbibliotheek en heeft verder geen sociaal leven. Als hij de tekeningen van Maarten de Wolff tegenkomt gaat hij hiermee een bestiarium samen stellen. Gelijktijdig raakt hij verwikkeld in een politieonderzoek (omdat zijn buurman dood is gevonden onderaan hun appartementencomplex), blijkt een boekdrukker zich in het criminele circuit te begeven en doet hij er alles aan om zijn liefde voor boeken niet onder stoelen of banken te steken.

De lezer krijgt behoorlijk wat informatie uit allerlei hoeken voor zijn kiezen. Je wordt geregeld op een verkeerd been gezet. De vertelstijl is prettig en boeiend.  Je begint te twijfelen of iets nu echt gebeurd of een hersenspinsel van het boekkarakter is. En persoonlijk had ik de neiging om net als Anton te verdwijnen tussen als die illustraties. Stuk voor stuk kunstwerken waar je steeds meer in ontdekt hoe langer je er naar kijkt.  Je kan niet echt spreken van onderbrekingen als je op een deel van het bestiarium, de illustraties of de gedichten stuit omdat het allemaal zo goed bij elkaar past en in elkaar overloopt.

Zoals ik het boek niet in een bepaald genre kan stoppen weet ik ook niet goed hoe ik het moet beschrijven. Het is geen boek om gewoon te lezen het is een boek om te ervaren.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage