” Skygge ” Mark de Groot

9789493233423_front909789493233423/2021

Mark de Groot, uitgeverij Godijn Publishing

Mark de Groot is leraar Engels en publiceerde eerder het kinderboek  ‘het zoekavontuur van Geenhoorn’ .  Het verhaal over Skygge is voor een wat ouder publiek. Tieners die van spannende verhalen houden.  Want dat is deze jeugdthriller zeker!

Sam woont in Skygge, een plaats in Noorwegen waar,  na een grote ramp, het er een half jaar per jaar aardedonker is.  Van september tot maart is er geen zon te bekennen. Als je al een streepje zonlicht wilt moet je met een kabelbaan het dal uit om daar op een plateau zonlicht te zien.  Doordat er geen zon is , is het ook heel koud en veel mensen trekken weg uit het dorp.  De anderen dorpelingen hebben hun hoop nog gevestigd op Pjetter, de vader van Sam. Die had de belofte gedaan een oplossing te vinden tegen de duisternis.  Twee jaar voor het verhaal zich afspeelt heeft een ander idee van Pjetter echter de naam ‘lampenramp’ meegekregen dus dan weet je als lezer genoeg.  Als Pjetter dan ook moet toegeven dat ook hij het antwoord niet weet moet hij en zijn gezin het dorp ontvluchten. Ze vertrekken naar Jamaica.  Sam, wil in eerste instantie niet mee omdat hij zijn vriendin Kirsten niet in de steek wilt laten maar aangekomen in het geboorteland van zijn moeder raakt hij toch snel gewend en verliefd.  Kirsten blijft achter in Skygge maar schrijft Sam een brief waarin ze vraagt of hij terug wilt komen. Zij denkt te weten wie er achter de ramp zit maar heeft hulp nodig bij het ontmaskeren van degene die Skygge naar de ondergang helpt.  Sam besluit terug te keren en samen met Kirsten en zijn aartsrivaal ( en degene die hem op school altijd had gepest)  Hero proberen zij de problemen van Skygge op te lossen.

Skygge is een spannend verhaal met een laagdrempelige insteek. Het is qua taalgebruik prima passend bij de jeugd vanaf 12 jaar en omdat de karakters uit het boek ook tieners zijn zal het zeker aanspreken.  De karakters zijn goed beschreven en uitgewerkt. De auteur weet naast het spannende element ook zaken die spelen in die leeftijdsgroep te verwerken.  Verliefdheid, pesten, compromis sluiten, vriendschap en trouw zijn.  Er is een goede spanningsopbouw waarbij de auteur op de juiste momenten de juiste informatie geeft aan de lezer. Hierdoor krijg je niet te veel in één keer en blijf je het verhaal goed overzien. Vooral voor jongeren die niet graag lezen is dit verhaal overzichtelijk en eenvoudig.  Wel kan het wisselende perspectief soms een klein beetje verwarrend zijn maar daar lees je toch ( ook als niet-lezer) snel overheen door het tempo en de spannende stukken.

Kleine kanttekening vond ik wel de tekst op de achterflap. Aan de ene kant origineel maar ik kon er niet zoveel mee. Het schepte bij mij een iets andere verwachting dan dat het verhaal met zich meebracht.  Het is bijna een reclame tekst . Ik zou zelf liever iets over de inhoud willen weten op een achterflap van een boek.

Na de ontknoping volgt er nog een nawoord van de auteur. Hij laat weten hoewel zijn verhaal pure fictie is er daadwerkelijk een dorp bestaat in Noorwegen  Rjukan) wat model stond voor Skygge. Een dorp wat een half jaar in het donker zit. Waar een kabelbaan is voor de bewoners en een kunstenaar spiegels liet plaatsen om het zonlicht te weerkaatsen.  En dat Skygge  schaduw betekent.  Een titel die dus prima past bij dit boek.

Skygge heeft mij een aangename leeservaring gegeven en ik hoop dat veel middelbare scholieren dit boek ook gaan lezen.

