“lang leve chocola”Joke Janssen

chocola 9789044828849/2017

Joke Janssen , uitgeverij Clavis

Joke Janssen (1974), begon na een universitaire studie sociologie als sociaalwetenschappelijk onderzoeker. Na een ernstige ziekte, waardoor zij baan moest opzeggen, besloot ze te gaan schrijven. In 2013 verscheen haar boek Lang leve saai!. Het eerste dagboek van Petra, toen bijna 12. Eigenlijk vindt Petra haar leven te saai voor een dagboek, maar als haar moeder kanker krijgt, wilde ze maar wat graag dat haar leven weer saai zou zijn. Een mooi debuut waarop al snel het vervolg Lang leve familie! en nu dus Lang leve chocola! is verschenen. Het derde deel over Petra en haar familie en vrienden. Alle delen zijn overigens goed zelfstandig te lezen.

In dit deel is Petra bijna 13 en heeft ze moeite om haar draai te vinden in de brugklas. Haar achtjarige pleegbroertje Wouter, zelf heel ongelukkig op de basisschool, helpt haar met haar huiswerk. Hij vindt niets zo leuk om voor haar het ene leerschema na het ander te maken. Petra wil van haar kant graag Wouter helpen omdat hij zich zo verveelt op school wat niet helemaal goed gaat. Daarnaast heeft haar vriendin last van een vreemde man in het park, het lijkt wel een stalker en de meiden weten niet goed wat ze er mee aan moeten. Ze willen dit eigenlijk niet bij hun ouders neerleggen bang dat die weer verkeerd reageren.

Lang leve chocola! is uiteraard weer in dezelfde stijl geschreven. Het boek past qua cover en lay-out goed in de serie en wederom dus in dagboekvorm. Het voordeel hiervan is dat het korte, lekker leesbare, stukjes zijn die chronologische verteld worden. Daarnaast is er ook volop ruimte van de hersenspinsels van Petra dus krijg je ook een blik op haar gevoel en gedachten wat het verhaal meer inhoud geeft. Net als in de vorige delen gebeuren er nu ook weer heftige dingen, maar omdat er de nodige humor is zit en het geheel luchtig wordt gehouden leest het lekker weg en zal het zeker aanspreken bij de doelgroep. De schrijfster heeft zich ook goed verdiept in de doelgroep waarbij details (je rooster op een app op je telefoon) het verhaal zeker geloofwaardiger maakt bij de doelgroep.

Het was weer leuk om te lezen hoe het met Petra gaat. Terwijl Petra weer van alles meemaakt en zichzelf soms wel heel erg zielig vindt, kan ze zich altijd nog troosten met chocola! Iets wat, niet alleen op die leeftijd, vaak kan helpen.

Deze recensie verscheen eerder op Boekenbijlage

Lees hier mijn recensie van het boek ‘|ang leve saai!’het eerste deel over Petra

 

 

Advertenties

“het achtste leven ( voor Brilka)” Nino Haratischwili

brilka 9789025448417/2017

Nino Haratischwili,  uitgeverij Atlas/Contact

Voor ‘ het achtste leven ( voor Brilka)’moest ik even gaan zitten en uit mijn comfortzone stappen. Ik was al gewaarschuwd dat ik een paar dagen er voor uit moest trekken zodat ik lekker door kon lezen en dat was wel nodig ook met deze dikke pil van meer dan 1200 pagina’s. Persoonlijk ben ik geen voorstander van dikke boeken. Niet om het verhaal, want als een verhaal mooi  is wil je niet dat het afloopt, maar meer fysiek. Ik wil altijd en overal kunnen lezen en dan is zo’n dik boek gewoon niet praktisch. Gewoon vasthouden en lezen is er niet bij, dit vraagt om neergelegd te worden anders komen je armen in opstand. Maar goed dit terzijde ik stapte over mijn drempel heen en pakte het boek erbij.

Allereerst is daar de enorm mooie vormgeving. De illustraties op de papieren omslag en aan de binnenzijde van het boek zijn zeker een aparte vermelding waard. Een lust voor het oog en naarmate je verder in het verhaal zit snap je waarom er voor deze illustraties is gekozen.

Het verhaal is geschreven door Nino Haratischwili (1983). Ze is romancier, toneelschrijver en regisseur. Ze is tweetalig, schrijft in het Duits als in het Georgisch. Dit boek beslaat niet alleen het leven van acht generaties in een familie maar ook de geschiedenis van Georgië en de Sovjet-Unie. Het is een fictieve roman maar tegen een geschiedkundige en politieke achtergrond.

