‘ schoten in het donker ‘ Karel Walsch

schoten-in-het-donker-karel-wasch-97894642447869789464244786/2021

Karel Walsch, illustraties Jacco de Jager, uitgeverij Aspekt

Karel Walsch is publicist, biograaf en dichter. Hij schreef drie biografieën en een novelle over de dichter Dylan Thomas ( 1914-1953). Dit verhaal heeft als thema een incident dat zich afspeelde in maart 1945 in het leven van Dylan Thomas.  Hij woonde toen met zijn vrouw en kinderen in een bungalow en hun buurvrouw was zijn jeugdvriendin Vera Philips. Vera was getrouwd met de commando William Killick. Killick, net terug van een gevaarlijke missie achter de Duitse linies, kreeg bij thuiskomst ruzie met Dylan.  De afloop staat beschreven in dit boekje.  ( aldus de achterflap).

Een boekje is het zeker.  Ik moet oppassen dat mijn bespreking zelf niet langer wordt dan het verhaal. Slechts 56 pagina’s, waarvan 4 onbedrukt en 8 met pagina grote illustraties aan de hand van Jacco de Jager. Jacco heeft een zeer eigen tekenstijl. De illustraties zijn in zwart/wit en hoewel ik ze kan waarderen vind ik ze niet tot zijn recht komen in dit boekje. Het lijkt mij dat ze zijn toegevoegd om de 42 pagina’s tekst wat meer  body te geven.
Het verhaal zelf is een opsomming van gebeurtenissen vanaf de jonge jaren van de dichter tot de ontwikkelingen na het incident. Het is vrij monotoon en er zit geen echt verhalende lijn in. Het leest voor mij daarom niet lekker weg. Het is ook een lange weg naar het zogenoemde incident wat dan naar mijn idee weer een beetje afgeraffeld wordt. Geen opbouw, geen spanningsboog, gewoon het benoemen van chronologische gebeuretenissen.

Ik had het boekje opgepakt omdat de titel, de cover ( doet denken aan een jaren vijftig stripverhaal) en de tekst op de achterflap.  De dichter ken ik van naam, wist niets van zijn levensgeschiedenis. Dat dit een bewogen geschiedenis is dat geeft het verhaal wel prijs maar op de manier waarop Walsch dit op papier zet is mijn nieuwsgierigheid naar deze dichter helaas niet aangewakkerd

” Angela & Emma ” Alice Bakker & Elly Godijn

AngelaEnEmma.2208209789493157354 /2020 Godijn Publishing

 

 

Alice Bakker is auteur en mede-eigenaar van een tekstbureau. Ze heeft inmiddels drie young-adult boeken op haar naam staan ( die ik alle drie met plezier heb mogen lezen) en dit is haar romandebuut. Elly Godijn is naast uitgeverij bij Godijn Publishing ook de auteur van het mooie, emotionele en autobiografische dagboekroman ‘ blauw gras’.  De dames hebben de handen ineen geslagen en samen het verhaal over Angela & Emma op papier gezet.  Het is uitgegeven als ‘godijntje’ een novelle wat zich goed leent om kennis te maken met een auteur maar in dit geval ook met de karakters als introductie op de ‘echte’ roman die nog gaat komen.  Een lekker voorproefje in een klein jasje met een mooie en aantrekkelijke cover.

De tweeling Angela & Emma lijken op het eerste gezicht een onbezorgde jeugd te hebben gehad. Als Emma achttien is vertrekt ze van huis en verbreekt alle banden met haar familie. Ze vertrekt niet alleen, ze neemt haar familiegeheimen met zich mee. Haar zusje vol vragen achterlatend. Vijfentwintig jaar later gaat Angela op zoek naar haar zus. Als ze elkaar vinden komen uiteraard zal dit een grote veranderingen in hun leven geven maar als ook de geheimen op tafel komen verandert ook het beeld over elkaar wat zich in al die jaren heeft gevormd. Niets was en is wat het lijkt.

Wat een heerlijke vertelling. Hoewel het door de luchtige en toegankelijke vertelstijl van beide dames op het eerste gezicht ook een luchtig verhaal lijkt kom je er snel achter dat dit niet zo is. Door de problematiek die er binnen het gezin van Angela & Emma speelde en het grote geheim wat er was heeft het deze zussen gevormd tot een bijzonder duo , die zo elk ook hun eigen bagage lijken door te geven. Het is een zware thematiek die in een mooi gegoten jas aan de lezer wordt gepresenteerd.