“de weerwolven van Waraine” Eva Linden

51045504._SX315_9789082750430/2020 uitgeverij  we will shoot

Eva Linden is journalist en al tijdens haar studie begon ze met schrijven aan haar fantasy trilogie Maanziek. Het eerste deel verscheen in 2016 en het laatste in 2018. In 2020 verscheen ‘ weerwolven van Waraine’ een jeugdthriller gebaseerd op het rollenspel ‘ weerwolven van Wakkerdam’ een spel wat mijn dochter graag speelt dus ik werd wel nieuwsgierig naar dit boek.

Het verhaal speelt zich af in het fictieve Wariane, een rustig dorpje aan de Franse kust. In een vakantiehuisje komt een groep van negen jongeren noodgedwongen (door overboeking?) bij elkaar. Daar niemand de koffers weer op wilt pakken blijven ze allemaal en moeten ze en week zien te (over-) leven met elkaar. Ze gaan met elkaar het spel “weerwolven van Wakkerdam” spelen en als er daarna gewonden vallen gaan de jongeren op zoek naar de dader. Het kan niet anders of er moet in de bossen van Waraine een moordenaar rondsluipen. De jongeren nemen het recht in eigen handen en gaan op onderzoek uit.

De cover is uitnodigend, de rode cape en de titel met het weerwolf er in, spreekt tot de verbeelding en doen je denken aan een oud sprookje. Ik heb zelf een e-book exemplaar gelezen dus kan verder niet veel zeggen over de tekst op de achterflap of de layout.

Eva Linden heeft een vlotte vertelstijl. Eenvoudig en met een prettig tempo. Hierdoor zou je denken dat het geschikt zou zijn vanaf een jaar of 14. Zeker ook door het populaire spel ‘weerwolven van Wakkerdam’ als basis van het verhaal te gebruiken. Al lezende vraag ik mij af of hiernaast nog meer invalshoeken voor de jonge lezer zal zijn. Er zijn verwijzingen naar televisieshows/karakters van eind jaren tachtig/negentig en het idee dat negen jongeren zelfstandig afreizen naar een vakantiebestemming en met wildvreemden een huis moeten delen en dit zomaar ondergaan vind ik zelf wat ver gezocht. Verder hebben ze behoorlijk wat meegemaakt en niet iedere jonge lezer zal hier wat mee hebben.

Er is gekozen voor een negental hoofdpersonages.( Dit is ook wel nodig omdat je het spel ‘weerwolven van Wakkerdam’ nu eenmaal niet met een drietal mensen kunt spelen. ) Hierdoor wordt er in het begin van het verhaal uitgebreid kennis gemaakt met deze personen. Al laten ze niet meteen het achterste van de tong  zien. Naast het geheim (wie is de moordenaar die rond zou sluipen) heeft elk persoon wel zijn eigen problemen of geheim. Verder doen ze allemaal hun best om de ander dwars te zitten en af en toe dacht ik “hoe oud zijn ze ook alweer” omdat je hun acties of denkwijzen niet echt aan de leeftijd zou koppelen waarvan ik dacht dat ze hadden.  Daarnaast vind ik dat de auteur een aardige uitdaging is aangegaan om al deze personages te introduceren met al hun problematiek zonder dat het rommelig wordt. Helaas valt ze af en toe wel wat in herhaling in haar beschrijvingen. Hierdoor past dit wel weer bij de leeftijd van en jeugdige lezer maar een ouder persoon  zou zich hier wel wat aan kunnen irriteren.

Je behoudt als lezer zeker wel het overzicht van het verhaal en het heeft een prettig leestempo maar zoals gezegd sta ik te wiebelen op twee benen. Aan de ene kant is het een prima verhaal voor 14 jaar met name qua opbouw, tempo, eenvoud maar ook weer niet omdat het af en toe stukken in staan die ik qua leeftijd er niet bij vind passen en de verwijzingen naar de karakters uit de jaren 80 van de vorige eeuw.  Ik denk dat de auteur er goed aan zou doen bij een volgend jeugdboek haar eigen jeugdherinneringen los te laten en zich meer toe te leggen op de jeugd van tegenwoordig om dit soort zaken in de toekomst te voorkomen.

