“achtergelaten” Susanne Koster

achtergelaten.jpg9789044832013/ 2018

 

Na het lezen van Zwarte lieveling wilde ik natuurlijk graag weten hoe de Oneindigheidstrilogie verder zou gaan. In het eerste deel maken we kennis met Saskia en Jonka. Het verhaal van Saskia wordt hierin verteld en in dit tweede deel staat het verhaal van Jonka in de schijnwerpers.

Jonka wordt op aandringen van haar stiefvader in een tehuis geplaatst. Vanaf dan heeft ze maar één doel: niemand tot last zijn en niets vertellen over wat er thuis is gebeurd. Toch knaagt het gevoel dat haar moeder haar in de steek heeft gelaten. Ze voelt zich in de steek gelaten en moet haar eigen weg gaan kiezen, een moeizame weg.

Net zoals het eerste deel in deze trilogie heeft het verhaal mij geraakt. Het is soms zo onvoorstelbaar dat volwassenen mensen dit een kind aan kunnen doen of  ( net zo erg, misschien wel erger) op de hoogte zijn maar hun ogen sluiten en de mishandelaar niet stoppen. Wat moet dat een verdriet bij het kind geven als je niemand kan of durft te vertrouwen. Ook Jonka overkomt dit en het is af en toe zo triest om te moeten lezen wat ze moet doorstaan.

De afbeelding op de cover laat een triest meisje zien en dat is eigenlijk ook het gevoel wat je krijgt bij zo’n soort boek.  Susanne Koster weet het verhaal zo te vertellen dat het de lezer aangrijpt en tot denken aan zet. Ze gebruikt eenvoudige bewoordingen en daardoor komt denk het verhaal nog beter bij je binnen.

Het verhaal is goed zelfstandig te lezen maar voor een totaal beeld is het wel aan te raden het eerste deel ook te gaan lezen.

Ook dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen. De instellingen waar Jonka in verbleef zijn inmiddels opgeheven en er is nu wel meer oog voor kinderen en jongeren met complexe gedragsproblemen maar mishandeling blijft helaas iets van alle tijd. Achter in het boek staat dan ook een stukje waar je terecht kunt als je met dit soort problemen, op welke manier dan ook, van doen hebt. Het is namelijk belangrijk hulp te zoeken en het bespreekbaar te maken. Want mishandeling moet een halt worden geroepen.

De afbeelding van de cover komt van de site van de uitgeverij.

 

 

 

 

 

 

 

 

Veronique Janssen en ik lazen beide  Zwarte lieveling en hielden hier een leesclub van twee over.

Advertenties

1 Comment

  1. Pingback: “een gedroomd einde” Susanne Koster | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s