De auteurs schrijven allebei elk uit het perspectief van een van de zussen maar het sluit goed in elkaar over waardoor je als lezer een geheel te lezen krijgt en niet door hebt dat de auteurs elkaar afwisselen. Verder is het gelukt om in zo’n klein boekje zoveel te stoppen én het hele verhaal te vertellen zonder het af te raffelen. Uiteraard is het een prima opstap naar de roman die volgt maar hoewel het verhaal daarom geen afsluiting nodig heeft is het wel redelijk goed afgerond zodat je niet als lezer met teveel vragen blijft zitten. Maar wel met genoeg nieuwsgierigheid om verder te willen lezen.

Een prettig leesbare novelle, met hier en daar wat thriller-elementen. Ik kijk uit naar het vervolg !

 

“de palimpsesten” Aleksandra Lun

lun_aleksandra_-_de_palimpsesten_1


Aleksandra Lun, vertaling Lisa Thunnissen, uitgeverij Pluim

De Poolse Aleksandra Lun nam taal – en literatuurstudies in Spanje en werkt als vertaler vanuit het Engels, Spaans, Frans, Italiaans, Catalaans en Roemeens naar het Pools. “ de palimpsesten’ is haar debuutroman die zij in het Spaans schreef. Momenteel leeft zij in België en leert zij Nederlands. Het is ook niet zo vreemd dat taal een belangrijke rol speelt in deze roman. In de noot van de vertaler aan het einde van het boek lees je dat het verhaal vol zit met citaten en parafraseringen van werk van andere schrijvers en filosofen. De vertaler heeft haar best gedaan de citaten herkenbaar te laten voor de Nederlandse lezers. Hiervan maakte ze gebruik van ander werk  waarbij uiteraard de bronvermelding niet van ontbreekt. Het is geen must een onderlegd lezer te zijn en zo de citaten (of bronnen) te herkennen. Voor het verhaal doet dat niets aan af als je dit niet bent.  Het blijft een vermakelijke satire die prettig leest en menigmaal een brede glimlach bij de lezer laat verschijnen.

Het verhaal gaat over een Poolse immigrant, Czesław Przęśnicki, die zichzelf een mislukt schrijver noemt. Hij komt na een aantal omzwervingen terecht in het Belgische Luik en belandt daar in een psychiatrisch ziekenhuis. Of zoals hij zelf zegt “ ik ben een mislukt schrijver, heb ik tijden geen seks gehad en ben opgenomen in een gesticht in België , een land dat al een jaar zonder regering zit.”  Een zin die geregeld terug zal komen. Waarbij je je  of irriteert aan de herhaling of waarbij je een glimlach niet kunt onderdrukken. In het laatste geval zie je er de humor van in en zal het een vermakelijk boek voor je zijn om te lezen. De reden van opname in de kliniek is dat schrijver Czeslaw zijn debuutroman niet in zijn moedertaal heeft geschreven maar in het Antarctisch. Wat hem niet in dank wordt afgenomen door het schrijfgenootschap aldaar. Door dit conflict moest hij dat land verlaten en kwam in België terecht. De behandeling in de kliniek is er op gericht dat hij niet nogmaals in een andere taal dan het zijne zal gaan schrijven. Uiteraard weerhoudt het Czeslaw niet om te blijven schrijven. Bij gebrek aan schrijfmateriaal begint hij zijn tweede roman op een oude krant. Waarbij meteen de titel van het boek is uitgelegd . ( Een palimpsest is een opnieuw beschreven perkament). 

Ieder hoofdstuk is een dag uit het leven van Czeslaw tijdens zijn verblijf in de kliniek. Hij droomt, wordt wakker, bezoekt zijn  psychiater en krijgt een injectie. Hij deelt zijn kamer met een godsdienstig man en schrijft zijn boek, stiekem in de badkamer op zijn krant.

Tijdens zijn dromen en gesprekken met de psychiater geven verschillende beroemde schrijvers, die ook in een andere taal dan hun moedertaal schreven of in een ander land leefde, hun mening over de therapie en het schrijven in het bijzonder.  Uiteraard vragen zij Czeslaw naar het onderwerp van zijn nieuwe boek waarna ze allemaal dezelfde reactie uitte. Wat wederom een luchtige toon in het verhaal geeft. 