Aan de andere kant kan het qua thematiek prima passen bij de wat oudere y.a. lezer die houdt van niet al te moeilijke thrillers maar daar voor kunnen de herhalingen weer wat vermoeiend zijn. Kortom ik heb wat moeite met de leeftijd die ik aan dit boek zou hangen.  Als ik de leeftijd los zou laten zou ik uitkomen op een vermakelijke jeugdthriller die af en toe de plank misslaat (qua tijdsbeeld en verwijzingen) maar een prima plot weet uit te bouwen tot een prettig leesbaar verhaal.

Kortom mijn kennismaking met het werk van Eva Linden bracht wat verwarring maar over het algemeen was het een prettig leesbare jeugdthriller.

” jouw spel, mijn regels ” Alice Bakker

JouwSpel.250120 9789493157255/2020

Alice Bakker, Godijn Publishing

Alice Bakker ( 1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels. In 2017 verscheen haar y.a debuut  “slapen doen we morgen weer“. Haar tweede boek “ze zien mij niet” uit 2019 is ook een y.a. thriller die zich vooral onderscheidde door als hoofdpersonage een jongen te kiezen en de lezer behoorlijk op het verkeerde been te zetten door verschillende verhaallijnen te gebruiken.  In dit boek zijn er behoorlijk wat personages uit de kast getrokken die allemaal op de een of andere manier verbonden lijken te zijn met elkaar.

Milou moet stage lopen van school en heeft hier eigenlijk geen zin in. Als er dan toch een keuze moet maken komt ze via haar oom bij een bedrijf die begeleiding zoekt voor een kinderkamp op Vlieland. Hoewel ze Richard, de eigenaar, heel overdreven vindt en ze de kriebels van hem krijgt besluit ze het toch te doen. Samen met zijn dochter Joyce zouden ze ieder acht kinderen onder hun hoede nemen voor het weekend. Het zijn rijkeluiskinderen waarvan de ouders in het hotel een samenkomst van het bedrijf hebben en de kinderen op het kamp zijn.  Aangekomen blijkt het allemaal niet zo goed geregeld te zijn als ze dacht. Ze moet samen met Joyce 25 kinderen entertainen waarvan er ook nog eens één verdwenen lijkt te zijn en zijn de volwassenen in het verhaal behoorlijk aan het konkelen en meer met elkaar verweven dan ze denken waardoor er behoorlijk wat oude koeien uit de sloot worden gehaald.

Het idee om als maatschappelijke stage een weekend naar Vlieland te gaan als begeleider van een jeugdkamp geeft heel veel mogelijkheden om een spannend verhaal in elkaar te draaien.  En wat er allemaal gebeurd is niet mis. Milou krijgt aardig wat voor haar kiezen maar weet zich daar wel doorheen te slaan. En niet altijd door de “fantastische” hulp van al die volwassenen die ten tonele komen.  Het boek is voor 13-plus en zeker qua schrijfstijl en korte hoofdstukken past het daar prima bij. Ik vraag mij alleen af of al die relaties tussen de volwassenen de jeugd kan boeien. Dat zijn meer ingrediënten voor een soap of feelgood voor volwassenen. Er zijn dan ook behoorlijk wat lijntjes ( vooral met het verleden) tussen al die volwassenen en het lijkt dan op een gegeven moment meer om hen te draaien dan om Milou en Joyce.

De korte hoofdstukken zijn geschreven vanuit verschillende perspectieven en dat zijn er nog al wat. Snel geteld kom ik aan de negen vertellers dus is het goed dat hun namen boven de hoofdstukken staan. Anders zou het te verwarrend worden. Er wordt ( door de lengte van de hoofdstukken ) veel en snel geschakeld wat wel het tempo in het verhaal houdt maar de spanningsopbouw een beetje vertraagd.  Het verhaal begint met een heel spannende proloog, zakt dan wat in om later weer omhoog te krabbelen .  Verder  is het even wennen aan de relatieverhoudingen tussen Milou en haar ouders maar het siert Milou wel dat ze ondanks dat ze zich stoer wilt houden hulp van haar ouders vraagt als ze dit nodig heeft.  Over het algemeen is het woordgebruik, korte zinnen, korte hoofdstukken en prettig lettertype goed aansluitend bij de doelgroep al hebben sommige karakters uitspraken die ik minder bij de doelgroep vind passen.

