“de raketwedstrijd” Anaïd Haen & Django Mathijsen

raketwedstrijd9789051164459/2015

uitgeverij de vier windstreken.

Anaïd Haen schrijft allerlei verhalen voor alle leeftijden. Samen met Django Mathijsen, wetenschapsjournalist, ging ze een samenwerkingsverband aan en dit boek is daar één van de resultaten van.

Een boek wat goed aansluit bij het thema van de Kinderboekenweek 2015.

Inhoud: De twaalfjarige Sterre droomt ervan om, net als haar held professor Pikulet, astronaut te worden. Als ze hoort dat de professor een speciale Technologie en Wetenschap Talentschool heeft opgericht, is ze vastbesloten: daar wil ze heen! Het enige wat ze ervoor moet doen, is de waterraketwedstrijd winnen die de school als toelatingstest heeft uitgeschreven. Helaas is niet iedereen blij met haar deelname. Sterre wordt tegengewerkt en zelfs gesaboteerd, maar door wie? Door Floris, de grootste pestkop van de klas, die er werkelijk alles aan doet om te winnen? Of door haar norse buurman, die overdag rust wil omdat hij nachtwaker is in de frisdrankfabriek van de vader van Floris?

De cover van het boek laat een zelfgemaakte waterraket zien die door de ruimte schiet. En daar gaat het om in dit verhaal. Het  boek telt 30 hoofdstukken, ze beginnen met een krantenartikel en sluiten af met een weetje over de (ruimte) vaart. De weetjes hebben een apart lettertype en je kunt ze ook makkelijk overslaan als je lekker door wilt lezen. Toch zijn de informatieve stukjes leuk meegenomen.  Het boek is vlot leesbaar en het taalgebruik sluit goed aan bij de leeftijdsindicatie van 10plus. Naast het wedstrijdgebeuren spelen samenwerken, vriendschap en tegen je verlies kunnen (of juist niet) een grote rol in het verhaal.  Het is geschikt voor zowel jongens en meisjes en zelfs als je denkt ‘ik hou niet van ruimtevaart'(zoals ik ) is het echt een leuk boek !

Aan het einde van het verhaal staat hoe je je eigen waterraket bouwt en er is zelfs een echte wedstrijd:

De Vier Windstreken organiseert samen met Space Expo in Noordwijk een eigen waterraketwedstrijd! We dagen leerlingen uit groep 6, 7 en 8 uit om de bestwerkende en mooiste waterraket te bouwen. Per klas mag één team van twee of drie personen een filmpje van de lancering inzenden naar info@vierwindstreken.com. Dat kan van dinsdag 1 september tot en met woensdag 4 november 2015. De hoofdprijs is een geweldige ruimtevaartdag voor de hele klas én voor iedereen een gesigneerd exemplaar van De raketwedstrijd.

Ik dank uitgeverij de vier windstreken voor het toezenden van het recensie exemplaar, de foto van de cover komt van de site van de uitgeverij

Blogbom: “Kapot” Carry Slee

kapot9789048826575/2015

Overamstel uitgevers

Carry Slee(1949) ging na de de middelbare school naar de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar in Utrecht en werkte een aantal jaren als lerares Drama in het voortgezet onderwijs. In 1988 debuteerde ze in het kindertijdschrift Bob met de verhalen over Keetje. Haar eerste boek “Rik en Roosje”, een voorleesboek voor jonge kinderen verscheen in 1989. Daarna volgde er gauw meer. In 1999 schreef ze het kinderboekenweekgeschenk “Bikkels” en in 2010 vierde ze haar 20-jarig schrijversjubileum en kreeg ze een koninklijke onderscheiding: ze werd benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.Onder de naam Anne Mileau schreef ze een drietal kinderboeken die qua stijl zeer afwijken van haar andere boeken die ook niet zo succesvol bleken.Ook heeft ze een aantal boeken voor volwassenen op haar naam staan.

Bij het grote publiek is ze bekend vanwege de  jeugdromans voor 12+ die razend populair werden. Onderwerpen als discriminatie, drugs en pesten kwamen hier aan bod wat toen zij er aan begon nog niet veel gebeurde en dit werd zeer gewaardeerd door de doelgroep.In 2008 keert ze terug naar de jeugdboeken en verschijnt de populaire serie “dat heb ik weer “ voor 10+. Een jaar later richt ze zich op een nieuwe doelgroep met “Bangkok Boy”, een boek voor middelbare scholieren en studenten waarna er nog een aantal 16+ boeken volgen.Zeven van de 12+romans zijn inmiddels verfilmd waaronder “spijt!” en “Afblijven”. In 2016 zal de 8e verfilming op het witte doek te zien zijn.

