“Meneer Victors vreselijke vertellingen” Pieter Feller & Tiny Fisscher

meneer-victors-vreselijke-vertellingen9789048316199

Pieter Feller & Tiny Fisscher, illustraties Mariella van Beek , uitgeverij Veltman

Zowel Pieter Feller en Tiny Fisscher hebben menig boek al op hun naam staan. Vele heb ik daar al van mogen lezen en ik vind het knap dat beide auteurs zoveel verschillende verhalen kunnen schrijven voor zoveel verschillende leeftijdsgroepen.

Enkele jaren terug zijn ze hun krachten gaan bundelen en hebben ze samen ook zeer uiteenlopende verhalen geschreven. Onder andere de voetbalavonturen van een meidenteam maar ook het historische jeugdboek Clara waarvan het tweede deel net is uitgekomen. Vorig jaar verscheen echter het boek “ de vreselijke vertellingen van meneer Victor”vol  heerlijke griezelverhalen om bij weg te kruipen. Een boek wat nog wel even in het zonnetje mag worden gezet. ( of in een volle maan om in griezelsfeer te blijven).

Het boek begint als Fabian zich zit te vervelen in de herfstvakantie. Zijn vader is voor zijn werk in Amerika en hij is alleen thuis met zijn stiefmoeder. Hij kan het niet goed met haar vinden, ze is in alles zo anders dan zijn moeder en dan is ze ook nog dingen in het huis aan het veranderen. Zijn moeder was kinderboekenschrijfster en vertelde elke avond wel een verhaal en dat mist hij enorm. Zijn vrienden zijn ook nog eens de stad uit dus hij loopt met zijn ziel onder zijn arm door de stad. Dan valt zijn oog op een rommelwinkeltje waarvan de eigenaar meneer Victor is. Ze raken aan de praat en meneer Victor blijkt een geweldige verteller te zijn en weet de meest vreselijke, griezelige en bizarre verhalen. Elke dag gaat Fabian langs voor een nieuw verhaal.

Wat een heerlijke griezelig boek. Door meneer Victor zijn verhalen te laten delen met Fabian is het mogelijk om een heel grote verscheidenheid van korte verhaaltjes langs te laten komen. De korte verhalen zijn goed van opbouw, heel spannend en hebben een net zo bizar einde als het verhaal zelf. Ik vind het altijd knap dat een schrijver een kort verhaal kan vertellen wat klopt. Het lijkt mij best moeilijk om in een aantal bladzijdes een goede opbouw en einde te verzinnen. Daar zijn Feller& Fisscher zeker in gelukt.

Tussen de verhalen door krijgen we ook wat meer te weten over meneer Victor, hij blijkt biseksueel te zijn, voor volwassenen vaak een beladen onderwerp maar zoals het hier wordt uitgelegd neem je het gewoon aan en is er niks beladen aan. Ook weet meneer Victor door de gesprekken met Fabian hem wat meer te sturen in de relatie met zijn stiefmoeder die een stuk beter lijkt te worden. Hoewel het griezelen voorop staat is er ook ruimte voor emoties en relaties in het gewone leven en dat is mooi tussen de verhalen door verweven.

Als Roald Dahl fan vond ik het verhaal over de tovervinger stiekem het leukst.  Nu staat Roald Dahl als het om dit soort bizarre verhalen staat op een hoog voetstuk maar Feller& Fisscher zouden best in zijn voetsporen kunnen treden.

meneer victors Ik besprak dit boek ook op Kinderboeken en gaf het daar vijf gouden sterren.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Advertenties

“het geheime boek van de ontdekkingsreiziger”

geheime ontd9789047711391/2019

auteur onbekend, samensteller Teddy Keen, vertaling Jesse Goossens, uitgeverij Lemniscaat

Voor mij ligt een bijzonder boek. Een mooie linnen hardcover van dik 190 bladzijdes met een bijzondere afbeelding.  “het geheime boek van de ontdekkingsreiziger”, dat geheim wil ik wel eens in gaan kijken. Uitnodigend is het zeker !