Alice Bakker heeft weer een prettig en vlot leesbaar verhaal neergezet met een prima basis voor een spannende jeugdthriller al vind ik niet alle lijntjes in het verhaal passen bij een 13-plus boek.

 

 

 

 

“gruwelijk spel” Mirjam Hildebrand

Gruwelijkspel-CVRvoorPR-rgb-1400px97890206547653/2019

Mirjam Hildebrand, uitgeverij Kluitman

In deze  jeugdthriller gaat Daan een grote uitdaging aan. In het pretpark Joyride is er een ‘Doodskist Dare’. 24 uur in een doodskist liggen en tussendoor vijf bloedstollende opdrachten vervullen waarbij er de strijd wordt aangegaan met andere teams. De hoofdprijs is duizend euro dus dat spreekt haar wel aan. Samen met haar vrienden Nora, Aron en Stan meldt ze zich aan. In het pretpark is alles in griezelsfeer en de loslopende zombies en horrorclowns geven Daan al snel de kriebels en denkt ze dat er meer aan de hand is dan een spel. Het gevoel dat iemand de boel saboteert en dat ze niemand durft te vertrouwen neemt de overhand en ze komt tot een gruwelijke ontdekking…

Gruwelijke spel is slechts 90 pagina’s dik en dan is het een kunst om een een goed verhaal neer te zetten dat een goede opbouw heeft, boeit van begin tot het einde en uiteraard een goed einde heeft. En daar is Mirjam Hildebrand zeker in geslaagd !  Naast de uitdaging die de jongeren aangaan is het ook nog gelukt om de hoofdpersoon wat meer te laten spreken en  bagage mee te geven. Iets wat je in andere jeugdthrillers nog wel eens mist. Daar gaat het vaak om de misdaad en niet om de achtergrond. Daan is een meisje met een zieke moeder wat zeker een stempel drukt op de manier waarin zij in het leven staat. Deze extra laag geeft dus iets meer mee aan het verhaal. Helaas is het door de lengte van het verhaal niet mogelijk dit bij alle personages te doen maar dat is ook niet wat je kan en moet verwachten van een kort verhaal.

Het verhaal is origineel en heeft mij heerlijk vermaakt. Hier en daar had het spannender kunnen zijn ( bijvoorbeeld door als Daan in de doodskist ligt geen telefoon mee krijgt zodat ze nog meer het idee heeft opgesloten te zijn in plaats van wel ) maar dit zijn kleine details. Persoonlijk heb ik nogal last van claustrofobie dus ik zou zelf niet eens de ruimte ingelopen zijn, laat staan in die kist gaan liggen, dus kon ik mij bij het benauwde gevoel prima inleven. Hierdoor beleef ik het verhaal misschien wat intensiever maar daar klaag ik niet over want ik vond het een prima verhaal om te mogen lezen.

Mirjam Hildebrand heeft een geslaagde uitstap gemaakt naar het genre jeugdthriller en het zal zeker aanspreken bij de doelgroep!

 

Met dank aan uitgeverij Kluitman voor het recensie exemplaar

 

 

 

” moordgeheim” Natasza Tardio

Moordgeheim-Natasza-Tardio-Cover9789020654615/2019

Natasza Tardio, uitgeverij Kluitman

Moordgeheim is een vervolg / spin-off  op  moordvrienden een verhaal uit 2012. Met dit originele en bijzondere verhaal won ze de Jonge Jury Debuutprijs.  Moordgeheim is een volledig zelfstandig te lezen verhaal. Het speelt zich af zes jaar na het drama uit moordvrienden. Voor degene die dit wel gelezen hebben is het een prima aanvulling om te weten hoe het verder is gegaan met enkele personages en mocht dit je kennismaking met ze zijn is het een dus inderdaad prima te volgen en te begrijpen.

