“Hou me maar vast. Mijn moeder, Alzheimer en ik” José Franssen

hou me maar vast 9789081292177/2016

José Franssen, uitgeverij MB Communicatie

Via een facebook-actie kon je deze titel winnen. Gezien het onderwerp van dit boek was mijn nieuwsgierigheid geprikkeld en deed ik mee met de actie. De titel en uitgever alvast in mijn agenda geschreven want mocht ik niet winnen, en die kans is altijd groter, kon ik het bijschrijven om mij TBR-lijstje. Groot was de verrassing dat ik het boek had gewonnen en na een aantal dagen lag er een mooi pakketje op de deurmat. Naast het boek wat flyers en boekenleggers en mooie ansichtkaarten. Een extra verrassing dus. De flyers op werk neergelegd om het boek wat meer in het zonnetje te zetten en zelf in het boek gedoken.

José Franssen (1956) is andragoge en werkt al meer dan dertig jaar met mensen en hun levensverhalen, ook binnen de ouderenzorg. Door de ziekte van haar moeder leerde ze de zorg op een heel nieuwe wijze kennen.

Volgens de achterflap vertelt Hou me maar vast het verhaal van alledag van José in het samenzijn met haar moeder, jaar in jaar uit. Over twaalf jaar zorgen voor een moeder die moet leven met de ziekte van Alzheimer. Over steeds weer iets verliezen en verder gaan met wat overblijft. Over het verdriet, de onmacht en de boosheid en over het door de tranen heen lachten om de waanzin van een onbegrijpelijke ziekte. Over familievergaderingen, thuiszorg en de verhuizing naar een verpleegafdeling in een zorgcentrum. Over aftakeling, levenseinde, de winst van het zorgen, over kinderen en verzorgenden die doen wat ze kunnen. Over de zorg die desondanks tekort schiet.

Hou me maar vast. Mijn moeder , Alzheimer en ik , is een zeer persoonlijk verhaal wat zeer toegangkelijk is geschreven. Het verhaal is opgebouwd in vier delen.: 1. Nu zijn wij aan de beurt, 2. Thuis zorgen, 3. Op de verpleegafdeling en 4. Het is op. Elk deel heeft korte stukjes, fragmenten voorzien van een korte en bondige titel die de lading dekt. Hoewel het fragmenten zijn leest het geheel  als een goed lopend chronologisch verhaal, waardoor het  de lezer vast blijft houden tot het einde aan toe.

José weet naast de ziekte van haar moeder, hoe ze dit ontdekt en hoe dit verloopt ook heel mooi te formuleren hoe ze hier mee omgaat. Hoe ze probeert met haar familie haar moeder zolang mogelijk thuis te houden. Ze moet hierbij rekening houden dat ieder een eigen leven, gezin  en ook heel andere prioriteiten heeft dan zijzelf. Ook de combinatie met haar eigen leven, haar partner en haar werk valt haar zwaar. Sommige dingen die zo vanzelfsprekend waren zijn dit niet meer en dan komt op een gegeven moment de grote stap om haar moeder in te schrijven voor een verpleeghuis.

Doordat het verhaal een waargebeurd verhaal is geeft het je als lezer zeker te denken. In de afgelopen jaren zijn er steeds meer verhalen naar voren gekomen en is er meer bekend over de ziekte van Alzheimer. Maar ook al is de zorg in beweging is er nog veel te behalen aangaande de omgangsvorm met de Alzheimerpatiënten maar zeker ook met de mantelzorgers.  Er komt behoorlijk wat op de schouders van de mantelzorgers en er is veel onduidelijkheid in de zorgwereld waardoor je je machteloos kunt voelen. Het gevoel te hebben van het kastje naar de muur te worden gestuurd. Tel daarbij op het schuldgevoel tegenover de patiënt maar ook ten opzichte van het gezin of partner. Want naast de zorg voor de patiënt moet je je aandacht ook aan andere mensen schenken en aan jezelf denken. Er wordt aan alle kanten aan je getrokken en dan is het moeilijk om beslissingen te nemen.

