” de Weerling: vlucht” Christopher C. Petersen

weerling.jpg9789078437413/2017

Christopher C. Petersen, uitgeverij Macc

Christopher C. Petersen ( pseudoniem van C. Hoksbergen) schreef met  “vlucht” het eerste deel van de Weerling- trilogie. Het verscheen in 2107 maar ik had het echter nog niet gelezen. Toen het verzoek kwam om het tweede deel te recenseren werd het hoog tijd om dit boek eerst te lezen. Hoewel er in het tweede deel een korte terugblik staat waar je ook wel mee uit de voeten kon ben ik blij dat ik dit boek in zijn geheel heb gelezen omdat het zeker de moeite waard is om gelezen te worden.                                    De auteur is altijd al geboeid geweest door verhalen die zich niet in de werkelijkheid afspelen en is fan van Tolkien, Lewis en J.K. Rowling. Na het schrijven van korte verhalen kwam uiteindelijk het idee voor de Weerling-trilogie.

Levi, is een zestienjarige jongen en hoofdrolspeler in het verhaal. Hij woont veilig thuis bij zijn moeder, broertje en zusje. Zijn vader is al sinds zijn zesde jaar verdwenen. Na een verhuizing, waar ze bij hun tante en oom in het dorp terecht komen, ziet Levi een blinde zakkenroller aan het werk en als hij hem volgt wordt hij samen met hem ontvoerd en naar een kamp gebracht. De blinde jongen, Tobias, heeft dan al geopperd dat Levi een Weerling zou zijn maar die term is voor Levi totaal nieuw. In het kamp zitten nog meer jongeren van hun leeftijd, allemaal Weerlingen die een training moeten doorstaan en worden opgeleid om het land  te helpen daar een opstand en burgeroorlog op de loer liggen.Levi komt er achter dat zijn oom meer weet over zijn ontvoering, ontdekt wat het is om een Weerling te zijn en wat zijn eigen gave is. Daarnaast zijn er nog meer mysteries en complotten die het verhaal nog meer spanning geeft en de lezer geboeid blijft doorlezen.

De tekst op de achterflap maakt nieuwsgierig maar is ook wel wat aan de vage kant. Het fijne hiervan is dat er niet te veel wordt weggegeven en je het als lezer zelf allemaal moet gaan ontdekken. Al snel kom je er achter wat een Weerling is en wat hij/zij kan, net als Levi. Het idee is niet helemaal origineel kabbelt het in mijn achterhoofd maar de uitwerking er van is dat zeker wel. De jongeren die ontvoerd worden en in een trainingskamp terecht komen krijgen een uitgebreid trainingsprogramma. Gelukkig gebeurd er omheen voldoende zodat je als lezer niet tot in de treure hoeft te volgen. De spanning tussen sommige jongeren lopen hoog op wat voor de lezer leuke en spannende fragmenten met zich meebrengt, de complotten tussen de provincies en de strijd die daar uit voort komt worden mooi in het verhaal verweven zonder dat je de draad van het verhaal kwijt raakt. Goede spanningsopbouw, duidelijke uitleg van situaties waarbij je voldoende je eigen fantasie kan laten gaan.

Voor liefhebbers van Terra Fabula, de Grijze Jager, Narnia en Potter zal dit boek ook zeker in de smaak vallen. Het is niet te ingewikkeld,  combinatie van dialoog en actie is goed op elkaar afgestemd en karakters worden voldoende uitgewerkt.

Op naar deel 2 !

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

Advertenties

” verschijning” Joany de Vries

verschijning9789021415796/2019

Joany de Vries, uitgeverij Volt

Joany de Vries (1987) heeft sinds 2010 haar blog Craving Pages, een blog waar ik regelmatig een bezoekje breng. In 2017 won ze met ‘ Verschijning” de YA schrijfwedstrijd van uitgeverij Volt en nu ligt het boek dus voor mijn neus.  Een boek voor ya die een zwak hebben voor ghosthunting en fans van supernatural. ( Bij deze opmerking heb ik de aandacht van mijn dochter die meteen opveert van haar stoel).

Hoofdpersoon is Jeanne Weeber, ze is dochter van de populairste ghosthunter op Youtube.  Het team van haar vader Howard bestaat uit Nick en cameraman Mirza en met Jeanne reizen ze in een camper van overal naar nergens om spooklocaties te bezoeken. Spooklocaties zijn zeer gewild dus als ze ergens komen waar eigenlijk niets bovennatuurlijks aan de hand is wil het team, tegen vergoeding, wel wat bewijsmateriaal verzinnen.  Jeanne heeft haar moeder nooit gekend en als er een opdracht komt uit Nederland, het land van haar moeder, wil ze er dolgraag naar toe maar haar vader wil pertinent niet.  Stiekem neemt Jeanne de opdracht aan en gaat er vandoor. Ze komt terecht bij Wietse die ze online heeft gevonden. Hij verhuurd kamers aan toeristen. Ze raken al snel bevriend en samen gaan ze op zoek naar haar moeder. Deze zoektocht gaat al snel de bovennatuurlijke kant op en het team van haar vader zit er ook snel bovenop.  Die hebben, na Jeanne goed de les gelezen te hebben, een vermoeden dat ze nu wel degelijk met een echt mysterie vandoen hebben.

” Verschijning” heeft een leuke cover met reliëf en een vreemde schaduw over de attributen van de ghosthunters. Bij een tweede blik blijkt het de schaduw van een kat die later in het verhaal terug komt en zo valt de cover op zijn plaats en past hij perfect bij het verhaal.  De hoofdstukken zijn lekker kort en het is een vlotte en eenvoudige vertelling zodat het zeer geschikt is voor de jongere ya lezers vanaf een jaar of 13 a 14 jaar oud. Ook de verwijzingen naar muziek, films, boeken zijn leuk voor de (jonge) lezers.

Het onderwerp trekt mij persoonlijk wel aan.  Ik heb wel wat met bovennatuurlijke verhalen/films, folklore en legendes, dus ik was zeer benieuwd naar dit verhaal.  Het leuke is dat er bestaande mythische figuren, uit de folklore van de omgeving waar het zich afspeelt, worden verwerkt in het verhaal. Door de speurtocht van de personages raak je als lezer goed geïnformeerd over hun ontdekkingen. Je krijgt prima uitleg over bepaalde wezens/zaken maar zonder dat het een opsomming wordt. Het zit dus goed in het verhaal verwerkt en hierdoor blijft het tempo in het verhaal zitten.  Af en toe had ik wel iets van ‘nu weet ik het wel’.  Ik denk dat op die momenten het wat meer ‘to-the-point’ kon komen maar aan de andere kant las ik daar, door het verhaal tempo, snel overheen.  Het verwerken van oude kinderliedjes was ook origineel maar kwam voor mij wat minder uit de verf.  De karakters zijn goed op papier gezet, ze draaien af en toe lekker om elkaar heen en hebben allemaal hun eigen eigenaardigheden wat voor leuke confrontaties zorgt. Voor het onderwerp van het verhaal was de uitwerking van de karakters meer dan goed.  De opbouw is prima en het einde goed gekozen.

Kortom ik vond het een prettig verhaal om te lezen. Ik denk dat een grote doelgroep hier leesplezier van zal hebben. Een prima debuut en hopelijk niet het laatste wat we van haar zullen lezen.

 

Met dank aan de uitgeverij voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

“tranen van Tataneh”Evi F. Verhasselt

Tranen van Tataneh-voorkant-klein-250x2509789491300189/2013

Evi.F. Verhasselt (1977) schreef korte verhalen tot in 2013 haar eerste fantasyroman verscheen “tranen van Tataneh”. De cover is van Melchior van Rijn.

Inhoud: Tataneh mag van vader in de Wereldkamer helpen bij het scheppen van een nieuwe planeet. De onverdeelde aandacht die hij haar schenkt, schiet haar broer in het verkeerde keelgat en in een vlaag van jaloezie besmet hij de planeet met drakeneieren. Moeder moet eraan te pas komen om de draken in slaap te brengen en een ramp te voorkomen.Na duizend jaar worden de moordzuchtige draken uit hun slaap gewekt door prins Abromar en magister Gatorro. Het is nu aan een handjevol helden, waaronder een blinde elf, een eekhoorn en een krankzinnige zieneres, om voor redding te zorgen. Maar of zij garantie kunnen bieden op een goede afloop ?

De spannende cover  tegen een achtergrond van lichtblauw is er een die er uitspringt en die vraagt om opgepakt te worden. Het boek heeft een handzaam formaat, telt zo’n 418 pagina’s onderverdeeld in 56 hoofdstukjes. Hoofdstukken zijn genummerd en van titel voorzien, het lettertype is prettig en het verhaal zelf ? Dat leest als een stroomversnelling. Een origineel verhaal wat alle kanten op kan gaan en ook gaat maar zonder dat je als lezer in verwarring komt. Goede uitleg en introductie van de personages die wel beeldend zijn maar nog genoeg aan de fantasie van de lezer overlaten.

Zoals gezegd leest het verhaal snel en lekker weg, is de spanningsopbouw goed, en zou je best, net als Tataneh , een kijkje willen nemen op deze nieuwe planeet. Het verhaal heeft ook de nodige humor en luchtigheid en is soms wat sprookjesachtig. Af en toe deed het mij denken aan de wereld van Pratchett al heeft de schrijfster een heel eigen stijl. Wat ik ook heel prettig vond dat de schrijfster wel een mooie nieuwe wereld aan de lezer voorbij laat gaan maar geen vreemde woorden en begrippen heeft gebruikt waardoor het lekker leesbaar blijft. Maar dat is een persoonlijk dingetje..