” Moemf heeft een vriend” Herzog & Schubert

moemf

Annette Herzog,  illustraties Ingrid & Dieter Schubert , vertaling Linda Bertens , uitgeverij Lemniscaat

Annette Herzog is opgegroeid in Duitsland en woonachtig in Denemarken. Na werkzaam geweest te zijn als vertaalster en tolk Duits, Deens en Engels is ze sinds 2000 fulltime kinderboekenschrijfster. Dit is haar eerste uitgave bij Lemniscaat. Ingrid & Dieter Schubert maken al meer dan dertig jaar samen prentenboeken en voorleesbundels. De illustratoren groeiden net als Annette Herzog op in Duitsland maar wonen al jaren in Nederland. De prentenboeken van Schubert zijn bij iedereen wel bekend en sommige titels zijn echte klassiekers te noemen zoals Monkie en Platvoetje.

Moemf heeft een vriend is een boek dat je al vrolijk toe staat te lachen als je naar de cover kijkt. Een fantasiebeestje met hoog knuffelgehalte en donzig sneeuwuiltje kijken je lief aan. Je ziet meteen aan de illustratie dat je met het werk van Ingrid & Dieter Schubert te maken hebt, een stijl die aanspreekt en warmte uitstraalt. Reden te meer om het boek op te pakken.

Moemf is een fantasie figuurtje, een soort kruising tussen een beertje en een knuffel. Moemf wordt te vroeg wakker uit zijn winterslaap, omdat de zon op zijn neus kriebelt en hij denkt dat het lente is. Als hij de deur uit wil gaan, staat daar Sneeuwuil op hem te wachten. Sneeuwuil is zijn nieuwe, jonge, vriend. Sneeuwuil wil heel graag met Moemf de lente ontdekken en samen gaan ze op pad.

Ze spelen in de sneeuw, ontdekken nieuwe dingen en bovenal ontdekken ze dat vriendschap iets is wat ook kan ontstaan tussen twee tegenpolen. Sneeuwuil en Moemf zijn namelijk heel verschillend en daardoor wat onzeker over hun vriendschap, maar ze zijn er erg blij mee, want samen dingen ontdekken is altijd leuker dan alleen. Ze hebben plezier tot de lente echt komt en ze niet alleen afscheid moeten nemen van de gezellige winter.

Het boek bevat zeven korte hoofdstukken die goed afgerond zijn dus ideaal als voorleesverhaaltjes. Uiteraard loopt het verhaal wel in chronologische volgorde en terwijl het verhaal vordert groeit ook de vriendschap tussen Moemf en Sneeuwuil. Ook al speelt het zich af in de winter, de warmte spat van de lieve illustraties, maar ook van het verhaal. De vriendjes beleven avonturen en ontdekken dat je best verschillend mag zijn en dat je met iedereen vriendjes kan wezen, waar je ook bent.

Afbeelding cover komt van de site van de uitgeverij. Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage

Advertenties

” voorbij schuld en onschuld” Justine Mol

9789463383080 9789463383080/2017

Justine Mol, uitgeverij Aspekt

Justine Mol schreef het boek ‘ de gestolen jaren van Henk Haalboom’ in 2015. Dit boek is een bewerking hiervan.

Inhoud: Het leven van Henk Haalboom verandert in een drama als hij in januari 2002 wordt aangehouden voor de moord op Pim Overzier.  Henk krijgt vanaf 2006 bezoek van Justine Mol.  De bezoeken die Justine eerst als vrijwilliger maakt groeien uit tot een vriendschap en meer. Ze blijven overeind door geduld, begrip, mildheid en humor. Ze proberen niet verbitterd te raken. Henk heeft zijn waardigheid behouden, zelfrespect en respect voor anderen. Hij bleef vrij in zijn hoofd ondanks zijn veroordeling. Twaalf jaar verbleef hij in de gevangenis. Uit onderzoeken bleek dat Pim Overzier hartpatiënt was met verhoogde kans op acuut hartfalen en naar alle waarschijnlijkheid een natuurlijke dood was gestorven. Ook was Henk fysiek niet in staat Pim te overmeesteren. Advocaat Knoops doet zijn best zijn onschuld aan te tonen.