In het voorwoord van de samensteller lees je dat ergens in de uithoek van de Amazone, bij een verlaten hut, begraven onder omgevallen palmbomen een metalen kistje werd gevonden. In het kistje zaten aantekeningenboeken, dagboeken en schetsboeken. Het levenswerk van een onbekende kunstenaar en ontdekkingsreiziger. Een enorme kennis over het overleven in de natuur op plekken over de hele wereld. Er zat ook een brief bij met de boodschap:  “ wees een goed mens en beleef avonturen”.  Met dit uitgebreide boek kan je veilig op avontuur gaan maar het lezen van het boek is al een avontuur op zich.

Het boek is opgedeeld in vijf verschillende thema’s: wildkamperen, vlotten, schuilplaatsen, holen en boomhutten, op ontdekkingsreis en nuttige kennis. Er zit een duidelijke inhoudsopgave bij waar je ook per onderdeel dat er uit kan pikken wat je op dat moment zou willen weten. Handig voor als je op dat moment tips wilt over tenten, een vis wilt vangen of je fietstocht wilt plannen. De nuttige kennis geeft je niet alleen informatie over navigeren in de natuur ( door de sterren en een kompas te gebruiken) , sporen en EHBO maar ook heel praktisch over het maken van sneeuwschoenen  van tennisrackets, een kaars van een krijtje, een kanohut en nog veel meer. Zelfs 10 dingen die je kunt met ducttape. Iets wat blijkbaar niet mag ontbreken in je bagage als je op pad gaat.

Praktisch maar het is ook gewoonweg een prachtig boek om door te bladeren.

Rustige kleuren op een witte achtergrond. Dat is wel nodig want elke pagina staat boordevol illustraties met tekst erbij. Door de duidelijke illustraties en beschrijvingen weet je precies wat je moet doen. Prima werkinstructies en tips.  Zelfs als je twee linkerhanden hebt leer je nu echt wel hoe je een knoop moet leggen of een stuk gereedschap maakt.  Menig scout of kampeerder zou hier wat uit kunnen halen al zou ik het zonde vinden om het boek zelf de natuur mee in te nemen. Ze zeggen altijd dat een goed begin het halve werk is

dus lekker thuis bladeren, je tocht voor te bereiden, of gewoon in je hoofd op ontdekkingsreis gaan is iets wat met dit boek zeker gaat lukken.

Je fantasie  laten gaan over wie deze onbekende ontdekkingsreiziger was die al die verhalen op papier heeft gezet en wat ie allemaal heeft meegemaakt is een extra avontuur wat je er gewoon bij krijgt.

Ik kan niet anders zeggen dat het een mooi boek is wat je kan blijven doorbladeren en toch elke keer weer een andere ontdekkingsreis is om te mogen beleven.

geheime ontd 45 sterIk besprak dit boek eerder voor Kinderboeken

het20bijzondere20beestjes20boek205Met Lemniscaat natuurlijk  is deze uitgeverij een fonds gestart om boeken uit te geven om kinderen de natuur op een leuke, vrolijke maar ook zeker leerzame wijze te ontdekken.

” de oorlog die mijn leven redde ” van Kimberly Brubaker Bradley wint bij de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury !

9789026621857-de-oorlog-die-mijn-leven-redde-l-LQ-f

Twee jaar terug mocht ik dit mooie jeugdboek lezen en bespreken voor Boekenbijlage en op mijn eigen blog.  Vandaag had ik een mailing van de uitgeverij dat dit boek in de prijzen is gevallen dus vond ik het de moeite waard om hem weer even onder de aandacht te brengen.  Afgelopen weekend werd bekend gemaakt dat het boek gewonnen heeft in de categorie 10-12 jaar bij de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury

De oorlog die mijn leven redde  gaat over negenjarige Ada die door haar klompvoeten nog nooit een stap buiten de deur gezet heeft. Als haar broertje geëvacueerd wordt uit Londen om aan de oorlog te ontsnappen, grijpt Ada haar kans en glipt weg om hem te volgen. Daar aangekomen staan ze niet op de lijst en worden ze ondergebracht bij Susan Smith die deze verplichting als een zware last ziet maar toch op zich neemt. Ada leeft op. Ze leert lezen en schrijven, paardrijden en hoe het is als iemand om je geeft. Ada wordt zelfs meegenomen naar een arts om te kijken of er wat aan haar voet kan worden gedaan. Voor deze operatie heeft ze echter toestemming nodig van haar moeder en Susan besluit haar te schrijven en de reactie van haar moeder zal uitwijzen hoe haar toekomst er uit gaat zien.

Er zijn veel boeken over de oorlog verschenen. De meeste die ik las speelde zich af in ons eigen land maar dit speelt zich af in Engeland, de armoede op het platteland en de gevolgen voor de arbeidersklasse in die periode.   Lees hier mijn recensie van dit mooie boek wat mijn zeer ontroerde.

De oorlog die mijn leven redde, Kimberly Brubaker Bradley, vertaling Ernst Bergboer, uitgeverij Callenbach  9789026621857/2017

 

‘ de blauwe vleugels’ Jef Aerts

blauwe vleugels 9789021414874/2019

Jef Aerts , illustraties Martijn van der Linden, uitgeverij Querido

Jef Aerts schreef romans, gedichten en theaterteksten voor volwassenen om daarna te gaan schrijven voor kinderen en jongeren. In 2012 verscheen zijn eerste echte kinderroman en een jaar later het prentenboek ‘ groter dan een droom’ waarin een jongetje voor het eerst zijn overleden zusje ontmoet. Deze werden bekroond met de Boekenleeuw en met een Zilveren Griffel. Ook ‘vissen smelten niet’ kreeg een Zilveren Griffel. Persoonlijk hoop ik dat ook dit boek in de prijzen mag vallen want het is een juweeltje.

In ‘ de blauwe vogels’ is Josh (11 jaar) aan het woord. Hij vertelt over zijn familie. Hij woont samen met zijn moeder en verstandelijk beperkte broer Jadran (16 jaar) in een klein flatje waar ook de vriend van zijn moeder met zijn dochter intrekt. Tijdens een familiewandeling vinden ze een gewonde kraanvogel. Jadran wil hem verzorgen en leren vliegen zodat hij naar zijn familie kan in het Zuiden. De kraanvogel gaat mee naar huis en krijgt een plaatje op het balkon. Als het tijd is voor de vlieglessen doen de broers de grote blauwe vleugels van het toneelkostuum van hun moeder om. Zo kunnen ze voordoen aan de kraanvogel hoe dat vliegen moet. Ze klimmen hoger en hoger maar door het impulsieve gedrag van Jadran valt Josh en komt in het ziekenhuis terecht.  Nadat hij hersteld is komt hij thuis met een gebroken been en moet tijdelijk in een rolstoel. Door het ongeluk is er de grote vraag of Jadran nog wel thuis kan wonen.  Als de twee broers horen dat hij het huis uit wordt geplaatst besluiten ze samen te vluchten. Ze nemen de kraanvogel mee zodat die naar zijn familie in het Zuiden kan gaan. Tijdens hun trip praten ze over hun vader en komen ze nog dichter bij elkaar.

In korte hoofdstukken én korte zinnen weet de auteur een mooi verhaal weg te zetten. De liefde tussen de broers is sterk en komt zeker naar voren en hoewel Josh onvoorwaardelijk voor Jadran wil zorgen lees je toch ook wel tussen de regels door dat de zorg zwaar is. Hij moet op zijn broer passen en de grote broer spelen terwijl hij soms eigenlijk toch maar gewoon een jongen van 11 is en die zorgen niet zou moeten hebben.

