“overhoop” Annette van Ofwegen

overhoop9789463651301/2019

uitgeverij Elikser

Annette van Ofwegen heeft met ” overhoop ” een roman geschreven over het verwerkingsproces wat bij een scheiding komt kijken.

Over hoe een vrouw denkt haar leven voor elkaar te hebben wat plotseling totaal een andere wending krijgt als haar man op een zondagochtend de mededeling doet verliefd te zijn op een ander en hij wil scheiden.  De vrouw in kwestie, Lara, snapt er in eerste instantie niets van.  Ze hebben nog niet zolang terug een nieuwe  woning gekocht waar ze samen wonen met hun zoon en dochtertje en zijn het traject in gegaan om pleegouders te worden. Het kamertje van een eventueel pleegkindje staat  al klaar.  Haar man, Leo, blijkt al een nieuwe vriendin te hebben en wil stel op sprong scheiden.  Wat volgt is een periode waar ze ondanks al haar verschillende emoties voor veel praktische zaken komt te staan. Ze moet een balans zien te vinden in haar eigen geluk en leven en dat van haar kinderen. Ze dacht Leo te kennen maar die heeft zich verandert in een kille regelaar die zijn eigen geluk verkiest boven die van de kinderen. Met hulp van vrienden, familie, een psycholoog en een mediator is het de bedoeling dat ze hier uit gaat komen omwille van haar kinderen en haar eigen geluk.

Dat een scheiding doormaken gelijk staat als een rouwproces waarbij verschillende fasen voorbij komen (ontkenning, boosheid, verdriet, onderhandelen, accepteren). De volgorde maakt niet uit en soms val je weer eens terug maar dat je het moet verwerken en alles op een rij moet zetten daar ontkomt niemand aan. Hoewel de mediator het letterlijk zo zit uit te leggen en Leo en Lara, kan je als lezer dit verwerkingsproces feilloos volgen. De auteur weet de ( soms tegenstrijdige) emoties goed weer te geven en zo krijgt het proces waar Lara door heen gaat een gezicht van begrip en voor sommige lezers misschien wel herkenning.  Naast het drama van nu zijn er ook kleine terugblikken naar het verleden van Lara. Hoe het huwelijk was en hoe de band met haar moeder was waardoor je als lezer een beter beeld krijgt met betrekking tot haar gedrag.

Zoals gezegd een vlot te lezen en realistisch verhaal waarbij je je goed kunt indenken hoe mensen zoiets veroorzaken en moeten doorstaan. Voor sommige misschien herkenning en wie weet kunnen ze nog iets meer uit het verhaal halen om hun eigen weg makkelijker te maken.  Als je er niet therapeutisch tegen aan kijkt hou je een goed geschreven roman over waarbij er genoeg ruimte is genomen de hoofdpersonage goed uit te diepen en vorm te geven. Het verhaal heeft een prima opbouw en een goede afsluiting. Het was een prettig leesbare roman en ik hoop in de toekomst meer van deze auteur te mogen lezen.

 

 

Advertenties

Blogbom: “Kapot” Carry Slee

kapot9789048826575/2015

Overamstel uitgevers

Carry Slee(1949) ging na de de middelbare school naar de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar in Utrecht en werkte een aantal jaren als lerares Drama in het voortgezet onderwijs. In 1988 debuteerde ze in het kindertijdschrift Bob met de verhalen over Keetje. Haar eerste boek “Rik en Roosje”, een voorleesboek voor jonge kinderen verscheen in 1989. Daarna volgde er gauw meer. In 1999 schreef ze het kinderboekenweekgeschenk “Bikkels” en in 2010 vierde ze haar 20-jarig schrijversjubileum en kreeg ze een koninklijke onderscheiding: ze werd benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.Onder de naam Anne Mileau schreef ze een drietal kinderboeken die qua stijl zeer afwijken van haar andere boeken die ook niet zo succesvol bleken.Ook heeft ze een aantal boeken voor volwassenen op haar naam staan.

Bij het grote publiek is ze bekend vanwege de  jeugdromans voor 12+ die razend populair werden. Onderwerpen als discriminatie, drugs en pesten kwamen hier aan bod wat toen zij er aan begon nog niet veel gebeurde en dit werd zeer gewaardeerd door de doelgroep.In 2008 keert ze terug naar de jeugdboeken en verschijnt de populaire serie “dat heb ik weer “ voor 10+. Een jaar later richt ze zich op een nieuwe doelgroep met “Bangkok Boy”, een boek voor middelbare scholieren en studenten waarna er nog een aantal 16+ boeken volgen.Zeven van de 12+romans zijn inmiddels verfilmd waaronder “spijt!” en “Afblijven”. In 2016 zal de 8e verfilming op het witte doek te zien zijn.

Het is leuk, en knap, dat een schrijfster zo een grote doelgroep kan bedienen met boeken voor elke leeftijd. Van 4+ tot de volwassenen. Dat ze haar schrijfstijl aan kan passen aan de lezer in een begrijpelijke taal en met onderwerpen die die doelgroep aan zal spreken.