Ik was erg benieuwd naar dit verhaal omdat ik mij afvroeg hoe het in Nederland fout kan gaan met het rechtssysteem en hoe het leven in onze gevangenissen is. Ik had alleen het beeld van de USA, daar ik een tijdlang correspondentie voerde met enkele gevangenen,  al krijg je dan ook maar één kant van het verhaal.Toch bleken er tot mijn verbazing en afschuw aardig wat gelijkenissen in te zijn en blijkt dat ondanks de commentaren dat ons systeem en de gevangenissen zo slecht nog niet zijn dat je mooi zwaar de klos bent als het recht zich tegen je keert.
Het verhaal van Henk is vreselijk om te horen en je vraagt je continu af hoe het in vredesnaam mogelijk is in ons zogenaamd democratisch land. Het verhaal bracht bij mij afschuw, ongeloof, boosheid en verontwaardiging naar boven. Met recht een verhaal dat je raakt en hopelijk iets goeds te weeg zal brengen voor Henk en al die anderen die op zo een wijze geconfronteerd worden met ons rechtssysteem.

Het boek is boeiend om te lezen, mede door de prettige schrijfstijl van Justine Mol. Naast de confrontatie met het gevangenisleven en de dagelijkse gang van zaken binnen die muren is er ook ruimte om de mens Henk Haalboom te leren kennen en is er ruimte voor hem om een band op te bouwen met Justine Mol. Ook hiervan mogen de lezers getuige zijn en ik vind het mooi dat zij ook dat stuk van hun verhaal willen delen.

Het boek wordt afgesloten met een stuk over de huidige stand van zaken aangaande de zaak van Henk Haalboom. Na zijn gevangenisstraf is het strijden naar gerechtigheid nog niet over. Het laatste stuk gaat over de nieuwste ontwikkelingen, aanknopingspunten en onderzoeken en als laatste is er een literatuurlijst ingesloten waar zeker een paar titels in staan die ik zou willen lezen.

 

De afbeelding van de cover en de inhoudsopgave van het boek komen van de site van de uitgeverij.

“de Athame, de erfenis deel 1 ” Yvonne Mantje

athame 9789402236880/2017

Yvonne Mantje, uitgeverij Boekscout

Yvonne Mantje vroeg of ik haar thriller wilde lezen. Als thrillerliefhebber en liefhebber van verhalen waar het occulte en /of hekserij in voorkomen leek dit  wel een boek voor mij.

Inhoud: Yvettes rustige leventje wordt ruw verstoord als zij bij het overlijden van haar moeder een duistere erfenis ontvangt. Het geheime leven van haar overleden moeder neemt haar mee naar de donkere wereld van het occulte. De duistere rituelen die zich voordoen, openen voor Yvette een onbekende wereld. Ze wordt meegezogen in donkere schaduwen vol gevaar. Ze belandt via haar moeder in de wereld van de Katharen, die vervolgd worden door de inquisitie, met gruwelijke martelingen tot gevolg. Via een ritueel wordt er dan een wezen opgeroepen uit een andere wereld.

Yvette krijgt na het overlijden van haar moeder Femke contact met twee vriendinnen van haar moeder. Die blijken samen met haar moeder aan hekserij te doen. Haar moeder was op zoek naar de Athame die zeer belangrijk in de wereldgeschiedenis zou zijn. Door middel van de grimoires van haar moeder ( heksen-dagboeken) komt ze achter het hele verhaal en de bezigheden van haar moeder. Hierdoor reizen we met Yvette mee naar de Middeleeuwen en zelfs nog verder terug naar de tijd van de schepping.  We leren over de Katharen en we maken een reis langs religies en occulte zaken. Leren ja. Ik had het idee af en toe in een geschiedenisboek te lezen. Af en toe komt het heel vertellend en uitleggend over. Daar leent deze manier zich ook goed voor, door de grimoires te laten lezen door de personage uit het boek.  Op zich niets mis mee want het is interessant genoeg maar niet als je een spannende thriller verwacht.

