“elke werkdag een topdag” Mirjam Wiersma

elke dag een topdag9789461263308 /2019

Mirjam Wiersma , uitgeverij Haystack

Mirjam Wiersma is voormalig advocaat , bedrijfsjurist en de bedenker van “zakelijk flirten”. Tijdens trainingen en presentaties laat ze zien hoe je anderen kunt verleiden om zaken met je te doen en hoe je van elke werkdag een topdag kunt maken.
Dat staat op de achterkant van het boek. Wie wil er nu eigenlijk niet dat zijn werkdag een topdag is. De auteur heeft een jaar lang zelf technieken uitgetest om meer uit haar werkdag te halen. In dit boek deelt ze haar ervaringen, geeft ze tips en adviezen en komt ze met een programma van tien weken om meer uit je dag te halen.

Na een inleiding waarin staat waarom je anders zou willen kijken naar hoe je je dag doorbrengt, hoe je het anders zou kunnen doen en waarom de auteur dit zelf aanpakte, ga je van start met het programma. De opzet is per hoofdstuk is dezelfde: een intro waar je die week aan gaat werken, een knalgeel kader met witte tekst met een soort zelfreflectie, uitleg weekexperiment en als afsluiting ‘game changers’. Wat neem je mee uit dit hoofdstuk? Wat ga je doen?
Na tien hoofdstukken over onder andere energie, ruimte (opruimen dus), focus, lef, creativiteit, keuzes en werktechnieken laat de auteur weten wat het jaar haar zelf heeft gebracht. Dan volgt er nog een dankwoord, informatie over de auteur en een lijst met voetnoten die je door het gehele boek aantreft.

De gele cover trok mij aan, niet alleen qua tekst maar ook qua vormgeving. Bij het doorbladeren op het eerst gezicht vond ik het vrolijk dat het geel ook in het boek was verwerkt, maar al lezend bleek dat voor mij een minpunt. De witte tekst op geel en het gebruik van gele woorden als titel boven de teksten is minder goed leesbaar. Zeker als je (net als ik) veel bij kunstlicht leest, merk je dat het meer inspanning kost en hierdoor legde ik het boek vaak opzij.

Gelukkig is het geheel vlot leesbaar en zeer toegankelijk. De oefeningen en tips zijn uiterst haalbaar, omdat ze over gewone dagelijkse dingen gaan en je er juist niets extra’s voor nodig hebt, alleen motivatie. Wel is het naar mijn idee behoorlijk gericht op kantoorwerk, dan wel de zakenwereld. Ik zie veel tips en suggesties die niet echt haalbaar zijn in de zorgsector waar ik zelf werkzaam ben. Maar je kan de boel ook een beetje verdraaien naar je eigen setting. Sommige zaken als relativeren, rust nemen, focus pakken en ruimte maken zijn natuurlijk overal mogelijk. Het is niet allemaal vernieuwend wat je leest en het is zeker geen kant- en klare gebruiksaanwijzing of remedie. Wel leuk om doorheen te bladeren en er je eigen tips uit te halen. Dat heb ik ook gedaan. Niet volgens een tien weken programma, daar heb ik het geduld niet voor, maar gewoon er uitpikken wat je aanspreekt.

Na het lezen van het boek denk ik niet dat het haalbaar is wat de titel suggereert. Niet elke werkdag kan een topdag zijn. Maar ik vraag me af of dat noodzakelijk is. Wel kun je het jezelf een stuk makkelijker maken. Door je werkdag meer ontspannen in te gaan wordt het werk zeker een stuk aangenamer.

Ik besprak dit boek eerder voor Boekenbijlage, met dan aan uitgeverij Haystack voor het recensie exemplaar én een extra exemplaar dat ik mag weggeven in een win-actie!

Nieuwsgierig naar dit boek en of jij na het lezen van elke werkdag een topdag kunt maken?  Lees de voorwaarden en beantwoord de vraag hieronder in het reactie veld. (door te reageren ga je akkoord met de voorwaarden)

Wanneer heb jij een topdag op je werk? 

Voorwaarden:

  • Like dit bericht en deel het op Facebook en/of Twitter
  • Volg mijn blog en/of volg mij op Facebook/Twitter/Instagram
  • Alleen mogelijk voor lezers in Nederland of België (dit in verband met de portokosten voor verzending)
  • lLat in het reactie veld het antwoord van de vraag weten, geef daarbij aan waar je mij volgt en/of bericht gedeeld hebt
  • Door te reageren ga je akkoord met de voorwaarden
  • Reageren kan tot 8 augustus
  • 10 augustus laat ik weten wie de winnaar is! Deze heeft dan drie dagen de tijd om mij een mail te sturen met haar/zijn adres.
  • Als ik na drie dagen geen reactie heb dan loot ik nog een keer
  • Het adres van de winnaar zal eenmalig gebruikt worden voor het verzenden van het boek. Gegevens van deelnemers worden verder niet bewaard en na verzenden meteen verwijderd.

 

Inmiddels is de win-actie afgelopen. Ik heb hieronder twee reacties ontvangen die aan alle voorwaarden voldeden. Daarom heb ik besloten om zowel het win-exemplaar als mijn eigen leesexemplaar weg te geven.  Mijn exemplaar is slechts eenmaal gelezen en nog zo goed als nieuw. Als de dames mij een mail willen zenden met hun adresgegevens komt het helemaal goed!

Advertenties

“Klap” Christine Kliphuis

 

Omslag Klap.indd9789050191197/2019

Christine Kliphuis, uitgeverij Meander

Christine Kliphuis (1957) is auteur en heeft al heel wat kinderboeken op haar naam staan. Ook schreef zij een verhaal over de mantelzorg die haar moeder kreeg na een beroerte. Naast schrijven, heeft zij jarenlang gewerkt als communicatieadviseur en klachtenbemiddelaar in de zorg. Klap is een autobiografisch verhaal waarin ze vertelt over het ongeluk dat haar leven veranderde. Hoe ze door een aanrijding zelf in de rol belandde van slachtoffer en patiënt en haar strijd om er weer bovenop te komen.

Op en dag wordt ze aangereden door een automobilist die zat te appen achter het stuur. In eerste instantie denkt ze dat het qua letsel nogal meevalt, maar al snel blijkt dat totaal niet het geval. De gevolgen zijn drastisch. Uiteindelijk blijkt ze aan de whiplash zelfs hersenletsel overgehouden hebben en moet ze een lang traject in van revalideren, strijden en accepteren.

Ze komt in aanraking met de bijzondere wereld van verzekeringen, ziektekosten en arbeidstrajecten en dat terwijl ze zich eigenlijk alleen maar wil focussen op haar herstel. Iets waar ze niet altijd de ruimte voor krijgt die ze nodig heeft. Het onbegrip en ongeduld van de maatschappij houdt daar immers geen rekening mee. Er zijn regels en wetten die niet zijn toegespitst op het individu en de mensen die de regels moeten uitvoeren zijn niet altijd empathisch genoeg om verder te kijken dan hun neus lang is.

Christine neemt ons mee in haar revalidatieproces en alles wat erbij komt kijken. Het is een duidelijk verhaal geworden, vol emoties en ik vind het bijzonder dat ze dit wil delen. Het verhaal begint in maart 2014 en loopt door tot het heden (2019). Het is een chronologische vertelling geworden in een soort dagboekvorm. Het verhaal kent geen echte hoofdstukken, maar er staat wel een vermelding als we in een nieuwe maand belanden. Persoonlijk hou ik meer van ‘echte’ hoofdstukken, maar omdat het zeer toegankelijk geschreven is, was het in dit geval niet zo storend voor mij.

Het geheel is onderhoudend geschreven, alledaags taalgebruik en voor iedere lezer goed te begrijpen. Hoewel het onderwerp pittig is en de gevolgen van het ongeluk een behoorlijke impact hebben, weet Christine het hier en daar ook luchtig te houden. Door deze vertelstijl is het boek prettig leesbaar.

Niet iedereen is op de hoogte van NAH (niet aangeboren hersenletsel) en wat de impact is voor een patiënt. Ook wordt nog steeds niet door iedereen een whiplash serieus genomen. Na het lezen van dit boek zal die mening zeker worden bijgesteld. Het zal bij veel lezers de ogen openen. Ik hoop dat ook zorgverleners en werkgevers de moeite nemen dit boek te lezen, want mensen die in zo’n situatie belanden, verdienen meer begrip.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage, de afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

“volksgeneeskunde” Robert Jan Blom

volksgeneeskunde9789463384117/2019 uitgeverij Aspekt

Robert Jan Blom schreef al tientallen boeken over alternatieve therapieën en nu verscheen dit boek over volksgeneeskunde. Een boek over een zoektocht naar genezing, natuurlijke medicijnen en praktische tips uit grootmoeders tijd, aldus de tekst op de achterzijde.  Toen ik opgroeide had je “Klazien uut Zalk” een Nederlandse kruidenvrouw die op televisie en in haar boekjes volop tips gaf en ik moest onwillekeurig af en toe aan haar denken terwijl ik het boek doorlas. Sommige van haar tips komen uiteraard ook in dit boek voorbij daar zij immers ook uit de tips van grootmoeder putte voor haar kennis.  Gelukkig heeft dit een  zakelijker karakter maar ook wel de eenvoudige opzet waardoor het een zeer laagdrempelig naslagwerk is geworden.

In de korte inleiding vertelt de auteur dat hij eerst de ‘medische middeleeuwen’in beeld brengt en vervolgens zijn zoektocht naar het heden verder laat gaan. Van de gruwel om een levende kikker in de mond te houden (tegen keelpijn) tot brood me levende luizen eten. Een weg langs heksen, barbiers, chirurgijns, kwakzalvers. Boeiend om te lezen en af en toe lekker gruwelen over de therapieën die ze voorschreven. Naast al die vreemde zaken zijn er ook de therapieën die er nog steeds zijn en nu vaak als alternatieve geneeswijze te boek staan. Zoals edelsteentherapie, hydrotherapie of paranormale geneeswijze.

Na de inleiding volgt een ‘leeswijzer’ wat een beetje overbodig is en ook in de inleiding had kunnen worden verwerkt. Vervolgens het stuk geschiedenis wat leuke weetjes met zich meebrengt. Eigenlijk is het hoe gruwelijker de therapie hoe bijzonder het is om te lezen. Verder vind je in het boek uitleg over verschillende alternatieve geneeswijzen en methoden.  Daarna komen er ruim honderd aandoeningen langs met daarbij hoe het vroeger werd behandeld, de tips van grootmoeder en de eventueel alternatieve geneeswijze die baat kan brengen bij deze aandoening.  De aandoeningen staan op alfabet en door de handige index aan het begin van het boek leent dit boek zich prima om snel het probleem op te zoeken en de daarbij genoemde behandelingen te raadplegen.  Hier en daar zitten er wat herhalingen in. Dan wordt iets al benoemt in de inleiding en later ook in het stuk geschiedenis maar omdat het lekker weg leest lees je daar snel overheen. Verder is de manier van schrijven praktisch en zoals gezegd vlot en laagdrempelig. Geen moeizame woorden of uitleg maar gewoon voor iedereen te begrijpen.

Volksgeneeskunde geeft een leuke kijk in (grootmoeders) keuken van alternatieve geneeswijze door de eeuwen heen.

 

 

 

 

 

” Doe niet zo moeilijk, de kunst van het relativeren” Frank van Marwijk

doe niet zo moeilijk9789461263292/2019

Frank van Marwijk, uitgeverij Haystack

Frank van Marwijk is Nederlands bekendste lichaamstaalexpert. Hij schreef inmiddels een zevental boeken waarvan deze net is uitgekomen. Frank van Marwijk is directeur en oprichter van Bodycom Lichaamscommunicatie, een trainings- en adviesbureau op het gebied van lichaamstaal en non-verbale communicatie. Verder geeft hij trainingen en lezingen en workshops.  Andere titels van hem zijn onder andere lichaamstaal en het groot complimentenboek, die ik beiden met plezier heb gelezen en zeker wat van heb opgestoken.  Vandaar dat ik ook zeer benieuwd was naar deze titel.  Hoe vaak denk je wel eens ‘ doe niet zo moeilijk ‘ als iemand weer hardop aan het zuchten en steunen is en zou het leven niet een stuk prettiger zijn als je wat meer ( bewust) zou relativeren?

Op de achterflap van het boek lees ik dat je als je je de kunst van het relativeren eigen kunt maken je niet de frustratie krijgt als het lijkt dat iedereen en alles je dwarszit. Door te relativeren leer je dat het leven soms tegenzit maar dat je je niet meer overal over op zult winden want tegenvallers horen erbij en soms kan je er gewoon toch niets aan veranderen. Maar ook dat je niet verantwoordelijk bent voor de keuze van een ander.

Dat was bij mij wel een inkopper want ik ben nogal iemand die heel veel naar zich toe trekt ( met name op de werkvloer) omdat ik wil dat iets gedaan wordt ( liefst gisteren) en dat ik dan maar zelf doe en dus die verantwoordelijkheid maar weer op mijn neem.  Want ja, ik werk in de zorg, met afhankelijke zorgvragers en dus moet het wel op rolletjes lopen. Dat ik daarbij de lat behoorlijk hoog leg, ook voor mijn collega’s, weet ik donders goed en ik ga mij meer beseffen dat het zonder mij ook doorgaat en dat ik best een stapje terug mag zetten en het eens vanaf een afstand moet bekijken.  Zeker na het lezen van dit boek plaats ik dingen , die ik voorheen als een grote bruine beer op de weg zag lopen, in een ander perspectief en bedenk ik mij of dit inderdaad iets is waar ik verantwoordelijk voor ben, of ik daar echt iets mee moet of dat ik er gewoon weg niets mee kan.  Dat geeft al behoorlijk wat meer rust in mijn hectische en drukke leventje.

Na een inleiding, waarin elk hoofdstuk heel kort langskomt zodat je een idee hebt wat je te daarin kunt aantreffen volgen er 11 hoofdstukken met praktijkvoorbeelden en tips hoe je het in een ander perspectief kunt zien.  Vervolgens een nawoord en een bronnenlijst. Geen dankwoord wat op zich wel grappig was. Ik begin namelijk bij een recensie exemplaar altijd met het doorbladeren van een boek en lees dan het dankwoord.  ( mijn tic denk ik dan maar). Hier stond letterlijk ” en nu verwacht je een dankwoord?  Tja, doe niet zo moeilijk! Zo’n dankwoord leest tóch niemand. ” Deze heerlijke komische (en relativerende) toon is de schrijfstijl wat je in het hele boek terug zult vinden. Het is heerlijk luchtig en toegankelijk, met soms een kleine beetje (zelf-) spot wat het zeer prettig maakt om te lezen.

Het boek heeft een duidelijke opzet, je kan ook makkelijk freewheelen tussen de hoofdstukken door zonder de draad kwijt te raken. Hierdoor zit er soms wel eens een korte herhaling in de tekst maar dat was voor mij niet storend.   De hoofdstukindelingen en het lettertype zijn ook prima en de cover nodigde mij echt uit dit boek op te pakken.

De kunst van het relativeren is denk ik te beseffen dat je tevreden moet zijn met wat je zelf kunt doen en dat je niet verantwoordelijk bent van het gedrag van een ander. Dat iedereen zijn eigen manier van reageren heeft op een situatie is niet iets wat jij in de hand hebt. Je kunt wel je eigen gedrag, de manier waarop jij met iets omgaat veranderen.  Door zelf luchtiger naar zaken te kijken en te bedenken dat de wereld niet stopt met draaien als iets niet zo loopt als dat je zou willen maakt het allemaal beter te behappen. Hierdoor straal je denk ik meer rust uit  en daar zijn je collega’s ook mee gebaat. Naast kunst van het relativeren is het wel noodzaak dat je zaken ook weer niet te klein maakt. Daardoor zou je je collega’s juist tegen je in het harnas kunnen jagen omdat ze zich dan niet serieus genomen voelen. Een mooie middenweg daarin vinden en vervolgens het grote plaatje proberen te blijven zien geeft je meer rust en daardoor zal het werk wat gedaan moet worden ook eerder voor elkaar zijn.

Na het lezen van het boek ben ik mij nog meer bewust van wat ik nu echt belangrijk vind en probeer ik het allemaal inderdaad vanuit een andere positie te bekijken en meer rust te vinden door af en toe eens hardop te denken “doe niet zo moeilijk ! ”

Nieuwsgierig naar het boek of meer willen weten ?  Gelijktijdig met het boek is er de website relativeren  in de lucht gegaan!

Met dank aan Frank van Marwijk voor het toezenden van het recensie exemplaar en de mooie boodschap die hij er persoonlijk voor mij in heeft gezet.

 

 

 

 

 

 

” gooi me niet weg ” Willem Brouwer

BROUWER_Weg_WT_POD.indd9789078905059/2018

Willem Brouwer, uitgeverij de Brouwerij

Willem Brouwer studeerde geneeskunde en specialiseerde zich in obstetrie en gynaecologie. Van 1976 tot 2007 was hij als medisch specialist verbonden aan een Leeuwarder ziekenhuis. Na zijn pensionering als gynaecoloog werd hij in hetzelfde ziekenhuis kwaliteitsfunctionaris. Naast deze functie werden zijn werkzaamheden geleidelijk uitgebreid met de verzorging van zijn zieke echtgenote.  Dit is zijn verhaal over de partnerzorg aan zijn vrouw.

De echtgenote van Willem, Tineke, is ook arts, anesthesioloog. Als beide zijn gepensioneerd komen de eerste symptomen van de ziekte van Alzheimer bij haar om de hoek kijken. Ze drukt dit weg, ontkent dit en wil ook geen onderzoeken ondergaan.  Als partner gaat haar man hier in het begin met mee en ook hij probeert de symptomen te negeren. Familie en vrienden is het echter ook op gevallen dat Tineke zich anders gaat gedragen en op een gegeven moment gaat een familielid de confrontatie aan bij Tineke.  Tineke besluit dan tegen haar ziekte te gaan vechten en vraagt Willem herhaaldelijk haar niet weg te stoppen in een “inrichting”. Ze wil een waardig leven en of hij “haar niet weg wilt gooien”.   Als ze uiteindelijk  onderzoek toelaat is haar dementieproces al in een middenfase. Ondertussen wordt de mantelzorg steeds zwaarder, zeker de momenten dat zij haar man niet herkent.  Naast het geheugenverval komt er ook nog het fysieke verval bij. Tineke wordt incontinent en haar mobiliteit neemt af, met valpartijen ten gevolgen.  In een later stadium heeft ze overal hulp bij nodig.  Hoewel het een geleidelijk proces is vraagt het heel veel van haar partner.

Willem Brouwer heeft dit proces bijgehouden  in dagboek vorm. In eerste instantie om een idee te krijgen over de progressie van haar ziekte maar ook als verslag aan hun twee zonen. Hij schetst een beeld van het leven van zijn vrouw en juist de herinneringen aan de goede tijd samen geven hem de kracht te blijven zorgen.  Daarnaast geeft het ook een goed beeld over wat partnerzorg/mantelzorg voor druk op de schouders van deze persoon geeft.  Het is een feit waar je voor komt te staan en uit liefde begin je die taak maar het is alleen maar menselijk als je het zwaar vindt en moeilijk. Het is goed niet alleen oog te hebben voor degene met een ziekte maar zeker ook voor degene die er naast staat.

Ik denk dat dit boek daar zeker een bijdrage aan kan leveren. Het geeft een beeld van herkenning voor de een en begrip voor de ander. Er speelt meer dan alleen de patiënt met een ziekte.

Willem Brouwer heeft een zeer toegankelijk verhaal op papier gezet.  Hij deelt zijn belevenissen en emoties met de lezer in een eenvoudige opzet.  Korte, duidelijke stukjes zonder moeilijke begrippen. Hierdoor is het voor iedereen goed leesbaar. Een verhaal om mensen een steuntje in de rug te geven, mantelzorgers te laten weten dat ze voor zichzelf op mogen komen en het best gewoon zwaar mogen vinden maar ook voor hulpverleners om de andere kant van het verhaal/ ziektebeeld te belichten.  Hoe belangrijk het is om de mantelzorger/partner overal bij te betrekken.

Er verschijnen de laatste tijd meer boeken over dit onderwerp maar persoonlijk denk ik dat het er niet genoeg kunnen zijn. De ziekte van Alzheimer en andere vormen van dementie hebben op ieder mens een andere uitwerking. Ieder mens is uniek en ook de beleving en uiting van het ziektebeeld. Door dit soort verhalen te blijven delen (en lezen) vinden mensen steun, herkenning en begrip.

 

” dat dingetje waar jij van houdt ” Atie van Lieshoud

boekrecensie-dat-dingetje-waar-jij-van-houdt-atie-van-lieshoud-193x300.jpg9789082345834/2017

Atie van Lieshoud, uitgeverij Blooming

Pieter, de man van Atie van Lieshoud, krijgt de diagnose FTD: frontotemporale dementie.  FTD is een vorm van dementie die op jonge leeftijd voorkomt. Het begint sluipend vooral met gedragsveranderingen  die kunnen leiden tot spanningen in relaties, verlies van werk en vervreemding van de sociale omgeving. Bij andere vormen van dementie merk je met name veranderingen in geheugen en daar dit bij FTD niet het geval is kan het langer duren voordat je de stap neemt naar een arts te gaan.  Ook omdat het voorkomt op jonge leeftijd en dementie vaak nog wordt gezien als iets voor ‘oude mensen’ denk je daar niet snel aan. De gedragsveranderingen kunnen leiden tot problemen op emotioneel, financieel en sociaal gebied. Voor de partner is de zorg voor iemand met FTD zwaar en ingrijpend.

De man van Atie van Lieshoud krijgt de diagnose op 55 jarige leeftijd. Zij doet er alles  aan om contact met hem te houden. Ze beschrijft de veranderingen in zijn gedrag maar ook in hun relatie is korte stukken die binnen komen bij de lezer. De liefde, vreugde, verbazing, teleurstelling, pijn en het verdriet wat deze ziekte met zich meebrengt voor beiden.  Te weten dat haar man alleen nog maar achteruit kan gaan probeert ze toch om zoveel mogelijk dit contact te behouden en vooral de kwaliteit van leven te behouden.

De verschillende emoties komen niet alleen voorbij maar komen ook binnen bij de lezer. Ieder mens is uniek en iedere patiënt met FTD ( of een andere vorm van dementie) beleeft en ondergaat dit anders. Sommige stukken zullen herkenning geven aan mantelzorgers, partners en professionele verzorgers.  Dit komt vooral door de openheid en eerlijkheid van de auteur. Het delen van haar verhaal zal voor velen een handvat kunnen zijn of juist dat extra stukje steun wat je als partner/mantelzorger nu net even kunt gebruiken.

