“onder de sterren van Montpellier” Marina Folkers

9789401913638-onder-de-sterren-van-montpellier-m-LQ-f.png9789401913638/2018

Marina Folkers, uitgeverij Zomer& Keuning

Marina Folkers schreef al eerder twee romans waaronder  Faye & Sean, die ik met plezier gelezen heb.  Toen ik het verzoek kreeg ‘onder de sterren van Montpellier’ te lezen wilde ik dit maar al te graag. Benieuwd of het dezelfde stijl zou hebben als haar debuut en of het mij net zoveel plezier bij het lezen zou geven.

In het verhaal maken we kennis met Cleo die weg wil vluchten uit haar hedendaagse leventje. Ze was het slachtoffer van roddels en pesterijen op haar werk en heeft behoefte aan rust.  Als ze de kans krijgt om een paar maanden naar Zuid-Frankrijk te gaan neemt ze per direct ontslag en vertrekt. De bedoeling is dat ze daar gratis in een huis van een kennis mag verblijven als ze dit huis in de verf zet zodat het verkocht kan worden.  Ze kijkt uit naar een teruggetrokken verblijf daar zonder zoveel mogelijk contacten.Haar aantrekkelijke buurman Luc zit ook niet te wachten op gezelschap. Hij heeft zijn eigen problemen uit het verleden die hij achter zich wil laten.Cleo heeft zich echter verkeken op het klussen en komt ook nog wel eens in de problemen waarbij ze de hulp van haar buurman wel kan gebruiken.  Beiden gaan steeds meer voor elkaar voelen maar willen geen open kaart spelen omdat dit niet op hun agenda staat.

Ik kan niet anders zeggen dat het een heerlijk boek is. Net als haar vorige boek is het een vlot leesbaar verhaal. Iets compacter dan haar debuut waardoor het wat prettiger leest. Verder heeft het alle ingrediënten voor een prima feelgood- verhaal. Enigszins voorspelbaar maar dat mag bij dit soort verhalen. Het geeft niet dat je weet dat het wel goed zal komen op het einde. Dat hoort bij het genre. Het is een heerlijk romantisch maar luchtig verhaal maar de romantiek druipt er niet vanaf dus dat is wel zo prettig. Twee personages die lekker om elkaar heen draaien, angstvallig zichzelf niet willen verliezen en continu de twijfel hebben of ze daar nu wel goed aan doen. Leuk detail is dat Cleo advies vraagt aan haar wijze oma die meerdere malen de spijker op de kop slaat. Oma heeft niet zo’n grote rol als personage in het verhaal maar de band tussen Cleo en haar oma speelt zeker een rol.  Deze oma verdient een ereplaatsje in het verhaal.

Met plezier heb ik dit boek in één ruk uitgelezen en als je iets zoekt voor een paar uurtjes ontspanning is het zeker een aanrader.

 

 

Advertenties

” tegenstroom” Jackie van Laren

tegenstroom9789022584088/2018

Jackie van Laren (1968) wist mij te verrassen met de Q-serie ( het eerste deel Zin en het tweede deel Lief besprak ik eerder op mijn blog), en ook het tweeluik vallen en opstaan waren heerlijke feelgood romans om even bij weg te dromen.  Een originele invalshoek van muziek en het wereldje daar om heen en de liefde gaven heerlijke verhalen.

De Eilandliefde-reeks, waar dit het laatste en vierde deel is, had een bijzondere start. Namelijk per ongeluk op Facebook.  Voor het verschijnen van het boek opstaan werd er dagelijks een kleine voorpublicatie gepost. Toen het boek echter uit was en de stukjes uitbleven gaven veel lezers aan dit erg te missen en zo begon Jackie van Laren met het schrijven van een ander verhaal voor deze fans.  Het lezersaantal groeide en de grote vraag of er een boek in zou zitten werd beantwoord met het idee om er een cyclus van te maken, voor elk jaargetijden één verhaal waarvan deze titel dus de tweede is.

Elk van de vier delen is vanuit een ander perspectief geschreven en het vierde deel is vanuit Martin Freriks geschreven. Martin is de broer van Wende die samen met haar vriend Grote Vis, de strandtent op het eiland runt. Martin woont zelf op het vastenland met Gwen, zijn vriendin. Eigenlijk is hij op haar uitgekeken maar loslaten lukt hem niet. Zijn eerste echte grote liefde, Elodie, is hij nooit vergeten en laat hij haar nu juist tegen komen op het eiland. Als dan ook nog Gwen achter hem aankomt en vervolgens Mandy zijn hart lijkt te veroveren is de verwarring voor Martin compleet.

