” roomservice” Maren Stoffels

roomservice9789025877484/2019

Maren Stoffels, uitgeverij Leopold

Maren Stoffels schreef onder andere Frightnight en Escaperoom , twee titels die ik zeker de moeite waard vond om te lezen.  Ze hebben een originelere insteek dan de gemiddelde jeugdthriller en alleen de covers maken dat je het boek wilt gaan lezen. Ook bij deze cover wordt je verbeelding alweer aan het werk gezet. Een silhouet tegen een rokerige achtergrond en ondanks de ballon ziet het er verre van feestelijk uit.  De achterflap laat weten dat vier vrienden een verjaardag gaan vieren in een luxe hotel wat omslaat in een nachtmerrie, kom maar op !

Fender, Lucas en Kate zijn een hechte vriendengroep waar Linne later bij aan is gesloten. Althans Linne heeft het idee dat Fender haar niet accepteert en haar er liever niet bij heeft. Kate daarin tegen ziet haar als haar beste vriendin en wil dat ze met zijn vieren haar verjaardag gaan vieren in een superluxe hotel. Haar vader heeft daar een bedrijfsfeest en twee kamers voor ze geboekt.  Het wordt zeker een verjaardag om niet te vergeten maar dan wel op een macabere manier.

Het perspectief wissel tussen Fender en Linne. En af en toe een korte hersenkronkel van de dader.  Voordat de vier het weekend weggaat ontvangt Fender een brief waar hij de kriebels van krijgt. Ook in het hotel ontvangt hij berichten. Het zijn berichten over iemand uit het verleden. Iemand die bij de oorspronkelijke vriendenclub van vier hoorde. Op de plek waar Linne nu is.  Via de roomservice ( de titel is prima gekozen) ontvangen ze berichten, later opdrachten en dan blijkt dat dit spelletje gespeeld wordt omdat er iemand uit is op wraak.

De auteur weet de spanning goed op te bouwen en het blijft lang onduidelijk wat er gebeurd is een jaar geleden en met wie. Nog langer blijft het onduidelijk wie de roomservice verleent en waarom. De personages moeten een behoorlijke puzzel oplossen en proberen hun belager een stap voor te blijven wat bijzonder slecht lukt. Dat laatste is voor de lezer natuurlijk wel zo prettig. Hierdoor is er een prima spanningsboog die je lekker door laat lezen. De plottwist aan het einde voelde ik een beetje aankomen maar zal zeker menig lezer verrassen.

Hoewel ik het niet op-het-puntje-van-mijn-stoel- zittend-zo-spannend-boek vond heb ik het wel met plezier gelezen. Het zit zeker in mijn rijtje beste jeugdthrillers van dit jaar.

“roes” Caja Cazemier

roes97890216797624/2019

Caja Cazemier, uitgeverij Ploegsma

Caja Cazemier is een bekende in de kinderboekenland. Ze heeft al tientallen titels op haar naam staan voor verschillende leeftijden. Het is leuk als een auteur voor verschillende doelgroepen kan schrijven en de verhalen ook goed kan aan laten sluiten bij de doelgroep. De personages in dit boek zijn rond de 15 / 17 jaar en voor dit boek is ze ook in gesprek gegaan met jongeren van die leeftijd. Die hebben meegedacht  en meegelezen. Hierdoor sluit het prima aan bij de lezers van deze leeftijd.

Het verhaal gaat over Yvar en Lola die in dezelfde vriendengroep en klas zitten. Samen met Maas, Kasper, Tom, Kevin, Florine, Benthe en Tess feesten ze er op los. Ze vinden het leven een groot feest en blowen, roken, drinken alcohol en nemen ballonnetjes met lachgas. Het feestvieren in het weekend en het rondhangen in de avonden doordeweeks krijgt steeds meer de boventoon waardoor er slechter wordt gepresteerd op school, sport en andere activiteiten zoals het spelen in de band ( Yvar) of het werk voor de schoolkrant ( Lola).

