“Kyth the taker” Jonathan L. Howard

kyth_front 9780967942919/ 2017

Jonathan L. Howard, Air and Nothingness Press.

Voor mijn blog heb ik twee splinters besproken geschreven door Steph Swainston waarbij de covers gemaakt waren door Todd Sanders. Ik bewonder zijn werk en volg hem daarom ook op Twitter. Via Twitter kreeg ik van hem het verzoek of ik ook (engelstalige) boeken en verhalen las. Die lees ik inderdaad maar niet zo vaak als ik zou willen.  Ik ontving van hem een bundel met daarin drie korte verhalen met het verzoek die voor mijn blog te bespreken.

Na het lezen vond ik dit zeker de moeite waard om op mijn blog te bespreken, gewoon in het Nederlands… Ik weet zeker dat de young adult lezers die houden van fantasy en spanning  en Engelstalig lezen deze verhalen zeker kunnen waarderen !

Jonathan L. Howard is gamedesigner, scriptschrijver en een echte veteraan in de computergames-wereld. Hij schreef fantasy en young adult verhalen. Zijn eerste roman stamt uit 2009. Kyth the Taker  is een bundeling van drie korte verhalen over Kyth, een dief en huurlling. De verhalen verschenen eerder in een fantasy magazine ‘the black gate” en werd daar met veel lof ontvangen.

Kyth is de held van het verhaal hoewel ze een uitgekookte dief en huurling is die zich laat inhuren om allerlei zaakjes op te knappen. Ze is slim, uitgekookt,  uitdagend en vooral een sterke vrouw die zich staande weet te houden in een wereld vol sluwe mannen. In alle drie de verhalen gaat ze geen uitdaging uit de weg. Wat mij vooral aansprak is dat er een psychologische ondertoon in zit. De gedachtengang van Kythe wordt goed neergezet en het is dus verre van geweld en pure actie. Uiteraard is er de nodige spanning maar op een andere manier is dit in de verhalen verweven.

De verhalen zijn prettig geschreven, karakters komen goed uit de verf, en hoewel de verhalen over dezelfde persoon gaan zijn ze goed los van elkaar te lezen. Er zit een duidelijk begin en einde aan en je kan zo in het verhaal stappen dus de schrijver geeft voldoende informatie om het verhaal goed te kunnen volgen. En dat vind ik altijd knap zeker bij een kort verhaal. Soms denk ik dat het schrijven van een kort verhaal vaak moeilijker is omdat je in minder tijd een goed geheel moet weten te schrijven wat goed moet kloppen en de aandacht van de lezer moet vast blijven houden. En dat is in deze bundel zeker gelukt.

Verder is de hoofdpersoon een krachtig figuur die eigenlijk meer verdient dan een kort verhaal, ik denk dat zij wel een hele roman kan dragen!

Met dank aan Todd Sanders voor het beschikbaar stellen van het leesexemplaar en de afbeelding van de cover.

“de vrouwe van Myrdin” Cathinca van Sprundel

De-Vrouwe-van-Myrdin 9789491884603/2017

Cathinca van Sprundel, Scelta publising

Cathinca van Sprundel (1989) is in het dagelijks leven redacteur en tekstschrijver. Na het winnen van een schrijfwedstrijd met haar verhaal ‘de vrouwe van Myrdin’ moest ze dit manuscript snel omzetten in een volledige roman want de hoofdprijs was immers het uitgeven van haar boek.

Het verhaal gaat over  Airys, die zeven jaar geleden alles kwijtraakt aan de de Andere Wereld: haar moeder, haar vader en haar prinsdom Dyfed. Zeven jaar lang diende ze koningin Aranrod, die haar beloofde te helpen Dyfed terug te winnen.Nu is het eindelijk tijd om terug te vechten en haar prinsdom terug te winnen. De beloofde hulp van koningin Aranrod komt echter in een andere vorm dan verwacht. In plaats van ten strijde te trekken tegen de Andere Wereld, wordt Airys verbannen naar het eiland waar alle spookverhalen vandaan lijken te komen: Myrdin. Op dit spookeiland moet ze haar angsten overwinnen om terug te krijgen wat ze is verloren.’ 

