“Kamp Bravo” Stefan Boonen & Melvin

40402764_311690006272669_1292306743983865856_n 9789462913196/2018

Tekst Stefan Boonen, illustraties Melvin, uitgeverij de Eenhoorn

Dat boeken met een boodschap belangrijk zijn én zeker niet saai of vervelend om te lezen, bewijst deze graphic novel van Boonen&Melvin. De essentie is dat je als mens pas iets kunt leren als je durft te oefenen (en durft te vallen).

Stefan Boonen heeft naast zijn diploma houtbewerking en studie orthopedagogie een tijd gewerkt in de Bijzondere Jeugdzorg. Ondertussen heeft hij meer dan 100 titels geschreven. Hij schrijft graag ‘optelverhalen’; dat is bijvoorbeeld een verhaal dat grappig+spannend+ontroerend+een beetje raar is. Dat is bij dit verhaal zeker gelukt!

Melvin, pseudoniem voorWout Schildermans, tekende graag op muren maar is later toch maar kinderboekenillustrator geworden. Hij levert ook beeldmateriaal voor magazines of animaties.

Kamp Bravo” is het derde boek van dit duo en gaat over durven falen, zelfvertrouwen en vriendschap.

Theo moet op kamp van zijn ouders. Dat is leuk en gezellig. Theo heeft er maar weinig zin in. Hij kent er immers niemand en het is er vast gek en gevaarlijk. Dat je van een rots moet springen of overal aan mee moet doen. Hij vindt het maar niks. En misschien krijg je wel heimwee? Maar Nannie brengt hem weg dus zit er niets anders op dan de week uit te zingen. Met vallen, blauwe builen en andere ongemakken wordt het toch, met de hulp van Nannie, en zijn kampgenoten toch een geweldige week !

De samenwerking tussen schrijver en illustrator is een prima combinatie en ze hebben gezamenlijk een geweldig boek gemaakt! Er zijn bekende beertjes op de weg. Iedereen heeft ze en iedereen vindt sommige dingen eng. In dit boek worden deze “beren” lekker absurd en met veel humor op papier gezet. Dit geeft een vleugje herkenning en een grote glimlach bij de lezers. En wie weet geeft hen dit onbewust net dat zetje wat ze nodig hebben.

In het boek ontdekt Theo iets over zichzelf en ook al is het niet leuk om een fout te maken. dan kan het proberen van iets nieuws toch heel leuk of stoer zijn. Alleen door het te proberen kan het beter gaan en dat telt!  Dus als je een sprong niet durft te maken en je probeert het toch, dan is dat heel knap. En als je heimwee hebt en je probeert het toch nog een nachtje, dan is dat heel stoer.

Het is fijn dat dit boek niet gaat over stoere jongens en meiden die altijd alles maar goed doen. Je bent pas een echte held als je niet stoer durft te zijn.

De illustraties zijn geweldig (ik ben Melvin-fan), vooral de tekeningen van de hoofden en hun grappige inhoud, springen er uit.

Het sluit perfect aan bij de leeftijd van 8plus en is ook voor de zogenaamde ‘niet-lezers’ uitdagend genoeg om te lezen. Dit komt mede door de humor die er in zit.

Voor leerkrachten of mensen in kinderhulpverlening wilde ik nog laten weten dat het boek ook is verbonden met het project: Mind-Set-Grow! Een educatief pakket (ontwikkeld door de UCLL) dat leert kinderen geloven in hun eigen groeimogelijkheden. Het belang van oefenen staat voorop. Het durven maken van fouten mag. Je kan iets nog niet, probeert het nog een keer alleen of met hulp. Je hersenen leren het meeste als je durft te falen.

jongen5sterren-2-300x157.jpgAls kinderboekenambassadeur voor het blog Kinderboeken van Nienke Pool heb ik dit boek ook besproken en gaf het een dikke vijf sterren !

“Oomen stroomt over ” Francine Oomen

oomen stroomt over 9789038803692/2017

Francine Oomen, uitgeverij Nijgh en van Ditmar

Francine Oomen (1960) debuteerde in 1990 met een boek voor kleuters. Hoewel ze voor veel (kinder-) leeftijden schreef verwierf ze grote bekendheid met de ‘ hoe overleef ik -serie’, deze werd ook diverse malen bekroond door de Nederlandse Kinderjury . Hier in huis werd Lena Lijstje echter meer verslonden, een serie over een opgroeiende meisje Ezzie en al haar problemen waar ze tegen aan loopt. Ook de nodige hormonen vliegen door die verhalen heen net als bij dit boek.

