” het beste voor iedereen” Erik Rozing

Rozing_Beste voor iedereen_WT.indd9789029091978/2019

Erik Rozing, uitgeverij Meulenhoff

Erik Rozing studeerde geneeskunde en heeft zich daarna tot psychiater gespecialiseerd. Als psychiater richt hij zich op de behandeling van psychose, trauma en persoonlijkheidsstoornissen. In 2017 debuteerde hij met de roman De psychiater en het meisje waarin we al kennis konden maken met de hoofdfiguren uit deze roman. Mocht je, net als ik, De psychiater en het meisje niet gelezen hebben, dan is dat geen probleem daar het een op zichzelf staand verhaal is.

Hoofdpersoon Stella is een zevenentwintig jaar oude vrouw. Intelligent en een scherp gevoel voor humor. Ze heeft echter ook borderline en jarenlange therapie achter de rug die niet mocht baten. Ze leeft met de spoken uit haar verleden en is daar letterlijk klaar mee. Ze stapt naar ‘De Einder’ een organisatie die haar helpt om aan dodelijke medicijnen te komen. Daar ontmoet ze Milou.

Milou is een filmmaker die het verhaal van Stella in een documentaire vast wil leggen. Een documentaire van haar laatste weken tot haar zelfverkozen dood. Stella besluit haar verhaal te vertellen, maar door haar eenzijdige kijk op het geheel en haar eigen werkelijkheid wil Milou het toch ook van een andere kant te belichten. Ze besluit contact te zoeken met Stella’s voormalige psychiater. Hij staat er niet al te positief tegenover, maar werkt mee omdat hij toch op het laatste moment de dood van Stella wil voorkomen.

Een heftig onderwerp met net zo’n heftige hoofdpersoon. Stella deelt haar verhaal zeer oprecht, maar het is wel haar werkelijkheid, waar ze zich stellig aan vasthoudt. De gedachtenspinsels van Stella en haar levensverhaal komen behoorlijk binnen bij de lezer. Het geeft je een beeld van de problemen en de manier van reageren van iemand met borderline. De schrijver weet de ervaringen uit zijn vakgebied goed te verwoorden en ze laten zeker indruk achter. Indruk en verwarring. Als lezer blijft de vraag wat de waarheid is continu door je hoofd spelen. En de vraag of dat belangrijk is. Voor Stella is haar waarheid de waarheid waar zij mee moet leven. En niet meer verder mee wil leven. Hoewel het fictie is, heeft de schrijver ervoor gekozen de psychiater en het boek zijn naam te laten dragen en dat geeft ook weer wat verwarring bij de lezer.

De bovengenoemde verwarring vond ik eigenlijk wel een aparte, maar prettige leeservaring. Het verhaal leest lekker en hoewel ik mijn gedachten erbij moest houden, las ik het toch in één adem uit, omdat het nieuwsgierig maakt en je gewoon door wilt lezen. Kortom een boek dat mij zeker nieuwsgierig maakt naar zijn vorige boek om meer te weten te komen over de psychiater en het meisje…

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage

Advertenties

” Half Face ” Mara Li

0-nieuw-Half-Face-original9789492585325?2019

Mara Li,  uitgeverij Dutch Venture Publishing

Mara Li ( 1987) is auteur van YA fantasy en historische fantasy. Schrijft graag verhalen met een vleugje romantiek en een snufje magie, volgens haar site.  Ze laat zich inspireren door sprookjes, mythen en sagen van over de hele wereld. Iets wat zeker terug te vinden is in haar werk. In 2016 kwam haar debuut ‘ de stem van de zee’ uit waarna snel andere titels volgde.  Deze titel  is een ya thriller en mijn eerste kennismaking met haar werk.

