” wat als… ” Jozephina van Es

wat als cover9789463388900/2020 uitgeverij Aspekt

“ Wat als.. “ is het debuut van onderneemster Jozephina van Es. Het is een literaire thriller met een uitnodigende titel. Het begin van een vraag die gedurende het verhaal continu gesteld zou kunnen worden.  Een verhaal wat niet alleen dit als titel draagt maar er ook mee afgesloten kan worden. Want ja, als je alles van te voren weet..

Hoofdpersonage is Tessa Mulder. Ze is getrouwd, twee kinderen, een gelukkig en onbezorgd leven. Ze heeft een fijn huis en veel vrienden om zich heen. Haar leven krijgt een andere wending als haar moeder ongeneeslijk ziek blijkt en na haar overlijden er een brief ligt. Een brief aan haar die ze nooit had gekregen maar nu per ongeluk in haar handen krijgt. In deze brief staat een familie geheim, een geheim over haar verleden. Een geheim in de vorm van een persoon. Ze wil dit geheim ontrafelen en de persoon in kwestie komt in haar leven. Dit heeft gruwelijke gevolgen voor haar en haar gelukkige gezin. Hij weet namelijk iets van haar en gebruikt dit tegen haar waardoor ze klem komt te zitten en geen uitweg meer weet.

Het verhaal zit goed in elkaar. Het begint met een overpeinzing van Tessa die daarna de boel op een rij zet en de lezer meeneemt in haar verhaal. Wat haar is overkomen in de afgelopen periode tot het moment waarop het verhaal begint. Door deze vertelwijze is er alle ruimte om uit te wijden naar de lezer toe zodat die alle nodige informatie krijgt die nodig is. Dit alles in korte en bondige hoofdstukken neergeschreven. In toegankelijke taal in korte zinnen. Geen overbodige details gewoon wat je moet weten en in makkelijk bewoording. Hierdoor zal het boek een groot publiek dienen die liefhebber zijn van makkelijke thrillers. Denk hierbij aan  onder andere aan  de boeken van Suzanne Vermeer en Linda van Rijn. Boeken die garant staan voor een paar uur leesplezier met een tikje voorspelbaarheid maar wel met de nodige spanning. Hoewel dader en slachtoffer bekend zijn weet de auteur de spanning  op te bouwen en klopt het verhaal. De lijnen lopen goed in elkaar door en hoewel je hoopt op een goede afloop ( wat meestal het geval is in dit soort boeken) blijft het tot het laatst wel verborgen hoe het nu echt zal eindigen met Tessa en haar gezin.

Kortom een aardig debuut wat prettig leest. Persoonlijk had het van mij wat spannender en origineler gemogen maar ik heb zeker leesplezier aan het boek mogen beleven.

Boekpresentatie en recensie”Tot stof” Felix Weber

tot-stof

Op een vrijdag liep ik de boekhandel binnen en mijn oog viel op de titel “ tot stof” van Felix Weber. Op de achterzijde een quote van Peter Blanken van boekhandel Van der Meer te Noordwijk waar ik mij op dat moment bevond. Niet alleen de mooie cover en het onderwerp maar ook deze quote trok mij over de streep het boek mee naar huis te nemen. Het werd een korte nacht want ik las het boek in één ruk uit. Tijdens mijn aanschaf vernam ik dat de schrijver dat weekend voor de boekpresentatie naar de boekhandel kwam dus daar ging ik naar toe. Ik was wel nieuwsgierig wie er achter het pseudoniem Felix Weber zat.

Bij aanvang van de presentatie hield Peter Blanken een korte inleiding waarna de uitgever het eerste exemplaar aan de schrijver gaf. Al snel viel zijn naam en bleek de auteur Gauke Andriesse te zijn. Een thrillerschrijver met vijf thrillers op zijn naam en waarvan “de handen van Kalman Teller“(waar hij de Gouden Strop 2011 mee won) hier gewoon op de boekenplank staat.  Ik had na het lezen van “tot stof” wel wat schrijvers de revue laten passeren maar had deze puzzel nog niet opgelost.

