“een briefje uit de hemel” Francisca Flinterman

9789463385022/2018 uitgeverij Aspekt

Een briefje uit de hemel is de autobiografische roman van Francisca Flinterman. Zij groeit op binnen een klein, sektarische geloofgemeenschap. Een gemeenschap met hoge eisen waar zij continu op haar hoede is en strijd moet voeren om hieraan te voldoen. Op de momenten dat dit niet lukt heeft ze het idee dat ze faalt. Als ze 29 jaar oud is valt de gemeente uit elkaar en is ze op zichzelf aangewezen. Ze weet alleen over de maatstaven van de gemeenschap waar ze in opgroeide. Zonder eigen identiteit of mening. Hier moet ze naar op zoek om een eigen leven op te bouwen en haar eigen ik te vinden. En toch blijft ze tijdens die zoektocht ook hopen op een briefje uit de hemel die zegt dat het goed is.

In het voorwoord laat de schrijfster weten dat het haar verhaal is, het verhaal van haar eerste dertig levensjaren. Dat heb boek onderdeel is van haar zoektocht naar zichzelf. Ze streefde niet naar volledigheid en namen zijn gefingeerd. Ondanks dat weet je dat het waargebeurd is als lezer en frons je af en toe flink met je wenkbrauwen over de situatie waarin ze is opgegroeid. Zolang er mensen zijn zullen er sektes zijn. In allerlei soorten en maten. Als buitenstaander snap je niet dat mensen hiervoor kiezen maar als je, net als de schrijfster, hierin geboren wordt en opgroeit weet je niet beter dan dat de waarheid is. Als je er dan alleen voor komt te staan is het niet zo gek dat alles wereldvreemd voor je is. Hoe anders je kleine wereld was waarin je opgroeide het was wel bekend en zeer beschermd. Je verhaal op papier zetten kan je helpen om alles op een rij te zetten maar ook om diezelfde buitenstaander te laten weten wat je hebt meegemaakt en dat er ook een ander soort leven is dan waar wij ( de buitenstaanders) niet echt weet van hebben.

Het verhaal zelf leest vlot weg en komt, vooral in het begin, een beetje kinderlijk over. Qua korte zinnen en woordkeuze. De start is ook wat veel anekdotes en wat rommelig maar al snel verandert het in een compacter verhaal wat prettiger leest. Je raakt snel bekend met de personages en het leventje binnen de kring, zoals ze zich noemen. De twijfels over het geloof en haar zoektocht naar bevestiging is mooi op papier gezet.

Een briefje uit de hemel is een bijzonder verhaal waarvan ik zelf dacht dat het wonderlijk is dat mensen zo kunnen leven. De sfeer ademt begin 19e eeuw uit zo conservatief en bekrompen en dat terwijl dit zich nog niet zolang geleden heeft afgespeeld en gewoon in principe om de hoek. Sektes spreken tot de verbeelding en vaak denk je aan de grote excessen die je op het journaal ziet. Verhalen als deze brengen het in een beter perspectief en geven je een beeld van hoe het is voor dat meisje om de hoek.

Naast het doel van de schrijfster, die het boek zag als onderdeel van de verwerking van haar jeugd, zal een ander doel een stuk begrip voor de buitenwacht ook bereikt zal worden na het lezen van dit verhaal.


Advertenties

” Rinkeldekink ” Martine Bijl

9789025453398/2018
uitgeverij Atlas Contact

Martine Bijl kreeg in september 2015 een hersenbloeding. In 2016 verscheen Hindergroen, een bundel eerder gepubliceerde verhaaltjes met een aanvulling van enkele hoofdstukjes over haar hersenbloeding. Na een langdurig herstel in een revalidatiecentrum verbleef ze ook nog enkele maanden in een ziekenhuis. Naast de hersenbloeding was er ook de delier, de wanen en angsten die ze moest overwinnen. Dit boekje gaat over haar strijd, haar gevoel bij het revalideren. Haar verhaal over artsen en therapeuten, over de trainingen in onder andere de valklas, het vakjargon uit de medische wereld maar vooral over hoe het bij haar voelde.

