” Berlijnse nachten ” Gilbert Keyzer

i285415639445531736._szw1280h1280_9789464037005/2020

Gilbert Keyzer debuteerde in 2015 met de roman ‘Albert en de doden’ en schreef met  ‘Berlijnse nachten ‘zijn veertiende roman.  Daarnaast schrijft hij novelles, korte verhalen en gedichten.  Een productieve auteur waar ik eigenlijk niet eerder iets van had gelezen. Misschien zijn al zijn romans historisch?  Dat is namelijk een genre wat ik niet veel lees. Mijn zoektocht  naar meer informatie over de auteur en zijn werk gestaakt omdat dat dit eigenlijk geen resultaat had.  Dus liet ik mij maar verrassen door deze roman. Een uitgave in eigen beheer.

Volgens de informatie over dit boek zou het gaan om een epische roman ( epische is verhalend waarbij de nadruk ligt op de beschrijving van gebeurtenissen en handelingen van personages, aldus het woordenboek). Dat klinkt veelbelovend. De cover ( een afbeelding van een Afrikaanse dame) vond ik niet zo aantrekkelijk. Ik denk mede door het kleurgebruik. Op de achterzijde wat beknopte informatie over de auteur en het verhaal. Voldoende om de lezer nieuwsgierig te maken.

Het verhaal speelt zich af in Zuidwest-Afrika en het Duitse keizerrijk, tussen 1904 en 1919. Hoofdpersonage Wilfred, een Duitse officier, is verwikkeld geraakt in een zedenkwestie en krijgt de keuze om te degraderen of verbannen te worden voor een jaar naar Zuidwest-Afrika. Voor een man met zo’n groot ego is degraderen geen optie en hij kiest voor vertrek. Daar aangekomen krijgt hij een verhouding met de Afrikaanse kunstenares Sa. Na de slag bij Waterberg reizen ze af naar Duitsland. Een hele cultuurschok voor Sa die al snel naar haar geboorteland terug verlangt.  Dit tegen een decor van een Europa waar de oorlog dreigt. Ondertussen in Wenen brengt Adolf Hitler zijn dagen luierend door en raakt hij aan lager wal als zijn moeder overlijdt.  Tijdens de eerste dagen van de oorlog ontmoeten Wilfred en Adolf elkaar aan het front terwijl Sa vecht voor haar eigen geluk.

Een boek met een heleboel inhoud, elk personage heeft zijn eigen verhaal ( en rugzak) en die lopen langs elkaar heen in dit verhaal. En hoewel het boek 375 pagina’s telt mis ik bij sommige karakters verdieping. Wel komen ze stuk voor stuk boos en verbitterd over. Dit komt omdat veel dialogen naar mijn idee oppervlakkig blijven en  met veelvuldig gebruik van uitroeptekens op papier gezet. Hierdoor zijn de dialogen hard en rauw en is er voor de tegenspeler weinig ruimte voor een gesprek met diepgang. Dit liet dus bij mij een gevoel van boosheid achter en soms ook wel vermoeiend om te lezen. Ook vond ik de verschillende verhaallijnen niet vloeiend in elkaar overlopen. Misschien is het onderwerp wat de auteur wilde vertellen te groot voor één boek waardoor hij te veel heeft willen vertellen en was ik daardoor het overzicht een beetje kwijt.  Of het historisch correct is weet ik niet. Ik ga er wel vanuit dat een auteur bij een historische roman de basisfeiten checkt en heb dit zelf ook niet gedaan. Wat ik wel fijn zou vinden is dan een bronnenlijst na afloop of een kleine verantwoording van de auteur over de historische feiten die hij heeft opgenomen in zijn verhaal zodat je weet wat feit of fictie is.

Daarnaast is de vertelstijl wel heel vlot. Het taalgebruik is niet overdreven en daardoor leest het wel prettig weg waardoor je snel door het verhaal gaat. Het lettertype is prettig en de hoofdstukken niet te lang.

Kortom het blijkt dat dit niet mijn soort roman is en dat geeft niet , voor ieder boek zijn publiek. En ik denk dat dit boek zijn publiek wel zal gaan vinden.

“Kom Atir Kom ” Agnita de Ranitz

kom atir kom9789078905196/2020

Agnita de Ranitz, uitgeverij de Brouwerij

Agnita de Ranitz studeerde kunstgeschiedenis en egyptologie en was onder meer werkzaam in het Allard Pierson Museum te Amsterdam. In 2016 debuteerde zij met de roman ‘ De vrouw op het perron‘ .

