” de Eindeling: opgejaagd” Katherine Applegate

riu-orig_eindeling-1-15468731199789030504351/2019

Katherine Applegate, vertaling Hanneke van Soest, illustraties Max Kostenko, uitgeverij Billy Bones

Ik las al eerder een boek van Katherine Applegate en dat boek ( ‘ ik ben een gorilla’) bleef mij bij omdat ze in haar eenvoud een heel mooi verhaal had weten neer te zetten. Dus toen ik deze schitterende cover zag waarop haar naam stond wist ik dat ik dit boek wilde lezen. Al snel zat ik een bijzonder avontuur met bijzondere wezens.

De Eindeling gaat over Byx. Byx is een dariene, een hondachtig wezen, en de jongste van haar roedel. Haar familie plaagt haar dat ze te jong is en te klein waardoor ze niet zoveel zelfvertrouwen heeft.  Darienes hebben een bijzondere magische kracht, hierdoor worden ze opgejaagd in het door oorlog verscheurde koninkrijk van Nedarra.  Als Byx op pad is wordt haar roedel vermoord en is ze bang dat ze de laatste van haar soort is: de Eindeling.  Zoekend naar een veilige plek ontmoet ze nieuwe bondgenoten, leert ze over de legendes van de Darienes en ontdekt ze met haar nieuwe vrienden een groot geheim.

De Eindeling is een bijzonder en origineel verhaal wat zich afspeelt in een wonderlijk rijk.  Darienes, wobbyken, felivetten, navrieten, terramanten, raptidonnen er komen heel wat wezens voorbij in het koninkrijk van Nedarra. Ieder met zijn eigen bijzonderheden en karaktertrekjes. Ze lijken allemaal wel een beetje op bestaande wezens en dat maakt het voor de lezer makkelijker om er een bepaald beeld bij te vormen.  Er is naast deze wezens ook nog een rol voor de mens weggelegd. Deze komt er echter niet zo goed af in het verhaal als het gaat om eerlijkheid en betrouwbaarheid. Eigenlijk past hebzucht het beste bij de meeste mensen die voorbij komen.  De reisgenoten hebben allemaal hun eigen trekjes maar lijken soms meer op elkaar dan ze denken. Vriendschappen ontstaan en ze gaan voor elkaar door het vuur.

Het is in het eerste stukje een beetje inkomen. Je moet even wennen aan de namen van de figuren die voorbij komen maar als snel waan je je in de wereld van de Darienes. De schrijfster introduceert de wezens op een goede manier en door de prima omschrijvingen zie je de wezens voor je.

Het verhaal bevat vijf delen en elk deel begint met een mooie illustratie. Totaal zijn er 60 korte hoofdstukken en een eenvoudig taalgebruik wat goed aansluit bij de doelgroep  van 10 plus (groep 6/7).  Ik heb geen idee hoeveel delen dit moet gaan worden maar het is zeker een  mooie start van een groot avontuur !

 

 

Advertenties

“Bay en de piraenauten” Yvette Hazebroek

Bay-en-de-Piraenauten-front-LR-211x300 9789078437505

Yvette Hazebroek, uitgeverij Macc

“Bay en de piraenauten” is het debuut van Yvette van Hazebroek. Yvette Hazebroek (1989) schreef al tijdens de middelbare school voor de plaatselijke jongerenkrant en het was niet verwonderlijk dat ze een studie journalistiek ging volgen.  Ze heeft een grote liefde voor het Steampunk-genre en besloot dit te combineren met haar schrijverschap. Binnen een paar maanden schreef ze haar debuut over een meisje die op zoek gaat naar haar ontvoerde broertje in een fantasy wereld waar menig Steampunk liefhebber zijn hart aan op kan halen.

