” moord op de moestuin” Nicolien Mizee

moord moestuin.jpg9789038802015/2019

Nicolien Mizee, uitgeverij Nijgh & van Ditmar

Nicolien Mizee debuteerde in 2000 en naast enkele romans schreef ze ook columns voor een landelijk dagblad. Moord in de moestuin is voor mij de eerste kennismaking met haar werk. Een luchtige detective waarbij het lijk eigenlijk bijzaak lijkt te zijn. Er staat niet voor niks op het boek dat het een roman is.

We maken kennis met Thijs en Judith. Vlak na hun bruiloft krijgt Thijs een hartinfarct. Als een zielig vogeltje probeert hij thuis te revalideren wat niet mee valt omdat de buren flink aan het klussen zijn. Judiths zus Cora en haar man Ab besluiten een zomerhuis te huren en nemen het kersverse paar mee om in alle rust in de natuur te genieten en zo kan Thijs rustig aan weer opknappen.  Het huisje ligt op een oud landgoed wat in het beheer is van twee oude schoolvriendinnen van Judith en Cora die ze jaren terug uit het oog waren verloren. Die wonen daar met hun dementerende moeder. Naast de zorg van hun moeder proberen ze ondertussen de eigenaren van de volkstuintjes weg te krijgen. Deze huren hun tuintjes voor een symbolisch bedrag terwijl de grond goud waard is. En oh ja daar was ook nog een lijk. De titel laat immers weten dat er een moord is op de moestuin.

Moord op de moestuin is een prettig leesbaar boek. Je merkt aan alles dat Mizee een voorliefde heeft voor Engelse detectives, met name Agatha Christie. De dialogen en verhoudingen tussen de karakters zijn belangrijker dan het lijk. Dat blijkt ook wel dat het gehele politieonderzoek maar een klein stukje aandacht krijgt in het verhaal. Judith gaat zelf op onderzoek uit terwijl haar man op zijn gemak aan het revalideren is. Dit doet hij voornamelijk vanuit zijn tuinstoel met af en toe een wel geplaatste opmerking. Terwijl iedereen op zijn manier zijn gang gaat heeft Judith zich een tuintje aan laten smeren en bedenkt daar toch maar wat mee te gaan doen in die twee maanden dat ze daar zijn. Ze leert de andere tuinders kennen, ontdekt het lijk om vervolgens dus te bedenken wie er allemaal een motief zou kunnen hebben. Met tien volkstuintjes en de bewoners van het landgoed zijn er verdachte personages genoeg. Als een soort Jessica Fletcher ( Judith is ook schrijfster) gaat ze niet alleen haar moestuin omspitten maar spit ze ook in het verleden om over de ware toedracht van de misdaad te komen.

Moord in de moestuin leest lekker weg. Uiteenlopende karakters met ieder een eigen verhaal maken het een bonte verzameling van personages die op het toneel verschijnen. Judith mijmert af en toe ook dat het lijkt alsof ze in een toneelstuk. Dit soort opmerkingen maakt het verhaal interessanter, geeft het net een vleugje extra.  Verder zit er van alles in behalve spanning wat je bij een verhaal met een moord zou kunnen mogen verwachten, maar het is een roman dus dat is geen must. Het verhaal kabbelt lekker door, net als Thijs zijn revalidatie. Hoewel het lekker weg leest is het zeker geen oppervlakkig boek.  Het heeft mooie zinnen en een goede opbouw met leuke dialogen.

 

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

1 Comment

  1. Pingback: Het beste van 2019…. romans, feelgood, korte verhalen | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s