“De grootste ettertjes van de wereld”David Walliams

 

grootste ettertjes

David Walliams, vertaling Roger Vanbrabant, uitgeverij Clavis

De grootste ettertjes van de wereld, met wederom illustraties van Tony Ross, is anders dan zijn vorige boeken. Dit is een boek met verhaaltjes, elk verhaal gaat over een ettertje.

Het voorwoord is voor rekening van krantenverkoper Raj, een koppige en bozige man die als rode draad door de boeken van Walliams loopt. Kinderen die eerder een boek van hem hebben gelezen, zullen al grinniken als ze zien dat hij zijn beklag weer even komt doen.Zijn advies is uiteraard om dit boek niet te gaan lezen. Vervolgens maken we kennis met tien ettertjes met veelbelovende namen als Peter de peuteraar, Bertha de blertrien en kwijlende Kwinten. En inderdaad er is een hoog neuspeuter-, scheet-, en boergehalte iets waar de jongere lezertjes zeker plezier aan zullen beleven.

Het geheel doet mij qua vormgeving denken aan de verhalen van een zekere muis, Geronimo Stilton genaamd. Veel illustraties, verschillende lettertypes, glanzend papier en korte teksten. Dit boek is dan ook zeker geschikt voor jongere lezers en kinderen die niet zo snel een dik boek willen pakken omdat ze niet zoveel van lezen houden. Door de weinige en grappige teksten leest het snel en prettig en de illustraties maken het plaatje compleet. Al vind ik persoonlijk wel dat de humor van Walliams beter tot zijn recht komt in zijn vorige verhalen, want verhalen vertellen kan hij.

Femke :

Ik vond het wel een leuk boek om even tussendoor te lezen. Ik heb de normale boeken van David Walliams ook gelezen ( met normaal bedoel ik een boek met één verhaal) en die vind ik leuker. Raj, de krantenverkoper, komt ook in de boeken voor en het is leuk dat hij hier ook komt klagen. Na elk hoofdstuk houd hij ook een bordje op met een flauwe tekst. Dat is wel grappig, maar ik denk dat het in de Engelse versie leuker zal zijn dan de Nederlandse teksten. Het is toch Engelse humor. De tekeningen in het boek zijn zoals altijd geweldig en passen goed bij de teksten. Het was grappig, en zo uit, want hij schrijft heel leuk, dus leest het snel, maar hij heeft wel betere boeken geschreven.

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

“De jongen in de jurk” David Walliams

jongen in jurk9789025745424/2008

uitgeverij Gottmer, vertaling Janneke Blankevoort, illustraties Quentin Blake

Het kan jullie niet ontgaan zijn dat ik ondertussen een aardige Walliams-fan ben geworden. Toen ik deze titel tegen kwam moest ik hem uiteraard lezen.

“Jongen in de jurk” gaat over Dennis. Hij woont in een saai huis, in een saaie straat, in een saaie stad en zijn toekomst ziet er behoorlijk saai uit. Hij woont met zijn vader en oudere broer John, moeder is weggelopen. Vader druk met werk en eten, broer met stoer doen en Dennis? Dennis heeft een droom en als hij eenmaal besloten heeft zijn droom waar te maken, ziet de wereld er heel anders uit.

“Jongen in de jurk” is het debuut van David Walliams en na meerdere boeken van hem gelezen te hebben kan ik zeggen dat hij gegroeid is in zijn werk maar dat dit debuut wel gelijk een goed is. Het boek  is niet alleen grappig maar ook ontroerend. Over anders zijn, anders willen zijn, vriendschap en acceptatie. Mooie onderwerpen in een grappig jasje. Het heeft nog niet het absurde van de boeken die zullen volgen maar is er geen lach minder om. Ik heb het boek wederom in een grote vaart uitgelezen en er van genoten.

Heb je nu nog geen boek van Walliams gelezen? Kom op pc uit en lezen !

foto van de cover komt van de site van de uitgeverij

“Broodje Rat” David Walliams

broodje rat clavis9789044821437/2012

Uitgeverij Clavis, vertaling Roger Vanbrabant

Het verhaal gaat over Zoë: het ziet er niet schitterend voor haar uit: haar moeder is dood, haar vader zit dag en nacht in de kroeg en haar luie en lompe stiefmoeder Sheila maakt Zoë het leven zuur. Net als Tint Trut de pestkop van de school. Tot overmaat van ramp komt Burt op de proppen, maker van vieze hamburgers. Hij heeft het op de rat van Zoë gemunt.

Zoals eerder verteld heb ik enige tijd geleden het boek “Tante Troela” van David Walliams voor Boekenbijlage besproken. Zowel Femke als ik vond het een geweldig leuk boek. De afgelopen weken hebben wij de andere boeken van hem gelezen en bij elk boek wel met een grote glimlach op het gezicht. De boeken zitten vol (Britse)humor met zwaar overtrokken karakters en situaties waardoor ze juist grappig en absurd worden..

De cover en illustraties zijn dit keer ook weer van Tony Ross en passen prima bij het verhaal.Walliams wordt vergeleken met Roald Dahl maar heeft toch een geheel eigen stijl weten te ontwikkelen. Neemt niet weg dat Dahl liefhebbers zijn boeken ook zeker zullen waarderen.

Ook in dit verhaal is er een rol weggelegd voor de eigenzinnige winkelier Raj, die toch een zeer aparte kijk op de wereld heeft en op zijn manier nog goede raad verkoopt ook. Het is leuk dat hij als een soort rode draad door de boeken heen loopt. Een soort handelskenmerk dat er precies in het verhaal past… Ik ben benieuwd of hij weer terug gaat komen in het nieuwe boek van Walliams wat later dit jaar wordt verwacht.

Zoals ik al op Twitter liet weten was het een Walliamsweekje wel, ik las in die week vier van zijn boeken en ik ben om, ik ben fan!

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij