recensie : “jeugdzonde”, Wim Hendrikse

9789464248890-920x960

9789464248890, uitgeverij Aspekt

Wim Hendrikse  schreef inmiddels zo’n 14 boeken waaronder een zestal over David Bowie, waarvan het grote publiek hem zal kennen. Inmiddels heeft hij ook een aantal thrillers op zijn naam staan die zeker aan te raden zijn als je van ‘whodunnit’ verhalen houdt. Van oldschool detectivewerk in een origineel jasje in geheel eigen stijl. Na zijn eerste thriller “familiegeheimen’ ( 2016)  kwamen de verhalen rondom detective Joop Hamelink en zijn bureau “Eyewitness”.  Na ‘ bloedband ‘( 2018) en ‘ duister verleden ‘( 2019 ) verscheen in 2021 ‘ jeugdzonde ‘.  De  Eyewitness-serie speelt zich af in Zeeuw-Vlanderen en hoewel dezelfde hoofdrolspelers zijn ze volledig onafhankelijk te lezen.

De afbeelding op de cover staart je doordringend aan, reden te meer om het boek op te pakken. De vormgeving is hetzelfde als de vorige delen. Witte achtergrond en zelfde lettertype. Ik hou daar wel van. Eenzelfde uitstraling op je boekenplank, ik word daar blij van! Hoewel ik in eerste instantie een digitaal exemplaar kreeg van de auteur ontving ik later de fysieke versie van de uitgever.  Als verassing een quote van een recensie van mij van de vorige titel achterin het boek.  Blijkt maar weer dat je mening toch gelezen wordt.

In dit verhaal krijgt hoofdpersonage Joop Hamelink livebeelden toegestuurd van de moord van een vroegere klasgenoot. De beelden zijn schokkend en is het begin van een bizarre zaak waarin Joop, tegen zijn wil, een rol in gaat spelen.  Joop zijn geheugen is niet al te best en als zijn oude klasgenote Lisa Jansen zijn hulp aanbiedt slaat hij dat niet af.  Als er vervolgens nog meer moorden volgen en er zelfs connecties zijn met het zomerkamp waar hij vijfendertig jaar terug met zijn klas was is alle hulp meegenomen. Lisa, nu journaliste, heeft echter een dubbele agenda waarbij zij levens op het spel zet.  Rechercheur Theo de Rooy bijt zich samen met Joop vast in deze zaak en wat begint met een brute moord lijkt het werk van een seriemoordenaar. En een Eyewitness verhaal zou geen Eyewitness verhaal zijn als er een bijzondere wending aan het verhaal wordt gegeven.

Korte hoofdstukken, veel details, prettig en eenvoudig taalgebruik typeren het werk van deze auteur. Ook het afsluiten van de korte  hoofdstukken doet hij op zeer eigen wijze. Waarbij soms een sarcastische ondertoon in de afsluitende zin, ik hou daar wel van.

Het verhaal is goed zelfstandig te lezen. Er worden korte beschrijvingen gegeven van de personages uit de vorige verhalen wat handig is als je die informatie dus hebt gemist omdat je die verhalen niet gelezen hebt.  Voor degene die de boeken wel gelezen heeft kan het soms iets te veel detail  zijn maar daar kan je gewoon door heen lezen.  Er zijn ook wat verwijzingen naar de vorige delen dus als je die later wilt gaan lezen heb je misschien wat teveel informatie verkregen.

Hoewel van start met een gruwelijke moord is de opbouw van het verhaal goed gedoseerd. Het is een echt detective verhaal waarbij de informatie gelijkmatig wordt uitgesmeerd over het verhaal waardoor je als lezer nog lang in het ongewisse blijft over het waarom en hoe. De details komen zeker ook aan bod bij de beschrijvingen van de moorden en het onderzoek. Dit maakt het verhaal realistisch net als de omschrijvingen van de omgeving en de personages.   Bijzondere personages met soms wel heel vreemde manier van doen. Deze personages worden sterk weggezet en gezamenlijk met de dialogen zijn ze de basis van een prima in elkaar gezette vertelling.

