“circuskind” Sandra Timmerman

circuskind.jpg 9789463383615/2018

Sandra Timmerman, uitgeverij Aspekt

Sandra Timmerman (Enschede, 1964) kijkt in Circuskind terug op haar jeugd en jonge jaren, op de pijnlijke, maar ook mooie herinneringen, op haar huwelijken en haar successen in het theater. Zij beschrijft het verlies van haar moeder en de perikelen rond de verbroken contacten met haar vader, broer en zus. Naast succes beschrijft ze haar verdriet en teleurstellingen.

Circuskind draagt als ondertitel:  leven alsof alles goed was. In het voorwoord zegt de schrijfster dat ze een circuskind werd genoemd. Een kind wat anders was en opgroeide in een wereld die zeker anders was, hectisch en ook al wil ze niet, ze moet mee in de chaos en doen of alles gewoon en goed was.

Kind van twee beroemde ouders, opgroeien in een wereld van roem, geld en succes dat was wat de buitenstaander zag. Het mooie glamourwereldje maar de buitenstaander kan niet achter de voordeur kijken.  Achter de voordeur was er de godsdienstwaan, pijnlijke armoede en misbruik, ruzies en woede.  Haar moeder vaak ziek en uitgeput en haar vader een dominante man die altijd zijn zin wilde hebben.  Als oudste van drie kinderen moest ze haar moeder al vroeg helpen met het huishouden en moest ze haar jongeren broer en zus bezig houden . Na zeventien jaar vormde Sandra met haar zus een zangduo en beleefde met haar ( en later alleen) een eigen succes in de muziekwereld.

De meeste lezers zullen wel weten wie haar ouders zijn geweest en hier en daar wel eens wat gehoord hebben of gelezen in de roddelbladen.  Daar de mens van nature nieuwsgierig is wil je toch meer weten over een geschiedenis waar je maar een klein beetje van weet en waar soms de verhalen een eigen leven zijn gaan leiden. Ik heb de succesperiode van haar ouders niet meegemaakt maar herinner mij nog wel de ophef in de media toen Sandra met haar verhaal naar buiten kwam dat ze misbruikt was door haar vader en dat het gezinsleven niet zo rooskleurig was als de fans dachten dat het was.   Door het lezen van dit verhaal krijg je het hele verhaal van Sandra te lezen.

Het begin van het verhaal gaat over hoe haar ouders elkaar leerde kennen en in de muziekwereld terecht zijn gekomen. Hun enorme succes maar ook de keerzijde ervan wordt belicht. Na de geboorte van Sandra, en later de andere twee kinderen veranderde er veel voor het gezin alleen niet in de ogen van de vader, hij vond dat hij het middelpunt was en bleef en alles moest gaan zoals hij dit wilde. Wat mij naast het narcisme van de vader vooral ook intrigerend was is het gedeelte waaruit blijkt hoe sterk het geloof zijn stempel kan drukken op een gezin. Het was niet langer meer een geloof belijden maar buiten proporties. Wat moet dat een vreselijke impact hebben gehad op de jeugd van Sandra en haar broer en zus.  De manier waarop ze hier alle drie anders mee om zijn gegaan en er geen contact meer is heeft ook Sandra gevormd tot de persoon die ze nu is.

Het siert de schrijfster dat ze ondanks alle ellende toch hier sterk uit is gekomen en haar verhaal doet. Ze probeert toch uit alles iets positiefs te halen.  Het is een goed gedoseerde biografie geworden die niet alleen het familie verhaal verteld maar ook een tijdsbeeld neerzet.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties