“Kyth the taker” Jonathan L. Howard

kyth_front 9780967942919/ 2017

Jonathan L. Howard, Air and Nothingness Press.

Voor mijn blog heb ik twee splinters besproken geschreven door Steph Swainston waarbij de covers gemaakt waren door Todd Sanders. Ik bewonder zijn werk en volg hem daarom ook op Twitter. Via Twitter kreeg ik van hem het verzoek of ik ook (engelstalige) boeken en verhalen las. Die lees ik inderdaad maar niet zo vaak als ik zou willen.  Ik ontving van hem een bundel met daarin drie korte verhalen met het verzoek die voor mijn blog te bespreken.

Na het lezen vond ik dit zeker de moeite waard om op mijn blog te bespreken, gewoon in het Nederlands… Ik weet zeker dat de young adult lezers die houden van fantasy en spanning  en Engelstalig lezen deze verhalen zeker kunnen waarderen !

Jonathan L. Howard is gamedesigner, scriptschrijver en een echte veteraan in de computergames-wereld. Hij schreef fantasy en young adult verhalen. Zijn eerste roman stamt uit 2009. Kyth the Taker  is een bundeling van drie korte verhalen over Kyth, een dief en huurlling. De verhalen verschenen eerder in een fantasy magazine ‘the black gate” en werd daar met veel lof ontvangen.

Kyth is de held van het verhaal hoewel ze een uitgekookte dief en huurling is die zich laat inhuren om allerlei zaakjes op te knappen. Ze is slim, uitgekookt,  uitdagend en vooral een sterke vrouw die zich staande weet te houden in een wereld vol sluwe mannen. In alle drie de verhalen gaat ze geen uitdaging uit de weg. Wat mij vooral aansprak is dat er een psychologische ondertoon in zit. De gedachtengang van Kythe wordt goed neergezet en het is dus verre van geweld en pure actie. Uiteraard is er de nodige spanning maar op een andere manier is dit in de verhalen verweven.

De verhalen zijn prettig geschreven, karakters komen goed uit de verf, en hoewel de verhalen over dezelfde persoon gaan zijn ze goed los van elkaar te lezen. Er zit een duidelijk begin en einde aan en je kan zo in het verhaal stappen dus de schrijver geeft voldoende informatie om het verhaal goed te kunnen volgen. En dat vind ik altijd knap zeker bij een kort verhaal. Soms denk ik dat het schrijven van een kort verhaal vaak moeilijker is omdat je in minder tijd een goed geheel moet weten te schrijven wat goed moet kloppen en de aandacht van de lezer moet vast blijven houden. En dat is in deze bundel zeker gelukt.

Verder is de hoofdpersoon een krachtig figuur die eigenlijk meer verdient dan een kort verhaal, ik denk dat zij wel een hele roman kan dragen!

Met dank aan Todd Sanders voor het beschikbaar stellen van het leesexemplaar en de afbeelding van de cover.

Advertenties

“Hindergroen” Martine Bijl

hindergroen-martine-bijl 9789025447014/2016

Martine Bijl, uitgeverij Atlas Contact

Martine Bijl is bij het grote publiek bekend als theatermaakster en  actrice, met name van de comedy “het zonnetje in huis” op televisie en uiteraard als presentatrice van “Heel Holland bakt”. Martine Bijl schrijft echter al jaren: teksten voor theatersolo’s, liedjes, vertalingen van musicals, columns in het tijdschrift Zin, sprookjes en teksten voor het bovengenoemde “Heel Holland bakt”.

In de verhalenbundel “Hindergroen”schrijft ze over haar leven, over haar vader, die huisarts was in Amsterdam-West, over het verslavende van tuinieren en het hindergroen (ander woord voor onkruid) in haar tuin,  over haar hekel aan design, over haar liefde voor taal en over haar moeder, het doktersvrouwtje. Zo laat de achterflap ons weten.

Naast de columns die al eerder gepubliceerd waren heeft ze een aantal hoofdstukjes er bij geschreven. De verhalen spelen van voor haar hersenbloeding die zij kreeg in 2015.  De inleiding en uitleiding gaan over het langzame proces van haar herstel na deze hersenbloeding. Die benoemt wordt als een onverwachte explosie als hindergroen.

Ik was niet bekend van de schrijfsels van Martine Bijl. Ik herinner mij nog het sprookjesboek van de Efteling met teksten van haar hand en een boek over poppen maken maar dat is toch heel wat anders. Ik ken haar voornamelijk van haar theatershows en televisiepersoonlijkheid. De reden waarom ik naar “ Heel Holland bakt” keek was ook puur om Martine Bijl en haar leuke commentaar met een af en toe sarcastisch ondertoontje. Ik vind het gewoon een heerlijk mens om te zien en te horen.