Het boek is echter geen klaagzang of moeizaam verhaal. Het is juist een heel mooi verhaal over de liefde tussen een dochter en haar moeder. Over zorgen voor maar ook over loslaten. En dat is denk ik wel het moeilijkste wat er is.

Mensen die in dezelfde situatie zitten of hebben gezeten zullen er een stuk herkenning in vinden en wie weet kunnen mensen uit de directe omgeving ( of dit nu zorgverleners zijn of kennissen) er een stukje kennis uit halen om net weer even anders te gaan kijken en denken.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

“Spook-a-thon” ! Huiver je ook mee?

20181011_180106

Blogger Kwante is net als mij enorme fan van Halloween en heeft naast de geweldige creepycrawlychallenge op instagram nu ook een book-a-thon georganiseerd in griezelthema:

De Spook-a-Thon  in Wonderland

van 13 oktober tot 31 oktober

 

Op de site van Kwante lees je alles over deze read-a-thon, wat deze inhoudt en hoe je mee kunt doen.  Hier alvast een tipje van de sluier …..

Je kunt je opgeven via de speciale facebook pagina. Daar kan je ook opgeven hoeveel boeken je wilt gaan lezen. Of het er 1 is of 20 dat maakt niet uit. Het gaat om het gezellig mee doen ! Je kunt doorgeven of je leest als een Casper ( 1 tot 3 boeken), een Coraline (3 tot 5 boeken), Jack Skellington ( 6 tot 9 boeken), Scream ( 10 tot 13 boeken) of als Freddy Krueger ( 13 of meer boeken ).

Hoewel Jack Skellington mijn all time favorite is hoop ik tijdens deze periode 10 boeken te lezen. Mijn TBR aan het begin van de maand is al tig keer anders geworden maar ik ga in ieder geval van start met Lijkenkrabber van Tom Thys en hoop de huivering ook op tijd binnen te hebben voor dit event…

Naast het lezen kan je ook nog mee doen met een stuk of zes challenges waarbij je een leuke prijs kunt winnen. Wat deze zijn en hoe je mee kunt doen lees je op  de blog van Kwante in Wonderland

” de geheime missie van Tess en Raf ” Marianne Witte, gastrecensie van Felice Beekhuis

De geheime missie van Tess en Raf (1) 9789051166378/2018

Marianne Witte, illustraties Géwout Esselink, uitgeverij de Vier Windstreken

De verjaardag van Raf is gezellig druk. Er zijn wel negen opa’s en oma’s op visitie! Nou ja, niet allemaal echte natuurlijk, ook halve en stiefopa’s en -oma’s. En Tess is er, zijn beste vriendin sinds de kleuterklas. Tess is best een beetje jaloers. Zij heeft maar één oma, die in Mexico woont en ook nog eens vliegangst heeft. Dan komt Raf met een geweldig olan: Tess kan een opa en oma adopteren! Er zijn vast wel ouderen zonder kleinkinderen die dat willen. De twee vrienden gaan op zoek naar de leukste opa en oma voor Tess. Op hun geheime missie komen ze heel bijzondere mensen tegen…

De geheime missie van Tess en Raf is eigenlijk gewoon een kinderboek zoals je dat mag verwachten. Twee leuke kinderen in de hoofdrol, nieuwe dingen om te ontdekken, nieuwe mensen om te leren kennen en een gelukzalig einde. Daarbij heeft schrijfster Marianne Witte er nog een leuk huisdier en een goed moraal in verwoven. Dit boek heeft het allemaal, en dat op een luchtige manier. De geheime missie van Tess en Raf is een goed boekje om als 7+-er zelf te lezen.  Daarbij leert een kind er nog eens iets van, doordat Tess en Raf zich bezig houden met geld inzamelen voor het goede doel, ieder bijzonder mens in hun waarde laten, en voor hen leeftijd en huidskleur geen enkele rol spelen. We zijn allemaal mensen, en dat is een mooie boodschap.

De illustraties van Géwout Esselink passen ook precies bij het verhaal. Sprekende, paginagrote plaatjes die kinderen zal helpen een goed beeld te krijgen bij de tekst. Het voegt duidelijk iets toe, maar de rekening zijn ook gewoon leuk om te zien. Esselink gebruikt felle kleuren en genoeg details om een realistisch beeld te schetsen. Witte en Esselink nemen te samen mee in de wereld van Tess en Raf.

