” kinderen van de sekte” Mariette Lindstein

kinderen van de sekte9789400508460/2018

Mariette Lindstein (1958) belandde op 19-jarige leeftijd in de Scientologykerk. Daar klom ze op tot het hoofdkwartier, waar ze 27 jaar zou werken. In 2004 slaagde ze erin om te ontsnappen. Tegenwoordig woont ze met haar man ( ook voormalig Scientologylid) in Zweden. Na een interview over haar tijd bij de Scientology ontstond het idee een thriller over een sekte te schrijven, deels gebaseerd op haar eigen ervaringen. Die ene thriller werd een trilogie en zijn alle drie bestsellers in Zweden. De boeken verschijnen inmiddels in tien landen en het laatste deel ‘kinderen van de sekte’ verscheen begin deze maand in Nederland.

In het eerste deel , de sekte, maken we kennis met Sofia en de andere hoofdrolspelers. Sofia raakt verstrikt in de sekte van Frans Oswald, ViaTerra. Een boek wat vlot wegleest en waarbij je gruwelt bij de belevenissen van de mensen die in de sekte zitten. Het tweede deel, de sekte herrijst, bevat meer spanning en meer inhoud en heb ik in één stuk uitgelezen. Vaak is een tweede deel juist een boek met minder spanning, een echt tussenboek, maar dat was hier zeker niet het geval. Ik keek dus ook erg uit naar het derde boek om te zien of de schrijfster dezelfde stijl, dezelfde spanning (of meer) en een mooie afsluiting van het geheel kon neerzetten.

Eerst even over de inhoud van het verhaal ( achterflap):  Vijftien jaar zijn verstreken sinds Sofia ontsnapte uit ViaTerra. De notoire sekteleider Franz Oswald is sindsdien niet meer in het openbaar gezien, maar wanneer er een verwoestende storm over de Zweedse westkust raast stapt hij uit de schaduw. Met zijn boodschap over wederopbouw en een nieuwe wereld is hij populairder dan ooit.
Maar achter die openbare façade botviert hij zijn wrede en manipulatieve tirannie op met name de kinderen van de sekte. Ook Oswalds zonen Thor en Vic zijn klaargestoomd om als trouwe soldaten van ViaTerra te dienen. Maar hoe ouder Thor wordt, hoe meer zijn twijfel groeit. Wie is zijn vader eigenlijk? En hoe ver wil hij gaan om zijn macht te behouden? Sofia runt nu een opvangcentrum voor jonge mensen die willen loskomen van sektes. Maar het pand is door de storm met de grond gelijk gemaakt. Ze heeft zichzelf voorgenomen ver uit Oswalds buurt te blijven. Dat blijkt moeilijker dan ze dacht…

Net als de voorgaande twee delen springt de cover er uit. In geheel dezelfde stijl, de mist rond het hoofdkwartier van de sekte, goed gekozen.

De stijl van het boek is ook weer in het verlengde van de voorgaande boeken. Dit maal vanuit het perspectief van Sofia, haar dochter Julia en Thor, de zoon van de sekteleider. Thor schrijft ook een verhaal aan iemand, later kom je er achter aan wie. Doordat je dat niet vanaf het begin weet brengt dit wat extra spanning. En dat is eigenlijk jammer genoeg wel nodig in dit deel. Waarbij ik juist vond dat in het eerste en zeker in het tweede deel er flink wat spanning in zat was dat in dit boek iets minder. Ook al gebeuren er best wel vreselijke dingen ik vond de voorspelbaarheid wat groter en het verhaal wat minder sterk als in het vorige deel. Dit komt ook omdat ik steeds minder sympathie kon opbrengen voor Sofia die zo naïef reageerde in sommige situaties en zulke domme beslissingen nam. Als ze dan ook een keer goed de les wordt gelezen door vriend Simon vond ik dat hij daarin groot gelijk had. Het is jammer dat dat bij Sofia minder indruk had gemaakt. Haar reactie op acties van andere personages kon ik daardoor niet altijd waarderen. Personages die soms van mij wel wat meer diepgang hadden mogen krijgen. Aan de andere kant is het voor het verhaal niet echt noodzakelijk en is dat meer mijn persoonlijke gemis.

De schrijfster heeft wederom weer een mooi thriller neergezet. Verschillende verhaallijnen die mooi in elkaar overlopen of later in het verhaal ontknoopt worden. Wat dat betreft klopt alles. Weliswaar is voor mij persoonlijk het tweede deel de beste van de drie neemt het niet weg dat dit boek voor mij een mooie afsluiting van de trilogie is.  Verder heeft de schrijfster een pakkende vertelstijl en weet ze de lezer te boeien van begin tot het einde. Als het echt zou moeten zou je het boek zelfstandig kunnen lezen maar dat kan ik eigenlijk alleen maar afraden. Je mist dan toch de nodige informatie en daar deze thrillers zo lekker weg lezen wil je ze gewoon alle drie lezen!

 

Met dank aan uitgeverij AW Bruna voor het recensie exemplaar. De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

Advertenties

2 Comments

  1. Pingback: ” TBR oktober : boektober, een heerlijke leesmaand !” | conniesboekkies

  2. Pingback: Het beste van 2018 : top drie thrillers | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s