” bestemming onbekend ” Paul Mosier, gastrecensie van Veronique Janssen


Paul Mosier, 9789047709947

Paul Mosier, woonachtig in Phoenix, Arizona ( USA) schrijft zijn hele leven al verhalen. Hij gaf twee boeken uit in eigen beheer en maakt met Bestemming onbekend zijn jeugdboekendebuut. Hij is dol op treinreizen en die voorliefde komt in dit verhaal zeker naar voren.

Het verhaal gaat over Rider. Rider woont bij haar grootmoeder in Californië omdat haar moeder niet voor haar kon zorgen en haar vader onbekend is. Als haar grootmoeder sterft, moet ze naar haar oudoom aan de andere kant van het land. Hij is het enige familielid waar ze terecht kan en gaat op reis naar Chicago. Ze vindt het heel spannend, want ze heeft de man nog nooit ontmoet en moet er alleen naar toe. Ze wordt op de trein gezet en heeft een dagenlange reis voor de boeg. Ze wordt in de gaten gehouden door Dorothea, een medewerkster van de spoorwegmaatschappij. Rider heeft weinig bij zich, een rugzak, een oud dagboek, een leesboek en een doos. Op de eerste dag is haar boek al uit en haar zakgeld op. Tijdens de reis moet ze vindingrijk zijn om haar honger te stillen en ontmoet ze bijzondere reisgenoten. Hoewel ze zich niet wil binden zal ze sommige niet meer willen vergeten.

Zelf heb ik de eerste druk mogen bespreken voor Boekenbijlage  en deze voor Kinderboeken. Het is een  mooi jeugdboek waarvan ik denk dat iedereen het zou moeten lezen.  Vandaag de leesbeleving van Veronique:

Het boek heeft een bijzondere vormgeving en dit werkt mee aan de bijzondere ervaring van het verhaal.

Paul Mosier heeft een zachte, fijne schrijfstijl. Het leest prettig en is aangenaam. Het is alsof er iemand tegen je praat en je een gesprek voert over de reis. 

Je leert Rider steeds een stukje kennen. Langzaam ontvouwt zich het verhaal van Rider. Je leert ook de andere reizigers kennen en iedereen heeft een ander verhaal of een andere kijk op dingen. Het duurt wel even voor het verhaal op gang komt, maar daarna loopt het als een trein.

Heftige gebeurtenissen worden raak beschreven. Het laat zien wat verdriet met een mens kan doen en welke impact dit heeft op een jong meisje. Sommige gebeurtenissen bezorgden mij kippenvel. Sommige zinnen zitten zo goed in elkaar en zijn bijna poëtisch. Het verhaal is een pareltje. Dit verhaal liet mij zien waarom ik gek op lezen ben. Het verhaal raakte me tot in mijn ziel. 

Liefs, Veronique

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

” de laatste mijl” David Baldacci, gastrecensie van Veronique Janssen

de laatste mijl baldacci9789400508712/2016

David Baldacci, vertaling Jolanda ter Lindert, uitgeverij A.W. Bruna

Inhoud: Nadat hij de afgelopen twintig jaar in de gevangenis heeft gezeten voor de moord op zijn ouders, krijgt Melvin Mars plotseling te horen dat hij vrijgelaten wordt. Volkomen onverwacht heeft iemand een bekentenis afgelegd die hem vrijpleit. Desondanks blijft het onduidelijk wie de werkelijke moordenaar is, want wat als de afgelegde bekentenis vals is? Is Melvin dan toch de eigenlijke dader?                            Amos Decker begint net te wennen aan zijn nieuwe baan bij de FBI wanneer hij leest over de zaak-Melvin Mars. Hij raakt gefascineerd door de overeenkomsten die er zijn met de moord op zijn eigen gezin en begint zijn eigen onderzoek. Langzaam maar zeker komt hij dichter bij de afschuwelijke waarheid…

Recensie van Veronique:

“De laatste mijl is zo spannend. In deel 1 (De geheugenman) leer je Amos Decker kennen en in deel 2 gaat het verhaal verder. Het is een logisch vervolg op elkaar. Je maakt het leven van Melvin Mars mee. Hij zit in de dodencel en wacht op de doodstraf. De titel is heel goed gevonden.