Bij het begin had ik het gevoel een roman gestart te zijn. Rustig aan maak je kennis met Yvette en de andere personages. Het geheel is vrij eenvoudig geschreven dat ik eerst nog dacht aan een young adult boek tot we de geschiedenis in duiken. Veel details volgen, over de martelingen in de middeleeuwen tot het scheppingsverhaal en Atlantis. Ook zitten er foto’s in het verhaal waardoor het allemaal realistischer gaat lijken.  Ik had af en toe wel wat moeite mee dat de grimoires niet in de ik-vorm waren (wat ik wel had verwacht) en hoewel het verhaal interessant genoeg was om door te willen lezen ontbrak er voor mij toch de nodige spanning.  Er was wel een goede opbouw in het verhaal en zeker naar het einde toe wat mooi afsloot maar genoeg opening houdt naar een volgend deel. Wel jammer was  dat als laatste overbodige zinnetje “kom wel lezen verder…” staat, wat wel past bij die persoon die in zijn geheel toch wat betuttelend overkomt tegen Yvette.

Als je het idee van thriller loslaat en je interesse hebt in geschiedenis en religie is het een verhaal wat je zeker zult boeien. Het verhaal zit goed in elkaar en ik ben zeker benieuwd naar het vervolg. Ik hoop dat we daar de persoon Yvette wat beter mogen leren kennen.

 

De afbeelding van de cover en de inhoudsopgave van het boek komen van de site van de uitgeverij.

 

 

“de sekte” Mariette Lindstein

sekte978400508446/2017

Mariette Lindstein, vertaling Corrie van Bree, uitgever AW Bruna.

Mariette Lindstein (1958) afkomstig uit Zweden, komt op negentienjarige leeftijd in aanraking met de Scientologybeweging. Ze zou hier ruim twintig jaar verblijven en werkte direct onder leider David Miscavige. In 2004 wist ze onder dramatische omstandigheden te ontsnappen en ze woont nu met haar man David ( ook voormalig Scientologylid ) in Zweden.

Hoewel ze in haar nawoord benadrukt dat alle personen en gebeurtenissen fictief zijn en ViaTerra ( de sekte genoemd in het boek) puur uit haar eigen fantasie zijn voortgekomen, zegt ze ook dat haar inspiratie uit haar eigen sekte verleden kwam. Verder hoopt ze dat haar boek begrip mag kweken over hoe het is om vast te zitten in een sekte omdat het zo eenvoudig is om naar binnen te worden gelokt maar het haast onmogelijk is er weer uit te komen. Maar dat dat kan heeft ze zelf bewezen.

De sekte is een meeslepende thriller die zich afspeelt op een mistig eilandje aan de Zweedse kust. Op dit eiland  is een newagebeweging gekomen onder leiding van de knappe en charismatische leider Franz Oswald. Hij heeft de leer van ViaTerra ontwikkeld en naast de gewone mensen heeft ViaTerra ook een aantrekkingskracht op beroemdheden en politici.

Sofia is net afgestudeerd en raakt gefascineerd door de leer van ViaTerra en het levensverhaal van Oswald. Omdat ze nog niet weet wat ze wil gaan doen na haar studie neemt ze de aangeboden baan  aan en vertrekt ze naar het eiland. Ze mag een bibliotheek opstarten en al snel promoveert ze naar persoonlijk assistent van deze leider.  Het mooie baantje op het mooie eiland blijken echter niet zo  mooi te zijn.  ViaTerra blijkt toch niet zo te zijn als wat de buitenwacht denkt. De leden worden uitgebuit en er volgen gruwelijke gebeurtenissen waardoor Sofia twijfelt aan de leer van ViaTerra en de bedoelingen van Franz Oswald. Ze wil niets liever dan terug naar haar oude leventje maar ze komt er achter dat het nog nooit iemand is gelukt zomaar weg te gaan.

