“Drägan Duma : een onbreekbare band” Patty van Delft

Voorkant-Een-Onbreekbare-Band-klein-210x3009789491300868/2018

Patty van Delft, uitgeverij Celtica publishing

Patty van Delft (1981) heeft jarenlang voor de klas gestaan maar is nu fulltime schrijfster. Zowel mijn dochter als ik hebben genoten van de Drägan Duma trilogie en waren benieuwd naar een volgend boek van deze schrijfster.  Zou het weer iets met draken zijn?  Persoonlijk hou ik niet van series en een trilogie is net te doen. Dit is voornamelijk doordat je soms heel lang moet wachten op een volgend deel en vaak valt het ook een beetje tegen. Als een eerste deel een bepaald niveau heeft is het blijkbaar niet altijd mogelijk om de lat net zo hoog te leggen en zakt het verhaal vaak in. Bij deze trilogie had ik echter het gevoel van ‘wat jammer, na deel drie gaat het stoppen… ‘

En toen was er Drägan Duma, een onbreekbare band..  Het verhaal speelt zich weliswaar 330 jaar af voor de trilogie maar dat is totaal geen bezwaar. Het is eigenlijk wel leuk om te lezen wat er zich afspeelde voor Jill ( hoofdrolspeelster in trilogie) in aanraking komt met de drakenwereld.

In dit verhaal zijn de draken gevlucht uit de Buitenwereld. Ze zijn in strijd met de Morbiden en moeten uit wanhoop een verbond aan gaan met de mens om deze gezamenlijke vijand te verslaan.  De Drägannymarai zijn verbonden met de draken. Feniksa Drakena en haar twee broers behoren tot een van de machtigste families ter wereld en ze moet de scepter overnemen. Zij heeft hier totaal geen zin in en als ze de kans krijgt om zich te verbinden met de draak Danaleth grijpt ze die met beide handen aan. De verplichtingen die ze daar aan gaat zorgen voor botsingen met haar loyaliteit naar haar familie toe en zetten haar voor het blok om beslissingen te maken.

De mooie cover ( door Dominik Broniek) sluit mooi aan bij die van de trilogie. Een juweeltje op zich. Verder kreeg ik een mooie kaart met plattegrond cadeau bij het boek. Iets wat ik altijd wel fijn vind bij een fantasy verhaal wat zich over een groter gebied afspeelt. Achter in het boek vind je een index: uitleg over verschillende clans, de leiders, andere personages en hun rang, steden en dorpen en niet te vergeten de bloedlijnen en draken. Ook zit er een woordenlijst in omdat de oorspronkelijke taal nu eenmaal niet meer gesproken wordt door iedereen in het verhaal ( en onbekend bij de lezer). Het geheel sluit af met twee profetieën die van belang zijn voor het verhaal.

Op zich een extraatje maar meerwaarde?  Niet iedereen zal een heel boek door bladeren voor ze beginnen met lezen dus kom je pas laat achter de lijstjes. En om het verhaal te volgen heb je ze ook niet echt nodig. Het verhaal is namelijk zo vlot en duidelijk geschreven dat je het zonder lijstjes ook makkelijk kunt volgen. De vreemde ‘oorspronkelijke taal ‘ wordt ter plekke ook duidelijk . Bovendien ben ik sowieso geen lezer die continu gaat bladeren naar een lijstje maar lees liever lekker door. De profetieën zou ik zelf eerder vooraan in het boek gezet hebben, voor de start van het verhaal.  De rest niet want dat zou de lezer ook weer af kunnen schrikken als je voor aanvang van het verhaal zo’n lijst met karakters ziet. Nee, op zich prima keuze om het achterin te plaatsen maar naar mijn idee niet echt nodig.

Voor ik echter begon te lezen was er ook een soort van spanning. Spanning in de zin of dit verhaal mij weer kon mee voeren. Was het verhaal niet al klaar? Zou het geen slap aftreksel zijn van de trilogie, wat je vaker mee maakt als je ergens een ” extra deel ” bij krijgt? De lat hoog neergelegd en het boek opgepakt.   De nieuwsgierigheid won het en ik begon te lezen.

Het verhaal zelf is helemaal in de stijl van de trilogie. Dat kan ook niet anders. De schrijfster heeft een fijne vertelstijl en een goede spanningsopbouw. Het verhaal loopt lekker door, geen moment van verveling of dat het even indut. De draken hebben op hun manier een soort humor wat je ontdekt als ze met “hun mens” communiceren en eigenlijk wil je zelf ook gewoon zo’n draak na het lezen van dit verhaal. Ik zat meteen in het verhaal en heb mij prima vermaakt tijdens het lezen.

Het boek is goed zelfstandig te lezen , zowel voor als na de trilogie , want als je eenmaal aan Drägan Duma begint wil je ze gewoon allemaal verslinden !

Kortom een mooie aanvulling op de trilogie.

( lees mijn recensie over deel 1 en 2 of die van Femke en hier die van het laatste deel van de trilogie)

de afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

 

 

Advertenties

“Het zwarte kristal” Patty van Delft

zwarte kristal9789491300509/2016

Vorig jaar op Castlefest kreeg ik de eerste twee delen van deze trilogie en ik had ze dat zelfde weekend nog uitgelezen. Toen was het wachten op het derde en laatste deel en dat duurde best lang. Op de site verscheen een kort verhaal maar dat maakte het wachten niet korter en na het lezen daarvan wilde ik helemaal snel het derde deel lezen.Eindelijk in juni werd het uitgebracht. Ik heb toen eerst de vorige twee delen weer gelezen zodat ik er helemaal in zat.

Drägan Duma is een trilogie over Jill die vanuit haar gewone wereldje terecht komt in Drägan Duma, een wereld vol draken. Ze leert de gewoonten in deze aparte gemeenschap maar ook hoe belangrijk vriendschap, moed en vertrouwen is. In het eerste deel maken we vooral samen met Jill kennis met Drägan Duma. Het is dan ook beter om alle drie de delen te lezen en niet een deel als los boek.
Het derde deel begint met de reis die Jill en Skylar  moeten ondernemen om het zwarte kristal te zoeken. Dit is namelijk van levensbelang voor hun volk. Tijdens de reis zucht Jill dat de reis lang duurt en hun geduld op de proef wordt gesteld. Eigenlijk vond ik dat voor de lezer ook. De reis duurt heel lang, eigenlijk een beetje te lang. Net als je denkt dat ze alleen maar blijven reizen, van bos plots naar woestijn en dan het gebergte in,  komen ze dichterbij het zwarte kristal… Ik kan niet teveel op de inhoud in gaan ivm spoilers maar vanaf dat moment komt het verhaal in actie, soms wat domme acties maar in ieder geval meer spanning en snelheid … en daar was ik heel blij mee. Toen zat ik weer helemaal in het verhaal.Ook als ze na hun reis terugkeren naar hun dorp en het leven daar weer op moeten pikken wordt goed verteld en de samenwerking met de draken is uiteraard super. Maar helaas aan alle verhalen komt het einde en nu dus ook aan deze trilogie. Wel een goed einde hoor !

Persoonlijk vond ik het niet het sterkste deel, dat was achteraf het eerste, maar wel een goed einde voor de trilogie.

Ik hoop  nog veel boeken van Patty van Delft te mogen lezen !

Groetjes Femke

De afbeelding van het boek komt van de site van uitgeverij Celtica Publishing