” bloed en beenderen ” Tomi Adeymi

bloed en beenderen9789402701081/2018

Tomi Adeyemi, vertaling Angelique Verheijen, uitgeverij Harper Collins

Toni Adeyemi (1994) is een Nigeriaans-Amerikaanse auteur. Ze woont in San Diego en studeerde Engelse literatuur aan Harvard. Na haar studie kreeg ze een onderzoeksbeurs, die haar in de gelegenheid stelde West-Afrikaanse mythologie en cultuur te bestuderen. Dit was haar inspiratie tot het schrijven van de serie “ The Orisha Legacy”, waarvan dit het eerste deel is.  Het wordt een trilogie waarvan deel 2 in 2019 en deel 3 in 2020 zal verschijnen.

Normaal lees ik nooit recensies over een boek wat ik zelf nog wil gaan lezen maar dat had ik nu wel gedaan. Het boek werd enorm gehyped en ik had meteen zoiets van ‘ die sla ik over’. Dus toen begon in recensies te lezen die uitliepen van maar 1 ster ( vanwege de cover) tot wel 5 sterren (geweldig boek), niets zo persoonlijk als een recensie blijkt maar weer. Conclusie ik hoefde het boek niet te lezen. Het leek mij een dertien uit een dozijn young adult al moet ik zeggen dat ik de cover wel geweldig vind!

Nu heeft mijn plaatselijke boekhandel een boekenclub die young adults bespreekt. Negen van de tien keer moet ik werken op de avonden die hiervoor gereserveerd zijn maar de aankomende avond in september ben ik vrij en wil ik een keer aanschuiven. Laten ze nu net dit boek gaan lezen. Dus even nog in dubio maar toch maar aangeschaft en gaan lezen. 472 pagina’s met daarna nog een nawoord en een (belachelijk) lang dankwoord (wat denk niet iedereen zal lezen) lag dus op mij te wachten.

We maken kennis met Zélie die leeft in Orïsha met haar broer Tzain en haar vader. Haar moeder is gestorven (vermoord) en dit heeft een behoorlijk impact gehad op Zélie. In Orïsha woonde mensen met magische krachten. De Maji. Ze waren herkenbaar door hun donkere huid en zilverwitte haren. Op een gegeven moment besloot de koning de Maji te vervolgen. Tijdens een nachtelijke slachtpartij (de Zuivering) stierven de volwassen Maji (dus ook haar moeder)  en sindsdien is magie een doodzonde en is het hebben van een donkere huid een vrijbrief om op neer te kijken door de anderen. Tien jaar later krijgt Zélie de kans omde magie terug te brengen naar Orïsha. Als dit niet lukt zal de magie voor altijd weg blijven. Ze krijgt hulp van haar broer en de gevluchte prinses Amari. Haar broer doet er alles aan zijn zus terug te vinden en de magie te stoppen.

Ik moet zeggen het leest enorm vlot maar dat komt denk ik ook door het eenvoudige taalgebruik. Het leesniveau en de leessnelheid van een kinderboek. Weinig uitdagend en helaas hierdoor weinig verdieping wat ik meer had verwacht omdat er overal lovend gesproken werd over de Afrikaanse cultuur en mythologie. Dat had van mij meer mogen zijn.  Ook was het taalgebruik af en toe wat vreemd. Of dit de zogenaamde Afrikaanse invloed was of de vertaling waardoor sommige zinnen raar liepen weet ik niet maar ik vond het wel een minpuntje.  Als er bijvoorbeeld staat “ huh, grom ik “ kan ik dat toch niet echt een grommend woordje vinden. Ook het woord “bliksem” als scheldwoord vind ik krom, kinderachtig en totaal niet realistisch en het komt irritant veel voor.  Maar of dit in de Engelse versie beter tot zijn recht komt en het gewoon wat in de vertaling heeft gemist weet ik niet.

Verder zijn er zogenaamde fantasy-dieren. Helaas worden die ook niet goed omschreven en de naamgeving is wel heel erg simpel. Een cheetanaire, een lionaire blijken op wat hoorns na naar mijn idee de cheetah of leeuw te zijn die we kennen. Hier had ze wat meer haar eigen fantasie op vrij mogen laten. Of neem een gewoon dier of maak er wat van, zou ik zeggen.

De Afrikaanse woorden zijn af en toe wat verwarrend maar bij het doorlezen weet je wel wat ze betekenen. Een woordenlijst zou fijn zijn in het boek.

Verder is het een en al snelheid en actie. De hoofdpersonages komen hierdoor niet uit de verf want ze hebben haast dus daar is geen tijd voor. Aan actie dus niets tekort. De start is goed. Je maakt kennis met Zélie en al snel komt die in aanraking met Amari en de magie die ze terug moeten zien te vinden. Een queeste als in zoveel fantasie en young adult boeken, om het land en de magie te redden. Ook typerend zijn de karakters van de personages. De eigenwijze , de koppige, de niet zo slimme. En het kinderlijke van de emoties. Op de ene dag is er haat en nijd en niet veel later raken ze verliefd.. Beetje cliché en heeft het meerwaarde voor het verhaal?

In het nawoord las ik dat de auteur problemen als rassenhaat wilde aankaarten. Ik denk dat ik dat niet uit het verhaal zelf had gehaald als ik het nawoord niet zou lezen. Dit komt waarschijnlijk door het snelle tempo van het verhaal waardoor je die eventueel diepere boodschap mist.

Het boek is zeker niet slecht. Het leest lekker weg en er zal zeker een doelgroep voor zijn. Ik had er echter veel meer van verwacht. Ik was misschien niet geheel onbevooroordeeld en de lat lag dus hoog maar is helaas voor mij niet bereikt.

 

 

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s