“de weldoener ” Peter J. L. M Bernink

schermafbeelding_2020-09-23_om_15.14.109789493059719/2020

Peter J.L.M. Bernink (1944) vertrok,na zijn studie geneeskunde in Amsterdam,naar Groningen om te promoveren en cardioloog te worden. Met groot genoegen was hij vervolgens werkzaam in het Martiniziekenhuis te Groningen. In 2014 verscheen zijn eerste thriller Geen weg terug. Na Valse Hoop (2015), Kwade Vrienden (2016), Het Icoon (2017), Gifgas (2018) en Zoutzuur (2019) is De Weldoener zijn zevende thriller. *

Enkele jaren terug maakte ik kennis met de thrillers van Bernink en ik ben een liefhebber geworden van zijn werk. De verhalen spelen zich grotendeels af op Nederlandse bodem en hebben allemaal wel een link, op de een of andere manier, naar de gezondheidszorg waar ik zelf werkzaam in ben.  Dat maakt het voor mij denk toch net even leuker om te lezen dan een gewone standaard thriller.

Ditmaal speelt het verhaal zich grotendeels af in Zutphen, althans het draait om het Stadziekenhuis te Zutphen. Er sterven na zeer eenvoudige en kleine ingrepen vier patiënten. De Inspectie voor de Volksgezondheid sluit de dossiers onder het mom van complicatie en ziet geen bijzonderheden of opzet. Hierdoor loopt de klandizie in het ziekenhuis, door de slechte reclame, toch terug en dreigt het ziekenhuis failliet te gaan. De top van het ziekenhuis is verdeeld. De een wilt zelfstandig blijven en de ander wilt fuseren. Een derde partij wil echter het ziekenhuis opkomen. Kortom er zijn grote belangen bij de keuzes die gemaakt kunnen worden. Daarnaast zijn er twijfels over de sterfgevallen en neuroloog en misdaadonderzoeker wordt gevraagd om hier een onderzoek naar in te stellen.  Terwijl Koch met zijn onderzoek bezig is en stuit op een connectie met een Belgische consortium komt er een rijke weldoener in beeld. Hij is vanuit Amerika verhuisd naar het nabijgelegen kasteel en ziet het ziekenhuis als investering. Echter blijkt hij zelf grote financiële en persoonlijke problemen te hebben. Hierdoor blijkt zijn investering op losse schroeven komen te staan. Vervolgens volgt er ook nog een aanslag op de dochter van de directeur en kan Koch niet anders dan vermoeden dat dit in verband moet worden gebracht met de operatiedoden, zeker als niet veel later er ook nog een moord wordt gepleegd.

Zoals gezegd kan ik het werk van Bernink zeker waarderen. Doordat ik zijn boeken allemaal gelezen heb zie ik hem ook groeien als schrijver. De opzet van zijn boeken zijn gelijk. Na een proloog volgt het verhaal in drie delen. Vervolgens zijn er korte hoofdstukken waarbij de personages vaak wat reizen maar doordat er boven de hoofdstukken duidelijk wordt vermeldt waar de persoon in kwestie zich begeeft raak je niet de draad kwijt.  Sowieso is er een gedetailleerde vertelwijze.  De auteur wilt altijd heel veel in een verhaal stoppen maar weet dit duidelijk te verwoorden en op tijd te introduceren bij de lezer. Hierdoor blijft het verhaal helder.  Ook door minder personages op het toneel te laten verschijnen ( dan in vorige boeken) krijgt het verhaal meer mogelijkheden om de karakters beter uit te werken en wat meer de diepte in te kunnen gaan. Voor de lezer wel zo prettig. We hebben een ( moord-) zaak en dan hoeven al die bij-karakters niet.

Verder heeft hij een rustig vertel tempo maar weet hij de lezer wel te boeien en dat is knap gedaan. Door meerdere problemen in het verhaal te betrekken, door de personages allemaal hun eigen sores en agenda mee te geven, blijft het geheel interessant.

Kortom voor mij een weer geslaagd verhaal over Koch ( met C H) .

*informatie over auteur van cover van het boek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s