Bij het lezen van haar verhalenbundel was het net alsof ze naast mij op de bank zat en voorlas.Ik hoorde haar als ware de verhalen vertellen met de nodige zelfspot, humor en Hollandse nuchterheid. Makkelijke en toegankelijke verhaaltjes die je met een glimlach op de bank leest. Lekker voor wat ontspannen leesplezier.

 

 

Met dank aan de uitgeverij voor het beschikbaar stellen van het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

“het Rad van Fortuin”Steph Swainston

rad van fortuin 9789492099051/2016

Steph Swainston, vertaling Eisso Post,  uitgeverij Quasis, uit de serie Splinters

Steph Swainston is afgestudeerd als archeologe en gepromoveerd  aan de  Universiteit van Cambridge. haar romans over Het Kasteel worden geprezen en haar vijfde roman verschijnt binnenkort.

Achterflap: De stad Hacilith, 1818, het jaar voordat Jant bij het Kasteel kwam en onsterfelijk werd.
Jant werkt bij een apotheker en misbruikt zijn positie om de drug cat te destilleren en te verkopen. De situatie in de stad bevalt hem niets en hij heeft dromen om zijn eigen toekomst te verbeteren. Jant wil onder zijn afspraken met een drugsbende uit, maar de bendeleider heeft andere ideeën…Het Rad van Fortuin speelt zich af in dezelfde wereld als Swainstons romans over het Kasteel en zijn cirkel van onsterfelijken. Dit opzichzelfstaande verhaal geeft fans van de serie meer achtergrond over Jant en is voor nieuwkomers een leuke kennismaking met deze bijzondere wereld!

En dat is het zeker ! Ik moet bekennen dat ik niet eerder wat gelezen had van Swainston dus ook het Kasteel niet ken. Omdat dit verhaal zich voor dat boek afspeelt en geheel zelfstandig te lezen is is het geen gemis als je dat verhaal niet kent. Het is zeer toegankelijk en boeiend geschreven. Ik vind het sowieso knap als je in ongeveer 45 blz. een goed kloppend en afgesloten verhaal kunt vertellen. Er zit spanning in, een vleugje romantiek en een goede opbouw met een goed einde.

De cover vind ik een aparte vermelding waard. Deze illustratie van Todd Sanders spreekt meteen tot de verbeelding en een belofte van een vleugje magie. Bij het zien van deze afbeelding wilde ik het gelijk open slaan en gaan lezen. De vleugels spelen in het verhaal ook wel degelijk een rol dus de cover past goed bij het verhaal, net  als het vleugje mystiek. Kleine kanttekening: het verhaal was te kort en te snel uit !

Ik vond het een heerlijk verhaal en het is voor mij inderdaad een leuke kennismaking met Stehp Swainston geworden, wat smaakt naar meer.

 

Splinters is een serie uitgegeven door uitgeverij Quasis. Maandelijks zal er een nieuwe titel verschijnen van een andere auteur.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

“niet voor tere zieltjes”Jeroen Guliker

nietvoorterezieltjes9789081761321/2015

Jeroen Guliker, uitgeverij Credo

In veertig rauwe columns en korte verhalen geeft Jeroen Guliker zijn ongezouten mening over zaken en mensen waar hij (soms letterlijk?) tegen aan loopt.

Belofte maakt schuld en bij een titel als “niet voor tere zieltje” ligt de lat hoog. Volgens de achterflap krijgt alles en iedereen er genadeloos vanlangs. Nou kom maar op… Ik hou wel van mensen die voor hun mening uitkomen en met een sarcastische  wijze of met zwarte humor overgoten sausje dit op papier weten te zetten.

Er komt van alles langs botox, milfs, cougars, vrouwenvoetbal, verjaardagen, de bbq, soaps, stopwoordjes en nog veel meer. Het leest snel en de teksten zijn scherp, net als het  puntje van de schrijverspen.

Met een grijns het boek in één ruk uitgelezen en eerlijk gezegd had het van mij nog wel wat erger gemogen…

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de schrijver

 

 

 

 

“een laatste dag” Likaiar

laaste dag9789492099044 /2015

UItgeverij Quasis

“een laatste dag” is de eerste uitgave van het project Splinters. Splinters wordt uitgegeven door Quasis, elke maand een kort verhaal in een kleine pocketuitgave. De verhalen vallen binnen de fantastische genres: fantasy, sciencefiction, bovennatuurlijke thriller, magisch realisme en horror. Naast de uitgaven voor de volwassen lezer zijn er vier uitgaves in het genre  Young Adult.”een laatste dag” behoort tot de Young Adult categorie.