De geheime missie van Tess en Raf is misschien niet uniek of supervernieuwend, maar het is gewoon een lekker feelgood-verhaal waar basisschoolkinderen goed mee kunnen leren lezen.

Felice Beekhuis

 

afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij

 

“Kamp Bravo” Stefan Boonen & Melvin

40402764_311690006272669_1292306743983865856_n 9789462913196/2018

Tekst Stefan Boonen, illustraties Melvin, uitgeverij de Eenhoorn

Dat boeken met een boodschap belangrijk zijn én zeker niet saai of vervelend om te lezen, bewijst deze graphic novel van Boonen&Melvin. De essentie is dat je als mens pas iets kunt leren als je durft te oefenen (en durft te vallen).

Stefan Boonen heeft naast zijn diploma houtbewerking en studie orthopedagogie een tijd gewerkt in de Bijzondere Jeugdzorg. Ondertussen heeft hij meer dan 100 titels geschreven. Hij schrijft graag ‘optelverhalen’; dat is bijvoorbeeld een verhaal dat grappig+spannend+ontroerend+een beetje raar is. Dat is bij dit verhaal zeker gelukt!

Melvin, pseudoniem voorWout Schildermans, tekende graag op muren maar is later toch maar kinderboekenillustrator geworden. Hij levert ook beeldmateriaal voor magazines of animaties.

Kamp Bravo” is het derde boek van dit duo en gaat over durven falen, zelfvertrouwen en vriendschap.

Theo moet op kamp van zijn ouders. Dat is leuk en gezellig. Theo heeft er maar weinig zin in. Hij kent er immers niemand en het is er vast gek en gevaarlijk. Dat je van een rots moet springen of overal aan mee moet doen. Hij vindt het maar niks. En misschien krijg je wel heimwee? Maar Nannie brengt hem weg dus zit er niets anders op dan de week uit te zingen. Met vallen, blauwe builen en andere ongemakken wordt het toch, met de hulp van Nannie, en zijn kampgenoten toch een geweldige week !

De samenwerking tussen schrijver en illustrator is een prima combinatie en ze hebben gezamenlijk een geweldig boek gemaakt! Er zijn bekende beertjes op de weg. Iedereen heeft ze en iedereen vindt sommige dingen eng. In dit boek worden deze “beren” lekker absurd en met veel humor op papier gezet. Dit geeft een vleugje herkenning en een grote glimlach bij de lezers. En wie weet geeft hen dit onbewust net dat zetje wat ze nodig hebben.

In het boek ontdekt Theo iets over zichzelf en ook al is het niet leuk om een fout te maken. dan kan het proberen van iets nieuws toch heel leuk of stoer zijn. Alleen door het te proberen kan het beter gaan en dat telt!  Dus als je een sprong niet durft te maken en je probeert het toch, dan is dat heel knap. En als je heimwee hebt en je probeert het toch nog een nachtje, dan is dat heel stoer.

Het is fijn dat dit boek niet gaat over stoere jongens en meiden die altijd alles maar goed doen. Je bent pas een echte held als je niet stoer durft te zijn.

De illustraties zijn geweldig (ik ben Melvin-fan), vooral de tekeningen van de hoofden en hun grappige inhoud, springen er uit.

Het sluit perfect aan bij de leeftijd van 8plus en is ook voor de zogenaamde ‘niet-lezers’ uitdagend genoeg om te lezen. Dit komt mede door de humor die er in zit.

Voor leerkrachten of mensen in kinderhulpverlening wilde ik nog laten weten dat het boek ook is verbonden met het project: Mind-Set-Grow! Een educatief pakket (ontwikkeld door de UCLL) dat leert kinderen geloven in hun eigen groeimogelijkheden. Het belang van oefenen staat voorop. Het durven maken van fouten mag. Je kan iets nog niet, probeert het nog een keer alleen of met hulp. Je hersenen leren het meeste als je durft te falen.

jongen5sterren-2-300x157.jpgAls kinderboekenambassadeur voor het blog Kinderboeken van Nienke Pool heb ik dit boek ook besproken en gaf het een dikke vijf sterren !