Het boek gaat van start met een ontsnappingspoging van Sofia in de proloog. Uiteraard is totaal onduidelijk of deze poging is gelukt en gaan we terug in de tijd. Het moment waarop Sofia kennis maakt met de sekte leider.  Een chronologische vertelling volgt waarbij veel alledaagse details van het leven op ViaTerra worden verteld. Bij een ander soort thriller zou je je ergeren aan zo een laag tempo van het verhaal maar juist hier komt het geheel tot zijn recht omdat het juist die details zijn die het leven in zo’n sekte juist beeldend maken, waardoor het de lezer juist boeit om door te lezen.  Een nieuweling komt door de slinkse en uitgekookte werkwijze van zo’n sekte er niet meer uit en de lezer komt door deze manier niet uit het verhaal. Je wilt immers doorlezen om er achter te komen hoe het Sofia vergaat.  Het verhaal van Sofia wordt afgewisseld met korte stukken (in ander lettertype) tekst.  Een verhaal over de jeugd van een persoon. Al snel was mij duidelijk wie dat zou moeten zijn en het geeft een mooie achtergrond van die persoon zijn karakter.  De afwisseling die dit meebracht was goed gedoseerd en gaf een extra spanningsveld in het verhaal.

Het fenomeen sekte spreekt tot de verbeelding en ieder realistisch en nuchter denkend mens vraagt zich af hoe iemand zo kan worden opgeslokt door een knappe man met  mooie praatjes die verre van mooi uitpakken.  Het beeld wat de schrijfster geeft is echter zo pakkend dat je als lezer met beide voeten op de grond wordt gezet en bedenkt dat zoiets iedereen zou kunnen overkomen. Hierdoor krijgt het verhaal een extra dosis spanning mee.

Ik vond het een goed debuut met een mooie afloop. Na het dankwoord staat echter een korte teaser voor het vervolg wat eind deze maand moet gaan verschijnen. Ik vraag mij af of dit tweede deel kan tippen aan het eerste, de lat ligt immers vrij hoog.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“onzuiver” Sarah Dalton

Onzuiver-dna-aan-linkerkant-copy-195x300 9789492585103/2018

Sarah Dalton, vertaling Olga Hoekstra, uitgeverij Dutch Venture publishing

Sarah Dalton komt uit Engeland en verslindt al bijna haar hele leven boeken. Ze  haalt haar inspiratie uit verhalen en romans die ze in haar leven las. Ze schrijft voornamelijk young adults, maar heeft ook korte verhalen voor volwassenen geschreven. Momenteel werkt ze aan een ya- horrorserie, waar ik heel erg nieuwsgierig naar ben !

Onzuiver is haar debuutroman en maakt deel uit van een trilogie.

Toen ik de cover van dit verhaal zag wist ik dat ik dit boek wilde lezen. De mooie kleuren en wat duistere afbeelding maakte mij nieuwsgierig.  Bij de vraag of ik mee wilde doen met de blogtour had ik dus snel mijn antwoord klaar.

Het verhaal speelt zich af in het toekomstige Groot-Brittannië waar alles draait om perfectie. En die perfectie is ook te koop. Er worden kinderen op bestelling “gemaakt’ met de perfecte genen. Het Ministerie voor Genetische Perfectionering (G.E.P) is belast met deze taak en alleen mensen met geld en “schoon” DNA hebben niet veel van ze te vrezen. Mensen zonder dit ‘schone’ DNA worden als slaaf gebruikt, hebben geen rechten, wonen in getto’s en moeten zelfs een operatie ondergaan zodat ze zich niet meer kunnen voortplanten. Het gevaar van die operaties is dat ook je geestelijk gestel aan kan tasten, iets wat de hoofdfiguur uit dit verhaal meemaakt bij de moeder van haar vriendin.

Mina is vijftien jaar, onzuiver en zal binnenkort geopereerd moeten worden. Ze  woont sinds kort in Regio 14 om een nieuwe start te maken. Dit valt haar zwaar.  Ze wordt gepest door een G.E.P meisje, haar klasgenoot wordt afgevoerd, de moeder van haar nieuwe vriendin Angela heeft dementie door de operatie, ze blijkt gevoelens voor twee jongens  (Daniel en Sebastian ) te hebben en één van hen is ook nog een G.E.P. jongen waar ze niet eens mee om mag gaan. Als ze ook nog achter een geheim van haar vader komt en ze in de ogen van het G.E.P. een misdrijf heeft begaan zit er niets anders op dan weg te vluchten met haar vrienden.