Vanaf de eerste bladzijde, waar je kennis maakt me Airys, zit je midden in een verhaal vol actie, fantasie, spanning en emoties. Airys is een hoofdpersoon die niet alleen sterk en moedig is (of moet zijn) maar ook een meisje dat onzeker is in de liefde, verdriet heeft om het verlies van haar ouders en angst kent. Maar dit zelfde meisje is loyaal tegen haar vrienden en weet wijze besluiten te nemen. Kortom iemand die je al snel in je hart sluit. Samen met haar bediende Shona ( die vol humor zit) ontmoet ze een bijzonder figuur op het eiland en met zjin drie gaan ze verder op avontuur.

Als je het boek openslaat vind je een landkaart zodat je weet waar alles zich afspeelt en achter in het boek staat een namenlijst. De namen in het boek zijn grotendeels afkomstig uit de Mabinogion, een Middeleeuwse verzameling verhalen uit Wales. Met deze namenlijst wil de schrijfster de uitspraak van de namen toelichten. Omdat ik de lijst achteraf pas las was het wel grappig dat ik er soms behoorlijk naast zat met mijn idee voor de uitspraak. Gelukkig maakt het voor het verhaal niet uit.

De basis van het verhaal wordt chronologisch verteld maar door terugblikken en dergelijke kom je meer te weten over het waarom Airys in deze situatie is gekomen. De mengeling van verhalen uit het verleden, gedachten en mystiek zijn mooi verweven met de daadwerkelijke vertelling. Het is geschreven in een eenvoudige en duidelijke taal met niet al te lange zinnen. Ideaal dus ook voor een jongere lezersgroep. Het bevat niet alleen actie maar ook de nodige humor waardoor het een groot publiek zal aanspreken.

 

 

 

 

 

“eerste leven” Gena Showalter

eerste_leven_luxe_formaat7 9789402723403/2017

Gena Showalter, vertaling Valerié Janssen, uitgeverij Harpercollins

In de wereld van Tenley Lockwood moet iedereen kiezen waar hij of zijn na de dood heen wil gaan. De keuze is tussen Troika of Myriad. Twee rijken die met elkaar strijden. Allebei willen ze dat Tenley voor hun zal kiezen. Maar Tenley wil niet kiezen. Beiden rijken zetten iemand in om haar te gaan overtuigen waarom ze voor dat rijk moet kiezen.

Het boek eerste leven begint heel leuk met een paar mailtjes. Je weet dan nog niet precies waar het over gaat, maar zelf vond ik het wel leuk om de mailtjes te lezen zonder precies te snappen wat ze bedoelden.

Ik vond het een leuk boek, en ik vond het idee interessant. Ik vond het fijn dat de hoofdpersoon zeer zat te twijfelen over Troika en Myriad, want dan kon je zelf kijken welke jij zou kiezen, zonder dat de hoofdpersoon je zou beïnvloeden.

De afbeelding op de cover vind ik erg mooi en in mooie kleuren. Het geeft de twee rijken weer waarbij Myriad, het slechte rijk in het zwart en Troika in het licht is afgebeeld.

Ik vond het wel jammer dat na een tijdje Myriad als best wel slecht werd afgebeeld en dat Troika de officiële goede keuze zou zijn, want Myriad is toch slecht.

Voor de rest vond ik het prettig om te lezen. De manier van vertellen is boeiend waardoor je door wilt lezen.

Ik vind wel dat het boek makkelijk los van een serie had kunnen staan, terwijl het een trilogie wordt. De volgende delen zijn vast ook goed, maar ik vind dat het boek op zich een goed einde had en zo had kunnen eindigen.

Het volgende deel verschijnt nog deze zomer en ik ben benieuwd hoe het dan verder gaat.