De schrijfster liep er tegen aan dat er over puberteit, zwangerschap heel veel boeken zijn verschenen, in allerlei soorten en maten en zelf bracht ze met haar boekenseries menig puber op de hoogte van deze perikelen en hoe je ze kon overleven. Maar over de overgang werd/ wordt niet veel gesproken. Het leesvoer daarover is beperkt en als het er al is is het vaak taaie kost.  En terwijl het onderwerp of heel beladen of juist wordt weggewuifd is het toch iets waar menig vrouw ( of moet ik zeggen mens want mannen schijnen er ook last van te kunnen hebben) mee komt te zitten.

Nadat de schrijfster werd overvallen met allerlei symptomen ( breinblubber, opvliegers, schuldgevoel, moeheid, prestatiedrang, innerlijke strijd etc. ) besloot ze zelf maar een boek op papier te zetten. Een goede keuze want wat een geweldig boek is dit !

Deze graphic novel ( of graphic memoir zoals de uitgeverij het noemt op hun site) is het resultaat. Hilarisch, herkenbaar en informatief !  Haar heel persoonlijke verhaal heeft zoveel herkenbaarheid dat het zeker een aanrader is voor alle vrouwen en zeker ook voor de medemens of huisgenoot die het allemaal niet begrijpt. Ik kwam er achter dat het door de breinblubber komt dat ik het niet hoef en kan begrijpen  (zegt ze met een knipoog, ook goed excuus voor als mijn geheugen het af laat weten) maar de rest moet dus ook gewoon dit boek gaan lezen! Zo wordt een serieus probleem en onderwerp misschien ook eens een keer begrepen en serieus genomen. Uiteraard gaan wij ons er niet achter verbergen en hebben wij niet allemaal de luxe om te gaan braakliggen  (nieuw werkwoord, zoek maar op in het boek oa blz. 215) maar het is wel prettig om er nu eens een luchtig boek over te kunnen open slaan!

Het heeft een zeer lage drempel en je vliegt er door heen met als belangrijkste boodschap voor alle lezers en betrokken partijen :  het gaat gewoon weer over…

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

“Nick Cave: Mercy on Me ” Reinhard Kleist”

NICK-CAVE-cover-226x300.jpg9789492117762/2017

Richard Kleist, vertaling Joost Pollmann, Scratchbooks uitgeverij

Reinhard Kleist (1970) is een Duitse stripmaker en illustrator.  Reinhard Kleist studeerde grafische vormgeving in Munster en werkt en woont sinds 1996 in Berlijn. Behalve strips maakt hij ook boekillustraties en platenhoezen. Kleist is vooral bekend om zijn stripbiografieën van onder andere bokser Harry Haft, Fidel Castro en Johnny Cash. Nick Cave: Mercy on Me is eind vorig jaar verschenen bij Scratchbooks uitgeverij.

Achterflap:”  Reinhard Kleist heeft wederom de conventies van de graphic novel getart met deze angstaanjagende samensmelting van Cave-songs, biografische halve waarheden en verrukkelijke hersenspinsels, waarmee hij de complexe, indrukwekkende en volstrekt bizarre reis door de Wereld van Cave heeft gecreëerd. Dit boek komt dichter bij de waarheid dan elke andere biografie, zoveel is zeker.”

Nick Cave is schrijver, dichter, zanger, muzikant en acteur. Dit boek neemt je mee op reis door het leven en werk van één van de grootste rocksterren ter wereld. Vanaf de eerste stappen op het podium tot de ster die hij nu is. Over muziek, het schrijverschap, de kunst, de punkscéne, maar ook de seks&drugs&rock’roll .

