“de verkenner” Karen Willekens

De-Verkenner-klein-210x300 9789078437390/2017

Karen Willekens, uitgeverij Macc

Karen Willekens (1976), leest zelf graag verschillende genres maar heeft een voorliefde voor Young Adult boeken en fantasy verhalen. In 2012 ontdekte ze haar passie voor schrijven. Haar debuutroman “de verkenner’ is het eerste deel van een trilogie

Inhoud/ achterflap: 25 jaar geleden is er in een nacht tijd een muur om de provincie Atta, deel van het land Battalu, ontstaan. Het luidt het einde van een bloedige oorlog in tussen Atta en de rest van het land Battalu maar het begin van isolatie. Wie heeft deze magische muur geplaatst en waarom?
Na 25 jaar isolatie wordt de jonge verkenner Ella ontboden in de hoofdstad Gransia, zij moet de kroonprins van Battalu door het Schemerwoud naar de hoofdstad begeleiden zodat er vredesverdragen en handelsakkoorden ondertekend kunnen worden. Wat een eenvoudige missie had moeten worden, draait al snel op een nachtmerrie uit als Ella wordt aangevallen door een duistere magiër…

Bij het openslaan van het boek vind je een inhoudsopgave waarin staat dat het verhaal uit 43 hoofdstukken heeft. Daar het genummerde hoofdstukken zonder titel zijn had dit van mij achterwege gelaten kunnen worden. Na een korte proloog van wat er 27 jaar voor aanvang van het verhaal begon verteld de gebeurtenissen over de muur en daarna wordt het verhaal chronologisch verteld van het “heden “ of 27 jaar later dus.

De cover met daarop Ella en haar pijl en  boog en de tekst op de achterflap doen mijn middeleeuws aan. Op de eerste pagina begint het verhaal echter met een man die kijkt naar wagens die voorbij racen en een blik op zijn horloge werpt. Nu stamt het eerste horloge uit begin 16e eeuw maar voor mijn gevoel klopte het niet met mijn eerste indruk van het verhaal dus het duurde een aantal pagina’s tot ik wel degelijk in het verhaal zat en mij kon onderdompelen in een sfeer van rond de middeleeuwen met een stoere dame die naast haar opdracht om de kroonprins te begeleiden er ook achter komt dat haar roots ergens anders liggen en ze zelfs magie bezit. Haar ontdekkingstocht naar waar ze vandaan komt en hoe ze met haar magie kan omgaan worden heel mooi omschreven.

De verhouding tussen de spanning, magie en dialogen zijn goed gedoseerd en de  schrijfster weet boeiend te vertellen.  De omschrijvingen van de omgeving zijn vol detail maar toch met de nodige ruimte om je eigen fantasie mee te laten denken. Het einde vond ik verrassend en emotioneel. Ik ben zeer benieuwd hoe de draad in het tweede deel weer wordt opgepakt.

Het heeft een beetje de sfeer van de “grijze jager’ boeken maar echt ergens mee vergelijken wil ik eigenlijk niet.

Kortom een origineel en goed geslaagd debuut voor de wat jongere young-adult-fantasy verhalen.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

” Dodenwereld II, Necrofobie”Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen en Nico de Braeckeleer

Dodenwereld 29789462420595/2016

Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen, Nico de Braeckeleer, Uitgeverij Kramat

Vorig jaar las ik met veel plezier het eerste deel van de Dodenwereld trilogie en ik was, als liefhebber en fan van het horror-genre meteen verkocht. Wat een heerlijk gruwelijk boek was dat ! En het begin van een bloedstollende trilogie (lees hier mijn recensie van deel 1). Inmiddels is de trilogie compleet en heb ik na het herlezen van het eerste deel gelijk deel twee en drie verslonden!

Deel 1 heeft de titel Necropolis en voor wie het boek, of mijn recensie, niet heeft gelezen een korte samenvatting: Necropolis betekent dodenstad, begraafplaats, een plaats waar de doden rusten. Maar een gemuteerd virus verandert mensen in levende doden en geeft het woord dodenstad een heel andere, gruwelijke betekenis. In slechts enkele uren tijd nemen de zombies de wereld over. De mensen die het overleven moeten vluchten om aan hen te ontkomen. De veertienjarige Eli en zijn zusje Ilna slaan ook op de vlucht. Ze komen Tabitha tegen en Maxim. Met zijn vieren gaan ze de strijd aan en op zoek naar een veilig onderkomen. Ze denken dit bij de vader  van Eli en Ilna te vinden en daar stopt het verhaal met een enorme cliffhanger.

Op  naar deel twee: Necrofobie, of te wel angst voor de dood. Wederom een zeer treffende titel want wie zou er niet bang zijn voor de dood en een wereld vol levende doden? Waar Necropolis  is gestopt gaat de zoektocht naar de oorzaak en het overleven voor het viertal verder. Ook nu zat ik van het begin tot het einde op het puntje van mijn stoel. Op een haartje na ontsnappen ze keer op keer aan de zombies (grommers zoals de kinderen ze noemen) en elke keer verwacht je dat het mis kan gaan. De zoektocht naar de waarheid en een dokter voor Ilna ( zij heeft een dodelijke bloedziekte) brengt ze dit maal helemaal tot Parijs. Hier treffen ze de arts Pinneau, een collega van de vader van Ilna en Eli, waarvan ze hopen dat zij een oplossing of antwoord heeft. Van een boek voor 13plus verwachten sommige dat het altijd wel goed afloopt en dat het nooit fout kan gaan met de hoofdpersonages. Dit maakt de spanning ook steeds groter omdat je hoopt dat je verwachting waar gemaakt wordt. Of dat ook hier zo zal zijn vertel ik niet. Ik ga geen spoilers in mijn recensie gooien maar de verwachting dat het net zo spannend en gruwelijk moest zijn als het eerste deel die is in ieder geval waargemaakt !

Necropolis noemde ik de “walking dead voor 13plus”, Necrofobie is  van hetzelfde hoge niveau, met recht een prima tweede deel wat smaakt naar meer !

Benieuwd naar de afsluiter van deze trilogie die niet bestemd is voor tere zieltjes…

 

De drie auteurs van dit boek zijn alle drie grote fan van het zombiegenre. Nico de Braeckeleer schreef al een tal van succesvolle griezelboeken voor de jeugd. Onder andere een vampiertrilogie en twee bovennatuurlijke romans. Tom Vermeyen is sinds 2004 actief in de film- en televisie wereld. In 2010 werd hij scenarioschrijver waarna hij de stap maakte om boeken te gaan schrijven. Lotte Troonbeeckx leest en kijkt al vanaf jonge leeftijd horror, fantasy en sci-fi en is verwend gamer. Gezamenlijk schreven ze de Dodenwereld-zombietrilogie Necrofobie is het tweede deel.

 

 

 

“de strijd om Aera: 1. Verraad” Sanne de Bock

cover_de_strijd_om_aera_-_sanne_de_bock 9789491773594/2017

Sanne de Bock, uitgeverij Palmslag

Sanne de Bock (1994) studeert geneeskunde in Nijmegen. Naast haar studie schrijft ze veel verhalen en liedjes en hoopt ze door te breken met haar verhalen.
Verraad is haar debuut.

Verraad speelt zich af in Aera. Aera was vroeger één groot, welvarend koninkrijk. Door gebeurtenissen die niemand zich kan herinneren, zolang is het al geleden, is het rijk en twee delen gesplitst, waarbij het Noorder en het Zuider Koninkrijk recht tegenover elkaar komen te staan.

Het verhaal gaat van start als een jonge vrouw zwaargewond ontwaakt in een ziekenhuis in het Noorder Koninkrijk en zij ontdekt dat ze geen flauw idee heeft wie ze is, waar ze is of wat er is gebeurd. Haar vriend Trojan helpt haar ontsnappen uit het ziekenhuis en vertelt haar dat de autoriteiten naar haar op zoek zijn en zo gaan ze samen op de vlucht. Tijdens deze vlucht probeert ze haar geheugen terug te krijgen maar ze moet daarbij ook proberen te ontdekken wat leugens zijn en wat niet. Ze weet niet wie ze wel of niet kan vertrouwen en ondertussen neemt ze de zware taak op zich iets te doen tegen het dictatorschap in het land. Terwijl ze worstelt met de vraag wie ze is, weet ze wel dat ze een sterk gevoel voor rechtvaardigheid heeft en dat ze daar voor moet strijden.

In de proloog wordt ons een kleine blik gegeven in het leven in Aera. Hoe het land in twee Koninkrijken is verdeeld, dat niemand meer weet waarom, maar wel dat ze nog steeds vechten om de naam Aera. Er wordt verteld wie er aan de macht is en dat elke bewoner een DEMA bij zich moet hebben ( een data en multimedia apparaat waar onder andere de bewoners mee in de gaten gehouden kunnen worden). En dat elke bewoner moet werken en moet offeren aan de bestuurders om de oorlog in stand te kunnen houden. Niet erg rooskleurig is het leven in Aera als je dat zo leest.