Het verhaal gaat over Juliette die na het overleven van een bankoverval geplaagd wordt door nachtmerries. Tijdens de bloederige overval zijn veel slachtoffers gevallen en ze hoopt door haar getuigenis af te leggen in de rechtbank deze vreselijk periode af te kunnen sluiten en haar nare ervaringen en herinneringen een plek te kunnen geven. Zij moet getuigen tegen de crimineel die verantwoordelijk is voor de overval en bekend staat als ‘Half Face’ dit vanwege zijn getatoeëerde gezicht.  Helaas pakt het anders uit. Half Face weet te ontsnappen en neemt haar mee als gijzelaar.  Een lange reis brengt hen naar Mongolië, waar Half Face op zoek gaat naar verlossing omdat hij overtuigd is dat een gevaarlijke geest bezig van hem heeft genomen en alleen een machtige shamaan hem weer menselijk kan maken.

Mara Li heeft een zeer prettige vertelstijl en sluit prima aan bij de doelgroep. Eenvoudig taalgebruik, korte hoofdstukken, niet te veel diepgang, alles wat je bij een makkelijk leesbaar boek verwacht.  De cover  is prima gekozen. Het duistere past goed bij het verhaal en zo ook de afbeelding van de steppe waar ze uiteindelijk terecht komen,

Het verhaal is niet erg lang en daardoor des te knapper van de schrijfster om de karakters toch voldoende uit te werken en een goede spanningsopbouw te creëren. Vaak merk je dat schrijvers daarmee in de knoop raken en dat dan ten nadeel van het verhaal is.  Het is geen standaard thriller wat je misschien zou verwachten omdat het immers op de cover staat. Dit zou je op het verkeerde been kunnen zetten.  Het is de combinatie van dat vleugje magie/fantasie wat Mara Li graag in haar verhalen verweeft met de werkelijkheid wat dit een origineel iets maakt.   Dat het lijntje tussen goed en kwaad soms dun is,  de strijd (tegen beter weten in) van de personages tussen afstoten en aantrekken, tussen haat en vergeving is ook mooi neergezet. Vervolgens is er een mooi afsluiting in de epiloog.

Een fijne kennismaking met haar werk en een prima tussendoortje als je eens wat anders wilt lezen dan de doorsnee jeugd/ ya thriller

“The Friday Five: rode boeken”

roodkapjeRode boeken… ga ik dan voor boeken met een rode kaft? of boeken met een rode rug? Of gewoon met boeken met het woordje rood op de een of andere wijze in de titel?  Gekozen voor de laatste optie.  Dan mag “Roodkapje” niet ontbreken en daar bijten we de spits mee af. Dit sprookje hoeft verder geen andere uitleg…

mesije met het rode haar Theun de Vries (1907) debuteerde in 1931 als prozaschrijver. Hij ontving in 1962 de P.C.Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre en in 1987 de prijs van de stichting Kunstenaarsverzet.  In 1956 verscheen de eerste uitgave van ‘het meisje met het rode haar”. Het gaat over het verzetsstrijdster Hannie Schaft en ik las het voor het eerst voor mijn boekenlijst Nederlands op de middelbare school.  Er zijn veel boeken verschenen over de Tweede Wereldoorlog en het verzet maar dit is toch wel een van de klassiekers die ik iedereen kan aanbevelen.

de roodborst Jo Nesbø had een internationale doorbraak met deze titel. Ik vind Scandinavische thrillers niet altijd prettig om te lezen maar de titels van deze schrijver hebben bij mij een streepje voor. Klein detail dat ik van deze schrijver eerst de kinderboeken had ontdekt en daarna pas zijn andere werk…   In dit verhaal is het politiecommissaris Harry Hole die deel uit maakt van het anti-terrorismeteam en de veiligheid moet garanderen van de staatshoofden die deelnemen aan ene belangrijk vredesoverleg in Oslo.  Hij ontdekt dat er  een aanslag wordt gepland en komt op het spoor van Sverre Olsen, een Noorse neo-nazi. Hole komt in een web van leugens en intriges dat terug te voeren is naar de moord op vier nazi’s in Leningrad.  Zestig jaar na dato wil een voormalig nazi hier wraak voor nemen.  Spannend en boeiend van begin tot einde.