In dit verhaal is het Cloë die hoog moet scoren op een schoolopdracht om haar gemiddelde cijfer een flinke boost te geven. Ze moet een recent historische, maar ook maatschappelijke gebeurtenis uit gaan werken. Haar keuze valt al snel op de schietpartij die zes jaar eerder op haar school plaatsvond. Er kwamen toen drie leerlingen, een leraar en de dader om. De beste vriend van de dader was vrijgesproken en verhuisd.  Cloë gaat op onderzoek uit en de omgeving is hier niet happig op. Ze zoekt ook contact met Milo en bezoekt locaties relevant voor haar opdracht.  Op een gegeven moment doet ze een wel heel gruwelijke ontdekking en kan ze alleen maar hopen op een goede uitkomst.

Wat een zenuwslopend spannend verhaal. Het is al een enige tijd terug dat ik  moordvrienden las. Het was niet het eerste verhaal wat ik van deze auteur las maar qua onderwerp en stijl vind ik het wel tot op heden haar beste boek. Moordgeheim brengt de lezer weer terug naar de beklemmende sfeer en de auteur weet de lezer van begin af aan te boeien. In een zeer bescheiden aantal pagina’s is alles prima uitgewerkt met een goede spanningsopbouw en een wel bijzonder einde.

De afbeelding op de cover maakt nieuwsgierig. Het is donker en mysterieus en roept veel vragen op. Vragen die zeker beantwoord zullen worden. Het verhaal is vanuit het perspectief van Milo en vanuit die van Cloë geschreven waardoor je als lezer een prima totaal plaatje krijgt.

Het is altijd de vraag of je als auteur goed doet aan het maken van een vervolg / spin-off van een al eerder uitgekomen boek.  Voor de lezer ook spannend omdat je je af kan vragen of het aan je verwachtingen zal voldoen.  Deze titel heeft zeker aan mijn verwachtingen voldaan. Natasza Tardio heeft een heel eigen, zeer prettige, vertelstijl. Het leest lekker snel weg, de verhaallijnen kloppen en de opbouw is prima. Het enige jammere hier aan is dat het zo snel uit is.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van uitgeverij Kluitman.

 

 

” Fright night ” Maren Stoffels

fright night kaft 9789025876203/2018

Eerder las ik van Maren Stoffels  escape room in één ruk uit en toen ik hoorde dat deze titel uit was gekomen wilde ik die ook wel lezen. De lezers op sociale media waren al enthousiast en bij het zien van de titel en cover was ik zeer nieuwsgierig. Ook mede door de pakkende tekst op de achterzijde ; ” Vijf jongeren gaan het bos in. Een van hen zal de nacht niet overleven. En een van hen is de moordenaar” . Klinkt goed zo in de week voor Halloween…

Fright night is een evenement waarbij je in groepjes van vijf de nacht door brengt in een bos waarbij je geconfronteerd wordt met je grootste angsten.  Je loopt een route waarbij griezels in de bosjes staan om je te laten schrikken en er zijn aparte scare -zones waar je een confrontatie aangaat met je grootste angst ( die je van te voren hebt opgegeven bij aanmelding) .

Sofie, Quin en Dylan besluiten mee te doen en hun groepje wordt aangevuld met Martijn en Neele, twee onbekenden maar waar het vrij snel mee klikt.  Reza en Sandy zijn twee jongeren hebben zich opgegeven om als werknemer bij het evenement de bezoekers de stuipen op het lijf te gaan jagen.  Even lijkt het of de drie groepjes niets met elkaar te maken hebben maar als snel blijken hun levens meer met elkaar verbonden te zijn dan ze zelf dachten.

Je leest het verhaal uit verschillende perspectieven en die wisselen snel. Verder is er een indeling in voor, tijdens en na de fright night. En zijn er kleine stukjes gedachten van de moordenaar zelf in het boek .  Een aantal regels op verder een lege pagina. Boven elk perspectief staat de naam van die persoon of ‘moordenaar’ zodat je weet wie aan het woord is.  De snelle perspectiefwisseling houdt het tempo er goed in en door de stukjes van de moordenaar wordt de spanning extra opgebouwd.   Het houdt de lezer scherp en daardoor lees je het boek ook snel in één ruk uit omdat je gewoon wilt weten wie die moordenaar nu is.

Het boek is niet zo dik ( slechts 165 pagina’s ) maar toch is het de schrijfster gelukt om de karakters iets meer diepgang te geven dan in de doorsnee jeugdthriller. Hoofdpersonages Dylan draagt een groot geheim met zich mee en door zijn herinneringen probeert hij het te verwerken. Als lezer heb je meteen al door dat Dylan het slachtoffer is van het Münchhausen-by-Proxy- syndroom van zijn moeder.  Een heftig ziektebeeld wat eigenlijk al een horrorverhaal op zich is.

Net als escaperoom had ik tijdens het lezen dat ik niet snap wat mensen bezielt om zoiets te gaan ondernemen. Laat mij maar lekker thuis met een boek.  En dit boek is daarvoor een prima keuze !

Het verhaal van Dylan is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en een deel van de opbrengst van dit boek gaat naar stichting StOMbP ( stichting overlevers Münchhausen by Proxy).

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

“Complot” Eva Burgers

Burgers_COMPLOT_Omslagbestand 1 9789026146268/2018

Eva Burgers, uitgeverij Fontein

Eva Burgers werkte jarenlang als rechercheur op de afdeling zware criminaliteit maar schrijft nu met name jeugdthrillers. Bij uitgeverij Kluitman zijn een aantal titels verschenen en Complot is de tweede jeugdthriller die verscheen bij uitgeverij de Fontein uiteraard voorzien van het ” met politie-niet-betreden- elastiek”. Je weet dus meteen dat je een jeugdthriller in handen hebt.

Dit verhaal gaat over Abby. Abby is helemaal happy omdat ze wordt aangenomen op de politieacademie. Thuis gaat het minder: haar ouders zijn gescheiden en dat valt haar zwaar. Haar  moeder heeft een nieuwe vriend die zich overal mee bemoeit en haar vader zit op Tinder. Om van huis even weg te vluchten gaat ze met haar vriendin Jane een paar dagen naar Londen.  Tijdens haar stage heeft Abby gehoord over Red Snake, een criminele organisatie in Londen. Ze kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en brengt ze niet alleen haar veiligheid maar ook die van haar vriendin en de operatie in gevaar…

Ik heb al aardig wat jeugdthrillers gelezen en ik denk dat de kracht van een goede jeugdthriller zit in het feit dat het vaak zaken zijn die zich afspelen in de belevingswereld van de doelgroep. Dus meiden en jongens van die leeftijd en die iets meemaken wat om de hoek zou kunnen gebeuren. Doordat het dicht bij de belevingswereld zou kunnen afspelen, realistisch overkomt geeft dat een extra spanningsveld.  In dit verhaal mis ik dit volledig. Hoewel uiteraard fictie niet op waarheid berust hoeft te zijn moet het wel realistisch blijven.

Ik zelf had er moeite mee dat een meisje van 18 die net stage komt lopen een hele operatie ( waar maanden intensief aan is gewerkt) in gevaar kan brengen door haar domme acties en er vervolgens maar makkelijk mee weg komt. Had ze bij mij stage gelopen had ze meteen op non-actief in het vliegtuig naar huis gegaan en de rest van haar stage wel kunnen vergeten.  Ook  de interactie tussen de personages, met name degene belast met de operatie, vond ik niet altijd logisch en hoop ik van ganse harte dat in het gewone leven een politieonderzoek anders zal verlopen.