Hoewel genoten van het boek vond ik zijn vorige Eyewittness thriller wat meer aanspreken maar dat is persoonlijke voorkeur. Qua stijl is het een prima deel in deze serie en hopelijk is Joop Hamelink het detectivewerk nog niet zat….

recensie : het toevallige dagboek van B.I.G , Jen Carney

b.i.g.9789024589708/2021

Vertaling Selma Soester, uitgeverij Luitingh-Sijthoff bv.

Illustrator-auteur Jen Carney woont in Groot Brittannië. Ze gelooft in de kracht van humoristische verhalen waarbij ze haar inspiratie onder andere haalt uit haar eigen omgeving.

Het boek over Belinda Idema Groen, is het eerste uit een serie en in dagboekvorm geschreven. In de stijl van de graphic novels als  de ‘loser boeken’ waarbij de illustraties een net zo groot aandeel hebben als de tekst.  In Engeland zijn al meerdere delen verschenen en het tweede deel wordt in Nederland eerdaags verwacht.

We maken dus kennis met Belinda. Ze geeft gelijk al de waarschuwing dat je haar nooit bij haar initialen moet aanspreken ( B.I.G) maar je mag wel Billie zeggen. Een gewaarschuwd lezer telt immers voor twee. Daarna leeft ze met de lezer mee want het kiezen van een boek valt niet mee dus ga je eerst langs een paar flowcharts . Als daar uiteindelijk de ja uit komt kan je van start met het  verhaal.

Billie heeft een boekje gehad van  haar moeder om haar spelling te oefenen. Daar heeft Billie niet zo’n zin in en ze gebruikt het dus om haar dagelijkse beslommeringen met ons te delen. Ze schrijft het boekje vol met mijmeringen, belevenissen, overpeinzingen en krast hier en daar wat door. Ze fleurt haar teksten op met doodles waardoor er een rommelig maar gezellig, makkelijk leesbaar verhaal ontstaat.

Billie heef twee moeders, is verzot op koekjes, er is zelfs een koekjeswet waar ze ook haar nieuwe klasgenootje van op de hoogte brengt.  Billie haar moeders gaan trouwen, waar ze best tegenop ziet en tot overmaat van ramp lijkt het nieuwe klasgenootje wel heel veel om te gaan met Billie’s beste vriendin Layla. Als dat nog niet genoeg is voor de doorsnee tiener gebeuren er op school ook verdachte dingen, de tas van een lerares wordt gestolen. Uiteraard gaat Billie zich daar meer in verdiepen.

Het is een vermakelijk en makkelijk leesbaar verhaal. Voor kinderen die lezen niet echt hoog op hun lijstje hebben staan is het goed te doen. Een prettige letter, luchtige opmaak, veel illustraties tussen de tekst heen en makkelijk taalgebruik.  Daarnaast heeft de hoofdpersoon Billie ook een hekel aan lezen en spellen dus daar vinden ze zeker een stukje herkenning.

Ondanks de luchtigheid zijn er toch aardig wat actuele thema’s die voorbij komen.  Billie woont bij twee moeders, die gaan trouwen,  ze is bang haar beste vriendin kwijt te raken aan een ander, een andere vriend van haar woont bij zijn opa omdat zijn moeder  te veel drinkt.  Billie babbelt overal vrolijk op los waardoor gewichtige onderwerpen ongedwongen en open voorbij komen.  Een verscheidenheid van situaties.  Op een manier waarop het begrijpelijk is maar ook dat het niet raar is als jouw gezin ‘anders ‘ is. Anders is eigenlijk normaal. En dat is wel een mooie boodschap.

Hoewel een vermakelijk boek gaf het mij wel een gevoel niet echt vernieuwend te zijn, origineel genoeg. Je kan je afvragen of dat zou moeten. Het is zeker passend bij de doelgroep en het is immers pas een kennismaking met Billie. Wie weet wat volgende verhalen ons nog zullen brengen? Ik ben benieuwd welke weg er in geslagen gaat worden in de vervolg boeken in deze serie.

recensie: het viruslab, Platt&Kelly

viruslab9789047713562/2021

vertaling Steven Blaas, uitgeverij Lemniscaat

Richard Plaat heeft al meer dan honderd non-fictie boeken geschreven, waarvan de meeste voor kinderen.  Bij Lemniscaat verscheen eerder zijn boeken ‘ over alles’ en ‘ een wereld vol ontdekkingen’ die ik met plezier heb mogen lezen. John Kelly is illustrator, schrijver en vormgever. De samenwerking tussen deze twee resulteerde in het boek “ het viruslab”.  Het gaat uiteraard over de gruwelijke geschiedenis van dodelijke ziektes.

