” dochter van het moeras ” Karen Dionne, gastrecensie door Veronique Janssen

dochter van het moeras9789026142413/2018

Karen Dionne, uitgeverij Fontein

Karen Dionne woonde jarenlang met haar man en kind in de wildernis van Upper Peninsula, Michigan, waar zij zichzelf ‘de wetten van de wildernis’ leerden. Tegenwoordig woont en werkt ze in Detroit. De filmrechten voor Dochter van het moeras zijn inmiddels verkocht. Dochter van het moeras (The Marsh King’s Daughter) van Karen Dionne is een thriller die geassocieerd kan worden met de film Nell en het boek Kamer (Room) van Emma Donoghue.

Over de inhoud: ‘Helena’s moeder is als tiener ontvoerd en in een afgelegen hut diep in het moerasgebied bij Michigan vastgehouden. Geen elektriciteit of stromend water, geen mensen in de buurt. Helena, die twee jaar later geboren werd, hield van het leven daar: jagen, vissen, één zijn met de natuur. Ondanks haar vaders temperament en vaak brute gedrag, hield ze van hem. Tot het moment dat ze ontdekte hoe wreed hij werkelijk was.
Twintig jaar later heeft Helena een stabiel leven opgebouwd. Maar dan ontsnapt haar vader uit de gevangenis. Hij houdt zich waarschijnlijk schuil in het moerasgebied dat hij als geen ander kent. De politie zet een grote klopjacht in, maar Helena weet dat die geen schijn van kans maakt. Zij is de enige die haar vader kan vinden, want zij heeft de geheimen van het moerasgebied juist van hém geleerd.

Mijn recensie:

“Dochter van het moeras” zag ik al vaker voorbij komen en ik was nieuwsgierig naar deze thriller. Alhoewel het misschien eerder een roman is.

De spanning wordt subtiel opgebouwd en er wordt zorgvuldig verwezen naar het verleden van Helena. Door de verschillende flashbacks wordt de vaart soms uit het verhaal gehaald. Hierdoor loopt het hoofdverhaal niet lekker door.

Helena heeft een interessant karakter en je leert haar kennen. Karen Dionne heeft zich goed ingeleefd in het personage. Het is een geloofwaardig personage geworden en soms raken de gebeurtenissen je. De gebeurtenissen zijn levendig beschreven. Karen Dionne heeft een fijne schrijfstijl.

Het einde is heel bijzonder en bezorgde me kippenvel. De draadjes komen bij elkaar en dat raakte me.

Liefs,  Veronique

De afbeelding van de cover, de informatie over de schrijfster en de inhoud van het boek komen van de site van de uitgeverij.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

Advertenties

“snitch” Margje Woodrow

snitch9789026145209/2018

Margje Woodrow, uitgeverij Fontein

Margje Woodrow (1975) was jarenlang onderwijzeres in het basisonderwijs. Nu schrijft ze spannende jeugdthrillers en geeft ze lezingen en workshops op middelbare scholen. Haar vorige titel ” verwoest” had mij aangenaam verrast dus ik was zeer benieuwd naar deze titel .

Inhoud:  Roos en Quinty zijn jarenlang beste vriendinnen. Maar als Fenna bij hen in de klas komt, kiest Quinty ineens voor Fenna. Roos wordt gepest en getreiterd en voelt zich afgedankt. Op school en thuis wordt Roos zelf als het probleem gezien, ze zou ritalin moeten slikken om haar gedrag onder controle te krijgen en krijgt vaak de schuld van gebeurtenissen. Ze heeft ook vaak de schijn tegen, lijkt altijd op de verkeerde plaats op de verkeerde tijd te zijn. Als er iets vreselijks gebeurd gaat Roos zelf op onderzoek uit wie er achter zit in de hoop dat mensen haar een keer gaan geloven.

Deze jeugdthriller heeft alle elementen om de (jonge) lezer aan het boek te kluisteren. Wat een hoop problemen komen er langs zeg. Het geheel wordt vanuit twee perspectieven verteld, in de ik-vorm, door  Quinty en Roos. Hoewel hun vriendschap over is gegaan blijken ze er beiden last van te hebben maar ze lijken elkaar niet meer te kunnen vinden. Daarnaast is er de ADHD van Roos en de groepsdruk waar vooral Quinty mee te maken heeft. Het pesten, treiteren, chanteren en drugs spelen ook een grote rol in het verhaal. Omdat er zoveel gebeurd is het verhaal niet lang genoeg om alles uit te diepen. Daarvoor gaat het verhaal ook te snel en het tempo en de spanning is belangrijker voor het verhaal dan evt diepgang.  De doelgroep zal daar  geen moeite mee hebben. Het verhaal is immers boeiend en realistisch op papier gezet.