De schrijfstijl van Martine Bijl is zeer toegankelijk en vlot. Openhartig, tikje vrolijk, humor met af en toe een vleugje sarcasme ( ik hou er van) maar vooral eerlijk en uit het hart. Ze neemt geen blad voor haar mond en laat gewoon weten wat er in haar omgaat.

Door deze openhartigheid geeft het een bijzondere kijk op een ziekte/revalidatieproces. De gevoelens die onder andere het revalideren, maar ook bv de momenten waarop ze wegzakt in een waan, worden heel duidelijk omschreven. Eigenlijk zou iedere zorgverlener en/ of mantelzorger van iemand die zoiets doormaakt dit boekje moeten lezen. Je kan je dan beter inleven en op de situatie inspelen als je meer zou weten wat er iemands hoofd omgaat. Hoewel het bij iedere zorgvrager anders zal zijn denk ik wel dat Martine Bijl hier haar steentje aan bijdraagt.

Naast dit kijkje vanuit mijn blik als zorgverlener ( ouderenzorg) vind ik het een bijzonder mooi boekje. Ondanks het heftige onderwerp is het door haar humor een luchtig boekje geworden wat prettig leest. Het is net alsof ze het verhaal aan je vertelt onder het genot van een kopje thee. Een bijzonder verhaal van een bijzondere vrouw.

” Blauw gras ” Elly Godijn

Elly Godijn,  Godijn Publishers 

Elly Godijn  (1971) schrijft al haar hele leven en in 2010 worden er twee van haar persoonlijke brieven geplubiceerd.  Kort daarna wordt in juni 2011 haar dochter Lotus geboren met 25 weken.  Veel te vroeg en heel kwetsbaar en de artsen hebben slechte verwachtingen.  Er volgt een periode van angst, verdriet en hoop.  Met Lotus als inspiratiebron begint Elly  Godijn haar verhaal te toe vertrouwen aan papier. Dit geeft haar houvast in deze moeilijke tijd.   En ze blijft schrijven. Een column bij Mijn Geheim, toneelrecensies en diverse schrijfprojecten.  Ze richt uitgeverij Godijn Publishing op , schreef mee aan verhalenbundels, toneelscripten en werkt ze aan twee romans.

Op Wereldprematuurdag kwam dit boek  ‘blauw gras ‘uit.  Een dagboekroman over de heftige periode na de geboorte van haar dochter Lotus.

Lotus wordt geboren na 25 weken zwangerschap. Een piepklein meisje van 700 gram. De artsen geven het meisje weinig kans om te overleven en als ze het al zou redden  zou de prognose over haar gezondheid slecht zijn.  Vanaf de eerste dag van de geboorte zal ze als haar moeder bij haar kind blijven.   De vader blijft thuis om voor de andere kinderen te zorgen en houdt de boel daar draaiende.  De lezer krijgt een openhartig, emotioneel en zeer persoonlijk verhaal te lezen waarin je meeleeft met Lotus en haar familie.

 In korte hoofdstukken met duidelijke titel en daaronder de datum, leeftijd van Lotus, gewicht en voedingsvoorschrift , lees je de ontwikkeling van het kleine meisje en waar de moeder tegen aan loopt in het ziekenhuis. Een wereld apart.

Over een heel klein meisje met enorme vechtlust die de medici doet verbazen.  Een vechtlust waar de moeder ook veel hoop en kracht uit kan halen.

Medische termen vliegen om je oren maar worden meteen duidelijk en eenvoudig uitgelegd zodat je als leek ook meteen weet waar het over gaat.

Ik kan mij voorstellen dat Elly Godijn zelf zo een boek als dit heeft gemist. Sowieso is het altijd fijn om te weten dat je niet alleen staat in je strijd maar ook is het fijn als je meer kan lezen over een situatie als deze.  Verder is het ook mooi hoe ze verwoord dat er ook momenten zijn dat het zo belangrijk is om ook even jezelf te zijn en die schaarse momentjes te pakken. Dat je dat juist heel hard nodig hebt.