We maken kennis met een jonge vrouw zonder geheugen die door Trojan Lanni wordt genoemd. We gaan met ze mee op de vlucht. Trojan brengt haar langs plaatsen om haar geheugen op te frissen en zo ver mogelijk weg van de autoriteiten. Langzaam ontdek je als lezer net als Lanni, want zo blijkt ze te heten, haar ware identiteit met alle gevolgen van dien. De worsteling van Lanni met haar ‘niet weten’ is mooi door de schrijfster op papier gezet en komt zeer geloofwaardig over. Het wantrouwen is bijna voelbaar en net als Lanni wil je over je schouder kijken om te weten of de persoon achter je wel te vertrouwen is. En uiteraard blijkt dat je het dan niet altijd bij het rechte eind hebt.

Hoewel Verraad het eerste deel is van een trilogie is het goed zelfstandig te lezen. Het verhaal heeft een mooie opbouw en een flinke dosis spanning die tot het einde toe doorloopt. Een verhaal dat niet het zoveelste young adult verhaal is van een stoere meid die de wereld moet redden maar een verhaal met een originele invalshoek dat zeker de moeite waard is om te lezen.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“N22” Joyce Roele

n22 9789492115232/2017

Joyce Roele, uitgeverij Godijn Publishing

Jocye Roele (1999) begon in groep zeven met het schrijven van korte verhalen. Haar verhalen vallen in het genre fantasy/sciencefiction. N22 is haar debuut en het eerste deel van een vierdelige serie.

N22 gaat over Kate. Kate beschikt over een helende eigenschap en wordt daardoor al twee jaar lang door de overheid, opgesloten. Ze moet de meest gruwelijke testen doorstaan, omdat de regering iedereen die afwijkt opsluit om experimenten op uit te voeren. Voor haar opsluiting krijgt ze een aantal overlevingsregels mee van haar moeder. Deze regels houden haar in leven maar ze is heel ongelukkig en kwijnt van binnen weg. Ze heeft de hoop opgegeven ooit vrij te komen en verwacht niet meer lang te leven.

Dan ontmoet ze twee andere gevangenen die haar leven zullen veranderen. Wat zij niet weet is dat ondertussen haar vrienden Alexander en Lena naar haar op zoek zijn. Alexander vindt dat Kate door zijn toedoen is opgesloten en voelt zich hier schuldig aan en verantwoordelijk voor. Samen met Lena willen ze haar vinden en laten ontsnappen.

Het verhaal speelt zich af in slechts enkele weken tijd en wordt verteld vanuit een wisselend perspectief door Kate en Alexander maar wel vanuit de ik-persoon. Wat ik persoonlijk prettig vind lezen. Als er een wisseling plaatsvindt dan staat de naam van die persoon en de datum plus plaats er boven.

De cover slaat op het feit dat al het eten kunstmatig is of bewerkt met een bepaald soort gif. De moeder van Kate heeft enkele overlevingsregels meegeven en één daarvan was dat, naast de flesjes water, de appels geen gif zouden bevatten en dat ze die gewoon kon eten. Kate heeft zich dan ook een dieet van water en appels opgelegd. N22 slaat op de naam die ze in deze gevangenschap heeft gekregen. Elke gevangene heeft een nummer. Kate’s nummer is 22.

Vanaf de eerste pagina leef je mee met Kate. Haar ontberingen en verdriet kan je bijna voelen zo duidelijk en toegankelijk is het opgeschreven. Niet alleen de gevoelens en de gedachten van Kate worden met veel details omschreven, maar ook de experimenten en de dagelijkse gang van zaken worden uitgebreid verteld. Maar niet op een storende manier. Integendeel het verhaal leest zeer prettig en vlot weg en voor je het weet sla je de laatste bladzijde om. En stuit je op een bijzonder einde. Een einde dat het lot voor Kate beslist en dat je niet snel had verwacht. Een mooie afsluiting van het verhaal dacht ik. Tot ik op de site las dat het een eerste deel van een vierdelige serie zou zijn. Ik ben nu zeer benieuwd hoe de schrijfster het tweede deel gaat beginnen daar N22 al een goed zelfstandig verhaal is.

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“Magnus Chase, en de goden van Asgard. Deel 1 Het verdoemde zwaard” Rick Riordan

magnus deel 1 9789000344789/2016

Rick Riordan, vertaling Marce Noordenbos, uitgever Van Goor

Toen ik de gelegenheid kreeg om het tweede deel van Magnum Chase te bespreken wilde ik dit niet voorbij laten gaan. Mijn dochter (13) was toen namelijk net in deel een begonnen en las het met een grote glimlach en af en toe vertelde ze volop wat er zo leuk was ( spoilers ik weet het). Toen het boek binnen kwam moest ik daarom eerst van haar deel een lezen en dat werd dus wachten tot zij het uit had en uiteraard vaak vragen hoe ver ze nu was.