Het verhaal is vanuit het perspectief van Josh en geeft een mooie en kinderlijke kijk op de problematiek en het leven zelf. Het boek bestaat uit vijf delen van elk een aantal korte hoofdstukken. Elk deel begint met een mooie illustratie van Martijn van der Linden die twee pagina’s beslaan. De illustraties zijn in  mooie  blauw tinten en passen perfect bij het verhaal.

Hoewel de broers op avontuur zijn en vrijheid lijken te zoeken is het juist de liefde voor familie en vriendschap waar het over gaat.

de blauwe vleugels 5ster Ik besprak dit boek eerder voor Kinderboeken

The Friday Five: series die korter hadden gemogen…

Het thema van de Friday Five is vandaag “ vijf series die wel korter hadden gemogen” , een thema naar mijn hart want ik ben niet zo’n serie lezer (understatement).  Ik vind een serie aan de ene kant al snel te lang en aan de andere kant baal ik als je voor je gevoel altijd te lang moet wachten op een volgend deel, want als het  mij boeit wil ik doorlezen, en een schrijver gaat nooit zo snel als de lezer.  Ik heb denk niet veel geduld voor serie-lezen.  Ook vind ik dat verhaallijnen  soms te uitgerekt om maar aan een aantal delen te kunnen voldoen.  Soms is een verhaal op een gegeven moment gewoon klaar en vind ik een volgend deel de boel gewoon uitmelken…  Laat je eigen fantasie leven en laat de karakters los en pak een volgend mooi verhaal.   Ik stoot nu vast een paar mensen tegen de schenen en dat zal ik dit stukje nog wel meer dan een paar worden….

Ik heb me wel eens voorgenomen om mijn eerste pijnpunt,  het lange wachten tot een volgend deel), te bestrijden en gewoonweg te wachten met aanschaffen en een serie compleet te kopen. Nou dat is geen goed idee.  Ik worstelde mij door het eerste deel heen en heb de rest zelf nog steeds niet gelezen, ook al gilt iedereen dat het beter gaat worden na deel 1. Maar zeg nu zelf als een eerste deel je al niet kan boeien ga je daar je tijd toch niet aan besteden?  Dat had ik dus bij de volgende serie:

20190506_092214 The Lunar Chronicles-serie van Marissa Meyer, gebaseerd op de sprookjes van Assepoester, Roodkapje, Rapunzel en Sneeuwwitje.  Een supermooie uitgave, hardcover met boekenleggers, echt voor het zicht op je plan wordt je als booknerd wel al heel blij. Deze uitgave verscheen ook snel op elkaar dus ik dacht bestellen die hap en ondertussen de stand-alone  ‘harteloos’ lezen een hervertelling van Alice in Wonderland, ook een schitterende hardcover met mooi illustratie op de kaft.  Nu viel die mij al een beetje tegen. Kon ook niet anders als  liefhebber van het origineel. En het eerste deel vond ik zo slecht dat de rest nog ongelezen stof ligt te happen op mijn TBR-pile. Of ik het ooit ga lezen?  Ach, misschien begint mijn dochter er nog een keer aan.

20190506_092449 Nu ik toch aan het rellen ben is de serie van Harry Potter een goede tweede serie die van mij een stuk korter had gemogen. Moet ik wel zeggen dat de schrijfster gegroeid is in haar werk en hoe verder je in de serie kwam hoe donkerder het werd. Waar ik mij in de eerste twee delen vooral aan ergerde was het continu herhalen. Laten we voor de tigste keer eens uitleggen wat zwerkbal is en hoe we dat moeten spelen. En zeg nu zelf als je in deel 2 niet meer weet wat een dreuzel is mag je wel een herinneringsspreuk bij jezelf loslaten. Gelukkig werd de herhaling in de daarop volgende delen een stuk minder en werd niet alleen Harry ouder en wijzer maar ook de verhaallijnen groeide mee. Maar na de vuurbeker had ik wel een diepe zucht van ik word een beetje ‘potter-moe’ . Voor jullie zeggen dat ik dan vast de doelgroep niet ben wil ik wel even laten weten dat ik de boeken bij eerste verschijning las dus dik 20 jaar terug en er nog zat oude besjes ( van mijn leeftijd) nog steeds van de Potter zijn.  De aparte boekjes over zwerkbal, fabeldieren en beedle the bard kon ik nog wel waarderen maar het uitmelken met het boek van het toneelstuk een stuk minder. Daar hebben we het nu niet over…

Maar goed het is de Friday Five en dus “moet” ik nog drie series toevoegen.

De reiziger van Gabaldon, ook hier de eerste versie gelezen toen die uitkwam in Nederland maar na drie delen afgehaakt. Na zes delen op de plank de serie niet meer afgemaakt en zelfs van de plank afgehaald en een ander een plezier meegedaan. Het kon mij gewoon niet boeien.  Heerlijk om bij in slaap te vallen zou je denken maar daar waren ze te dik voor, het hield niet prettig vast.

Games of Thrones, ook een icoon van een serie maar omdat er inmiddels zoveel delen zijn ben ik er nooit in begonnen. Krijg al de hik als ik die lange rij boeken zie, dan is er nog zoveel moois wat voor mag gaan.

De glazen troon  Sarah J. Maas, een serie waar ik veel van voorbij zie komen in meest verschillende meningen. Ik had deze wel willen lezen maar toen ik het aantal delen hoorde bedacht ik dat ik die ook maar aan mij voorbij moest laten gaan.

Misschien ben ik wel bevooroordeeld waardoor ik niet snel in een serie stap. De onderste twee zijn series waar ik niet eens aan begin om dat ik er bij voorbaat al tegen aan hik. Gelukkig zijn er ook series die ik wel met plezier las, al moet ik zeggen heb ik liever een trilogie, of tweeluik of nee eigenlijk gewoon een lekker op zichzelf staand boek !

 

Net als mij ook nieuwsgierig wat de andere bloggers van deze Friday Five maakte ?

Hieronder vind je de blogs die mee doen

 

” dat dingetje waar jij van houdt ” Atie van Lieshoud

boekrecensie-dat-dingetje-waar-jij-van-houdt-atie-van-lieshoud-193x300.jpg9789082345834/2017

Atie van Lieshoud, uitgeverij Blooming

Pieter, de man van Atie van Lieshoud, krijgt de diagnose FTD: frontotemporale dementie.  FTD is een vorm van dementie die op jonge leeftijd voorkomt. Het begint sluipend vooral met gedragsveranderingen  die kunnen leiden tot spanningen in relaties, verlies van werk en vervreemding van de sociale omgeving. Bij andere vormen van dementie merk je met name veranderingen in geheugen en daar dit bij FTD niet het geval is kan het langer duren voordat je de stap neemt naar een arts te gaan.  Ook omdat het voorkomt op jonge leeftijd en dementie vaak nog wordt gezien als iets voor ‘oude mensen’ denk je daar niet snel aan. De gedragsveranderingen kunnen leiden tot problemen op emotioneel, financieel en sociaal gebied. Voor de partner is de zorg voor iemand met FTD zwaar en ingrijpend.

De man van Atie van Lieshoud krijgt de diagnose op 55 jarige leeftijd. Zij doet er alles  aan om contact met hem te houden. Ze beschrijft de veranderingen in zijn gedrag maar ook in hun relatie is korte stukken die binnen komen bij de lezer. De liefde, vreugde, verbazing, teleurstelling, pijn en het verdriet wat deze ziekte met zich meebrengt voor beiden.  Te weten dat haar man alleen nog maar achteruit kan gaan probeert ze toch om zoveel mogelijk dit contact te behouden en vooral de kwaliteit van leven te behouden.