Deze familie-epos beslaat zes generaties tussen 1900 en nu. Het gaat over acht levens van één Georgische familie en begint bij een getalenteerde chocolatier die zijn dochters grootbrengt en een recept bedenkt voor een verrukkelijke chocoladedrank die hem succes, rijkdom en aanzien brengt. Iets wat in die tijd ook gevaar met zich meebrengt. Nitsa is de achterkleindochter van Stasia, een van de dochters van de chocolatier. Ze woont in Berlijn en vertelt de dramatische geschiedenis van haar familie en van de ‘rode’ twintigste eeuw, een cruciale periode in de Europese geschiedenis, over de opkomst en ondergang van de Sovjet-Unie, het wegvallen van Ijzeren Gordijn en de perestrojka. Maar bovenal verteld ze het verhaal van haar familie aan en voor Brilka.

Na een proloog is het verhaal opgedeeld in acht boeken, ieder boek draagt de naam van het familielid die in die periode belangrijk is voor het verhaal. Die op dat moment in de stamboom aan de beurt is. Het verhaal verloopt chronologisch. Aan het einde van het boek vind je nog een tekening van de stamboom zodat je het overzicht er op na kunt slaan. De eerste zeven boeken / delen van het verhaal beslaan tussen de 100 en 250 pagina’s. De teksten zijn verder niet echt onderverdeeld in hoofdstukken maar worden wel af en toe onderbroken door leuzen en quotes. Quotes uit liederen maar ook van beroemdheden uit de Russische geschiedenis, typerend uit de tijdsgeest waar het verhaal zich dan in bevindt.  Het achtste boek is voor Brilka, deze is nog onbeschreven omdat zij haar geschiedenis nog moet schrijven.  Iets wat ik heel mooi vond gevonden.

Verder is het een pittig epos om te lezen. De zinnen zijn mooi en de details goed uitgewerkt waardoor je echt een beeld krijgt van het leven in die periode. Zowel op historisch gebied qua feiten maar ook qua veranderingen in omgangsvormen en op cultureel gebied wordt hier een mooi beeld van geschetst. Het mag dan wel een fictief verhaal zijn je krijgt zo toch ook een pittig geschiedenisles voor je kiezen. Iets wat door de meeslependheid van het verhaal totaal niet storend is. Al die achtergrondinformatie is juist van belang om het reilen en zeilen van de familie te kunnen begrijpen. Voor mij persoonlijk was het af en toe wat veel maar ik ben blij dat ik ondanks dat heb doorgelezen en het boek, zij het in etappes, heb uitgelezen. Volledig uit mijn comfortzone, een boek wat ik zelf nooit snel zou uitzoeken maar zeker de moeite waard vond om te lezen .

 

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

TBR update februari 2017

februari

Februari is wat korter dus mijn leesstapel was ook wat lager deze maand. Niet alleen vanwege wat minder dagen maar ook vanwege drukte op werk en examen op school. Kortom wat minder leestijd en ook wat minder energie…  Ondanks dat toch nog 17 titels gelezen (waarvan drie digitaal).

Van een aantal verschenen er al recensies op Boekenbijlage en op mijn blog en uiteraard zullen er nog een aantal volgen. Het boek “de sprookjesverteller”las ik voor de Hebban leesclub, deze loopt nog en kan je volgen op Hebban vandaar dat mijn recensie daarvan nog niet online is gekomen. Het boek “harteloos” was voor mij de tegenvaller van de maand.. Misschien geen juiste benaming want het boek leest vlot en is vermakelijk maar het was gewoon niet wat ik had verwacht.

Toen ik op ging tellen wat er deze maand aan boeken bij is gekomen in verhouding met wat ik gelezen heb denk ik dat ik mijn streven om mijn TBR-Pile aan het einde van het jaar te halveren maar moet bijstellen… Ik ga maar geen getallen noemen dat schiet toch niet op. Van mijn daadwerkelijke TBR-Pile onder het motto #ikleesabc is deze maand niets gelezen, ik ben nog steeds bij de letter P.

Datum Aantal TBR-Pile Ontvangen/gekocht Gelezen Nieuw aantal
01-02-2017 289 15+4=19 29 279
01-03-2017 279 10+16=26 17 288

Gelezen in Februari 

Non fictie

Thijs Hannaart                     Kies mij

Ton Koene                              Kom binnen! (fotoboek voor kinderen)

Gezondheid

Marjolijn van Kooten          Schijtluis

G.van Benthem vd Bergh   Niet leuk

Jeugdboek

Joke Janssen                          Lang leve chocola

Michael Reefs                       Brammetje en het zoldermysterie

Michael Reefs                       Biebbende deel zes, middernachtcircus

Marco Kunst                          De Waterwaack van Natterlande

Peter-Paul Rauwerda          De negen kamers

Young adult

Antonia Michaelis                 De sprookjesverteller

Marissa Meyer                       Harteloos

Jen Minkman                         Het laatste licht

Roman

Veronica Henry                     Echte liefde vind je in de boekhandel

Thriller 

Anya Niewierra                     het dossier

Korte verhalen

Jeannette Jansen-Kim          Contact

Prentenboek

Eric Carle                                Rustig aan met rupsje nooit genoeg

Victor Meijer                         De jongen en de dood

 

 

-Overzicht recensies-

Mijn recensie overzicht op rubriek.