Femke

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

“de verkenner” Karen Willekens

De-Verkenner-klein-210x300 9789078437390/2017

Karen Willekens, uitgeverij Macc

Karen Willekens (1976), leest zelf graag verschillende genres maar heeft een voorliefde voor Young Adult boeken en fantasy verhalen. In 2012 ontdekte ze haar passie voor schrijven. Haar debuutroman “de verkenner’ is het eerste deel van een trilogie

Inhoud/ achterflap: 25 jaar geleden is er in een nacht tijd een muur om de provincie Atta, deel van het land Battalu, ontstaan. Het luidt het einde van een bloedige oorlog in tussen Atta en de rest van het land Battalu maar het begin van isolatie. Wie heeft deze magische muur geplaatst en waarom?
Na 25 jaar isolatie wordt de jonge verkenner Ella ontboden in de hoofdstad Gransia, zij moet de kroonprins van Battalu door het Schemerwoud naar de hoofdstad begeleiden zodat er vredesverdragen en handelsakkoorden ondertekend kunnen worden. Wat een eenvoudige missie had moeten worden, draait al snel op een nachtmerrie uit als Ella wordt aangevallen door een duistere magiër…

Bij het openslaan van het boek vind je een inhoudsopgave waarin staat dat het verhaal uit 43 hoofdstukken heeft. Daar het genummerde hoofdstukken zonder titel zijn had dit van mij achterwege gelaten kunnen worden. Na een korte proloog van wat er 27 jaar voor aanvang van het verhaal begon verteld de gebeurtenissen over de muur en daarna wordt het verhaal chronologisch verteld van het “heden “ of 27 jaar later dus.

De cover met daarop Ella en haar pijl en  boog en de tekst op de achterflap doen mijn middeleeuws aan. Op de eerste pagina begint het verhaal echter met een man die kijkt naar wagens die voorbij racen en een blik op zijn horloge werpt. Nu stamt het eerste horloge uit begin 16e eeuw maar voor mijn gevoel klopte het niet met mijn eerste indruk van het verhaal dus het duurde een aantal pagina’s tot ik wel degelijk in het verhaal zat en mij kon onderdompelen in een sfeer van rond de middeleeuwen met een stoere dame die naast haar opdracht om de kroonprins te begeleiden er ook achter komt dat haar roots ergens anders liggen en ze zelfs magie bezit. Haar ontdekkingstocht naar waar ze vandaan komt en hoe ze met haar magie kan omgaan worden heel mooi omschreven.

De verhouding tussen de spanning, magie en dialogen zijn goed gedoseerd en de  schrijfster weet boeiend te vertellen.  De omschrijvingen van de omgeving zijn vol detail maar toch met de nodige ruimte om je eigen fantasie mee te laten denken. Het einde vond ik verrassend en emotioneel. Ik ben zeer benieuwd hoe de draad in het tweede deel weer wordt opgepakt.

Het heeft een beetje de sfeer van de “grijze jager’ boeken maar echt ergens mee vergelijken wil ik eigenlijk niet.

Kortom een origineel en goed geslaagd debuut voor de wat jongere young-adult-fantasy verhalen.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

” Dodenwereld II, Necrofobie”Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen en Nico de Braeckeleer

Dodenwereld 29789462420595/2016

Lotte Troonbeeckx, Tom Vermeyen, Nico de Braeckeleer, Uitgeverij Kramat

Vorig jaar las ik met veel plezier het eerste deel van de Dodenwereld trilogie en ik was, als liefhebber en fan van het horror-genre meteen verkocht. Wat een heerlijk gruwelijk boek was dat ! En het begin van een bloedstollende trilogie (lees hier mijn recensie van deel 1). Inmiddels is de trilogie compleet en heb ik na het herlezen van het eerste deel gelijk deel twee en drie verslonden!

Deel 1 heeft de titel Necropolis en voor wie het boek, of mijn recensie, niet heeft gelezen een korte samenvatting: Necropolis betekent dodenstad, begraafplaats, een plaats waar de doden rusten. Maar een gemuteerd virus verandert mensen in levende doden en geeft het woord dodenstad een heel andere, gruwelijke betekenis. In slechts enkele uren tijd nemen de zombies de wereld over. De mensen die het overleven moeten vluchten om aan hen te ontkomen. De veertienjarige Eli en zijn zusje Ilna slaan ook op de vlucht. Ze komen Tabitha tegen en Maxim. Met zijn vieren gaan ze de strijd aan en op zoek naar een veilig onderkomen. Ze denken dit bij de vader  van Eli en Ilna te vinden en daar stopt het verhaal met een enorme cliffhanger.

