” dochter van het moeras ” Karen Dionne, gastrecensie door Veronique Janssen

dochter van het moeras9789026142413/2018

Karen Dionne, uitgeverij Fontein

Karen Dionne woonde jarenlang met haar man en kind in de wildernis van Upper Peninsula, Michigan, waar zij zichzelf ‘de wetten van de wildernis’ leerden. Tegenwoordig woont en werkt ze in Detroit. De filmrechten voor Dochter van het moeras zijn inmiddels verkocht. Dochter van het moeras (The Marsh King’s Daughter) van Karen Dionne is een thriller die geassocieerd kan worden met de film Nell en het boek Kamer (Room) van Emma Donoghue.

Over de inhoud: ‘Helena’s moeder is als tiener ontvoerd en in een afgelegen hut diep in het moerasgebied bij Michigan vastgehouden. Geen elektriciteit of stromend water, geen mensen in de buurt. Helena, die twee jaar later geboren werd, hield van het leven daar: jagen, vissen, één zijn met de natuur. Ondanks haar vaders temperament en vaak brute gedrag, hield ze van hem. Tot het moment dat ze ontdekte hoe wreed hij werkelijk was.
Twintig jaar later heeft Helena een stabiel leven opgebouwd. Maar dan ontsnapt haar vader uit de gevangenis. Hij houdt zich waarschijnlijk schuil in het moerasgebied dat hij als geen ander kent. De politie zet een grote klopjacht in, maar Helena weet dat die geen schijn van kans maakt. Zij is de enige die haar vader kan vinden, want zij heeft de geheimen van het moerasgebied juist van hém geleerd.

Mijn recensie:

“Dochter van het moeras” zag ik al vaker voorbij komen en ik was nieuwsgierig naar deze thriller. Alhoewel het misschien eerder een roman is.

De spanning wordt subtiel opgebouwd en er wordt zorgvuldig verwezen naar het verleden van Helena. Door de verschillende flashbacks wordt de vaart soms uit het verhaal gehaald. Hierdoor loopt het hoofdverhaal niet lekker door.

Helena heeft een interessant karakter en je leert haar kennen. Karen Dionne heeft zich goed ingeleefd in het personage. Het is een geloofwaardig personage geworden en soms raken de gebeurtenissen je. De gebeurtenissen zijn levendig beschreven. Karen Dionne heeft een fijne schrijfstijl.

Het einde is heel bijzonder en bezorgde me kippenvel. De draadjes komen bij elkaar en dat raakte me.

Liefs,  Veronique

De afbeelding van de cover, de informatie over de schrijfster en de inhoud van het boek komen van de site van de uitgeverij.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

Advertenties

“circuskind” Sandra Timmerman, gastrecensie van Veronique Janssen

circuskind9789463383615/2018

Sandra Timmerman, uitgeverij Aspekt.

Sandra Timmerman (Enschede, 1964) kijkt in Circuskind terug op haar jeugd en jonge jaren, op de pijnlijke, maar ook mooie herinneringen, op haar huwelijken en haar successen in het theater. Zij beschrijft het verlies van haar moeder en de perikelen rond de verbroken contacten met haar vader, broer en zus. Naast succes beschrijft ze haar verdriet en teleurstellingen.

Mijn recensie:

Ik kende het verhaal van Sandra Timmerman niet en ik had eerlijk gezegd nog nooit van haar gehoord. Tot ik de muziek van haar ouders en Sandra opzocht. Toen dacht ik: “O! Die ken ik wel. Dat heb ik wel eens gehoord…”

Circuskind is een heel bijzonder verhaal. Je krijgt een kijkje in het leven van Sandra Timmerman. Sommige gebeurtenissen zijn heftig en die raken me. Sandra stelt zich kwetsbaar op in dit boek en dat waardeer ik.

De foto’s in het boek maken het persoonlijk en door het verhaal van Sandra kijk je anders naar de foto’s. Ze ondersteunen heel goed het verhaal.

De titel is heel mooi gevonden. De schrijfstijl van Sandra Timmerman is heel fijn en het is een mooie biografie geworden over haar leven. Er worden veel details verteld over het leven van Sandra. Het is goed in balans.

De kracht van Sandra en haar karakter vind ik bewonderenswaardig.

Liefs Veronique

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Wil jij mijn recensie lezen over dit boek dan kan dat hier.   Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

“Niets zeggen” Ingrid Rensen, gastrecensie Veronique Janssen

20180428_1415529789463383035/2018

Ingrid Rensen, uitgeverij Aspekt

Ingrid Rensen (1970) schreef onder andere het ‘Moederdagboek’ (2005) (columns over haar zwangerschap, te vroeg geboren dochter Marit en haar eerste levensjaren die eerder in tijdschrift Vriendin waren verschenen). In 2011 kwam hier een vervolg op en in 2013 verscheen haar eerste fictieve roman ‘ de perfecte relatie’. ‘Niets zeggen ‘ is wederom een fictieve roman van haar hand.

Inhoud/ achterflap : Wanneer Eva naar Amsterdam vertrekt voor een reünie-weekend met haar oud studievrienden, kan ze niet voorzien dat haar leven drastisch gaat veranderen. Ongewild komt ze terecht in een wereld van bedreigingen en chantages. Langzaam komt haar psychiatrisch verleden om de hoek kijken en verliest ze haar realiteitszin.

Mijn recensie:

De cover van Niets zeggen is opvallend en een beetje mysterieus. Het nodigt uit om te lezen. De titel is goed gevonden en past goed bij het verhaal.

De schrijfstijl van Ingrid Rensen is fijn. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat je door het verhaal vliegt. Het is een gruwelijk spannend verhaal met een duidelijke opzet.

Vanaf het begin sta je als lezer op scherp. Er broeit iets onder het oppervlakte en heel subtiel wordt de spanning opgebouwd. Het duurt niet lang of je zit tot je nek in een verhaal vol leugens en chantage. Je wordt meegezogen en het laat je niet meer los. Het einde is spannender dan ik dacht en komt onverwachts. Het is een mooi plot en het zit goed in elkaar.

Liefs Veronique,

 

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

“de sekte” Mariette Lindstein, gastrecensie door Veronique Janssen

sekte978400508446/2017

Mariette Lindstein, vertaling Corrie van Bree, uitgever AW Bruna.

Mariette Lindstein (1958) afkomstig uit Zweden, komt op negentienjarige leeftijd in aanraking met de Scientologybeweging. Ze zou hier ruim twintig jaar verblijven en werkte direct onder leider David Miscavige. In 2004 wist ze onder dramatische omstandigheden te ontsnappen en woont nu met haar man ( ook voormalig Scientologylid) in Zweden. Hoewel haar thriller een fictief verhaal is waren haar eigen belevingen een inspiratie bron voor het verhaal.

Inhoud: Sofia is net afgestudeerd en raakt gefascineerd door de leer van ViaTerra en het levensverhaal van Oswald. Omdat ze nog niet weet wat ze wil gaan doen na haar studie neemt ze de aangeboden baan aan en vertrekt ze naar het eiland. Ze mag een bibliotheek opstarten en al snel promoveert ze naar persoonlijk assistent van deze leider. Het mooie baantje op het mooie eiland blijkt echter niet zo mooi te zijn. ViaTerra blijkt toch niet zo te zijn als de buitenwacht moet denken. Leden worden uitgebuit en er volgen gruwelijke gebeurtenissen waardoor Sofia twijfelt aan de leer van ViaTerra en de bedoelingen van Franz Oswald. Ze wil niets liever dan terug naar haar oude leventje maar ze komt er achter dat het nooit iemand is gelukt zomaar weg te gaan.

De recensie van Veronique:

De cover is mysterieus en wekte mijn interesse. Mariette Lindstein geeft aan dat het allemaal fantasie is, maar wel dat ze inspiratie kreeg uit haar eigen leven in een sekte. Hierdoor voelt het boek levensecht aan en dit is misschien wel de kracht van dit boek. Alles wordt realistisch beschreven. Je krijgt een uniek kijkje in de wereld binnen een sekte.

Sommige stukken zijn schuin geschreven en in het begin is niet duidelijk wie dit is. Maar hier kom je op een mooie wijze achter. Het geeft je meer informatie over de karakter van deze persoon. Het is een goede toevoeging voor het verhaal.

De schrijfstijl van Mariette is aangenaam. Het verhaal start direct en de proloog is heel sterk neergezet. Na de proloog ga je terug in de tijd. En je wordt meegenomen in het dagelijkse leven in ViaTerra. Hierdoor gaat het tempo omlaag en kabbelt het als een rustig beekje door. Door dit langzame tempo krijgt het verhaal een onheilspellende en grimmige sfeer. Wanneer de sfeer omslaat, gaat het tempo omhoog en dan moet het boek ook uit.

Afgelopen maand kwam het vervolg “De sekte herrijst uit “. Dit boek is een vervolg op dit verhaal. Ik ben benieuwd hoe verhaal verdergaat.

Liefs, Veronique

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Mijn recensie over dit boek lees je hier.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

“papadag” Jet van Vuuren, gastrecensie Veronique Janssen

papadag 9789045211503/2017

Jet van Vuuren, uitgeverij Karakter

Het verhaal van Papadag van Jet van Vuuren sprak me aan en ik was benieuwd naar de stijl van deze Nederlandse schrijfster. Ik had nog nooit iets van haar gelezen. Het verhaal Papadag heeft een alledaags karakter met personages die herkenbaar zijn. De wendingen in het verhaal zijn bizar en het verhaal is goed bedacht.

Het verhaal

Heleen, de moeder van Maud, lijdt aan een vorm van dementie. Haar thuishulp valt weg en er wordt aan Maud gevraagd of zij voor haar moeder wil zorgen. Ze overlegt met haar man Erik en ze laat tijdelijk hun bedrijf en familie achter. Maud gaat wonen in een flatje in de buurt van haar moeder en wordt mantelzorger van haar moeder. Echter, Maud doet dit niet uit nobele redenen voor haar, maar uit noodzaak. Ze heeft een stalker en wordt gechanteerd. Iemand zegt te weten dat Heleen haar bloedeigen zus, de tante van Maud, heeft vermoord…

Mijn mening

Het verhaal zit goed in elkaar. De personages zijn herkenbaar en alledaags. Sommige personages zijn beter uitgewerkt dan anderen. De alledaagse situaties en de zorg voor haar moeder maken het een herkenbaar boek. Tegen het einde heeft het boek me pas te pakken en laat het me niet meer los. Het duurde even voor ik erin kwam.

De schrijfstijl van Jet van Vuuren past perfect bij dit boek. De eenvoudige en vloeiende zinnen maken het een prettig boek om te lezen. Jet bouwt de spanning goed op door gebruik van flashbacks. Langzaamaan leer je het verleden van Heleen kennen en ontrafel je het mysterie van het verleden van Heleen.

De hoofdstukken zijn kort en daardoor blijft de vaart in het boek. Tegen het einde wordt het benauwender en stijft de spanning. De spanning zit hem in het staartje van dit boek. De wendingen in het verhaal zijn goed bedacht en uitgewerkt. Ze zijn onverwacht en houden je scherp. De hele tijd heb je het idee dat er iets staat te gebeuren. Dit gevoel zorgde mede voor de opbouwende spanning in het boek.

Veronique

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Wil je meer lezen van Veronique kijk dan op Veronique’s boekenhoekje

 

” het huwelijkspact” Michelle Richmond, gastrecensie Veronique Janssen

Elke maand schrijf ik voor Conniesboekkies een gastrecensie over een boek. Vandaag bespreek ik Het Huwelijkspact van Michelle Richmond.

huwelijkspact 9789044632019/2017

Michelle Richmond, uitgeverij Prometheus

Het verhaal

Jake en Alice zijn een pasgetrouwd stel. Ze krijgen een bijzonder huwelijkscadeau van een cliënt van Alice; een uitnodiging om deel te nemen aan Het Huwelijkspact (of Het Pact). Dit is een exclusieve, mysterieuze groep en heeft als doel het intact houden van het huwelijk. Nog nooit is een koppel van Het Pact gescheiden. Sommige regels zijn zinvol: neem je telefoon op als je partner belt, geef elkaar elke maand een cadeautje en ga elk kwartaal samen een weekend weg. Daarnaast bespreek je Het Pact met niemand. Jake en Alice zijn benieuwd en onder de indruk van de chique feestjes. Dan gaat het mis… een van de twee verbreekt de regels. Dan wordt duidelijk dat Het Pact voor het leven is…

Mijn mening

De cover is heel tof. Hij is een beetje mysterieus en beangstigend. Het past bij het benauwde, beklemmende gevoel van het verhaal. Het verhaal is origineel en het is knap bedacht. Het zit allemaal sterk in elkaar en je gaat, bijna, geloven in Het Pact. Daarnaast is dit ook een nadeel van het boek. Soms komt het verhaal ook ongeloofwaardig over en gaat de schrijfster net te ver. Het boek begint traag en komt pas later op gang. In het begin voelt het verhaal aan als een lachertje en denk je: “waar gaat dit naar toe?” Op een gegeven moment valt er niks meer te lachen en is het een serieus verhaal over liefde, leven en het huwelijk. De schrijfstijl van Michelle Richmond is steengoed. Het is vlot en zonder aarzelen geschreven.

Het verhaal leek wel een huwelijk met hoogte- en met dieptepunten.

 

Meer boekennieuws van Veronique vind je op haar blog Veronique’s Boekenhoekje

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Even voorstellen: gastblogger Veronique Janssen

Na aanleiding van haar gewonnen exemplaar van Maurice  heb ik begin deze maand haar recensie over deze titel op mijn blog gezet. Ook schreef zij eerder een gastblog over Roald Dahl.
Het heen en weer mailen met elkaar bracht het leuke idee voort dat Veronique voor mijn blog maandelijks een recensie wil gaan schrijven.

Hieronder stelt ze zich alvast aan jullie voor:

veronique

Hallo,

Aangenaam, ik ben Veronique Janssen en ik schrijf op mijn blog  Veronique’s Boekenhoekje over boeken, schrijvers, lezen, taal en ik schrijf recensies. Thrillers vind ik erg leuk om te lezen, maar ook een goede roman kan mijn hart stelen, maar eigenlijk vind ik het verhaal belangrijker dan het genre. Daarom lees ik naast romans en thrillers ook andere genres.

Voor Conniesboekkies ga ik gastrecensies schrijven over verschillende genres. Ik heb er veel zin in!

Ik ben te vinden op FacebookTwitter en natuurlijk op mijn blog.

Liefs,

Veronique