“de boekhandel ” Penelope Fitzgerald

boekhandel fitzgeraldisbn 9789492168009 /2015

Uitgeverij Karmijn, vertaling Mieke Prins

Penelope Fitzgerald (1916-2000) werd geboren in een zeer Engels, intellectueel en excentriek milieu. Ze was in Oxford een briljant studente en haar droom was schrijfster te worden. Op haar 58e schreef ze haar eerste boek: een biografie, op haar 78e haar allerlaatste roman. Fitzgerald drong vier maal door tot de shortlist van de Booker Prize: eenmaal won ze. “De boekhandel “is haar eerste boek in Nederlandse vertaling.

Achterflap: Engeland, jaren 60. Het afgelegen, geïsoleerde kustplaatsje Hardborough wordt continu geteisterd door overstromingen en wateroverlast. Een weduwe van middelbare leeftijd koopt een prachtig historisch pandje midden in de hoofdstraat. Florence Green is haar naam en ze is vastbesloten een boekwinkel te beginnen en daar een succes van te maken. Maar waar Florence geen rekening mee heeft gehouden is dat iedereen in het dorp een mening heeft over haar onderneming.

Het verhaal speelt zich af in 1959 in een klein en bekrompen dorpje aan de kust waar de zestigjarige weduwe Florence alles op alles zet haar boekhandel van de grond te krijgen. De sfeer van deze tijd kan je van de bladzijdes af plukken. De sociale ladder en de invloed van degene die boven aan staan en naar beneden trappen, het grote verschil in denken en doen tussen de rijkelui en de ‘gewone’ mens wordt goed weergegeven.  Florence heeft zich behoorlijk verkeken op de pikorde in het dorp. Even lijkt ze een enorm succes te boeken door een grote lading van Nabokovs “Lolita ” te slijten maar in plaats van haar het succes te gunnen wordt ook dit geprobeerd de grond in te drukken. Het is daarom maar de vraag of haar standvastigheid om haar droom te verwezelijken voldoende is om de boekhandel te kunnen blijven runnen.

Fitzgerald weet om op een eenvoudige manier van schrijven en woordgebruik heel treffend een sfeerbeeld op papier te zetten. Haar omschrijvingen van de karakters in het verhaal zijn treffend met een komische rand. De manier waarop ze de omgeving en het tijdsbeeld beschrijft zijn een genot om te lezen. Geen snelle en spannende roman maar een heerlijk boek waarvan het jammer is dat het zolang heeft moeten duren voor wij dit boek in een Nederlandse vertaling konden lezen maar het was het wachten waard !

De afbeelding van de omslag komt van de site van de uitgeverij

Advertenties

“de boekwinkel” Deborah Meyler

boekwinkel9789044341614 /2014

uitgeverij The House of Books, vertaling Mariëlla Snel

Deborah Meyler studeerde in Oxford en verhuisde naar New York waar ze zes jaar in een boekwinkel werkte. Door de kreet op de achterflap “ode aan alle boekverkopers” (zelf heb ik ruim 23 jaar in een boekwinkel gestaan), deze titel en het lieve uiltje op de voorzijde moest ik dit boek gewoon hebben !  Ik zag de titel recent voorbij komen bij de fotochallenge van een medeblogger en ging op jacht. Het boek was niet meer leverbaar maar gelukkig kon mijn plaatstelijke boekhandel het nog ergens op de kop tikken. Ik wilde het braaf laten liggen tot ik door mijn recensieboeken heen was maar vandaag kon ik het niet langer negeren. Ik begon met lezen en kon niet meer stoppen…

Achterflap: De gevoelige Esmee studeert kunstgeschiedenis in New York. Ze houdt van de stad en is stapelverliefd op haar rijke vriend Mitchell. Tot hij haar dumpt, net voordat ze hem wil vertellen dat ze zwanger is. Gekwetst besluit Esmee het alleen te proberen. Ze zal haar kind opvoeden, blijven studeren en ondertussen werk zoeken om de eindjes aan elkaar te knopen. Ze komt terecht in “de Uil”, een rommelig tweedehands boekwinkel in Manhattan, met een kleurrijke personeelsbezetting. De verlegen gitarist Luke, Chester die hyperventileert als hij de naam Lolita hoort, de ideliastische eigenaar George en nog een stel tijd-, tact- en thuislzoe vaste bezoekers. In “de Uil” voelt Esmee zich op haar gemak. Tot Mitchell, charmant en berouwvol, alles op alles zet om haar terug te krijgen.

365 blz verdeeld over 28 hoofdstukken lang vertellen chronologisch het verhaal van Esmee. Hoe ze zich probeert thuis te voelen in New York tot het moment wanneer ze zich beseft wanneer je je pas echt ergens thuis voelt. Over het aantrekken en afstoten in haar relatie met Mitchell. Haar zwangerschap en hoe dat haar relaties met anderen beinvloed. Een roman vol emotie, verlangens, verhalen en keuzes maar op een geestige en luchtige manier geschreven. Het leest als een sneltreinvaart en ik vond het gewoon jammer dat het was afgelopen. Wat had ik graag nog langer met Esmee en de anderen door “de Uil”willen snuffelen… Sterker nog , wat zou ik graag die winkel hier op de hoek willen hebben en die mensen willen ontmoeten…

Meyler heeft stuk voor stuk personages neer gezet die tot leven kwamen in het verhaal. Ik ergerde me groen en geel aan Mitchell en zou Esmee het liefst door elkaar willen schudden omdat ze toch weer als een blok voor hem viel terwijl er zoveel andere mooie mensen in haar leven waren die dat ook niet konden begrijpen. Ik leefde volledig mee met de figuren uit het boek en heb genoten van de eerste tot de laatste bladzijde !