Maar misschien lees ik teveel thrillers en ik ben uiteraard de doelgroep niet. Het verhaal op zich, mijn kanttekeningen daar gelaten, leest weer als een trein. De opzet is net als bij haar vorige boeken een wisseling van perspectief met naam van die persoon boven de hoofdstukken. Op zich prettig daar sommige hoofdstukken wat korter zijn en perspectief dus snel wisselt. Een concept wat scoort dus logisch dat ze dit vast blijft houden. Andere jeugdthriller schrijvers gebruiken dit ook en de lezers schijnen dit te verslinden.  Never change an winning team zou je denken al zou ik het denk ik leuk vinden als ze dit los zou laten en een frisse wind door jeugdthriller land liet waaien.

Kortom Complot is voor  mij een 13-uit-een-dozijn jeugdthriller en zeker niet het beste wat ik van Eva Burgers heb gelezen

 

 

 

 

“escape room” Maren Stoffels

escape room 9789025873974/2017

Maren Stoffels, uitgeverij Leopold

Maren Stoffels (1988) maakte op haar negende haar eerste boek en in 2005 verscheen haar eerste publicatie bij Leopold uitgeverij.  Thema’s in haar boeken zijn o.a. anorexia, pesten, homoseksualiteit, verliefdheid en jezelf durven zijn. Thema’s die jongeren zeker aan zullen spreken.  De thriller Escape room sluit daar ook mooi bij aan.

Je zult mij niet snel in een escape-room aantreffen daar ik nogal claustrofobisch ben aangelegd. Wel snap ik dat zoiets tot de verbeelding spreekt en dat mensen zoiets spannends graag willen ondernemen. Of je dit na het lezen van dit verhaal nog steeds zou willen?

Het verhaal gaat over vier jongeren die naar een escape room gaan. Ze moeten in zestig minuten zien te ontsnappen uit een kamer. Als snel blijkt dat de spelleider niet van plan is om ze t laten gaan en dat één van de vier jongeren hier de aanleiding voor is. De vraag is of ze er überhaupt levend uit zullen komen. Wat begint als een leuk en spannend spel loopt uit tot een drama.

Op het eerste gezicht is het boek wat rommelig door de verschillende lettertypes bij wisseling van perspectief. Die hebben voor mij geen meerwaarde. We lezen het verhaal vanuit de vier jongeren en de dader. Dus uit vijf invalshoeken die heel snel afwisselen. Dat maakt de start van het verhaal wat chaotisch.  Doordat je het verhaal uit verschillende hoeken belicht krijgt leer je de karakters wel beter kennen. Wel jammer is dat je snel weet waarom en om wie ze opgesloten zitten, dat haalt een stuk spanning weg.

Ondanks het verschil van lettertype en snelle perspectief wisseling leest het boek lekker weg. Maren Stoffels heeft een vlotte vertelstijl, de zinnen lopen lekker. Door het tempo blijf je lezen en heb je het boek voor je het weet uit.
Een heerlijk tussendoortje!

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

” verdrinken” Marlies Slegers

verdrinken 9789024577446/2018

Marlies Slegers, Uitgeverij Luitingh- Sijthoff

Na de spannende jeugdthrillers “Onder mijn huid”en ” Vijftien” is het Marlies Slegers weer gelukt om een origineel en spannend verhaal op papier te zetten. Wederom een boek waarin je blijft lezen tot de verrassende ontknoping volgt.

In dit verhaal maken we kennis met de zestienjarige Emma en haar vriendengroep. Emma heeft enorme zin in de zomervakantie. Samen met haar vriend Lars en haar vriendengroep gaan ze tien dagen feesten in Spanje. Helaas moet haar vriendin Nina thuisblijven van haar ouders omdat ze na een uit de hand gelopen drankspelletje verliest en laveloos thuis komt. Emma baalt daar goed van maar kan er niets tegen doen. Aangekomen in Spanje blijkt haar vriend Lars zich ook al raar te gedragen en hij lijkt iets te verbergen net als Eliza. Eliza is vrij nieuw in de vriendengroep en gaat voor het eerst met hen mee maar dan blijkt dat ze elkaar toch niet zo goed kennen. Nina komt enkele dagen later toch nog aan en wil het Eliza moeilijk maken door haar dagboek te lezen. Nina is namelijk niet zo gecharmeerd van Eliza en is bang dat ze haar plek als beste vriendin van Emma in wilt nemen. In Spanje lopen ze ene Timo tegen het lijf die ene Charlotte zoekt en meent die bij Emma gezien te hebben. Als dan Eliza er alles aan doet om Timo te ontlopen lijkt de verwarring compleet.