Net als Verwoest  is Snitch een lekker spannend boek wat goed aansluit bij de belevingswereld van de doelgroep.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

 

 

 

” er staat een mug op tafel ” Kees van der Vloed (red)

er staat een mug op tafel9789463384445/2018

Kees van der Vloed (red) uitgeverij Aspekt

Deze bundel bevat 52 nog nooit eerder verschenen columns over onze taal onder redactie van Kees van der Vloed.  Naast columns van hem zelf vind je die van Ineke Koops, Annemarie Nobel, Bauke Seldenthuis, André van der Lugt, Ruud Waagmeester, David van der Vloed, Pieter Goodijk, Cora Veldman-Mallegrom, Henrieke Flipse en Arie van Groningen.

Na een korte inleiding van Wim Daniëls over wat een column nu precies is en waarom het zeker geen commentaarstuk of overtuigingstekst is of zou moeten zijn. Een column is een stijlstuk die laat zien dat met taal gespeeld kan worden en dat mensen bij voorkeur een glimlach krijgen na het lezen. De vraag of dat bij dit boekje is gelukt? Bij mij zeker!

Na de inleiding volgen een aantal woordweetjes ( hippopotomonstrosequippedaliofobie is bijvoorbeeld de naam van de fobie voor lange woorden en meervoudigepersoonlijkheidsstoornissen het langste woord in de Van Dale, 38 letters, om een tweetal er uit te pikken).  Daarna volgen de columns die stuk voor stuk, met thema onze taal, zeer vermakelijk zijn om te lezen. Over taalverloedering, peutertaal, vreemde woorden, tongbrekers, bejaarde woorden, spreektaal, taaljuweeltjes en ga zo maar door. Het geheel wordt weer afgesloten met een rij feitjes om het vervolgens wat spijtig dicht te slaan want dit boekje had wel langer mogen duren.

Ik lees veel maar mijn Nederlands is niet perfect. Ik stuntel geregeld met d en dt’s en de verschillende tijdsbepalingen. Ik kan mij ook heel goed voorstellen dat Nederlands één van de lastigste talen is om te leren. Maar ik vind dat wij ook een heel mooie taal hebben en door de voorbeelden in deze bundel te lezen kreeg ik daar ook dit keer een bevestiging van. Naast mooi is het ook leuk en grappig om over onder andere taalgeworstel te lezen en dat onze kleuters de taal soms beter door hebben dan wij, alleen hebben wij er weer wat moeilijks of onlogisch van gemaakt.

Voor iedereen die wat met taal heeft (is dat niet iedere lezer? ) kan ik dit boekje van harte aanbevelen!

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

 

“op mijn woord ” René Rockx

op mijn woord 9789402242133/ 2018

René Rockx, uitgeverij Boekscout

Op mijn woord is een bundel toegankelijke gedichten, minimaaltjes en doordenkertjes. De teksten halen heel verschillende thema’s aan. De woorden ervan worden zo gebruikt dat ze de lezer soms verwarren en verrassen en dikwijls wordt in het midden gelaten waar de tekst over gaat. Zo kunnen de lezers volop hun eigen invulling eraan geven, aldus de informatie op de site van de uitgever.

Ik heb niets met gedichten. In ieder geval niet veel. Ik ben ook geen expert op dit gebied en lees ook niet veel in dit genre.
Maar af en toe kom ik wel eens een gedicht of tekst tegen waarvan ik niet kan zeggen of het taalkundig goed is maar wel of het mij aanspreekt. Als een tekst je raakt of aanspreekt dan is het goed ( voor mij).
Deze bundel kreeg ik onder ogen en ik was meteen al verkocht van de cover. Waarom kan ik niet zeggen het sprak mij zeer aan. Door zijn eenvoud en de mooie kleuren.
De gedichtjes , minimaaltjes en doordenkertjes zijn kort en krachtig. Sommige deden mijn wenkbrauwen fronsen en andere toverde een glimlach op mijn gezicht…  Dus ik sluit mij aan bij de tekst dat de lezer er een eigen invulling aan kan geven en ik het een verrassende leeservaring vond.

De afbeelding van de cover en de inhoudsopgave komen van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

 

 

 

“duw me weg, hou me vast ” Vanessa Garden

0-nieuw-Duw-me-weg-houd-me-vast-original9789492585266/2018

Vanessa Garden, vertaling Olga Hoekstra, uitgeverij Dutch Venture Publishing

Voor het DVP-streetteam doe ik dit keer mee met de blogtour van “duw me weg , hou me vast”, een young adult contemporary.  Ik heb niet veel op met dit soort kreten achter een genre en ik moet zeggen dat ik mij afvroeg waarom een young adult contemporary anders zou zijn dan een gewone young adult. In beide zijn de personages jonge mensen die vaak zichzelf of de weg kwijt zijn, die worstelen met volwassen worden of met andere problematiek wat op hun pad komt. Wat mij opvalt is dat dit in negen van de tien boeken een ziekte is of problemen met ouderlijk gezag. In contemporary verhalen is de setting hedendaags en realistisch, het zou zich om de hoek kunnen afspelen. Dus iets wat de doelgroep zeker moet aanspreken.

