“Hannelore, het meisje uit de sekte” Frank Krake

download (4) - kopie9789082476422/2020

Frank Krake, uitgeverij Achtbaan

Frank Krake studeerde ‘Marketing Strategy’ en publiceerde in een Amerikaans wetenschappelijk tijdsschrift. Sinds 2013 schrijft hij boeken. Zijn boeken ‘Menthol’(2016) en ‘De laatste getuige’(2018) zijn biografische romans in dezelfde stijl als dit boek. Jaren geleden hoorde hij van politieagent Peter Withag over een meisje wat hij uit een sekte had gered. Hij werd geboeid door het verhaal en uiteindelijk kwam het tot een kennismaking met dit  ‘meisje’ Hannelore. Inmiddels is Hannelore in de veertig en ze wilt graag meewerken om een mensen te waarschuwen voor de impact en gevaren van sektes.  Hij interviewde haar en sprak met anderen betrokkenen uit deze zaak. Daarnaast deed hij grondig archiefonderzoek en schreef toen het verhaal over de sekte ‘Gemeente Gods” van sekteleider Sipke Vrieswijk, hoe Hannelore daar terecht kwam en uiteindelijk uit weg kwam.

Als Hannelore drie jaar oud is sluiten haar ouders zich aan bij de sekte ‘ Gemeente Gods’. Haar moeder Julia is dan al bij verschillende kerken geweest maar kon niet echt vinden wat ze zocht. Dit denkt ze hier wel te vinden. Ze gaan elke zondag naar een dienst die soms uren kan duren. Als haar grootouders mee gaan en haar opa kritiek levert hoeft hij niet meer te komen. Julia trekt zich hier niets van aan en wordt fanatieker in haar geloof. Als de ‘Gemeente Gods’ de intrek neemt in een oud klooster gaan Hannelore en haar familie daar ook wonen. Vanaf dat moment wordt hun leven geleefd door ‘ de Profeet’, zoals Sipke Vrieswijk zich laat noemen. Met zijn vriendin Aagje voert hij een schrikbewind uit. Geldstraffen, andere straffen, opsluiting, manipulatie, geestelijke mishandeling, seksueel misbruik zijn daar normale dagelijkse zaken en Hannelore groeit ook op met het idee dat dat normaal is.

Leden die inzien dat het niet klopt en er uit willen stappen worden gestalkt en bedreigt. Hannelores vader keert de gemeente en daarmee zijn gezin de rug toe en ook Julia stapt later de sekte uit. Hannelore wordt echter door Vrieswijk en Aagje meegenomen, ontvoerd naar het buitenland omdat de grond onder hun voeten in Nederland te heet wordt. Haar moeder neemt contact op met de politie en zo gaat het balletje rollen om Hannelore te vinden en weer thuis te krijgen. Hannelore, inmiddels 17 is in eerste instantie niet van plan om uit de sekte te stappen. Voor haar is dat de enige waarheid die ze kent. Ook betekent het dat als ze dat achter laat ze met alles opnieuw moet beginnen. Leren wat goed is en wat fout, leren wat echte liefde is en wat een echt gezin is. Een confrontatie met de echte wereld.

Hannelore” is een bizar verhaal over hoe het is om op te groeien in een sekte. Onvoorstelbaar voor ieder nuchter denkend mens waarbij je denkt aan verloren tijden maar toch iets wat vandaag de dag nog steeds gebeurd. Er zijn nu in Nederland alleen al meer dan 80 sektes actief, met zo’n tienduizend volgelingen. Des te meer reden voor Hannelore en haar familie om mee te werken aan dit verhaal, als waarschuwing.

Het verhaal geeft een zeer compleet beeld. Mede door de verschillende verhalen van betrokkenen en de uitgebreide research. Door het verhaal aan te vullen met foto’s uit die periode geeft het een nog beter en uitgebreid beeld van die periode.
Het verhaal is chronologisch en ‘zakelijk’ ( in die zin dat de auteur zich neutraal op stelt ) maar wel in roman vorm weergegeven waardoor het redelijk weg leest.Hier en daar vond ik het wat te opsommend, met wat herhalingen, maar over het algemeen was ik wel geboeid genoeg om door te  willen lezen.

Het onderwerp zal veel mensen aanspreken en het is bijzonder om te lezen hoe een narcistische persoon als Vrieswijk het voor elkaar krijgt om iedereen naar zijn hand te zetten. Hoe de menselijke geest daar vatbaar voor kan zijn en hoe het is om zo op te moeten groeien in zo’n verziekte omgeving. Naast alle ellende die Hannelore moet ondergaan is het ook goed te lezen dat er een leven na de sekte is. Ook al is het een moeizame weg die ze heeft moeten gaan.

De auteur heeft wederom een bijzonder persoon gekozen om een bijzonder verhaal te delen. Hij schrijft in een prettige en goed toegankelijke stijl. Hierdoor kan het een groot publiek bereiken en dat is wat dit verhaal zeker verdient.

Bovenstaande recensie heb ik als gastrecensie geschreven voor het blog van Tazzy Jenninga ik hou van historische, leerzame en romans!

1 Comment

  1. Pingback: Wat ik las in april… | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s