Inhoud van het boek:   Verzetstrijder Siem Coburg leidt na de Tweede Wereldoorlog een verbitterd, teruggetrokken bestaanop een afgelegen woonboot. Beschuldigd van collaboratie en achtervolgd door herinneringen aan de dood van zijn geliefde Rosa heeft hij zich van de wereld afgekeerd. In 1949 wordt hij benaderd door een boer die hem tijdens de oorlog heeft gered. Coburg staat bij hem in het krijt en gaat op onderzoek uit: de gehandicapte kleinzoon van de boer is onder verdachte omstandigheden om het leven gekomen in een internaat voor geestelijken lichamelijk gehandicapte kinderen. Coburg reist af naar Limburg en komt in een wereld waarin iedereen zwijgt. Tijdens zijn onderzoek ontdekt hij dat in het internaat het ene na het andere kind een onnatuurlijke dood sterft.

Tot stof” gaat over het leven na het einde van de Tweede Wereldoorlog, de zwakzinnigenzorg in deze periode, de katholieke kerk en hun invloed, kortom een verhaal met veel thematiek en diepgang.

gauke-andriesse

Gauke Andriesse, of moet ik zeggen Felix Weber (gekozen omdat zijn grootvader de naam Weber droeg), vertelde met behulp van een powerpoint over het ontstaan van zijn boek. De research die hij had gedaan, de waargebeurde verhalen waar hij in gedoken was, en hoe hij dat in een geheel had gestopt. Hoe hij probeerde de stukken “die de lezer toch overslaat’heeft getracht te vermijden en hoe een hekel hij heeft aan thrillers met een voorgekauwd einde wat hij dus ook wilde voorkomen. En ik moet zeggen dat is hem goed gelukt. Ik heb geen één stuk geskipt en het einde van het verhaal gaf stof tot nadenken.

” Alles houdt op te bestaan ” Elizabeth Brundage

alles houdt 9789048830107/2016

Elizabeth Brundage was scenarioschrijver  en schreef korte verhalen. Dit is haar derde roman. Volgens de uitgeverij een literaire thriller waarbij ze een kanttekening plaatsen bij de definitie van een echte literaire thriller. Dit verhaal zou echter zinderen van de spanning en zou zeker onder deze definitie vallen. Benieuwd begon ik in deze dikke pil van ruim 475 pagina’s.

Het verhaal lijkt te draaien om een moordonderzoek. Om de vraag wie Catherine Clare heeft vermoord. George Clare komt op een winterse namiddag thuis van zijn werk en vindt het levenloze lichaam van zijn vrouw. Zijn driejarige dochter Franny, zit in de hal en kan niet zeggen wie er verantwoordelijk is voor haar moeders dood. George wordt direct als hoofdverdachte gezien al lijkt hij een waterdicht alibi te hebben.

Het verhaal begint met de ontdekking van de gruwelijke moord door George. Hij gaat met zijn dochtertje naar de buren waar hij verteld over zijn gruwelijke ontdekking. De buren schakelen uiteraard meteen de politie in en ontfermen zich over George en zijn dochter. Daarna volgt er een uitgebreide terugblik naar het verleden van George en Catherine, hoe ze elkaar hebben leren kennen en hoe ze op de boerderij terecht zijn gekomen. De boerderij staat in een kleine gemeenschap en heeft zijn eigen verleden.Het vorige echtpaar is er gestorven en hun drie  kinderen wonen nog in het dorp. Deze bezoeken Catherine en Franny en spelen ook een rol in het verhaal. George vertrekt gedurende het onderzoek naar een andere staat en het lijkt er op dat het moordonderzoek stagneert. George zal Franny nooit vertellen over haar moeder en wat er is gebeurd. Jaren later komt Franny naar het huis om het leeg te halen en komt ze meer te weten over haar moeder en de tragedie die zich heeft afgespeeld.

Na de openingsscene, de ontdekking van de moord, waarbij je als lezer meteen de spanning voelt, maakt het verhaal een duik in het verleden. Naar dezelfde boerderij waar we kennis maken  met het echtpaar wat er toen met hun drie kinderen woonden en wat er gebeurde zodat de boerderij leeg kwam te staan en George en Catherine er konden gaan wonen.