clan van de rode vos grijze jager John Flanagan is de auteur van de ‘grijze jager’ serie die ik dankzij mijn dochter  ( een groot fan) heb ontdekt.  Na heel lang wachten was er het dertiende deel uit de serie ‘ de clan van de Rode Vos’ en wederom een toppertje.  In dit deel  zijn de hoofdrollen weggelegd voor Will en Maddie die uiteraard een behoorlijke missie moeten volbrengen.  Hoewel dat niet mijn favoriete karakters zijn heb ik toch weer genoten van een nieuw avontuur die alle ingrediënten heeft van de andere boeken van Flanagan. Je waant je in een tijdperk van ridders en rovers en het gaat na al die delen nog steeds niet vervelen.

rode sneeuw in december Simone van der Vlugt is een van mijn favoriete schrijvers van historische romans. Deze staat nog hoog boven op mijn lijstje van boeken die ik graag wil lezen. Deze roman speelt zich af ten tijde van de Tachtigjarige Oorlog.  Lideweij Feelinck krijgt een relatie met de jonge arts Andries Griffioen, aanhanger van het protestantisme. Om met hem te trouwen trotseert ze de wil van haar vader, die met haar breekt en haar onterft.  Het jonge stel vestigt zich in Breda, waar ze een nauwe band krijgen met prins Willem van Oranje. Het politieke klimaat verandert, de inquisitie viert hoogtij. Lideweij vlucht met haar gezin naar het rustige Naarden, waar ze zich veilig waant… niets is minder waar…

Benieuwd hoe andere bloggers dit rode onderwerp hebben besproken?

Hieronder vind je de blogs die ook mee doen

 

“duister verleden” Wim Hendrikse

duister verleden9789463385466/2019

Wim Hendrikse , uitgeverij Aspekt

Met ‘ duister verleden ‘ heeft Wim Hendrikse ons weer een Eyewitness thriller in de schoot geworpen die ik meteen wilde gaan lezen. Ik heb zijn vorige boek ” bloedband” met plezier gelezen vanwege de originele invalshoeken en oog voor details.

Detective Joop Hamelink heeft met zijn gepensioneerde vader, die als geen ander zijn weg weten te vinden op het internet, het detectivebureau Eyewitness. Met hulp van rechercheur Theo de Rooy heeft hij al eerder zaken opgelost. Als lijkschouwer Leon Francke hulp vraagt omtrent een onopgeloste zaak hebben de heren hier wel oren naar. Het gaat om een familielid van hem:  Linda Francke. Na de dood van haar moeder zoekt archeologe Linda Francke haar zus die spoorloos verdwenen lijkt. Vervolgens wordt er in haar huis ingebroken zonder er iets wordt meegenomen en iets verderop sterft een man onder verdachte omstandigheden.  Deze zaken blijven onopgelost.   Als er tijdens graafwerkzaamheden een babyskelet uit 1830 wordt gevonden die vermoord blijkt te zijn is Linda Franck betrokken bij het onderzoek.  Vervolgens ontdekken Joop en Theo ook nog eens een gruwelijk verminkt lijk en lijkt deze ook gelinkt te kunnen worden aan de onopgeloste zaken. Ze komen op het spoor van een kleine sekte, geleid door een man die zijn ware identiteit niet wil prijs geven. Aan Joop en Theo om deze zaak die steeds meer ‘toevalligheden’ lijkt te hebben op te lossen.

Net als het vorige boek begint het verhaal met een heerlijk spannend eerste hoofdstuk. Dit speelt zich af ‘zes maanden geleden’ waarna we in het heden belanden. Het verhaal speelt zich in principe af in het heden maar er is af en toe een kleine sprong in het verleden wat duidelijk wordt aangegeven. Verder is er het verhaal over wat er zich afspeelde rond 1830 aangaande het babyskelet wat is gevonden. Dit wordt in dagboekvorm verweven in het verhaal. Persoonlijk had dat er voor mij  niet zo uitgebreid in gehoeven maar ik denk dat veel lezers dit soort uitstapjes van het oorspronkelijke verhaal wel kunnen waarderen.

