” tranen van een militair” Maxime van der Ploeg

Cover9789402173864

Maxime van der Ploeg, uitgeverij Brave New Books

” tranen van een militair” speelt zich af op een geheime locatie, een eiland waar een opleidingscentrum is voor militairen die in het diepste geheim worden klaar gestoomd voor geheime missies.  De vierentwintig jarige Yara Carter woont op dit eiland en werkt in het traumacentrum van de landmacht op het eiland als verpleegkundige. Bij aanvang van het verhaal is ze weduwe en moeder van de drie jaar oude Drake. Ze is haar man Dean verloren, hij is omgekomen op een missie. Ondanks dat ze dit verlies nog niet heeft verwerkt komen er toch gevoelens bij haar boven als een verminkte patiënt Tim met zijn aanwezigheid haar leven en vooral haar gevoel overhoop gooit.

Als je op zoek bent naar een romantisch verhaal wat  vlot weg leest heb je dat bij dit boek gevonden. De stijl is eenvoudig, goed te volgen, en leest dus lekker weg . Met de opbouw van het verhaal zit het ook goed en de hoofdpersoon Yara wordt goed uitgewerkt. Het is een verhaal vol emoties ( pijn, verdriet, liefde, vertrouwen, angst, boosheid, ze komen allemaal voorbij), een jonge moeder die er alleen voor staat en haar weg probeert te vinden na het verlies van haar grote liefde.

De opzet van het verhaal is prima gevonden. We starten in het heden, Yara ontmoet patiënt Tim en begint te vertellen over haar verleden. We duiken zo een vijf jaar terug in de tijd en lezen hoe Yara haar man Dean ontmoet, hoe ze uiteindelijk voor elkaar kiezen en elkaar moeten verliezen en vervolgens Drake moet opgroeien zonder vader. Ook Tim blijkt het nodige meegemaakt te hebben waardoor hij heel gesloten blijft. In eerste instantie lijkt alleen Drake door zijn pantser heen te breken en als Yara dit ook lijkt te lukken moet ze, als professional,  afstand van hem nemen omdat hij onberekenbaar lijkt door zijn PTTS.  Uiteraard loopt het één en ander anders dan normaal zou gebeuren, het is immers een romantisch verhaal.  Voor mij was de uitkomst nogal voorspelbaar en ik zat af en toe te zuchten omdat Yara niet door had wat ik meteen al in de smiezen had.

Dat de romantiek de boventoon voert en daardoor de realiteit uit het oog  wordt verloren is iets wat de meeste lezers voor lief zouden nemen.  Er was echter één punt wat ik niet voor lief kon nemen en dat vond ik jammer.  Een detail op zorggebied waardoor ik het idee had dat dit misschien in de praktijk anders zou lopen dan in het verhaal.   Het is misschien wat flauw om er in mijn recensie over te beginnen en jullie vervolgens hierover niet verder vertel,  maar als je het boek gelezen zou hebben zou je weten dat dat een heel stuk van het verhaal weggeeft.  Waarom ik het wel aankaart is meer dat ik het hierdoor moeilijker vind om een mening over het boek te vormen. Aan de ene kant is het voorspelbaar en niet al te realistisch,  maar voor een lekker romantisch verhaal mag dat ook wel. En misschien was het iets wat mij opviel omdat ik zelf in de zorg werk en waar een ander makkelijk overheen leest.  Aan de andere kant kon ik mij dus heel druk maken om iets wat voor mijn gevoel niet klopte wat een beetje het leesplezier ontnam. Volg je me nog? Nee ? Lees dan lekker het boek en vorm je eigen mening….

En dan laat ik dat puntje los en hou ik een verhaal over wat lekker weg leest, een flinke portie romantiek heeft  en een prima tijdsbesteding als je een paar uurtjes wil wegdromen bij een boek.  Kortom stoor je niet aan mij en ga het gewoon lekker lezen !

 

 

 

 

 

2 Comments

  1. Pingback: TBR April… | conniesboekkies

  2. Pingback: Het beste van 2018: top drie chicklit & feelgood romans | conniesboekkies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s