” altijd vandaag ” Wim Diepeveen

altijd_vandaag_cover9789493059931/2021

Wim Diepeveen, uitgeverij Palmslag

Je hebt geen tijd voor stress ;o) . Als je wel tijd hebt, heb je ook geen stress. Lees maar.  Neem de tijd voor altijd vandaag. Mijn boek gaat onder andere over even zonder de druk van morgen en zonder de last van gisteren. “

Bij het ontvangen van het recensie exemplaar stonden deze geschreven regels boven het persbericht. Een persoonlijke opdracht van de auteur van het boek. Woorden die mij aanspreken en waarvan ik bedacht wat een mooi motto.  Tel daar een boek bij op met een pakkende titel en als ondertitel ‘ lopen naar het einde van de wereld ‘ en je hebt mijn aandacht zeker getrokken.  Stress is mij bekend, te veel hooi op de vork nemen ook en vaak denk ik een stapje terug zou geen kwaad kunnen. Dus waarom inderdaad niet even de tijd nemen voor dit verhaal.  Een verhaal  ( volgens het persbericht ) over lopen, lichaamsbeweging, meditatie, een verhaal over een voettocht, transformatie, bezinning over alleen en samen zijn en over geluk vinden, herkennen en vast houden.

Na een skiongeluk in 2015 raakt de auteur, Wim Diepeveen, zwaar gewond en hij hersteld hier niet volledig van. Hij raakt in een zware burn-out. Zijn arts raadt hem aan, ondanks zijn moeheid, juist te gaan lopen. Fysieke inspanning zou hem helpen. In maart 2017 vertrekt hij. Hij onderneemt een voettocht naar Santiago de Compostella. Tijdens deze toch houdt hij een dagboek bij wat hij nu met de lezer deelt. Na zijn persoonlijke verhaal volgt er een appendix met praktische informatie voor de pelgrim in spe.

Een verhaal wat meer dan een half jaar beslaat.  Hij neemt ons mee op pad, langs zijn ontmoetingen met mensen en  plekken die hij onderweg tegenkomt en zijn getuige van zijn bezinning en berusting. Maar ook van zijn fysieke ontberingen, moeheid en de last die hij met zich mee draagt.  Met als doel zichzelf te vinden en zijn last achter te kunnen laten.

blz. 39: ” Ik loop . Ik loop om afstand te nemen. Van al de prikkels die om mijn aandacht vragen.”

blz.293: “Ik denk aan thuis. Aan werk. Aan mezelf. Ik wil leven ! Veel te hard gewerkt heb ik, zonder rust. Ik heb te weinig afstand genomen en te weinig ontspannen. Dat wil ik niet meer. Ik wil niet dat werk mij kapotmaakt. Ik haal adem. In en uit. Met elke stap.”

De auteur neemt zijn tijd voor zijn tocht en ook voor zijn verhaal. Soms iets te veel tijd en lijken stukken wat op elkaar. Dagboeken zijn altijd heel persoonlijk en niet elk dagboek is de moeite waard om te delen met de wereld. Dit boek is dat zeker wel. Je zou kunnen denken dat een voettocht niet boeiend genoeg kan zijn om een heel boek te vullen. Dat elke dag wandelen hetzelfde is.  Je zet je ene voet voor de ander om vooruit te komen. Maar juist door de hersenspinsels en de ontmoetingen die hij heeft onderweg, met name de ontmoetingen met zichzelf,  heeft het verhaal mij weten te pakken en te ontroeren.

Op de achterzijde staat dat de rode draad de transformatie is die iedere pelgrim ondergaat.  Voor mij is de rode draad het kunnen vinden van geluk, geluk in jezelf en met jezelf. Het zou mooi zijn als iedereen dat zou kunnen vinden.

Het geheel  is een heel toegankelijk verhaal voor een breed publiek en  hoewel de voettocht van de auteur maanden duurde is de reis voor de lezer door het boek een prettig leesbaar en snelle trip. Het heeft een redelijk tempo, luchtig taalgebruik en het weet de lezer te raken.

Lees de recensies van de andere bloggers die meedoen aan de blogtour:

Met dank aan uitgeverij Palmslag voor het beschikbaar stellen van het recensie exemplaar.

2 Comments

  1. Connie,

    Dank voor je recensie.
    Je geeft me nog iets om over na te denken. De rode draad van het verhaal is het zoeken naar geluk, schrijf je. Je hebt het boek goed gelezen, daar getuigt je hele recensie van. Ik zou misschien willen dat het boek over de transformatie van de pelgrim gaat – en zo aansluit bij de middeleeuwse pelgrimstraditie die in het verhaal over Rochus naar voren komt (p. 164), maar ik denk dat je gelijk hebt. Het is geen middeleeuws boek, maar een romantisch boek: het gaat over de zoektocht naar geluk.
    Wim Diepeveen

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s