In ‘duw me weg, hou me vast “maken we kennis met Ruby. Ruby is zeventien als ze haar moeder verliest omdat zij zelfmoord pleegt. Ze blijft achter met een vader die een alcoholprobleem heeft en een peuterbroertje. Haar beste vriend krijgt verkering en ook hem lijkt ze te verliezen. Op de dag dat haar moeder sterft ontmoet ze in een flits een jongen in de winkel waar ze een parttime baantje heeft. Hij blijkt tijdelijk in het dorp waar ze woont te verblijven en heeft een geheim wat hij niet aan haar wil vertellen. Hij maakt muziek maar als  hij op het podium staat ziet ze dat hij veel pijn heeft en baalt ze dat hij dit niet met haar wil of kan delen. Op het moment dat ze elkaar gevonden lijken te hebben raken ze elkaar weer kwijt. Byron (zoals haar jonge god heet) is er vandoor gegaan en Ruby besluit hem te zoeken. Via een “vermist” poster weet ze hem weer op te sporen en komt ze er achter waarom hij pijn heeft en wat zijn geheim is.

De titel is zeer goed gekozen bij het verhaal. De verhouding tussen Ruby en Byron is er één van elkaar aantrekken en weer wegduwen. Elkaar zoeken, vinden en weer verliezen. De cover doet wat romantisch aan maar ook een beetje mysterieus en stoer. Ook weer zeer passend, na het lezen begrijp je wel waarom.  Verder leest het boek lekker snel weg en kan je hem prima in je vakantiekoffer stoppen als tussendoortje voor wat ontspannen leesuurtjes.

Het spijt mij te moeten zeggen dat ik  het verhaal niet al te origineel vind en in het begin wat oppervlakkig is.  Het taalgebruik heeft in het begin voor mij ook wat irritatiepuntjes. Ruby beschrijft bepaalde gebeurtenissen op een wel heel oppervlakkige wijze. Het leuke vond ik wel dat ze als ze Byron ziet hem omschrijft als het “ de natte droom van elke kunstenaar- type” en net als ik bedenk dat als ze dat nog één keer zegt ik niet verder lees “zegt Ruby zelf” dat ze moet stoppen met het maken van die stomme opmerking. Mooi dacht ik, en verder… Helaas volgen er nog andere zeer puberale opmerkingen die misschien wel passend zijn bij een zeventienjarige maar die bij mij overkwamen alsof de schrijfster iets te populair wilde doen met haar woordkeuze.  Hierdoor werd ik afgeleid van het verhaal omdat ik mij irriteerde aan bepaalde omschrijvingen. Even dacht ik dat het mijn leeftijd wel zou zijn maar mijn dochter van vijftien (en veellezer) was het hier ook wel mee eens. De dingen die Ruby mee maakt zijn niet mis maar de schrijfster weet mij niet te raken, het komt niet bij mij binnen, wat ik jammer vind.

Als ik mijn persoonlijke “probleem” aangaande de woordkeuze naast mij neer leg hou ik dus een verhaal over met een niet al te origineel thema maar het is nu eenmaal een thema wat aanspreekt bij de doelgroep en als ik het door de ogen van de doelgroep zou bekijken zullen die het waarschijnlijk wel een fijn verhaal vinden.  De vertelwijze is verder vlot, zoals gezegd loopt het lekker en zit het plot ook goed in elkaar. Geen losse eindjes, een mooie afsluiting en prima leesvoer voor je vakantie! ( maar gewoon niet mijn  boek… )

Wil je de andere bijdrage van de blogtour volgen klik dan op deze link voor het overzicht van de deelnemers.
De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

The Friday Five : boeken die een vervolg verdienen…

Een onderwerp wat een beetje dubbel is omdat ik (zoals ik vaak zeg ) niet van de series ben en er maar weinig series zijn die ik echt MOET lezen… en waarom een vervolg? Als een boek goed is en nog even blijft hangen is dat prima… moet  je altijd je fantasie verpesten door een vervolg?

Maar goed ik heb even zitten bedenken (en een beetje vals zitten spelen) en er vijf titels uitgetrokken.