Als je zo leest waar het verhaal over gaat lijkt het wel een soap en dat is het ook bijna, al is het er wel een met de nodige spanning en met een wel heel bijzondere ontknoping. Het verhaal heeft alle ingrediënten om in de smaak te vallen bij het lezerspubliek. De problemen waar de jongeren tegenaan lopen (lastige ouders, drankspelletjes, pesten via internet, overspelige vriendjes, vriendschap, onzekerheid ) komen allemaal langs. Hierdoor zal er herkenning zijn en dat maak het lezen uiteraard leuker .

Wederom is er gekozen voor korte hoofdstukken en het wisselen van perspectief waarbij de naam van degene die aan het woord is boven het hoofdstuk staat. Een gouden format wat bij de lezers aanspreekt en je een goed overzicht krijgt van wie de personages zijn. Doordat er op verschillende manieren door verschillende personen naar het verhaal wordt gekeken kunnen de karakters worden uitgediept. Persoonlijk vond ik wel dat de hoofdstukken soms erg kort waren en daardoor af en toe een wel heel snelle wisseling van perspectief met zich mee bracht. Als tegenargument is te zeggen dat het  hele verhaal snel gaat dus qua tempo past het dan weer wel bij het verhaal.

Een verhaal waar je meteen in zit. Het gaat van start met een lijk dat gevonden wordt en vanaf dat moment zit je op het randje van je stoel omdat je wilt weten wie het is… en als je het denkt te weten is het toch iemand anders.

Zo weet de schrijfster je mooi op het verkeerde been te zetten en de spanning er goed in te houden.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“afgesloten ” Natasza Tardio

Afgesloten-400x600 9789020609431/2017

Natasza Tardio is recensent, journalist, interviewer en last but not least een goed auteur. Ze heeft al menig jeugdthriller op haar naam staan die ik bijna allemaal al met plezier heb gelezen. Hoe leuk was het om te lezen dat er weer een jeugdthriller verscheen bij uitgeverij Kluitman. Mooie vormgeving met hard kaft dus staat ook weer te schitteren naast de andere boeken van haar op mijn boekenplank.

De cover is mooi en pakt je gelijk. Met een aantal trefwoorden en een aparte titel ben je meteen nieuwsgierig om het boek op te pakken en als je de achterflap leest voel je de spanning maar heb je gelukkig zo een geringe informatie dat het verhaal alle kanten op kan gaan en je snel wilt gaan lezen.

Het verhaal gaat over Dana die met haar klas  naar Texel gaat voor een week. Ze vertrekken per touringcar maar als ze door een tunnel rijden is er een geweldige explosie. Dana raakt samen met Mirko afgesloten van de rest , weten niet wat er is gebeurd en proberen een uitweg te vinden.

Het verhaal wordt vertelt met een wisselend perspectief, dat van Mirko en Dana.  Twee personen die voor de explosie elkaar wel vaag bleken te kennen maar nooit echt contact hadden gehad. Op elkaar aangewezen leren ze elkaar een beetje kennen maar misschien nog wel meer zichzelf.

De wisseling in perspectief is bijna kenmerkend voor de jeugdthrillers van Tardio en geeft een goed totaal plaatje van het geheel. Het leest prettig en lekker weg en de schrijfster weet van de eerste bladzijde te lezer te boeien en mee te voeren naar een einde dat inslaat als een bom.

Ik heb wel één negatief puntje en dat is dat dit boek gewoon te dun is! En dus te snel uit. Voordeel dan van is wel dat de uitgeverij het ook voor een leuke prijs op de markt heeft gebracht waardoor het ook ideaal is als kennismaking met deze schrijfster maar je bent gewaarschuwd want het smaakt al snel naar meer !

 

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.