Een zeer toegankelijk en mooi verhaal wat het verdient om gelezen te worden. Een verhaal over onvoorwaardelijke liefde en hoop.

Van elk verkocht boek gaat1 euro naar de VOC : ‘Vereniging voor Ouders van Couveuseouders”. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. 

“circuskind” Sandra Timmerman, gastrecensie van Veronique Janssen

circuskind9789463383615/2018

Sandra Timmerman, uitgeverij Aspekt.

Sandra Timmerman (Enschede, 1964) kijkt in Circuskind terug op haar jeugd en jonge jaren, op de pijnlijke, maar ook mooie herinneringen, op haar huwelijken en haar successen in het theater. Zij beschrijft het verlies van haar moeder en de perikelen rond de verbroken contacten met haar vader, broer en zus. Naast succes beschrijft ze haar verdriet en teleurstellingen.

Mijn recensie:

Ik kende het verhaal van Sandra Timmerman niet en ik had eerlijk gezegd nog nooit van haar gehoord. Tot ik de muziek van haar ouders en Sandra opzocht. Toen dacht ik: “O! Die ken ik wel. Dat heb ik wel eens gehoord…”

Circuskind is een heel bijzonder verhaal. Je krijgt een kijkje in het leven van Sandra Timmerman. Sommige gebeurtenissen zijn heftig en die raken me. Sandra stelt zich kwetsbaar op in dit boek en dat waardeer ik.

De foto’s in het boek maken het persoonlijk en door het verhaal van Sandra kijk je anders naar de foto’s. Ze ondersteunen heel goed het verhaal.

De titel is heel mooi gevonden. De schrijfstijl van Sandra Timmerman is heel fijn en het is een mooie biografie geworden over haar leven. Er worden veel details verteld over het leven van Sandra. Het is goed in balans.

De kracht van Sandra en haar karakter vind ik bewonderenswaardig.

Liefs Veronique

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Wil jij mijn recensie lezen over dit boek dan kan dat hier.   Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

“circuskind” Sandra Timmerman

circuskind.jpg 9789463383615/2018

Sandra Timmerman, uitgeverij Aspekt

Sandra Timmerman (Enschede, 1964) kijkt in Circuskind terug op haar jeugd en jonge jaren, op de pijnlijke, maar ook mooie herinneringen, op haar huwelijken en haar successen in het theater. Zij beschrijft het verlies van haar moeder en de perikelen rond de verbroken contacten met haar vader, broer en zus. Naast succes beschrijft ze haar verdriet en teleurstellingen.

Circuskind draagt als ondertitel:  leven alsof alles goed was. In het voorwoord zegt de schrijfster dat ze een circuskind werd genoemd. Een kind wat anders was en opgroeide in een wereld die zeker anders was, hectisch en ook al wil ze niet, ze moet mee in de chaos en doen of alles gewoon en goed was.

Kind van twee beroemde ouders, opgroeien in een wereld van roem, geld en succes dat was wat de buitenstaander zag. Het mooie glamourwereldje maar de buitenstaander kan niet achter de voordeur kijken.  Achter de voordeur was er de godsdienstwaan, pijnlijke armoede en misbruik, ruzies en woede.  Haar moeder vaak ziek en uitgeput en haar vader een dominante man die altijd zijn zin wilde hebben.  Als oudste van drie kinderen moest ze haar moeder al vroeg helpen met het huishouden en moest ze haar jongeren broer en zus bezig houden . Na zeventien jaar vormde Sandra met haar zus een zangduo en beleefde met haar ( en later alleen) een eigen succes in de muziekwereld.