Het leukste kinderboeken van 2018 is tot nu toe het boek ” dit boek gaat niet over mevrouw Moes en haar kakkerlakken”, gewoon geweldig grappig, origineel en top-illustraties ! Als de schrijfster met deze illustrator een volgende samenwerking aangaat moet dat gewoon weer een toppertje worden ( en dan hoeft het niet eens over dezelfde personages te gaan maar dat is vals spelen)…

De graphic novel over Nick Cave was bijzonder genieten. Daar mag best wel een vervolg op komen.. En okay als de auteur zijn inspiratie aangaande Nick Cave heeft versnoept mag hij best een ander karakter nemen. Misschien een karakter uit één van zijn songs die nu ook in het verhaal zijn verwerkt?  Zijn illustraties krijgt mens nooit genoeg van. Ik wil zeker meer van zijn werk lezen !

“Syndroom” van J. Sharpe vond ik een geweldig boek. Ik las het zelfs twee keer achter elkaar. De manier van de lezer bespelen en op het verkeerde been te zetten was zo kundig dat ik best in deze stijl nog een keer overdonderd wil worden.

De omnibus met “halloween horror verhalen” is een heerlijk tussendoortje met korte verhalen van bekende en voor mij nieuwe auteurs. Van mij mag dit een jaarlijks terugkerend initiatief worden om zo het genre ook te promoten in ons landje..

En over vals spelen gesproken ” heksenwaan” is onderdeel van een serie. Het Grimm-collective bestaande uit Martijn Adelmund en Iris Compiet is jaren terug begonnen aan een tweetal titels die het begin zouden zijn van een serie. Volgens mij was het streven tien titels?  Er is nog wel een splinter verschenen als zoethoudertje maar ik hoop toch echt dat de serie verder mag gaan…. dat verdienen deze personages echt !

Van welk boek zou jij wel eens een vervolg willen lezen ?  Hieronder de lijst van andere bloggers die ook mee doen met de Friday Five, lees was zij er van vinden:

” brave new love” diverse auteurs

30739898_1220923354704551_2112461553716241953_n 9789492585202/2018

diverse auteurs: Jen Minkman, Miranda Peters, Debora Eliszabeth, Sophia Drenth, Natascha van Liempt, Isabel Peters, Oli Veyn, Tamara Haagmans, Marijke Jansen, Lysander Mazee ,  Uitgeverij Dutch Venture Publishing

Brave new world is een verhalenbundel met daarin tien verhalen met als diveristeit als hoofdthema. “Je mag zijn wie je bent” Uiteenlopende verhalen over jongeren die niet alleen zichzelf en de liefde ontdekken maar ook hun ( soms magische ) krachten.
Tien uiteenlopende verhalen met uiteenlopende personages. Sommige hoofdpersonages worstelen met hun gevoelens omdat ze houden van iemand van hetzelfde geslacht, omdat ze een bovennatuurlijke gave hebben die ze een plaats moeten geven. Ze moeten proberen alles een plekje te geven en soms moet je daarvoor in opstand komen tegen de wereld, tegen de mensen die je van alles hebben geleerd.  Als ze die strijd aan gaan en komen waar ze moeten zijn dan pas blijkt dat het juist mooi is om anders te zijn en dat je dan juist kan zijn wie je bent inclusief soms dat vleugje magie. Houden van jezelf is op de eerste plaats je echte ik ontdekken en accepteren.

Het leuke van een verhalenbundel is dat er altijd wel een auteur in staat die je nog niet kent en je zo op een leuke manier met zijn/haar werk in aanraking komt.  En als het mee zit smaakt het naar meer en pak je eerder een boek van die auteur op. Ook kan je de bundel wegleggen en oppakken wanneer je wilt omdat het afgesloten verhalen zijn. Neemt niet weg dat vaak de auteurs die je wel kent je naar het boek lokken om het te gaan lezen.
Zelf was ik zeer nieuwsgierig naar de bijdrage van Sophia Drenth. Zou ze een heel ander verhaal neerzetten dan het werk dat ik al van haar ken ? Haar verhaal ” Dag, dromer”  was dus het eerste wat ik uit deze bundel moest lezen en past heerlijk in het genre wat ik van haar ken. Een toppertje !
Ook genoot ik van het verhaal “Uit de diepte ” van Lysander Mazee en kon ik ‘Spiegelvrees” van Natascha van Limpt zeker waarderen.    Het verhaal van Isabel Peters ” Sanssouci” daar kon ik niet veel mee. Ik kwam er niet in en ik had er niets mee. Maar dat is ook een voordeel van een bundel, als een verhaal je minder boeit lees je snel een volgende. De titel ” Sympathy for the devil” van Oli Veyn vond ik ook een aanrader en weet je : ga het gewoon lekker lezen!

Het is een heerlijke bundel voor de vakantie vol stoere jongens en meiden die uiteindelijk zichzelf durven te zijn.. Durf jij het aan?

30582118_1215408715256015_2306706360299716868_n

Van 11 juni 2018 tot 18 juni 2018 is er een blogtour rond deze titel. Hier onder vind je de deelnemende boekbloggers. Neem een kijkje wat zij van deze titel vinden !