” Sorta like a rockstar ” Matthew Quick

Matthew Quick, vertaling Ineke Lenting, uitgeverij Lemniscaat, isbn 9789047707011

Matthew Quick was docent Amerikaanse Literatuur maar stopte er hiermee om schrijver te worden. Zijn boeken zijn in meer dan dertig talen vertaald.  Sorta like a rockstar is het verhaal van Amber die het niet makkelijk heeft maar ondanks de steun van heel uiteenlopende mensen toch weer probeert op te krabbelen.

De moeder van Amber Appleton is verslaafd en kan nauwelijks voor hun beide zorgen. De vader is niet in beeld en moeder en dochter slapen s’avonds in een schoolbus waarmee haar moeder overdag de kost verdient. Amber is echter een optimistisch meisje die het ook nog eens voor iedereen opneemt. Ze heeft een hondje gevonden die ze B3 noemt ( Bobby Big Boy), die is alles voor haar.  Elke dag gaat ze eten en douchen bij de vriend Ricky en zijn moeder Donna ( rijke advocate). Ze baalt enorm dat ze Donna op kosten jaagt en vind het moeilijk om haar hulp te accepteren. Naast Ricky heeft ze nog een aantal fijne vrienden. De vriendenclub van vijf noemen zichzelf ‘ Franks’Fenomenale Freaks Federatie”. Ze komen elke dag samen in het klaslokaal van docent marketing Franks.

Verder brengt ze af en toe een bezoek aan het bejaardencentrum, geeft Engelse les aan Koreaanse vrouwen in de kerk die een koor met haar vormen en sluit een voorzichtige vriendschap met oud-Vietnamsoldaat: Jackson. Door hem leert ze haiku’s waarderen en schrijven. Ze neemt het op tegen onrecht tot haar een grote ramp overkomt en ze depressief raakt. Haar vrienden en de pastoor proberen haar er weer uit te krijgen maar de enige die dat kan is zijzelf. Als ze er bijna bovenop komt gebeurd er weer wat ergs maar dan staan al haar vrienden voor haar klaar en merkt ze de kracht van vriendschap.

Humor, hoop en haiku staat er op de cover boven de titel. En dat dekt de lading van dit verhaal wel. De schrijfstijl van Quick zit vol sarcasme en soms grof taalgebruik maar er zit een flinke dosis humor in. De uiteenlopende karakters hebben allemaal hun eigenaardigheden en een andere kijk op de wereld en het is mooi en leuk om te zien hoe ze allemaal op hun manier een plekje in het leven van Amber hebben gekregen.  De schrijver, neemt net als Amber, geen blad voor de mond. Geen mooie opgepoetste woorden het is wat het is. Hierdoor komt het geheel realistisch over en komt de harde werkelijkheid waarin Amber moet uit zien te krabbelen goed bij de lezer binnen. Als Amber in haar depressie mensen afstoot en de dingen overdenkt zie je haar langzaam weer omhoog krabbelen. Een proces waar de tijd voor wordt genomen in het verhaal maar wat blijft boeien.

Het einde viel mij daarom een beetje tegen.. Na veel ramp en tegenspoed is het niet erg als een verhaal een goed einde mag hebben maar dit einde vond ik een beetje overdreven vrolijk. Het sloot niet goed aan en het realistische gevoel wat ik aan het begin had was totaal verdwenen. Ondanks dat is het een mooi verhaal over een meisje  die waarmaakt dat afkomst niet belangrijk is maar je karakter des te meer.

Ik mocht dit boek bespreken voor Kinderboeken en gaf het boek vier sterren 

1 Comment

  1. Pingback: Het beste van 2018: kinderboeken, jeugboeken, jeugdthrillers | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s