Kom Atir kom’ is een historische verhaal dat vertelt over de voetreis in 1827 van Zarafa, de eerste giraffe in Frankrijk. Een geschenk van de pasja van Egypte aan koning Karel X. Voor haar boek deed ze veel research en volgde ze dezelfde route van Marseille naar Parijs. Ze reisde ook naar Kenia om giraffen in hun natuurlijke omgeving te observeren. Hierdoor kon ze het gedrag van Zarafa goed beschrijven.  Achterin het boek zijn noten en bronvermeldingen vermeld die zij gebruikt heeft.

Etienne Saint-Hilaire is zoöloog. Hij krijgt de opdracht om Zarafa, de giraffe, ongeschonden naar Parijs te brengen. Een uitdaging die hij graag, ondanks zijn niet geheel fitte gezondheid, aanneemt. Hij heeft nog nooit een giraffe in het echt mogen aanschouwen en kan niet wachten tot hij het dier ontmoet. Na een lange voorbereiding gaat de reis eindelijk van start. Een voettocht van Marseille naar Parijs die onderweg behoorlijk wat bekijks heeft.  Zarafa is per boot vertrokken vanuit Egypte met haar begeleider Atir. Atir is voormalig slaaf, afkomstig uit Soedan, moslim, arm en ongeschoold en zwart. De tegenpool van Etienne. Etienne is al behoorlijk bevooroordeeld voordat hij Atir ontmoet.  Na een periode in Marseille gaat de reis in het voorjaar van 1827 eindelijk van start richting Parijs. Een reis van 880 kilometer die 42 dagen zal duren. Een reis waar Etienne en Atir elkaar beter leren kennen en leren waarderen. Waar vooroordelen misschien voorzichtig kunnen worden afgebroken omdat beiden heren hetzelfde doel voor ogen hebben. Om Zarafa zo veilig mogelijk te begeleiden.

Het reisverslag is chronologisch op papier gezet in een dagboekvorm. Fragmenten vanuit het perspectief van Etienne maar ook vanuit Atir. Hierdoor krijg je een kijk vanuit twee heel verschillende standpunten wat de periode van toen goed weergeeft. Met name over de belevingswereld van beide karakters en hun vooroordelen jegens elkaar en waar ze vandaan komen. Ook zijn er brieven vermeld die Etienne naar zijn vrouw Hilaire schrijft, wat een prettige en goede aanvulling geeft aan het verhaal.

De cover is al bijzonder en trok meteen mijn aandacht. In het boek zijn ook een aantal afbeeldingen gebruikt. Van bijvoorbeeld een lithografieën en een cartoon. Dit hadden er van mij wel meer mogen zijn maar misschien waren die gewoon niet beschikbaar.
Het is een bijzondere vertelling die heerlijk wegleest.  Het geeft een compleet beeld van die periode in de geschiedenis en deze reis in het bijzonder.  Verder is het boek ook compleet, een mooie vormgeving, een mooie cover, een prettige leesletter en duidelijke lay-out.

Als ik begin aan een historische roman ben ik altijd bang te verzanden in langdurige en soms saaie omschrijvingen of dat het meer naar een non-fictie geschiedenisboek neigt. Gelukkig is dat bij dit boek op geen enkel vlak het geval.  De auteur weet de lezer te boeien van begin tot het einde en je zou willen dat jezelf heb mee mogen reizen met Zarafa en haar begeleiders.

 

 

 

 

 

 

“achter maskers ” Martine Pauwels

Achrer maskers cover9789463422383/2017

Martine Pauwels, uitgeverij mijnbestseller.nl

Het verhaal speelt zich af in 1780 te Venetië, iets wat het mooie masker op de cover al weggeeft. We vallen midden in een scene waarbij de zestienjarige dakloze Francesca, koud en hongerig over straat zwalkt. De oude priester die haar opvoedde is gestorven en daardoor is zij dakloos. Tijdens het carnaval is ze getuige van een moord op een rijke man. Ze ziet dat ze zijn beurs niet meegenomen hebben en overweegt deze mee te nemen maar net op dat moment duikt er een gemaskerde vreemdeling op die zich over haar ontfermd. Hij neemt haar mee naar zijn kasteel waar hij zijn masker afdoet en zich voorstelt als Marco. Francesca wordt aangenomen als dienstmeisje en wordt verliefd op Marco. Haar tot nu toe beschermde leventje staat op zijn kop. Ze leert veel nieuwe mensen kennen en komt er achter dat niets is wat het lijkt en ook de mensen niet altijd zijn wie ze denkt dat ze zijn. Er verdwijnen jonge meisjes, ze moet proberen te overleven en komt er achter dat zij zelf ook niet is wie ze dacht te zijn.