Hoofdpersonage Bay is een meisje dat bij de familie Veskan in Venida woont. Dit is een luchtstad in het  Zevende Luchtruim. Bay smokkelt queriosa en is , net als haar stiefbroertje Plum, een Luchtkind. Luchtkinderen hebben allemaal een unieke gave en omdat ze hierdoor anders zijn dan gewone mensen lopen ze constant gevaar om ontvoerde te worden door piraenauten. Als haar stiefbroertje door hen wordt gestolen probeert ze er alles aan te doen om hem op te sporen en terug naar huis te brengen. Het wordt een bizarre tocht langs luchtsigeuners, schrootzoekers en superstormen in een uitgestrekt luchtruim. Tijdens deze tocht leert ze niet alleen een heel nieuwe wereld kennen maar ook haarzelf.

Steampunk is een subgenre van het fantasy genre. Het verwijst naar verhalen die zich afspelen in een tijd dat stoomkracht als krachtbron wordt gebruikt en bevat soms ook elementen van sciencefiction. Aparte verzonnen uitvindingen en machines of gebruik van machines die in deze verhalen eerder werden uitgevonden dan in de werkelijkheid. Metaal als grondstof voor deze uitvindingen hebben de voorkeur. Dit even voor degene die niet precies weten wat Steampunk is. Een genre wat ook op fantasy festivals tot de verbeelding spreekt en mensen met de meest mooie kostuums langs komen. Ook kinderen kunnen hun hart hierin op halen.

Ik was echter nog niet eerder tegen een boek aangelopen voor kinderen in dit genre. Wat dat betreft is dit boek uniek en origineel en was ik zeer benieuwd naar het verhaal. Het is voor kinderen van ongeveer twaalf jaar en ouder. Maar kinderen die interesse in het genre hebben en goed kunnen lezen zullen het eerder op kunnen pikken. Als iets je interesse heeft lees je vaak wel door moeilijke woorden heen.

Verder weet de schrijfster alles heel beeldend op papier te zetten waardoor je het letterlijk voor je ziet. Al lezend kom je meer te weten over het fenomeen Luchtkinderen en wat het inhoudt. Hoewel de wereld puur fantasie is komt het werkelijk bij de lezer binnen. Persoonlijk zou ik het geen straf vinden om eens door die wereld heen te vliegen in een mooi luchtschip.

Daarnaast is het voor oudere lezers ook zeker vermakelijk om te lezen. Leuke woordspelingen zoals luchtsigeuners en piraenauten geven een leuke sfeer aan het verhaal en je weet meteen wat er wordt bedoelt. Verder een goede opbouw, de nodige spanning, goede introductie van nieuwe figuren en situaties en een prima einde.

Verder wil ik nog even de cover benoemen. Een mooie illustratie, geheel in de sfeer van het verhaal, door Maarten de Bruin. Hij had van mij wel meer illustraties mogen maken bij het verhaal, gewoon omdat de cover heel mooi is uitgewerkt.

Het is leuk om te ontdekken dat er steeds meer boeken in dit genre op de markt komen voor de jeugd met hoge kwaliteit en van Nederlandse bodem!

Bay vier sterrenIk besprak dit boek eerder op Kinderboeken, met dank aan uitgeverij Macc voor het recensie exemplaar.

 

” de Weerling: vlucht” Christopher C. Petersen

weerling.jpg9789078437413/2017

Christopher C. Petersen, uitgeverij Macc

Christopher C. Petersen ( pseudoniem van C. Hoksbergen) schreef met  “vlucht” het eerste deel van de Weerling- trilogie. Het verscheen in 2107 maar ik had het echter nog niet gelezen. Toen het verzoek kwam om het tweede deel te recenseren werd het hoog tijd om dit boek eerst te lezen. Hoewel er in het tweede deel een korte terugblik staat waar je ook wel mee uit de voeten kon ben ik blij dat ik dit boek in zijn geheel heb gelezen omdat het zeker de moeite waard is om gelezen te worden.                                    De auteur is altijd al geboeid geweest door verhalen die zich niet in de werkelijkheid afspelen en is fan van Tolkien, Lewis en J.K. Rowling. Na het schrijven van korte verhalen kwam uiteindelijk het idee voor de Weerling-trilogie.

