“Zolang er leven is ” Het nieuwe geheime dagboek van Hendrik groen , 85 jaar

 

date met hendrik

9789029090766, uitgeverij Meulenhoff

 

Ik keek er stiekem al een beetje naar uit en had zelfs de verschijningsdatum in mijn agenda gezet.Na het lezen van “pogingen iets van het leven te maken “ heb ik Hendrik Groen als held van 2015 gebombardeerd. Wat een lekker luchtig en sarcastisch boek en wat zaten er heerlijke herkenbare stukjes in.. Situaties die zich bij mij op de werkvloer ook zouden kunnen afspelen. Met grote grijns gelezen en ook de ontroerende stukjes gekoesterd.

Op naar deel 2 ..

Maar ja  dan komt de twijfel… Het boek was en is een succes en negen van de tien keer kan een tweede deel mij dan niet bekoren. Ik zal geen voorbeelden noemen maar menige teleurstelling en zwakke aftreksels van een eerste succesvolle titel heb ik voorbij zien komen.Zou een tweede boek aan de hand van Hendrik Groen wel weer zo inslaan als het eerste deel ?Na enige twijfel bezocht ik mijn boekhandel en mocht Hendrik mee naar huis.

Zolang er leven is gaat heerlijk op dezelfde sarcastische voet verder als waar het eerste deel is gestopt. Ging het in deel één echter meer om de huiselijke perikelen in het verzorgingshuis met hier en daar een nieuwsfeitje nu spelen de dagelijkse nieuwsberichten een grotere rol in het verhaal. Hendrik begint zijn boek met de verontschuldiging dat hij elke dag zal berichten maar als het plots op zal houden omdat hij er gezien zijn leeftijd ook elk moment mee kan ophouden is de toon weer gezet voor een heerlijk onderhouden boek.

De Oud-maar-niet-dood-club gaat nog gezellig op stap en heeft er een nieuwe activiteit bij om geregeld uit eten te gaan maar wel elke keer een restaurant met keuken uit ander land en ze gaan zelfs een mini-vakantie boeken. Hendrik gaat nog steeds langs bij Grietje, oud-lid van de omanido club, op de pg-afdeling en ook dit keer zal Hendrik afscheid moeten nemen van een dierbaar persoon. Verder laat hij toch ook hier en daar wel doorschemeren dat de ouderdom hem ook wel parten gaat spelen en de energie wat minder wordt.Neemt niet weg dat hij nog volop in het leven staat, lid wil worden van de bewonerscommissie en zelfs broeit op een roman over twee oude mannen…

Kortom een paar uur heerlijk ontspannen op de bank met Hendrik is een goede besteding van je avond ! Ik mag dan ook wel zeggen dat deze date zeer geslaagd was !

 

“lang leve saai! ” Joke Janssen

lang leve saai9789044820096/2013

Joke Janssen, uitgeverij Clavis

Joke Janssen(1974),na een universitaire studie sociologie begon ze als sociaalwetenschappelijk onderzoeker. In 2007 werd ze ernstig ziek en moest ze haar baan opgeven. Ze vocht hard tegen haar ziekte en kon wegdromen in haar fantasie. Eenmaal beter besloot ze door te gaan met dromen en daar haar beroep van te maken. In 2013 verscheen haar boek “lang leve  saai!”.

Inhoud: Petra, bijna 12, begint aan een dagboek. Ze schrijft over haar grote liefde, haar vriendinnen, ruzies, haar onhandige vader en ander ouderongemak. Ze vraagt zich af of haar saaie leven wel interessant genoeg is voor een dagboek. Dan wordt haar moeder ziek, kanker, en in één klap is haar leven niet meer saai..