Aldus de lange inhoudsopgave op Hebban, en dan heb ik hem zelfs nog wat ingekort. Het verhaal zelf is niet zolang en ik vind het jammer dat er niet een wat bondigere inhoudsopgave is gemaakt. Al moet ik zeggen dat het niet veel weggeeft van de inhoud want er gebeurd heel veel in het verhaal en er komen ook veel personages in voor. Het is even inkomen en bij de les blijven om je vervolgens in een avontuur te storten die zich afspeelt in een ver verleden. Je ziet de personages rondzwieren in de mooi jurken en de mooie maskers dragen waaraan je denkt als je Venetië zegt.  Die spreken tot de verbeelding net als de intrige die het boek bevat.

Ondanks de vele personages en hun verhoudingen is het de schrijfster gelukt een verhaal neer te zetten wat goed in elkaar zit en goed loopt.  De spanningsopbouw is goed en het leest lekker vlot al moest ik wel even aan de schrijfstijl wennen. Bepaalde uitdrukkingen en opbouw van de zinnen waren anders dan ik ben gewend en af en toe had ik wat moeite daar overheen te lezen wat mijn leesplezier wat weg nam. Maar daar valt overheen te komen.

Wat ik vervelender vond was de rol van de verteller. Die was voor  mij af en toe een beetje te veel aan het woord is. Het klinkt raar om te zeggen  maar het is fijn als je voor de  lezer ook wat aan de verbeelding overlaat. Een verteller hoeft niet aan het eind van het verhaal het geheel in een enkele zin nog even samen te vatten. Een verhaal is gewoon af als het af is. Ik kan die enen zin nu nog wel noemen maar ik wil geen spoiler plaatsen. Lees het gewoon, geniet van de beeldvorming en de intrige en dan snap je wel wat ik bedoel. Een iets teleurstellende afsluiting terwijl het een goed afgerond einde was.

Ondanks deze kanttekening een leuke kennismaking met deze schrijfster.

 

 

 

 

 

“Versailles” Elizabeth Massie

Versailles-2D-200x308 9789401606554/2017

Elizabeth Massie, vertaling Kees van Weele,  Xander uitgevers

Versailles, de droom van een koning” gaat over Lodewijk XIV die als achtentwintigjarige aan de macht komt in Frankrijk na een serie burgeroorlogen. Om zijn toekomst veilig te stellen, begint hij aan de bouw van het grootste paleis ooit. Met luxe en glamour wordt de adel verleidt om het bruisende Parijs te verlaten en aan het hof neer te strijken. Het paleis groeit, kanalen worden gegraven en tuinen aangelegd en Lodewijk XIV geniet, bedriegt en manipuleert. De adel speelt ook een slinks spel om zijn macht te ondermijnen. Versailles verandert in een web vol geheimen, verraad, samenzweringen en schandalen.

Elizabeth Massie neemt ons mee naar Versailles in 1667. Lodewijk XIV is aan de macht. Corruptie, seks, intriges, politieke spelletjes, roddel en achterklap. Dit verhaal heeft het allemaal. De BBC serie stond centraal voor dit verhaal en dat is wel te merken. Je leest het bijna als een script. De uiteenlopende scènes volgen zich enorm snel op en er zijn heel veel personages die de revue passeren. Soms wat veel naar mijn idee. Er komen in sneltreinvaart veel namen voorbij en de schrijfster is een ster in het uit wijden in de scènes waardoor je soms de draad wat kwijt raakt. Ik heb alleen de trailer van deze serie gezien en zag al wat punten van herkenning dus ik denk dat je aan kan nemen dat de schrijfster dichtbij het verhaal van de serie is gebleven, dit zou ook de opbouw van het boek en het snelle schakelen van de scènes verklaren, wat echter in een roman niet altijd goed uit de verf komt.