Ik wil mij geen die-hard Nick Cave- fan noemen maar ik kan zijn muziek zeker waarderen, vooral de ‘murderballads’ worden hier nog regelmatig gedraaid. Verder vind ik sommige van zijn teksten geweldig en heb ik met plezier een roman van hem gelezen. Die roman koos ik bewust omdat Nick Cave het had geschreven en dat was mij niet tegen gevallen. Omdat  het ook wel iemand is die tot de verbeelding spreekt en ik een mooie graphic novel zeker kan waarderen moest en zou ik dit boek hebben toen ik het voorbij zag komen op sociale media. Dankzij mijn boekhandelaar had ik het twee dagen later voor mijn neus liggen en ik was benieuwd of ik kon gaan genieten of niet.

Vanaf de eerste pagina  wist Kleist mij te raken met zijn illustraties. Wat kan die man tekenen zeg ! Zijn personages spatten van de pagina’s af en de bijzondere sfeer die ik ook vind in de muziek van Nick Cave zit ook in het boek.  Als je kennis hebt van zijn songs haal je dat ook uit het verhaal en hoor je de muziek in gedachten ( later de cd er bij aangezet, geeft een extra beleving). Ook een vleugje jeugdsentiment meegepikt gedurende het verhaal. Kortom het was genieten van de eerste tot laatste pagina die al veel te snel kwam.  Het leent zich heerlijk om meerdere malen door te bladeren en elke keer weer meer te halen uit de mooie zwart/wit illustraties. Prima keuze trouwens om het zwart/wit te houden daar het het verhaal veel meer laat spreken en het duistere uit het verhaal meer naar boven haalt.

Als je kennis hebt van het werk van Nick Cave kan je meer uit het verhaal halen maar je hoeft geen Nick Cave – kenner te zijn om het boek te waarderen of er van te kunnen genieten. Mijn dochter heeft het boek meteen in beslag genomen omdat zij ook net zo zou willen tekenen als Kleist, zij heeft een nieuw idool erbij ( en wie weet gaat ze de murderballads ook nog eens afspelen).

Nick Cave: Mercy on me, heerlijke trip door memory lane…

 

De afbeelding van de cover en de informatie over Reinhard Kleist en de quote/ tekst van de achterflap zijn van de site van de uitgeverij.

 

“Iko” Marissa Meyer & Doug Holgate

iko cover      9789463490177/2017

 

Tekst : Marissa Meyer, illustraties Doug Holgate , uitgeverij Blossom Books

Op haar veertiende begon Marissa Meyer met het schrijven van fanfictie onder de schuilnaam Alicia Blade. Schrijven vond ze geweldig en ze behaalde haar bachelor “Creative Writing en Children’s Literature”. Ze haalde ook  haar master ” Publishing”. Ze werkte als redacteur en werd daarna freelance typograaf en proeflezer. In 2008 won ze met een futuristische versie van de Gelaarsde Kat de National Novel Writing Month ( NaNoWriMo) en dat verhaal inspireerde haar voor The Lunar Chronicles- serie. Die is gebaseerd op sprookjes als Assepoester, Roodkapje, Raponzel en Sneeuwwitje.  Ook schreef zij in 2017 een hervertelling van Alice in Wonderland genaamd Harteloos.

Iko is het nieuwste deel in “The Lunar Chronicles-serie” waarbij ze het op een ander boeg gooit, het is namelijk een Graphic Novel.  Net als de serie heeft het boek een mooie hardcover met een mooie afbeelding . Het sluit aan op de serie maar ik moet zeggen dat ik daar alleen nog maar het eerste deel van heb gelezen. Persoonlijk was ik niet zo gecharmeerd van dat eerste deel dat ik echt moed moet verzamelen om de rest te lezen (wat volgens de fans zeker de moeite waard is omdat het per deel beter zou worden).  Misschien dat deze Graphic Novel mij weer kan triggeren de rest te gaan lezen dus toch deze titel ter hand genomen. Hoewel het aansluit aan de serie kon ik er makkelijk invallen daar aan het begin de hoofdrolspelers even worden voorgesteld.

Het begint waar de serie schijnt te eindigen en er een zowel op de aarde als de maan weer vrede heerst na een roerige periode.  Maar er lopen nog genetisch gemanipuleerde wolfsoldaten. Ze zwerven rond en lijken gevaarlijker dan ooit. Aan Iko de taak deze te bestrijden.

