” jouw spel, mijn regels ” Alice Bakker

JouwSpel.250120 9789493157255/2020

Alice Bakker, Godijn Publishing

Alice Bakker ( 1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels. In 2017 verscheen haar y.a debuut  “slapen doen we morgen weer“. Haar tweede boek “ze zien mij niet” uit 2019 is ook een y.a. thriller die zich vooral onderscheidde door als hoofdpersonage een jongen te kiezen en de lezer behoorlijk op het verkeerde been te zetten door verschillende verhaallijnen te gebruiken.  In dit boek zijn er behoorlijk wat personages uit de kast getrokken die allemaal op de een of andere manier verbonden lijken te zijn met elkaar.

Milou moet stage lopen van school en heeft hier eigenlijk geen zin in. Als er dan toch een keuze moet maken komt ze via haar oom bij een bedrijf die begeleiding zoekt voor een kinderkamp op Vlieland. Hoewel ze Richard, de eigenaar, heel overdreven vindt en ze de kriebels van hem krijgt besluit ze het toch te doen. Samen met zijn dochter Joyce zouden ze ieder acht kinderen onder hun hoede nemen voor het weekend. Het zijn rijkeluiskinderen waarvan de ouders in het hotel een samenkomst van het bedrijf hebben en de kinderen op het kamp zijn.  Aangekomen blijkt het allemaal niet zo goed geregeld te zijn als ze dacht. Ze moet samen met Joyce 25 kinderen entertainen waarvan er ook nog eens één verdwenen lijkt te zijn en zijn de volwassenen in het verhaal behoorlijk aan het konkelen en meer met elkaar verweven dan ze denken waardoor er behoorlijk wat oude koeien uit de sloot worden gehaald.

Het idee om als maatschappelijke stage een weekend naar Vlieland te gaan als begeleider van een jeugdkamp geeft heel veel mogelijkheden om een spannend verhaal in elkaar te draaien.  En wat er allemaal gebeurd is niet mis. Milou krijgt aardig wat voor haar kiezen maar weet zich daar wel doorheen te slaan. En niet altijd door de “fantastische” hulp van al die volwassenen die ten tonele komen.  Het boek is voor 13-plus en zeker qua schrijfstijl en korte hoofdstukken past het daar prima bij. Ik vraag mij alleen af of al die relaties tussen de volwassenen de jeugd kan boeien. Dat zijn meer ingrediënten voor een soap of feelgood voor volwassenen. Er zijn dan ook behoorlijk wat lijntjes ( vooral met het verleden) tussen al die volwassenen en het lijkt dan op een gegeven moment meer om hen te draaien dan om Milou en Joyce.

De korte hoofdstukken zijn geschreven vanuit verschillende perspectieven en dat zijn er nog al wat. Snel geteld kom ik aan de negen vertellers dus is het goed dat hun namen boven de hoofdstukken staan. Anders zou het te verwarrend worden. Er wordt ( door de lengte van de hoofdstukken ) veel en snel geschakeld wat wel het tempo in het verhaal houdt maar de spanningsopbouw een beetje vertraagd.  Het verhaal begint met een heel spannende proloog, zakt dan wat in om later weer omhoog te krabbelen .  Verder  is het even wennen aan de relatieverhoudingen tussen Milou en haar ouders maar het siert Milou wel dat ze ondanks dat ze zich stoer wilt houden hulp van haar ouders vraagt als ze dit nodig heeft.  Over het algemeen is het woordgebruik, korte zinnen, korte hoofdstukken en prettig lettertype goed aansluitend bij de doelgroep al hebben sommige karakters uitspraken die ik minder bij de doelgroep vind passen.

Alice Bakker heeft weer een prettig en vlot leesbaar verhaal neergezet met een prima basis voor een spannende jeugdthriller al vind ik niet alle lijntjes in het verhaal passen bij een 13-plus boek.