Op de cover prijkt een rat en andere gespuis die als overbrenger van dodelijke ziektes en ander ongemak als ervaringsdeskundige de aangewezen figuur is om ons rond te leiden in de wereld  van ziektekiemen en virussen.  Een reis door de wetenschap maar ook door de geschiedenis.

Uitleg over wat een virus is, hoe een ziekte zich kan verspreiden, verschillende soorten ‘boosdoeners’ en de plagen die onze wereld teisterde tot aan de gevaren van nu. Uiteraard ook aandacht voor de strijd van de mens tegen deze ziektemakers.  Uitvindingen en opvattingen van toen en nu. Dit alles op een heldere manier uitgelegd en zeker ook op een grappige manier door de illustraties. Nog nooit heb ik een wetenschappelijke les zo leuk gevonden. Want het staat boordevol informatie. Afsluitend nog een lijst met korte uitleg ziektebegrippen ( woordenlijst) en kort register om makkelijk iets terug te vinden.  Kortom duidelijk , informatief en vooral leuk!  Op zo’n manier wil ik altijd wel geïnformeerd worden.

Een actueel boek en actueel onderwerp maar wel ook een tijdloos onderwerp. Zolang de mens er is zullen er virussen zijn. De virussen passen zich aan en gaan dan weer hun eigen weg waardoor er altijd een uitdaging zal zijn voor de mens om dit weer te overleven. En dan kan dit duo daar mooi weer boeken over maken want je raakt nooit uitgepraat over zo’n onderwerp.

recensie: waarom een okapi witte sokken draagt, Cath Ard en Greer Stothers

waaarom een okapi witte sokken draagt9789002274022/2021

uitgeverij Davidsfonds

Cath Ard is een freelance kinderboeken schrijver en editor. Greer Stothers heeft meer dan 300 dieren voor dit boek opgetekend. Een prima samenwerking in een bijzonder boek. Het is mooi vormgegeven met een mooi hardkaft op groot formaat. De cover is van extra dik karton en de gouden belettering geeft het geheel al sfeer. Een boek wat roept om opgepakt te worden.

Een dierenwereld vol kleuren is de ondertitel van dit mooie en leerzame boek. Maar naast leerzaam ook gewoonweg een boek om je in te verwonderen over de grote hoeveelheid dieren die je tegenkomt en hoe ze allemaal op hun eigen manier kleur geven aan het dierenrijk en deze kleuren gebruiken om te (over-) leven.

In de inleiding lees je dat op onze planeet heel veel dieren zwemmen, vliegen, stappen en glijden, wel meer dan acht miljoen verschillende dieren. Ieder dier met zijn eigen kleur, patroontjes op zijn huid, veren, schubben haren van alles wat en alles met een doel.  Het ene dier valt op en het ander verdwijnt door middel van zijn schutkleur in de omgeving.

Het boek begint met een dierenstamboom. Onderscheid tussen gewervelden en ongewervelden en de groepen in deze twee soorten. Vervolgens een bonte pagina over veren, vacht, schubben en huid. Vervolgens gaan we pagina vullen de kleuren langs, de patronen en nog veel meer. Over vermommingen, gevaarlijke dieren, oplichtende dieren en slimme dieren.  Elke pagina is heel  kleurrijk en boordevol uiteenlopende dieren. Je kijkt je ogen uit terwijl je ondertussen de weetjes kunt lezen die er bij staan.  Helemaal aan het einde vind je nog een korte woordenlijst en index.

Voor de wat oudere leergierige kinderen een boek vol informatie en voor  de kleinere gewoon heel leuk om door te bladeren en te genieten van zoveel dieren en zoveel kleur.