Het is leuk, en knap, dat een schrijfster zo een grote doelgroep kan bedienen met boeken voor elke leeftijd. Van 4+ tot de volwassenen. Dat ze haar schrijfstijl aan kan passen aan de lezer in een begrijpelijke taal en met onderwerpen die die doelgroep aan zal spreken.

Nu na 10 jaar dus een nieuwe titel van Carry Slee voor 12+. De verwachting is hoog zeker gezien de populariteit van haar vorige titels voor die doelgroep. Zou het een onderwerp zijn dat aan zal spreken? Zou het net zo pakkend zijn geschreven als haar voorgaande 12+ boeken ?

Het is een tijd geleden dat ik wat van haar heb gelezen en ben de bibliotheek weer even ingedoken om wat oudere titels van haar te lezen voor deze titel op mijn deurmat zou vallen. Even het geheugen opfrissen.Toen haar eerste jeugdromans verschenen waren het onderwerpen die toen voor die doelgroep niet altijd bespreekbaar waren en waren ze een goede aanvulling van het genre. Origineel, soms spraakmakend en voor de jeugd herkenbaar. Onderwerpen die geschuwd werden werden bespreekbaar.

“Kapot” heeft een foto op de cover van een jongen en een meisje die een verdrietige indruk maken met een flinke scheur in die foto. Het is mij onduidelijk wat de relatie is tussen die twee maar dat het niet goed gaat is zeer duidelijk. Bij het lezen van de achterzijde wordt het een stuk duidelijker.

Achterflap/inhoud:  Julia en haar broer Thijs spelen samen in een succesvolle band. Ze hebben veel vrienden en zijn alle twee tot over hun oren verliefd. Een heerlijk leventje dus. Ze hadden nooit kunnen denken dat het kon gebeuren, maar ineens wordt alles anders. Het drama dat zich thuis afspeelt zet Julia en Thijs lijnrecht tegenover elkaar en dreigt alles kapot te maken.

Julia en Thijs gaan gebukt onder de vechtscheiding van hun ouders. Ze worden in een hoek gedrukt en gedwongen te kiezen voor hun vader of moeder en tegen elkaar uitgespeeld. Het is triest als volwassenen over de rug van de kinderen hun ruzies uitvechten en dat wordt goed verwoord. Helaas een nog steeds actueel onderwerp.

In 43 korte hoofdstukken met korte, duidelijke, eenvoudige zinnen wordt het verhaal van Julia en Thijs verteld. Carry Slee schrijft krachtig, schuwt er niet voor om gewoon dagelijks taalgebruik te gebruiken. Als iemand ruzie heeft schreeuwt hij/zij en gooit er dan grof taalgebruik uit wat door andere misschien verkleint of weggelaten zou worden maar hier wordt het beestje gewoon bij de naam genoemd. Nu niet denken dat het alleen maar grof taalgebruik is. Het komt slechts een enkele keer voor en het viel me op in positieve zin. Het leven is gewoon niet altijd een feestje dus waarom zou je het mooier maken voor de lezer dan dat het is.

Ik denk dat de schrijfster zich goed weet te verplaatsen in de leeftijdsgroep van de lezer. Door de hoofdrolspelers samen in een band te laten spelen krijgt het toch wat meer dan dat je het “gewone “kinderen laat zijn. Ze hebben iets om handen wat niet iedereen doet maar misschien wel van droomt. Het is moeilijk om veel over het verhaal te vertellen zonder de inhoud te verklappen dus wilde ik het wat algemener houden.

Het verhaal leest lekker weg en past qua taalgebruik, stijl en onderwerp wel bij de doelgroep. Het onderwerp is van alle tijden ( helaas) en zal zeker ook aanspreken. Toen Carry Slee begon met haar 12+ boeken en onderwerpen ( zoals eerder vermeldt over drugs, kanker, ruzie, pesten) was dit vernieuwend, soms schokkend en baanbrekend. Mede daardoor zijn meer schrijvers gaan schrijven over deze problemen en het gewone leven en is ook over dit onderwerp heel veel al geschreven. Dus met haar verhaal verteld ze niets nieuws en zal het niet zo baanbrekend zijn als ruim 10 jaar geleden.

De lezers van toen zijn de doelgroep ontgroeid en ik ben zeer benieuwd hoe de lezers van nu het verhaal op gaan pakken.Gezien de populariteit van de films en de boeken van toen die nog steeds gelezen worden zal dat wel goed zitten.

Van de uitgeverij mag ik één exemplaar van deze titel weggeven.

Wil jij “Kapot” ook graag lezen en kans maken op het boek ?

Laat mij dit hieronder in een reactie weten voor wie je dit boek graag zou willen hebben (mag ook voor jezelf hoor) en welke titel jij van Carry Slee , tot nu toe, het beste vind !

Aan het einde van deze week, zondag, maak ik de gelukkige lezer bekend !