Levi, is een zestienjarige jongen en hoofdrolspeler in het verhaal. Hij woont veilig thuis bij zijn moeder, broertje en zusje. Zijn vader is al sinds zijn zesde jaar verdwenen. Na een verhuizing, waar ze bij hun tante en oom in het dorp terecht komen, ziet Levi een blinde zakkenroller aan het werk en als hij hem volgt wordt hij samen met hem ontvoerd en naar een kamp gebracht. De blinde jongen, Tobias, heeft dan al geopperd dat Levi een Weerling zou zijn maar die term is voor Levi totaal nieuw. In het kamp zitten nog meer jongeren van hun leeftijd, allemaal Weerlingen die een training moeten doorstaan en worden opgeleid om het land  te helpen daar een opstand en burgeroorlog op de loer liggen.Levi komt er achter dat zijn oom meer weet over zijn ontvoering, ontdekt wat het is om een Weerling te zijn en wat zijn eigen gave is. Daarnaast zijn er nog meer mysteries en complotten die het verhaal nog meer spanning geeft en de lezer geboeid blijft doorlezen.

De tekst op de achterflap maakt nieuwsgierig maar is ook wel wat aan de vage kant. Het fijne hiervan is dat er niet te veel wordt weggegeven en je het als lezer zelf allemaal moet gaan ontdekken. Al snel kom je er achter wat een Weerling is en wat hij/zij kan, net als Levi. Het idee is niet helemaal origineel kabbelt het in mijn achterhoofd maar de uitwerking er van is dat zeker wel. De jongeren die ontvoerd worden en in een trainingskamp terecht komen krijgen een uitgebreid trainingsprogramma. Gelukkig gebeurd er omheen voldoende zodat je als lezer niet tot in de treure hoeft te volgen. De spanning tussen sommige jongeren lopen hoog op wat voor de lezer leuke en spannende fragmenten met zich meebrengt, de complotten tussen de provincies en de strijd die daar uit voort komt worden mooi in het verhaal verweven zonder dat je de draad van het verhaal kwijt raakt. Goede spanningsopbouw, duidelijke uitleg van situaties waarbij je voldoende je eigen fantasie kan laten gaan.

Voor liefhebbers van Terra Fabula, de Grijze Jager, Narnia en Potter zal dit boek ook zeker in de smaak vallen. Het is niet te ingewikkeld,  combinatie van dialoog en actie is goed op elkaar afgestemd en karakters worden voldoende uitgewerkt.

Op naar deel 2 !

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

“Bart Zonderland en de geheimen van het Donkerwold” D.C. Dibbits

bart zonderland9789082864908/2018

D.C. Dibbits is een pseudoniem voor de schrijver van dit verhaal. Welke naam er achter
schuilt blijft een beetje in het midden en dat vleugje mystiek past wel bij dit bijzondere
verhaal. De schrijver heeft het boek in eigen beheer uitgegeven en de uitgeverij draagt de naam van Bart Zonderland, de hoofdrolspeler uit dit boek.

Bart Zonderland is een twaalfjarige jongen die baalt dat zijn zomervakantie slecht is
begonnen. De reis die voor het gezin in de planning stond gaat niet door want zijn ouders moeten voor een nalatenschap naar het buitenland en zijn oom en tante komen op de kinderen passen. Bart vindt dat niet eerlijk en vindt ook dat hij overal de schuld van krijgt. Samen met zijn vriend gaan ze geregeld het Donkerwold in, een bos waar de meest fantasierijke en spannende verhalen over worden verteld. Er is een pad gemarkeerd met stenen maar niemand durft verder dan de tiende steen want er gebeuren rare dingen in het bos. Bart gaat echter een stap verder en besluit een nacht in het bos te blijven om zijn oom en tante een les te leren. Daar ontmoet hij twee bijzondere figuren en komt met zijn neus in een spannend avontuur terecht. Boswachter Roothooft schijnt ontvoerd te zijn door de Woudbokkels en Bart moet helpen in de strijd tegen deze vijanden. Hij moet heel wat angsten overwinnen om te slagen voor deze moeilijke opdracht.