Een boek dus voor jong en oud.

recensie : ‘de dikke Vlo en Stiekel ‘ , Pieter Koolwijk

Opmaak 19789047713760/2021

Pieter Koolwjk was als kind fan van de boeken van Roald Dahl. Hij houdt van vrolijke verhalen vol met vreemde situaties die eigenlijk niet kunnen. Leuk om te lezen maar zeker ook om zelf te schrijven. Als er dan ook nog een boodschap mee gegeven kan worden is dat mooi meegenomen.  Met zijn boeken over Vlo en Stiekel brak hij door in de kinderboekenwereld. Inmiddels zijn een aantal titels van hem bekroond en verscheen vorig jaar de bundel ‘ de dikke Vlo en Stiekel’ waarin de twee boeken over dit duo staan. ( ‘Vlo en Stiekel’ en ‘ vliegende zwammen’ ) .

Linde Faas is kunstenares en illustrator. Zij is de vaste illustrator van de boeken van Pieter Koolwijk en heeft een heel eigen kleurrijke stijl die er  uit springt.  Een stijl die zeker bij het eigenwijze duo past en goed bij het verhaal past.

Floris, ofwel Vlo, is een kleine , heel kleine, niet zo dappere jongen die steeds wordt gepest door Arjan.  Op een dag komt er een nieuwe leerling in de klas. Een piepklein meisje met enorm kleurrijke kleren. Ze heeft Stiekel en durft, en doet, alles. Ze is zelfs niet bang voor Arjan en springt voor Vlo en de bres. Zodra ze elkaar leren kennen volgen de avonturen zich op. Zo komen ze er achter dat Arjan een voodoomoeder heeft en dat brengt natuurlijk problemen met zich mee…

Na dit avontuur kan je gelukkig meteen doorlezen in het volgende ‘vliegen zwammen’. Hierin ziet Vlo dat Stiekel praat met een vlieg. Stiekel ziet de vliegen als vrienden en door een vliegenplaag heeft ze er plots heel veel.  Al snel zijn Vlo en Stiekel weer in een bijzondere situatie verzeild waar ze op zeer eigenwijze  ( of is het eigen wijze) mee omgaan.

Pieter Koolwijk heeft een heerlijke manier gevonden om je mee te nemen in zijn verhalen. De combinatie van humor, emotie en ontroering laten je Vlo en Stiekel in je hart sluiten en je wilt niets liever dan mee te gaan met ze op hun avontuur. Avontuurlijke situaties gewoon om de hoek. Door het alledaagse in een ander jasje te steken hou je het verhaal dichtbij en spreekt het zeker aan bij de lezers.  Door deze twee verhalen te bundelen heb je extra leesplezier en het is de manier om kennis te maken met een superduo. Vrienden door dik en dun!

recensie: “Hoe ging dat ook alweer? ” Heidi Jaspers

hoe ging dat ook alweer9789059249325/2021

Auteur Heidi Jaspers, illustrator Henk van der Gugten, uitgeverij Baeckens

Heidi Jaspers heeft tien beroemde sprookjes onder de loep genomen. En met beroemd bedoel ik ook beroemd. Bij het horen van de titels weet iedereen precies welk sprookje je bedoelt. Maar of de inhoud ook is zoals ze zich herinneren?  Niet als je de sprookjes van Heidi Jaspers leest.

De wolf en de zeven geitjes, de kleine zeemeermin, roodkapje, de prinses op de erwt,  Doornroosje, Hans en Grietje, Assepoester, Piggelmee, Sneeuwwitje en Pinokkio komen langs in dit mooie grote boek met een hard kaft. Paginagrote, grappige illustraties van Henk van der Gugten maken het lezen van dit boek tot een extra feestje.

De verhalen zijn verteld in coupletten op rijm waardoor je niet alleen een prettig leestempo krijgt  maar bijna vrolijk zingend door het boek heen gaat.

Elk verhaal beslaat zo’n 8 pagina’s tekst. Dat klinkt veel maar het zijn vier coupletten per pagina met korte zinnen van vier zinnen per couplet.  De tekstindeling is mooi, midden op de pagina en de krullen op de hoeken van de pagina zodat het lijkt op een ouderwets boek. Naast de pagina tekst dus die grappige illustraties van bijvoorbeeld een Assepoester op een step,  Piggelmee die een knuffel krijgt van een olifant of een wolf die het huishouden doet.