In het begin zijn er nog smoesjes dat het niet aan het feesten  (alcohol en drugs) ligt en ze vinden dat het er gewoon bij hoort. Benthe probeert vanaf het begin niet mee te gaan met de groepsdruk en wilt geen alcohol maar al snel zijn anderen in de groep die haar dan links laten liggen. Het siert haar dat ze voor haar mening blijft uitkomen.  Naast de enorme groepsdruk heeft ieder zijn eigen problemen. Verliefdheid, geaardheid, er bij willen horen. Het komt allemaal voorbij. De vraag is of Lola en Yvar ook voor hun mening en eigen wil uit durven te gaan komen.

De auteur laat in het nawoord weten dat tijdens het schrijven van dit boek er  ineens vele aandacht was in de media voor het toenemende gebruik van lachgas. Het is dan ook een heel actueel verhaal. Ook de personages in het boek vinden de heisa over lachgas erg groot en zien het als iets onschuldigs tot ze horen dat het niet zo onschuldig is en net als drank en wiet schade kan berokkenen. De manier waarop dit gebeurd, door zeer moraliserende ouders die de kinderen hierop wijzen weet ik niet of dat echt zal aanslaan bij een puber die los gaat maar het is wel goed dat dit in het verhaal ter sprake komt.

Jongeren van die leeftijd hebben vaak te stellen met een enorme groepsdruk, voelen zich onzeker aan de ene kant en willen hun grenzen opzoeken aan de andere kant. Dit vind je ook terug in dit verhaal vandaar dat het echt bij de doelgroep past. Ook komt de invloed van sociale media langs.  Ik denk dat jongeren in deze tijd meer te verduren hebben onder de prestatiedruk dan dat ik jong was. Ik heb het idee dat ze teveel moeten, teveel op elkaar letten en er is meer sociale druk. Uiteraard heeft elke tijd zijn ‘gevaren’ en zijn charmes maar als ik dan een boek als dit lees moet ik er niet aan denken om in deze tijd op te groeien.

Het verhaal gaat snel, in razend tempo ga je er doorheen. Net zo snel als de karakters leven en van feestje naar feestje gaan. Persoonlijk vond ik het wel op een gegeven moment veel van hetzelfde. Biertje hier, blowtje daar, spelletje met alcohol wat wel heel lang duurde, maar goed ik ben de doelgroep niet. Het perspectief ligt bij Yvar en Lola, hierdoor heb je ook bij sommige situaties twee verschillende invalshoeken en dat leest prettig en geeft het verhaal net even meer inhoud.

Het is een heftig boek en geeft goed de innerlijke strijd weer en de gevoelens van pubers die zichzelf zoeken en voor zichzelf moeten zien op te komen. Het zet aan het denken en maakt het gebruik van drank en drugs bespreekbaar.

De auteur geeft verder nog websites om betrouwbare informatie over roken, alcohol en drugs te vinden en bedankt het Trimbos-instituut voor hulp en informatie.

 

Met dank aan uitgeverij Ploegsma voor het verstrekken van het recensie exemplaar. Dit boek zal ook worden besproken voor de site Kinderboeken

” de heks van de Bergweg” Edward Hendriks

heks van de bergweg97804642702/2019 ( ebook)

Edward Hendriks, smashwords

Edward Hendriks is freelance copywriter en heeft altijd al boeken willen schrijven. In 2012 verscheen zijn eerste thriller ‘bloedgeld’, waarna er nog een drietal thrillers verschenen.  ‘de heks van de Bergweg’ is zijn eerste jeugdthriller voor lezers van 10-13 jaar.

Het laatste schooljaar is voor Kasper, Dennis, Rik en Ellie bijna voorbij. De Nerdclub zitten in groep acht en aan de ene kant kijken ze uit naar de zomervakantie maar aan de andere kant zijn ze bang  dat hun vriendenclub zal ophouden te bestaan.  Hun leraar meester Patrick geeft als opdracht een werkstuk te maken over hun grootste angsten.  Volgens de leraar is iedereen wel ergens bang voor en door dit onder ogen te zien zet je al de eerste stap om er wat aan te doen is zijn achterliggende gedachte van deze opdracht.