Mocht je dit boek een keer in je handen krijgen ga er dan lekker voor zitten en begin met lezen ! Daar krijg je zeker geen spijt van !

De foto van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“Zin, mijn maand met Q” Jackie van Laren

zin boekerij9789022573730 / 2015

Uitgeverij de Boekerij

Jackie van Laren (1968) heeft twee grote passies in haar leven: muziek en verhalen schrijven. Het is dus niet zo gek dat deze gecombineerd worden in de Q-serie, haar debuut als schrijfster.

Achterflap: Iedereen kent de schathemelrijke, razend aantrekkelijke Wessel Quist, bijnaam Q.Hij is een wereldberoemde trance-dj, producer, en de oprichter van het Moonbeam-event, een internationaal openlucht dance-event bij volle maan waar alles en iedereen in zilver gehuld is.  En ondanks zijn overvolle agenda slaagt Q er ook nog in er een woest liefdesleven op na te houden: hij is een beruchte player met een onnavolgbare seksdrive.Nina de Wit solliciteert bij Q Productions op de vacature van personal assistent voor Q. Ze wil na haar hippieachtige, grenzeloze opvoeding niets liever dan een burgelijke baan, huis en man. Maar Q, gedreven door iets uit zijn verleden, is allesbehalve burgerlijk .

Als Nina (eigenlijk Nierika-Namsté) gesolliciteerd heeft en wordt aangenomen spreken ze een proeftijd af van 30 dagen. Het verhaal beslaat (zoals je las in de ondertitel) deze 30 dagen. Elke hoofdstuk is genummerd met de desbetreffende dag van deze proefperiode en we volgen Nina op de voet. Het leventje met Q is razendsnel en zo is ook deze leeservaring. De schrijfstijl is vlot, soms grof en rauw en to the point. Je raast door het verhaal heen.

Ook al wil Nina niets met players van doen te hebben, ze heeft zelfs een Gevarenlijst waarop foute mannen komen te staan, valt ze als een blok voor Q. Het boek heeft alles in huis voor een zinderende chicklit vol met sex, liefde en de nodige spanning, niet alleen tussen de hoofdpersonen maar ook als er wat gebeurt bij het event wat ze organiseren.

Zo vlug als je in het leven van Q en Nina stapt ben je er ook weer uit want die maand was zo voorbij. Gelukkig hoeven we niet lang te wachten op het vervolg. Dit jaar nog moeten de delen Lief en Ziel uit komen. We zijn benieuwd!

Met dank aan uitgeverij de Boekerij voor het beschikbaar stellen van dit recensie exemplaar

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“Vergeet het maar ” Hetty Luiten

vergeet het maarisbn 9789401904711 /2015

Uitgeverij Zomer& Keuning

Hetty Luyten ( 1950- 2013) schreef veel artikelen voor weekbladen en romantische en spannende romans. Haar oeuvre leeft voort en wordt nog steeds uitgeven.

Het verhaal gaat over Saskia en haar vriendinnen Irene en Marleen die zich verheugen op een weekendje uit. Ze doen mee aan een kaarttoernooi voor alleenstaanden in hotel “Vergeet het maar” ergens in afgelegen landschap. Wat een leuk weekend had moeten worden, loopt uit op een drama. Alle aanwezigen worden slachtoffer van diefstal. Terwijl Irene meer oog heeft voor de vrijgezelle manen, gaat Saskia op speurtocht. De dader moet immers een van de aanwezigen zijn.

Op de achterzijde staat vermeldt dat het boek een romantisch misdaadverhaal is terwijl de foto en tekst op de voorzijde meer het idee geven dat het om een gezellige chicklit gaat. Als je op de eerste indruk af gaat wordt je een beetje op het verkeerde been gezet en moet je even inkomen in het verhaal. Later in het verhaal blijkt ook dat de foto op de voorzijde niet op de hoofdfiguur kan slaan omdat de omschrijving van de personage niet strookt met de afbeelding op de foto.Ik heb zelf altijd het probleem dat ik niet zo over dit soort kleine  details heen kan lezen terwijl het eigenlijk voor het verhaal verder niet van belang is.

In 18 korte hoofdstukken met een prettig lettertype ga je met de drie dames mee naar het hotel voor een klaverjasweekend. Het blijkt dat de vriendinnen elkaar toch niet zo goed kennen want al snel blijkt één van de drie niet eens het kaartspel te kunnen spelen maar dit terzijde. Al lezend vond ik het toch jammer dat juist dit soort kleine details naar voren kwamen en mij een beetje begonnen te storen tijdens het lezen.

Het geheel kwam ook een beetje oubollig over bij me. Misschien kwam dat ook wel door de omgeving waarin het zich af speelde. Het geheel deed me een beetje denken aan een aflevering van Jessica Fletcher . Geen spannend misdaadverhaal maar meer gezellig samen detective spelen.  Er is wel een misdaad gepleegd maar het is allemaal niet zo erg is het gevoel wat ik er bij krijg. De misdaad komt niet als hoofdonderwerp naar voren, logisch het is geen thriller maar een romantisch verhaal en dat is zeker gelukt.

De personages worden goed neergezet met hier juist wel oog voor details. De uiteindelijke ontmaskering van de dader was aardig gevonden en het daadwerkelijke einde was verrassend.

Liefhebbers van streekromans en romantische verhalen  die wel wat spannende elementen in een verhaal zoeken is zullen zich zeker kunnen vinden in dit verhaal en van een paar uurtjes heerlijk leesplezier worden bedient.

Ik dank uitgeverij Zomer& Keuning voor dit leesexemplaar.

De foto van de kaft is afkomstig van de site van Zomer & Keuning