Bij een Graphic Novel zijn de illustraties het belangrijkste en is de tekst ondersteunend. Ook hier is de tekst summier en kan je veel uit de illustraties halen. Van mij had de naam van de kunstenaar groter op de cover mogen prijken maar dat zou de verkoopcijfers denk minder maken omdat veel fans van de boeken van Marissa Meyer dit boek op zullen pakken wetende dat het van haar hand is. Of ze nu van Graphic Novels houden of niet.

Er is gekozen om de illustraties in een rustige kleurstelling te houden, blauw/grijstinten en hoewel je er veel op ziet is het niet te overdadig.  Een goede keuze, prettig voor de lezer. Persoonlijk hadden sommige personages wat hardere gelaatsuitdrukkingen mogen hebben of wat spannender gemogen. Als je bijvoorbeeld naar de wolfsoldaten kijkt, die  hadden dus wat enger gemogen. Hierdoor zou er denk meer spanning in het verhaal komen.  Ondanks dat min puntje, maar dat is mijn persoonlijke smaak, vond ik het een vermakelijk verhaal.

Wederom is dit dus weer een eerste deel van een serie. Onbekend is hoeveel delen het moet gaan worden en wanneer het volgende deel verschijnt.  Dit deel eindigt met een vrij open einde maar ik weet niet of ik zit te wachten op een tweede deel. Aan de ene kant wil de boekennerd in mij series altijd compleet hebben maar ik weet niet of het echt een meerwaarde geeft  aan de roman- serie.  Het publiek van de dikke pillen van Marissa Meyer is denk een ander publiek dan Graphic Novel lezers, en andersom. Dus is het een leuk uitstapje maar ik zelf zou denk liever 20 euro uitgeven aan een nieuwe roman van haar dan aan een schattige strip waar je nog geen uur in leest.

 

De foto van de cover komt van de site van de uitgeverij.

“incubator” Hans Lijklema

incubator 9789491773587/2017

Hans Lijklema, uitgeverij Palmslag

Hans Lijklema is grafisch ontwerper, stripliefhebber en auteur van verschillende boeken over grafische vormgeving en illustratie. Samen met Karolina Lijklema startte hij in 2001 een eigen ontwerppraktijk, met als specialisatie het ontwerpen van boekomslagen, huisstijlen en verpakkingen. Daarnaast maken ze samen kinderboeken, waaronder educatieve boeken voor verschillende overheidsinstellingen.

Incubator is daarentegen een geheel ander boek. Het geeft een selectie weer van de beste korte stripverhalen van kunstacademiestudenten uit de hele wereld. Het boek bevat verder informatie over de betrokken academies en hun studenten en is zo een gids geworden voor iedereen die wil afstuderen met zijn of haar strips. Ook bevat het boek een uitgebreid interview met gerenommeerd striptekenaar James Sturm.

De knalrode cover springt er al meteen uit. Incubator betekent letterlijk “broeien op” of “broedkast” en in de zakelijke wereld “startende ondernemingen een boost te geven om te kunnen groeien”. Vertaald naar dit boek is het naar mijn idee een gids om kunstacademiestudenten die willen afstuderen in cartoons of graphic novels dit zetje te geven. Het geeft een beeld welke mogelijkheden er bij welke universiteiten zijn. Wat mij betreft een aansprekende titel met treffende illustratie, van Hendrik Dorgathen, docent bij een van de academies uit het boek.

Na een introductie door Hans Lijklema volgt het interview met James Sturm voorzien van foto’s. Vervolgens komen er zeven academies voorbij uit vijf verschillende landen te weten: Duitsland, Nederland, USA, Frankrijk en Nederland. Na de naam en korte beschrijving van de academie, volgt de naam van de docent, een korte biografie en vervolgens het werk van enkele studenten. Er is een grote afwisseling in het werk zowel in kleur als zwart/wit en stijlen en onderwerpen. Sommige vol details en andere juist weer heel eenvoudig. Mijn favorieten zijn ‘bearskin’ van Jennifer van de Sandt en ‘fragment’ van Aurelie Marjevol. Beide in zwart/wit maar allebei totaal anders. Juist die grote variatie maakt het boek tot een feest om doorheen te gaan en voor iedereen is er wel iets te vinden wat zal aanspreken.

