“Drägan Duma : een onbreekbare band” Patty van Delft

Voorkant-Een-Onbreekbare-Band-klein-210x3009789491300868/2018

Patty van Delft, uitgeverij Celtica publishing

Patty van Delft (1981) heeft jarenlang voor de klas gestaan maar is nu fulltime schrijfster. Zowel mijn dochter als ik hebben genoten van de Drägan Duma trilogie en waren benieuwd naar een volgend boek van deze schrijfster.  Zou het weer iets met draken zijn?  Persoonlijk hou ik niet van series en een trilogie is net te doen. Dit is voornamelijk doordat je soms heel lang moet wachten op een volgend deel en vaak valt het ook een beetje tegen. Als een eerste deel een bepaald niveau heeft is het blijkbaar niet altijd mogelijk om de lat net zo hoog te leggen en zakt het verhaal vaak in. Bij deze trilogie had ik echter het gevoel van ‘wat jammer, na deel drie gaat het stoppen… ‘

En toen was er Drägan Duma, een onbreekbare band..  Het verhaal speelt zich weliswaar 330 jaar af voor de trilogie maar dat is totaal geen bezwaar. Het is eigenlijk wel leuk om te lezen wat er zich afspeelde voor Jill ( hoofdrolspeelster in trilogie) in aanraking komt met de drakenwereld.

In dit verhaal zijn de draken gevlucht uit de Buitenwereld. Ze zijn in strijd met de Morbiden en moeten uit wanhoop een verbond aan gaan met de mens om deze gezamenlijke vijand te verslaan.  De Drägannymarai zijn verbonden met de draken. Feniksa Drakena en haar twee broers behoren tot een van de machtigste families ter wereld en ze moet de scepter overnemen. Zij heeft hier totaal geen zin in en als ze de kans krijgt om zich te verbinden met de draak Danaleth grijpt ze die met beide handen aan. De verplichtingen die ze daar aan gaat zorgen voor botsingen met haar loyaliteit naar haar familie toe en zetten haar voor het blok om beslissingen te maken.

De mooie cover ( door Dominik Broniek) sluit mooi aan bij die van de trilogie. Een juweeltje op zich. Verder kreeg ik een mooie kaart met plattegrond cadeau bij het boek. Iets wat ik altijd wel fijn vind bij een fantasy verhaal wat zich over een groter gebied afspeelt. Achter in het boek vind je een index: uitleg over verschillende clans, de leiders, andere personages en hun rang, steden en dorpen en niet te vergeten de bloedlijnen en draken. Ook zit er een woordenlijst in omdat de oorspronkelijke taal nu eenmaal niet meer gesproken wordt door iedereen in het verhaal ( en onbekend bij de lezer). Het geheel sluit af met twee profetieën die van belang zijn voor het verhaal.

Op zich een extraatje maar meerwaarde?  Niet iedereen zal een heel boek door bladeren voor ze beginnen met lezen dus kom je pas laat achter de lijstjes. En om het verhaal te volgen heb je ze ook niet echt nodig. Het verhaal is namelijk zo vlot en duidelijk geschreven dat je het zonder lijstjes ook makkelijk kunt volgen. De vreemde ‘oorspronkelijke taal ‘ wordt ter plekke ook duidelijk . Bovendien ben ik sowieso geen lezer die continu gaat bladeren naar een lijstje maar lees liever lekker door. De profetieën zou ik zelf eerder vooraan in het boek gezet hebben, voor de start van het verhaal.  De rest niet want dat zou de lezer ook weer af kunnen schrikken als je voor aanvang van het verhaal zo’n lijst met karakters ziet. Nee, op zich prima keuze om het achterin te plaatsen maar naar mijn idee niet echt nodig.

Voor ik echter begon te lezen was er ook een soort van spanning. Spanning in de zin of dit verhaal mij weer kon mee voeren. Was het verhaal niet al klaar? Zou het geen slap aftreksel zijn van de trilogie, wat je vaker mee maakt als je ergens een ” extra deel ” bij krijgt? De lat hoog neergelegd en het boek opgepakt.   De nieuwsgierigheid won het en ik begon te lezen.