Na het iets , voor mij tegenvallende, derde deel gelezen te hebben en daarna de achterflap van dit deel was ik bang dat het “goede tijden- slechte tijden” gevoel zou worden voortgezet. Niets is minder waar. Het karakter Martin komt veel beter uit de verf en de verhaallijn is iets minder voorspelbaar dan bij het vorige deel.  Het was dus heerlijk lezen en genieten van dit laatste verhaal over de bewoners op het eiland.  Losse eindjes worden aan elkaar geknoopt en het is een prima afsluiting van vier heerlijke chicklit-achtige verhalen.  Jackie van Laren schrijft boeken die garant staan voor de nodige porties liefde, drama en zwijmel en deze serie zijn echt ideaal voor in de vakantiekoffer.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Lees hier mijn recensies van Duingras , Stormwind en Springvloed

 

 

” springvloed” Jackie van Laren

springvloed9789022584071/2018

Jackie van Laren (1968) wist mij te verrassen met de Q-serie ( het eerste deel Zin en het tweede deel Lief besprak ik eerder op mijn blog), en ook het tweeluik vallen en opstaan waren heerlijke feelgood romans om even bij weg te dromen.  Een originele invalshoek van muziek en het wereldje daar om heen en de liefde gaven heerlijke verhalen.  En toen was daar de eilandliefde-serie, een vierdelige serie, elk deel vanuit het perspectief van een andere hoofdrolspeler.

Duingras is het eerste deel van de vierdelige Eilandliefde-serie. Het boek had een bijzondere start, namelijk per ongeluk op Facebook. Waar sociale media al niet goed voor is. Voor het verschijnen van het boek opstaan werd er dagelijks een kleine voorpublicatie gepost. Toen het boek echter uit was en de stukjes uitbleven gaven veel lezers aan dit erg te missen en zo begon Jackie van Laren met het schrijven van een ander verhaal voor deze fans.  Het lezersaantal groeide en de grote vraag of er een boek in zou zitten werd beantwoord met het idee om er een cyclus van te maken, voor elk jaargetijden één verhaal.  Zowel het eerste als het tweede deel Stormwind  besprak ik eerder op mijn blog.

Het derde en vierde deel zijn vorige maand samen verschenen en zo was de serie compleet. In Springvloed is de hoofdrol voor Mayke Ferwerda. Ze is geboren op het eiland en weet zeker dat ze er wil blijven. Het is moeilijk werk en een partner te vinden om ook een toekomst op te kunnen bouwen. Ze heeft een relatie met de zoon van de burgemeester al is dat niet de ideale partner. Inmiddels heeft ze een baan bij Grote Vis, de strandtent op het eiland en is ze in goed gezelschap van een leuke vriendenclub. Haar irritatiepuntje is is Cam, een surfer die de strandtent van een driegend faillissement heeft gered. Ze vindt hem maar een versierder en onuitstaanbaar.

Inmiddels heb ik de hele reeks gelezen en het zijn heerlijke feelgood boeken zeker voor een warme zomerdag om even weg te zwijmelen.  De serie heeft immers een hoog vakantie-gevoel-gehalte en warme dagen hebben we nu zat.  Van alle delen sprak deze mij het minste aan. Waarschijnlijk dat dit deel de hoogste voorspelbaarheid in het verhaal had zitten en ik mij af en toe goed kan ergeren aan Mayke en haar acties. Van alle karakters uit deze serie had ik het minste met haar dus ook niet zo gek dat dit boek mij niet zo aansprak. Maar qua schrijfstijl, vlot lezen etc. is het een typische van Laren dus lekker lezend de dag door..

Hoewel het idee van de reeks leuk was dacht ik wel dat het goed is dat de schrijfster van te voren heeft besloten het bij vier delen te houden. Het krijgt nu wel een “goede tijden-slechte tijden” gehalte. Nu is een soap op papier niet zo erg maar bij dit deel had ik wel een beetje het idee dat voor mij de rek er uit was.. Benieuwd of het vierde en laatste deel dat gevoel bij mij weg kan nemen.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

 

 

 

” Stormwind” Jackie van Laren

Van Laren_Strand02_Stormwind_Fin.indd 9789022583425/2018

Jackie van Laren, uitgeverij Boekerij

Jackie van Laren (1968) wist mij te verrassen met de Q-serie ( het eerste deel Zin en het tweede deel Lief besprak ik eerder op mijn blog), en ook het tweeluik vallen en opstaan waren heerlijke feelgood romans om even bij weg te dromen.  Een originele invalshoek van muziek en het wereldje daar om heen en de liefde gaven heerlijke verhalen.