 

 

 

 

“gruwelijk spel” Mirjam Hildebrand

Gruwelijkspel-CVRvoorPR-rgb-1400px97890206547653/2019

Mirjam Hildebrand, uitgeverij Kluitman

In deze  jeugdthriller gaat Daan een grote uitdaging aan. In het pretpark Joyride is er een ‘Doodskist Dare’. 24 uur in een doodskist liggen en tussendoor vijf bloedstollende opdrachten vervullen waarbij er de strijd wordt aangegaan met andere teams. De hoofdprijs is duizend euro dus dat spreekt haar wel aan. Samen met haar vrienden Nora, Aron en Stan meldt ze zich aan. In het pretpark is alles in griezelsfeer en de loslopende zombies en horrorclowns geven Daan al snel de kriebels en denkt ze dat er meer aan de hand is dan een spel. Het gevoel dat iemand de boel saboteert en dat ze niemand durft te vertrouwen neemt de overhand en ze komt tot een gruwelijke ontdekking…

Gruwelijke spel is slechts 90 pagina’s dik en dan is het een kunst om een een goed verhaal neer te zetten dat een goede opbouw heeft, boeit van begin tot het einde en uiteraard een goed einde heeft. En daar is Mirjam Hildebrand zeker in geslaagd !  Naast de uitdaging die de jongeren aangaan is het ook nog gelukt om de hoofdpersoon wat meer te laten spreken en  bagage mee te geven. Iets wat je in andere jeugdthrillers nog wel eens mist. Daar gaat het vaak om de misdaad en niet om de achtergrond. Daan is een meisje met een zieke moeder wat zeker een stempel drukt op de manier waarin zij in het leven staat. Deze extra laag geeft dus iets meer mee aan het verhaal. Helaas is het door de lengte van het verhaal niet mogelijk dit bij alle personages te doen maar dat is ook niet wat je kan en moet verwachten van een kort verhaal.

Het verhaal is origineel en heeft mij heerlijk vermaakt. Hier en daar had het spannender kunnen zijn ( bijvoorbeeld door als Daan in de doodskist ligt geen telefoon mee krijgt zodat ze nog meer het idee heeft opgesloten te zijn in plaats van wel ) maar dit zijn kleine details. Persoonlijk heb ik nogal last van claustrofobie dus ik zou zelf niet eens de ruimte ingelopen zijn, laat staan in die kist gaan liggen, dus kon ik mij bij het benauwde gevoel prima inleven. Hierdoor beleef ik het verhaal misschien wat intensiever maar daar klaag ik niet over want ik vond het een prima verhaal om te mogen lezen.

Mirjam Hildebrand heeft een geslaagde uitstap gemaakt naar het genre jeugdthriller en het zal zeker aanspreken bij de doelgroep!

 

Met dank aan uitgeverij Kluitman voor het recensie exemplaar

 

 

 

” moordgeheim” Natasza Tardio

Moordgeheim-Natasza-Tardio-Cover9789020654615/2019

Natasza Tardio, uitgeverij Kluitman

Moordgeheim is een vervolg / spin-off  op  moordvrienden een verhaal uit 2012. Met dit originele en bijzondere verhaal won ze de Jonge Jury Debuutprijs.  Moordgeheim is een volledig zelfstandig te lezen verhaal. Het speelt zich af zes jaar na het drama uit moordvrienden. Voor degene die dit wel gelezen hebben is het een prima aanvulling om te weten hoe het verder is gegaan met enkele personages en mocht dit je kennismaking met ze zijn is het een dus inderdaad prima te volgen en te begrijpen.

In dit verhaal is het Cloë die hoog moet scoren op een schoolopdracht om haar gemiddelde cijfer een flinke boost te geven. Ze moet een recent historische, maar ook maatschappelijke gebeurtenis uit gaan werken. Haar keuze valt al snel op de schietpartij die zes jaar eerder op haar school plaatsvond. Er kwamen toen drie leerlingen, een leraar en de dader om. De beste vriend van de dader was vrijgesproken en verhuisd.  Cloë gaat op onderzoek uit en de omgeving is hier niet happig op. Ze zoekt ook contact met Milo en bezoekt locaties relevant voor haar opdracht.  Op een gegeven moment doet ze een wel heel gruwelijke ontdekking en kan ze alleen maar hopen op een goede uitkomst.

Wat een zenuwslopend spannend verhaal. Het is al een enige tijd terug dat ik  moordvrienden las. Het was niet het eerste verhaal wat ik van deze auteur las maar qua onderwerp en stijl vind ik het wel tot op heden haar beste boek. Moordgeheim brengt de lezer weer terug naar de beklemmende sfeer en de auteur weet de lezer van begin af aan te boeien. In een zeer bescheiden aantal pagina’s is alles prima uitgewerkt met een goede spanningsopbouw en een wel bijzonder einde.

