” Tusk ” Koen van der Cruyssen

1496745110-TuskVLR978943652179/2020

Koen van der Cruyssen, uitgeverij Elikser

Koen van der Cruyssen is een auteur uit België die boeken schrijft met een maatschappelijke, filosofische en spiritueel tintje. In het persbericht werd dit boek neergezet als spannende roman. Dit in combinatie met bovenstaande heeft een bijzonder origineel verhaal opgeleverd.

Tusk is de naam voor een kamp op de Afrikaanse savanne. Het was jarenlang een populaire overnachtingsplek voor safaritoeristen. De Nederlandse miljardair Bob de Kort heeft het opgekocht en omgebouwd voor zijn televisie concept.  Het kamp  is verbouwd en ingericht met een complete televisiestudio en overal verborgen camera’s. Van hieruit is de uitzending gestart van ” Tusk”. Het eerste seizoen was al razend populair en hij spint op kandidaten voor het komende seizoen. Elke week worden twee bekende Nederlanders hier samengebracht en moeten ze drie dagen met elkaar doorbrengen. Bob is zelf aanwezig om gesprekken te leiden maar buiten de gesprekken om zijn de kandidaten op elkaar aangewezen. Naast Bob is er alleen een technicus aanwezig waar de genodigden geen contact mee mogen hebben. Bob zoekt uiteraard twee mensen die elkaar tegen polen zijn dan wel behoorlijk met elkaar overhoop liggen want dat is beter voor de kijkcijfers. De uitzending is 24/7 te zien op internet en op primetime is er een uitzending op de landelijke televisie.   Voor deze uitzending heeft hij actrice Silvia Soul en zakenman Gerard Daems benadert deel te nemen.  Gerard Daems had een ongelukkige uitspraak gedaan richting deze actrice wat per ongeluk een groter publiek bereikte. Hij kent Bob nog van vroeger en besluit al snel mee te doen aan het programma. Alles om zijn reputatie weer op te vijzelen.  Silvia heeft haar bedenkingen en besluit echter toch te gaan. Na uitleg van de spelregels door Bob begint het programma en is er geen weg terug. Dat het uiteraard heel anders zal gaan lopen dan in de planning is kan je als lezer alleen maar verwachten en op wachten. Gelukkig wordt het wachten beloont.

Hoewel het concept van Bob doet denken aan een combinatie tussen villa Felderhof en Big Brother ( voor de jeugdige lezers beiden onbekend maar dit waren televisie programma’s uit een grijs verleden waarbij in de eerste twee bekende uiteenlopende mensen gingen logeren bij presentator  Rik Felderhof en bij het tweede programma een groep mensen werd opgesloten in een huis en 24 uur lang werden gefilmd ), weet hij als programmamaker dat de kijker smult van dit soort verhalen. Verder is het een man die zijn zin weet te krijgen dus des te groter is zijn verbazing als de actrice Silvia in eerste instantie geen zin heeft in het reisje Afrika. Het karakter van Silvia blijkt niet zo lichtvoetig als beide heren denken en ze ontpopt zich als filosofische dame. Ze houdt een dagboekje bij met fragmenten en gedichten die ook voorbij komen in het verhaal. Bob probeert het echter zo te sturen dat zijn gasten de confrontatie opzoeken voor hogere kijkcijfers. Hierin schuwt hij niets en al snel blijkt hij niet helemaal eerlijk te spelen. De manier waarop Silvia en Gerard hierop in spelen is misschien een beetje voorspelbaar maar door de manier waarop de auteur dit beschrijft niet storend.

Het verhaal is goed omschreven, de spanningsopbouw is goed al zit er hier en daar wat vertraging in door de filosofische stukjes. Daar in tegen zijn die wel weer heel mooi en goed beschreven. Zo vergelijkt Silvia haar lichaam met een zandloper, Het hoofd bovenin en haar hart onderin. De hals van de zandloper is de doorstroom van vrede en berusting in haar hart. Hierover staat ook een gedicht en bespreekt ze dit samen met Gerard. Zo leren ze elkaar anders zien en proberen ze elkaar te begrijpen. Een originele wijze om de karakters op deze manier meer diepgang te geven in een, naar verhouding, krap aantal pagina’s.  Het is een mooie combinatie van diepgang en spanning.

In het persbericht staat dat het om een spannend boek gaat, dit in combinatie met de cover en de achterflap tekst sprak mij zeer aan. Op de achterzijde staat een  mooie foto van het oog van de olifant in close-up en na het lezen van het verhaal is de cover een goede keuze bij het verhaal. Het verhaal zelf telt slechts 135 pagina’s en als lezer wordt je gevangen in het verhaal en lees je het in een stuk uit.  Verder kon ik het niet nalaten op het nummer Tusk van Fleedwood Mac op te zoeken zodra dit in het verhaal ter sprake komt. Met deze muziek op de achtergrond gaf het net een beetje meer sfeer al was die ruim voldoende aanwezig door de goede omschrijvingen van de auteur.

Tusk was een aangename kennismaking met het werk van deze auteur.

 

 

 

 

 

 

1 Comment

  1. Pingback: Wat ik las in april… | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s