” de Dodenleefster ” Jaap Boekenstein

De-Dodenleefster-1laag-LR-450x6509789078437857/2021

Jaap Boekenstein, uitgeverij Macc

Jaap Boekenstein is een veelzijdig schrijver. Hij schrijft fantasy, sci-fi, horror, thrillers en kinderboeken. Zijn eerste verhaal verscheen in 1989, het begin van meer dan honderden verhalen. Toch heb ik nog niet veel van hem gelezen, alleen wat korte verhalen.  Dat is best apart daar hij toch veel schrijft in genres waar ik veel in lees.

Toen ik de gelegenheid kreeg dit boek te mogen lezen nam ik die graag aan. Een gothic griezelroman!  Dat klinkt niet verkeerd. Ik vind verhalen die zich afspelen in deze periode vaak de moeite waard dus dook ik vol goede moed in dit verhaal om mij te laten verwonderen en toch ook om te griezelen.

Achterflap; “ In het spookachtige 19e eeuwse New Orleans heeft de Dodenleefster het vermogen om voor één nacht de gestalte van iedere overleden vrouw aan te nemen. Eén nacht om onafgemaakte zaken af te sluiten : liefde, troost, vergiffenis, maar ook andere, meer duistere emoties. Met behulp van haar dandy albino beschermer laveert ze tussen de wereld der levenden en de doden, met al hun geheimen.

220 pagina’s lang kan de lezer zich onderdompelen in een bizarre situaties waarin de Dodenleefster zich in steeds andere situaties, lichamen, begeeft en tracht te overleven.

De hoofdstukken zijn kort en helemaal achterin zit een verklarende woordenlijst. Iets wat ik graag van te voren had geweten want in bijvoorbeeld hoofdstuk twee vliegen al wat  woorden in Latijn en Iers (? ) dialect door het verhaal. Je kan hier wel overheen lezen omdat je de context er wel uithaalt maar een klein voetnoot onder aan de pagina of de woordenlijst eerder kenbaar maken had wat handiger geweest.

De manier van schrijven/ vertellen is prettig. Toegankelijk taalgebruik en redelijk korte hoofdstukken. Hij weet prima beeldende omschrijvingen te geven waardoor je iets letterlijk voor je kunt zien maar hij valt wel in herhaling en dat is zo jammer.  Bijvoorbeeld bij het beschrijven van de karakters, hoe ze er uit zien en dat haalt de samenhang en het tempo uit het verhaal.

Zoals gezegd heel jammer omdat het onderwerp en de periode waar het zich in afspeelt juist een prima basis is voor een gruwelijk bizar verhaal. De verschillende gedaanten waarin de Dodenleefster zich verplaatst lijken aparte fragmenten en vormen een slecht geheel.  Hierdoor had ik ook moeite om mij bij het verhaal te houden, terwijl ik normaal dit soort romans in één ruk uit zou lezen.  Het einde is ook een open einde dat wel te verwachten was maar ik vond het ook wel een makkelijke manier om het verhaal zo af te sluiten.

Hoewel ik het onderwerp zeker de moeite waard vond en ik van bepaalde fragmenten zeker ook heb genoten, vond ik het moeizaam leesbaar als roman. Ik heb een bepaalde spanningsopbouw gemist en dat vond ik echt jammer. Het las meer als korte vrijstaande verhalen en niet als geheel. Daarnaast was het wel heerlijk om mij weer even de sfeer te proeven van de 19e eeuw.

Gemengde gevoelens toen ik het boek dichtsloeg. Ik denk dat ik zijn korte verhalen meer waardeer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s