De afbeelding op de cover maakt nieuwsgierig. Het is donker en mysterieus en roept veel vragen op. Vragen die zeker beantwoord zullen worden. Het verhaal is vanuit het perspectief van Milo en vanuit die van Cloë geschreven waardoor je als lezer een prima totaal plaatje krijgt.

Het is altijd de vraag of je als auteur goed doet aan het maken van een vervolg / spin-off van een al eerder uitgekomen boek.  Voor de lezer ook spannend omdat je je af kan vragen of het aan je verwachtingen zal voldoen.  Deze titel heeft zeker aan mijn verwachtingen voldaan. Natasza Tardio heeft een heel eigen, zeer prettige, vertelstijl. Het leest lekker snel weg, de verhaallijnen kloppen en de opbouw is prima. Het enige jammere hier aan is dat het zo snel uit is.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van uitgeverij Kluitman.

 

 

” Fright night ” Maren Stoffels

fright night kaft 9789025876203/2018

Eerder las ik van Maren Stoffels  escape room in één ruk uit en toen ik hoorde dat deze titel uit was gekomen wilde ik die ook wel lezen. De lezers op sociale media waren al enthousiast en bij het zien van de titel en cover was ik zeer nieuwsgierig. Ook mede door de pakkende tekst op de achterzijde ; ” Vijf jongeren gaan het bos in. Een van hen zal de nacht niet overleven. En een van hen is de moordenaar” . Klinkt goed zo in de week voor Halloween…

Fright night is een evenement waarbij je in groepjes van vijf de nacht door brengt in een bos waarbij je geconfronteerd wordt met je grootste angsten.  Je loopt een route waarbij griezels in de bosjes staan om je te laten schrikken en er zijn aparte scare -zones waar je een confrontatie aangaat met je grootste angst ( die je van te voren hebt opgegeven bij aanmelding) .

Sofie, Quin en Dylan besluiten mee te doen en hun groepje wordt aangevuld met Martijn en Neele, twee onbekenden maar waar het vrij snel mee klikt.  Reza en Sandy zijn twee jongeren hebben zich opgegeven om als werknemer bij het evenement de bezoekers de stuipen op het lijf te gaan jagen.  Even lijkt het of de drie groepjes niets met elkaar te maken hebben maar als snel blijken hun levens meer met elkaar verbonden te zijn dan ze zelf dachten.

Je leest het verhaal uit verschillende perspectieven en die wisselen snel. Verder is er een indeling in voor, tijdens en na de fright night. En zijn er kleine stukjes gedachten van de moordenaar zelf in het boek .  Een aantal regels op verder een lege pagina. Boven elk perspectief staat de naam van die persoon of ‘moordenaar’ zodat je weet wie aan het woord is.  De snelle perspectiefwisseling houdt het tempo er goed in en door de stukjes van de moordenaar wordt de spanning extra opgebouwd.   Het houdt de lezer scherp en daardoor lees je het boek ook snel in één ruk uit omdat je gewoon wilt weten wie die moordenaar nu is.

Het boek is niet zo dik ( slechts 165 pagina’s ) maar toch is het de schrijfster gelukt om de karakters iets meer diepgang te geven dan in de doorsnee jeugdthriller. Hoofdpersonages Dylan draagt een groot geheim met zich mee en door zijn herinneringen probeert hij het te verwerken. Als lezer heb je meteen al door dat Dylan het slachtoffer is van het Münchhausen-by-Proxy- syndroom van zijn moeder.  Een heftig ziektebeeld wat eigenlijk al een horrorverhaal op zich is.

Net als escaperoom had ik tijdens het lezen dat ik niet snap wat mensen bezielt om zoiets te gaan ondernemen. Laat mij maar lekker thuis met een boek.  En dit boek is daarvoor een prima keuze !

Het verhaal van Dylan is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en een deel van de opbrengst van dit boek gaat naar stichting StOMbP ( stichting overlevers Münchhausen by Proxy).