De vriendenclub willen eigenlijk niet eens nadenken over deze opdracht maar liever lol hebben met elkaar. Het is tenslotte bijna vakantie en eigenlijk te warm om wat te doen. Ze gaan daarom een watergevecht met elkaar aan op het kerkhof bij Kasper in de straat.  Echter zijn de twee pestkoppen Stijn en Richard er om de boel weer te verpesten en die sluiten het hek van het kerkhof waardoor ze opgesloten zitten. Ze moeten weg zien te komen en moeten daarvoor over de moestuin van mevrouw Witteveen heen. Een oude vrouw die door iedereen voor heks wordt uitgemaakt. Het blijkt zelfs dat er een heksenkerkhof moet zijn geweest onder de moestuin. Om wraak te nemen op de pestkoppen krijgen ze de hulp van de oudere buurjongen Govert  maar dat lijkt helemaal uit de hand te lopen.

‘ De heks van de Bergweg’ is een spannend avontuur wat goed past bij de doelgroep. Makkelijk taalgebruik, korte zinnen en qua belevingswereld sluit het goed aan bij deze leeftijdsgroep.  Leuk is ook dat één van de pestkoppen uit het boek continu foute woorden gebruikt  ( bijvoorbeeld coveseren in plaats van converseren) en dat een van de andere dit in gedachten elke keer verbeterd. Hierdoor zijn er af en toe grappige taalfoutjes die voorbij komen én wordt het karakter benadrukt als niet zo slim. Daarnaast vind je thema’s als vriendschap, vertrouwen, verliefdheid, onder ogen zien van je angsten terug in het verhaal. En  dat je samen sterk staat, zeker als er een mysterie moet worden opgelost.

Het verhaal loopt lekker, de spanningsopbouw is prima en het heeft goed einde. Ik had wel een beetje moeite met de cover. Ik had bij het zien hiervan een heel ander beeld van het verhaal. Al lezende valt de afbeelding wel te plaatsen maar gezien de doelgroep had ik persoonlijk zelf voor een andere cover gekozen. Deze cover doet meer volwassen en gruwelijker aan dan dat het verhaal is. Ik denk dat het een deel van de lezers af zal schrikken terwijl het verhaal juist voor een grote doelgroep geschikt is.

 

Met dank aan de auteur voor het beschikbaar stellen van het recensie exemplaar. Eerder las ik van hem de (volwassen- ) thriller het meisje van toen

 

“Sophie, met jou wil ik mijn dagboek delen” Jean-Philippe Rieu

sophie 9789044835458/2019

Jean-Philippe Rieu, uitgeverij Clavis

Jean-Philippe Rieu is een veelzijdig musicus en levenskunstenaar, die naast zijn werk voor volwassenen zich ook met projecten voor kinderen bezig houdt. Trefwoorden in zijn werk zijn puurheid, liefde en eerlijkheid. Thema’s die ook terug te vinden zijn in dit y.a. boek van zijn hand.

“Sophie, met jou wil ik mijn dagboek delen”, is het verhaal van Sophie, of eigenlijk over Sophie en haar gedachten. Ze kan ze niet goed verwoorden en besluit het op te schrijven in een dagboek.  Alles wat ze meemaakt, denkt en voelt schrijft ze op.  Omdat het schrijven haar makkelijker af gaat dan praten maar zij toch haar gevoelens, emoties en angsten wilt delen geeft ze haar dagboek aan anderen. Om te lezen en haar te begrijpen. Allereerst aan haar moeder, die dit heel bijzonder vindt en later aan een vriendin. Ze vraagt zelfs of ze willen antwoorden of reageren in het dagboek en later wilt ze het zelfs op school met haar klas delen. De meeste mensen vinden een dagboek privé en vinden het delen wat Sophie wilt apart en wel wat vreemd.