” de grens voorbij ” Bastiaan Mellink

grens voorbij.jpg9789491773815/2018

Bastian Mellink  (1982) is opgegroeid in Overijssel en studeerde Creatieve Therapie in Utrecht. Hij werkt nu al jaren in de gezondheids- en verslavingszorg, waar hij mensen met complexe problematiek begeleidt. De laatste jaren heeft hij schrijfcursussen gevolgd aan de Vrije Universiteit om zijn schrijven naar een hoger niveau te tillen. Met passie schrijft hij over alles wat hem bezighoudt en inspireert. De grens voorbij is zijn debuutroman.

Het verhaal gaat over Lambert en Bagrat, twee vrienden die elkaar al jaren kennen en steunen door dik en dun. Door een stomme weddenschap om van een brug af te springen is Lambert deels verlamd geraakt, maar Bagrat heeft zijn vriend nooit in de steek gelaten. Bagrat vecht al jarenlang voor een vaste verblijfsvergunning. Hij heeft te horen gekregen definitief te worden uitgezet en is vastbesloten de politiek eens flink wakker te schudden. Samen met Lambert bedenkt hij hiervoor een actieplan. OM meer kans van slagen te hebben besluiten ze Mikolaj er bij te betrekken maar die heeft zijn eigen agenda. De Grote Dag nadert maar alles lijkt gigantisch uit de hand te gaan lopen. De vriendschap van Lambert en Bagrat staat onder druk en de vraag is of het allemaal nog goed kan komen.

Het was even inkomen maar al snel zat ik midden in het verhaal. De personages Bagrat en Lambert komen goed uit de verf. Allebei hebben ze hun eigen problemen met de maatschappij, problemen kenmerkend voor deze tijdsgeest en dus herkenbaar voor de lezer. Mikolaj was in alle opzichten extremer en kwam naar mijn idee wat slechter uit de verf maar juist door zijn gedrevenheid bracht het meer spanning in het verhaal.

De schrijver weet met eenvoudig taalgebruik een goed verhaal neer te zetten met een maatschappijkritische ondertoon die de lezer af en toe aan het denken zet. De emoties en problemen van de hoofdpersonages zijn goed weergegeven en je begrijpt waarom Lambert en Bagrat, ieder om zijn eigen reden, tot actie over willen gaan.  Na een behoorlijke climax is het uiteindelijke einde een beetje mat maar over het geheel genomen kan ik niet anders zeggen dan dat ik dit een prima debuut vond en ik zeer benieuwd ben naar meer verhalen van deze schrijver.

De informatie en de afbeelding van de cover van het boek komen van de site van de uitgeverij.

 

“duw me weg, hou me vast ” Vanessa Garden

0-nieuw-Duw-me-weg-houd-me-vast-original9789492585266/2018

Vanessa Garden, vertaling Olga Hoekstra, uitgeverij Dutch Venture Publishing

Voor het DVP-streetteam doe ik dit keer mee met de blogtour van “duw me weg , hou me vast”, een young adult contemporary.  Ik heb niet veel op met dit soort kreten achter een genre en ik moet zeggen dat ik mij afvroeg waarom een young adult contemporary anders zou zijn dan een gewone young adult. In beide zijn de personages jonge mensen die vaak zichzelf of de weg kwijt zijn, die worstelen met volwassen worden of met andere problematiek wat op hun pad komt. Wat mij opvalt is dat dit in negen van de tien boeken een ziekte is of problemen met ouderlijk gezag. In contemporary verhalen is de setting hedendaags en realistisch, het zou zich om de hoek kunnen afspelen. Dus iets wat de doelgroep zeker moet aanspreken.