Het verhaal geeft je een goed beeld over in impact van FTD op de patiënt, zijn partner en sociale omgeving.  Verder heeft de auteur een zeer toegankelijke manier van schrijven waardoor het prettig leest en laagdrempelig is om op te pakken. Ze weet je te raken met korte stukjes recht uit het hart.

 

 

 

 

“Help de psychiater wordt gek” Frits Oostervink

OOSTERVINK_Gek_WT.indd9789078905066/2019

Frits Oostervink, uitgeverij de Brouwerij

Frits Oostervink (1952) studeerde geneeskunde en specialiseerde zich tot psychiater. Tijdens zijn opleiding maakte hij kennis met de ouderenpsychiatrie waarin hij inmiddels 30 jaar werkzaam is. Zijn ervaring en zorgen deelt hij met ons in dit boek wat als ondertitel meekreeg :  als patiënten hamerstukken worden: zorgen om de zorg.  Na een ‘bijna-calamiteit’ met een patiënt kondigt hij voor zichzelf een patiëntenstop af omdat hij onder de hoge werkdruk niet de medische verantwoordelijkheid wil nemen voor nog meer patiënten. Om het management duidelijk te maken dat hij teveel werk heeft gaat hij een week lang bijhouden waar zijn werkzaamheden uit bestaan.

Na een inleiding van een hoogleraar ouderenpsychiatrie volgt een inleiding en verantwoording van de auteur. Waarom hij koos voor de psychiatrie en met name de ouderenpsychiatrie en hoe hij de veranderingen ervaart in het werken. Ouderenafdelingen in de GGZ worden wegbezuinigd of bij andere afdelingen ondergebracht.  Dat terwijl die doelgroepen heel verschillend zijn en juist met de vergrijzing zo hard nodig zijn.  Bestuurders zijn niet bij de patiënten betrokken en willen omloopsnelheid, bezuinigen en geld verdienen. Elke minuut moet verantwoord worden en er wordt niet efficiënt gewerkt met de administratieve rompslomp. Na zelf aangegeven te hebben dat zijn werkdruk te hoog werd tijdens een functioneringsgesprek voelt hij zich niet serieus genomen en begint aan het bijhouden van zijn werkweek. Tot in detail volgen wij de werkdagen en merken op, net als de psychiater, dat er veel tijd verloren gaat aan rapportages, lijstjes en andere administratie en dat hij hierdoor de tijd die hij daadwerkelijk doorbrengt met de patiënten steeds minder wordt.

Het geheel is een zeer laagdrempelig en toegankelijk boek geworden. Geschikt voor iedereen die interesse heeft in  de zorg of hier werkzaam in is. Het is prettig geschreven zonder moeizaam vakjargon. Er is gekozen om bij elke patiënt die hij bezoekt een korte casus beschrijving te geven over het ziektebeeld en de medicatie wordt ook goed beschreven en/of uitgelegd zodat elke leek het kan begrijpen. Het geeft een goed beeld van deze tak van psychiatrie, de ziektebeelden, diagnose stelling en behandeling.

Het is geen saaie of droge korst over de regels binnen de zorg maar een verhaal over echte mensen die sneuvelen door de bureaucratie in de zorg. Tussen alle regels door is dat eigenlijk wat je leest. Het verdriet en de zorgen omdat iemand die met hart en ziel voor een baan in de zorg heeft gekozen zich hier niet meer  in kan vinden.

Een mooi persoonlijk verhaal wat gelezen moet worden en hopelijk een aanzet geeft om het huidige zorgstelsel onder de loep te nemen en de zorgverleners weer terug naar de roots mogen, die van zorgen.