Als Petra aan haar dagboek begint ziet ze er niet zo het nut van in.. maar later krijgt ze de smaak toch te pakken. Met de nodige humor en relativeringsvermogen schrijft ze haar dagelijkse gebeurtenissen. De manier waarop ze gek wordt van haar ouders, die in haar ogen alleen maar rare dingen doen, zijn goed beschreven. Het is de schrijfster gelukt om echt in de huid van een 12jarig meisje te kruipen.  Als Petra er achter komt dat haar moeder heel ziek is beseft ze pas hoe ze alles maar voor lief heeft genomen en hoe fijn het is om nu haar verhaal aan haar dagboek te kunnen vertellen.

Hoewel het een heftig onderwerp is is het met de nodige humor geschreven. Daardoor is het niet meer zo beladen maar juist bespreekbaar geworden. De manier van vertellen door middel van deze dagboek vorm maakt het makkelijker om over de schouder van Petra mee te leven.Het is grappig maar toch ook ontroerend en dat is knap gedaan van de schrijfster.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“Hoe je 13 wordt en overleeft.. als je ouders vampiers zijn ” Pete Johnson

hoe je 13 wordt9789022330913/2015

Pete Johnson: Hoe je 13 wordt en overleeft als je ouders vampiers zijn.Nederlandse vertaling en uitgegeven door uitgeverij Manteau

Pete Johnson (Geboren op 29 april 1965 in Winchester, Hampshire, Engeland
Debuutjaar: 1999) is in dit grappige boek in de huid gekropen van Marcus.

Achterflap/inhoud: Alsof dertien worden nog niet erg genoeg is, krijgt Marcus op zijn verjaardag van zijn ouders te horen dat ze half vampier zijn, en dat hij dat ook wordt. Met hoektanden, een slechte adem en een voorliefde voor bloed scoor je niet echt bij de meisjes… En wat wil je, als je een tiener bent, meer dan populair zijn bij je klasgenoten en succesvol zijn bij de meisjes? Marcus verzet zich dan ook met hand en (hoek)tand tegen zijn transformatie, en hij lijkt er ook in te slagen om die af te remmen. Maar hij beseft niet dat hij zichzelf in groot gevaar brengt, want een vampier in wording is een lekker hapje voor andere vampieren…

Het verhaal begint op zondag 30 september, de dag van Marcus zijn 13e verjaardag en eindigt op woensdagavond 31 oktober, even voor middernacht en hoe toepasselijk op Halloween. Het is in dagboekvorm geschreven en daar houden alle vergelijkingen met de boeken “hoe overleef ik ” toch wel op hoor. Laat je niet misleiden door de titels die wat van elkaar weg hebben want dit is een heel ander boek. En voor mij een leuker boek maar dat komt door mijn voorliefde van fantasy en vampieren.

Marcus heeft het best zwaar en omdat hij zijn verhaal aan niemand kwijt kan, want wie gelooft nu dat je ‘halfvampier’bent, schrijft hij een dagboekblog op zijn pc. Niet met het idee dat iemand het gaat lezen maar om alles van zich af te schrijven. Het is ook niet niets om te gaan veranderen in iets wat je niet wilt en je de strijd aan moet gaan waarbij de vijand niet is wie je denkt dat het is en er hulp komt uit wel een heel onverwachte hoek.

Het geheel is met grote humor geschreven, het leest heerlijk weg, de 22 hoofdstukken zijn kort en onderverdeeld in de dagboekfragmenten waar de data en tijden boven staan. Het geheel is chronologisch verteld en voor je het weet is het boek uit… (dat is wel een beetje jammer).

Het onderwerp is leuk gevonden en origineel en spreekt tot de verbeelding. Naast het fantasy element heeft Marcus ook nog van doen met de ‘gewone puberteit” en de gebeurtenissen op school ( vervelende klasgenoten, vriendschap, verliefdheid, strenge leraren) kortom het dagelijkse leven van een 13-jarige, zoals ik al zei het heeft het zwaar… Voordeel daarvan is is dat hij genoeg in zijn dagboek kwijt kan wat wij dan met plezier kunnen lezen !

Een lekker humoristische boek wat leest als een trein.