Hoewel het verhaal fictie is is het niet helemaal onwerkelijk. Zeker niet nu pas nog in het nieuws was dat er twee aapjes waren gekloond maakt dit het verhaal iets realistischer. Tot op zekere hoogte want de speciale gave die zowel Mira als Daniel blijken te hebben zet je weer met beide benen in een fantasy wereld. Fantasy zeker maar niet al te ver van je bed. Je moet meer denken in de richting van de hongerspelen. Als je van dat soort verhalen houdt dan kan je dit ook zeker waarderen !

Een prettige vertelstijl, goede beschrijving van de personages en omgeving waardoor je het zo voor je ziet en ondanks de aparte wereld en speciale gave is er ruimte voor dagelijkse problemen van jongeren zoals verliefdheid, vriendschap, pesten en onzekerheid. De vooroordelen die de personages hebben blijken gelukkig bij sommige te wankelen en worden bijgesteld. Dit geeft ze meer karakter.

Dit alles lees je in een razendsnel tempo en heeft een goede spanningsboog.  Als lezer blijf je doorlezen en als dat bij  mij gebeurd is een boek geslaagd. Hoewel ik weet dat er nog twee delen moeten volgen was de afsluiting van dit deel heel tevreden en afgerond maar liet ook nog veel mogelijkheden open  waardoor het wachten op het volgende deel waarschijnlijk bij voorbaat al te lang zal duren.

blog-tour-banner-lo-res onzuiver mijn recensie is onderdeel van de blogtour omtrent dit boek. Lees meer informatie over de blogtour en wie er mee doen op de site van de uitgeverij.

26993269_1164160923714128_5273906840022540933_n Het is nog even wachten op de andere delen van de trilogie (waarvan ik hoop dat ze echt snel zullen komen), ondertussen is er wel een novelle verschenen als e-book. Deze novelle vertelt het verhaal van Elena, een G.E.P. meisje. Met dezelfde spanning en sfeer. Hoewel er referenties zijn naar het boek onzuiver is het goed zelfstandig te lezen.

De informatie over de schrijfster en de afbeeldingen komen van de uitgeverij.

“Hart van glas ” Miranda Peters

Martini Tower Groningen 9789492585134/2018

Miranda Peters, Dutch Venture Publishing

Miranda Peters schreef op tienjarige leeftijd al verhalen. Jaren later kwam ze in aanraking met het YA fantasy- genre en besloot ze ook een boek te willen schrijven. In 2015 begon ze aan de GAIA Trilogie, waarvan Hart van Glas het eerste deel is.

Inhoud: Hester is nog maar zeven jaar oud als de auto waarin ze met haar familie verongelukt. Ze weet haar moeder en zusje te redden maar haar vader overleefd het niet. Hij sterft voor haar ogen. Hester geeft zichzelf hiervan de schuld en het is merkwaardig waarom ze zelf geen schrammetje heeft opgelopen.  Bijna tien jaar later lijkt ze een gewoon meisje voor de buitenwereld. Alleen haar moeder, zusje en beste vriendin weten haar geheim, dat ze bovennatuurlijke krachten bezit. Voor de buitenwacht is ze het leuke populaire meisje en dat wil ze graag  zo houden.  Als ze  Siem ontmoet en ze hopeloos verliefd wordt voor het eerst in haar leven staat haar wereld op zijn kop. Hester beleeft dingen die ze nooit had kunnen dromen. Maar wat is droom en wat is werkelijkheid?

Een stoere meid staart mij aan vanaf de cover. Mooie warme tinten en een titel waar je alle kanten mee op kan gaan. Het boek begint met een spannende en emotionele proloog waarin je als lezer het ongeluk van Hester en haar gezin meemaakt.  Dat dit ongeluk een behoorlijke impact op het zevenjarige meisje heeft en iets is wat ze de rest van het verhaal met zich meedraagt is niet vreemd.