Het verhaal is geschreven door Likaiar (1989) ze begon verhalen te schrijven in de latere jaren van de basisschool. Naast deze korte verhalen werkt ze nu aan haar eerste fantasyroman.

Inhoud: Bij het beoefenen van zijn baan gaat Kol over lijken, wanneer hij ze in opdracht weer tot leven wekt. Deze onnatuurlijke toestand is aan zeer strenge voorwaarden geboden en levert soms apart resultaten op.Als een magische bezwering niet helemaal werkt zoals hij in gedachten had brengt Kol per ongeluk een 6-jarig meisje terug uit de dood. Hij moet proberen zijn vergissing recht te zetten.

Toen ik hoorde dat Quasis met dit initiatief kwam was ik zeer benieuwd. Het lijkt mij een ideale manier om kennis te maken met verschillende genres en met schrijvers die je nog niet kent. Verder is het voor deze schrijvers weer ideaal om kennis te maken met een groter leespubliek.

Het verhaal ” een laatste dag”is prettig geschreven. Er zit een goed tempo in, leest dus lekker weg, een goede opbouw en mooi einde.  Als Kol wordt geconfronteerd met het 6-jarige meisje weet hij zich eerst geen houding te geven maar al snel raken ze aan elkaar gewend. Ook krijgt hij het een en ander te verwerken en is er een mooie afsluiting, gevolgd met een knipoog.. Het is knap hoe de schrijfster weet te boeien en mezelf wist te ontroeren met bepaalde fragmenten in zo’n kort verhaal.

Het is wel wat lastig zo’n kort verhaal van een recensie te voorzien  omdat je snel te veel weggeeft van het verhaal en het is juist zo de moeite waard het zelf te lezen en deze schrijfster te ontdekken.

Kortom gewoon zelf gaan lezen ! Voor de prijs hoef je het niet te laten en ” geen tijd” is ook geen excuus want je leest het zo uit.. Persoonlijk vond ik het wel jammer dat het zo kort was.. Ik kijk uit naar de roman die Likaiar aan het schrijven is !

De afbeeldingen komen van de site van Quasis. Hier vind je ook een interview met de schrijfster http://www.quasis.nl

Splinter-basic-300x114

“Bloedrood, morgenzwart’ Sophia Drenth

bloedrood morgenzwart9789078720126/2008

Uitgegeven door Sophia Drenth en Verschijnsel

Sophia Drenth is actief in bijna alle beeldende kunstvormen, met een voorliefde voor textiel, edelmetaal en schrijven.

De bundel bevat 14 korte verhalen.  Hiervan zijn er acht eerder verschenen in onder andere  literaire tijdschriften. De andere overige verhalen zijn speicaal voor deze bundel geschreven. Ze verschillen erg qua lengte. De ene beslaat nog geen 2 pagina’s terwijl de ander er bijna 30 heeft. De verhalen zijn ook zeer verschillend al hebben ze wel met elkaar gemeen dat ze allen een mysterieuze uitstraling hebben en het niet altijd is wat het lijkt.
Ik ben zelf niet zo’n fan van korte verhalen. Vaak omdat de verhalen die ik dan lees een onbevredigend einde hebben. Ik moet zeggen dat de verhalen in deze bundel soms wel wat vragen bij me achtergelaten hebben maar op zich hebben ze allemaal een goed afgesloten geheel.

Af en toe dacht ik bij een verhaal, zoals het eerste “het hart van de hersenvreter”, waar gaat dit naar toe. Je valt in het begin in een situatie die nogal onduidelijk is maar gaandeweg krijgt het verhaal meer vorm. De gruwelijke, soms gore details worden zeer beeldend omschreven maar laten genoeg aan de eigen fantasie over.

Het tweede verhaal “geen stille nacht” is het kortste verhaal in de bundel. Het mooie hiervan vind ik dat er ook geen meer woorden voor nodig waren om dit verhaal te vertellen en ik weet niet of het de bedoeling was van de schrijfster maar ik vond er wel de nodige humor in zitten.

De verhalen “as en parels”,”herinneringen in blauw glas” en ‘proefvlucht” spraken mij het meeste aan. Goed omschreven en mooie verhaalopbouw. Ook “ gerechtigheid van het veen” vond ik zeker de moeite waard al vond ik dat wel wat voorspelbaar.Bij “de creaties van Sam Hudder” en “ Bloedrood morgenzwart” vond ik het tempo een stuk lager en betrapte ik mezelf erop dat ik af ging dwalen.