In ‘duw me weg, hou me vast “maken we kennis met Ruby. Ruby is zeventien als ze haar moeder verliest omdat zij zelfmoord pleegt. Ze blijft achter met een vader die een alcoholprobleem heeft en een peuterbroertje. Haar beste vriend krijgt verkering en ook hem lijkt ze te verliezen. Op de dag dat haar moeder sterft ontmoet ze in een flits een jongen in de winkel waar ze een parttime baantje heeft. Hij blijkt tijdelijk in het dorp waar ze woont te verblijven en heeft een geheim wat hij niet aan haar wil vertellen. Hij maakt muziek maar als  hij op het podium staat ziet ze dat hij veel pijn heeft en baalt ze dat hij dit niet met haar wil of kan delen. Op het moment dat ze elkaar gevonden lijken te hebben raken ze elkaar weer kwijt. Byron (zoals haar jonge god heet) is er vandoor gegaan en Ruby besluit hem te zoeken. Via een “vermist” poster weet ze hem weer op te sporen en komt ze er achter waarom hij pijn heeft en wat zijn geheim is.

De titel is zeer goed gekozen bij het verhaal. De verhouding tussen Ruby en Byron is er één van elkaar aantrekken en weer wegduwen. Elkaar zoeken, vinden en weer verliezen. De cover doet wat romantisch aan maar ook een beetje mysterieus en stoer. Ook weer zeer passend, na het lezen begrijp je wel waarom.  Verder leest het boek lekker snel weg en kan je hem prima in je vakantiekoffer stoppen als tussendoortje voor wat ontspannen leesuurtjes.

Het spijt mij te moeten zeggen dat ik  het verhaal niet al te origineel vind en in het begin wat oppervlakkig is.  Het taalgebruik heeft in het begin voor mij ook wat irritatiepuntjes. Ruby beschrijft bepaalde gebeurtenissen op een wel heel oppervlakkige wijze. Het leuke vond ik wel dat ze als ze Byron ziet hem omschrijft als het “ de natte droom van elke kunstenaar- type” en net als ik bedenk dat als ze dat nog één keer zegt ik niet verder lees “zegt Ruby zelf” dat ze moet stoppen met het maken van die stomme opmerking. Mooi dacht ik, en verder… Helaas volgen er nog andere zeer puberale opmerkingen die misschien wel passend zijn bij een zeventienjarige maar die bij mij overkwamen alsof de schrijfster iets te populair wilde doen met haar woordkeuze.  Hierdoor werd ik afgeleid van het verhaal omdat ik mij irriteerde aan bepaalde omschrijvingen. Even dacht ik dat het mijn leeftijd wel zou zijn maar mijn dochter van vijftien (en veellezer) was het hier ook wel mee eens. De dingen die Ruby mee maakt zijn niet mis maar de schrijfster weet mij niet te raken, het komt niet bij mij binnen, wat ik jammer vind.

Als ik mijn persoonlijke “probleem” aangaande de woordkeuze naast mij neer leg hou ik dus een verhaal over met een niet al te origineel thema maar het is nu eenmaal een thema wat aanspreekt bij de doelgroep en als ik het door de ogen van de doelgroep zou bekijken zullen die het waarschijnlijk wel een fijn verhaal vinden.  De vertelwijze is verder vlot, zoals gezegd loopt het lekker en zit het plot ook goed in elkaar. Geen losse eindjes, een mooie afsluiting en prima leesvoer voor je vakantie! ( maar gewoon niet mijn  boek… )

Wil je de andere bijdrage van de blogtour volgen klik dan op deze link voor het overzicht van de deelnemers.
De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

Recensies ouderenzorg en dementie

Zelf werkzaam in de ouderenzorg heb ik een grote interesse in de boeken die daar enigszins mee te maken hebben en met name boeken over dementie. Dementie is de naam voor een combinatie van symptomen ( een syndroom) , waarbij de hersenen informatie niet meer goed kunnen verwerken. Dementie is een verzamelnaam voor ruim vijftig ziektes. De meest voorkomende vorm is de ziekte van Alzheimer. De verwachting is dat dementie volksziekte nummer 1 zal worden en het is een helaas nog ongeneeslijke ziekte. De hersenen raken onherroepelijk beschadigd.  Het is belangrijk dat mensen weten wat het ziektebeeld inhoudt en wat de gevolgen zijn voor het dagelijks leven van de dementie-patiënt maar ook voor zijn naasten.