De verschillende emoties komen niet alleen voorbij maar komen ook binnen bij de lezer. Ieder mens is uniek en iedere patiënt met FTD ( of een andere vorm van dementie) beleeft en ondergaat dit anders. Sommige stukken zullen herkenning geven aan mantelzorgers, partners en professionele verzorgers.  Dit komt vooral door de openheid en eerlijkheid van de auteur. Het delen van haar verhaal zal voor velen een handvat kunnen zijn of juist dat extra stukje steun wat je als partner/mantelzorger nu net even kunt gebruiken.

Het verhaal geeft je een goed beeld over in impact van FTD op de patiënt, zijn partner en sociale omgeving.  Verder heeft de auteur een zeer toegankelijke manier van schrijven waardoor het prettig leest en laagdrempelig is om op te pakken. Ze weet je te raken met korte stukjes recht uit het hart.

 

 

 

 

“Help de psychiater wordt gek” Frits Oostervink

OOSTERVINK_Gek_WT.indd9789078905066/2019

Frits Oostervink, uitgeverij de Brouwerij

Frits Oostervink (1952) studeerde geneeskunde en specialiseerde zich tot psychiater. Tijdens zijn opleiding maakte hij kennis met de ouderenpsychiatrie waarin hij inmiddels 30 jaar werkzaam is. Zijn ervaring en zorgen deelt hij met ons in dit boek wat als ondertitel meekreeg :  als patiënten hamerstukken worden: zorgen om de zorg.  Na een ‘bijna-calamiteit’ met een patiënt kondigt hij voor zichzelf een patiëntenstop af omdat hij onder de hoge werkdruk niet de medische verantwoordelijkheid wil nemen voor nog meer patiënten. Om het management duidelijk te maken dat hij teveel werk heeft gaat hij een week lang bijhouden waar zijn werkzaamheden uit bestaan.

Na een inleiding van een hoogleraar ouderenpsychiatrie volgt een inleiding en verantwoording van de auteur. Waarom hij koos voor de psychiatrie en met name de ouderenpsychiatrie en hoe hij de veranderingen ervaart in het werken. Ouderenafdelingen in de GGZ worden wegbezuinigd of bij andere afdelingen ondergebracht.  Dat terwijl die doelgroepen heel verschillend zijn en juist met de vergrijzing zo hard nodig zijn.  Bestuurders zijn niet bij de patiënten betrokken en willen omloopsnelheid, bezuinigen en geld verdienen. Elke minuut moet verantwoord worden en er wordt niet efficiënt gewerkt met de administratieve rompslomp. Na zelf aangegeven te hebben dat zijn werkdruk te hoog werd tijdens een functioneringsgesprek voelt hij zich niet serieus genomen en begint aan het bijhouden van zijn werkweek. Tot in detail volgen wij de werkdagen en merken op, net als de psychiater, dat er veel tijd verloren gaat aan rapportages, lijstjes en andere administratie en dat hij hierdoor de tijd die hij daadwerkelijk doorbrengt met de patiënten steeds minder wordt.

Het geheel is een zeer laagdrempelig en toegankelijk boek geworden. Geschikt voor iedereen die interesse heeft in  de zorg of hier werkzaam in is. Het is prettig geschreven zonder moeizaam vakjargon. Er is gekozen om bij elke patiënt die hij bezoekt een korte casus beschrijving te geven over het ziektebeeld en de medicatie wordt ook goed beschreven en/of uitgelegd zodat elke leek het kan begrijpen. Het geeft een goed beeld van deze tak van psychiatrie, de ziektebeelden, diagnose stelling en behandeling.

Het is geen saaie of droge korst over de regels binnen de zorg maar een verhaal over echte mensen die sneuvelen door de bureaucratie in de zorg. Tussen alle regels door is dat eigenlijk wat je leest. Het verdriet en de zorgen omdat iemand die met hart en ziel voor een baan in de zorg heeft gekozen zich hier niet meer  in kan vinden.

Een mooi persoonlijk verhaal wat gelezen moet worden en hopelijk een aanzet geeft om het huidige zorgstelsel onder de loep te nemen en de zorgverleners weer terug naar de roots mogen, die van zorgen.