Eindelijk kreeg ik het eerste deel toegestopt en heb ik het achter elkaar uitgelezen. Wat een heerlijk boek !  Het begint al bij de inhoudsopgave waar de titels van de hoofdstukken je al tegemoet lachen. Met de nodige sarcasme lees je titels als “Goedemorgen! Je gaat zo dood”, “We hebben een pre-onthoofdingsfeestje, met loempia’s “ en “Ik word de grond ingeboord door een eekhoorn”, kortom nieuwsgierigheid is gewekt!

Achterflap/ inhoud:  Magnus Chase zwerft al twee jaar door de straten van Boston. Hij overleeft door zijn gezonde verstand te gebruiken en weet de politie en leerplichtambtenaren steeds een stapje voor te blijven. Op een dag spoort zijn oom Randolph hem op. Hij verteld over de  Noorse geschiedenis en over Magnus ’geboorterecht: een wapen wat al duizenden jaren verdwenen is.  Verhalen over de goden van Asgard, wolven en Doemdag komen terug in Magnus’ herinneringen. Maar hij heeft geen tijd hierover na te denken, want een vuurgigant valt de stad aan en dwingt hem te kiezen….

De tektst op de achterzijde is wat verwarrend maar de titel er boven: soms is doodgaan de enige manier om een nieuw leven te beginnen.. “dekt zeker de lading. Magnus komt in een heel nieuw leven en avontuur terecht na zijn confrontatie met deze vuurgigant.

Het verhaal leest als een trein, de humor is helemaal mijn ding en hier en daar wat halfgoden, goden en andere toespelingen tot mythen maken het voor mij compleet. Achterin het boek zit nog een woordenlijst waarbij onder andere enkele goden worden benoemt en wat andere begrippen zodat je daarop terug kan vallen mocht je niet bekend zijn met de Noorse mythologie.Kortom de perfecte combinatie van mythologie met een spannend young adult verhaal en de nodige humor.  Dus hopelijk snel naar deel twee….

Femke (13):

Ik was al bekend met de andere boeken van deze schrijver, de serie over Percy Jackson. De manier waarop de schrijver in al zijn boekenseries mythologie en geschiedenis verwerkt op een leuke manier vol humor en sarcasme vind ik geweldig!  In deze serie wordt de Noorse mythologie gebruikt.

Ook heeft de schrijver met een knipoog iets uit zijn vorige verhaal belachelijk gemaakt en dat vind ik best geslaagde humor. Dat de Goden niet al te slim worden neergezet in het verhaal en er ook nog een eigenwijze geit in voorkomt moet je het toch wel willen lezen?

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

“bijzondere vertelsels” Ransom Riggs

bijzondere vertelsels riggs 9789044829361/2017

Ransom Riggs, vertaling Tine Poesen, uitgeverij Clavis

Ransom Riggs is de bestsellerauteur van de boeken over de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine. Deze young adult serie beslaat drie delen en spreken tot ieders verbeelding. Met een mooie vormgeving een juweeltje in de boekenkast en het verwerken van oude foto’s in de verhalen geeft het geheel een heel bijzonder tintje. Net zo bijzonder als de kinderen die er in worden beschreven.

Een van deze kinderen is Miljard Nullings een vermaard geleerde die ook in het tehuis van mevrouw Peregrine heeft gewoond. Tijdens zijn verblijf daar behaalde hij meer dan twintig universitaire diploma’s en versloeg hij enkele monsters. Maar zijn echte bijzonderheid is dat hij onzichtbaar is en mooi kan vertellen. Hij sleept een boek met zich mee om verhalen te vertellen aan de anderen en van deze bijzondere vertelsels zijn er nu tien door hem verzameld en in dit boek gezet. Zodat iedereen ze kan lezen. Nullings vertelt dat hij ze hier en daar heeft aangepast en heeft hier en daar een voetnoot gezet zodat ook niet bijzonderen de verhalen kunnen bevatten.