Amos Decker is een heerlijk personage. Hij is een beetje lomp, maar tegelijkertijd ook heel slim. Voor Melvin Mars groeide mijn sympathie gedurende het verhaal. In het begin kun je Melvin namelijk niet peilen.

Soms is het verhaal een tikkeltje vaag en gaan de ontwikkelingen heel snel. Dan is het verhaal lastig te volgen. Je moet goed je aandacht bij dit verhaal houden.

Het is meeslepend geschreven en enorm spannend. De spanning wordt goed opgebouwd. Het plot zit goed in elkaar.

Liefs,  Veronique

 

De afbeelding van de cover, de informatie over de inhoud van het boek komen van de site van de uitgeverij.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

” dochter van het moeras ” Karen Dionne, gastrecensie door Veronique Janssen

dochter van het moeras9789026142413/2018

Karen Dionne, uitgeverij Fontein

Karen Dionne woonde jarenlang met haar man en kind in de wildernis van Upper Peninsula, Michigan, waar zij zichzelf ‘de wetten van de wildernis’ leerden. Tegenwoordig woont en werkt ze in Detroit. De filmrechten voor Dochter van het moeras zijn inmiddels verkocht. Dochter van het moeras (The Marsh King’s Daughter) van Karen Dionne is een thriller die geassocieerd kan worden met de film Nell en het boek Kamer (Room) van Emma Donoghue.

Over de inhoud: ‘Helena’s moeder is als tiener ontvoerd en in een afgelegen hut diep in het moerasgebied bij Michigan vastgehouden. Geen elektriciteit of stromend water, geen mensen in de buurt. Helena, die twee jaar later geboren werd, hield van het leven daar: jagen, vissen, één zijn met de natuur. Ondanks haar vaders temperament en vaak brute gedrag, hield ze van hem. Tot het moment dat ze ontdekte hoe wreed hij werkelijk was.
Twintig jaar later heeft Helena een stabiel leven opgebouwd. Maar dan ontsnapt haar vader uit de gevangenis. Hij houdt zich waarschijnlijk schuil in het moerasgebied dat hij als geen ander kent. De politie zet een grote klopjacht in, maar Helena weet dat die geen schijn van kans maakt. Zij is de enige die haar vader kan vinden, want zij heeft de geheimen van het moerasgebied juist van hém geleerd.

Mijn recensie:

“Dochter van het moeras” zag ik al vaker voorbij komen en ik was nieuwsgierig naar deze thriller. Alhoewel het misschien eerder een roman is.

De spanning wordt subtiel opgebouwd en er wordt zorgvuldig verwezen naar het verleden van Helena. Door de verschillende flashbacks wordt de vaart soms uit het verhaal gehaald. Hierdoor loopt het hoofdverhaal niet lekker door.

Helena heeft een interessant karakter en je leert haar kennen. Karen Dionne heeft zich goed ingeleefd in het personage. Het is een geloofwaardig personage geworden en soms raken de gebeurtenissen je. De gebeurtenissen zijn levendig beschreven. Karen Dionne heeft een fijne schrijfstijl.

Het einde is heel bijzonder en bezorgde me kippenvel. De draadjes komen bij elkaar en dat raakte me.

Liefs,  Veronique

De afbeelding van de cover, de informatie over de schrijfster en de inhoud van het boek komen van de site van de uitgeverij.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

“circuskind” Sandra Timmerman, gastrecensie van Veronique Janssen

circuskind9789463383615/2018

Sandra Timmerman, uitgeverij Aspekt.

Sandra Timmerman (Enschede, 1964) kijkt in Circuskind terug op haar jeugd en jonge jaren, op de pijnlijke, maar ook mooie herinneringen, op haar huwelijken en haar successen in het theater. Zij beschrijft het verlies van haar moeder en de perikelen rond de verbroken contacten met haar vader, broer en zus. Naast succes beschrijft ze haar verdriet en teleurstellingen.

Mijn recensie:

Ik kende het verhaal van Sandra Timmerman niet en ik had eerlijk gezegd nog nooit van haar gehoord. Tot ik de muziek van haar ouders en Sandra opzocht. Toen dacht ik: “O! Die ken ik wel. Dat heb ik wel eens gehoord…”

Circuskind is een heel bijzonder verhaal. Je krijgt een kijkje in het leven van Sandra Timmerman. Sommige gebeurtenissen zijn heftig en die raken me. Sandra stelt zich kwetsbaar op in dit boek en dat waardeer ik.

De foto’s in het boek maken het persoonlijk en door het verhaal van Sandra kijk je anders naar de foto’s. Ze ondersteunen heel goed het verhaal.

De titel is heel mooi gevonden. De schrijfstijl van Sandra Timmerman is heel fijn en het is een mooie biografie geworden over haar leven. Er worden veel details verteld over het leven van Sandra. Het is goed in balans.

De kracht van Sandra en haar karakter vind ik bewonderenswaardig.

Liefs Veronique

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Wil jij mijn recensie lezen over dit boek dan kan dat hier.   Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

“Niets zeggen” Ingrid Rensen, gastrecensie Veronique Janssen

20180428_1415529789463383035/2018

Ingrid Rensen, uitgeverij Aspekt

Ingrid Rensen (1970) schreef onder andere het ‘Moederdagboek’ (2005) (columns over haar zwangerschap, te vroeg geboren dochter Marit en haar eerste levensjaren die eerder in tijdschrift Vriendin waren verschenen). In 2011 kwam hier een vervolg op en in 2013 verscheen haar eerste fictieve roman ‘ de perfecte relatie’. ‘Niets zeggen ‘ is wederom een fictieve roman van haar hand.

Inhoud/ achterflap : Wanneer Eva naar Amsterdam vertrekt voor een reünie-weekend met haar oud studievrienden, kan ze niet voorzien dat haar leven drastisch gaat veranderen. Ongewild komt ze terecht in een wereld van bedreigingen en chantages. Langzaam komt haar psychiatrisch verleden om de hoek kijken en verliest ze haar realiteitszin.

Mijn recensie:

De cover van Niets zeggen is opvallend en een beetje mysterieus. Het nodigt uit om te lezen. De titel is goed gevonden en past goed bij het verhaal.

De schrijfstijl van Ingrid Rensen is fijn. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat je door het verhaal vliegt. Het is een gruwelijk spannend verhaal met een duidelijke opzet.

Vanaf het begin sta je als lezer op scherp. Er broeit iets onder het oppervlakte en heel subtiel wordt de spanning opgebouwd. Het duurt niet lang of je zit tot je nek in een verhaal vol leugens en chantage. Je wordt meegezogen en het laat je niet meer los. Het einde is spannender dan ik dacht en komt onverwachts. Het is een mooi plot en het zit goed in elkaar.

Liefs Veronique,

 

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

“de sekte” Mariette Lindstein, gastrecensie door Veronique Janssen

sekte978400508446/2017

Mariette Lindstein, vertaling Corrie van Bree, uitgever AW Bruna.

Mariette Lindstein (1958) afkomstig uit Zweden, komt op negentienjarige leeftijd in aanraking met de Scientologybeweging. Ze zou hier ruim twintig jaar verblijven en werkte direct onder leider David Miscavige. In 2004 wist ze onder dramatische omstandigheden te ontsnappen en woont nu met haar man ( ook voormalig Scientologylid) in Zweden. Hoewel haar thriller een fictief verhaal is waren haar eigen belevingen een inspiratie bron voor het verhaal.

Inhoud: Sofia is net afgestudeerd en raakt gefascineerd door de leer van ViaTerra en het levensverhaal van Oswald. Omdat ze nog niet weet wat ze wil gaan doen na haar studie neemt ze de aangeboden baan aan en vertrekt ze naar het eiland. Ze mag een bibliotheek opstarten en al snel promoveert ze naar persoonlijk assistent van deze leider. Het mooie baantje op het mooie eiland blijkt echter niet zo mooi te zijn. ViaTerra blijkt toch niet zo te zijn als de buitenwacht moet denken. Leden worden uitgebuit en er volgen gruwelijke gebeurtenissen waardoor Sofia twijfelt aan de leer van ViaTerra en de bedoelingen van Franz Oswald. Ze wil niets liever dan terug naar haar oude leventje maar ze komt er achter dat het nooit iemand is gelukt zomaar weg te gaan.

De recensie van Veronique:

De cover is mysterieus en wekte mijn interesse. Mariette Lindstein geeft aan dat het allemaal fantasie is, maar wel dat ze inspiratie kreeg uit haar eigen leven in een sekte. Hierdoor voelt het boek levensecht aan en dit is misschien wel de kracht van dit boek. Alles wordt realistisch beschreven. Je krijgt een uniek kijkje in de wereld binnen een sekte.

Sommige stukken zijn schuin geschreven en in het begin is niet duidelijk wie dit is. Maar hier kom je op een mooie wijze achter. Het geeft je meer informatie over de karakter van deze persoon. Het is een goede toevoeging voor het verhaal.

De schrijfstijl van Mariette is aangenaam. Het verhaal start direct en de proloog is heel sterk neergezet. Na de proloog ga je terug in de tijd. En je wordt meegenomen in het dagelijkse leven in ViaTerra. Hierdoor gaat het tempo omlaag en kabbelt het als een rustig beekje door. Door dit langzame tempo krijgt het verhaal een onheilspellende en grimmige sfeer. Wanneer de sfeer omslaat, gaat het tempo omhoog en dan moet het boek ook uit.

Afgelopen maand kwam het vervolg “De sekte herrijst uit “. Dit boek is een vervolg op dit verhaal. Ik ben benieuwd hoe verhaal verdergaat.

Liefs, Veronique

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij. Mijn recensie over dit boek lees je hier.

Meer lezen van Veronique?  Neem een kijkje op haar blog Veronique’s boekenhoekje

 

“papadag” Jet van Vuuren, gastrecensie Veronique Janssen

papadag 9789045211503/2017

Jet van Vuuren, uitgeverij Karakter

Het verhaal van Papadag van Jet van Vuuren sprak me aan en ik was benieuwd naar de stijl van deze Nederlandse schrijfster. Ik had nog nooit iets van haar gelezen. Het verhaal Papadag heeft een alledaags karakter met personages die herkenbaar zijn. De wendingen in het verhaal zijn bizar en het verhaal is goed bedacht.

Het verhaal

Heleen, de moeder van Maud, lijdt aan een vorm van dementie. Haar thuishulp valt weg en er wordt aan Maud gevraagd of zij voor haar moeder wil zorgen. Ze overlegt met haar man Erik en ze laat tijdelijk hun bedrijf en familie achter. Maud gaat wonen in een flatje in de buurt van haar moeder en wordt mantelzorger van haar moeder. Echter, Maud doet dit niet uit nobele redenen voor haar, maar uit noodzaak. Ze heeft een stalker en wordt gechanteerd. Iemand zegt te weten dat Heleen haar bloedeigen zus, de tante van Maud, heeft vermoord…

Mijn mening

Het verhaal zit goed in elkaar. De personages zijn herkenbaar en alledaags. Sommige personages zijn beter uitgewerkt dan anderen. De alledaagse situaties en de zorg voor haar moeder maken het een herkenbaar boek. Tegen het einde heeft het boek me pas te pakken en laat het me niet meer los. Het duurde even voor ik erin kwam.

De schrijfstijl van Jet van Vuuren past perfect bij dit boek. De eenvoudige en vloeiende zinnen maken het een prettig boek om te lezen. Jet bouwt de spanning goed op door gebruik van flashbacks. Langzaamaan leer je het verleden van Heleen kennen en ontrafel je het mysterie van het verleden van Heleen.

De hoofdstukken zijn kort en daardoor blijft de vaart in het boek. Tegen het einde wordt het benauwender en stijft de spanning. De spanning zit hem in het staartje van dit boek. De wendingen in het verhaal zijn goed bedacht en uitgewerkt. Ze zijn onverwacht en houden je scherp. De hele tijd heb je het idee dat er iets staat te gebeuren. Dit gevoel zorgde mede voor de opbouwende spanning in het boek.

Veronique

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Wil je meer lezen van Veronique kijk dan op Veronique’s boekenhoekje

 

” het huwelijkspact” Michelle Richmond, gastrecensie Veronique Janssen

Elke maand schrijf ik voor Conniesboekkies een gastrecensie over een boek. Vandaag bespreek ik Het Huwelijkspact van Michelle Richmond.

huwelijkspact 9789044632019/2017

Michelle Richmond, uitgeverij Prometheus

Het verhaal

Jake en Alice zijn een pasgetrouwd stel. Ze krijgen een bijzonder huwelijkscadeau van een cliënt van Alice; een uitnodiging om deel te nemen aan Het Huwelijkspact (of Het Pact). Dit is een exclusieve, mysterieuze groep en heeft als doel het intact houden van het huwelijk. Nog nooit is een koppel van Het Pact gescheiden. Sommige regels zijn zinvol: neem je telefoon op als je partner belt, geef elkaar elke maand een cadeautje en ga elk kwartaal samen een weekend weg. Daarnaast bespreek je Het Pact met niemand. Jake en Alice zijn benieuwd en onder de indruk van de chique feestjes. Dan gaat het mis… een van de twee verbreekt de regels. Dan wordt duidelijk dat Het Pact voor het leven is…

Mijn mening

De cover is heel tof. Hij is een beetje mysterieus en beangstigend. Het past bij het benauwde, beklemmende gevoel van het verhaal. Het verhaal is origineel en het is knap bedacht. Het zit allemaal sterk in elkaar en je gaat, bijna, geloven in Het Pact. Daarnaast is dit ook een nadeel van het boek. Soms komt het verhaal ook ongeloofwaardig over en gaat de schrijfster net te ver. Het boek begint traag en komt pas later op gang. In het begin voelt het verhaal aan als een lachertje en denk je: “waar gaat dit naar toe?” Op een gegeven moment valt er niks meer te lachen en is het een serieus verhaal over liefde, leven en het huwelijk. De schrijfstijl van Michelle Richmond is steengoed. Het is vlot en zonder aarzelen geschreven.

Het verhaal leek wel een huwelijk met hoogte- en met dieptepunten.

 

Meer boekennieuws van Veronique vind je op haar blog Veronique’s Boekenhoekje

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Even voorstellen: gastblogger Veronique Janssen

Na aanleiding van haar gewonnen exemplaar van Maurice  heb ik begin deze maand haar recensie over deze titel op mijn blog gezet. Ook schreef zij eerder een gastblog over Roald Dahl.
Het heen en weer mailen met elkaar bracht het leuke idee voort dat Veronique voor mijn blog maandelijks een recensie wil gaan schrijven.

Hieronder stelt ze zich alvast aan jullie voor:

veronique

Hallo,

Aangenaam, ik ben Veronique Janssen en ik schrijf op mijn blog  Veronique’s Boekenhoekje over boeken, schrijvers, lezen, taal en ik schrijf recensies. Thrillers vind ik erg leuk om te lezen, maar ook een goede roman kan mijn hart stelen, maar eigenlijk vind ik het verhaal belangrijker dan het genre. Daarom lees ik naast romans en thrillers ook andere genres.

Voor Conniesboekkies ga ik gastrecensies schrijven over verschillende genres. Ik heb er veel zin in!

Ik ben te vinden op FacebookTwitter en natuurlijk op mijn blog.