Klik op de titel om de recensie te lezen.

zin quote

Recensies Autobiografie /Biografie:

20161226_131453

Recensies chicklit / feelgood romans

007Recensies essays:

  • Hoes Isa                                 Kompas

cf bloedw

Recensies Fantasy/horror/griezel 

Recensies gedichten en versjes:

bookface lekker is dat

Recensies gezondheid: 

20160608_084123

Recensies boeken met betrekking tot dementie:

cf2016femkereading

Recensies Graphic Novels:

boek op stran d

Recensies Historische romans:

IMG_7104

Recensies jeugdboeken:

boek bergentheim

Recensies Jeugdthrillers

Recensies kinderboeken:

plaatje-biebbende

Recensies Sinterklaasverhalen:

boekenmuur

Recensies kerstverhalen:

connymetboeken

Recensies Klassiekers:

*In artikel over klassieke kinderboeken alle drie besproken

boek aan water

Recensies prentenboeken:

poster maalstroom

Recensies romans:

IMG_6565

Recensies thrillers :

boekhandel wagenaar 1

Recensies Verhalen:

cf2016deathnote

Recensies Young Adult Fantasy:

Recensies waargebeurde verhalen:

mei2016 106

Recensies Young Adult oorlog :

boekenkast

Recensies Young Adult romans:

006

Recensies young adult thrillers 

boek op stran d

Recensies Non Fictie : 

internettaal-cover-definitief

Recensies zakelijk/management:

it's me

“beschermduivel” Ronald van den Broek

beschermduivel9789491773532/2016

Ronald van den Broek, uitgeverij Palmslag

Beschermduivel

Ronald van den Broek studeerde gezondheidswetenschappen en rechten en werkt als jurist. De boeken van Nicci French gaven hem de inspiratie tot het schrijven van thrillers. In 2014 debuteerde hij met Varkensbloed in chocolade, een titel waar ik veel over gehoord heb maar helaas (nog) niet gelezen heb. Beschermduivel is zijn tweede thriller

Inhoud: De, niet zo geliefde moeder, van Maud van Staveren raakt dodelijk gewond bij een barbecue en het lijkt alsof er iemand was die haar wilde vermoorden. Niet veel later gebeurd er iets gruwelijks met haar dochter op een nabijgelegen kasteel en het leven van Maud verandert in een drama. Dan is er ook nog een persoon die als enige overlevende van een gezinsdrama tot het uiterste gaat om degene waarvan hij houdt te beschermen. Het lijkt er op dat Maud niemand meer kan vertrouwen in haar directe omgeving en of de recente gebeurtenissen te maken hebben met een dodelijk verdrinkingsongeval uit het verleden houdt de gemoederen flink bezig.

Wat een heerlijke schrijfstijl! Het is geen spannend boek waar de actie vanaf druipt maar juist een boek waarbij  heel subtiel  de spanningsopbouw is en het is een van de betere psychologische thrillers die ik in de afgelopen periode gelezen heb.   Bij het lezen van het dankwoord kwam ik er achter dat de schrijver gebruik heeft gemaakt van bestaande locaties en een gebeurtenis over een meisje wat op een van deze locaties is vermoord rond het jaar nul. Deze wetenschap maakt het verhaal nog realistischer dan het al is, ook al is het verhaal zelf geheel fictief.

Het boek gaat van start met een gruwelijke proloog die de lezer gelijk op het puntje van de bank doet belanden maar als dan het verhaal van start gaat kan je het net daarvoor gelezen stuk niet meer zo snel plaatsen in het grote geheel. Het blijft in je achterhoofd hangen en pas een stuk later in het boek valt alles op zijn plaats en zo ook die eerste scene.

Het bestaat uit twee verhaallijnen. Allereerst is daar het verhaal van Maud en haar gezin en als tweede is er een cursief gedrukt gedeelte over een mannelijke persoon die als rode draad door het boek heenloopt maar waarvan de identiteit tot het laatste moment niet duidelijk is. Het is de schrijver  meesterlijk gelukt om tot het einde van het verhaal deze onzekerheid te behouden voor de lezer waardoor je alert blijft en de spanning tot het einde is gewaarborgd.

Naast deze twee hoofdpersonages en hun verhalen zijn er nog een flink aantal andere karakters met elk een andere toevoeging aan het totaal plaatje. Het is knap hoe de schrijver al deze verhalen tot een geheel weet te smeden zonder verwarrend over te komen op de lezer. De aanloop tot de ontknoping is in het eerste deel van het boek tergend langzaam. Niet op een vervelende manier maar juist op een manier waarop de spanning flink wordt opgebouwd. Redelijk aan het einde volgen de gebeurtenissen zich dan echter zo snel op dat je het gevoel krijgt in een achtbaan te zitten die veel te snel is afgelopen. Na deze rit volgt er dan ook nog eens een einde wat ik niet had verwacht. Origineel en zeer mooi gevonden. Een prima afsluiting van een geweldig spannend verhaal!

Van 8 maart tot 12 maart is er een blogtour omtrent deze titel. De andere blogs die meedoen vind je hier:

Woensdag 8 maart – ThrillZone.nl

Donderdag 9 maart – In de boekenkast

Zaterdag 11 maart – Thrillerlezers, inclusief een winactie en interview met Ronald!

Zondag 12 maart – Boekboetiek.be

Gastblogger Veronique Janssen “Roald Dahl & ik .. “

nieuws_roald_dahl_100_jaar-360x205

Deze maand is het de beurt aan Veronique Janssen. Ze is gek op lezen én op de boeken van Roald Dahl. Je kunt haar volgen op Twitter.

Roald Dahl & Ik

Ik moet bekennen: ik ben gek op Roald Dahl. En het liefst schrijf ik hier over alle bijzondere boeken van hem. Denk aan Sjakie, GVR en Heksen. Maar dan wordt het stukje te lang. Daarom koos ik voor mijn ultieme favoriet. Een boek dat al heel lang in mijn top-5 staat van beste boeken: Matilda!

matilda tussen boeken op krat lang

Ik waardeer de fantasie van Dahl enorm. De kracht waarmee hij mijn fantasie weet te prikkelen, vind ik bewonderenswaardig. Matilda is mijn favoriete boek van hem. Het verhaal gaat over een meisje met bijzondere krachten; ze kan dingen laten bewegen zonder ze aan te raken. Ze woont bij haar rare familie en gaat naar een school waar een strenge directrice de baas is. Matilda houdt enorm van lezen. Ze komt in een klas bij een hele lieve juf: Marij Engel. Zij ziet in Matilda een bijzonder meisje. De directrice, Juf Bulstronk, is niet gecharmeerd van Matilda. Er gebeuren in het boek de meest bizarre dingen: vliegende kinderen en rare straffen. Het eten van een grote chocoladetaart is maar een voorbeeld. Het verhaal is een aaneenschakeling van grappige, bijzondere en spannende gebeurtenissen. Het boek heeft alle ingrediënten van een spannend boek.

matilda op tafel bij juf

Het boek had ik al meerdere malen verslonden. De film zag ik echter pas later. Ik was een jaar of 7 toen ik de eerste keer de film zag. De film maakte mijn fantasie compleet. Mijn fantasie werd tot leven gewekt. Elk jaar kijk ik nog de film. En ja, ik zit nog altijd op het puntje van mijn stoel. Vooral op het moment dat de schooldirectrice op bezoek komt in de klas van Matilda en alles gaat bewegen. Maar ook het moment met de salamander in de kan water is heel grappig. Het is een echte familiefilm. Het boek lees ik minimaal 1 keer per jaar. Het geeft je een positief gevoel. En wie wilt dit nou niet?

kinderen fontein

 

De afbeeldingen van Matilda komen van de site van Roald Dahl en van uitgeverij de Fontein

 

 

Gastblogger Katrien Sterckx over haar liefde voor de boeken van Roald Dahl

Als ik schrijf, schrijft Roald Dahl mee

 photo

Als er iemand voor gezorgd heeft dat lezen en schrijven mijn hele leven is, dan is het Roald Dahl wel. Ik las Matilda en ik was Matilda. Het kleine meisje dat groots werd dankzij alle boeken die ze las. Ik las de GVR en ik was Sofie, het allerbeste kleine vriendinnetje van de GVR. En ik werd verliefd op woorden. Woorden als mensbaksels, flitspoppers en verrukkelekukkelijk.

qoute gastblogger

De magie van Roald Dahl hielp me ontdekken hoe wonderlijk boeken zijn. Ze dompelden me onder in hele nieuwe werelden, waarvan ik het bestaan anders nooit had gekend. De chocoladefabriek bijvoorbeeld. Eén van de lekkerste plekken ter wereld waar ik ooit ben geweest, allemaal dankzij Roald Dahl. Ik proef de smaak van een reep Wonka-chocolade nog altijd.Later ontdekte ik hoe geweldig het is om zelf een nieuwe wereld te scheppen. Om je geest alle richtingen op te sturen en je verhaal dan zo neer te pennen dat je anderen meeneemt op je reis.

