Recensie : Brabbelepoepsie, verhalen over kleine mensen, door Jan Lavrijsen

brabbele9789090348834/2021

Jan Lavrijsen woonde en werkte jarenlang als sociaal geograaf. Hij is een liefhebber van muziek, wetenschap en literatuur. Een echte taalliefhebber wat zeker terug te vinden is in zijn debuut “ Brabbelepoepsie- verhalen over kleine mensen “.  Deze 136 pagina’s tellende bundel bevat twee verhalen en een novelle.  Ze zijn gebaseerd op ware gebeurtenissen en verbeelding. Feit en fictie lopen in elkaar over, aldus de achterflap. De vertellingen zouden lyrisch zijn en met deze belofte en de wat vreemde titel ( voor mij dan) maakte mij nieuwsgierig genoeg het te gaan lezen.

Deze bundel bevat, zoals vermeldt, drie verhalen. Als eerste is er ‘de tovertuin’. Dit verhaal speelt zich af in 1963 waarin de twaalfjarige Jan graag naar het openluchtbal in Reusel wil gaan maar is te jong en mag het bal niet betreden. Uiteraard laat hij zich niet tegenhouden en doet zijn best om toch iets mee te krijgen van het bal.

“Koning Karel” is een satirische klucht in de stijl van de koe van Brederode. Het volk onder koning Karel klaagt over de hervormingen die de koning door voert maar desondanks stoort de koning zich daar totaal niet aan.

“Brabbelepoepsie” is het verhaal over jeugdherinneringen aan logeerpartijen bij familie, waarbij de hoofdfiguur de oogappel van zijn opa is.

Hoewel nieuwsgierig genoeg om het te gaan lezen moet ik zeggen dat de cover mij niet aansprak. Om een boek niet bij de cover te beoordelen ben ik er toch ingedoken. De verhalen zijn kort en krachtig al moet je wel in de stijl van de vertelling komen waarna je ze met vaart leest.

De schrijfstijl is inderdaad lyrisch te noemen en dat de auteur liefde voor taal heeft wordt niet onder stoelen of banken geschoven. De stijl doet wat middeleeuws aan, met name door de woordkeuze die niet voor een ieder is weggelegd.

Ik legde bij het tweede verhaal de link naar  “ de klucht van de koe “ aan de ene kant een compliment voor de auteur maar aan de andere kant komt hier ook naar voren dat het een boekje voor de liefhebber zal zijn.  De verteltrant komt , met name in dit tweede verhaal, wat oubollig over en ik moest mij er echt even toe zetten.

Overdaad schaadt naar mijn idee.  Als je in de sfeer zit dan kom je er wel doorheen maar voor mij was het een beetje over de top qua woordkeuze. Het tempo zakte hier en daar wat in, en vaak kwam het wat kinderlijk bij mij over. Net als de pentekeningen die voor mij dan ook geen meerwaarde hadden bij het verhaal.

Na het lezen had ik gemengde gevoelens over deze bundel. Ik deed  wat research om wat meer over de achtergrond van de verhalen te weten te komen en toen ik dat wist ben ik het gaan herlezen. Voor de mensen die bekend zijn met de achtergrond zou het een andere leeservaring kunnen zijn maar voor mij maakte dat niet uit.

Je moet dus even inkomen in de schrijfstijl en woordkeuze van de auteur. Als je vreemde woorden tegenkomt haal je de betekenis uit het verhaal en dat is prima gedaan. De auteur speelt met taal zonder dat de lezer daar last van heeft of het niet meer kan volgen.  Liefhebbers zullen dat zeker waarderen.

Het lezen van deze bundel was voor mij een unieke leeservaring want de auteur heeft een heel eigen originele vertelwijze maar het was niet mijn soort bundel.

Met dank aan de auteur voor zijn vertrouwen en geduld ( door omstandigheden kwam deze bespreking veel later dan ik wilde)  en het toezenden van zijn bundel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s