 

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, de afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

“de jongen en de dood” Victor Meijer

jongen en de dood

Victor Meijer, uitgeverij Meulenhoff

Victor Meijer (1975) is schrijver en kunstenaar. Hij schreef toneelstukken, publiceerde gedichten, illustreerde kinderboeken en schreef twee romans. Als kunstenaar kreeg hij steeds meer bekendheid dankzij zijn prachtige, gedetailleerde schrijversportretten op boekomslagen, o.a. van Harry Mulish en Hendrik Groen.
De jongen en de dood is een heel bijzonder en mooi prentenboek van zijn hand.

In een woord vooraf vertelt hij over de stervende man die bezoek krijgt van zijn kleinzoon en in zijn bijzijn zijn laatste adem uitblaast. Wat volgt is een verhaal van pentekeningen zonder tekst. Hierbij verwerkt de negen jaar oude kleinzoon de dood van zijn opa als een bijzonder avontuur. Duistere demonen willen opa meenemen en hij gaat strijdend als cowboy een poging wagen om zijn opa te redden.

De zwart/witte pentekeningen lijken op het eerste gezicht sober, maar als je wat langer kijkt zie je zoveel kleine details die de illustraties bijna tot leven brengen. Dit alles maakt woorden gewoonweg overbodig, het verhaal vertelt zichzelf. Een kunst op zich en daar is Victor Meijer zeker in geslaagd. De illustraties geven de emoties van de jongen weer en brengen die ook te weeg bij de lezer, ontroering en kippenvel, wat een mooi boek.

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij, deze recensie verscheen eerder op boekenbijlage

“Nimona”Noelle Stevenson

nimona  9789020676112/2016 uitgeverij Blossom Books,vertaling door Mariella Manfré

Achterflap: Nimona is een impulsieve gedaanteverwisselaar met een talent voor schurkenstreken, die zich besluit op te dringen als sidekick aan superschurk Ballister Zwarthart zodat ze samen zijn snode plannen naar een hoger niveau kunnen tillen. Hun missie: bewijzen dat heer Ambrosius Goudzak en zijn collega’s van het instituut voor Rechtshandhaving&Heldendom niet de helden zijn die ze pretenderen te zijn. Als hun plan escaleert en de hele samenleving in gevaar brengt realissert Zwarthart zich dat Nimona’s gave net zo duister en mysterieus is als haar verleden. En dat haar wilde, onvoorspelbare kant misschien wel gevaarlijker is dan hij wil toegeven.

Ik vind het wel een oke- verhaal. maar ik vind wel dat ze wel iets beter konden uitleggen wat voor wezen Nimona is. Ook vind ik de “actie” tekeningen heel erg houterig, waardoor het niet echt spectaculair is.

nimon 2 Ambrosius met zijn lange haar in “actie”

De hype erachter snap ik niet echt. Het was wel goed en grappig en wel iets anders maar het was niet zo super goed. Dat je denkt dit moet iedereen gelezen hebben….
Toch vind ik het idee wel goed. Het is een keer van de kant van de “antagonist” in plaats van andersom. ook al vond ik wel dat Ambrosius te veel op een meisje leek met zulk lang haar.
Ik vind de tekenstijl ook wel goed. De kleuren pasten goed bij het verhaal. Het was ook allemaal wel te volgen. Ook al zou er wel iets meer uitgelegd kunnen worden. Bijvoorbeeld: waarom wou Nimona samenwerken met Ballister? en dat soort dingen. Het bleef allemaal een beetje oppervlakkig.
Maar over het geheel was het wel een leuke strip om even tussendoor te lezen. Je hebt het namelijk met een uurtje wel uit. ( Maar als tussendoortje is het dan wel een duur grapje.. )
Femke

“ff offline”leven van loser deel 10 Jeff Kinney

ff ofline 9789026140600/2016

Jeff Kinney, vertaling Hanneke Majoor, uitgeverij de Fontein

Jeff Kinney stond met de boeken van de Loser-serie op nummer 1 van The New York Times-bestsellerlijst en won zes keer de Kids Choice Award van Nickelodeon.