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

“Complot” Eva Burgers

Burgers_COMPLOT_Omslagbestand 1 9789026146268/2018

Eva Burgers, uitgeverij Fontein

Eva Burgers werkte jarenlang als rechercheur op de afdeling zware criminaliteit maar schrijft nu met name jeugdthrillers. Bij uitgeverij Kluitman zijn een aantal titels verschenen en Complot is de tweede jeugdthriller die verscheen bij uitgeverij de Fontein uiteraard voorzien van het ” met politie-niet-betreden- elastiek”. Je weet dus meteen dat je een jeugdthriller in handen hebt.

Dit verhaal gaat over Abby. Abby is helemaal happy omdat ze wordt aangenomen op de politieacademie. Thuis gaat het minder: haar ouders zijn gescheiden en dat valt haar zwaar. Haar  moeder heeft een nieuwe vriend die zich overal mee bemoeit en haar vader zit op Tinder. Om van huis even weg te vluchten gaat ze met haar vriendin Jane een paar dagen naar Londen.  Tijdens haar stage heeft Abby gehoord over Red Snake, een criminele organisatie in Londen. Ze kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en brengt ze niet alleen haar veiligheid maar ook die van haar vriendin en de operatie in gevaar…

Ik heb al aardig wat jeugdthrillers gelezen en ik denk dat de kracht van een goede jeugdthriller zit in het feit dat het vaak zaken zijn die zich afspelen in de belevingswereld van de doelgroep. Dus meiden en jongens van die leeftijd en die iets meemaken wat om de hoek zou kunnen gebeuren. Doordat het dicht bij de belevingswereld zou kunnen afspelen, realistisch overkomt geeft dat een extra spanningsveld.  In dit verhaal mis ik dit volledig. Hoewel uiteraard fictie niet op waarheid berust hoeft te zijn moet het wel realistisch blijven.

Ik zelf had er moeite mee dat een meisje van 18 die net stage komt lopen een hele operatie ( waar maanden intensief aan is gewerkt) in gevaar kan brengen door haar domme acties en er vervolgens maar makkelijk mee weg komt. Had ze bij mij stage gelopen had ze meteen op non-actief in het vliegtuig naar huis gegaan en de rest van haar stage wel kunnen vergeten.  Ook  de interactie tussen de personages, met name degene belast met de operatie, vond ik niet altijd logisch en hoop ik van ganse harte dat in het gewone leven een politieonderzoek anders zal verlopen.

Maar misschien lees ik teveel thrillers en ik ben uiteraard de doelgroep niet. Het verhaal op zich, mijn kanttekeningen daar gelaten, leest weer als een trein. De opzet is net als bij haar vorige boeken een wisseling van perspectief met naam van die persoon boven de hoofdstukken. Op zich prettig daar sommige hoofdstukken wat korter zijn en perspectief dus snel wisselt. Een concept wat scoort dus logisch dat ze dit vast blijft houden. Andere jeugdthriller schrijvers gebruiken dit ook en de lezers schijnen dit te verslinden.  Never change an winning team zou je denken al zou ik het denk ik leuk vinden als ze dit los zou laten en een frisse wind door jeugdthriller land liet waaien.

Kortom Complot is voor  mij een 13-uit-een-dozijn jeugdthriller en zeker niet het beste wat ik van Eva Burgers heb gelezen

 

 

 

 

“escape room” Maren Stoffels

escape room 9789025873974/2017

Maren Stoffels, uitgeverij Leopold

Maren Stoffels (1988) maakte op haar negende haar eerste boek en in 2005 verscheen haar eerste publicatie bij Leopold uitgeverij.  Thema’s in haar boeken zijn o.a. anorexia, pesten, homoseksualiteit, verliefdheid en jezelf durven zijn. Thema’s die jongeren zeker aan zullen spreken.  De thriller Escape room sluit daar ook mooi bij aan.

Je zult mij niet snel in een escape-room aantreffen daar ik nogal claustrofobisch ben aangelegd. Wel snap ik dat zoiets tot de verbeelding spreekt en dat mensen zoiets spannends graag willen ondernemen. Of je dit na het lezen van dit verhaal nog steeds zou willen?

Het verhaal gaat over vier jongeren die naar een escape room gaan. Ze moeten in zestig minuten zien te ontsnappen uit een kamer. Als snel blijkt dat de spelleider niet van plan is om ze t laten gaan en dat één van de vier jongeren hier de aanleiding voor is. De vraag is of ze er überhaupt levend uit zullen komen. Wat begint als een leuk en spannend spel loopt uit tot een drama.