Hoewel het verhaal fictie is zijn er toch wel feiten die waarheidsgetrouw zijn maar zonder voorkennis van de Franse geschiedenis heb je geen idee wat nu wel feit of fictie is. En dat is ook niet relevant voor het verhaal. Het is immers een fictief historische roman en voor de liefhebbers van dit genre een heerlijk boek. Die willen immers vermaakt worden. Vermaakt worden zullen ze zeker, daar leent het decor van Versailles zich uitstekend voor !

De foto van de cover komt van de site van de uitgeverij. Met dank aan Xander uitgevers voor het beschikbaar stellen van dit recensie exemplaar.

 

“Gevangen wind”Janine van der Hulst-Veerman

gevangen-wind 9789082780313/2016

Janine van der Hulst-Veerman, uitgeverij Lieve Hart

Janine van der Hulst-Veerman  debuteerde eind 2013 met de historische roman “Lieve Hart!”. Ze verdiepte zich in het leven van vissers en venters aan het begin van de 20e eeuw. “Gevangen wind” is het vervolg op dit verhaal.

Deze editie bevat beide verhalen aangevuld met het nawoord “Kaas”, een zeer beknopte verklarende woordenlijst en een bronvermelding. Zo kreeg zij bijvoorbeeld toegang tot de familiearchieven en –verhalen van kaasgroothandel Visser Kaas.  Deze grondige research is de basis van deze historische roman die naast de feiten aangevuld zijn met fictie.

Het is prettig dat beide verhalen in deze bundel zitten. Beiden beslaan zij zo’n honderd pagina’s per verhaal en daar je eerst het eerste deel wel gelezen moet hebben een goed besluit van de uitgever om het zo aan te pakken.Zonder het verhaal “Lieve Hart!” ( een uitdrukking meestal als uitroep van verbazing en niet zoals ik dacht bij het zien van de titel de naam van een persoon) mis je teveel informatie om “Gevangen wind “ te kunnen volgen.

In het eerste deel maken we kennis met Marrie en het gezin waarin ze opgroeit. Ze woont in het vissersdorp Huizen en ze kennen grote armoede. Ze wordt verliefd op Lammert, een vissersknecht. Ondanks bedenkingen van haar moeder, iets wat in die tijd toch zwaar woog, gaat ze zich verloven met Lammert voordat hij vertrekt naar zee..

In het tweede deel verlaat Marrie het dorp Huizen om elders een bestaan op te bouwen met man en kind. Ze komt terecht in een ander dorp waar het net als in Huizen “ons kent ons “ is en ze zeer moet wennen aan de andere omgeving, gewoonten, gebruiken en stugge mensen.

Hoewel het verhaal mij aantrok deed de cover dit niet. Het doet mij erg denken aan andere historische romans qua vormgeving van een grote uitgeverij en ik vind het vrij somber qua kleur en wat oubollig overkomen. Wat ik wel weer mooi in de illustratie vind isdat de varende schepen heel subtiel zijn verwerkt: de ene keer vallen ze wel op  en de andere keer gaan ze op in de afbeelding.

De schrijfwijze is in eerste instantie wel prettig al kan je af en toe wel blijven hangen op een bepaalde uitdrukking of woordkeuze. Er is wel een verklarende woordenlijst maar die is vrij beknopt en van sommige woorden had ik verwacht die daar terug te vinden maar stonden ze er niet en van andere was ik verbaasd dat ze er wel op stonden. Maar als je doorleest snap je de betekenis wel door het verhaal. Persoonlijk maak ik daarom niet of nauwelijks gebruik van zo’n woordenlijst maar ik kan mij voorstellen dat een ander het verhaal daardoor beter zal begrijpen. Prettig is ook dat het een chronologische vertelling is met boven de hoofdstukken de periode waarin het zich afspeelt. De details kloppen, de verhoudingen tussen de personages worden goed weergegeven en het geeft een mooi tijdsbeeld weer.

De schrijfster heeft veel research gedaan en een goed beeld van het leven in die periode weten te schetsen. De omgangsvormen van toen, de waarde en normen en de manier van leven komen levensecht over. Naast het persoonlijke leven van Marrie en Lammert kom je ook meer  over de visserij, kaasmakerij en het uitventen te weten.