Sophie laat de lezer delen in haar hersenspinsels. Je leest hoe zij kijkt naar de wereld om zich heen en de problemen waar ze op stuit. Haar eerste verliefdheid en andere gedachten komen langs. Doordat ze via haar dagboek wilt communiceren zou je verwachten dat je Sophie beter leert kennen maar dat is eigenlijk niet zo. Veel wordt er niet uitgesproken en het gaat hier en daar wat van de hak op de tak. Misschien komt het ook doordat het meer een novelle is dan een jeugdroman. Het telt slechts 95 pagina’s en dan is het lastig een verhaal goed neer te zetten met een goede opbouw, diepte en einde. Het is slechts een periode uit het leven van Sophie waar je als lezer zomaar invalt en weer uit moet stappen.

Ik had graag wat meer over Sophie willen weten. Wat haar drang was om dit dagboek te gaan delen, waarom ze spontaan in de klas een spreekbeurt houdt over ‘geluk’, ik bedoel welke willekeurige tiener zou hier aan beginnen en waarom is er niemand in de klas die dat vreemd vindt en een opmerking hierover maakt. De klas komt over als een groep makke schapen die geen mening geeft, niet echt realistisch voor de doelgroep waarbij ergens tegen in gaan vaker voorkomt dan overal mee in te gaan. Het was wel een klas vol “happy people” en dat was denk ik beetje over de top.

Hoewel de auteur wat dat betreft de plank een beetje missloeg wist hij zich wel goed in te leven in het karakter van Sophie, die als een oprecht en eerlijk meisje wordt neergezet. Misschien is dat wel het onderliggende thema van het verhaal. Wees eerlijk, zeker over je gevoelens, en dat het kan opluchten als je deze gevoelens met iemand kunt delen.  Of de manier van delen in dit verhaal ( je dagboek op school willen laten lezen) is wel een heel kwetsbare manier van je opstellen en dat lijkt mij persoonlijk geen goede tip maar het laat je wel even nadenken of je hiermee gebaat zou zijn.

Doordat het verhaal hier en daar wat rommelig overkwam en de karakters niet al te realistische acties ondernamen had ik wat moeite met het verhaal. Het gaat zeker niet over doorsnee jongeren én het is fictie maar ik denk dat er meer uit het verhaal te halen valt dan wat ik nu gelezen heb.

sophie 3,5 sterMijn recensie verscheen ook op Kinderboeken

” out of my mind ” Sharon M Draper

10010040113544179781416971719/2019

Sharon M. Draper ( 1948) is docent en auteur. Ze schreef al meer dan vijfentwintig boeken. Dit boek is haar eerste boek dat naar het Nederlands is vertaald en onder de titel ‘ in mijn hoofd ‘ verscheen bij Blossom Books ( isbn 978 94 6349 157 0 vertaling Merel Leene). Ik las zelf de originele Engelse versie.  Drapers dcohter heeft cerebrale parese, dezelfde hersenaandoening als Melody, de hoofdpersonage in dit boek.  Het verhaal is dan ook deels geïnspireerd door haar eigen ervaringen met haar dochter.

Het verhaal gaat dus over Melody. Ze kan niet lopen, niet praten, niet schrijven door haar hersenaandoening. Maar ze heeft een fotografisch geheugen en is eigenlijk de slimste van de school. Maar omdat ze het niemand kan vertellen denken ze op school dat ze dom is. Want ze zit in een rolstoel, en kan niet praten…  Melody weigert zich daar bij neer te leggen en wil iedereen laten weten hoe slim ze is.

Bij het zien van de cover was ik al verkocht. Toen ik hoorde waar het over ging wist ik dat ik dit boek wilde lezen. Ik koos voor de Engelse versie omdat mijn dochter liever Engels leest en het ook graag zou willen lezen. De cover van de Engelse versie vind ik trouwens ook mooier alleen zijn Engelse pockets vaak wat ‘minder boek’, dun en grauw papier, maar goed het gaat om de inhoud. En die is top !