Het is een aardige kluif: meer dan 360 pagina’s verdeeld over 23 hoofdstukken. De
hoofdstukken zijn van prima formaat en het heeft een prettige leesletter dus zal het, ondanks het hoge aantal pagina’s, niet snel afschrikken bij jeugdige lezers die van fantasy houden. Het is uitermate geschikt voor twaalfplus, zowel jongens als meisjes, die houden van een vleugje mystiek. Het is echter geen standaard fantasieverhaal waarbij de hoofdfiguur al vechtend op queeste moet om een draak te verslaan of een schat moet zoeken. Het is een originele vertelling waarbij de liefde voor de natuur, vriendschap, trouw en het overwinnen van je angsten de hoofdrol krijgen.

De schrijfstijl is prettig, beeldend en soms een tikje kinderlijk. Voor de doelgroep van twaalf jaar is dat geen probleem. Ik heb wel het idee dat de schrijver af en toe een beetje teveel uit wil wijden in zijn omschrijvingen en uitleg. Dit geeft af en toe wat vertraging in het verhaal wat gelukkig snel weer goed komt. Ik hoop dat de jongere lezers hier een beetje door heen kunnen prikken en genieten van het totale plaatje. Bart is een gewone jongen die niet zo stoer is als hij zou willen maar ondanks dat toch dingen gaat doen waar hij zelf misschien wel een beetje verbaasd over is. Door te kiezen voor zo’n hoofdpersonage zal er al snel een klik zijn voor de lezer.

Het verhaal heeft over het geheel een goede opbouw en een mooi einde. Het einde kan je
zowel als een mooie afsluiting zien maar een bezoekje op de site leerde mij dat de schrijver nog zeker twee delen over Bart Zonderland wil gaan schrijven. Ik ben zeer benieuwd hoe het vervolg er uit zal gaan zien !

bart zonderland 3 ster Ik mocht dit boek voor Kinderboeken bespreken en gaf het drie dikke sterren !

“Goedzo en de Zoeker” Gerd Goris

Cover-Goedzo-front-klein-211x300

Gerd Goris, uitgeverij Macc

Gerd Goris (1986) verzon in zijn kinderjaren al avonturenverhalen. De boeken van J.R.R. Tolkien en R. E. Feist waren grote voorbeelden voor hem. Goedzo en de zoeker is zijn debuut. Een  jeugdverhaal / fantasy sprookje of misschien wel een sprookje met fantasy.

Inhoud:  Goedzo is  een eenvoudige huisknecht.  Op een dag stuurt zijn meester hem naar de stad Zonnaven om zo snel mogelijk met de koning te spreken.   Deze reis is niet zonder gevaar. Een bende criminelen blijkt achter hem aan te zitten. Vervolgens komt Goedzo er ook nog achter dat er een vreselijk plan is wat het hele koninkrijk zou kunnen doen instorten. Samen met de koning, zijn magisch begaafde dochter Mira, de vechtersbaas Joris en de dronkaard Kantatis moeten ze vluchten voor de vijand genaamd de Leugen en zijn volgelingen.

Het was goed van te voren te weten dat het hier gaat om een sprookjesachtig fantasy verhaal. Hierdoor was mijn verwachting anders dat het zou zijn als het puur een fantasy verhaal zou zijn. De tegenstelling goed en slecht ( geen tussenweg ) en de soms belerende vertelwijze passen prima bij het sprookjes concept.  Een vertelwijze waar je niet mee weg zou komen in een ander soort genre of voor een andere doelgroep. Ik zelf kon mij  er in het begin wat aan ergeren. Ik had het gevoel of het verhaal een beetje betuttelend over kwam. Maar nadat ik mij voor hield dat het voor jongere lezers is en in sprookjes stijl kon ik dit loslaten en verder in het verhaal duiken.

Voor mij maakt het niet uit of ik Vlaams of Hollands lees. Zodra het verhaal mij boeit maakt het niet uit. Ik kan mij wel voorstellen dat (jongere) lezers er af en toe moeite mee kunnen hebben als ze bepaalde woorden of zinnen zien die ze zelf niet dagelijks gebruiken. Ondanks dat is de stijl beeldend,  vlot en en goed passend voor de doelgroep.  Dat de karakters een beetje oppervlakkig blijven is denk vooral een struikelblok voor de oudere lezer. Het is typerend voor sprookjes en misschien zit niet elke jonge lezer daarop te wachten. Die willen in een boek als deze tempo en avontuur en wat dat betreft vinden ze dat zeker in dit verhaal.