De schrijver weet verschillende verhaallijnen te verwerken tot een pakkend geheel met veel oog voor detail. En juist dat laatste is op sommige stukken zeer prettig , zeker bij de crime-scene die uitgeplozen wordt, maar in andere kleine scenes juist vervelend. Als detective Joop bij zijn ouders aan tafel schuift komt daar onherroepelijk elke keer een schaal met zoutjes op tafel en daardoor zou de lezer bijna denken dat ze van borrelen en zoutjes aan elkaar vast hangen. Persoonlijk mag dat van mij wat minder, het haalt de vaart soms een beetje uit het verhaal en dat is gewoon jammer.

Net als in zijn vorige verhaal is het niet “op-het-puntje-van-je-stoel-zittend” spannend maar wel een boeiend verhaal met hier en daar een leuke twist en een niet voorspelbaar,  prima einde. Voor liefhebbers van de verhalen van Baantjer is dit zeker een aanrader. Net als bij Baantjes worden de oplossingen nog eens op een rijtje gezet, waardoor je een eventueel zelf , als lezer, gemist puzzelstukje aan het einde nog even in de puzzel valt.

Een prettig en vlot leesbaar boek die je in één ruk uit leest, omdat je immers toch wilt weten wat de ontknoping is. ..

Met dank aan uitgeverij Aspekt voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

“een voltooid leven” Annerieke de Vries

voltooid leven9789492939241

Annerieke de Vries , futuro uitgevers

Het verhaal gaat over Doortje, een alleenstaande 78-jarige vrouw, die hoort dat ze ongeneeslijk ziek is. Ze besluit de strijd aan te gaan, omdat ze tijd wil hebben om nog onverwerkte zaken te kunnen afhandelen. Door de impact van de ziekte en de zware behandelingen gaat ze snel achteruit. Ze verliest haar zelfstandigheid en wordt afhankelijk van de thuiszorg en de mantelzorg van haar dochters. Doortje raakt overmand door schuldgevoel ten opzichte van haar dochters en wanhoop, omdat ze het niet meer alleen kan. Ze begrijpt dat de omstanders haar aan de pijnbestrijding en comfortzorg willen hebben, omdat haar leven voltooid zou zijn, maar voor haar voelt dat niet zo. Ze heeft een onuitputtelijke drang om met zichzelf in het reine te komen. Als ze een terminaal delier krijgt, volgt er een spoedopname in een hospice. Daar wordt voor de omstanders duidelijk waarom Doortje ervoor kiest om op natuurlijke wijze te sterven.

Wat een originele en bijzonder mooie roman. Ik kan niet anders zeggen. De schrijfster heeft mij weten te ontroeren, maar ook te laten lachen. Een vlotte vertelling met verschillende perspectieven vol emoties die je in een avond uitleest. Gewoon omdat je niet kunt stoppen met lezen. Het hoofdverhaal is dat van Doortje. Een vrouw die haar eigen weg kiest en dat is zeker niet de makkelijkste. Het gedeelte dat vanuit haar personage is geschreven, is zo realistisch dat het je als lezer niet onberoerd laat. Je zit letterlijk in het hoofd van de terminale Doortje en ondergaat haar emoties, pijn en verdriet. Maar ook haar gevoel voor humor en haar medeleven met haar dochters die ze noodgedwongen zal moeten achterlaten.