Het verhaal zelf is helemaal in de stijl van de trilogie. Dat kan ook niet anders. De schrijfster heeft een fijne vertelstijl en een goede spanningsopbouw. Het verhaal loopt lekker door, geen moment van verveling of dat het even indut. De draken hebben op hun manier een soort humor wat je ontdekt als ze met “hun mens” communiceren en eigenlijk wil je zelf ook gewoon zo’n draak na het lezen van dit verhaal. Ik zat meteen in het verhaal en heb mij prima vermaakt tijdens het lezen.

Het boek is goed zelfstandig te lezen , zowel voor als na de trilogie , want als je eenmaal aan Drägan Duma begint wil je ze gewoon allemaal verslinden !

Kortom een mooie aanvulling op de trilogie.

( lees mijn recensie over deel 1 en 2 of die van Femke en hier die van het laatste deel van de trilogie)

de afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

 

 

Advertenties

“Hart van vuur ” Miranda Peters

Martini Tower Groningen9789492585257/2018

Miranda Peters , Dutch Venture Publishing

Hart van vuur is het tweede deel uit de Gaia-trilogie. In het eerste deel: Hart van Glas, maakte we kennis met Hester en haar bijzondere krachten en haar vriend Siem.  Het geheel was een goede start en eindigde met een cliffhanger waardoor ik toch wel heel graag het volgende deel zou willen lezen. Dus dat had zijn doel wel bereikt.

Siem is in handen van een nog onbekende vijand en Hester wil hem kosten wat het kost gaan bevrijden. Samen met het kleine clubje vrienden om haar heen gaan ze de strijd aan om Siem te redden. Maar al snel lijkt Hester er alleen voor te staan.  Tot er uit onverwachte hoek hulp voor haar komt en het verhaal een andere wending lijkt te krijgen.

De cover heeft weer dezelfde warme kleuren en past perfect bij het eerste deel. Ik hou er van als er aan dat soort details gedacht wordt. Een trilogie moet uiteindelijk toch een eenheid zijn als je ze naast elkaar ziet.

De schrijfstijl van Miranda Peters is ook prima. Gewoon eenvoudig taalgebruik en geen overbodige zinnen of uitwijdingen. Hierdoor blijft er een flinke vaart in het verhaal zitten. Het scheelt ook dat je nu niet hoeft te wennen aan de karakters omdat ze inmiddels bekend zijn.  Nu had ik het eerste deel in februari gelezen maar door de subtiele terugblikken in het verhaal zat ik er meteen weer in.

Meer tempo, meer actie. Nadruk ligt in dit deel echt op de actie en  de het nodige geweld wat nodig is om te ontsnappen en mensen te bevrijden uit de handen van de foute karakters uit het verhaal.  Door al die actie komen niet alle stukken logisch of over maar ook mede door de snelheid van het verhaal lees je daar dan wel weer overheen.  En net als je denkt het komt goed zit er een behoorlijke twist in het verhaal en weet je net als Hester even niet meer wat nu fout of goed is.  En last but not least weer een mooie cliffhanger. Je dendert het hele boek door en denkt wat een prima einde tot je de epiloog leest en het echte einde nog lang niet zichtbaar is.

Kortom een tweede deel dat aan mijn verwachtingen heeft voldaan. Vaak is een tweede deel een tussendeel wat het verhaal een beetje rekt en in laat zakken maar dat is hier dus absoluut niet het geval ! Nu maar hopen dat we niet al te lang in spanning moeten blijven voor de ontknoping…

 

Mijn recensie is onderdeel van een blogtour omtrent deze titel. Hieronder tref je het lijstje aan van de andere bloggers die meedoen aan de blogtour:

blogtour hart van vuur deelnemers

De afbeeldingen komen van de site van de uitgeverij.

“Pangaea verloren wereld” Tycho Scholten

pangaea 9789463081290/2018

Tycho Scholten, uitgeverij Zilverbron

Tycho Scholten kreeg op zijn twaalfde al het idee voor een verhaal wat op zijn achttiende zou worden uitgebracht als een dik boek van 433 pagina’s. Een bijzonder debuut waarna hopelijk nog meer fantasierijke avonturen zullen volgen.

Als lezer word je meegenomen naar zo’n dikke 225 miljoen jaar geleden, naar Pangaea. Alle continenten vormden samen het supercontinent Pangaea waarvan we een kleine plattegrond  in het boek aantreffen. Xugan heeft de leeftijd van twintig jaar bereikt en wil gaan werken als boodschapper. Op het moment dat hij naar het hoofdkantoor van de boodschappers gaat, wordt de stad binnengevallen door een leger van Egar, het buurland. Xugan is de enige overlevende en maakt de belofte iedereen te waarschuwen voor het opkomende gevaar: het verraad van Egar. Verschillende personages en drama’s kruisen zijn pad en vallen samen waardoor het lijkt of toeval niet bestaat.

Er zijn al veel fantasy verhalen die voortborduren op een queeste, de hoofdpersoon gaat met een groepje uiteenlopende karakters op reis om als einddoel iets te vinden of op te lossen terwijl onderweg de ene tegenslag na de ander moet worden overwonnen. Bij het lezen van de achterflap was ik even bang dat dit wederom zo’n avontuur van dertien uit een dozijn zou gaan worden. Niets is minder waar. Het lezen van dit verhaal werd een aangename verrassing.

Er is gekozen voor meerdere verhaallijnen en deze los van elkaar te vertellen maar op de een of andere wijze blijken de hoofdfiguren met elkaar verbonden en komen de verhaallijnen bij elkaar. Elk verhaal heeft een ander hoofdpersonage en door deze afwisseling is er geen moment van verveling voor de lezer. Het is wel een lange weg die Xugan moet ondergaan maar voor de lezer is het geen lange, vermoeiende reis om te volgen omdat er genoeg variatie in het verhaal is gebracht. Verder is er voor gekozen om gebruik te maken van bekende namen als Pangaea en Atlantis te gebruiken wat deels tot de verbeelding spreekt en deels verwachtingen schept. Met hier en daar een vleugje filosofie en fantasie heeft Tycho Scholten mij een mooie kennismaking met Xugan en zijn wereld gegeven waardoor ik  zeer benieuwd ben geworden hoe het verhaal verder gaat.

De vertelwijze is toegankelijk. Makkelijk taalgebruik, geen moeizaam lange zinnen en duidelijke omschrijvingen van wat er plaats vindt. Hierdoor is het zeker een aanrader voor de jongere lezers van het genre. Door duidelijk bij de hoofdstukken aan te geven in welk verhaal (van welk personage) we zitten houd je als lezer je hoofd erbij en voorkomt het verwarring. De hoofdstukken zelf zijn ook kort gehouden ondanks de dikte van het boek. Ook al is het een eerste boek is er mooi toegewerkt naar een goede afronding van dit deel. Het vervolg kan hier ook alle kanten op gaan dus ik ben benieuwd welke richting de schrijver heeft gekozen.

pangaea 4sterAls kinderboekenambassadeur voor het blog Kinderboeken van Nienke Pool heb ik dit boek ook besproken en gaf het vier sterren!

” Beschermengelen boek 1 : Zielsverwant” Anton Wolvekamp

zielsverwant9789463081122/2018

Anton Wolvekamp, uitgeverij Zilverspoor

Anton Wolvekamp ( 1976) studeerde na de PABO aan het conservatorium waar hij musicals begon te schrijven. Inmiddels zijn we al zo’n 20 musicals verder die worden uitgevoerd op scholen in binnen-en buitenland.

Hij schreef de trilogie “Kinderen van Atlantis” en is schrijver/componist van de hierop geïnspireerde theatermusical “Vlucht uit Atlantis”.

Verder heeft hij het tweeluik Monster en Draak geschreven, kinderboeken vol humor, sarcasme een vleugje spanning en veel fantasie.

Zielsverwant” is zijn nieuwste boek en het eerste deel van het tweeluik “Beschermengelen”, zijn eerste Young Adult boek.