De meeste lezers zullen wel weten wie haar ouders zijn geweest en hier en daar wel eens wat gehoord hebben of gelezen in de roddelbladen.  Daar de mens van nature nieuwsgierig is wil je toch meer weten over een geschiedenis waar je maar een klein beetje van weet en waar soms de verhalen een eigen leven zijn gaan leiden. Ik heb de succesperiode van haar ouders niet meegemaakt maar herinner mij nog wel de ophef in de media toen Sandra met haar verhaal naar buiten kwam dat ze misbruikt was door haar vader en dat het gezinsleven niet zo rooskleurig was als de fans dachten dat het was.   Door het lezen van dit verhaal krijg je het hele verhaal van Sandra te lezen.

Het begin van het verhaal gaat over hoe haar ouders elkaar leerde kennen en in de muziekwereld terecht zijn gekomen. Hun enorme succes maar ook de keerzijde ervan wordt belicht. Na de geboorte van Sandra, en later de andere twee kinderen veranderde er veel voor het gezin alleen niet in de ogen van de vader, hij vond dat hij het middelpunt was en bleef en alles moest gaan zoals hij dit wilde. Wat mij naast het narcisme van de vader vooral ook intrigerend was is het gedeelte waaruit blijkt hoe sterk het geloof zijn stempel kan drukken op een gezin. Het was niet langer meer een geloof belijden maar buiten proporties. Wat moet dat een vreselijke impact hebben gehad op de jeugd van Sandra en haar broer en zus.  De manier waarop ze hier alle drie anders mee om zijn gegaan en er geen contact meer is heeft ook Sandra gevormd tot de persoon die ze nu is.

Het siert de schrijfster dat ze ondanks alle ellende toch hier sterk uit is gekomen en haar verhaal doet. Ze probeert toch uit alles iets positiefs te halen.  Het is een goed gedoseerde biografie geworden die niet alleen het familie verhaal verteld maar ook een tijdsbeeld neerzet.

 

 

 

 

 

 

 

” het harde paradijs” Karel Wellinghof

harde paradijs.jpg9789463381840/2017

Karel Wellinghof, uitgeverij Aspekt

In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw was Bhagwan ( “Osho” in later jaren) een bijzonder spraakmakende guru uit  India, die vooral in het westen van zich deed spreken. Toendertijd is er veel gepubliceerd over zijn methoden die met name in de vele therapiegroepen werden toegepast.  Over hoe het er echt aan toeging is niet veel bekend.
Karel Wellinghof doet in dit boek een verslag als deelnemer aan deze groepen, hij beschrijft de gevolgen voor de relaties van deze mensen en de maatschappelijk impact.

Sekten spreken tot de verbeelding.  Ook al ben je de nuchterheid zelve en snap je niet dat iemand in de ban kan raken van zo’n guru toch knaagt de nieuwsgierigheid naar deze stromingen. Misschien dat daarom dit soort boeken een groot publiek kan vinden. Het boek ‘het harde paradijs’ neemt de lezer mee naar een wereld die je als leek niet kan bevatten.

Het verhaal heeft drie delen, het eerste deel waar de schrijver in Poona in India is en daar een aantal weken verblijft om de leer van Bhagwan  ook zeer letterlijk zich eigen te maken. In het tweede deel is hij weer terug op Hollandse bodem en in het derde deel is er de relativering, het samenvatten en het trekken van zijn conclusie en ook wel de desillusie als Bhagwan wordt gearresteerd en zijn imperium in lijkt te storten.

De schrijver is heel openhartig , niet alleen over de gebeurtenissen tijdens zijn Bhagwan periode maar ook over zijn relatie en zijn leven in de “echte ‘ maatschappij. Het leven in en tussen twee werelden gingen hem niet vlekkeloos af. Zijn eigen relatie komt ook zeer onder druk te staan. In eerste instantie wil zijn geliefde niet mee in zijn Bhagwan- verhaal en lijken ze uit elkaar te groeien, maar als ze dan later ook voor de bijl gaat raken ze nog meer van elkaar verwijderd.

Hoewel Bhagwan ook liefde predikt blijkt uit het verhaal van Wellinghoff dat maar weinig relaties stand houden in dit wereldje. Ook zijn de sessies van de therapeuten van Bhagwan ook niet altijd liefdevol. Hoe een mens gebroken kan worden wordt ook heel goed uit de doeken gedaan.  Bhagwan blijkt geen persoon meer maar een organisatie en als deze uit een valt  is dit ook weer de start voor een nieuw hoofdstuk voor zijn volgelingen.