Ik ben blij dat er in de loop der jaren steeds meer over wordt geschreven zodat dat bekendheid aan het ziektebeeld en begrip voor het ziektebeeld geeft.

In dit overzicht vind je de linkjes naar de recensies van boeken over dementie en de zorg die ik geschreven heb.

Recensies boeken met betrekking tot dementie:

Recensies gezondheid: 

Y.A. event bij Boekhandel van der Meer in Noordwijk: Mirjam Hildebrand, Hilda Spruit en Cathinca van Sprundel

boeken ya event

Op zaterdag 16 september jl. organiseerde de enthousiaste dames van Boekhandel van der Meer te Noordwijk een leuk y.a. event. Het was de start van de Literatour en hoe kan je die beter starten met drie nog meer enthousiaste schrijfsters !

Mirjam Hildebrand ( voorlopers), Hilda Spruit ( geestverwanten) en Cathinca van Sprundel ( vrouwe van Myrdin) vertelde niet alleen over hun boeken maar ook over het schrijven, hoe dit proces gaat en wat hun toekomstige schrijfplannen zijn. We willen als lezers natuurlijk toch eigenlijk wel weten wanneer we weer wat van ze kunnen lezen! Zo vertelde Hilda dat ze ongeveer 60.000 woorden op de teller heeft zitten voor haar volgende boek en Mirjam dat het tweede deel van Voorlopers hopelijk volgend jaar zomer op de boekenplank staat. Ik kijk daar alvast naar uit!  Het verhaal van Cathinca over het tot stand komen van haar boek is heel bijzonder en lees je in mijn verslag van de boekpresentatie  die ze gaf op 3 juni in Sassenheim.

ya event vd meer 3 Ondanks de wat lage opkomst was het een gezellige presentatie. Best jammer want deze dames verdienen een groot publiek. Bovengenoemde titels heb ik al mogen lezen (en bespreken) en hebben alle drie een eigen stijl en zijn alle drie echte aanraders !

Na de presentatie was er gelegenheid voor een meet&greet en het was leuk ze alle drie even gesproken te hebben. En ook te horen dat zij het leuk vonden even dat gezicht te zien achter die recensies op Boekenbijlage en mijn blog. Ik kwam dus ook niet onder een foto uit…

21462859_1317821705011194_753514235440686783_n

Met dank aan boekhandel van der Meer voor de organisatie van deze middag ( de foto van de boekenplank heb ik ‘gepikt” van hun y.a.facebook pagina, en uiteraard ook Mirjam, Hilda en Cathinca bedankt voor jullie verhalen en gezelligheid!

 

 

“hou me vast” Lori Nelson Spielman

hou me vast 9789022580707/2017

Lori Nelson Spielman, vertaling Sabine Mutsaers, uitgeverij Boekerij

Het debuut van deze schrijfster een bijzonder jaar verscheen in meer dan 25 landen en ook haar andere roman vergeef me vond ik heerlijke feelgoodromans om te lezen.  Toen deze titel uit kwam was ik zeer benieuwd of de schrijfster dit niveau heeft weten aan te houden en mij weer net zo kon boeien als hiervoor.

Inhoud: Annie verliest haar zus door een treinongeluk. Ze heeft last van schuldgevoel want zij had zelf ook in die trein moeten zitten. Ze zoekt steun bij haar moeder maar die vlucht weg in haar werk om haar verdriet niet tastbaar te maken. Annie begrijpt dit niet en gaat er vandoor. Erika doet haar best om haar dochter te vinden want twee dochters verliezen dat wil ze niet.

Het boek is uitgevoerd in een mooie hardcover met warme kleuren, aan de binnenzijde komen dezelfde figuurtjes in dezelfde kleuren terug, een extra leuk detail. In 54 korte hoofdstukken met wisselend perspectief tussen Erika en Annie wordt het verhaal verteld. Hierdoor lees je de gedachtenkronkels van beide dames en merk je dat rouw en rouwverwerking op verschillende manier wordt ondervonden. Ieder mens is uniek en ieder mens heeft zijn eigen copingstrategie om hiermee om te gaan. Naast het verdriet en de pijn die het verlies met zich meebrengt is er ook de liefde/haat verhouding tussen moeder en dochter. De onvoorwaardelijke liefde die ze voor elkaar voelen zit misschien ver weggestopt maar is er wel degelijk.

De schrijfster heeft een pakkende vertelstijl en ondanks al het verdriet zijn er ook zeker mooie en ontroerende momenten. De karakters zijn levensecht weergegeven en je kan niets anders dan sympathie voor ze voelen.

Een mooie roman die ik met plezier en ontroering heb gelezen.

 

Met dank aan Boekerij uitgeverij voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover is van de site van de uitgeverij.

 

TBR-pile update mei

mei

De laatste dag van de maand alweer…… Een heerlijke maand met het terugkrijgen van de allerlaatste examencijfers en nu dus echt helemaal geslaagd voor mijn VIG-3 opleiding ! Nog wel braaf tot aan de diplomering elke week nog een dag naar school maar met een lekker leesboek in mijn tas niet zo een heel grote straf! Kan ik misschien eens verder met mijn #ikleesabc , ik blijf nu ergens hangen bij de letter P.

Deze maand heb ik zowaar maar zeven boeken gekocht, waarvan ook twee waarvan ik weet dat ik mijn dochter er een groot plezier mee doe ! We lazen allebei het boek ” jij bent je brein” waarvan ik haar recensie online heb gezet.

Verder las ik zelf een zeventiental boeken en ontving ik 12 recensie exemplaren. Ik ben nu bijna bijgelezen ( voor het weekend liggen er nog drie ) en ga komende dagen hard aan het werk om al mijn recensies uit te werken. Met een druk werkweekend achter de rug en een druk werkweekend voor de boeg schiet dat er nogal bij in. Het lezen kan overal en tussendoor maar voor een recensie moet ik toch echt voor de computer kruipen.

Deze maand mocht ik het boek “Maurice” weggeven van uitgeverij Kramat.  Veronique Janssen mocht ik verblijden en haar recensie over dit boek zal ik zo spoedig mogelijk bij die van mij plaatsen.

Ook kon je deze maand een gast-recensie van Felice Beekhuis lezen over het boek “over het spoor” van Eva Keuris en heeft Femke ook het lezen weer te pakken en hopelijk volgen er van haar ook spoedig weer wat stukjes. ( Vast en zeker een verslagje over het bezoek van John Flanagan aan onze boekhandel hier in Noordwijk komende week!).

Bij deze nog mijn leeslijstje van de afgelopen maand:

Datum Aantal TBR pile Ontvangen en

gekocht

Gelezen Nieuw aantal
01-02-2017 289 15+4=19 29 279
01-03-2017 279 10+16=26 17 288
01-04-2017 288 16+9=25 19 294
01-05-2017 294 11+3=14 23 285
01-06-2017 285 12+7=19 17 287

Gelezen in mei: 

Gezondheid/dementie:

  • Hugo Borst                          Ach moedertje
  • Evelien Pullens                   de vierde dementie

Jeugdboeken:

  • Barry Jonsberg                    Het alfabet van Candice Phee (recensie met Felice op                                                                                                  boekenbijlage)
  • Anton Wolvekamp             Draak
  • Troonbeeckx, Vermeyen,De Braeckeleer  Necrofobie
  • Troonbeeckx, Vermeyen,De Braeckeleer  Necrotopia

Prentenboeken:

Roman:

  • Julie van Mol                      Sterker door strijd
  • Monique Holt                     Tamar

Thriller :

  • Marion van Coolwijk         Mangelvrouw
  • Wessel van der Valk          Het patroon

Young Adult roman:

  • Kate Rosenfield                   Anna Amelia is er niet meer
  • Dodie Smith                         Dagboeken van Cassandra Mortmain

Non-fictie :

Non-fictie jeugdboek:

  • Jesse Goossens &Linda Faas    Spuitende slagaders en overstromende oceanen
  • Dick Swaab &Jan Paul Schutten  Jij bent je brein