Een ander mooi gegeven vind ik dat er ook ruimte is voor een andere verhaallijn en dat is die van kleindochter Sterre en haar vriend. Door te kiezen om te vertellen vanuit het perspectief van de vriend heb je weer een andere invalshoek hoe er gekeken wordt naar het drama wat zich afspeelt.
Naast de vele emoties die Doortje als patiënt heeft, is er ook ruimte voor de emoties van de directe familie, de overbelasting van de mantelzorg en de onmacht. Het is goed dat dat ook een gezicht krijgt in het verhaal. Maar bovenal gaat het om het respect hebben voor iemands eigenwaarde en zelfregie van het leven. Soms denk je het beste met iemand voor te hebben, maar alleen die persoon zelf kan beslissen of dat ook daadwerkelijk het beste is.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage

 

” verschijning” Joany de Vries

verschijning9789021415796/2019

Joany de Vries, uitgeverij Volt

Joany de Vries (1987) heeft sinds 2010 haar blog Craving Pages, een blog waar ik regelmatig een bezoekje breng. In 2017 won ze met ‘ Verschijning” de YA schrijfwedstrijd van uitgeverij Volt en nu ligt het boek dus voor mijn neus.  Een boek voor ya die een zwak hebben voor ghosthunting en fans van supernatural. ( Bij deze opmerking heb ik de aandacht van mijn dochter die meteen opveert van haar stoel).

Hoofdpersoon is Jeanne Weeber, ze is dochter van de populairste ghosthunter op Youtube.  Het team van haar vader Howard bestaat uit Nick en cameraman Mirza en met Jeanne reizen ze in een camper van overal naar nergens om spooklocaties te bezoeken. Spooklocaties zijn zeer gewild dus als ze ergens komen waar eigenlijk niets bovennatuurlijks aan de hand is wil het team, tegen vergoeding, wel wat bewijsmateriaal verzinnen.  Jeanne heeft haar moeder nooit gekend en als er een opdracht komt uit Nederland, het land van haar moeder, wil ze er dolgraag naar toe maar haar vader wil pertinent niet.  Stiekem neemt Jeanne de opdracht aan en gaat er vandoor. Ze komt terecht bij Wietse die ze online heeft gevonden. Hij verhuurd kamers aan toeristen. Ze raken al snel bevriend en samen gaan ze op zoek naar haar moeder. Deze zoektocht gaat al snel de bovennatuurlijke kant op en het team van haar vader zit er ook snel bovenop.  Die hebben, na Jeanne goed de les gelezen te hebben, een vermoeden dat ze nu wel degelijk met een echt mysterie vandoen hebben.

” Verschijning” heeft een leuke cover met reliëf en een vreemde schaduw over de attributen van de ghosthunters. Bij een tweede blik blijkt het de schaduw van een kat die later in het verhaal terug komt en zo valt de cover op zijn plaats en past hij perfect bij het verhaal.  De hoofdstukken zijn lekker kort en het is een vlotte en eenvoudige vertelling zodat het zeer geschikt is voor de jongere ya lezers vanaf een jaar of 13 a 14 jaar oud. Ook de verwijzingen naar muziek, films, boeken zijn leuk voor de (jonge) lezers.

Het onderwerp trekt mij persoonlijk wel aan.  Ik heb wel wat met bovennatuurlijke verhalen/films, folklore en legendes, dus ik was zeer benieuwd naar dit verhaal.  Het leuke is dat er bestaande mythische figuren, uit de folklore van de omgeving waar het zich afspeelt, worden verwerkt in het verhaal. Door de speurtocht van de personages raak je als lezer goed geïnformeerd over hun ontdekkingen. Je krijgt prima uitleg over bepaalde wezens/zaken maar zonder dat het een opsomming wordt. Het zit dus goed in het verhaal verwerkt en hierdoor blijft het tempo in het verhaal zitten.  Af en toe had ik wel iets van ‘nu weet ik het wel’.  Ik denk dat op die momenten het wat meer ‘to-the-point’ kon komen maar aan de andere kant las ik daar, door het verhaal tempo, snel overheen.  Het verwerken van oude kinderliedjes was ook origineel maar kwam voor mij wat minder uit de verf.  De karakters zijn goed op papier gezet, ze draaien af en toe lekker om elkaar heen en hebben allemaal hun eigen eigenaardigheden wat voor leuke confrontaties zorgt. Voor het onderwerp van het verhaal was de uitwerking van de karakters meer dan goed.  De opbouw is prima en het einde goed gekozen.