De schrijver is kritisch, emotioneel, eerlijk en hard over zijn belevenissen, en je voelt de twijfel soms van de pagina’s afvallen. Het is moedig dat iemand zoveel van zichzelf bloot wil en kan geven en hoe hij ondanks zijn twijfel er toch ook wel positieve dingen uit kan pikken. Na het verhaal volgt er nog een terugblik/nawoord van de schrijver waardoor hij het geheel mooi afsluit.

Voor iedereen die meer wil weten over de Bhagwan, of sowieso van het leven in een sekte, is het een goed boek om te lezen. De titel dekt de lading: het gaat er hard aan toe in dat zogenaamde paradijs.

 

Ik schreef deze recensie als gastrecensie voor Tazzy Jenniga’s blog ” ik hou van historische, leerzame boeken en romans”

 

” Gais, het verhaal over de strijdbare Gais Meinsma uit Jorwert” Dick Witte

20180314_144914 9789463383875/2018

Dick Witte , uitgeverij Aspekt

Dick Witte ( 1951) is schrijver/ journalist en meerdere boeken geschreven. Eind jaren zeventig woonde hij in Friesland en leerde daar Gais kennen. Hij heeft, ook na zijn verhuizing naar Tilburg contact met haar gehouden. Het boek ” Gais” werd eerder uitgegeven door de Fries Pers en was in 2015, met vijf drukgangen, het best verkocht boek bij deze uitgeverij.

Gais Meinsma speelde een rol in het boek van Geert Mak ” Hoe God verdween uit Jorwerd”. Hierdoor raakte ze bekend bij een groot publiek. Ik moet zeggen dat ik dit boek van Geert Mak niet gelezen heb dus voor mij was dit de eerste  kennismaking met deze bijzondere vrouw. Het verhaal neemt ons mee naar haar jeugd voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog en de periode hierna. Dat ze niet mocht doorleren maar dit op latere leeftijd toch ging doen. Hoe ze als eerste in het dorp als vrouw een betaalde baan in maatschappelijk werk had. Een feministe die veel mee heeft gemaakt in voor- en tegenspoed.

Wat Gais in haar leven heeft meegemaakt is niet niets. Een vader die gebroken terug kwam uit een werkkamp en zijn stempel op het gezin drukt, een vriendin die op transport werd gezet naar de gaskamers, haar eigen werk voor het verzet en na de oorlog haar eigen strijd  met een zwaarmoedige man die ze moet verliezen net als haar zoon. Naast dat is er het succes van haar studie, haar werk en haar inzet voor de medemens.

Dick Witte heeft veel gesprekken met Gais gehad en haar verhaal is de basis van dit boek. Haar herinneringen ( cursief gedrukt) met daarom heen niet alleen haar geschiedenis maar ook het tijdsbeeld van die perioden weet Dick Witte mooi weer te geven tot een geheel.  Het is best knap van de schrijver om zo’n uitgebreid en boeiend verhaal te vertellen in een boek van slechts 162 pagina’s. Het geheel is vlot geschreven en het is een interessant en boeiend verhaal.

Als enige kanttekening heb ik de tekst op de achterzijde van het verhaal. Het legt voor mijn gevoel, de nadruk meer op de periode tijdens en rond  de Tweede Wereldoorlog. Uiteraard heeft deze periode een flinke stempel gedrukt op haar leven maar het geeft de lezer misschien het idee dat het met name hierover gaat terwijl dat maar een klein onderdeel is van het gehele verhaal. In het verhaal zelf is er over elke periode in haar leven evenveel ruimte uitgetrokken. Het is een mooi en markant verhaal over een mooie en markante vrouw.

 

De informatie over de schrijver komt van de achterflap van het boek. Met dank aan uitgeverij Aspekt voor het recensie exemplaar.