Ik dank de uitgeverij voor het recensie exemplaar en het mogelijk maken van de win-actie.

De afbeelding van de cover komt van de site http://www.carryslee.nl   hier vind je ook meer informatie over de schrijfster, haar boeken en vanwege de lancering van haar nieuwe boek een speciale aflevering  van Carry Slee tv.

“Kwaad Bloed” Jennefer Mellink

kwaadbloed clavis9789044825565

uitgeverij Clavis

Jennefer Mellink (1985)debuteerde met “Gebroken”. Dit is haar tweede young adult thriller.

Achterflap: Na een wild feestje wordt Vince dood aangetroffen in zijn studentenkamer. Een ongelukkig toeval, of is er meer aan de hand? Zijn beste vriendin Eilleen vertrouwt het niet en besluit om zich met het politieonderzoek te bemoeien. Ze ontdekt details die het daglicht niet kunnen verdragen, en veel mensen lijken een motief te hebben om Vince van het leven te beroven. Of beeldt ze zich dat slechts in? De vragen blijven zich opstapelen, de antwoorden laten zich niet makkelijk achterhalen. Door alle heftige gebeurtenissen wordt ook Eilleens eigen akelige verleden weer opgerakeld …

Het boek beslaat 35 hoofdstukken. Elk hoofdstuk wat vooraf gegaan met een gitzware pagina waarop het hoofdstuknummer staat genoteerd. De cover is ook gitzwart met daarop de titel in knalrode letters die over een gezicht heen zitten wat bijna opgeslokt wordt door de achtergrond. Een cover die bij mij gelijk aansprak en een hoge verwachting schiep.

De proloog wordt geschreven vanuit het perspectief van Vince, de jongen die doodziek thuis komt na een feestje. Als we dan vanaf hoofdstuk één van start gaan is hij overleden. Het perspectief gaat naar Eileen  zijn beste vriendin. Af en toe wordt er een stuk verteld vanuit Kars , hier staat dan zijn naam boven en nog een derde persoon Anita is heel even aan het woord. Door de wisseling van perspectief wordt de spanning verder opgebouwd en wordt je als lezer af en toe op het verkeerde been gezet.

Vanaf het begin af aan leef je mee met Eileen en haar vrienden nadat ze Vince hebben verloren. De onmacht en het gevoel van “had ik dit of dat gedaan had het dan anders gegaan” wordt heel mooi omschreven en heel realistisch op papier gezet.

Het taalgebruik is eenvoudig en de schrijfstijl lekker vlot. Het voldoet wat mij betreft wel aan wat je van een young adult zo kunnen verwachten. De onzekerheid, emoties, omgaan met verdriet komt allemaal naar boven bij de vriendenclub van Eileen en Vince.

Eileen haar speurtocht is aan de ene kant wel te begrijpen maar aan de andere kant zeer onwaarschijnlijk vooral op de manier waarop ze te werk gaat en waar ze dan achter komt komt en daar dan mee om gaat. Maar door de snelheid van het verhaal en de pakkende verteltrant is dat de schrijfster vergeven. Deze details zijn bijzaak vergeleken bij de rest van het verhaal.

De schrijfster weet de lezer af en toe goed op het verkeerde been te zetten en dat is heel knap gedaan. Waar ik me wel af en toe aan kon ergeren was dat de persoon Kars zich uitdrukte in wel heel veel songteksten. Ik weet dat muziek bij sommige een groot deel uit hun leven beslaat maar hij citeerde veel  songteksten. Op zich ook niet zo erg maar het nadeel vind ik, in een boek ,dat een bepaalde generatie de nummers niet kent en zich er dan niet echt in kan vinden. Nu worden de nummers wel een soort van uitgelegd (wat ik af en toe een beetje vervelend vond) maar de teksten dateren uit de jaren zeventig en tachtig en zal niet voor iedere 16plus lezer lekker lezen. Zelf ben ik wel bekend met Jim Morrison en de nummers van Queen, Frankie goes to Hollywood en Doemaar maar als ik een verhaal moest lezen met daarin de nummers of groepen van nu zou je mij ook wel snel kwijt zijn.  Zonder al die band-namen komt ook  het karakter van Kars  wel uit de verf.

Naast dit minpuntje van mijn kant vind ik het een heel spannende y.a. thriller waarbij je vanaf het begin tot het einde geboeid blijft lezen.

Aan het einde van het boek staat nog een kort interview met de schrijfster wat ik op zich altijd wel leuk vind. Je komt wat meer van de schrijfster te weten en daarin las ik dat ze met haar derde boek bezig was.  Zowel naar haar nieuwe boek als naar haar eerste boek ben ik zeker nieuwsgierig geworden!

 

 

Ik ontving een gesigneerd exemplaar van Uitgeverij Clavis na aanleiding van een win-actie op Instagram/Facebook

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.