Naast de luchtigheid en de humor komen thema’s als vooroordelen, bekrompenheid en kortzichtigheid naar boven. Het is mooi gedaan om zulke redelijk zware thema’s in een heerlijk leesbaar verhaal te stoppen. Wat mede door het grote leesletter prettig weg leest. Ook zit er een gigantisch tempo in het verhaal en passeren er veel personages.

De literaire verwijzingen zullen een leuk extra geven voor de literatuurliefhebbers. Maar zoals eerder vermeld; mocht  je  de namen of quotes niet herkennen houd je een prima roman over, een mooi debuut,  die zeker de moeite waard is om te lezen.

 

“nachtengeltjes en driehoekjes” Dorian D’Oliveira

97894633839439789463383943/2018

Dorian D’Oliveira, uitgever Aspekt

Dorian D’Oliveira is schrijver, performer en publicist en heeft met deze titel een bijzondere novelle neergezet.  Het is mijn kennismaking met zijn werk en hoewel het niet mijn soort verhaal is kan ik het zeker wel waarderen.

Samenvatting achterflap: In deze novelle ontmoeten twee voormalige geliefden elkaar weer. Ze vieren dit met een etentje in het restaurant waar ze vroeger vaak kwamen. Ze hebben veel te bespreken en onderwerpen als kunst, wetenschap, literatuur, religie, hekserij en muziek komen langs. Na het eten belanden ze in hun oude stamkroeg en daar komen ze twee personen die ten tijde van hun relatie ook in beeld waren.  Een ‘trip through memory lane’ met felle gesprekken een opbloeide liefde en toespelingen op Jane Mansfield en de film ” The girl can’t help it? “.

Zoals ik zei een bijzondere novelle waarbij ik na het lezen van de achterflap ik niet wist wat ik moest verwachten dus liet me maar verrassen. De illustratie op de voorzijde en het summiere aantal illustraties in het boek zijn mooi door eenvoud en spreken mij wel aan. Ze passen ook goed bij het verhaal. Bij het openslaan tref ik drie quotes uit songteksten van de Talking Heads, Depeche mode en Fine Young Cannibals. Muziek uit mijn jeugd die ik gelijk in mijn hoofd hoor dreunen. Een inhoudsopgave met de titels van de korte hoofdstukjes waarvan de meeste verwijzen naar muziektitels die mij wel bekend in de oren klinken. Dus met plezier beginnen aan het verhaal.

De schrijver speelt met woorden, zinnen en je voelt bijna de spanning tussen de hoofdpersonen. Bijna want de verwijzingen naar films, auteurs en muziek brachten niet alleen herkenning maar ook afleiding. Ik zag de clips voorbij komen en kon ze plaatsen in het verhaal maar juist de personages en muziek die mij even niets zeiden zorgde dus voor afleiding en ik kreeg de neiging om youtube of google te gaan raadplegen omdat ik wilde weten wat het was. En dat is niet echt handig als je midden in een verhaal zit, of wilt blijven zitten.  Toen bedacht ik mij ook dat als je van een jongere generatie bent en dus helemaal geen kennis hebt van deze muziek en films hoe moet je het verhaal dan beleven?  Als je niet weet wie Jayne Mansfield is hoe lees je dan het verhaal?  Ik denk dan ook niet dat het op dat opzicht een verhaal is voor een groot publiek.

De mooie zinnen en de filosofische kanten van het verhaal zijn mooi verweven in het verhaal maar het geheel is dus niet mijn soort boek wat ik vaak lees. Het nawoord door Dr. Florian Haege was voor mij dan ook een fijne aanvulling. Haege doceert literatuur- en filmgeschiedenis en geeft een toelichting op het verhaal.  Hierdoor kreeg het verhaal voor mij wel een ander beeld. Ik ben niet echt bekend in de wereld van filosofie dus heb hierdoor de diepere bodem van het verhaal denk niet kunnen grijpen. Maar ik heb zeker wel genoten van de mooie zinnen en de spanning tussen de personages.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Met dank aan uitgeverij Aspekt voor het toezenden van het recensie exemplaar