Op  naar deel twee: Necrofobie, of te wel angst voor de dood. Wederom een zeer treffende titel want wie zou er niet bang zijn voor de dood en een wereld vol levende doden? Waar Necropolis  is gestopt gaat de zoektocht naar de oorzaak en het overleven voor het viertal verder. Ook nu zat ik van het begin tot het einde op het puntje van mijn stoel. Op een haartje na ontsnappen ze keer op keer aan de zombies (grommers zoals de kinderen ze noemen) en elke keer verwacht je dat het mis kan gaan. De zoektocht naar de waarheid en een dokter voor Ilna ( zij heeft een dodelijke bloedziekte) brengt ze dit maal helemaal tot Parijs. Hier treffen ze de arts Pinneau, een collega van de vader van Ilna en Eli, waarvan ze hopen dat zij een oplossing of antwoord heeft. Van een boek voor 13plus verwachten sommige dat het altijd wel goed afloopt en dat het nooit fout kan gaan met de hoofdpersonages. Dit maakt de spanning ook steeds groter omdat je hoopt dat je verwachting waar gemaakt wordt. Of dat ook hier zo zal zijn vertel ik niet. Ik ga geen spoilers in mijn recensie gooien maar de verwachting dat het net zo spannend en gruwelijk moest zijn als het eerste deel die is in ieder geval waargemaakt !

Necropolis noemde ik de “walking dead voor 13plus”, Necrofobie is  van hetzelfde hoge niveau, met recht een prima tweede deel wat smaakt naar meer !

Benieuwd naar de afsluiter van deze trilogie die niet bestemd is voor tere zieltjes…

 

De drie auteurs van dit boek zijn alle drie grote fan van het zombiegenre. Nico de Braeckeleer schreef al een tal van succesvolle griezelboeken voor de jeugd. Onder andere een vampiertrilogie en twee bovennatuurlijke romans. Tom Vermeyen is sinds 2004 actief in de film- en televisie wereld. In 2010 werd hij scenarioschrijver waarna hij de stap maakte om boeken te gaan schrijven. Lotte Troonbeeckx leest en kijkt al vanaf jonge leeftijd horror, fantasy en sci-fi en is verwend gamer. Gezamenlijk schreven ze de Dodenwereld-zombietrilogie Necrofobie is het tweede deel.

 

 

 

“de strijd om Aera: 1. Verraad” Sanne de Bock

cover_de_strijd_om_aera_-_sanne_de_bock 9789491773594/2017

Sanne de Bock, uitgeverij Palmslag

Sanne de Bock (1994) studeert geneeskunde in Nijmegen. Naast haar studie schrijft ze veel verhalen en liedjes en hoopt ze door te breken met haar verhalen.
Verraad is haar debuut.

Verraad speelt zich af in Aera. Aera was vroeger één groot, welvarend koninkrijk. Door gebeurtenissen die niemand zich kan herinneren, zolang is het al geleden, is het rijk en twee delen gesplitst, waarbij het Noorder en het Zuider Koninkrijk recht tegenover elkaar komen te staan.

Het verhaal gaat van start als een jonge vrouw zwaargewond ontwaakt in een ziekenhuis in het Noorder Koninkrijk en zij ontdekt dat ze geen flauw idee heeft wie ze is, waar ze is of wat er is gebeurd. Haar vriend Trojan helpt haar ontsnappen uit het ziekenhuis en vertelt haar dat de autoriteiten naar haar op zoek zijn en zo gaan ze samen op de vlucht. Tijdens deze vlucht probeert ze haar geheugen terug te krijgen maar ze moet daarbij ook proberen te ontdekken wat leugens zijn en wat niet. Ze weet niet wie ze wel of niet kan vertrouwen en ondertussen neemt ze de zware taak op zich iets te doen tegen het dictatorschap in het land. Terwijl ze worstelt met de vraag wie ze is, weet ze wel dat ze een sterk gevoel voor rechtvaardigheid heeft en dat ze daar voor moet strijden.

In de proloog wordt ons een kleine blik gegeven in het leven in Aera. Hoe het land in twee Koninkrijken is verdeeld, dat niemand meer weet waarom, maar wel dat ze nog steeds vechten om de naam Aera. Er wordt verteld wie er aan de macht is en dat elke bewoner een DEMA bij zich moet hebben ( een data en multimedia apparaat waar onder andere de bewoners mee in de gaten gehouden kunnen worden). En dat elke bewoner moet werken en moet offeren aan de bestuurders om de oorlog in stand te kunnen houden. Niet erg rooskleurig is het leven in Aera als je dat zo leest.