Het is een ontroerend en emotioneel verhaal wat je niet snel los laat, ook niet als het uit is. Je leest vanuit de gedachten en beleving van Melody en ze heeft een heldere, frisse en duidelijke kijk op de gang van zaken. Haar emoties en reacties op de gebeurtenissen om haar heen zijn raak en komen binnen. Je leest hoe ze school beleefd en hoe zij de onmacht, frustratie maar vooral de onwetendheid van onder andere de docenten ziet bij de aanpak van het onderwijs naar haar toe. Het is tevens een aanval ten opzichte van het schoolsysteem, begeleiding en sowieso hoe de maatschappij tegen een persoon met een handicap reageert. Het is top hoe ver ze weet te komen ( ze mag mee doen met een aantal leerlingen in een kenniswedstrijd tussen scholen) maar ook heel verdrietig hoe hard ze weer teruggefloten wordt.  Ik ga geen spoilers geven maar kan je alleen maar aanbevelen dit te lezen.

Het verhaal zelf is zeer eenvoudig te lezen en hierdoor voor een groot publiek toegankelijk. Het is hier en daar wel erg Amerikaans maar aan de andere kant denk ik dat de sociale handicap van iemand die vol in het leven staat ten opzicht van iemand met een handicap niet landgebonden is (helaas).  Het geeft wat meer zicht op de mogelijkheden en de verborgen talenten van iemand. Ieder mens is immers uniek en moet de kans krijgen zich te ontplooien. Dus hopelijk geeft een verhaal als deze steun en begrip.

 

 

 

“stief” Marion Pauw

stief9789020609578/2019

Marion Pauw, uitgeverij Kluitman

Marion Pauw (1973) debuteerde in 2005 met Villa Serena en brak in 2008 definitief door met Daglicht, waarmee ze de Gouden Strop won. Na Daglicht volgden de succesvolle titels Zondaarskind, JetsetDe wildenHemelen en We moeten je iets vertellen.  Voor Kluitman schreef Marion Pauw in 2019 de spannende YA-novelle Stief.

Inoud: De vijftienjarige Kiki woont bij haar moeder, Sigrid. Haar ­ouders zijn twee jaar geleden gescheiden en haar vader heeft inmiddels een nieuwe vriendin en een baby. Haar moeder heeft de breuk nog niet verwerkt. Kiki doet er alles aan om haar op te vrolijken. Als ze iets leuks met vriendinnen gaat doen, houdt ze zelfs dat geheim om haar moeder niet te kwetsen. Ook met haar vader heeft ze om die reden weinig contact. Als haar moeder een nieuwe vriend krijgt, wordt het weer gezellig in huis. Johan is altijd vrolijk en verwent Kiki en haar moeder met cadeautjes en leuke uitstapjes. ­Johan zegt dat hij in auto’s ­handelt, maar Kiki komt er per toeval achter dat hij niet de waarheid spreekt.

Ik vind de y.a. novelle-serie van Kluitman een goed initiatief. Het zijn mooie hardcover boekjes, rond de 100 pagina’s en wat ik tot nu toe las prettig leesbaar. Ze gaan meer de kant op van de jeugdthrillers maar boeken moet je niet in een hokje willen stoppen en soms overlappen genres elkaar hier en daar. Vaak heb je bij jeugdthrillers hetzelfde concept en/of thema’s en dat is bij dit boekje gelukkig niet het geval.

Het is een origineel verhaal, geen dertien in een dozijn jeugdthriller en leest prettig. Het is ook fijn als één verhaal verteld en niet zoals bij veel van dit soort verhalen voor elk hoofdstuk een ander personage die zijn verhaal doet of als invalshoek heeft. Hierdoor lees je gewoon een chronologisch verhaal met een prima spanningsopbouw. Je kan duidelijk merken dat de auteur thrillers schrijft en haar sporen in schrijversland al dik heeft behaald. Ze sluit goed aan bij de doelgroep maar maakt het niet te eenvoudig of kinderachtig. Ze is er in geslaagd om mij (de lezer) gedurende het hele verhaal vast te houden en er nog een leuke twist aan het einde in te stoppen.  Ik hoop dat er na deze novelle een dikkere y.a. van haar hand mag komen !