Achterflap: Vroeger was alles beter! Maar is dat wel zo? Brams moeder voert actie om een weekend lang alle elektriciteit af te sluiten in de straat: iedereen moet helemaal offline. Een regelrechte ramp voor Bram: hij is niet zo geschikt van de wereld van vroeger. Als opa komt logeren, groeit de spanning in huise Botermans. Zal Bram dit alles overleven? Of wordt de antieke wereld hem fataal?

Ook hier prijken de loser-boeken op de boekenplank van Femke. De boeken zijn een leuk tussendoortje want ze lezen als een trein en op het tempo van Femke met een dik uur uit. Dat ze de serie nog steeds compleet wil houden en we bij een nieuw deel gelijk naar de winkel stappen zegt uiteraard iets over de schrijfstijl van de auteur.

De succesformule qua lay-out is ook hier doorgezet en het boek is in dezelfde stijl als de vorige. Ideaal als je een serie spaart want niets is zo vervelend voor een boekennerd dat als je een serie op een plank hebt staan en de vormgeving wijkt af. Bovendien draagt het bij aan de herkenbaarheid van het boek en het spreekt de doelgroep aan dus veranderen is niet nodig.

Kinney was één van de eerste die met dit soort boeken op de markt kwam en na Bram Botermans zouden we kennis gaan maken van een muts met een dagboek, een Tom Groot en nog vele anderen. Maar het moet gezegd Kinney blijft voor ons de origineelste in dit genre en ook nu met het tiende deel verveeld het nog niet. Nieuwe gebeurtenissen, geen herhalingen, terugkerende karakters, veel humor, wat sarcasme tussen de regels door en nog altijd een zwak voor de niet zo al te slimme Bram en zijn aparte familie..

Kortom voor de fans weer een heerlijk boek over Bram Botermans!

Femke(13): Ik vind de boeken van een loser nog steeds leuk en grappig om te lezen. Het leest voor mij wel heel snel en dat is jammer want soms is het best wel lachen en dan is ie te snel uit. In dit deel is het varkentje wat op vakantie ( in het vorige deel) ook nog steeeds bij de familie maar die heeft best wel iets te veel kapsones hoor. Ook is Bram niet één van de slimste en dat komt ook in dit deel weer naar voren wat het verhaal natuurlijk wel extra leuk maakt.

 

De foto van de cover komt van de site van de uitgeverij

“Luna’s Flopfeest” Nanda Roep

luna's flopfeest 9789490983451/2016 uitgeverij Nanda

Tekst Nanda Roep, illustraties Silvester

Nanda Roep schrijft romans en kinderboeken en heeft haar eigen uitgeverij. Ze is vooral bekend van de kinderboekenserie ‘plaza patatta’. Dit is een tien-delige detective serie met naast spanning ook veel humor voor kinderen van 9 tot 11 jaar. Dit nieuwe deel is uitgebracht als ‘graphic novel’ een genre wat zeer populair is momenteel bij de jeugd. En met name de jeugd die niet graag of moeizaam leest.

De gewone ‘plaza patatta‘boeken zijn door ook al zeer geschikt voor wat ze zijn dun, hebben duidelijke letters en woordgebruik en hebben bovenal goed afgeronde verhalen. Hierdoor hoef je de serie ook niet op volgorde te lezen. De personages in de boeken zijn wel hetzelfde maar het zijn allemaal zelfstandige verhalen. De boeken zijn zowel voor jongens als meisjes, maar volgens de uitgeverij met een lichte neiging richting (avontuurlijke)meisjes. Daarnaast is er ook een site met allerlei extra’s zoals knutseltips, kookrecepten, muzieklesjes, tekenlesjes en proefjes.

Een elfde deel dus en een heel ander soort boek. Wel voor dezelfde leeftijdsklasse, misschien nog wel wat jonger vanaf middenbouw basisschool. De hoofdfiguur zit dan wel in groep 8 maar ik denk dat sommige groep 8 kinderen het toch al snel kinderachtig zullen vinden. Voor liefhebbers van de ‘plaza patatta‘boeken zeker een geslaagde overstap. Ik denk zelfs dat ze nu een nog wat groter publiek zou kunnen bereiken omdat deze   boeken bij de kinderen heel populair zijn.

Qua opbouw en indeling kan je het vergelijken met de boeken zoals ‘leven van een loser‘en ‘dagboek van een muts‘ en ons aller ‘ Niek de Groot‘maar dan voor een  jonger publiek. Het verhaal bevat denk vijftig procent tekst en vijftig procent, zeer leuke en sprekende, illustraties. Hierbij meteen mijn complimenten voor de vrolijke en grappige illustraties van Silvester. Dit op een achtergrond van hokjes papier wat het geheel ook weer doet denken aan een dagboekvorm. Of het kind het verhaal in haar schrift heeft opgeschreven. Dit maakt het tot een luchtig geheel. Het verhaal is niet ingekleurd wat ten goede komt van het geheel omdat het zo duidelijk blijft en prettig leest. Het is immers geen stripverhaal. Al moet ik zeggen dat het zich prima zou lenen voor een geheel in stripvorm uitgegeven Graphic Novel.

Kortom naar mijn idee een leuke aanvulling op de ‘plaza patatta‘reeks.  De site van de boekenserie is : http://www.plazapatatta.nl

Femke (13): Het boek heeft een vrolijke en mooi kleur en Luna staat er behoorlijk verlept op zodat je wel wilt weten wat er is gebeurd. De titel vond ik een beetje kinderachtig maar ik ben ook niet meer de doelgroep. Het  is inderdaad de stijl van ‘leven van een loser’ maar dan voor kinderen vanaf een jaar of 7 a 8 jaar.   Ik vind het wel leuk dat er nu ook iets is voor de wat jongere lezers vanwege het onderwerp. Als je in groep 8 zit vind je dat denk ik niet meer zo leuk maar als je jonger bent dan wel. Ik vind wel dat dit een typisch meisjesboek is. De andere ‘plaza patatta‘ boeken zijn meer voor jongens en meisjes.

 

Namens Femke en mijzelf dank aan uitgeverij Nanda voor het toezenden van het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de uitgeverij.

 

 

 

“de vreselijke twee nog vreselijker”Jory John&Mac Barnett

vreslijke twee nog vreselijker9789000345977/2016

Jory John & Mac Barnett, illustraties Kevin Cornell, vertaling Merel Leene , uitgeverij Van Holkema& Warendorf

In het eerste deel maakte we kennis met Mick Mulder en Nick Vonk, de enige twee leden van een supergeheime tweepersoonsclub: de Vreselijke Twee.. Bijna dagelijks zetten Mick en Nick Dutjesbroeks College voor Alles en Nog Wat op stelten met hun grappen. Ze gooien hierbij hoge ogen bij hun klasgenoten en halen het bloed onder de nagels vandaan bij hun belangrijkste vijand, directeur Barsman. Alleen loopt het nu , in deel twee, behoorlijk uit de hand en besluit Barsmans vader, voormalig directeur en superstreng, in te grijpen. Hij stuurt zijn zoon naar huis en gaat zelf de leiding weer overnemen op school. Hij wil alle plezier van school verbannen en moeten de Vreselijke Twee een plan smeden om dit terug te draaien, waarbij ze hulp  krijgen uit een heel onverwachte hoek.

Het verhaal is geheel in dezelfde trant als het eerste deel, zelfde lettertype en lay-out, zelfde hoeveelheid grappige illustraties en ook nu weer iets meer tekst dan in een andere graphic novel naar mijn idee niet verkeerd. Wat ik leuk vond van het eerste deel is de droge koe-humor. Dutjebroek heeft namelijk heel veel koeien en daar zijn ze trots op. In het eerste deel zat het vol met koe-weetjes en dat onderbrak het verhaal op een heel grappige manier. Uiteraard kan je dat niet blijven doen want de weetjes zijn op en je wilt origineel blijven dus begrijpelijk dat deel twee dit niet heeft maar ik heb het wel een beetje gemist .  Deel twee is een gewoon doorlopend verhaal met de nodige flauwe maar wel leuke grappen.Kortom wie het eerste deel met plezier heeft gelezen zal het tweede ook graag ter hand nemen.

Leuk voor jongens en meisjes vanaf de bovenbouw basisschool. Ik weet niet of het de bedoeling is dat er nog een derde deel komt. Dit zou wel een extra uitdaging zijn voor de schrijvers omdat de onverwachte samenwerking in dit deel het extra moeilijk maakt om een origineel vervolg te maken. Ik ben benieuwd…