Het leuke van de serie over de bijzondere kinderen is, dat het bijna echt wordt gemaakt door de gebruikte foto’s. De insteek van dit boek om het te laten vertellen door een van hen haakt hier weer bij in. Allereerst valt de mooie cover op. Gelukkig in dezelfde kleur en het boek heeft dezelfde hoogte als de trilogie. Een beetje fan wil immers dat het op de plank ook mooi past. De cover is donker met gouden takken waarin je, als je goed kijkt, bijzonderheden ziet, onder andere een vis, een klauw en vogels. Deze komen terug in de vertelsels. Verder zijn er heel mooie illustraties. Ze zijn gemaakt door Andrew Davidson en zeker een aparte vermelding waard. De illustraties in zwart/wit zitten vol met details en sluiten mooi aan bij wat je leest.

Na een voorwoord van Nullings lees je tien van de meest uiteenlopende verhalen. Bij sommige heb je wat herkenning als je de trilogie kent, maar deze voorkennis is totaal overbodig. Als je houdt van sprookjes en verhalen met een vleugje mystiek kan je je even onderdompelen in deze bijzondere wereld. Hoewel het een aanvulling op de serie is, kun je het boek afzonderlijk lezen en voor mij is het zelfs nog beter dan de trilogie zelf.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Deze recensie verscheen eerder op boekenbijlage

“de boeken van Terra Fabula, het zilveren labyrint” Peter Dewillis

terra fabula deel 2 9789463080750/2017

Peter Dewillis, uitgeverij Zilverbron

Vorig jaar las ik het eerste deel over Terra Fabula en ik was verkocht. Wat een heerlijk boek is het (lees hier mijn recensie). Zeker voor liefhebbers van de boeken van Harry Potter en Narnia kan ik deze titel ten zeerste aanraden! Een heerlijke magische wereld met twee stoere kinderen in de hoofdrol. Nou ja in het begin nog niet zo stoer maar ze worden het wel… In deel 1 maakt de lezer samen met William en Martha kennis  met deze wereld en moet je met een enorme cliffhanger wachten op dit deel om te weten hoe het verder zou gaan. Dus de lat lag behoorlijk hoog…

Inhoud: De magische wereld verkeert aan de rand van de afgrond. Griselda heeft de oorlog verklaard aan iedereen die haar tegenwerkt en deinst nergens voor terug. De volkeren verzamelen zich om de heerseres te verslaan, maar de verboden Magicae krijgt Terra Fabula steeds meer in zijn greep. Williams leven wordt door het gif van de eeuwige slaap bedreigt en ook de zoektocht naar hulp om hem te genezen is niet zonder tegenslagen. Martha en William moeten  de mysterieuze aanwijzingen van koning Eldrick proberen te vinden en zijn raadsels op zien te lossen om zo de strijd aan te kunnen met Griselda.

Het verhaal gaat wederom van start met een voorwoord van de auteur. Met de nodige humor wordt je behoorlijk nieuwsgierig gemaakt (al was ik dat wel) en wil je niets liever dan beginnen aan het verhaal. En onmiddellijk zit je weer in deze fantasierijke wereld.

Het verhaal sluit mooi aan bij het dramatische einde van het eerste deel en de kinderen vervolgen hun tocht. De schrijver weet de bijzondere wereld van Terra Fabula mooi te omschrijven en naast de nodige actie en mystiek zit er ook veel humor in het verhaal. Erg leuk is de manier waarop enkele voetnoten en spreuken in het verhaal zijn verwerkt.

Verder zou een fantasy verhaal geen fantasy verhaal zijn als er geen vreemde figuren opdraven en aparte namen worden gebruikt. De manier waarop dit in dit verhaal is gedaan doet niet eenmaal je wenkbrauwen fronsen want het is heel natuurlijk in het geheel meegenomen en ze spreken voor zich. Alsof je je hele leven al vertrouwd bent met deze wezens in deze wereld. De schrijfstijl is heerlijk en je vliegt door het boek heen terwijl het toch een aardig boek is van ruim 380 pagina’s.

Voor mij was het sprookje weer veel te snel uit. Ik had ook enige twijfel of het wel echt was afgelopen ook al is het tweeluik  mooi afgesloten. Na een goede spanningsopbouw komen de hoofdpersonages tot een confrontatie met Griselda en schuiven de losse puzzelstukjes, als die er voor de lezer nog waren, in elkaar. Maar hoewel de laatste regels een gesloten einde aangeven kan je er toch een opening in zien tot meerdere verhalen over Terra Fabula, want zo’n wereld met zulke figuren daar raak je toch niet over uitgelezen? Toen ik hoorde dat er een volgend tweeluik op stapel stond, werd ik daar weer helemaal blij van. ( nu mijzelf inhouden de schrijver niet te gaan stalken met de vraag of het al af is….)

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.