 

Informatie van de auteur, inhoudsopgave van boek en foto van de cover komen van de site van de uitgeverij.

“gruweltoren” Tom Thys

gruweltoren9789463081535

Tom Thys, illustraties Leslie Saurus, Uitgeverij   Zilverspoor

Tom Thys is auteur van verschillende horrorboeken voor volwassenen en ik heb al heel wat van hem gelezen. Wat was ik verheugd toen ik hoorde dat hij nu ook een gruwelijk boek voor kinderen ging schrijven !  Zelf verslind ik griezelige verhalen en toen ik jong was moest je hard zoeken naar een griezelig boek, zelfs de griezelbus was nog niet aan het rijden. Mijn leeshonger was niet te stillen en ik baalde er enorm van omdat ik van mijn ouders geen horrorboeken voor volwassenen mocht lezen. ( wat ik stiekem toch wel eens deed). Een groot gemis en wat is het vandaag de dag toch fijn dat er steeds meer fantasy, horror en griezelverhalen voor de jeugd te vinden zijn. Ik was daarom ook heel, maar dan ook heel , nieuwsgierig naar dit boek! Ook omdat ik op sociale media al wat illustraties en ander voorproefjes voorbij had zien komen, kon ik bijna niet wachten om het te gaan lezen.

In de gruweltoren worden tien kinderen uitgekozen om een workshop “ griezelverhalen schrijven “ te gaan volgen bij Klijf Blaffer, een mysterieuze schrijver die op de bovenste verdieping van een leegstaand flatgebouw woont. De schrijver geeft uitleg over de tien griezelgeboden en elk van de kinderen schrijft een verhaal volgens één van deze tien geboden. Dit zijn angst, bizar, mysterie, monsters, spanning, magisch, kriebels, het onbekende, smerig en verrassing. Elementen, volgens Klijf, die in een griezelverhaal horen te zitten. Terwijl de cursus vordert ontdekken de kinderen dat er iets aan de hand is met Klijf Blaffer. Hoewel zij hem adoreren zijn ze ook een beetje bang voor hem en ze horen ook nog eens allerlei geluiden zodat het net lijkt dat ze zelf in een griezelverhaal zitten.

Ik heb het boek gewoon in één ruk verslonden. De tien griezelgeboden weet de auteur als geen ander zelf op papier te zetten en door te kiezen voor het laten schrijven van verhalen door de personages is het mogelijk om naast het hoofdverhaal nog eens tien andere enge verhalen op papier te zetten. De een viezer en gruwelijker dan de ander maar van allemaal krijg je toch wel even de kriebels. Als je houdt van gruwelijke en enge verhalen wordt je op je wenken bedient. Het gaat wel even halte verder dan de Griezelbus dus je bent gewaarschuwd.

Het boek heeft 24 korte hoofdstukken met hier en daar een paginagrote illustratie van Leslie Saurus. Vanaf het begin wil je doorlezen zo spannend is het en wil je het niet wegleggen omdat je gewoon nog één hoofdstukje verder wilt lezen om te weten hoe het verder gaat. En dan nog één, en nog één….  En voor je het ben je bij een wel heel verrassend einde.

Verder is het voor de oudere lezer ook een aanrader. Als je bekend bent met het werk van deze auteur herken je de stijl en de verwijzingen naar zijn andere werk. Ook waar ik meteen om moest gniffelen is de naam van de schrijver in het boek Klijf Blaffer. Die deed mij toch wel heel erg denken aan de wel heel bekende auteur/regisseur/kunstschilder, Clive Barker, die in het horror en fantasy genre zijn strepen wel heeft verdient. Dit soort leuke details maakt het boek nog leuker om te lezen.

Leuk en gruwelijk in één kan dat wel?  Ja, hoor voor liefhebbers van griezelverhalen wel! Ik hoop dat de auteur met het schrijven net zoveel plezier heeft beleefd als ik met het lezen en dat hij vaker voor kinderen zal gaan schrijven.

 

Ik besprak dit boek ook voor Kinderboeken