Duingras is het eerste deel van de vierdelige Eilandliefde-serie. Het boek had een bijzondere start, namelijk per ongeluk op Facebook. Waar sociale media al niet goed voor is. Voor het verschijnen van het boek opstaan werd er dagelijks een kleine voorpublicatie gepost. Toen het boek echter uit was en de stukjes uitbleven gaven veel lezers aan dit erg te missen en zo begon Jackie van Laren met het schrijven van een ander verhaal voor deze fans.  Het lezersaantal groeide en de grote vraag of er een boek in zou zitten werd beantwoord met het idee om er een cyclus van te maken, voor elk jaargetijden één verhaal waarvan deze titel dus de tweede is.   Het eerste deel Duingras was vanuit het perspectief van Wende, die na een mislukte relatie, uit gaat waaien op een eiland en daar Axel en Vincent tegenkomt. Dit verhaal is vanuit het perspectief van Vincent.

Vincent is een surfer, een vrijbuiter die het liefst elke avond een ander meisje aan de haak slaat. Hij helpt zijn vriend Axel met zijn strandtent maar als die zijn hulp niet meer nodig  lijkt te hebben vertrekt hij naar surfparadijs San Diego. Het verhaal gaat van start als hij daar is maar dan begint er iets bij hem te knagen en wil hij terug naar het eiland. Terug blijkt dat Wende en Axel onderdak hebben gegeven aan Milena, het achttienjarige nichtje van Wende. Ze is gevlucht voor een loverboy en heeft een flink trauma te verwerken.  Hoewel Vincent in eerste instantie niet denkt dat hij haar daarmee kan helpen leert hij zichzelf van een heel andere kant kennen.

Na het nogal romantisch eerste verhaal uit deze cyclus vroeg ik mij af hoe een tweede deel zou verlopen en of het mij wel kon boeien. In het vorige deel heb ik ook een beetje de stijl van Jackie van Laren gemist die er wel was in de Q-serie en  haar vorige tweeluik. Daar zat meer sex&drugs&rock’n roll in en gewoon meer actie. Gelukkig is in dit deel die stijl weer terug. Mede doordat het vanuit het perspectief van losbol Vincent is neergezet en hij gewoon meer mee maakt is het verhaal vlotter en spannender. Zeker door Milena en haar trauma en het loverboy verhaal. Meer actie dus. Uiteraard is er ook een portie romantiek maar geen roze wolkjes en dat is meer mijn persoonlijke voorkeur.  De schrijfster weet te boeien en je vliegt door het verhaal. Het is eventueel los te lezen maar ik kan je wel aanraden dit niet te doen. Je leert de karakters beter kennen als je de verhalen in volgorde leest.

Omdat ik niet vooruit gelezen heb op het internet van deze serie kon ik mij aangenaam laten verrassen door dit verhaal.  Het derde deel is wederom vanuit een ander personage. Dit maal die van Mayke, de vrouw die de keuken bestiert in de strandtent van Axel. Kom maar op met dat derde deel van de Eilandliefde-serie!

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

“Duingras” Jackie van Laren

Van Laren_Strand01_Duingras_01.indd9789022580370/2018

Jackie van Laren (1968) wist mij te verrassen met de Q-serie ( het eerste deel Zin en het tweede deel Lief besprak ik eerder op mijn blog), en ook het tweeluik vallen en opstaan waren heerlijke feelgood romans om even bij weg te dromen.  Een originele invalshoek van muziek en het wereldje daar om heen en de liefde gaven heerlijke verhalen.

Duingras is het eerste deel van de vierdelige Eilandliefde-serie. Het boek had een bijzondere start, namelijk per ongeluk op Facebook. Waar sociale media al niet goed voor is. Voor het verschijnen van het boek opstaan werd er dagelijks een kleine voorpublicatie gepost. Toen het boek echter uit was en de stukjes uitbleven gaven veel lezers aan dit erg te missen en zo begon Jackie van Laren met het schrijven van een ander verhaal voor deze fans.  Het lezersaantal groeide en de grote vraag of er een boek in zou zitten werd beantwoord met het idee om er een cyclus van te maken, voor elk jaargetijden één verhaal waarvan deze titel dus de eerste is.

De cover is helemaal in de ‘van Laren ‘ stijl en sluit aan bij haar vorige boeken.  De Q serie is nu ook in hetzelfde jasje gestoken ( persoonlijk vind ik dat erg jammer omdat de eerste versie er veel meer uitsprong maar dat is mijn mening).  Een romantisch afbeelding van een dame op het strand, perfect passend bij het verhaal.