We maken kennis met een jonge vrouw zonder geheugen die door Trojan Lanni wordt genoemd. We gaan met ze mee op de vlucht. Trojan brengt haar langs plaatsen om haar geheugen op te frissen en zo ver mogelijk weg van de autoriteiten. Langzaam ontdek je als lezer net als Lanni, want zo blijkt ze te heten, haar ware identiteit met alle gevolgen van dien. De worsteling van Lanni met haar ‘niet weten’ is mooi door de schrijfster op papier gezet en komt zeer geloofwaardig over. Het wantrouwen is bijna voelbaar en net als Lanni wil je over je schouder kijken om te weten of de persoon achter je wel te vertrouwen is. En uiteraard blijkt dat je het dan niet altijd bij het rechte eind hebt.

Hoewel Verraad het eerste deel is van een trilogie is het goed zelfstandig te lezen. Het verhaal heeft een mooie opbouw en een flinke dosis spanning die tot het einde toe doorloopt. Een verhaal dat niet het zoveelste young adult verhaal is van een stoere meid die de wereld moet redden maar een verhaal met een originele invalshoek dat zeker de moeite waard is om te lezen.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“N22” Joyce Roele

n22 9789492115232/2017

Joyce Roele, uitgeverij Godijn Publishing

Jocye Roele (1999) begon in groep zeven met het schrijven van korte verhalen. Haar verhalen vallen in het genre fantasy/sciencefiction. N22 is haar debuut en het eerste deel van een vierdelige serie.

N22 gaat over Kate. Kate beschikt over een helende eigenschap en wordt daardoor al twee jaar lang door de overheid, opgesloten. Ze moet de meest gruwelijke testen doorstaan, omdat de regering iedereen die afwijkt opsluit om experimenten op uit te voeren. Voor haar opsluiting krijgt ze een aantal overlevingsregels mee van haar moeder. Deze regels houden haar in leven maar ze is heel ongelukkig en kwijnt van binnen weg. Ze heeft de hoop opgegeven ooit vrij te komen en verwacht niet meer lang te leven.

Dan ontmoet ze twee andere gevangenen die haar leven zullen veranderen. Wat zij niet weet is dat ondertussen haar vrienden Alexander en Lena naar haar op zoek zijn. Alexander vindt dat Kate door zijn toedoen is opgesloten en voelt zich hier schuldig aan en verantwoordelijk voor. Samen met Lena willen ze haar vinden en laten ontsnappen.

Het verhaal speelt zich af in slechts enkele weken tijd en wordt verteld vanuit een wisselend perspectief door Kate en Alexander maar wel vanuit de ik-persoon. Wat ik persoonlijk prettig vind lezen. Als er een wisseling plaatsvindt dan staat de naam van die persoon en de datum plus plaats er boven.

De cover slaat op het feit dat al het eten kunstmatig is of bewerkt met een bepaald soort gif. De moeder van Kate heeft enkele overlevingsregels meegeven en één daarvan was dat, naast de flesjes water, de appels geen gif zouden bevatten en dat ze die gewoon kon eten. Kate heeft zich dan ook een dieet van water en appels opgelegd. N22 slaat op de naam die ze in deze gevangenschap heeft gekregen. Elke gevangene heeft een nummer. Kate’s nummer is 22.

Vanaf de eerste pagina leef je mee met Kate. Haar ontberingen en verdriet kan je bijna voelen zo duidelijk en toegankelijk is het opgeschreven. Niet alleen de gevoelens en de gedachten van Kate worden met veel details omschreven, maar ook de experimenten en de dagelijkse gang van zaken worden uitgebreid verteld. Maar niet op een storende manier. Integendeel het verhaal leest zeer prettig en vlot weg en voor je het weet sla je de laatste bladzijde om. En stuit je op een bijzonder einde. Een einde dat het lot voor Kate beslist en dat je niet snel had verwacht. Een mooie afsluiting van het verhaal dacht ik. Tot ik op de site las dat het een eerste deel van een vierdelige serie zou zijn. Ik ben nu zeer benieuwd hoe de schrijfster het tweede deel gaat beginnen daar N22 al een goed zelfstandig verhaal is.

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.