Het verhaal wordt grotendeels vanuit het perspectief van Marrie verteld en ook al denk je aan het begin dat het een naïef meisje is komt dat meer door het juk van de omgeving waaronder ze vandaan wil kruipen en groeit ze op als een vrouw die weet wat ze wil. Ze had een zwaar leven maar doet alles om daar het beste van te maken. Ondanks dat er nogal wat gebeurd in het leven van Marrie vind ik het verhaal een beetje doorkabbelen en kon het mij niet zo raken. Het stukje drama kwam niet bij mij binnen.

Hoewel ik zelf wel van historische romans houd had ik persoonlijk dus niet veel met dit verhaal. Dit komt denk door het taalgebruik in het boek. De schrijfster heeft er voor gekozen om voor mij streektaal te gebruiken wat het verhaal wel ten goede komt omdat het in die streek en die tijd afspeelt maar hierdoor las het verhaal voor mij niet prettig weg.

Voor een ieder die een historische streekroman kan waarderen is dit boek zeker de moeite waard.

 

“Kate Howard:bloedlijn”Joyce Pool

kate howard bloedlijn97890478707424/2015

Joyce Pool, uitgeverij Lemniscaat

Joyce Pool (1962) is lerares maatschappijleer op een middelbare school. Zij schreef historische jeugdromans en jeugdboeken. Na haar Young Adult roman De castraat, nu haar eerste roman voor volwassenen Kate Howard: bloedlijn. Tijdens een bezoek aan The Tower in Londen raakte zij in de ban van het jonge meisje Katherine Howard, de vijfde vrouw van koning Hendrik VIII van Engeland ( 1491-1547). Maar liefst zes vrouwen heeft hij gehad waarvan hij er twee liet onthoofden: zijn tweede vrouw en nichtje van Kate, Anne Boleyn en Kate zelf.

Het verhaal begint met de onthoofding van Kate en dan gaan we zes jaar terug in de tijd, het jaar 1536. We maken kennis met Joan Bulmer, zij vertelt het verhaal vanuit de ik-persoon. Joan woont dan nog bij haar ouders en haar zusjes thuis. De familie heeft geldgebrek en haar vader zorgt er voor dat ze wordt uitgehuwelijkt aan een rijke man.

Dit is echter een vreselijke man die haar mishandelt en misbruikt. Joan vlucht terug naar haar ouderlijk huis, maar daar kan ze niet blijven, omdat haar man haar weer komt opeisen. Ze kan haar man ontvluchten door een betrekking aan te nemen als gouvernante van zes meisjes, die de kneepjes van het adellijk leven onder de knie moeten krijgen. Een van deze meisjes is Kate Howard, de jongste en brutaalste. Als Kate hofdame mag worden van de vierde vrouw van koning Hendrik gaat Joan met haar mee. Het huwelijk met de vierde vrouw houdt niet lang stand en koning Hendrik laat zijn oog vallen op Kate met alle gevolgen van dien. Kate wordt zijn vijfde vrouw en eindigt op haar negentiende op het schavot.

Hendrik VIII en zijn zes vrouwen zijn al meerdere malen het onderwerp geweest van menig roman. Het leven aan het hof spreekt nog steeds tot de verbeelding. Hendrik VIII was een wispelturig man en menig onschuldige tegenstander vond zijn weg naar het schavot.
Het verhaal is gebaseerd op historische feiten, maar Joyce Pool heeft er wel haar eigen verhaal van gemaakt. Het leven aan het hof wordt tot in kleine details weergegeven en lijkt vooral te bestaan uit overspel, jaloezie, haat en nijd. Het is net een soap. Ook weet ze de personages en de entourage zo te beschrijven dat je je bijna in het verhaal waant.

Er zit ook de nodige humor in het boek. Zo is er de scène dat bij de huwelijksnacht er getuigen moeten zijn die door de gaten in het gordijn van het hemelbed het geworstel van de dikke Hendrik VIII en zijn vierde vrouw moeten aanschouwen. Verder doet iedereen zijn best om deze koning te plezieren, want voor je het weet lag je hoofd op het hakblok. Het verhaal is ondanks het zware onderwerp luchtig geschreven en heeft de snelheid van een Young Adult roman waardoor het voor jongeren ook geschikt zal zijn.