Maar het voordeel van een bundel is dat je op verschillende manier kennis maakt met de schrijfster. Je hoeft niet alle verhalen boeiend te vinden. Het is juist wel prettig om zo de verschillende hersenspinsels van de schrijfster te lezen. Ook kan je makkelijker het boek opzij leggen en af en toe een verhaal er uit lezen, bij een roman wil ik vaak door blijven lezen om niets van het verhaal te missen.

Ik vind het moeilijk de schrijfstijl van Sophia Drenth te omschrijven. Soms rauw en grof met oog voor gruwelijke details maar aan andere kant weer heel beeldend en mooi, vol fantasie. Ze kiest gelukkig voor duidelijke en ‘gewone” woordkeuze waardoor het makkelijk leest al zullen niet al haar verhalen toegankelijk zijn voor een groot publiek.

Voor ik deze bundel ging lezen had ik al kennis gemaakt met haar werk door het boek “bloedwetten” te lezen. Deze bundel was een eerdere uitgave van haar. Hierdoor merkte ik dat Sophia in haar schrijfstijl is gegroeid. Een meer eigen stijl heeft weet neer te zetten. De moeite die ik af en toe met sommige verhalen had had ik niet met “bloedwetten”. Ik ben ook blij dat ik de bundel later heb gelezen omdat ik zo met een open geest in “bloedwetten”kon duiken.  Uiteraard volgt mijn recensie van “bloedwetten’nog.

“Bloedrood, morgenzwart” is een bundel met een voor mij groot verschil in de verhalen waarbij ik de het ene overlas omdat het me niet kon grijpen zodat ik het nog een keer wilde lezen om te kijken wat ik gemist had terwijl het andere verhaal over gelezen moest worden juist omdat het mij zo gegrepen had…

De afbeelding van de cover komt van de site van Sophia Drenth.  ( een cover die overigens er zeer uitspringt in originaliteit en nieuwsgierig maakt…)

“een Parijse affaire ” Tatiana de Rosnay

parijse affaire9789026331268 /2015

Uitgeverij Ambo/Anthos vertaling Noor Koch

Tatiana de Rosnay (1961) is de auteur van onder andere “haar naam was Sarah”en is de meest gelezen Franse auteur van Europa.

De achterflap verteld ons dat Een Parijse affaire een intense beschrijving is van de vele aspecten van overspel, waarin humor samengaat met mededogen, en verborgenheid met verlangen. Van het wegpoetsen van een slippertje tot wraak en dat het huwelijksbedrog wordt beschreven in al zijn facetten. Als een vrouw op het punt staat haar man te verlaten omdat ze denkt dat hij zo saai is, verlaat hij háár omdat ze zijn affaires maar nooit in de gaten kreeg. Wat te doen als je er via de telefoon getuige van bent dat je beste vriendin je man verleidt?

Elf korte verhalen beslaat dit boekje. Alle elf voorzien van titel en voorafgaand van een quote van een bekend persoon die slaan op het huwelijk of de liefde. Korte verhalen zoals vermeldt over ontrouw. De ene keer uit perspectief van de bedrieger dan weer uit oogpunt van degene die is bedrogen. Elf verschillende verhalen die toch weer op hetzelfde uitkomen.

De schrijfstijl is luchtig met de nodige humor. Soms zijn de hoofdfiguren door hun boosheid en hun hang naar wraak zo doorgeslagen dat het humoristisch wordt. Ik weet niet of dit de bedoeling was van de schrijfster bij alle verhalen maar uit dit oogpunt wordt het vermakelijk om te lezen en zit je met een glimlach te lezen over de domme acties van de hoofdfiguren.

De verhalen zijn niet al te origineel maar het blijft een onderwerp wat mensen toch altijd graag willen lezen.

Het is Tatiana de Rosnay wederom gelukt om weer een heel ander soort boek neer te zetten dan haar voorgaande romans. Een schrijfster die van vele markten thuis is. Voor wie iets verwacht in de sfeer van ‘mijn naam is Sarah” of ‘die laatste zomer’ die moet zijn verwachting even bijstellen maar het is een vermakelijk  luchtige verhalenbundel voor een zwoele zomeravond.

De afbeelding van de cover komt van de site van de schrijfster.

Ik dank uitgeverij Ambo/Anthos voor het beschikbaar stellen van het recensie exemplaar.