Nu na 10 jaar dus een nieuwe titel van Carry Slee voor 12+. De verwachting is hoog zeker gezien de populariteit van haar vorige titels voor die doelgroep. Zou het een onderwerp zijn dat aan zal spreken? Zou het net zo pakkend zijn geschreven als haar voorgaande 12+ boeken ?

Het is een tijd geleden dat ik wat van haar heb gelezen en ben de bibliotheek weer even ingedoken om wat oudere titels van haar te lezen voor deze titel op mijn deurmat zou vallen. Even het geheugen opfrissen.Toen haar eerste jeugdromans verschenen waren het onderwerpen die toen voor die doelgroep niet altijd bespreekbaar waren en waren ze een goede aanvulling van het genre. Origineel, soms spraakmakend en voor de jeugd herkenbaar. Onderwerpen die geschuwd werden werden bespreekbaar.

“Kapot” heeft een foto op de cover van een jongen en een meisje die een verdrietige indruk maken met een flinke scheur in die foto. Het is mij onduidelijk wat de relatie is tussen die twee maar dat het niet goed gaat is zeer duidelijk. Bij het lezen van de achterzijde wordt het een stuk duidelijker.

Achterflap/inhoud:  Julia en haar broer Thijs spelen samen in een succesvolle band. Ze hebben veel vrienden en zijn alle twee tot over hun oren verliefd. Een heerlijk leventje dus. Ze hadden nooit kunnen denken dat het kon gebeuren, maar ineens wordt alles anders. Het drama dat zich thuis afspeelt zet Julia en Thijs lijnrecht tegenover elkaar en dreigt alles kapot te maken.

Julia en Thijs gaan gebukt onder de vechtscheiding van hun ouders. Ze worden in een hoek gedrukt en gedwongen te kiezen voor hun vader of moeder en tegen elkaar uitgespeeld. Het is triest als volwassenen over de rug van de kinderen hun ruzies uitvechten en dat wordt goed verwoord. Helaas een nog steeds actueel onderwerp.

In 43 korte hoofdstukken met korte, duidelijke, eenvoudige zinnen wordt het verhaal van Julia en Thijs verteld. Carry Slee schrijft krachtig, schuwt er niet voor om gewoon dagelijks taalgebruik te gebruiken. Als iemand ruzie heeft schreeuwt hij/zij en gooit er dan grof taalgebruik uit wat door andere misschien verkleint of weggelaten zou worden maar hier wordt het beestje gewoon bij de naam genoemd. Nu niet denken dat het alleen maar grof taalgebruik is. Het komt slechts een enkele keer voor en het viel me op in positieve zin. Het leven is gewoon niet altijd een feestje dus waarom zou je het mooier maken voor de lezer dan dat het is.

Ik denk dat de schrijfster zich goed weet te verplaatsen in de leeftijdsgroep van de lezer. Door de hoofdrolspelers samen in een band te laten spelen krijgt het toch wat meer dan dat je het “gewone “kinderen laat zijn. Ze hebben iets om handen wat niet iedereen doet maar misschien wel van droomt. Het is moeilijk om veel over het verhaal te vertellen zonder de inhoud te verklappen dus wilde ik het wat algemener houden.

Het verhaal leest lekker weg en past qua taalgebruik, stijl en onderwerp wel bij de doelgroep. Het onderwerp is van alle tijden ( helaas) en zal zeker ook aanspreken. Toen Carry Slee begon met haar 12+ boeken en onderwerpen ( zoals eerder vermeldt over drugs, kanker, ruzie, pesten) was dit vernieuwend, soms schokkend en baanbrekend. Mede daardoor zijn meer schrijvers gaan schrijven over deze problemen en het gewone leven en is ook over dit onderwerp heel veel al geschreven. Dus met haar verhaal verteld ze niets nieuws en zal het niet zo baanbrekend zijn als ruim 10 jaar geleden.

De lezers van toen zijn de doelgroep ontgroeid en ik ben zeer benieuwd hoe de lezers van nu het verhaal op gaan pakken.Gezien de populariteit van de films en de boeken van toen die nog steeds gelezen worden zal dat wel goed zitten.

Van de uitgeverij mag ik één exemplaar van deze titel weggeven.

Wil jij “Kapot” ook graag lezen en kans maken op het boek ?

Laat mij dit hieronder in een reactie weten voor wie je dit boek graag zou willen hebben (mag ook voor jezelf hoor) en welke titel jij van Carry Slee , tot nu toe, het beste vind !

Aan het einde van deze week, zondag, maak ik de gelukkige lezer bekend !

Ik dank de uitgeverij voor het recensie exemplaar en het mogelijk maken van de win-actie.

De afbeelding van de cover komt van de site http://www.carryslee.nl   hier vind je ook meer informatie over de schrijfster, haar boeken en vanwege de lancering van haar nieuwe boek een speciale aflevering  van Carry Slee tv.