“scherven vol ogen ” Johan Klein Haneveld

Cover-Scherven-vol-ogen-front-LR-210x3009789078437840/2021

Johan Klein Haneveld is geen onbekende in het rijtje auteurs met voorliefde voor fantasy, scifi en ziltpunk. Ziltpunk zijn echte Hollandse verhalen over de gevolgen van klimaateffecten en hoe de mens zich daarin staande probeert te houden. Zijn verhaal plastic vriend is hier een mooi voorbeeld van. Inmiddels zijn er achttien boeken van hem verschenen en is hij samensteller van de klimaatbundel ‘ voorbij de storm’.  Hij schrijft korte verhalen en recenseert SF- en fantasy boeken.  Met ‘scherven vol ogen ‘ heeft hij zich op het pad van de horror gewaagd al komen de voorliefdes uit zijn andere verhalen hier zeker in terug.  Geen standaard horrorwerk dus maar een mix van bovengenoemde genres met een sinistere vleugje gruwel. Door deze bijzondere mix zal het bij vele fantasy liefhebbers in de smaak kunnen vallen.

Het verhaal speelt zich af in het Nederland van 2080. De maatschappij is hard en zwaar vervuild. Zonder mondmasker waag je je liever niet de straat op. Werken is de enige  manier om je hoofd boven water te kunnen houden maar een baan vinden valt niet mee. Als Jennifer Kerkels haar baan kwijt raakt  is ze ten einde raad. Ze wil onder geen beding op straat eindigen. Ze is opgegroeid aan de rand van de maatschappij en wil daar onder geen beding naar terug keren. Haar vriendin, ook werkzoekende, verteld haar dat er een nog vrij onbekend instituut is opgericht met de naam ‘ Perfect’.  Hier beloven ze dat ze de ideale werknemer te kunnen maken van je. Geen werkgever zou je dan kunnen weigeren dus mét baangarantie. Jennifer besluit zich, samen met een andere ex-collega die wel al op straat was geraakt, zich aan te melden niet wetende in welke hel ze zal belanden.

Een prima verhaal. Kort en bondig (208 pagina’s). Goede gedoseerde hoofdstukken. Lettertype had voor mij anders gemogen maar dat is mijn persoonlijke smaak en doet niets af van de inhoud. Gepakt door het verhaal lees je daar makkelijk doorheen.

Voor wie bekend is , zoals ik , met ander werk van Johan Klein Haneveld weet dat het een auteur is die zeer toegankelijk schrijft. Hij weet een beeld te schetsen in bewoordingen die iedereen kan begrijpen en hierdoor kan je die beelden levendig voor je zien. Waarbij andere scifi / fantasy auteurs kunnen stranden in lastige woorden, namen of gecompliceerde omschrijvingen die sommige lezers laten afhaken weet hij je bij de les te houden door het in gewone taal neer te zetten. Daarnaast weet hij milieuproblematiek en andere ethische dilemma’s in zijn werk te stoppen waardoor je je toch af en toe eens achter de oren krabbelt. Ditmaal verpakt in een horrorjasje. Er zitten zeker gruwelijke momenten maar dat is voor mij geen maatstaaf voor horror.  Horror is voor mij niet hoe grotesk een verhaal is ( iedereen kan een marteling omschrijven) maar juist de manier waarop de angst wordt gevoed, de sfeer en met name de afronding van een verhaal waarbij je een rilling over je rug voelt lopen dat is voor mij horror.  De sfeer die de auteur in dit boek heeft gestopt is zeker beklemmend.  In de proloog kijkt Jennifer terug op iets gruwelijks wat ze heeft doorstaan maar niet dat dat het einde is van het verhaal. Een einde wat ik heel goed vond trouwens…  ( in verband met spoilers ga ik het daar niet over hebben… )

Daarnaast ben ik niet zo van genres en in hokjes stoppen. Juist de combinatie van verschillende genres krijg je een leuke, verfrissende, mix en daardoor een meer dan origineel verhaal.  En dit verhaal is daar zeker in geslaagd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s