In het verhaal draait het om Wende Freriks. Ze is gestopt met haar opleiding, heeft een punt achter haar relaties gezet en boekt een vakantie voor twee weken op een waddeneiland om eens letterlijk uit te waaien en te bedenken wat ze wil gaan doen met haar leven. Op het eiland is één strandtent genaamd ‘Grote Vis’, de eigenaar is Axel en al snel raakt ze met hem en zijn beste vriend Vincent aan de praat. de twee vrienden zijn tegenpolen wat de interactie tussen de drie alleen maar leuker maakt. Wende helpt af en toe met een klusje in de strandtent en langzaam krijgt Wende gevoelens voor één van de mannen maar wil hier niet aan toegeven. Dat haar ex dan ook nog voor haar neus staat maakt het niet makkelijker.

Kortom genoeg input voor een heerlijk romantisch liefdesverhaal. En dat is het, niet meer of niet minder.  Zoals gebruikelijk bij de boeken van Jackie van Laren, leest het supersnel, je vliegt door het boek heen. De personages zijn stereotypes en daardoor heel herkenbaar maar gelukkig niet voorspelbaar. De drie hoofdpersonen hebben alle drie hun eigen sores en worden genoeg uitgediept voor zover dit verhaal dat vergt. Ze vullen elkaar goed aan, je zou ze af en toe eens door elkaar willen schudden door hun geneuzel maar juist dat geneuzel geeft net dat beetje extra aan het verhaal.

Voor iedereen die een lekker luchtig vakantieboek zoekt die hoeft niet verder te zoeken want als je voor een paar uurtjes in een heerlijk romantisch boek wilt duiken kan ik je deze van harte aanbevelen.  Deel twee ligt al klaar en ik ben benieuwd of deze mij kan boeien. Ook ben ik benieuwd dat als zoveel mensen het gelezen hebben op sociale media of er dan nog wel behoefte is aan een boekversie. Gelukkig vind de uitgeverij van wel want ik lees toch altijd nog liever een papieren boek.

 

 

” vrienden voor het leven” Astrid Harrewijn

29171_59537db78af01_291719789022574447/2017

Astrid Harrewijn, uitgeverij Boekerij

In 2016 was er het boek Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) waarin Astrid Harrewijn ons kennis liet maken met Noor, Kiki, Joost en de klusjesman Gijs. Voeg daar een oud huis in hartje Amsterdam bij, een liefde voor kunst en de nodige spanning , ook bij de vrienden onderling, doe dit alles in een heerlijk vlotte vertelling en de lezer heeft een heerlijk boek in handen. Het enige minpunt was dat het te snel uit was, maar gelukkig duurde het niet lang voordat we het tweede deel konden lezen. Was in het eerste deel de grootste rol voor Noor weggelegd is dit in het tweede boek Daar heb je vrienden voor Joost die met de scepter zwaait. Het lag dan ook voor de hand dat er nog een derde boek moest komen voor Kiki. Bovendien verveelden de verhalen van deze vrienden niet, dus eigenlijk stond dit boek al boven aan mijn lijstje om te lezen nog voor het verschenen was. En het heeft mij zeker niet teleurgesteld.

Allereerst een compliment voor de leuke covers van de boeken. Alle drie hebben een rijtje grachtenpanden op de achtergrond, een typische Hollandse afbeelding, frisse witte letters en alle drie een ander knallende kleur waardoor ze er echt uitspringen en als serie leuk op je boekenplank staan.

De liefde van de schrijfster voor de kunst komt in alle drie de boeken terug. Nu zullen sommige mensen niets met kunst hebben, maar het is zo leuk in het verhaal verwerkt dat je met plezier over kunst leest en wie weet kan het enthousiasme van de schrijfster je zelfs wel prikkelen om eens dat museum te bezoeken waar je normaal hard voorbij zou lopen.

Ik zal niet teveel op de inhoud ingaan omdat je je als lezer maar moet laten verrassen. Als je de eerste twee delen hebt gelezen val je met je neus in de boter, omdat dit boek in dezelfde stijl is en je meteen weer in het verhaal zit waar je in een vaart doorheen gaat.
Mocht je die delen niet gelezen hebben ben ik bang dat je toch wel wat mist. En eerlijk gezegd wil je dit niet, omdat je de personages in je hart sluit. Verder zijn de personages ook gegroeid en een bepaalde weg ingeslagen gedurende verhalen waardoor je toch wel beter in het eerste deel kunt beginnen. Iets wat zeker geen straf is en bij deze dus echt aan te raden.