Wanneer ik nu schrijf, hou ik altijd enkele quotes van Roald Dahl in mijn achterhoofd. Ze houden mijn verbeelding wakker en zorgen ervoor dat ik nooit vergeet waarom ik schrijf. Ik deel de magie van Roald Dahl graag met jou.quotes gastblog

  1. Those who don’t believe in magic will never find it – The Minpins

Dit magische zinnetje helpt me geloven dat er wondere verhalen in mijn hoofd zitten. Verhalen die er alleen maar uit willen als ik écht geloof dat ze er zijn.

  1. Never do anything by halves if you want to get away with it. Be outrageous. Make sure everything you do is so completely crazy it’s unbelievable – Matilda

Ik ben nogal voorzichtig van aard. Terughoudend zelfs. Deze quote uit Matilda herinnert me eraan dat ik er helemaal voor moet gaan. Dat ik moet springen met mijn ogen dicht. Altijd. En dat geen enkel idee te gek is.

  1. It’s impossible to make your eyes twinkle if you aren’t feeling twinkly yourself – Danny, the champion of the world

Wie een goed verhaal wil vertellen, moet er zelf in geloven. Anders gelooft iemand anders het ook niet. Je moet helemaal vol zijn van je verhaal. Je moet het ‘voelen’ om het tot een goed einde te brengen. Om het te laten schitteren.

  1. Most of the really exciting things we do in our lives scare us to death. They wouldn’t be exciting if they didn’t – Danny, the champion of the world

Voor mij gaat dit over doorgaan (met schrijven). Ook als ik het gevoel heb dat dat het engste is dat ik ooit heb moeten doen. Omdat ik me moet blootgeven. Omdat ik kan mislukken. Omdat ik heel hard in mijn hoofd laat kijken door iedereen die mijn woorden leest.

  1. There are a whole lot of things in this world of ours you haven’t started wondering about yet – James and the Giant Peach

Inspiratie is overal. Er vallen overal verhalen te rapen als je ervoor openstaat. Als je je blijft verwonderen. Ook over doodgewone dingen.

In een interview (link à http://www.roalddahl.com/create-and-learn/write/roald-dahl-on-writing) vergeleek Roald Dahl schrijven ooit met een lange, lange wandeling. Ik probeer daarom vooral te onthouden dat ik moet blijven doorwandelen. Ooit bereik ik de top van die berg wel. Ooit zal ik weten hoe het voelt als alle stukjes van een verhaal netjes op hun plaats vallen. Tot dan blijf ik schrijven. Met Roald Dahl in mijn achterhoofd. En geregeld ook op mijn nachtkastje, want ik blijf hem herlezen. Nu vaak samen met mijn eigen dochters.

 

Ik wil Katrien bedanken voor haar leuke stuk. Tekst en foto’s zijn van haar hand.

Wil je meer van haar lezen ? Katrien haar blog vind je hier :

http://oftochzoiets.be/    Neem er een kijkje het is de moeite zeker waard !

 

 

 

 

 

 

Gastblogger Nanda Roep: “Het begon met Sjakie”

Nanda Roep publiceerde in 1996 haar eerste kinderboek, ‘Mevrouw Triktrak in de wolken’. Ze werd daarmee in Trouw en NRC vergeleken met Roald Dahl (en trouwens ook Annie M.G. Schmidt). Twintig jaar later schrijft Nanda nog steeds kinderboeken, maar ook romans, en heeft ze haar eigen uitgeverij gestart. boeken nanda

Het begon met Sjakie    door: Nanda Roep:

Er is iets vrij vreselijks gebeurd. Voor deze gastblog wilde ik mijn oude exemplaar van ‘Sjakie en de Chocoladefabriek’ er graag bijpakken. Ik heb het boek bij me sinds mijn kinderjaren – of liever gezegd: ik had het bij me. (Wanneer is het kwijtgeraakt, hoe kan het?)

Ruim dertig jaar lang heeft het boek in de kasten van mijn verschillende woningen en studentenkamers gestaan, het is meegereisd in de dozen van de verhuizingen per fiets of vrachtwagen. Ik wilde zo graag even zien welke druk het eigenlijk was, mijn exemplaar…

Als ik eraan denk, zie ik mezelf in mijn kinderbedje liggen. Altijd daar. Ik herinner me vaag kastjes langs de muur boven het bed, en iets met de kleur groen. Er was een nachtlampje dat gloeiend heet werd als het te lang had gebrand, dat weet ik nog, het was een oranje leeslamp. Flarden van vroeger. Maar wat ik me levendig herinner, ja, zelfs glashelder navoel, is hoeveel pret ik aan het boek beleefde. ‘Sjakie en de chocoladefabriek’. Waarmee het allemaal begon.

Het lichtvoetige in Sjakie was voor mij zo’n heerlijkheid, dat ik voor altijd naar een soortgelijke fijne toon in mijn boeken ben blijven zoeken. Soms vrij letterlijk, zoals in mijn eerste fantasieboeken, maar soms door schrijversgrapjes toe te voegen of lichtvoetigheid te gebruiken in decorum bijvoorbeeld. Ik maak boeken waar je in jezelf plezier aan beleeft, van binnen. Een bewuste keuze, als cadeautje aan het meisje dat ik ooit zelf was.

De liedjes van de Oempa Loempa’s waren zo’n wonderbaarlijk fijne afwisseling binnen het verhaal, dat ik geregeld een rijmpje in mijn teksten ben gaan plaatsen. Soms weer vrij letterlijk zoals Dahl het deed, een zangerige aanvulling op de tekst. Maar soms ook door er echte liedjes van te maken – op muziek gezet en in een studio opgenomen. Ik maak graag rijmpjes en liedjes waar een grapje in verborgen zit. Omdat ik ooit een meisje was dat ingehouden giechelend de teksten van de Oempa Loempa’s voor zich uit zong. Zachtjes, zodat niemand me kon horen.

Het vele snoepgoed in het boek, de chocoladerivier, de maaltijdkauwgom, plus natuurlijk de inventieve manieren van produceren in Wonka’s fabriek – ik heb er een kleine ode aan gebracht in mijn serie Plaza Patatta. Het is bij mij danwel geen chocolade maar friet, en het eten wordt niet via een rivierstroom vervoerd, maar via elektrische treintjes. Toch is het vanwege Sjakie begonnen: het restaurant van een vader die niet kan koken, maar die zich met enige nonchalande redt. (Het allereerste Plaza Patatta-boek, ‘Een geheim luik’, werd dan ook aan Sjakie opgedragen.)

Nu ben ik het kwijt. Al kan ik het nog niet geloven. Het zal toch ooit, waarschijnlijk ver na het verstrijken van deze deadline (zoals het meestal gaat), wel weer boven water komen?boeken nanda sjakienb. het boek is gelukkig weer boven water gekomen…

Bij deze dank aan Nanda voor haar leuke bijdrage incl foto’s!

Morgen verloot ik twee maal “Sjakie” in ruil voor een recensie! Dus hou mijn blog in de gaten ! Wil jezelf ook een gastblog schrijven in het kader van “2016: Roald Dahl”stuur mij dan even een mail ! Elke maand een gastblog en in de Roald Dahl week elke dag!

Interview Nanda Roep

nanda roepNanda Roep (1971) schrijft zowel kinderboeken als romans.Ze is ook  blogster,producente en uitgeefster en heeft sinds 2010 haar eigen uitgeverij Nanda waarin alles wordt ondergebracht.

Ik raakte bekend met het werk van Nanda omdat Femke en ik het mooie Koningsland mochten lezen en recenseren voor Boekenbijlage. Daarna ben ik alles wat ik van haar tegen kwam gaan lezen, zowel de kinderboeken als de romans. Op een enkele titel na heb ik  haar hele oeuvre gelezen. Ik heb grote bewondering voor deze duizendpoot en was ook heel blij dat zij ook tijd wilde vrij maken voor mijn vragen!

nanda roep2

*Je hebt al veel kinderboeken en romans geschreven. Voor de leeftijd van 0 tot 88plus. Welke kinderleeftijd vind je het leukste om voor te schrijven? En in welke vind je het moeilijkst om in te verplaatsen.

Klopt, ik heb boeken gemaakt voor alle leeftijden; prentenboeken, young adult en ook romans. Inderdaad gaat het voor sommige leeftijden gemakkelijker. De bovenbouw basisschool vind ik bijvoorbeeld erg leuk, 9-12 jaar, samen met de boeken voor 40+’ers (vrouwen;).De jongste kinderen vind ik het moeilijkste. Ik kan er zo weinig woorden kwijt en eigenlijk ook geen grapjes – ze nemen alles nog heel serieus. Bij de logica van de allerkleinsten is het voor mij lastiger om aan te sluiten.

*Heb je wel eens de plank flink mis geslagen dat je dacht dat is leuk voor die leeftijd maar dat bleek achteraf anders uit te pakken?

Ik heb weleens gedacht dat een boek totaal mislukt was, ‘Donderkont en Ragebol’, maar daarvan hoor ik nu weleens dat mensen het juist met veel plezier voorlezen.Ik zou het boek destijds met mijn oom maken, Dirk Wiarda, die illustrator was voor volwassenen. Omdat hij plotseling overleed moest het anders worden afgewerkt. Het heeft lang geduurd voordat ik plezier kon hebben in die titel.

donderkont

*Ben je kinderboekenschrijver of kan iedereen dat leren?