De sprookjes zijn net even anders,  net even een andere twist met de nodige humor en een dikke knipoog. Een heerlijk vertelboek waar je gewoon vrolijk van wordt.

recensie: ” Monster in mijn huis ” The Umbilical Brothers & Johan Potma

download (1)9789021461687/2022

Auteurs The Umbilical Brothers, Illustrator Johan Potma, uitgeverij Volt

The Umbilical Brothers, David Collins en Shane Dundas, vormen samen een komisch duo en komen uit Australië.  Ze worden genoemd in de top 100 voor “ most creative people in entertainment”.
Johan Potma is een Nederlands kunstenaar. Hij schildert zijn monsters op oude houten oppervlakken, zoals dozen en deksels. Hierdoor krijgen zijn illustraties net iets extra’s mee. Ik was al bekend met zijn werk en dat was waarom dit boek op eerste gezicht mij al aantrok om te gaan lezen.

Dit prentenboek zit vol met monsters, monsters in allerlei soorten en maten. Ze zijn soms zo lelijk dat ze schattig worden. Een grappige tekst, op rijm, laat ons al deze monsters ontmoeten in een speurtocht door het huis. Om te eindigen bij dat ene (enge) monster…  Maar de oplettende kijker zal in de details van de illustraties eigenlijk wel kunnen raden naar welk monster we toe gelokt worden. Hints op elke pagina.

De illustraties zijn geweldig en ik denk dat door de combinatie van het schrijversduo en de illustrator het boek een topper is geworden. Persoonlijk vind ik de tekst ondergeschoven aan de illustraties. Maar in het geheel genomen is het een grappig boek waarin je blijft kijken!

Recensie:”het geheim van meneer Hartjes”, Simone de Jong

Het geheim van meneer Hartjes &  Op zoek naar het groene goud , zijn geschreven door Simone de Jong. De illustraties zijn van Joke Einkenaar en uitgegeven bij uitgeverij Clavis.

Simone de Jong komt uit de theaterwereld. Ze maakt theater voor jonge kinderen en schrijft nu ook kinderboeken. In 2009 verscheen het theaterspeelboek “onzichtbare inkt” en in 2021 twee boeken over Mara en meneer Hartjes. 

Het eerste boek “het geheim van meneer Hartjes” laat ons kennis maken met Mara. Mara is een meisje wat vaak ziek is. Dan blijft ze alleen thuis om uit te rusten als haar vader aan het werk is. Dat is saai en daar baalt ze best van. Tot ze er achter komt dat er een geheime club bestaat. Ze noemen zich een ‘ breiclub’ en bestaat uit aan gebak verslaafde oude dames die de buitenwereld wil laten denken dat ze dement zijn, breien en taart eten. Maar niets blijkt minder waar. Ze proberen juist eenzame, ongelukkige en zieke mensen te helpen. Dit wel op een heel bijzondere manier. Als de mensen niet thuis zijn breken ze in om subtiel dingen te veranderen die het leven fijner te maken. Mara wil niets liever dan bij deze club te horen maar dat gaat niet zomaar. En wat heeft meneer Hartjes hiermee te maken ?

In het tweede boek “ op zoek naar het groene goud” gaat Mara en de dames van de geheime club weer het avontuur aan. Een nieuwe groep buurtbewoners hebben hulp nodig en de club krijgt hierbij hulp van de speciale geuren van professor Harrie. Hiervoor zijn echte te weinig ingrediënten in de stad te vinden en besluiten Mara en Harrie op reis te gaan naar een buitenlandse geurprof om daar de juiste ingrediënten te vinden. Uiteraard belanden ze in een onverwachts avontuur. 

De twee boeken zijn samen goed voor meer dan 500 pagina’s leesplezier. Het verhaal is geschreven in korte hoofdstukken ( met titel) en hier en daar zijn er zwart/wit illustraties van Joke Eikenaar.  Goed leesbaar, ook voor minder geoefende lezers, vanaf 10 jaar.

