“abdij van de nacht” Ellis van Zijl

AbijVanDeNacht.25012097894993157231/2020

Ellis van Zijl, uitgeverij Godijn Publishing

Ellis van Zijl (1997) begon in 2009 met schrijven. Voor haar eerste (kinder-)boek haalde ze haar inspiratie uit de boeken van Paul van Loon. Naast griezelverhalen voor kinderen  en jongeren is er nu het dark-fantasy verhaal ‘ abdij van de nacht”. Naast schrijven leest Ellis graag en schrijft ze recensies. Zij verzamelt boeken en ander items rond het thema vampiers en bezoekt ze graag fantasy festivals en – conventies.  De keuze voor dit genre en dit verhaal is dus niet vreemd. En ik was zeer benieuwd naar dit verhaal.

De cover heeft al een macabere uitstraling, lekker duister en gezamenlijk met de tekst op de achterflap wekte het mijn belangstelling.  Het verhaal wordt geschreven in meer dan veertig korte hoofdstukken maar wegleggen na een hoofdstuk deed ik niet zo snel omdat het tempo er lekker in zat en ik door bleef lezen. Achterin zit een verklarende woordenlijst. Die had ik liever voorin het boek gezien maar dat is een kleine kanttekening. Niet iedereen bekijkt het boek van voor naar achter voor ze gaan lezen.

Achterflap; Een rovende sekte teistert de dorpen. Om zijn familie van de dood te behoeden, sluit Dago zich aan bij de sekte. Hij wordt geacht zijn leven te wijden aan hun dubieuze geloof:  het Lupus Religio.  Jarenlang groeit hij op bij de Lupus monniken. Hun leven staat in het teken van het dienen van de Wolvengod. Dago slaat zich tien jaar door de ontberingen van het klooster en hij wordt regelmatig gepest. Zijn geloof in de Wolvengod is onzeker en dagelijks verlangt hij naar zijn familie.  Dan moet hij mee op jacht. Tijdens deze nacht neemt zijn leven een andere wending. Het is de start van een duistere reis.

Het verhaal speelt zich af in een wereld die een beeld schetst van een Middeleeuwse setting waarbij religie overheerst en er veel armoede is. De sekte leden eisen van de dorpelingen geschenken met alle gevolgen van dien als ze daar niet aan tegemoet kunnen komen.  De auteur heeft een beeldende vertelwijze waarbij je als lezer deze omgeving goed in je op kunt nemen en gewoon voor je ziet.

Zoals je al uit de naam van de sekte kan afleiden moet er toch wel een wolf of weerwolf in voorkomen was mijn eerste gedachte. En ik werd op mijn wenken bedient. Geen lieverdjes die je zomaar tegemoet zou stappen en ik hou daar wel van.  Het is immers niet voor niets een dark fantasy verhaal dus dan mogen de scènes wel gruwelijk weergegeven worden met de nodige bloedspetters her en der..  Het is de auteur gelukt dit goed te doseren en goed te verwoorden. Het is af en toe bijna filmisch en het zou inderdaad een goed te verfilmen verhaal zijn.  Naast het feit dat het geen lieverdjes zijn is er wel ruimte voor vriendschap en zijn andere thema’s acceptatie, het er bij willen horen, zelfvertrouwen en onzekerheid die voorbij komen. Niets menselijks is ze vreemd al zouden de monniken dit niet graag willen horen.

Ik ben enthousiast over haar boek wat naast een spannende vertelling ook een heel mooi verwoorde afsluiting heeft.

 

 

 

 

1 Comment

  1. Pingback: Gelezen in maart …. | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s