Moeilijke vraag… Ik heb lang gedacht dat ik het nou eenmaal wás, zoals een ander goed kan hardlopen bijvoorbeeld, of voetballen. Maar als ik nu zie dat sommige van mijn huidige collega’s vroeger medewerker waren bij de uitgeverij (Joukje Akveld) of zelfs supermarktmanager (Marcel van Driel), dan is het iets dat je duidelijk ook heel goed kunt leren!

*Is er iets waar elk kinderboek aan zou moeten voldoen voor jouw gevoel ?

Zelf hou ik van een lichte toon. Ik hou van prettig lezen, van grapjes en een glimlach. Ook als het eigenlijk een ander genre is, zoals in de detectives van Plaza Patatta, of het koningsdrama Koningsland.

plaza

*Plaza Patata kent inmiddels tien delen en heeft ook een eigen website, zie je dit als een aanvulling op het boek of kan het éen niet meer zonder het ander bestaan?

Voorlopig is het nog een aanvulling op het boek. Veel mensen die de boeken lezen, moet ik echt apart wijzen op de website. Dan vinden ze het erg leuk en dat is het natuurlijk ook, een leuke aanvulling, maar geen noodzaak.Maar voor het bezoeken van scholen en bibliotheken zie ik de vele extra’s wel als noodzakelijk. Door de leuke filmpjes en de gezellige muziek, en knutselplaten, kan ik de kinderen vlot enthousiast krijgen voor het boekenuur.

*Denk je dat door een webpagina bij een boek je een ander publiek bereikt dan dat het er niet zou zijn?

Wat een moeilijke vragen! Daarvoor zou ik een onderzoekje moeten doen onder de lezers…Ik heb nu het idee dat misschien volwassenen door de website toch de boeken ook beter onthouden, omdat ze mij met die recepten en knutsels bezig zien op Facebook bijvoorbeeld. Waardoor het misschien eerder bij de kinderen terecht komt – maar dat weet ik verder niet.

*Zoals je weet zijn Femke en ik wild van Koningsland en we kunnen niet nalaten te vragen of we ooit misschien nog iets in die genre of die leeftijdsgroep mogen hopen te verwachten (knipoog) … ?

O ja, het zou heel leuk zijn om in dit genre nog eens iets te maken! Voorlopig zit het niet in de plannen (ook al heb ik wel een idee, om het helemaal erg te maken;).Een boek als Koningsland heeft meer moeite om lezers te vinden, dus het levert ook minder op. En het is al moeilijk genoeg om van de boeken te kunnen leven… Toch verwacht ik wel dat ik zoiets nog eens zal doen. Ik ben er zelf ook wild van, zoals jullie het zeggen, haha! 😉

koningsland

*heb je zelf een favoriet onder je eigen geschreven kinderboeken?

Koningsland hoort zeker bij mijn eigen favorieten. En Plaza Patatta als geheel ook: de boeken zijn heel leuk, maar het is ook nog eens gelukt er een soort totaalproject van te maken!Maar eerlijk gezegd zijn ál mijn boeken speciaal voor mij. Sommige zijn nauwelijks gelezen en andere titels heel erg vaak. Voor mijn zijn ze allemaal speciaal. Ik heb aan elke titel dierbare herinneringen. Zelfs Donderkont en Ragebol – of misschien wel juist ook dat boek.

*Wat was jouw favoriete kinderboek toen je jong was ?

Sjakie en de Chocoladefabriek. Zonder twijfel. Ik zong de liedjes van de oempa loempa’s in mijn bedje, ik vond er alles mooi aan.

*Wat voor soort boeken las je toen ?

Veel Roald Dahl, sowieso graag vrolijke fantasieboeken. Maar ook de serie Madelief, en ik herinner me ook Tina-achtige boeken over tweelingen die pas halverwege ontdekten dat ze zusjes waren, weet je wel. Heerlijk.
*Heb je een kinderboekenschrijver die je bewondert of is er een kinderboek waarvan je denkt had ik die maar geschreven? 

Er is een boek waar ik vaak aan denk en dat heet ‘De rode zwaan’, van Sjoerd Kuyper. Ik zou het moeten herlezen om het weer precies te weten, maar Sjoerd speelt daarin met verschillen in tijdsverloop. De karpermannen gaan trager door de tijd, of sneller, dan de hoofdpersoon.Zelf voel ik me geregeld iemand die in een andere versnelling leeft dan de rest, dan denk ik vaak weer aan dat boek. Ik heb dit op een eigen manier ook in Koningsland verwerkt, trouwens. Op de ene planeet verstrijkt de tijd sneller dan op de andere.