 

Met dank aan uitgeverij Lemniscaat voor dit recensie exemplaar. De afbeelding van de cover is van de site van de uitgeverij. Deze recensie verscheen ook op Boekenbijlage

 

“Walvisvaarders” Bianca Mastenbroek

walvisvaardersISBN 9789051163902/2015

Bianca Mastenbroek, uitgeverij de vier windstreken

In aanloop naar de kinderboekenweek en omdat oktober ook nog eens de “maand van geschiedenis”is is dit het uitgesproken boek om vandaag te bespreken op mijn blog.

Bianca Mastenbroek (1979) studeerde Techniek&Maatschappij en na een aantal jaar gewerkt te hebben als milieuadviseur besloot ze om te gaan schrijven. In 2008 kwam het mooie “Vuurproef” uit. Mastenbroek heeft zowel fictie als non-fictie geschreven en zowel voor volwassenen als voor de jeugd.“Walvisvaarders: de noodlottige reis van de Jonge Eva” is haar tweede historische roman voor jongeren.

Inhoud: Maart 1725. Tijs weet het zeker: in de ijzige wateren van het verre Groenland wacht het avontuur. Nu hij en zijn beste vriend Maarten een plekje hebben veroverd op de walvisvaarder van Klaas Daalder, houdt niets hem nog tegen een held te worden en het hart van de mooie Antje te veroveren.Maar het leven op het schip blijkt meedogenloos. Barre kou, genadeloze storm en dichte mist eisen hun tol. Als de walvisvaarder dan ook nog vast komt te zitten in het ijs, keren de bemanningsleden zich tegen elkaar. Tijs en Maarten vechten om te overleven, maar de kans dat ze veilig terug kunnen naar hun geliefde Texel wordt met de dag kleiner. Zal Tijs Antje ooit terugzien?

Het verhaal verteld ons het avontuur van de veertienjarige Tijs en zijn beste vriend Maarten tijdens hun barre tocht op zee. Het boek telt 355 bladzijden, heeft een mooie hardcover waarop een schitterende illustratie van Jeroen Murré. Op de oude landkaart van het poolgebied na , die je ziet als je het boek openslaat, staan er helaas geen illustraties meer in. Niet dat het nodig is voor het verhaal, dat spreekt voor zich, maar met zo’n mooie cover had het een paar mooie prenten op kunnen leveren.

Door de research van de schrijfster,waarbij ze van een aantal deskundigen hulp heeft gehad, weet ze een heel goed beeld neer te zetten van het leven in de  Gouden Eeuw het dagelijks leven van deze stoere mannen op zee, maar ook van het gewone leven en de omgangsregels tussen de mannen en vrouwen, arm en rijk.Het verhaal is ook gebaseerd op echte gebeurtenissen en bestaande personen: Klaas Daalder heeft bijvoorbeeld echt bestaan, heeft de reis overleefd en kocht van zijn verdiende geld het walvisvaardershuisje wat nog steeds op Texel staat.

Door deze informatie en goed oog voor detail weet de schrijfster ons echt mee te nemen naar 1725. Naast het harde leven op het schip komen er ook thema’s voorbij als vriendschap, verraad en vertrouwen en overleven.

Persoonlijk hou ik wel van historische romans en ben ik altijd heel nieuwsgierig naar de geschiedenis dus sprak dit boek mij al snel aan toen ik het voorbij zag komen op social media. Toen ik langs een kraam liep op Castlefest deze zomer heb ik het boek dan ook aangeschaft.Ik moest wel even inkomen bij de start van het verhaal maar al snel voelde ik de koude wind waaien en zat ik er midden in . Het verhaal zit vol met termen uit de scheepvaart en daar heb ik niet zo veel mee maar dat ging voor mij niet ten kosten van het geheel. Hier bedoel ik mee omdat het mijn interesse niet heeft zou het kunnen afleiden of het tempo uit het verhaal halen maar dat was niet zo.  Het  is boeiend geschreven en gaf mij een goed beeld over het leven op zo’n schip in die tijd.Af en toe was het best spannend met gruwelijke details (als er bijvoorbeeld een walvis wordt gemarteld) dus de leeftijdindicatie van 12plus is er niet voor niets. Ik zou het niet snel adviseren voor een jonger kind.

Kortom voor een ieder die graag een historische roman leest en wat meer wil weten van de Nederlandse walvisvaart in de Gouden Eeuw is het een aanrader, niet alleen voor de jeugd maar zeker ook voor de volwassen lezer !

Volgende week als de kinderboekenweek van start gaat een interview met Bianca Mastenbroek op mijn blog !

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.