Kortom ik vond het een prettig verhaal om te lezen. Ik denk dat een grote doelgroep hier leesplezier van zal hebben. Een prima debuut en hopelijk niet het laatste wat we van haar zullen lezen.

 

Met dank aan de uitgeverij voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

“hart van smaragd” Miranda Peters

Martini Tower Groningen9789492585318/2019

Miranda Peters, uitgeverij Dutch Venture Publishing

Miranda Peters schreef op tienjarige leeftijd al verhalen. Jaren later besloot ze haar droom na te jagen toen ze in aanraking kwam met het YA fantasy-genre. In 2015 begon ze aan haar GAIA trilogie. Deel 1 verscheen in 2018 en nu ligt het derde en laatste deel voor mijn neus.  Een boek met een mooie warme uitstraling waar je blij van wordt als je het ziet. De covers van alle drie de delen passen goed bij elkaar iets wat een beetje boeknerd wel kan waarderen.

Het is raadzaam de trilogie op volgorde te lezen anders mis je te veel achtergrond informatie om je geheel in het derde en afsluitende deel te verliezen.  Zodra je namelijk van start gaat zit je weer midden in het verhaal. Er is af en toe een terugblik naar het verleden maar die zijn te kort om te begrijpen welke karakters er rondlopen in het verhaal en wat hun relaties met elkaar zijn.  Voor degene die nog niets van deze trilogie hebben gelezen probeer ik zo spoilervrij door te gaan .

Het verhaal sluit dus weer naadloos aan op het voorgaande. Hester heeft het moeilijk met het feit dat ze verraden is. Ze moet leren op haar vrienden te vertrouwen en het verleden los te laten. Er wacht Hester en haar vrienden immers nog een heel zware taak. Ze moeten naar Rhodos, het eiland waar het GAIA project is begonnen. Ze moet haar tegenstanders letterlijk uit de weg ruimen om haar familie en vrienden te beschermen. Niet alles is wat het lijkt, niet iedereen is wie ze denkt dat ze zijn.  Een race tegen de klok, nog meer verraad en geweld, dromen en werkelijkheid lopen door elkaar en ze weet dat ze nooit meer terug kan naar haar oude leventje.

De eerste twee delen zaten nog redelijk vers in mijn geheugen dus kon ik makkelijk in het vervolg springen. Gelukkig heeft de schrijfster gekozen voor subtiele verwijzingen uit de vorige delen zodat je je niet hoeft te verbijten omdat je ellenlange uitleg voor je kiezen krijgt. Hierdoor blijft het tempo lekker in het verhaal. En het tempo zit er zeker in. Lekker veel actie, de nodige vechtpartijen en hier en daar een twist die je ook als lezer niet aan ziet komen. Iets wat ik zelf altijd wel prettig vind. Ik laat mij graag verrassen.

Door alle actie vond ik de epiloog een beetje zoet en voorspelbaar maar dat is mijn persoonlijke mening. Ik hoef niet altijd te weten wat er een aantal jaar later aan de orde is als een verhaal klaar is, zeker niet als dat een beetje voorspelbaar is.

De schrijfster heeft een prettige vertelstijl, korte hoofdstukken, makkelijk taalgebruik en oog voor detail maar geen onnodige informatie waardoor de vaart er lekker in blijft zitten.

Hart van Smaragd is een prima afsluiting van een lekker leesbare trilogie die garant staat voor een aantal prettige leesuurtjes als je van fantasy- ya houdt met een vleugje mysterie en een vleugje romantiek.

Lees hier mijn recensies over de eerste twee delen: Hart van Glas en Hart van vuur 

Namens het streetteam van DVP deed ik mee aan de blogtour rondom deze titel. Wil je weten wat de andere deelnemers er van vonden? Kijk op de site voor meer informatie via deze link 

Blogtour-Hart-van-Smaragd-1.jpg