Op het eerste gezicht is het boek wat rommelig door de verschillende lettertypes bij wisseling van perspectief. Die hebben voor mij geen meerwaarde. We lezen het verhaal vanuit de vier jongeren en de dader. Dus uit vijf invalshoeken die heel snel afwisselen. Dat maakt de start van het verhaal wat chaotisch.  Doordat je het verhaal uit verschillende hoeken belicht krijgt leer je de karakters wel beter kennen. Wel jammer is dat je snel weet waarom en om wie ze opgesloten zitten, dat haalt een stuk spanning weg.

Ondanks het verschil van lettertype en snelle perspectief wisseling leest het boek lekker weg. Maren Stoffels heeft een vlotte vertelstijl, de zinnen lopen lekker. Door het tempo blijf je lezen en heb je het boek voor je het weet uit.
Een heerlijk tussendoortje!

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

” verdrinken” Marlies Slegers

verdrinken 9789024577446/2018

Marlies Slegers, Uitgeverij Luitingh- Sijthoff

Na de spannende jeugdthrillers “Onder mijn huid”en ” Vijftien” is het Marlies Slegers weer gelukt om een origineel en spannend verhaal op papier te zetten. Wederom een boek waarin je blijft lezen tot de verrassende ontknoping volgt.

In dit verhaal maken we kennis met de zestienjarige Emma en haar vriendengroep. Emma heeft enorme zin in de zomervakantie. Samen met haar vriend Lars en haar vriendengroep gaan ze tien dagen feesten in Spanje. Helaas moet haar vriendin Nina thuisblijven van haar ouders omdat ze na een uit de hand gelopen drankspelletje verliest en laveloos thuis komt. Emma baalt daar goed van maar kan er niets tegen doen. Aangekomen in Spanje blijkt haar vriend Lars zich ook al raar te gedragen en hij lijkt iets te verbergen net als Eliza. Eliza is vrij nieuw in de vriendengroep en gaat voor het eerst met hen mee maar dan blijkt dat ze elkaar toch niet zo goed kennen. Nina komt enkele dagen later toch nog aan en wil het Eliza moeilijk maken door haar dagboek te lezen. Nina is namelijk niet zo gecharmeerd van Eliza en is bang dat ze haar plek als beste vriendin van Emma in wilt nemen. In Spanje lopen ze ene Timo tegen het lijf die ene Charlotte zoekt en meent die bij Emma gezien te hebben. Als dan Eliza er alles aan doet om Timo te ontlopen lijkt de verwarring compleet.

Als je zo leest waar het verhaal over gaat lijkt het wel een soap en dat is het ook bijna, al is het er wel een met de nodige spanning en met een wel heel bijzondere ontknoping. Het verhaal heeft alle ingrediënten om in de smaak te vallen bij het lezerspubliek. De problemen waar de jongeren tegenaan lopen (lastige ouders, drankspelletjes, pesten via internet, overspelige vriendjes, vriendschap, onzekerheid ) komen allemaal langs. Hierdoor zal er herkenning zijn en dat maak het lezen uiteraard leuker .

Wederom is er gekozen voor korte hoofdstukken en het wisselen van perspectief waarbij de naam van degene die aan het woord is boven het hoofdstuk staat. Een gouden format wat bij de lezers aanspreekt en je een goed overzicht krijgt van wie de personages zijn. Doordat er op verschillende manieren door verschillende personen naar het verhaal wordt gekeken kunnen de karakters worden uitgediept. Persoonlijk vond ik wel dat de hoofdstukken soms erg kort waren en daardoor af en toe een wel heel snelle wisseling van perspectief met zich mee bracht. Als tegenargument is te zeggen dat het  hele verhaal snel gaat dus qua tempo past het dan weer wel bij het verhaal.

Een verhaal waar je meteen in zit. Het gaat van start met een lijk dat gevonden wordt en vanaf dat moment zit je op het randje van je stoel omdat je wilt weten wie het is… en als je het denkt te weten is het toch iemand anders.

Zo weet de schrijfster je mooi op het verkeerde been te zetten en de spanning er goed in te houden.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.