Het leest prettig, met name door de dosis humor.  Het speelt zich bij wijze van spreken af om de hoek van je eigen huis en hoewel het niet zou kunnen, zou het zomaar in je eigen stad kunnen afspelen. Dus de nodige grappige fantasie en spanning maar wel dichtbij huis, waardoor het denk meer aan kan spreken.

Twee heerlijke boeken vol humor, avontuur maar ook zeker een verhaal over vriendschap, hulpvaardig zijn, eenzaamheid, betrokkenheid en dat het geluk gewoon in kleine dingen kan zitten.  Daarnaast bewijst Mara dat ook al ben je ziek je zeker niet zielig bent en nog  zeker mee kan tellen in de maatschappij.

Persoonlijk vond ik het verhaal zeer origineel en heb ik het met plezier gelezen.

Ik ben benieuwd of de geheime club nog meer avonturen gaat beleven. Gezien het einde van het verhaal zou het zomaar kunnen.

 

 

recensie :”de tandenslager” Ruth Verstraeten

780x1200-1-063c3e78-1920w9789002271144/2021

Tekst Ruth Verstraeten, illustraties Annelies Vandenbosch, uitgeverij Davidsfonds

Ruth Verstraeten heeft haar eigen knutselstudio ( de Flamingo) en is altijd creatief bezig. Rijmen is haar tweede natuur dus het is niet gek dat haar verhalen al rijmende van de pagina’s afspringen.  Annelies Vandenbosch vult de grappige tekst aan met pakkende illustraties.

Na  ‘’  de kindervleesfabriek “ een opvallend grappig boek, origineel en heerlijk om (samen)  te lezen is er nu het verhaal  “ de tandenslager” weer een titel die heel wat beloofd. Het boek is in dezelfde stijl als het voorgaande.  Lekekr groot ( 34.7 bij 23,8 cm). Naast het zwart/wit is er gebruikt gemaakt van geel om details en de cover er uit te laten springen.

Dit maal is de hoofdrol weggelegd voor Durf-Al-Kampioen Kaat. Ze is nergens bang voor en haalt de ene na andere stunt uit, haar ouders worden er soms een beetje gek van. Maar als Kaat een gaatje in haar tand heeft blijkt dat ze toch niet alles durft. Ze durft namelijk niet naar de tandarts. De tandarts is eng , het is een slager met een boor! Kaat trekt een trukendoos open om naar niet op de tandartsstoel terecht te komen.

Kaat is een stoere meid en best wel een beetje brutaal. Het is ook niet gek dat haar ouders af en toe even niet weten wat te doen met haar. Maar het blijkt dat niemand alles durft en dat Is eigenlijk maar goed ook.  Op een leuke manier komt dit in dit verhaal naar voren en Kaat is niet alleen een durfal maar ook zeker zeer vindingrijk. Maar of dat voldoende is om onder de tandarts uit te komen?

De korte rijmende zinnen maakt dat je in een sneltreinvaartje door het boek heen bent. Het is heerlijk om samen te lezen. Vanaf een jaar of zes zou je kind het misschien zelfstandig kunnen proberen te lezen. De korte zinnen en prettige ritme nodigt hier zeker voor uit maar er zijn wel een paar moeilijke woorden die niet toegankelijk voor ze zullen zijn. Samen lezen,  zodat je kunt helpen indien nodig, is daarom wel aan te raden.

Zoek je een origineel prentenboek over het thema ‘ tandarts’ , of gewoon een boek over een lekker eigenwijs kind, dan is dit een leuke optie.

recensie: “Kauffman&Kauffmann, nachtwerk” Hetty Kleinloog

nachtwerk9789460684746/2021

Hetty Kleinloog, uitgeverij Marmer

Kauffmann & Kauffmann, bedrijfsrecherche is een de thrillerserie rondom de tweelingzussen Kauffmann uit de pen van Hetty Kleinloog.