Hoewel het niet een boek is wat ik zelf snel zo kiezen om te lezen was het een leuke stap uit mijn comfortzone. Het is een aardig debuut van deze schrijver.

 

” de boeken van Terra Fabula: de vervloekte orakelsteen” Peter deWillis

terra dee;l 3.jpg97894763081146/2018

Peter deWillis, ,uitgeverij Zilverbron .

Peter deWillis is het pseudoniem van Peter van Roermond. Als maker en docent werkt hij voor verschillende theater- en filmopleidingen. Maar bij mij is hij bekend als een groot verhaalverteller.  Ik leerde de boeken van Terra Fabula kennen en na het eerste tweeluik, waarin ik mij mee liet voeren naar deze magische wereld, baalde ik dat het was afgelopen.  Het kon niet dat het verhaal al af was, er zou nog zoveel meer verhalen kunnen afspelen. Gelukkig dacht de schrijver er ook zo over en een volgend tweeluik gaat de lezer wederom plezieren!  Inmiddels is het eerste deel, de vervloekte orakelsteen, al weer door mij verslonden en kan ik niet wachten om te weten hoe het verder gaat…

( een schrijver kan nooit zo snel schrijven als zijn lezer leest ).

In het eerste tweeluik is Terra Fabula bevrijd en lijkt de rust in het koninkrijk te zijn teruggekeerd. William en Martha zijn terug in hun huis in Londen maar daar is het alles behalve rustig.  Hun toverkunsten ( en met name het trainen ervan) zetten geregeld het huis op stelten.  Hun vader is druk met een nieuwe tentoonstelling in het Brits museum en tijdens de opening hiervan wordt een mysterieus boek gestolen en gaan de magische wereld door het gewone leven heen lopen. William, Martha en hun ouders worden gevolgd door een duister figuur uit het verleden en ontvluchten de stad. Ze hopen elders op onderzoek uit te gaan en het boek terug te vinden.

Wat was het weer heerlijk om weer in deze magische wereld weg te dromen. Extra dik ( maar niet dik genoeg) en een vleugje meer duister dan het vorige tweeluik. Zowel Martha als William worden wat ouder en de karakters groeien goed mee met hun rol. Net als de andere karakters die nu wat meer uitgediept worden en daardoor beter tot zijn recht komen. Ook het verhaal is gegroeid.  Hoewel ik de eerste twee boeken zeker kon waarderen had ik het gevoel dat in dit boek meer ruimte was om het daadwerkelijke probleem beter aan te pakken zonder te veel afleiding van een overvloed van karakters. Een prima keuze.  Ook door het geheel wat duisterder te maken werd ik op mijn wenken bedient want daar hou ik wel van.

Het verhaal begint weer met een introductie van de schrijver, heeft de nodige humor en tussendoor zijn er uiteraard ook weer wat bezweringen in het verhaal te vinden waardoor de tekst anders is of verdwenen. Een leuk extraatje wat ik met een glimlach mocht ontvangen. Hadden er van mij meer mogen zijn. Als extraatje kreeg ik ook nog drie magiekaarten en een lidmaatschapkaart voor Sectorium Magicum bij het boek. De magiekaarten zijn het begin van een verzameling om later een spel mee te kunnen spelen. Iets waar ik zeer benieuwd naar ben.

Verder is de cover geheel in stijl van de andere twee boeken, iets wat de booknerd in mij, zeker bij series, alleen maar kan toejuichen. Het zou zelfstandig gelezen kunnen worden maar dat wil je niet omdat er niets fijner is om weg te dromen in deze bijzondere wereld.  Levende kunstwerken, vliegende kopjes, tovenarij, bezweringen en spreuken, vliegende koetsen, wat wil je nog meer?  Misschien een verfilming ?  En dat is heel wat van mij om te zeggen daar ik nooit veel op heb met verfilmingen, maar deze serie is alle aandacht waard!