Astrid Harrewijn heeft een prettige vertelstijl. Het boek leest met een enorme snelheid, weet te boeien en smaakt naar meer. Het heeft een vleugje romantiek, een vleugje spanning, en dit alles zich afspelend in hartje Amsterdam. Omdat elk personage wel wat herkenbaars heeft sluit je ze snel in je hart en wil je door blijven lezen, want je wilt weten hoe het verder met ze gaat.

Vrienden voor het leven is een mooie en treffende afsluiting van het drieluik en het is ook nu wel verteld. We hebben over de schouder mee mogen kijken van drie mensen die in de snelheid van hun leven teruggefloten worden om te beseffen dat vriendschap belangrijker dan een grotere rijkdom en succes is en dat echte vriendschap soms te vinden is in kleine dingen.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, de afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“daar heb je vrienden voor” Astrid Harrewijn

26647_577ccc913e7ef_26647 9789022580677/2017

Astrid Harrewijn, uitgeverij Boekerij

In de vorige roman van Astrid Harrewijn; Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) maakten we kennis met Noor, haar zusje Kiki en Joost. Joost had een oud vervallen pandje in Amsterdam gekocht waar beide dames introkken. Klusjesman Gijs en zijn hond Meneer Jansen kwamen geregeld over de vloer en het verhaal kon van start gaan en dit alles in een mooie rode cover met een typisch Amsterdams straatbeeld. Een boek dat ik in één zucht uitlas en waarvan ik het jammer vond dat het afgelopen was, omdat ik wilde weten hoe het met de vrienden verder ging.
Gelukkig bleek het verhaal het begin van een drieluik waarvan nu het tweede deel uit is. Daar heb je vrienden voor heeft een cover in een vrolijke knallende blauwkleur met wederom een typerend Amsterdams tafereel. Ditmaal een bootje in de gracht.

Stond in het eerste deel voornamelijk Noor in de schijnwerpers nu is het de beurt aan Joost. Hij had in het eerste deel een betrekkelijk kleine rol, maar was zeker wel aanwezig. Hij was de redder in nood met zijn grachtenpandje waar de dames in konden trekken. Verder hield hij zich bezig met voedselexperiment. Volgens een overleden vriend was voedsel en seks met elkaar verbonden en was het soort voedsel wat de partner in kwestie at typerend voor het bedgedrag. Dit experiment zette Joost voort al zette het geen zoden aan de dijk.

We beginnen het verhaal als Noor bij haar geliefde in Parijs is neergestreken, Kiki succesvol zaken doet in de kunstwereld en hiervoor veel aan het reizen is en Joost bezig is met een boek over keizer Augustus. Hij wil stoer zijn, maar is behoorlijk stoffig. Hij is inmiddels veertig, ongehuwd, kunsthistoricus, werkzaam voor het Rijksmuseum en aan de Universiteit van Amsterdam. Voor zijn boek gaat hij twee maanden naar Rome. Hij maakt kennis met drie Italiaanse dames en laat zich een nieuwe look aanmeten. De gesprekken die de dames voeren, neemt hij mee in zijn roman, omdat zijn uitgever wil dat er meer seks in het boek komt, omdat dat beter zal verkopen. Terug in Nederland wordt hij op één dag twee keer ontslagen en raakt hij verstrikt in een geheim genootschap en een mysterieus raadsel. Naast al deze ontwikkelingen beseft hij dat hij ouder wordt en een kind wil. Het idee dat daar een vrouw bij hoort moet echter nog bezinken. Zijn knullige pogingen om die te vinden zijn zeer grappig. Doordat Joost in aanraking komt met een geheim genootschap (wat doet denken aan de Da Vinci Code) geeft net even iets meer diepgang aan het verhaal en wat spanning.

Wat ook leuk is, dat het boek van Joost inderdaad ook in de boekhandel komt te liggen en hij boekhandels moet bezoeken (met voor sommige lezers de herkenning van genoemde boekhandels die echt bestaan). Zijn boek slaat pas aan als er een mediahype ontstaat, iets dat zo niet bij hem past, maar hij moet wel met de mallemolen meedraaien.

Het verhaal gaat heerlijk verder waar het vorige stopte en op een paar kleine verwijzingen naar het vorige boek (bijvoorbeeld het voedselexperiment) is het verhaal ook goed zelfstandig te lezen. Het is prettig de draad weer op te pakken en vooral dit keer mee te leven met Joost. Een karakter dat je in je hart sluit en dat het hem allemaal niet meevalt, maakt hem levensecht. Bij een vervolg is het altijd afwachten of het zelfde niveau van het vorige deel gehandhaafd blijft en dat is hier zeker zo. Het is in dezelfde stijl, met de nodige humor en een knipoog, kortom een verhaal waar ik helemaal blij van word.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, de afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.