Inhoud: Rebekka woont al een tijdje alleen bij haar vader nadat haar zeer christelijke moeder er vandoor is gegaan. Als haar vader een nieuwe vriendin krijgt en samen met haar dochter bij hun komt wonen is er vanaf het eerste moment al een klik met haar nieuwe stiefzusje Anastasia. Anastasia is drie jaar jonger maar ze worden al snel hartsvriendinnen. Als Anastasia op dertienjarige leeftijd dood wordt gevonden gaat Rebekka door een hel. Ze wil niet geloven dat ze echt dood is en kan dit verlies geen plaats geven. Ze wil wraak en wil weten wat er echt is gebeurd met Anastasia. Ze komt tijdens haar zoektocht bij een organisatie terecht met de naam “Beschermengelen”. Deze mysterieuze groepering staat onder leiding van haar oude dominee, die gelooft in een strijd tegen het kwaad wat elk moment kan los barsten.

De titel en wat duistere voorzijde maken de lezer, samen met de zeer beknopte tekst op de achterzijde, erg nieuwsgierig. Ik had al eerder boeken van deze schrijver gelezen en het enige wat ze gemeen hebben met elkaar is de heerlijk vlotte vertelstijl en de verrassende wendingen. Je vliegt door het verhaal heen en er is altijd wel een onverwacht element. De schrijver richt zich met dit boek op de wat oudere lezer en dat is goed gelukt. Het is een prima en originele young-adult geworden.

Voor degene die houden van verhalen over engelen en demonen kunnen hier hun hart ophalen. Het is het eeuwenoude verhaal tussen goed en kwaad maar wel in een heel eigentijds jasje. De karakters hebben Bijbelse namen maar je hebt geen bijbelse achtergrond nodig om je te kunnen verdiepen in het verhaal. De namen zijn voor degene die wel op de hoogte zijn een leuk extraatje.

De schrijver weet te boeien door zowel te vertellen vanuit het perspectief van Rebekka en Anastasia. Soms een filosofisch tintje waardoor je misschien zelf ook even nadenkt over het hoe en wat en misschien het waarom maar op de allereerste plaats een heerlijk verhaal om ontspannen bij weg te dromen.. Nou ja ontspannen, er zit genoeg spanning in om de lezer bij de les te houden. We springen tussen de “gewone” wereld van Rebekka over naar de wereld na de dood bij Anastasia. Hier zit een goed evenwicht tussen en geeft een goed totaal beeld van het verhaal en dat is nodig want al snel blijkt dat niet alles is wat het lijkt en niet iedereen is wie hij zich voordoet. Wat het voor de lezer een (duister) feestje maakt om te lezen!

Kortom ik ben aangenaam verrast door dit aparte en bijzondere verhaal van Anton Wolvekamp en kan niet wachten naar het afsluitende deel mede door de cliffhanger aan het einde van dit boek. Dit smaakt duidelijk naar meer !

jongen4sterren-2-300x157Als kinderboekenambassadeur voor het blog Kinderboeken van Nienke Pool mocht ik dit boek bespreken engaf ik het vier sterren!

” Insomnia, slaapwandelaar duologie deel 1 ” Lynn Robin

insomnia 3

Lynn Robin, uitgegeven in eigen beheer via Black Sheep Indie

Lynn Robin (1992) is een indie-auteur van young adult/urban fantasy verhalen. Verhalen over werelden van magie en een vleugje horror. In 2017 maakte ze haar debuut met de eerste drie delen van de Schimmenwereld serie, waarvan begin deze maand het vierde deel verscheen.  Dit boek is het eerste deel van de Insomnia Saga en is uitgeroepen tot Sweekstars 2017 Beste serie finalist. Verder schrijft ze ook korte verhalen die ze deelt op haar persoonlijke blog “Lynn’s Paper Heart“.

Insomnia is dus het eerste deel  van de slaapwandelaar duologie. Het gaat over Nachtsluipers die de donkerste uren domineren, de mensheid wil overheersen uit wraak en alleen Uitdrijvers kunnen hun stoppen. Er is echter de Nachtsluiper van Insomnia, die kan alleen door een Slaapwandelaar worden verslagen. De Nachtsluipers komen tot leven als de avond invalt. Ze gaan dan op zoek naar een menselijk gastlichaam om zich ook overdag te kunnen verplaatsen. Als je aangevallen wordt en je wordt geen gastlichaam wordt je een Slaapwandelaar. Half mens, half wezen van de nacht. Dan wordt je verstoten door de mensheid.