Kortom hou je magie? Hou je van het wereldje van bijvoorbeeld Narnia of Potter? Duik dan eens in Terra Fabula en je wilt er nooit meer uit !

Lees hier mijn andere blogs over Terra Fabula:

kinderboeken in het zonnetje

het zilveren labyrint

het vergeten koninkrijk

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

” Aleva ” Michel Stolwijk

aleva9879402242768/2018

Michel Stolwijk, uitgeverij Boekscout

Michel Stolwijk (1990) heeft altijd  korte verhalen, liedjes en gedichten geschreven. Vorig jaar zomer begon hij aan zijn eerste boek. Dit werd Aleva, een  fantasy verhaal over drie prinsessen, een koninkrijk en een groot avontuur.

Het koninkrijk Aleva wordt door koning Richard en zijn vrouw Elise geregeerd. Ze hebben een drieling, drie dochters: Lianne, Sanne en Anne. Als ze zestien jaar worden krijgen ze als cadeau één jaar de tijd om het land te ontdekken. Ze krijgen alle drie een buidel met 1000 goudstukken mee en één kwaliteits-eitje.  De kwaliteiten zijn nieuwsgierigheid, kracht en wijsheid. Alle drie gaan ze op pad om na een jaar terug te keren en plaats te nemen op de weegschaal van de dromenweger. Deze zal beslissen wie de nieuwe koningin zal worden van Aleva.

Aleva is een sprookjesachtig koninkrijk vol vreemde wezens. De lezers maakt kennis met onder andere splingers, edlera’s en gelanten. Sommige wezens hebben tongbrekende benamingen maar af en toe was daar ook plaats voor een kabouter dus dat was wat minder lastig.  De prinsessen leren niet alleen Aleva kennen maar ook zichzelf en als ze na een jaar terugkeren en op de weegschaal staan van de dromenweger komen die eigenschappen ook naar voren. Uiteindelijk maakt niet de dromenweger de beslissing wie de koningin moet worden maar doen de zussen dit zelf.

Op de cover staat een dromerige prinses met een kasteel op de achtergrond.  De prinses vind ik er wat ouder uit zien dus ik had een young adult verwacht.  Maar al snel las ik dat de prinsessen zestien waren en kwamen ze veel jeugdiger over dan de dame op de cover. Het verhaal zelf is eenvoudig geschreven met een kinderlijke toon dus inderdaad een jeugdboek en geen y.a. Omdat de uitgever het in eerste instantie weg had gezet als fantasy stond ik even op het verkeerde been. Daardoor moest ik even schakelen bij het lezen.  Als je je vervolgens instelt op een andere doelgroep merk je al snel dat de sprookjesachtige vertelwijze goed aan zal sluiten bij jongere lezers ( vanaf groep acht ).

Bepaalde wijsheden als bijvoorbeeld  “ je wordt niet wie je bent maar je bent wie je al bent” en “wanneer je er niet op wacht komt het antwoord altijd sneller” komen voor in het verhaal.  Sommige zijn wel grappig en passen goed in het verhaal maar soms vond ik het ook er een beetje te bovenop liggen omdat soort zinnen te gebruiken.

De vreemde wezens worden goed beschreven en hoewel de benamingen soms wat kinderlijk zijn is dat niet storend voor het verhaal.  Persoonlijk had ik wel wat moeite met een ‘woepsiedoepsie’ dat kon ik echt niet serieus nemen en vond ik  jammer. Ongeacht voor welke leeftijd je schrijft  je moet altijd oppassen dat je taalgebruik niet te kinderachtig wordt .

Michel Stolwijk heeft een prettige vertelstijl en weet het verhaal goed te doseren. Het heeft een prima introductie en een mooie afsluiting. De personages worden goed omschreven en het koninkrijk lijkt weggekaapt te zijn uit een sprookjesboek. Hier en daar zijn niet alle elementen origineel maar in het geheel is het een leuk debuut.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.