Liefs,

Veronique

Gastblogger Mathilde over Roald Dahl

Vandaag is Mathilde Talens aan het woord, Mathilde is onder andere bekend van haar blog ‘ik vind lezen leuk ‘, een blog vol kinderboekenrecensies:

nieuws_roald_dahl_100_jaar-360x205Dit jaar is het 100 jaar geleden dat Roald Dahl werd geboren. Een goede reden volgens Conny om dit jaar extra aandacht aan Roald Dahl te besteden op haar blog. Daar wilde ik ook graag aan meewerken. Aangezien ik Mathilde heet zou het voor de hand liggen als ik zeg dat “Matilda” mijn favoriete boek van hem is. Maar ik kan me niet herinneren dat ik die vroeger als kind heb gelezen. Ik weet wel dat ik dit boek begin jaren 90 van mijn studievrienden voor mijn verjaardag kreeg. Sinds een aantal jaar probeer ik van vakantie een plaatselijke vertaling van Matilda mee te nemen. Dat is trouwens een stuk lastiger dan ik dacht. Inmiddels heb ik een Nederlandse, een Chinese en een Engelse vertaling. In Duitsland en Spanje heb ik het boek niet in boekwinkels kunnen vinden helaas. Maar ik blijf het gewoon proberen.

.2016-12-12-17-20-04 Als ik terugkijk naar mijn favoriete Roald Dahlboeken denk ik als eerste aan “Sjakie en de chocoladefabriek”. Ik vond dit een geweldig boek. Alles aan dit boek vind ik geweldig: de arme Jakob die een gouden wikkel vindt en samen met zijn oude opa de chocoladefabriek mag bezoeken, de beschrijving van de fabriek met chocoladerivier waar ik dolgraag een kijkje zou willen nemen. En ook beide verfilmingen vind ik geweldig. Het is goed gelukt om deze magische wereld van Sjakie te laten zien.

Verder moet ik altijd denken aan een kort verhaal dat ik op de middelbare school bij Engels heb moeten lezen. Het verhaal “Lamb to the slaughter” is in 1953 uitgegeven. Het verhaal gaat over een vrouw, politie en een bevroren lamsbout. Meer vertellen zou jammer zijn, maar ik vond het een heel verrassend verhaal.

2016-12-12-17-20-39

Inmiddels heb ik meer boeken van Roald Dahl gelezen en ik vind ze eigenlijk allemaal leuk. Ik hou van de zwarte humor die in zijn verhalen zit en het feit dat in zijn verhalen rare dingen gebeuren. Ik vind het heel bijzonder dat kinderen zijn verhalen nog steeds leuk vinden, en dat zijn humor blijkbaar tijdloos is.

Een tijdje terug vond ik een leuk boekje over Roald Dahl bij de kringloopwinkel. Het is een boek vol vragen over zes van zijn boeken. Over “Sjakie en de chocoladefabriek” bijvoorbeeld zijn er 62 vragen. Ik zal er vijf met jullie delen.

2016-12-13-11-48-58

Vraag 1: Wat deden de grootouders van Sjakie de hele dag?

A Snoep eten

B In bed liggen

C Kaarten

Vraag 2: Waar vond Sjakie de Gouden Toegangskaart?

A In de eerste marsepein-gevulde roomreep

B In de tweede marsepein-gevulde roomreep

Vraag 3: Wat zijn Oempa-Loempa’s?

A Aardmannetjes uit Australië

B Kakau-bouters uit Zuid-Amerika

C Jungledwergen uit Afrika

Vraag 4: Waarom wilde Willie Wonka zijn fabriek en zijn geheime recepten alleen aan een kind geven?

A Omdat snoep voor kinderen is

B Omdat grote mensen nooit willen luisteren

C Vanwege de Oempa-Loempa’s

Vraag 5: Hoe mengt Willie Wonka zijn chocolade?

A Door middel van de waterval

B Door middel van een windmolen

C Door middel van een draaikolk

Mathilde

Mathilde Talens heeft een heel leuke site op het internet waar je kinderboekenrecensies kunt vinden maar ook de kinderen zelf voor kunnen schrijven ( en ook de grote volwassen kinderen) verder vind je er heel veel informatie over kinderboeken ! http://www.ikvindlezenleuk.nl

Ook vind je haar op sociale media en heeft ze het blog http://www.eenkloddertjeroze.nl

 

De foto’s zijn van Mathilde en de illustraties komt van de site van uitgeverij Fontein.