Jodi is vier jaar geleden Slaapwandelaar geworden en omdat  iedereen haar verstoot is ze genoodzaakt zich te laten inhuren door een academie voor Uitdrijvers. Als Slaapwandelaar kan zij namelijk eerder aanvoelen dat een Nachtsluiper in aantocht is en hen zo helpen deze te ontmaskeren. Als de academie haar vraagt om achter een Nachtsluiper aan te gaan die zich verscholen houdt in een kasteel en vandaar uit jongelui lokt gaat ze dit avontuur aan geholpen door Kay, een Uitdrijver.  Kay blijkt echter ook zijn geheimen te hebben. Langzaam leren ze elkaar en zichzelf beter kennen en strijden ze samen niet alleen tegen het kwaad maar ook tegen de buitenwereld.

Het boek beslaat zo’n dikke 300 pagina’s en gaat van start met een proloog waarin we lezen hoe Jodi een Slaapwandelaar is geworden. Vervolgens gaan we vier jaar later van start en al lezend krijg je de uitleg over Slaapwandelaars, Nachtsluipers en Uitdrijvers. De namen klinken wat kinderachtig maar waar ze toe in staat zijn is verre van dat. De vertelstijl is eenvoudig maar pakkend. Je blijft lezen! De spanningsopbouw en horrorelementen hebben een goede timing wat de lezer vaak genoeg verrassingen geeft en de nodige rillingen. ( mijn antipathie tegen poppen werd nu weer eens benadrukt dat dat niet zo gek is).

Alles wat je leest spreekt voor zich, is goed beschreven en de korte dialogen horen bij de snelheid van het verhaal. Hoewel ik misschien wel had willen weten waar die Nachtsluipers vandaan kwamen en hoe het komt dat ze wraak willen nemen tegen de mensheid is dat het enige wat ik een beetje heb gemist.

Ik heb het verhaal met veel plezier gelezen en ik ben zeer benieuwd welke wending het verhaal gaat krijgen in het vervolg.

Naast het  vervolg is er nu ook het eerste deel van de tweedelige Slaapwandelaar mini-serie verschenen,een spin-off novelle van Insomnia. Ik heb begrepen dat de hoofdrol daar is voor Nina, de beste vriendin van Jodi. Een goed idee want in dit verhaal is er weinig ruimte om de andere personages meer uit te werken en ze zijn zeker de moeite waard om beter te leren kennen.

Met dank aan de schrijfster voor het toezenden van het digitale recensie exemplaar

 

Blogtour ” de vrouwe van Myrdin” Cathinca van Sprundel

Drukwerk Op 1 september komt De vrouwe van Myrdin opnieuw uit bij DVP. Ter gelegenheid van deze herziene uitgave organiseert DVP een blogtour van 25 tot 31 augustus.

Al eerder op mijn blog verscheen een stuk over de boekpresentatie en een recensie over dit verhaal. Omdat ik het een heerlijk verhaal vind en dat ik vind dat het nu het opnieuw wordt uitgebracht bij DVP publishing wel weer extra in het zonnetje gezet mag worden doe ik mee met de blogtour die de uitgeverij organiseert.

In juni 2017 was ik bij de boekpresentatie van het debuut van Cathinca van Sprundel. Cathinca van Sprundel  studeerde Film- en Literatuurwetenschappen en Media Studies in Leiden is in het dagelijks leven tekstschrijver en redacteur. Ze had het verhaal over de vrouwe van Myrdin al jaren in haar hoofd. Haar inspiratie komt vooral uit haar liefde voor sprookjes en legenden. Voor haar deelname aan de Aparecium schrijfwedstrijd van Scelta Publishing besloot ze het verhaal weer op te pakken. Tot haar grote verbazing won ze de wedstrijd wat een pittige deadline met zich meebracht want als prijs zou haar boek worden uitgegeven en ze had het nog niet af. Gelukkig werd het geen afraffeling en kan de lezer een heerlijk verhaal verwachten. Inmiddels is er nu dus een doorstart met het boek bij DVP en kan iedereen, die het boek nog niet heeft ontdekt, zich nu gaan storten in het avontuur van Airys.