*Welk kinderboek is voor jou het “Kinderboek allertijden “ en zou   je elk kind aan willen raden ?

Lieve help, dat heb ik niet. Daarvoor ben ik me te sterk bewust van de verschillen in smaak. Ik hou zelf van diverse genres, maar met mijn ene boek maar ik heel andere kinderen blij dat met mijn andere. Hier moet ik je een titel verschuldigd blijven -al wil ik graag opmerken dat Koningsland meerdere genres met elkaar mengt, dus dat zou veel lezers tevreden moeten stellen! 😉

Ik dank Nanda voor haar medewerking! De foto van Nanda met Femke is gemaakt op de Kinderboekenparade van 2014. De andere foto’s komen van de site van Nanda.

Nieuwsgierig naar Koningsland? Lees hieronder onze recensie! (eerder geplaatst op Boekenbijlage)

koningslandKoningsland is een avontuur in de ruimte en vertelt een ongelooflijk verhaal. Het is fantasie en fantasy. Vriendschap en kwaad. Hoe een jongen opgroeit tot een man.
“Heb je zin in een spannend avontuur met koningen, rare wezens en vreemde planeten? Ga maar mee, dan breng ik je naar een land hier ver, ver vandaan.”

Ver weg in de ruimte zweven zeven planeten rond één kleine planeet.
Die kleine planeet heet Castel. Hier wonen de elfjarige Timon, samen met zijn broer Zefie en zijn oom, koningsbroer Hector. De ouders, de koning en koningin van Koningsland, zijn verdwenen. Er wordt gezegd dat hun ruimteschip is neergestort en het koningspaar is verongelukt. Op het moment dat je het verhaal binnenstapt is Timon op de vlucht voor vreselijke monsters, de Shaytan. Net op tijd komt hij bij zijn pedaalzwever en kan de planeet verlaten. Zijn broer en oom blijven achter maar Timon is vastbesloten terug te keren om ze te redden.

Hij vervolgt zijn reis langs de andere planeten: Avar, Gul, Acedia, Luxus, Superduper, Individia en Ira. Hij ontdekt dat iedereen op zichzelf leeft, er is geen contact tussen de andere planeten en iedereen gelooft de nieuwsberichten van Castel waarin wordt verteld dat Timon een lafaard is en dood is.
Hij ontmoet Matthias die mee reist en later een meisje blijkt te zijn Mayte. Hij weet niet wie hij moet vertrouwen, omdat hij zich keer op keer verraden voelt. Ondertussen groeit hij van jongen naar man, naar een echte koning. Hij komt er achter dat zijn ouders nog leven, maat moet ze gelijk weer achter laten. Op de laatste planeet komt het tot een confrontatie met zijn broer en oom, een strijd om het koningrijk.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen. De schrijfstijl is vlot en pakkend. Je wilt blijven lezen. De manier waarop je in het verhaal getrokken wordt, op reis wordt meegenomen en weer wordt thuis gebracht vond ik erg leuk gevonden. Het verhaal laat zich lezen als een puzzel en in elk hoofdstuk valt er een puzzelstukje op zijn plaats. Elk hoofdstuk begint met een afbeelding van de planeet die we gaan bezoeken. Elke planeet heeft een van de zeven hoofdzonden centraal staan. Dit ligt er niet te dik bovenop, maar is op een mooie manier in het verhaal verweven.

De personages en de omgeving waar ze zich in bevinden worden kleurrijk omschreven zodat je ze voor je kan zien. Het verhaal geeft ruimte je eigen fantasie, je eigen beeld er bij te vormen. Aan het einde van het verhaal staat nog een gedicht en een verklaring van de namen van de personages en planeten. Als je niet op de hoogte bent van de zeven zonden, kun je die in deze lijst terugvinden. Leuk om te weten, maar zonder die wetenschap is het boek ook goed en met plezier te lezen.

Bij het boek is luistermuziek gemaakt. Het is niet aan te raden de muziek af te spelen onder het lezen. Dat geeft teveel afleiding. Maar als je ze na het verhaal luistert, herken je de planeten in de mooie stukken muziek en dat is een feestje van herkenning. Al denk ik dat dit door de wat oudere lezer meer zal worden gewaardeerd. Kortom een aanrader voor iedereen die graag een Fantasy verhaal leest!

De mening van Femke  (11 jaar) over Koningsland:

Er staat op de achterflap dat het een boek is om in te bijten en dat leek me wel wat. Het is een leuk boek met veel fantasie, spannend en mooi geschreven. Sommige stukjes zijn wat lastig te begrijpen, maar als je verder leest snap je het wel. Ik vind het leuk dat er bijna geen plaatjes in staan. Zo kan je zelf bedenken hoe alles er uit ziet. De cd kon van mij wel weggelaten worden. Het boek zonder cd is goed zo.