Hetty Kleinloog is onder andere auteur, scenario- en toneelschrijver, tekstdichter, dramadocent ,regisseur en eindredacteur bij televisieprogramma’s.  Een veelzijdig creatief persoon. In 2014 verscheen haar jeugdroman ‘ vuurwerk’,  die ik helaas ( nog) niet gelezen heb. Helaas wat haar andere werk zijn heerlijke boeken.  In 2018/2019 verschenen de eerste tweede delen van de feelgood-trilogie  over dames op leeftijd ( “volle kracht” en “volle bloei”), echte aanraders en in afwachting van het slot deel las ik met plezier het eerste deel uit deze serie. Een lekker lezende who-dunnit met een vleugje feelgood.

De tweelingzussen Lisa en Kat Kauffman zijn gezamenlijk eigenaar geworden van het bedrijfsrecherchebureau van hun vader.  De zussen zijn in alles tegenpolen waarbij Lisa de brave helft is die alles volgens het boekje doet en Kat ( van huis uit journaliste) vers uit de afkickkliniek, het niet zo nauw neemt met de wet. Het eerste deel was naast de introductie van de dames, die zeer aan elkaar gewaagd zijn, ook een leuk speurwerk in de trant van Baantjer maar door de feelgood elementen toch een eigen originele insteek heeft. Ik vond het ook meer een feelgood dan een thriller en was dus zeer benieuwd wat deel twee mij zou brengen.

In het tweede deel worden de zussen gevraagd door de directeur van dierentuin Artis vanwege het feit dat er een dierenverzorger ( Arhtur Koreman) dood is aangetroffen in het olifantenverblijf. Als snel komen de zussen er achter dat het geen ongeluk kon zijn geweest. Koreman was op het spoor van diefstal en illegale handel in exotische dieren.  Vervolgens worden er pelikaaneieren gestolen én volgt er nog een dode. Naast de perikelen in Artis  komt Kat erachter dat haar buurman Harrie slachtoffer is van datingfraude en tot ergernis van Lisa besteedt ze daar teveel aandacht aan wat de nodige irritaties geeft tussen de zussen.  Dan maakt het niet makkelijk om goed samen te werken wat wel hard nodig is om de zaak tot een goed einde te brengen. Tel daar nog even wat persoonlijk drama van de dames op, waarbij Lisa een relatie heeft met een man, die al voorzien is van kinderen die natuurlijk niet zonder slag of stoot een vriendin bij hun vader tolereren, en je hebt wederom weer een verhaal met leuke twisten, verschillende invalshoeken en een vleugje humor.

Hetty Kleinloog maakt gebruik van korte hoofdstukken, een lekker doorleestempo en de nodige humor in haar teksten. Daar ik het eerste deel een beetje langdradig vond op sommige momenten en het leestempo wat had gemist hoef ik in dit boek daar niet over te klagen. Het boek leest vlot en je wilt ook blijven doorlezen.  Na een spannende proloog, waarbij een man zijn leven voorbij ziet flitsen als hij oog in oog met een stel leeuwen staat, is de toon gezet en ben je benieuwd waar dit naar toe gaat.  In ieder geval naar Artis en Amsterdam. De cover past dan ook prima bij het boek. Een mooi beeld van de binnenstad van Amsterdam aan de gracht.

Het boek is prima zelfstandig te lezen al is het fijn om het eerste deel gelezen te hebben om wat meer achtergrond informatie te hebben over de karakters die voorbij komen. Geen must maar wel een aanrader, en zeker geen straf om te doen.

Zoals eerder genoemd is de combinatie van thrillerelementen met feelgood-elementen een goede keuze. De zussen krijgen meer karakter en diepgang en hebben naast het speurwerk een privé leven waardoor er meer thema’s in het verhaal verwerkt kunnen worden.  Verder is de combinatie van hard werken en het ook nog onderhouden van een liefdesleven ook niet altijd makkelijk en geeft misschien ook nog een extra menselijk trekje aan de karakters.

Vaak is een tweede deel even afwachten of de auteur door weet te pakken. Is er genoeg inspiratie en genoeg te vertellen aan de lezer. Is het eerste deel echt een opzet naar een serie? Nou die vraag is snel te beantwoorden en dat is een dikke ja.  Ik denk dat de auteur een gouden formule heeft gevonden en hoop snel weer over een volgende Kauffmann & Kauffmann zaak te lezen.