Het boek gaat over Airys, die zeven jaar geleden alles kwijtraakt aan de de Andere Wereld: haar moeder, haar vader en haar prinsdom Dyfed. Zeven jaar lang diende ze koningin Aranrod, die haar beloofde te helpen Dyfed terug te winnen.Nu is het eindelijk tijd om terug te vechten en haar prinsdom terug te winnen. De beloofde hulp van koningin Aranrod komt echter in een andere vorm dan verwacht. In plaats van ten strijde te trekken tegen de Andere Wereld, wordt Airys verbannen naar het eiland waar alle spookverhalen vandaan lijken te komen: Myrdin. Op dit spookeiland moet ze haar angsten overwinnen om terug te krijgen wat ze is verloren.’

Vanaf de eerste bladzijde, waar je kennis maakt me Airys, zit je midden in een verhaal vol actie, fantasie, spanning en emoties. Airys is een hoofdpersoon die niet alleen sterk en moedig is (of moet zijn) maar ook een meisje dat onzeker is in de liefde, verdriet heeft om het verlies van haar ouders en angst kent. Maar dit zelfde meisje is loyaal tegen haar vrienden en weet wijze besluiten te nemen. Kortom iemand die je al snel in je hart sluit. Samen met haar bediende Shona ( die vol humor zit) ontmoet ze een bijzonder figuur op het eiland en met zjin drie gaan ze verder op avontuur.

Als je het boek openslaat vind je een landkaart zodat je weet waar alles zich afspeelt en achter in het boek staat een namenlijst. De namen in het boek zijn grotendeels afkomstig uit de Mabinogion, een Middeleeuwse verzameling verhalen uit Wales. Met deze namenlijst wil de schrijfster de uitspraak van de namen toelichten. Omdat ik de lijst achteraf pas las was het wel grappig dat ik er soms behoorlijk naast zat met mijn idee voor de uitspraak. Gelukkig maakt het voor het verhaal niet uit.

De basis van het verhaal wordt chronologisch verteld maar door terugblikken en dergelijke kom je meer te weten over het waarom Airys in deze situatie is gekomen. De mengeling van verhalen uit het verleden, gedachten en mystiek zijn mooi verweven met de daadwerkelijke vertelling. Het is geschreven in een eenvoudige en duidelijke taal met niet al te lange zinnen. Ideaal dus ook voor een jongere lezersgroep. Het bevat niet alleen actie maar ook de nodige humor waardoor het een groot publiek zal aanspreken.

blogtour-banner-vrouwe-van-myrdin-copy-1024x540

Hier zal je de komende dagen nog meer bijdragen aan de blogtour vinden:

Zaterdag 25 augustus:

Zondag 26 augustus:

Maandag 27 augustus:

Dinsdag 28 augustus:

Woensdag 29 augustus:

Donderdag 30 augustus:

Vrijdag 31 augustus:

 

” bloed en beenderen ” Tomi Adeymi

bloed en beenderen9789402701081/2018

Tomi Adeyemi, vertaling Angelique Verheijen, uitgeverij Harper Collins

Toni Adeyemi (1994) is een Nigeriaans-Amerikaanse auteur. Ze woont in San Diego en studeerde Engelse literatuur aan Harvard. Na haar studie kreeg ze een onderzoeksbeurs, die haar in de gelegenheid stelde West-Afrikaanse mythologie en cultuur te bestuderen. Dit was haar inspiratie tot het schrijven van de serie “ The Orisha Legacy”, waarvan dit het eerste deel is.  Het wordt een trilogie waarvan deel 2 in 2019 en deel 3 in 2020 zal verschijnen.

Normaal lees ik nooit recensies over een boek wat ik zelf nog wil gaan lezen maar dat had ik nu wel gedaan. Het boek werd enorm gehyped en ik had meteen zoiets van ‘ die sla ik over’. Dus toen begon in recensies te lezen die uitliepen van maar 1 ster ( vanwege de cover) tot wel 5 sterren (geweldig boek), niets zo persoonlijk als een recensie blijkt maar weer. Conclusie ik hoefde het boek niet te lezen. Het leek mij een dertien uit een dozijn young adult al moet ik zeggen dat ik de cover wel geweldig vind!

