“Zwart als inkt” Wim Hofman

isbn 9021466546 uitg Querido

In 1997 verscheen “Zwart als inkt is het verhaal van Sneeuwwitje en de zeven dwergen” bij uitgeverij Querido. Zoals vermeldt op de achterkant: het huiveringwekkende sprookje van Sneeuwwitje met alle geheime details, de romantische en de gruwelijke: Over hoe Sneeuwwitje net niet door haar moeder wordt vermoord. Over het mes met de bloedgleuf in het lemmet. Over de wroeging van de jager. Over de zeven kleine mijnwerkers die zich over Sneeuwwitje ontfermen. Over de steeds hernieuwde moordpogingen van de moeder. Over hoe de dwerg Driem aan zijn ijzeren voet komt. Over de prins, die door Sneeuwwitje een doel in zijn leven krijgt. Over de straf die Sneeuwwitjes moeder te wachten staat…

Ik heb toen het boek met groot plezier gelezen en heb het nu vanwege de Sprookjesmaand weer uit de kast gehaald en ook nu weer met dezelfde glimlach gelezen.

Het verhaal is verteld in korte zinnen waar de humor en af en toe het cynisme van afdruipt. De nieuwe hoofdstukjes beginnen met een rode letters en overal zitten kleine zwarte tekeningen die goed bij de tekst passen en het geheel nog grappiger maken. Dat terwijl het een heel gruwelijk verhaal is.

De toverspiegel is behept met flinke dosis nuchterheid en sarcasme en de moeder van Sneeuwwitje is gewoon een vreselijk mens. Niks stiefmoeder gewoon een kreng van een moeder. Als Sneeuwwitje bij de dwergen woont en de verveling slaat toe gaat ze korte briefjes schrijven aan de stoel, de tafel maar ook aan haar moeder. Deze briefjes staan ook in het boek. De basis van het verhaal goed versus kwaad, lief en stout zijn behouden gebleven en zo ook de figuren in het boek al is er hier en daar een kleine aanpassing.

“We zijn nu op bladzijde zoveel en het is welletje. Alles lijkt koek en ei en we zouden hier mooi kunnen eindigen” .Staat er op het moment dat de prins Sneeuwwitje in de armen sluit. Gelukkig volgt er dan nog een stukje hoe het afloopt voordat Sneeuwwitje met haar prins nog lang en gelukkig gaat leven zodat we ook nog even kunnen lezen welke straf de moeder krijgt. Zo blijf je in ieder geval niet met die vraag zitten…

Ik vond het een heerlijk boek om te lezen, waardeerde de humor en het mooi verwoorden van zo een gruwelijk sprookje in zulke korte zinnen. Het leest als een trein en je kan echt even in het bos verdwijnen ..

Femke (11):

Ik vond het een goed verhaal. Het is een beetje raar geschreven en niet zoals het sprookje gaat zoals je gewend bent. De manier waarop de spiegel praat is grappig maar bijvoorbeeld de briefjes die Sneeuwwitje schrijft aan bijvoorbeeld de stoel vond ik raar en dat had van mij niet in het verhaal gemoeten. Het was kort, met korte zinnen maar wel met leuke stukjes en het lijkt ook nog wel op het echte sprookje. De plaatjes passen goed bij het verhaal en ik vond ze ook wel leuk ook al is er alleen maar zwart gebruikt.

Advertenties

2 Comments

  1. Pingback: Overzicht recensies | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s