De snelheid van het eerste hoofdstuk gaat over in een andere wat moeizame schrijfstijl waar ik behoorlijk aan moest wennen. De schrijfster kan heel beeldende zinnen maken en zeer uitweiden over de details waardoor het geheel en het tempo wat zoek raakt. Maar verderop in het verhaal wordt de draad weer opgepakt en leest het weer wat vlotter weg.Misschien omdat alle personages zijn geïntroduceerd en je als lezer ze steeds meer leert kennen of misschien heeft de schrijfster zich al schrijvende zich ook aangepast.

Persoonlijk vind ik het boek meer een roman waarbij de psychologische spanning tussen het echtpaar Clare en de aparte sfeer van de dorpsgemeenschap goed is weergegeven door de schrijfster. Aan de ene kant is het interessant om in het verleden van de vorige bewoners en hun geschiedenis te duiken en later in die van George en Clare maar soms vond ik de uitwijdingen wat erg ver terug gaan wat ten kosten ging van de spanning die je bij een thriller zou verwachten. En dat is eigenlijk wat je dus niet moet doen. Je moet geen thriller of verhaal verwachten wat tegenwoordig als literaire thriller wordt weggezet.Je moet meer denken aan een verhaal als de verborgen geschiedenis van Donna Tartt. Een meeslepend verhaal met psychologische diepgang.

 

Ik dank uitgeverij Hollands Diep voor het toezenden van deze roman. De foto van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“Hemelen ” Marion Pauw

hemelen9789041424860/2014

Uitgeverij Ambo/Anthos

Marion Pauw (1973) is thrillerauteur, freelancepublicist en copywriter. In 2005 debutterde ze met “Villa Serena”. Haar definitieve doorbraak naar het grote publiek was in 2008 met “Daglicht”, waarmee ze de Gouden Strop won. Naast thrillers schreef ze de roman “de Wilden” een boek wat ik met veel plezier gelezen heb.

Inhoud:Ron Casper heeft in zijn leven een spoor van ongelukkige mensen achtergelaten, en geniet op zesenzeventigjarige leeftijd nog volop van zijn hedonistische levensstijl. zijn drie kinderen, uit twee huwelijken, die inmiddels volwassen zijn,  kampen nog iedere dag met de gevolgen van hun traumatische jeugd. Ze zijn niet in staat om een gezonde relatie op te bouwen, niet met elkaar en niet met hun partners. Als Ron Capser dan ook nog het familiekapitaal in rap tempo begint te spenderen in luxe bordelen, kan er maar één conclusie worden getrokken: het wordt tijd dat pa gaat hemelen.

De cover van het boek, een mooie blauwe kleur met daarop een sappige appel deed mij denken aan het verhaal van Sneeuwwitje. Hier is het alleen niet de boze stiefmoeder maar juist de kinderen die pa naar het leven staan. Geen van de kinderen zit lekker in zijn vel en allemaal hebben ze een reden om pa uit de weg te ruimen. Het verhaal begint dan ook met een geforceerde samenscholing aan de keukentafel die afgesloten wordt met de mededeling dat pa ” moet gaan hemelen”. Het verhaal beslaat een dikke week in het leven van de hoofdrolspelers. Van maandag tot maandag ( wat ook aangegeven wordt voorafgaande van een nieuw gedeelte) volgen we de gebeurtenissen. Tussendoor in een ander lettertype lees je een stukje over de gedachtengang van de moordenaar en wat hij/zij doet. Want dat blijft geheel onduidelijk in het boek. Ieder heeft zijn reden maar wie voert het uit? Tot aan het einde blijft die onzekerheid en dat vond ik een lekker gegeven. Je blijft zo namelijk mee puzzelen en zo streep je de ene na de andere weg en werd ik op het verkeerde voet gezet om vervolgens verrast te worden door de daadwerkelijke dader. Want dat pa het niet na kan vertellen dat weet je al vrij snel…

De stijl van Marion Pauw is prettig. Je leest lekker vlot door het verhaal en door verschillende wendingen, goede introductie van nieuwe personages en het verhaal dichtbij de werkelijkheid te houden blijft het je boeien. Ook de indeling en het korte tijdsbestek waarin het verhaal zich afspeelt vind ik goed gevonden. Hierdoor blijft het tempo in het verhaal zitten en leest het lekker weg.

Voor mij persoonlijk vind ik dit één van haar betere verhalen. Al gaat mijn voorkeur uit naar “de Wilden” maar dat is een heel ander genre.

De afbeelding van de cover komt van de site van Ambo/Anthos