Na de proloog zijn we tien jaar verder en volgen we Hester in haar dagelijkse (school-) leven met de gewone problematiek van iemand van haar leeftijd maar ook van alles wat haar bijzonder maakt. Haar angsten en onzekerheid die haar toch sterker weten te maken. Daarnaast is het een verhaal over verliefdheid, houden van, vertrouwen en onmacht. Kortom heel heftige emoties in een spannend en origineel verhaal. Hester heeft levensechte dromen die verweven zijn met haar dagelijks leven en als je daar nog eens haar bovennatuurlijke krachten bij telt die de nodige impact op haar leven en haar omgang met Siem hebben heb je een spannend en origineel verhaal.  Hester en Siem hebben de hoofdrollen in het verhaal maar andere “bijfiguren” blijken ook een grote rol te spelen. Deze komen misschien nog niet zo goed uit de verf maar een eerste deel is vaak een aanloop naar de rest van een trilogie dus wie weet volgt dat in deel twee. Persoonlijk vind ik dat je een trilogie pas goed kunt beoordelen als je het geheel gelezen hebt maar aan de andere kant moet het eerste deel wel genoeg triggeren om door te willen lezen.

Dit  YA fantasy verhaal is geen standaard cliché verhaal. Het leest lekker vlot weg en past goed bij de doelgroep.  Het wordt ook nog eens “afgesloten” met een behoorlijk trieste en onbevredigende cliffhanger dus met die trigger om door te willen lezen zit het wel goed.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.  Voor elk verkocht exemplaar doneert de uitgever  € 0,10 cent aan het Ronald McDonald Kinderfonds.

Martini Tower Groningen Deze recensie was de aftrap van de blogtour die gehouden wordt rond de uitgave van deze titel. Vanaf zondag 4 februari tot woensdag 21 februari vind je op de onderstaande blogs een artikel rond deze titel.

Volg hier de blogtour voor Hart van glas

 

“verstand op nul ” Har Meijer

Photo Collage Maker_0OsBxI2014

Har Meijer, uitgeverij de Gyselaar

Har Meijer was veertig jaar huisarts in Leiden. Hij werd in 1995 ereburger van zijn geliefde stad en promoveerde in 2005 op het proefschrift ‘ het vuil, de stad en de dokter”.

Verstand op nul vertelt het verhaal van oud huisarts Fons de Roos. Hij brengt wekelijks zijn kleinzoon naar de voetbaltraining. Als zijn kleinzoon vraagt of hij nog wel eens bij ‘zijn gekke zus’ op visite gaat en vervolgens het voorstel doet dat hij dat wel kan doen tijdens de voetbaltraining gaat hij voortaan op bezoek bij zijn demente zus.

Hoewel dit boekje al uit 2014 dateert liep ik er pas tegen aan in de boekwinkel en omdat de tekst op de achterflap mij aansprak besloot ik het mee te nemen. De quote : “het ouder worden met al zijn beperkingen gaat niet langzamer, wel het doodgaan”  geeft eigenlijk de rode draad door het verhaal weer.

De korte hoofdstukjes worden vooraf gegaan met een pakkende tekst van slechts enkele regels. De meeste zijn behoorlijk rauw en raken de lezer zo dat je het stukje wel wilt lezen. De stukjes geven een waarheid die soms hard op je dak valt maar wel met de nodige humor en knipoog waardoor het geheel een prettig leesbaar boekje wordt met stukjes herkenning. De schrijver schroomt niet om ook het ongemak en de schaamte op papier te zetten. Het zijn niet alleen maar mooie en lieve stukjes. Demente mensen zijn gewoon mensen zoals jij en ik en hebben ook hun onaardigheden en ongemakken. Vaak schamen mensen zich er voor als ze zich geen houding weten te geven tijdens hun bezoek, soms blijven ze daarom ook weg. Door ook dit soort gevoelens en situaties te schetsen geeft het extra herkenning aan de lezer. De (soms te ) hoge verwachtingen die het personeel heeft van de familie, of juist andersom, komen ook ter sprake en dat kan ik als verzorgende alleen maar toejuichen.