Nu heeft mijn plaatselijke boekhandel een boekenclub die young adults bespreekt. Negen van de tien keer moet ik werken op de avonden die hiervoor gereserveerd zijn maar de aankomende avond in september ben ik vrij en wil ik een keer aanschuiven. Laten ze nu net dit boek gaan lezen. Dus even nog in dubio maar toch maar aangeschaft en gaan lezen. 472 pagina’s met daarna nog een nawoord en een (belachelijk) lang dankwoord (wat denk niet iedereen zal lezen) lag dus op mij te wachten.

We maken kennis met Zélie die leeft in Orïsha met haar broer Tzain en haar vader. Haar moeder is gestorven (vermoord) en dit heeft een behoorlijk impact gehad op Zélie. In Orïsha woonde mensen met magische krachten. De Maji. Ze waren herkenbaar door hun donkere huid en zilverwitte haren. Op een gegeven moment besloot de koning de Maji te vervolgen. Tijdens een nachtelijke slachtpartij (de Zuivering) stierven de volwassen Maji (dus ook haar moeder)  en sindsdien is magie een doodzonde en is het hebben van een donkere huid een vrijbrief om op neer te kijken door de anderen. Tien jaar later krijgt Zélie de kans omde magie terug te brengen naar Orïsha. Als dit niet lukt zal de magie voor altijd weg blijven. Ze krijgt hulp van haar broer en de gevluchte prinses Amari. Haar broer doet er alles aan zijn zus terug te vinden en de magie te stoppen.

Ik moet zeggen het leest enorm vlot maar dat komt denk ik ook door het eenvoudige taalgebruik. Het leesniveau en de leessnelheid van een kinderboek. Weinig uitdagend en helaas hierdoor weinig verdieping wat ik meer had verwacht omdat er overal lovend gesproken werd over de Afrikaanse cultuur en mythologie. Dat had van mij meer mogen zijn.  Ook was het taalgebruik af en toe wat vreemd. Of dit de zogenaamde Afrikaanse invloed was of de vertaling waardoor sommige zinnen raar liepen weet ik niet maar ik vond het wel een minpuntje.  Als er bijvoorbeeld staat “ huh, grom ik “ kan ik dat toch niet echt een grommend woordje vinden. Ook het woord “bliksem” als scheldwoord vind ik krom, kinderachtig en totaal niet realistisch en het komt irritant veel voor.  Maar of dit in de Engelse versie beter tot zijn recht komt en het gewoon wat in de vertaling heeft gemist weet ik niet.

Verder zijn er zogenaamde fantasy-dieren. Helaas worden die ook niet goed omschreven en de naamgeving is wel heel erg simpel. Een cheetanaire, een lionaire blijken op wat hoorns na naar mijn idee de cheetah of leeuw te zijn die we kennen. Hier had ze wat meer haar eigen fantasie op vrij mogen laten. Of neem een gewoon dier of maak er wat van, zou ik zeggen.

De Afrikaanse woorden zijn af en toe wat verwarrend maar bij het doorlezen weet je wel wat ze betekenen. Een woordenlijst zou fijn zijn in het boek.

Verder is het een en al snelheid en actie. De hoofdpersonages komen hierdoor niet uit de verf want ze hebben haast dus daar is geen tijd voor. Aan actie dus niets tekort. De start is goed. Je maakt kennis met Zélie en al snel komt die in aanraking met Amari en de magie die ze terug moeten zien te vinden. Een queeste als in zoveel fantasie en young adult boeken, om het land en de magie te redden. Ook typerend zijn de karakters van de personages. De eigenwijze , de koppige, de niet zo slimme. En het kinderlijke van de emoties. Op de ene dag is er haat en nijd en niet veel later raken ze verliefd.. Beetje cliché en heeft het meerwaarde voor het verhaal?

In het nawoord las ik dat de auteur problemen als rassenhaat wilde aankaarten. Ik denk dat ik dat niet uit het verhaal zelf had gehaald als ik het nawoord niet zou lezen. Dit komt waarschijnlijk door het snelle tempo van het verhaal waardoor je die eventueel diepere boodschap mist.

Het boek is zeker niet slecht. Het leest lekker weg en er zal zeker een doelgroep voor zijn. Ik had er echter veel meer van verwacht. Ik was misschien niet geheel onbevooroordeeld en de lat lag dus hoog maar is helaas voor mij niet bereikt.

 

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.